← Κύπρος

LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC COMPANY LTD ν. ΔΕΣΠΩΣ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αγωγή αρ. 2468/06, 17.2.2011

LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC COMPANY LTD ν. ΔΕΣΠΩΣ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αγωγή αρ. 2468/06, 17.2.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ Αγωγή αρ. 2468/06 Μεταξύ: LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC COMPANY LTD Εναγόντων και

  1. ΔΕΣΠΩΣ ΙΩΑΝΝΟΥ και άλλων Εναγομένων ------------- Αίτηση ημερομηνίας 6.7.2010 για Αναθεώρηση του Καταλόγου Εξόδων που ψηφίστηκε από Ανώτερο Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 29.6.10 HMEΡΟΜΗΝΙΑ: 17.2.2011 Για αιτητές: κ. Λ. Παρπαρίνος για κ. Αλ. Μαρκίδη (κ. Κ. Δαμιανός για να ακούσει απόφαση) Για καθ΄ ων η αίτηση: κ. Χρ. Χριστοφίδης με κ. Ευστ. Χριστοφίδη για Λ. Παπαφιλίππου & Σία (κα Α. Σολομωνίδου για να ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι δικηγόροι Λ. Παπαφιλίππου & Σία εκπροσωπούσαν τους ενάγοντες στην πιο πάνω αγωγή. Στις 17.3.10 απέστειλαν επιστολή προς τον Πρωτοκολλητή αναφέροντας ότι έπαυσαν να ενεργούν ως συνήγοροι των εναγόντων. Ακολούθως υπέβαλαν κατάλογο εξόδων για ψήφιση από τον Πρωτοκολλητή, ο οποίος στις 29.6.10 ψήφισε τα έξοδα τους, τα οποία ανήλθαν σε €1293.90 με τόκο 5 ½% από 24.10.2008 πλέον €175.95, ΦΠΑ. Οι ενάγοντες μέσω του συνηγόρου τους κ. Αλέκου Μαρκίδη ο οποίος διορίστηκε σε αντικατάσταση των δικηγόρων Λ. Παπαφιλίππου & Σία, καταχώρισαν την υπό εκδίκαση αίτηση με την οποία αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτολεξεί): «Α. Αναθεώρηση από το σεβαστό Δικαστήριο του Πιστοποιητικού Καταλόγου Εξόδων (review of the taxation) που ψηφίστηκε και / ή εξεδόθη στις 29.06.2010 στην πιο πάνω αγωγή από τον Ανώτερο Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας κ. Π. Χριστοφή προς όφελος των κ.κ. Λ. Παπαφιλίππου & Σία και εναντίον των Εναγόντων - πρώην πελατών τους, σε σχέση με τα ακόλουθα θέματα και/ή σημεία δηλαδή: (ί) τον επιβληθέντα τόκο, (ϋ) ποσό ΕΥΡΩ 120,90 (item 12 στον Κατάλογο Εξόδων), το οποίο έπρεπε να είχε καθοριστεί σε € 64,
  2. (iii) ποσό ΕΥΡΩ 1.173,00 (items 1 μέχρι 11 στον Κατάλογο Εξόδων), τα οποία όπως και όλο το ποσό των ΕΥΡΩ 1.293,00 του Πιστοποιηθέντος Καταλόγου Εξόδων έπρεπε να θεωρηθούν ως εξοφληθέντα. Β. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Έλενας Τιμοθέου, υπαλλήλου των εναγόντων. Το περιεχόμενο της εν λόγω ένορκης δήλωσης επίσης παρατίθεται αυτολεξεί: «
  3. Είμαι υπάλληλος της Ενάγουσας και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα Ένορκο Δήλωση.
  4. Στις 29/06/10 δόθηκε Πιστοποιητικό Καταλόγου Εξόδων δυνάμει του οποίου καθορίσθηκε ως ποσό εξόδων το ποσό των €1.293,90 με τόκο 5,5% από 24/10/08 πλέον €175,95 διά Φ.ΠΑ πληρωτέα από τους Ενάγοντες προς τους δικηγόρους τους κ.κ. Λ. Παπαφιλίππου & Σία.
  5. Ως μου ανέφερε ο Δικηγόρος ο οποίος χειρίζεται την πιο πάνω υπόθεση κος Αλέκος Μαρκίδης, κατά/ή περί την 25/05/10 καταχωρήθηκε για την εν λογω αγωγή κατάλογος εξόδων για ψήφιση από τον Πρωτοκολλητή προς όφελος των Λ. Παπαφιλίππου & Σία, Δικηγόρων εναντίον του πελάτη τους, της ανωτέρω Ενάγουσας σε κλίμακα €100.000-€500.000 η οποία ορίστηκε στις 29/06/
  7. Στις 29/06/10 εμφανίσθηκα μαζί με τον Δικηγόρο του γραφείου του κ. Αλέκου Μαρκίδη, κ. Γιώργο Τεουλίδη, ο οποίος πριν αρχίσει η διαδικασία ψήφισης του καταλόγου των εξόδων, ήγειρε ένσταση καθ' όσον αφορά την ίδια την διαδικασία. Ήταν θέση του κ. Τεουλίδη ότι ο Πρωτοκολλητής δεν είχε δικαίωμα και δεν δικαιούτο να επιβάλει τόκο επί των εξόδων, τα οποία θα ψηφίζονταν. Περαιτέρω ο κ. Τεουλίδης είχε δηλώσει ότι, με βάση το άρθρο 33

(2)του Περί δικαστηρίων Νόμου 14/60, οι τόκοι επιβάλλονται μόνο σε περίπτωση εκδόσεως απόφασης και εν πάση περιπτώσει η αμοιβή καθ' όσον αφορά τη σχέση πελάτου - δικηγόρου, καθορίζεται από το «retainer», το οποίο υπογράφει ο πελάτης στο δικηγόρο. 5. Στην πιο πάνω στην παράγραφο 4 αναφερομένη ένσταση ο Πρωτοκολλητής δήλωσε ότι έλαβε υπόψη το άρθρο 33
(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου που αναφέρεται στην επιβολή τόκου στις αποφάσεις των Δικαστηρίων, καθώς επίσης και όλους τους θεσμούς της Δ.59, και κυρίως την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι ο υπάλληλος επί τη ψηφίσεως (Πρωτοκολλητής) κατά τη διαδικασία ψήφισης εξόδων ασκεί «οιονεί δικαστική λειτουργία», απέρριψε την ένσταση των καθ' ων και προχώρησε στη ψήφιση του καταλόγου με επιβολή τόκου επί των εξόδων. 6. Η θέση της Ενάγουσας - Αιτήτριας σε σχέση με τον κατάλογο εξόδων είναι ότι ο Πρωτοκολλητής δεν έχει δικαίωμα και δεν δικαιούται να επιβάλει τόκο επί των εξόδων, τα οποία θα ψηφιστούν. Το άρθρο 33
(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 αναφέρει ότι οι τόκοι επιβάλλονται μόνο σε περίπτωση εκδόσεως δικαστικής απόφασης.
  1. Περαιτέρω ο κ. Γιώργος Τεουλίδης ήγειρε ένσταση καθ' όσον αφορά το ύψος των χαρτοσήμων τα οποία επικολλώνται επί του καταλόγου εξόδων που είναι για ψήφιση λέγοντας ότι θα πρέπει το ύψος των χαρτοσήμων να είναι ανάλογο του τελικού ποσού μετά την ψήφιση του καταλόγου εξόδων. Στην συνέχεια ο κ. Γιώργος Τεουλίδης ανέφερε ότι δεν θα πρέπει να ψηφίζεται οποιονδήποτε ποσό για τα χαρτόσημα αυτά.
  2. Στην πιο πάνω στην παράγραφο 7 αναφερομένη ένσταση ο Πρωτοκολλητής δήλωσε ότι το δικαστικό τέλος που είναι καθορισμένο για την ψήφιση εξόδων, καθορίζεται από τον Διαδικαστικό Κανονισμό της 19ης Νοεμβρίου 2007, το οποίο τέλος αφού επικολληθεί εις το μητρώο ψήφισης των εξόδων, περιέρχεται στα κρατικά ταμεία υπο μορφή χαρτοσήμων, οπόταν βασικά ο αιτητής που επικολλά τα αναγκαία χαρτόσημα απλά του επιστρέφονται μαζί με την ψήφιση καταλόγου. Στην συνέχεια δήλωσε ότι τούτο μπορούσε να μειωθεί αν φαίνεται ότι ο κατάλογος είναι υπερβολικά εξογκωμένος, οπόταν δεν θα ήταν σωστό στον καθ' ου ο κατάλογος να επιβαρυνθεί την πληρωμή των χαρτοσήμων, κάτι τέτοιο όπως δήλωσε δεν φαίνεται εις τους συγκεκριμένους καταλόγους που αφορούν την ίδια την εταιρεία (Liberty Life Insurance Ltd), προσθέτοντας ότι είναι πάγια τακτική που ακολουθείται, τα χαρτόσημα που επικολλώνται από τον αιτητή να του επιστρέφονται, και αφού απέρριψε την ένσταση των καθ' ων προχώρησε στην ψήφιση του καταλόγου.
  3. Περαιτέρω ενέκρινε το item 12 (€120,90), μεσαία στήλη του Καταλόγου Εξόδων, το οποίο έπρεπε να είχε αναθεωρηθεί ώστε να συνάδει με το ποσό της αμοιβής και των άλλων εξόδων, που είχαν γίνει δεκτά. Σύμφωνα με την θέση αυτή έπρεπε να καθορισθεί ως οφειλόμενο το ποσό των € 64,
  5. Περαιτέρω ενέκρινε τα items 1 μέχρι 11 (€1.173,00), του Καταλόγου Εξόδων και τούτο παρά το ότι ο κ. Γιώργος Τεουλίδης ανέφερε στον Πρωτοκολλητή ότι τα ποσά αυτά ήταν πληρωμένα. Περαιτέρω ο κ. Γιώργος Τεουλίδης ανέφερε στον Πρωτοκολλητή ότι τα ποσά του καταλόγου που αφορούν τα μετρητά ήταν πληρωμένα. Συγκεκριμένα επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 την σχετική χρεωστική σημείωση του γραφείου Λ. Παπαφιλίππου και Σία, με την οποία είχε χρεωθεί η Αιτήτρια με ποσό € 10.000,00 για μετρητά έξοδα σε σχέση με υποθέσεις που είχαν παραληφθεί από το γραφείο του Γιώργου Ζ. Γεωργίου και την οποία ο κ. Γιώργος Τεουλίδης παρουσίασε στον Πρωτοκολλητή, ο οποίος όμως αποφάσισε ότι η χρεωστική αυτή σημείωση δεν μπορεί να ληφθεί υπ' όψη διότι δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένες υποθέσεις αλλά είναι γενική και αόριστη και ότι θα πρέπει οι διάδικοι να ξεκαθαρίσουν μεταξύ τους σε ποιες υποθέσεις αφορά το ποσό της χρεωστικής σημείωσης. Περεταίρω επισυνάπτω ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο της επιταγής της Ελληνικής Τράπεζας με αριθμό 99565072 και ημερομηνίας 31/12/08, με την οποία εξοφλήθηκε η χρεωστική σημείωσης Τεκμήριο
  7. Στην συνέχεια ο κ. Γιώργος Τεουλίδης ήγειρε νέα ένσταση στην οποία ανέφερε ότι η Ενάγουσα ουδέν ποσό οφείλει στο γραφείο Λ. Παπαφιλίππου & Σία λέγοντας ότι από 25/01/08 μέχρι και 05/05/10 έχει πληρωθεί στο γραφείο Λ. Παπαφιλίππου & Σία το ποσό των €184.247,85 με το οποίο εξοφλήθησαν όλες οι υποχρεώσεις της Ενάγουσας καθ' όσον αφορά όλες τις υποθέσεις της. Περαιτέρω κατατέθηκε κατάλογος με δέσμη επιταγών από 25/01/08 μέχρι 05/05/10 το σύνολο των οποίων ανέρχεται στο ποσό των €184.247,85 το οποίο ποσό αντιπροσωπεύει και την εξόφληση όλων των υποχρεώσεων της Ενάγουσας προς το γραφείο Λ. Παπαφιλίππου & Σία.
  8. Στην πιο πάνω στην παράγραφο 11 αναφερομένη ένσταση ο Πρωτοκολλητής δήλωσε ότι τα ενώπιον του Τεκμήρια Α και Β δεν αναφέρονται σε καμιά συγκεκριμένη υπόθεση και αφού απέρριψε την ένσταση της Ενάγουσας προχώρησε στην ψήφιση του καταλόγου.
  9. Εν όψει των ανωτέρω, πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιον και προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης, όπως εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα για αναθεώρηση από το σεβαστό Δικαστήριο του Πιστοποιητικού Καταλόγου (review of the taxation) που ψηφίστηκε και/ή εξεδόθη στις 29/06/10 από τον Ανώτερο Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας προς όφελος των κ.κ. Λ. Παπαφιλίππου & Σια και εναντίον των Εναγόντων - πρώην πελατών τους σε σχέση με την ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή και/ή αναθεώρηση και/ή διαγραφή του επιβληθέντος στο Πιστοποιητικό Κατάλογο Εξόδων τόκου καθώς επίσης και ποσού που αντιπροσωπεύει τα χαρτόσημα και/ή διαγραφή όλου του επιβληθέντος ποσού στο Πιστοποιητικό Καταλόγου Εξόδων. Πάντα τα ανωτέρω, γνωρίζω εξ ιδίας αντιλήψεως και εξ όσων κάλλιο γνωρίζω και πιστεύω είναι ορθά και αληθή
  10. Διά ταύτα εξαιτούμαι ως η Αίτηση.» Η ένσταση των δικηγόρων Λ. Παπαφιλίππου & Σία, βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
  11. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή δεν βασίζεται στους ορθούς δικονομικούς θεσμούς και/ή πρόνοιες.
  12. Οι Θεσμοί και/ή πρόνοιες στις οποίες στηρίζεται η παρούσα Αίτηση δεν δίδουν το δικαίωμα και/ή δεν προβλέπουν και/ή δεν απονέμουν τις αιτούμενες θεραπείες.
  13. Η Αιτήτρια κωλύεται και/ή εμποδίζεται να αμφισβητήσει το ψηφισθέν ποσό των δικηγορικών εξόδων αφού επί του κάθε κονδυλίου κατά τη ψήφιση δεν υπέβαλε ένσταση .
  14. Οι Ενστάσεις και/ή κάποιες εξ αυτών που έθεσε η Αίτητρια στη διαδικασία ψήφισης του Καταλόγου εξόδων αφορούν θέματα που δεν επιλύονται στη διαδικασία ψήφισης εξόδων.»
  15. Η Αίτηση είναι λανθασμένη και/ή καταχρηστική και/ή σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική διότι θέτει επίδικα θέματα τα οποία δεν δύναται να τεθούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και/ή στα πλαίσια αίτησης αναθεώρησης πιστοποιητικού καταλόγου εξόδων.
  16. Η απονομή τόκων από τον από τον Πρωτοκολλητή επί των ψηφισθέντων εξόδων ήταν ορθή και/ή νόμιμη και/ή σύμφωνα με τη νομολογία και/ή τη πρακτική που ακολουθείται κατά τη ψήφιση εξόδων.
  17. Τα πραγματικά έξοδα/χαρτόσημα τα οποία επικολλήθηκαν επί του βιβλίου ψήφισης εξόδων ορθά επιδικάσθηκαν στο σύνολο τους στους Καθ' ων η Αίτηση αφού αυτό προστάζει η Νομολογία και/ή η πρακτικά και/ή η κοινή λογική.
  18. Το κατά πόσο εξοφλήθηκαν ή όχι τα δικηγορικά έξοδα δεν είναι αντικείμενο της διαδικασίας αναθεώρησης καταλόγου εξόδων αλλά άλλης διαδικασίας.
  19. Η διαδικασία και η ψήφιση των εξόδων από τον Πρωτοκολλητή έγιναν μέσα στα πλαίσια της εξουσία και/ή της διακριτικής του ευχέρειας.» Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Χριστόφορου Θεοδώρου, στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω, οι καθ΄ ων η αίτηση αναφέρουν στην ένσταση τους ότι η αίτηση δεν βασίζεται στους ορθούς δικονομικούς θεσμούς. Πράγματι, η αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.59 θ.18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Ο θεσμός αυτός ήταν ορθός πριν από την κατάργηση του θεσμού 3 της Δ.
  20. Με την κατάργηση του έγινε ανάλογη αρίθμηση και ο θεσμός 18 έγινε θεσμός 17, ο οποίος και προβλέπει για τη διαδικασία αναθεώρησης καταλόγου εξόδων. Ο λόγος αυτός ορθά δεν προωθήθηκε στο στάδιο των αγορεύσεων από τους καθ΄ ων η αίτηση. Τουναντίον και οι ίδιοι με την αγόρευση τους κάνουν αναφορά στο θεσμό
  21. Θεωρώ πως η πιο πάνω παρατυπία (γιατί περί παρατυπίας πρόκειται) έγινε εκ παραδρομής αφού και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν έχοντας κατά νου το περιεχόμενο του θεσμού ο οποίος προβλέπει για τη διαδικασία αναθεώρησης. Άλλωστε, δεν έχει προβληθεί ισχυρισμός ότι έχει προκληθεί οποιαδήποτε βλάβη ή αδικία στους καθ΄ ων η αίτηση συνεπεία της πιο πάνω παρατυπίας. Ούτε βεβαίως το Δικαστήριο βρίσκει ότι υπάρχει τέτοια. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα απαλλαγής από την εν λόγω παρατυπία. Για το θέμα αυτό παραπέμπω στην υπόθεση Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1(Α) ΑΑΔ.
  1. Α. Ένσταση σε σχέση με το ύψος του ποσού των χαρτοσήμων των €120.90 που επικολλήθηκαν στο βιβλίο ψήφισης των εξόδων και επιδικάστηκαν στους δικηγόρους Λ. Παπαφιλίππου & Σία. Για το θέμα αυτό θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τα όσα λέχθηκαν ενώπιον του πρωτοκολλητή. «κ. Τεουλίδης: Έχω νέα ένσταση καθόσον αφορά το ύψος των χαρτοσήμων τα οποία επικολλώνται επί του καταλόγου εξόδων που είναι για ψήφιση. Υπολογίζονται εις το συνολικό ποσό το οποίο αναφέρεται στον κατάλογο πριν την ψήφιση. Η θέση μας είναι ότι θα πρέπει παρόλο που αμφισβητούμε ότι θα πρέπει να δίδονται έξοδα χαρτόσημα, στην προκειμένη περίπτωση θα πρέπει τα έξοδα το ύψος των χαρτοσήμων να είναι ανάλογα του τελικού ποσού μετά τη ψήφιση του καταλόγου εξόδων. κ. Χριστοφίδης: Η θέση η δική μας είναι ότι εισηγούμαστε ότι η θέση του συναδέλφου είναι λανθασμένη. Τα χαρτόσημα δεν αφορούν αμοιβή του δικηγόρου από τη στιγμή επικόλλησης των χαρτοσήμων στα σχετικά δικόγραφα και εδώ στον κατάλογο εξόδων, είναι περιουσιακό στοιχείο πλέον της Δημοκρατίας. Πρόκειται για λεφτά που έχουν εισπραχθεί από τη Δημοκρατία και θα πρέπει να επιστραφούν στο δικηγόρο που πλήρωσε το ανάλογο τέλος. Το ίδιο συμβαίνει και στις περιπτώσεις καταχώρησης αγωγής όπου αρκετές φορές το ποσό που επιδικάζεται σαν αποζημίωση ή άλλως πως, είναι μικρότερο από την κλίμακα στην οποία καταχωρήθηκε η αγωγή, αλλά πάντοτε επιδικάζονται τα μετρητά τα οποία έχουν επικολληθεί στα δικόγραφα της αγωγής, εκτός φυσικά τα δικηγορόσιμα. Για το λόγο αυτό πιστεύω ότι ορθά και έτσι θα πρέπει να συνεχιστεί, ο Πρωτοκολλητής επιδικάζει το συνολικό των μετρητών τα οποία έχουν επικολληθεί υπό τη μορφή χαρτοσήμων στον κατάλογο προς ψήφιση. Πρωτοκολλητής: Ακουσα την ένσταση του κ. Τεουλίδη, καθώς και την αγόρευση του κ. Χριστοφίδη εκ μέρους των αιτητών για τη ψήφιση του καταλόγου και παρατηρώ ότι το δικαστικό τέλος που είναι καθορισμένο για τη ψήφιση εξόδων, καθορίζεται από τον Διαδικαστικό Κανονισμό της 19ης Νοεμβρίου 2007, το οποίο τέλος αφού επικολληθεί εις το μητρώο ψήφισης των εξόδων, περιέρχεται στα κρατικά ταμεία υπό μορφή χαρτοσήμων, οπόταν βασικά ο αιτητής που επικολλά τα αναγκαία χαρτόσημα απλά του επιστρέφονται μαζί με τη ψήφιση του καταλόγου. Τούτο μπορούσε να μειωθεί αν φαίνεται ότι ο κατάλογος είναι υπερβολικά εξογκωμένος, οπόταν δεν θα ήταν σωστό ο καθ' ου ο κατάλογος να επιβαρυνθεί την πληρωμή των χαρτοσήμων. Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται εις τους συγκεκριμένους καταλόγους που αφορούν την ίδια εταιρεία (Liberty Life insurance Ltd). Εξάλλου είναι η πάγια τακτική που ακολουθείται, τα χαρτόσημα που επικολλώνται από τον αιτητή να του επιστρέφονται. Θα προχωρήσω στην ψήφιση του καταλόγου.» Σε συμφωνία με τον πρωτοκολλητή βρίσκω πως ο κατάλογος που υποβλήθηκε δεν ήταν υπερβολικά εξογκωμένος. Να σημειωθεί εδώ πως δεν αξιώθηκαν έξοδα για εμφανίσεις που δεν έλαβαν χώρα. Σε συμφωνία με τα όσα ανέφερε ο κ. Χριστοφίδης, βρίσκω ότι ο πρωτοκολλητής σε κάποιες περιπτώσεις ενέκρινε μικρότερο ποσό από το μέγιστο ποσό που προβλέπουν οι Κανονισμοί. Η πιο πάνω απόφαση του πρωτοκολλητή ήταν εύλογα επιτρεπτή. Ως εκ τούτου η πιο πάνω ένσταση απορρίπτεται. Β. Ένσταση ότι το επιδικασθέν ποσό έχει εξοφληθεί. Ο πρωτοκολλητής στην απόφαση του αναφέρει πως από τα κατατεθέντα ενώπιον του τεκμήρια δεν προκύπτει ότι αυτά αναφέρονται σε συγκεκριμένες υποθέσεις για να μπορεί να καταλήξει ποιο συγκεκριμένο ποσό καταβλήθηκε για ποια συγκεκριμένη υπόθεση. Ώς ανέφερε, το παραδεχτό ποσό που έχει πληρωθεί, θα πρέπει να διακανονισθεί μεταξύ των δύο πλευρών. Συμφωνώ με την πιο πάνω προσέγγιση. Άλλωστε, από την απόφαση του πρωτοκολλητή συνάγεται ότι οι όποιες υπερασπίσεις των αιτητών σε σχέση με την εξόφληση συγκεκριμένων εξόδων, παραμένουν ανέπαφες. Και αυτή η ένσταση απορρίπτεται. Γ. Ένσταση σε σχέση με τον επιβληθέντα τόκο. Σε σχέση με το θέμα αυτό αναφέρω πως οι αιτητές ενώπιον του πρωτοκολλητή ισχυρίστηκαν πως αυτός δεν μπορούσε να επιβάλει τόκο επί των εξόδων που θα ψήφιζε. Ο πρωτοκολλητής είχε αντίθετη άποψη και τελικά επιδίκασε τόκο προς 5 ½% από 24.10.
  2. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω την απόφαση του Πρωτοκολλητή. «Αφού άκουσα την ένσταση του κ. Τεουλίδη ως και την αγόρευση του κ. Χριστοφίδη εκ μέρους των αιτητών, λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 33
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου που αναφέρεται στην επιβολή τόκου στις αποφάσεις των Δικαστηρίων, καθώς και όλους τους Θεσμούς της Δ.59, των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρεται στα έξοδα και κυρίως τη Δ.30 και όπως είναι νομολογημένο σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι ο υπάλληλος επί τη ψηφίσεως (ο Πρωτοκολλητής) κατά τη διαδικασία ψήφισης εξόδων η άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, θεωρείται ως άσκηση οιονεί δικαστικής λειτουργίας, απορρίπτω την ένσταση του κ. Τεουλίδη και θα προχωρήσω στη ψήφιση του καταλόγου με επιβολή τόκο επί των εξόδων». Από την απόφαση του δεν προκύπτουν οι λόγοι για τους οποίους αποφάσισε να επιδικάσει τόκο από την πιο πάνω ημερομηνία. Παρόλο που δεν εγείρεται άμεσα τέτοιος λόγος αναθεώρησης της απόφασης, από τη στιγμή που οι αιτητές αμφισβήτησαν το δικαίωμα του πρωτοκολλητή να επιδικάσει τόκο, θεωρώ ότι ουσιαστικά αμφισβήτησαν και το δικαίωμα του να επιδικάσει τόκο από τις 24.10.08. Με άλλα λόγια δεν βρισκόμαστε μπροστά στην περίπτωση όπου δεν εγείρεται ένσταση. (Παπακόκκινου κ.α. ν. Δήμου Πάφου (Αρ.3)
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2255, 2260). Στην υπόθεση Παναγίδου
(2006)1 (Α) Α.Α.Δ. 165, ακυρώθηκε η απόφαση του πρωτοκολλητή ο οποίος κατά τη διαδικασία ψήφισης των εξόδων επιδίκασε τόκο στα δικηγορικά έξοδα του συνδιαχειριστή. Το δικαστήριο, ανάμεσα σε άλλα, ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 170: «Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές καταλήγω πως τα δικηγορικά έξοδα του συνδιαχειριστή δεν εμπίπτουν σε δικηγορικά έξοδα που καλύπτονται από το άρθρο 33
(2), αφού αυτό μιλά για τόκο επί των δικηγορικών εξόδων «από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής» και, κατά την κρίση μου, η διαδικασία διαχείρισης δεν μπορεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο να χαρακτηρισθεί ως διαδικασία αγωγής. Είναι προφανές ότι τα επίδικα δικηγορικά έξοδα δεν συναρτώνται με οποιαδήποτε αγωγή». Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση με παρέπεμψε σε αποφάσεις Επαρχιακών Δικαστών οι οποίες υιοθετούν τη θέση του Πρωτοκολλητή γύρω από το πιο πάνω θέμα. H δική μου θέση δεν ταυτίζεται με τις θέσεις των αδελφών δικαστών στις αποφάσεις που έχουν εκδώσει πρόσφατα. Σε συμφωνία με τον κ. Παρπαρίνο βρίσκω ότι το άρθρο 33
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/60, δεν έχει θέση στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αφού αυτό αναφέρεται σε δικαστικές αποφάσεις οι οποίες είναι δυνατό να φέρουν τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής. Η παρούσα διαδικασία αφορά σε ψήφιση δικηγορικών εξόδων εναντίον του πελάτη του δικηγόρου η οποία μπορεί να λάβει χώρα χωρίς να έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση στην αγωγή, όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση. Η απόφαση Pavlos Varellas Trading Co. Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2003)3 Α.Α.Δ.398, δεν αφορά έξοδα που προέκυψαν από τη σχέση δικηγόρου-πελάτη αλλά έξοδα αιτητών σε προσφυγές στα οποία καταδικάστηκε η Κυπριακή Δημοκρατία δυνάμει δικαστικής απόφασης. Στην παρούσα υπόθεση το ποσό που ο πρωτοκολλητής ψήφισε δεν ήταν όλο οφειλόμενο στις 24.10.08 αφού δεν είχαν παρασχεθεί όλες οι υπηρεσίες κατά την πιο πάνω ημερομηνία. Συνεπώς σε καμιά περίπτωση οι καθ΄ ων η αίτηση δεν νομιμοποιούνται να αξιώνουν ή να λάβουν τόκο επί του συνολικού ποσού των €1293.90 από την πιο πάνω ημερομηνία Συμφωνία μεταξύ δικηγόρου και πελάτη για καταβολή τόκου στα δικηγορικά έξοδα, δεν υπήρξε. Δεν υπήρξε επίσης συμφωνία ότι κάθε φορά που οι καθ΄ ων η αίτηση θα προσέφεραν υπηρεσίες, το κόστος αυτών θα ήταν οφειλόμενο και αμέσως απαιτητό. Το ποσό των δικηγορικών εξόδων αποκρυσταλλώθηκε με την ψήφιση τους. Πριν από αυτήν ο πελάτης δεν είχε τη δυνατότητα να το καταβάλει και συνεπώς δεν μπορεί να λεχθεί ότι αντικανονικά κατέχει χρήματα που όφειλε να είχε καταβάλει σε τρίτο πρόσωπο. Κατ΄ επέκταση εδώ οι των καθ΄ ων η αίτηση δεν μπορούσαν να διεκδικήσουν δικηγορικά έξοδα πριν από την ψήφιση τους από τον πρωτοκολλητή. Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο τα έξοδα αυτά είναι δυνατό να φέρουν τόκο από την ημερομηνία που ψηφίστηκαν από τον πρωτοκολλητή. Στην υπόθεση K v. K (divorce costs: interest)
(1977)1 All E. R.576 o Lord Denning ανέφερε τα ακόλουθα στις σελίδες 580-581: «Αlternatively, we are entitled to say that the rule of equity should prevail. In the further alternative, we are entitled to apply a little commonsense. Interest should be payable whenever money is 'wrongly withheld' from the one who is entitled to it: see Jefford n. Gee. When the sum is unascertained, the debtor cannot be expected to pay it until it is quantified. He cannot make a tender until he knows how much it is. He cannot be said to be 'wrongfully withholding' the money until it is fixed. So in all fairness interest should only run from the date of quantification: see the instances given in Jefford v. Gee. If he is given time to pay, it should only run from the time when payment falls due». (Η υπογράμμιση γίνεται από το δικαστήριο) Στους Halsbury΄s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 32, παρ.109 αναφέρονται τα ακόλουθα: "109. Equitable right to interest. In equity interest may be recovered in certain cases where a particular relationship exists between the creditor and the debtor, such as mortgagor and mortgagee, obligor and obligee on a bond, personal representative and beneficiary, principal and surety, vendor and purchaser, principal and agent, solicitor and client, trustee and beneficiary, or where the debtor is in a fiduciary position to the creditor. Interest is also allowed on pecuniary legacies not paid within a certain time, on the dissolution of a partnership, on the arrears of an annuity where there has been misconduct or improper delay in payment, or in the case of money obtained or retained by fraud. It may also be allowed where the defendant ought to have done something which would have entitled the plaintiff to interest at common law, or has wrongfully prevented the plaintiff from doing something which would have so entitled him." (Η υπογράμμιση γίνεται από το δικαστήριο) Με βάση την απόφαση μου, πρόνοια στο Νόμο για επιβολή τόκου στο ποσό των εξόδων που ψηφίζονται από τον Πρωτοκολλητή και τα οποία αφορούν στη σχέση δικηγόρου-πελάτη, δεν υπάρχει. Θεωρώ όμως ότι βάσει των αρχών της επιείκειας θα πρέπει το ποσό αυτό να φέρει τόκο από την ημερομηνία που ψηφίστηκε από τον πρωτοκολλητή. Η απόφαση του πρωτοκολλητή διαφοροποιείται ούτως ώστε το ποσό των €1293.90 να φέρει τόκο 5 ½% από τις 29.6.10 μέχρι εξόφλησης. Όσον αφορά στα έξοδα της αίτησης, αφού έλαβα υπόψη μου την μερική επιτυχία αυτής, αποφάσισα όπως οι καθ΄ ων η αίτηση καταδικαστούν και καταδικάζονται στο ½ των εξόδων, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. [Υπ.] Ι. Ιωαννίδης, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.