Βέρα Πασενίδου ν. ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΝΤΖΗΣ-ΖΑΝΝΕΤΟΣ ΛΤΔ, Αγωγή αρ. 9997/2007, 16 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 9997/2007 Μεταξύ: Βέρα Πασενίδου Ενάγουσα και ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΝΤΖΗΣ-ΖΑΝΝΕΤΟΣ ΛΤΔ Εναγομένων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 24.3.09 16 Φεβρουαρίου,
- Για την ενάγουσα, εμφανίζεται ο κ. Α. Γρ. Δράκος για τους κ.κ. Δράκος και Ευθυμίου. Για τους εναγομένους, εμφανίζεται ο κ. Κ. Α. Σέργης. Απόφαση ------------------------------- Η ενάγουσα, η οποία υπήρξε υπάλληλος των εναγομένων, τους εγκαλεί για ειδικές ζημίες και σωματικές βλάβες που υπέστη και θα υποστεί στο μέλλον συνεπεία τραυματισμού της εν ώρα εργασίας και κατά την άσκηση των καθηκόντων της. Δικογραφείται η ακόλουθη βάση αγωγής: Κατά τον ουσιώδη χρόνο, οι εναγόμενοι ήσαν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, ιδιοκτήτες και διαχειριστές του εστιατορίου «Ζανέττος» στη Λευκωσία («το εστιατόριο»). Η ενάγουσα ήταν ηλικίας 50 ετών, έγγαμη, μητέρα δύο τέκνων και εργοδοτείτο από τους εναγομένους ως καθαρίστρια, σερβιτόρα και βοηθός κουζίνας στο εστιατόριο. Από την εργοδότησή της αυτή ελάμβανε Λ.Κ.82 εβδομαδιαίως, 13ο μισθό καθώς και όλα τα ωφελήματα της σχετικής συλλογικής σύμβασης. Στις 8.12.06, και ενώ η ενάγουσα εργαζόταν στο εστιατόριο και έπλενε σκεύη στην κουζίνα, κτυπήθηκε στο κεφάλι από μία κούπα η οποία βρισκόταν τοποθετημένη σε ράφι πάνω από την γούρνα. Το περιστατικό οφείλεται αποκλειστικώς στην αμελή και/ή παράνομη και/ή αντισυμβατική συμπεριφορά των εναγομένων. Συγκεκριμένα: (α) Οι εναγόμενοι προσέφεραν στους υπαλλήλους τους ένα λανθασμένο σύστημα εργασίας εφ΄ όσον αυτοί επέτρεψαν και/ή ανέθεσαν σε υπαλλήλους τους να εργάζονται πάνω από το κεφάλι της ενάγουσας ενόσω αυτή έπλενε σκεύη στη γούρνα της κουζίνας. (β) Ενώ η ενάγουσα στεκόταν μπροστά από τη γούρνα και έπλενε σκεύη, άλλος υπάλληλος των εναγομένων προσπάθησε να πάρει από το ράφι που βρισκόταν πάνω από τη γούρνα μια κούπα. Όμως, η κούπα έπεσε στο κεφάλι της ενάγουσας και την τραυμάτισε. (γ) Οι εναγομένοι παρέλειψαν να λάβουν τις αναγκαίες προφυλάξεις, να καθοδηγήσουν, να εκπαιδεύσουν και να εποπτεύσουν καταλλήλως τους υπαλλήλους τους για να εκλείψουν και/ή να περιορισθούν οι κίνδυνοι στο χώρο εργασίας. Συνεπεία του επίδικου εργατικού ατυχήματος, η ενάγουσα τραυματίσθηκε σοβαρά, μετεφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και νοσηλεύθηκε από τις 8.12.06 έως και τις 10.12.
- Συγκεκριμένα, αυτή υπέστηκε τις εξής σωματικές βλάβες: «(α) Εγκεφαλική διάσειση, τρεμούρα στα χέρια. (β) Κεφαλαλγία, ζάλη, πονοκεφάλους, σημεία μεταδιασειστικού συνδρόμου. (γ) Πληγή στη κεφαλή. (δ) Κρανιοεγκεφαλική κάκωση. (ε) Πρόβλημα ισορροπίας κατά την νευρολογική εξέταση Rombergt με νυσταγμό προς τα αριστερά και αδυναμία στα χέρια. (στ) Αϋπνία, νευρικότητα και αδυναμία συγκέντρωσης. (ζ) Μετατραυματκό σύνδρομο τύπου Cerebrasthenia Traumatica. (η) Επιδείνωση προϋπάρχουσας κατάστασης και ενεργοποίηση ασυμπτωματικού παλαιού ισχαιμικού εμφράκτου» (δείτε στην παρα. 5 της έκθεσης απαίτησης). Ο επίδικος τραυματισμός κατέστησε την ενάγουσα μονίμως ανίκανη για εργασία και της προεκάλεσε ειδικές ζημιές συνολικού ύψους €17.320,48: (α) €16.112,11 (ισόποσον Λ.Κ.9.430), ως η απώλεια εισοδημάτων από την ημέρα του τραυματισμού (8.12.06) και για περίοδο 115 εβδομάδων, (β) €782,54 (ισόποσον Λ.Κ.458), ως τα ιατρικά έξοδα και (γ) €425,83 ως τα μεταφορικά. Η ενάγουσα ζητά να αποζημιωθεί γι΄ αυτές τις ειδικές ζημίες καθώς και για τις σωματικές της βλάβες. Διά του δικογράφου της η ενάγουσα προβάλλει, επίσης, το αξίωμα res ipsa loquitur. Διά της υπεράσπισης οι εναγόμενοι δέχονται ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η ενάγουσα υπήρξε υπάλληλος τους και δέχονται ότι στις 8.12.06 έπεσε στο κεφάλι της μία κούπα. Όμως, ισχυρίζονται πως το ατύχημα συνέβηκε λόγω της αποκλειστικής και/ή συντρέχουσας αμέλειας της ενάγουσας: Αυτή υπήρξε απρόσεκτη, εξέθεσε τον εαυτό της σε κίνδυνο και δεν συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις και τις οδηγίες τους για την ασφαλή τοποθέτηση στα ράφια των σκευών που η ίδια έπλενε. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως η ενάγουσα δεν υπέστηκε τις σωματικές βλάβες ως ισχυρίζεται και, εν πάση περιπτώσει, οι όποιες σωματικές βλάβες της παρουσιάζονται διογκωμένες και δεν οφείλονται στο περιστατικό της 8.12.
- Το δικόγραφο των εναγομένων καταλήγει πως, εν προκειμένω, δεν τυγχάνει εφαρμογής το αξίωμα res ipsa loquitur και πως η ενάγουσα βαρύνεται να αποδείξει όλους τους ισχυρισμούς της. Ας απαντηθεί, κατά προτεραιότηταν, το ζήτημα του αξιώματος res ipsa loquitur: Πρόκειται για κανόνα απόδειξης και όχι για αρχή του ουσιαστικού δικαίου. Εφαρμόζεται όπου ο ενάγων αδυνατεί να αποδείξει την αμέλεια του εναγομένου διότι τα γεγονότα που σχετίζονται με αυτήν εμπίπτουν, αποκλειστικώς, στο πεδίο γνώσης του τελευταίου. Σε τέτοια περίπτωση το βάρος μεταφέρεται στον εναγόμενο ο οποίος καλείται να δώσει μια λογική εξήγηση για το ότι δεν υπήρξε αμελής (απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 27/2007 Χρυσάνθη Χρυσάνθου ν. Ανδρέα Φραντζή, ημερ. 16.7.10 και Σεντ Μαρίνα Σπόρτιγκ Προμόσιονς Λτδ ν. Φιλίππου
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 1330, 1336 - 7). Το αξίωμα res ipsa loquitur αποτυπώνεται στο άρθρο 55 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) και αποτελεί μέρος του Κυπριακού Δικαίου. Μελέτησα την έκθεση απαίτησης (το περιεχόμενο της οποίας σκιαγραφείται πιο πάνω) και διαπιστώνω πως, εν προκειμένω, δεν τυγχάνει εφαρμογής το αξίωμα αυτό εφ΄ όσον η ενάγουσα δεν ισχυρίζεται πως αγνοεί τα περιστατικά που προεκάλεσαν τον επίδικο τραυματισμό της. Αντιθέτως, διά του δικογράφου της, η ενάγουσα ισχυρίζεται πως ο τραυματισμός της οφείλεται σε συγκεκριμένη αμέλεια των εναγομένων την οποίαν, μάλιστα, εξειδικεύει, δίδοντας λεπτομέρειες (Βασιλείου ν. Γεωργίου κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 409, 415, δείτε και την απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 243/2007 Pantheon Shirts (Exporters) Ltd v. Ιουστίνης Γαβριηλίδου, ημερ. 16.7.10). Συνεπώς, εδώ, το βάρος απόδειξης για τη συνδρομή του αστικού αδικήματος της αμέλειας δεν έχει μετακινηθεί (Ναθαναήλ ν. Ali
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1689). Η δε ενάγουσα βαρύνεται να αποδείξει, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, μεταξύ άλλων, αφ΄ ενός τη συνδρομή των στοιχείων αμέλειας των εναγομένων (όπως αυτά προσδιορίζονται στο δικόγραφό της) και αφ΄ ετέρου την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ αυτής της αμέλειας και των ζημιών που έχει υποστεί. Περαιτέρω, ας σημειωθούν τα κάτωθι εν σχέσει με το πλαίσιο εκδίκασης υποθέσεων ως η προκείμενη: Οι αξιώσεις για αποζημιώσεις, πηγάζουσες από αμέλεια, συμπεριλαμβανομένης και της αμέλειας εργοδότη, επιλύονται εφ΄ όσον καθορισθεί η ευθύνη των εμπλεκομένων και η ζημία του ενάγοντος (Πάφος Στόουν Σ. Εστέϊτς Λτδ κ.α. ν. Βαλαωρίτη κ.α.
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 220, 225). Το αστικό αδίκημα της αμέλειας (άρθρο 51 του Κεφ. 148) συνίσταται στη ζημιογόνα παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Το καθήκον αυτό περιλαμβάνει την επιμέλεια την οποίαν, καθ΄ υπόθεσιν, θα κατέβαλλε ο μέσος συνετός άνθρωπος για να αποφύγει να προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του, υπό συνθήκες ίδιες με αυτές υπό τις οποίες ενήργησε ο εναγόμενος. Εάν, υπό τις εκάστοτε συγκεκριμένες περιστάσεις, η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου ήταν ευλόγως εμφανής, τότε η παράλειψη λήψης μέτρου προφύλαξης συνιστά αμέλεια (Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475, 484). Αναμένεται από τον κάθε ένα να προγραμματίζει τις πράξεις του και να εκτελεί τις δραστηριότητές του επιδεικνύοντας ανθρωπιστική συμπεριφορά προς τον πλησίον του (Ανάγνου ν. Alco Filters (Cyprus) ltd
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 918). Ειδικότερα, το καθήκον επιμέλειας του εργοδότη έναντι υπαλλήλου του περιλαμβάνει την παροχή ασφαλούς χώρου και ασφαλούς συστήματος εργασίας. Η νομολογία τείνει να εμπεδώσει την ανάγκη προστασίας των εργαζομένων (Κυριάκου ν. Caramondani Bros Ltd
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 219, 223, United Bricks Works Ltd v. Ευαγγέλου
(1992)1 Α.Α.Δ. 123, 128). Το κριτήριο για τον προσδιορισμό του καθήκοντος επιμέλειας του εργοδότη έναντι του υπαλλήλου του δεν εντοπίζεται στην πιθανότητα εκδήλωσης του κινδύνου αλλά στην δυνατότητα πρόβλεψης του κινδύνου αυτού καθώς και στη δυνατότητα αποτροπής του με τα κατάλληλα προστατευτικά μέτρα. «Ένα σύστημα εργασίας δεν είναι ασφαλές αν δεν προστατεύει ικανοποιητικά τους εργαζομένους από κάποιο συγκεκριμένο κίνδυνο που λογικά μπορεί να προβλεφθεί και ο οποίος με τα κατάλληλα προστατευτικά μέτρα μπορεί να αντιμετωπιστεί». (Λαμπής ν. Shiptrans Shipping and Trading Agency Ltd,
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 370, 374). Και ακόμη, «Αποτελεί ... καθήκον του εργοδότη . να μην εκθέτει τον εργοδοτούμενό του σε «περιττούς» κινδύνους στην εργασία του. Αχρειάστος . (unnecessary) είναι ο κίνδυνος .. ο οποίος είναι αφενός προβλεπτός και αφετέρου, αποφευκτός, με την λήψη των κατάλληλων προφυλακτικών μέτρων .. με την πρόοδο της τεχνολογίας και με την ανάπτυξη των μέσων για την ανατροπή κινδύνων, ευκολότερη καθίσταται τόσο η πρόβλεψη των κινδύνων όσο και η εξουδετέρωσή τους» (Ανάγνου ν. Alco Filters (Cyprus) Ltd (ανωτέρω), 926). Επιλαμβανόμενο αξίωσης για αποζημιώσεις λόγω αμελούς συμπεριφοράς, «Το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα εάν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος των εναγομένων. Εάν η απόφαση είναι καταφατική, τότε εξετάζει με βάση το Άρθρο 57 αν ο ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ εναγομένων, από την μια, και ενάγοντα από την άλλη, και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του ενάγοντα». (Φοίβος Μαυρίδης ν. I. Dharghgi κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1013, 1023 - 4). Όσον αφορά στον υπολογισμό των γενικών αποζημιώσεων στις περιπτώσεις όπου αποδεικνύονται σωματικές βλάβες, αυτές «πρέπει να είναι δίκαιες, εύλογες και κοινωνικά αποδεκτές. Σκοπός είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και ζημιά του τραυματισθέντος χωρίς να τίθεται υπερβολικό βάρος επί του αδικοπραγήσαντος. Ο ανθρώπινος πόνος και δυσχέρεια πρέπει να αποτιμούνται με φιλελεύθερο πνεύμα, λόγω των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας και η γενική τάση είναι να αυξάνεται το ποσό των αποζημιώσεων, σε μία προσπάθεια πιο δίκαιης αποτίμησης του πόνου, λαμβανομένης υπόψη της συνεχούς μείωσης της αξίας του χρήματος. Όσον αφορά προηγούμενες αποφάσεις, αυτές μόνο καθοδήγηση παρέχουν, γιατί είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν δύο υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία (βλ. Αντωνιάδης ν. Μακρίδης
(1969)1 Α.Α.Δ. 245, Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 Α.Α.Δ. 789, Νοεφύτου ν. Χ'Δημητρίου
(1982)1 Α.Α.Δ. 430, Παναγής ν. Θεοδώρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Σπύρου ν. Χ'Χαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ. 298, Miller v. Peter,
(1999)1 Α.Α.Δ. 2091)» (Ειρήνη Ανδρέου ν. Αντώνης Θεμιστοκλέους,
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 355, 362). Τέλος, «Η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας και τη ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση από τις συνήθεις δραστηριότητες του ανθρώπου (βλ. Μεταξύ άλλων Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 C.L.R. 789, Polykarpou v. Adamou
(1988)1 A.A.Δ. 475, Παναγή ω. Θεοδώρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1303, Κωνσταντίνου ν. Ιωάννου
(1993)1 Α.Α.Δ. 669). Σταθερή είναι όμως η αρχή του δικαίου ότι οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές. Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσο για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων». (Κυριάκος Μαυροπετρή ν. Γεωργίου Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74-5). Για να αποδειχθεί η αγωγή κλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως η ενάγουσα Βέρα Πασενίδου (Μ.Ε.1), η ιδιώτης ιατρός Δρ. Μαρία Γρηγόροβα Χρυσοστόμου (Μ.Ε.2), Ειδική Νευρολόγος, η Ειρήνη Χρυσού (Μ.Ε.3), Επιθεωρήτρια Εργασίας στο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων («το Υπουργείο») και ο Δρ. Περικλής Συμεωνίδης (Μ.Ε.4), πρώην Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Για να προωθηθεί η υπεράσπιση κλήθηκε και κατέθεσε ενόρκως ο Δρ. Μιχάλης Πρωτοπαπάς (Μ.Υ.1), Ειδικός Νευρολόγος. Επιπλέον της προφορικής τους μαρτυρίας, οι μάρτυρες κατέθεσαν και διάφορα έγγραφα. Κάποια από αυτά αποδεικνύονται βοηθητικά για να γίνουν αντιληπτά κρίσιμα γεγονότα και για να κριθεί η αξιοπιστία μαρτύρων. Αναφέρομαι, ιδίως, στα πιστοποιητικά του «Εντατικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας της πόλης Μπορζόμι», της Γεωργίας (τεκμήρια 10 και 11), τα ιατρικά πιστοποιητικά που εξέδωσε η ιδιώτης ιατρός Δρ. Μαρία Γρηγόροβα Χρυσοστόμου (τεκμήρια 12 και 13) και το ιατρικό πιστοποιητικό που εξέδωσε ο Δρ. Περικλής Συμεωνίδης (τεκμήριο 15). Η ακροαματική διαδικασία διευκολύνθηκε με την εκ συμφώνου κατάθεση, ως τεκμηρίου 17, βεβαίωσης εκδοθείσας από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων του Υπουργείου. Δι΄ αυτής βεβαιώνεται πως, κατά τις περιόδους από τις 4.7.07 έως και τις 15.10.07 και από τις 14.3.08 έως και τις 25.6.08, η ενάγουσα εργοδοτείτο στη Δημοκρατία από ιδιωτικές εταιρείες. Δηλώθηκε, από τις δύο πλευρές, πως τα όσα το τεκμήριο 17 καταγράφει είναι αληθή. Η δήλωση αυτή είναι καθοριστική εφ΄ όσον οδηγεί στην απόρριψη κάθε μαρτυρίας που αντιστρατεύεται όσα δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα (Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Χαραλάμπους
(2000)2 Α.Α.Δ., 186, 190). Ακολουθεί η σκιαγράφηση και ο σχολιασμός της μαρτυρίας: Κατά την κυρίως εξέτασή της, η ενάγουσα Βέρα Πασενίδου (Μ.Ε.1), μία γυναίκα ώριμης ηλικίας, προφανώς ταλαιπωρημένη, δήλωσε πως γεννήθηκε στη Γεωργία το έτος
- Ήρθε στην Κύπρο το έτος 2006 και στις 8.11.06 εργοδοτήθηκε από τους εναγομένους ως βοηθός κουζίνας και σερβιτόρα στο εστιατόριό τους, με εβδομαδιαίο μισθό Λ.Κ.82 (τεκμήριο 1). Εργαζόταν κατά τις απογευματινές και νυκτερινές ώρες, από τις 15:00 έως και τις 1:
- Στις 7.12.06 εργάστηκε κανονικά έως και τις 00:30 της 8.12.
- Περί τις 00:30 της 8.12.06, ενώ έπλενε πιάτα στη γούρνα της κουζίνας του εστιατορίου, συνάδελφός της κατευθύνθηκε προς το μέρος της και επεχείρησε να πάρει μια κούπα για σαλάτα που βρισκόταν στο δεύτερο ράφι ενός επίπλου, προσαρτημένου στον τοίχο πάνω από τη γούρνα. Επρόκειτο για μία τακτική ενέργεια του συναδέλφου της εφ΄ όσον οι κούπες για σαλάτα βρισκόντουσαν τοποθετημένες στο έπιπλο αυτό. Η ίδια μετακινήθηκε για να διευκολύνει το συνάδελφό της. Όμως, λόγω της στενότητας του χώρου δεν μπόρεσε να απομακρυνθεί από το σημείο. Η κούπα ξέφυγε και έπεσε στο κεφάλι της. Ζαλίστηκε και σταμάτησε να εργάζεται. Παρά το ότι ήταν ζαλισμένη επέστρεψε στο σπίτι της, το οποίο βρισκόταν κοντά, με τα πόδια. Το πρωί της ίδιας ημέρας (8.12.06), και επειδή η ζαλάδα και ο πονοκέφαλος που ένιωθε συνεχίζονταν, συγγενής της την οδήγησε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας («το Νοσοκομείο»). Εκεί παρέμεινε για νοσηλεία και κατέβαλε το συνολικό ποσόν των Λ.Κ.148,60 (τεκμήρια 2 και 3). Επεσκέφθηκε και άλλες φορές το Νοσοκομείο για να εξετασθεί εν σχέσει με τον επίδικο τραυματισμό της. Επισκέφθηκε, επίσης, ιδιώτες ιατρούς και υπεβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία, για την οποία κατέβαλε Λ.Κ.280 (τεκμήριο 4), καθώς και σε νευροχειρουργική εξέταση, για την οποία κατέβαλε Λ.Κ.30 (τεκμήριο 6). Απαντώντας σε σχετική ερώτηση του συνηγόρου της, και εν αντιθέσει πως το παραδεκτό γεγονός της εργοδότησής της στη Δημοκρατία κατά τις περιόδους από τις 4.7.07 έως και τις 15.10.07 και από τις 14.3.08 έως και τις 25.6.08 (τεκμήριο 17), η ενάγουσα δήλωσε, χωρίς ενδοιασμούς, πως μετά τον επίδικο τραυματισμό της (δηλαδή μετά τις 8.12.06), δεν εργάστηκε ξανά στην Δημοκρατία. Κατά την κυρίως εξέτασή της, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) δήλωσε, επίσης, πως μήνες μετά τον επίδικο τραυματισμό της μετέβηκε στην Γεωργία και μετά στην Ελλάδα όπου πλέον διαμένει. Για τους σκοπούς της προκείμενης αγωγής ταξίδεψε στην Κύπρο, εντός του έτους του 2008, δύο φορές και πλήρωσε για ναύλα €172,42 (τεκμήριο 8) και €253,40 (τεκμήριο 9). Ευρισκομένη στην Γεωργία υπέφερε από πονοκεφάλους και ζαλάδες και χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο. Λόγω του επίδικου τραυματισμού της εξακολουθεί, έως και σήμερα, να υποφέρει από έντονους πονοκεφάλους και ζαλάδες και είναι ανίκανη για οιανδήποτε εργασία. Λαμβάνει δε πολλά φάρμακα. Επειδή προηγουμένως ήταν μία γυναίκα απολύτως υγιής, δραστήρια και εργατική, η ανικανότητά της να εργασθεί και ο αναγκαστικός περιορισμός των δραστηριοτήτων της της προκάλεσαν κατάθλιψη, από την οποία, επίσης, υποφέρει. Κατά την κυρίως εξέτασή της, ζητήθηκε από την ενάγουσα (Μ.Ε.1),να σχολιάσει τα όσα ο Δρ. Μιχάλης Πρωτοπαπάς αναφέρει στην έκθεσή του ημερ. 11.6.09 (τεκμήριο 18) περί της υψηλής αρτηριακής της πίεσης. Αυτή απήντησε, και πάλιν χωρίς ενδοιασμούς, πως πριν από την επίσκεψή της στον Δρ. Μ. Πρωτοπαπα ουδέποτε προηγουμένως υπέφερε από υψηλή αρτηριακή πίεση. Και προσέθεσε πως η αρτηριακή πίεσή της «ανέβηκε» κατά την εξέτασή της από το Δρ. Μ. Πρωτοπαπά λόγω του άγχους της. Κατά την αντεξέταση, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) επέμεινε πως οι επισκέψεις της στην Δημοκρατία εντός του έτους 2008 αφορούσαν στην προκείμενη αγωγή. Επίσης, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) πληροφόρησε πώς το «μικρό παλιό ισχαιμικό επεισόδιο», που διαπιστώθηκε από τους ιατρούς του Νοσοκομείου, κατά την εκεί νοσηλεία της το Δεκέμβριο του 2006 (τεκμήριο 15), οφείλεται σε πτώση της στον πάγο πού συνέβηκε κατά το έτος 1984, όταν αυτή διέμενε στη Γεωργία. Όμως, συνέχισε, το περιστατικό αυτό δεν της άφησε κανένα κατάλοιπο. Ερωτηθείσα κατά πόσον οιοσδήποτε ιατρός γνωμάτευσε πως είναι πλέον μονίμως ανίκανη για εργασία, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) απήντησε πως δεν χρειάζεται να της πει ιατρός κάτι τέτοιο εφ΄ όσον η ίδια ζαλίζεται και αισθάνεται ότι δεν μπορεί να εργασθεί. Δέχθηκε, όμως, ότι η ιδιώτης ιατρός που την παρακολουθούσε της υπέδειξε ότι μπορεί να απασχοληθεί σε ελαφριές εργασίας. Κατά την αντεξέτασή της, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) κατέθεσε δύο πιστοποητικά του «Εντατικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας της πόλης Μπορζόμ» της Γεωργίας (τεκμήρια 10 και 12) τα οποία εξεδόθηκαν με πρωτοβουλία της και τα οποία δηλώνουν πως κατά το Σεπτέμβριο του έτους 2008, ευρισκομένη στην Γεωργία, ασθένησε, μετεφέρθηκε σε νοσοκομείο και εκεί διεγνώσθηκε ότι έπασχε από «αρτηριακή υπερένταση, εγκεφαλοπάθεια». Η αρτηριακή πίεση της καταγράφηκε ως -190/110 και ο παλμός της καταγράφηκε ως -
- Ας σημειωθεί πως στις ερωτήσεις και τις υποβολές του ευπαίδευτου συνήγορου των εναγομένων που αφορούσαν στα κατάλοιπα του επίδικου τραυματισμού της, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) απαντούσε κάπως απότομα, με ένταση και προφανώς ενοχλημένη. Η Ειρήνη Χρυσού (Μ.Ε.3), πτυχιούχος Χημικός Μηχανικός, επιβεβαίωσε όσα ουσιώδη ανέφερε η ενάγουσα εν σχέσει με τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβηκε το επίδικο ατύχημα. Εκ καθηκόντος διερεύνησε το ατύχημα και έλαβε καταθέσεις, μεταξύ άλλων, από την ίδια την ενάγουσα καθώς και από το συνάδελφό της ο οποίος επεχείρησε να πάρει την κούπα από το ράφι. Συνέταξε σχετική έκθεση ημερ. 10.5.07 (τεκμήριο 14). Η μάρτυρας προσέθεσε τα εξής: (α) Το δεύτερο ράφι του επίπλου που ήταν προσαρτημένο στον τοίχο πάνω από την γούρνα βρισκόταν πιο ψηλά από την ενάγουσα, σε ύψος 1.85μ. (β) Οι κούπες που βρισκόντουσαν τοποθετημένες στο έπιπλο αυτό ήσαν φτιαγμένες από ανοξείδωτο χάλυβα και είχαν δύο
(2)μεγέθη. Οι μικρές κούπες είχαν διάμετρο περίπου 22εκ. και βάρος περίπου 185gr και οι μεγάλες κούπες είχαν διάμετρο 36εκ. και βάρος 340gr περίπου. Η Ειρήνη Χρυσού (Μ.Ε.3) ανέφερε, ακόμη, πως ο εργοδότης της ενάγουσας επιβεβαίωσε το γεγονός πως, κατά τον ουσιώδη χρόνο, άλλος υπάλληλός του επεχείρησε να πάρει μια κούπα που βρισκόταν σε ράφι πάνω από την γούρνα και αυτή έπεσε στο κεφάλι της ενάγουσας. Τέλος, η μάρτυρας ανέφερε πως έλαβε κατάθεση από την ενάγουσα στις 26.4.07 και πως τότε αυτή ανεφέρθηκε μόνον στις ζαλάδες από τις οποίες υπέφερε και όχι σε οιονδήποτε άλλο πρόβλημα. Για τη μάρτυρα Ειρήνη Χρυσού (Μ.Ε.3) απεκόμισα θετική εντύπωση. Πρόκειται για προσοντούχα, κατηρτισμένη και έμπειρη δημόσια λειτουργό, η οποία παρουσιάσθηκε να ασκεί με υπευθυνότητα, αντικειμενικότητα και επάρκεια τα δημόσια καθήκοντά της. Η Δρ. Μαρία Γρηγόροβα Χρυσοστόμου (Μ.Ε.1) δήλωσε πως εξέτασε για πρώτη φορά την ενάγουσα στις 15.12.06 και εξέδωσε σχετικό πιστοποιητικό (τεκμήριο 12). Διέγνωσε ότι αυτή έπασχε από το μετατραυματικό σύνδρομο «Cerebrasthenia Traumatica», μία ασθένεια του εγκεφάλου που οφείλεται στον επίδικο τραυματισμό. Τότε δεν εντόπισε εξωτερικό τραύμα ή άλλη κάκωση στο κεφάλι της ενάγουσας. Διεπίστωσε, πως η ενάγουσα δεν μπορούσε να εργασθεί και της παρέσχε προσωρινή άδεια ασθενείας για έξι
(6)μήνες. Μετά από τη λήξη της εξάμηνης αυτής περιόδου συνέστησε στην ενάγουσα να εργάζεται σε ελαφριά εργασία περίπου 2 έως και 3 ώρες ημερησίως. Καθ΄ όλην τη διάρκεια του έτους 2007 εξέτασε την ενάγουσα και άλλες φορές. Στις 28.12.07 εξέδωσε νέα γνωμάτευση (τεκμήριο 13) όπου καταγράφει, μεταξύ άλλων, πως «Η κατάσταση της υγείας της.. ασθενούς παραμένει ικανοποιητική» και πως της συστήνει «ελαφριά εργασία 2 - 3 ώρες για τους επόμενους έξι μήνες». Η Δρ. Μαρία Γρηγόροβα Χρυσοστόμου (Μ.Ε.2) πληροφόρησε, επίσης, για το κρίσιμο γεγονός πώς δύο περίπου μήνες μετά την πρώτη εξέταση της ενάγουσας (η οποία έλαβεν χώρα στις 15.12.06) διεπίστωσε πως αυτή παρουσίασε υψηλή αρτηριακή πίεση. Της χορήγησε αμέσως σχετική φαρμακευτική αγωγή. Η μάρτυρας διευκρίνισε πως τέτοια υψηλή αρτηριακή πίεση δεν διεπιστώθηκε κατά την πρώτη εξέταση της ενάγουσας. Ο Δρ. Περικλής Συμεωνίδης (Μ.Ε.4), ο οποίος υπήρξε Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου για περίοδο δέκα-πέντε
(15)ετών, εξέτασε την ενάγουσα όταν αυτήν νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο από τις 8.12.06 έως και τις 10.12.06 και εξέδωσε σχετικό πιστοποιητικό (τεκμήριο 15). Κατά τη νοσηλεία της στο Νοσοκομείο, η ενάγουσα υπεβλήθηκε σε ακτινολογικό έλεγχο ο οποίος δεν κατέδειξε κάταγμα στο κεφάλι. Υπεβλήθηκε, επίσης, σε εξέταση εγκεφάλου και αυτή κατέδειξε την ύπαρξη ενός «μικρο(ύ) παλαιο(ύ) ισχαιμικο(ύ) επεισοδίο(υ)». Ο ίδιος διέγνωσε πως εξ αιτίας του επίδικου ατυχήματος, η ενάγουσα υπέστηκε μια ελαφριά εγκεφαλική διάσειση και της χορηγήθηκε η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Ο μάρτυρας διευκρίνισε πώς εάν, κατά την νοσηλεία της ενάγουσας στο Νοσοκομείο, διαπιστωνόταν κάποια κάκωση στο κεφάλι της ή αδυναμία της να ισορροπήσει αυτά θα καταγράφονταν οπωσδήποτε στο τεκμήριο
- Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Όσα ο ίδιος παρατήρησε και διέγνωσε καταγράφονται στο τεκμήριο
- Ο Δρ. Περικλής Συμεωνίδης (Μ.Ε.4) δήλωσε πως αγνοεί τον όρο «Cerebrasthenia Traumatica». Κατέληξε δε πως, επί τη βάσει της κλινικής εικόνας της ενάγουσας κατά τον ουσιώδη χρόνο, όπως αυτή καταγράφεται στο τεκμήριο 15, και παρά τα παράπονά της για ζαλάδες και πονοκεφάλους, ο ίδιος δεν θα παρέσχε ποτέ μακρά άδεια ασθενείας και ούτε θα εξέδιδε πιστοποιητικό μόνιμης ανικανότητας για εργασία. Ο Δρ. Περικλής Συμεωνίδης (Μ.Ε.4) απήντησε στο τελευταίο ζήτημα με βεβαιότητα και κατά τρόπον άμεσο και θετικό. Την εντύπωση ειλικρινούς και αξιόπιστου μάρτυρα απεκόμισα και για το Δρ. Περικλή Συμεωνίδη (Μ.Ε.4). Τα προσόντα, η κατάρτιση και η εμπειρία του είναι αναντίλεκτα, ο δε λόγος του υπήρξε θετικός και άμεσος. Τέλος, ο Δρ. Μιχάλης Πρωτοπαπάς (Μ.Υ.1) εξέτασε την ενάγουσα, εκ μέρους των εναγομένων, σε δύο περιπτώσεις στις 12.5.09 και μία εβδομάδα αργότερα. Το ιστορικό της εξέτασης και οι διαπιστώσεις του μάρτυρος καταγράφονται στην έκθεσή του ημερ. 11.6.09 (τεκμήριο 18). Ο Δρ. Μιχάλης Πρωτοπαπάς (Μ.Υ.1) επέμεινε πως οι ενοχλήσεις που η ενάγουσα επικαλείται οφείλονται στην υψηλή αρτηριακή της πίεση και όχι στον επίδικο τραυματισμό. Όταν ο ίδιος εξέτασε την ενάγουσα κατέγραψε την αρτηριακή της πίεση στο επίπεδο 170/100 nmHg. Ο μάρτυρας παρέπεμψε στα τεκμήρια 11 και 12, τα οποία δηλώνουν πως το Σεπτέμβριο του έτους 2008 η ενάγουσα εισήχθηκε σε νοσοκομείο λόγω «αρτηριακής υπερέντασης», δηλαδή λόγω υψηλής αρτηριακής πίεσης. Προσέθεσε πως η υψηλή αρτηριακή πίεση, από την οποία υποφέρει η ενάγουσα οφείλεται και στο γεγονός πως αυτή παραλείπει να λαμβάνει τακτικά την απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή. Τέλος, και ο μάρτυρας αυτός δήλωσε ότι αγνοεί τον όρο «Cerebrasthenia Traumatica». Δεν έχω λόγο να αμφιβάλλω για την ειλικρίνεια και την αξιοπιστία του Δρ. Μιχάλη Πρωτοπαπά (Μ.Υ.1). Άλλωστε, οι θέσεις του συναρτώνται με τα όσα τα τεκμήρια 10 και 11 καταγράφουν καθώς και με τα όσα ο μάρτυρας της πλευράς της ενάγουσας Δρ. Περικλής Συμεωνίδης (Μ.Ε.4) δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω μελετήσει την προσαχθείσα μαρτυρία, προφορική και έγγραφη, συμπεριλαμβανομένων των όσων δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα (τεκμήριο 17). Κρίνω πως η ενάγουσα (Μ.Ε.1) υπήρξε ειλικρινείς σε ό,τι αφορά στις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβηκε το επίδικο ατύχημα. Άλλωστε, τα όσα σχετικά αυτή ανέφερε αφ΄ ενός υποστηρίζονται, κατ΄ ουσίαν, από την Ειρήνη Χρυσού (Μ.Ε.3), Επιθεωρήτρια Εργασίας και πρόσωπο αξιόπιστο, και αφ΄ ετέρου δεν αντικρούσθηκαν με αντίθετη μαρτυρία. Όμως, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) δεν κατάφερε να πείσει για την αλήθεια των όσων ισχυρίσθηκε περί των μόνιμων καταλοίπων του επίδικου τραυματισμού της. Δεν κατάφερε να πείσει πως ο επίδικος τραυματισμός της υπήρξε τόσον σοβαρός όσο τον παρουσίασε και ούτε κατάφερε να πείσει πως η, κατ΄ ισχυρισμόν, σημερινή αδυναμία της να εργασθεί οφείλεται στον τραυματισμό αυτό. Κατ΄ αρχάς, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) ψευδώς ισχυρίσθηκε πως μετά τον τραυματισμό της δεν εργάσθηκε ξανά στη Δημοκρατία. Το τεκμήριο 17, το οποίο κατετέθηκε εκ συμφώνου και το οποίο δηλώθηκε ως αληθές ως προς το περιεχόμενό του, μαρτυρεί πως μήνες μετά τον επίδικο τραυματισμό της η ενάγουσα (Μ.Ε.1) εργάσθηκε στη Δημοκρατία σε ιδιωτικές εταιρείες, κατά τις περιόδους από τις 4.7.07 έως και τις 15.10.07 και από τις 14.3.08 έως και τις 25.6.
- Επίσης, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) ψευδώς ισχυρίσθηκε πως η πίεση της ανέβηκε για πρώτη φορά όταν την εξέτασε ο Δρ. Μιχάλης Πρωτοπαπάς, στις 12.5.
- Υπενθυμίζω, πως η μάρτυρας της πλευράς της Δρ. Μαρία Γρηγόροβα Χρυσοστόμου (Μ.Ε.2) δήλωσε πως περίπου δύο
(2)μήνες μετά από την πρώτη εξέταση στην οποία η ίδια υπέβαλε την ενάγουσα, δηλαδή δύο
(2)μήνες μετά τις 15.12.06, αυτή παρουσίασε υψηλή πίεση και για το λόγο αυτό της παρέσχε σχετική φαρμακευτική αγωγή. Υπενθυμίζω, επίσης, πως τα τεκμήρια 10 και 11 μαρτυρούν πώς κατά τον Σεπτέμβριο του έτους 2008 η ενάγουσα νοσηλεύθηκε στη Γεωργία γιατί υπέφερε από «υπερένταση», δηλαδή υψηλή αρτηριακή πίεση. Ούτε η Δρ. Μαρία Γρηγόροβα Χρυσοστόμου (Μ.Ε.2), η οποία προφανώς κλήθηκε για να αποδείξει τη σοβαρότητα του τραυματισμού της ενάγουσας και τη μόνιμη ανικανότητά της να εργασθεί, το κατάφερε. Ο όρος «Cerebrasthenia Traumatica» τον οποίο χρησιμοποίησε για να περιγράψει το μετατραυματικό σύνδρομο από το οποίο, ως ισχυρίζεται, υποφέρει η ενάγουσα είναι άγνωστο στους δύο άλλους ιατρούς, το Δρ. Περικλή Συμεωνίδη (Μ.Ε.4) και το Δρ. Μιχάλη Πρωτοπαπά (Μ.Υ.1). Επί τη βάσει όλων των ανωτέρω, καταλήγω πώς τα ουσιώδη γεγονότα συνέβηκαν ως εξής: Στις 0:30 περίπου της 8.12.06, η ενάγουσα Βέρα Πασενίδου, η οποία εργοδοτείτο από τους εναγομένους «Εστιάτοριο Παναγιώτης Μεντζής - Ζαννέτος Λτδ», στο εστιατόριό τους, με εβδομαδιαίο μισθό Λ.Κ.82, έπλενε σκεύη στη γούρνα της κουζίνας του εστιατορίου, ως της είχε ανατεθεί. Τότε, κάποιος συνάδελφός της επεχείρησε να πιάσει από το δεύτερο ράφι επίπλου που ήταν προσαρτημένο στον τοίχο απέναντι από την γούρνα, μια κούπα για σαλάτα φτιαγμένη από ανοξείδωτο χάλυβα. Σε τέτοια ενέργεια προέβαιναν συχνά υπαλλήλοι των εναγομένων. Στην προσπάθειά της να διευκολύνει το συνάδελφό της η ενάγουσα μετακινήθηκε κάπως. Δεν μπορούσε να απομακρυνθεί λόγω στενότητας του χώρου. Η κούπα ξέφυγε και την κτύπησε στο κεφάλι. Από το κτύπημα η ενάγουσα υπέστηκε ελαφριά εγκεφαλική διάσειση και υπέφερε από πόνους και ζαλάδες. Νοσηλεύθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για τρεις
(3)ημέρες, από τις 8.12.06 έως και τις 10.12.06, και κατέβαλε για νοσήλεια Λ.Κ.448,60 (τεκμήρια 2 και 3). Συνέχισε να εξετάζεται και από ιδιώτες ιατρούς και κατέβαλε, για μαγνητική τομογραφία, Λ.Κ.280 (τεκμήριο 4) και, για νευροχειρουργική εξέταση, Λ.Κ.30 (τεκμήριο 6). Η ενάγουσα έμεινε εκτός εργασίας έως και τις 3.7.
- Από τις 4.7.07 έως και τις 15.10.07 η ενάγουσα εργοδοτήθηκε στην Δημοκρατία, από ιδιωτική εταιρεία. Παρομοίως εργοδοτήθηκε και από τις 14.3.08 έως και τις 25.6.
- Η ενάγουσα διαμένει πλέον στην Ελλάδα και μετά την καταχώριση της προκείμενης αγωγής και για τους σκοπούς αυτής επεσκέφθηκε τη Δημοκρατία δύο φορές καταβάλλοντας το συνολικό ποσόν των €425,83, ως ναύλα (τεκμήρια 8 και 9). Κατά το χρόνο του επίδικου τραυματισμού της η ενάγουσα ήταν ηλικία 50 ετών, απολύτως υγιής και χωρίς προβλήματα υψηλής αρτηριακής πίεσης, ως η ίδια δήλωσε. Περίπου δύο μήνες μετά από την πρώτη εξέτασή της από την ιδιώτη ιατρό Δρ. Μαρία Γρηγόροβα Χρυσοστόμου, δηλαδή περίπου δύο μήνες μετά τις 15.12.06 η ενάγουσα παρουσίασε υψηλή αρτηριακή πίεση. Η Δρ. Μαρία Γρηγόροβα Χρυσοστόμου της χορήγησε φαρμακευτική αγωγή. Εξ αιτίας της υψηλής αρτηριακής πίεσής της, το Σεπτέμβριο του έτους 2008, η ενάγουσα εισήχθηκε σε νοσοκομείο της Γεωργίας (τεκμήρια 10 και 11). Έως και τις 12.5.09, οπότε η ενάγουσα εξετάσθηκε από το Δρ. Μιχάλη Πρωτοπαπά, αυτή εξακολουθούσε να παρουσιάζει υψηλή αρτηριακή πίεση (τεκμήριο 18). Ουδείς μάρτυρας ιατρός συνέδεσε την υψηλή αρτηριακή πίεση, από την οποίαν υποφέρει η ενάγουσα, με τον επίδικο τραυματισμό της. Αυτά τα πραγματικά δεδομένα καταδεικνύουν την αποκλειστική ευθύνη των εναγομένων για το επίδικο εργατικό ατύχημα. Αυτοί παρέλειψαν να παράσχουν στην ενάγουσα ένα ασφαλή χώρο και ένα ασφαλές σύστημα εργασίας. Αυτοί υπήρξαν αμελείς γιατί επέτρεψαν να λειτουργεί στο χώρο εργασίας της ενάγουσας ένα σύστημα εργασίας το οποίο εγκυμονούσε ορατούς κινδύνους: Πάνω από την γούρνα, όπου η ενάγουσα έπλενε σκεύη, υπήρχε ράφι υψηλότερο από αυτήν όπου φυλάσσονταν κούπες για σαλάτα. Οι κούπες χρησιμοποιούνταν τακτικά για τους σκοπούς του εστιατορίου. Ο κίνδυνος να πέσει κάποια κούπα στο κεφάλι της ενάγουσας ενώ αυτή εργαζόταν στην γούρνα ήταν συχνός και προβλεπτός. Όμως, ο κίνδυνος αυτός θα μπορούσε να αποφευχθεί με την τοποθέτηση του ραφιού σε άλλο μέρος της κουζίνας. Η ενάγουσα δεν έχει συντρέχουσα ευθύνη για το ατύχημα εφ΄ όσον όταν αυτή αντιλήφθηκε το συνάδελφό της μετακινήθηκε τόσο όσο η στενότητα του χώρου της επέτρεπε. Η αμελής συμπεριφορά των εναγομένων προεκάλεσε στην ενάγουσα τον επίδικο τραυματισμό ο οποίος την ταλαιπώρησε για κάποιο διάστημα, την έθεσε εκτός εργασίας για τριάντα
(30)εβδομάδες, δηλαδή από τις 8.12.06 έως και τις 4.7.07, την υπέβαλε σε έξοδα για νοσήλεια, μαγνητική τομογραφία και νευροχειρουργική εξέταση. Επιπλέον, η αμελής συμπεριφορά των εναγομένων υπέβαλε την ενάγουσα σε έξοδα ταξιδίου από την Ελλάδα στη Δημοκρατία για τους σκοπούς της προκείμενης αγωγής. Συνεπώς, η ενάγουσα δικαιούται ως οι ειδικές αποζημιώσεις:
- €4203,16 (ισόποσον Λ.Κ.2460 = 30 Χ Λ.Κ.82).
- €253,90 (ισόποσον Λ.Κ.148,60), ως τα νοσήλεια.
- €478,41 (ισόποσον Λ.Κ.280), ως έξοδα για τη μαγνητική τομογραφία.
- €51,26 (ισόποσον Λ.Κ.30), ως έξοδα για την νευροχειρουργική εξέταση.
- €425,83, ως τα ναύλα Τα ποσά των €4203,16, των €253,90, των €478,41 και των €51,26 θα φέρουν νόμιμο τόκο από τις 5.11.07, ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής. Το ποσόν των €425,83 θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 24.3.09 ημερομηνία τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης. Περαιτέρω, κρίνω πως το ποσόν των €2.000 θα αποτελούσε δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τον πόνο και την ταλαιπωρία που η ενάγουσα βιώσε συνεπεία της ελαφριάς εγκεφαλικής διάσεισης που υπέστη. Για τον καθορισμό του ποσού αυτού έλαβα υπ΄ όψιν την απόφαση Χαραλάμπους ν. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 1441 καθώς και την απόφαση στην Πολιτική Έφεση 181/2006 L.P. Transbeton Ltd v. Κώστας Σταύρου κ.α., ημερ. 24.3.09. Το ποσόν των €2.000 θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 8.12.06, ημερομηνία κατά την οποία συνέβηκε το ατύχημα (Harmsworth κ.α. ν. Salamis Glory κ.α
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1617, 1623-4). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων για το συνολικό ποσόν των €5.412,56, ως ειδικές αποζημιώσεις, και για το ποσόν των €2.000, ως γενικές αποζημιώσεις. Από το ποσόν των ειδικών αποζημιώσεων ποσόν €4.986,73. θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 5.11.07 μέχρι να εξοφληθεί, και ποσόν €425.83 θα φέρει νόμιμο τόκο από 24.3.09 μέχρι να εξοφληθεί. Το ποσόν των γενικών αποζημιώσεων θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 8.12.06 μέχρι να εξοφληθεί. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων. (Υπ.).............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο