← Κύπρος

Laiki Insurance Agencies Ltd. ν. Ασφαλιστικό Γραφείο Προστασία Λτδ. κ.α., Αγωγή Αρ. 8472/03, 9.3.2011

Laiki Insurance Agencies Ltd. ν. Ασφαλιστικό Γραφείο Προστασία Λτδ. κ.α., Αγωγή Αρ. 8472/03, 9.3.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A82 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 8472/03 Μεταξύ: Laiki Insurance Agencies Ltd. Ενάγουσας και Ασφαλιστικό Γραφείο Προστασία Λτδ. Ανδρέας Φραντζής Φωτεινή Φραντζή Εναγομένων . . . . . . Ημερομηνία: 9.3.2011 Εμφανίσεις Για την ενάγουσα: κ. Γ. Παπαθεοδώρου. Για τους εναγόμενους: κ. Κωνσταντίνου. ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση της ενάγουσας έχει περιοριστεί στο ποσό των 76,438.30 ευρώ. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι αυτό το χρέος προέκυψε λόγω συμβατικής υποχρέωσης των εναγομένων με βάση τις πρόνοιες γραπτής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων ημερομηνίας 1 Ιανουαρίου

  1. Το αντικείμενο της γραπτής συμφωνίας είναι η ανάληψη της υποχρέωσης των εναγομένων να αντιπροσωπεύουν τους ενάγοντες ως μεσάζοντες για σκοπούς διεξαγωγής ασφαλιστικών εργασιών. Με την υπεράσπιση οι εναγόμενοι εγείρουν ουσιαστικά δύο ζητήματα. Πρώτα αμφισβητούν κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο έχει την τοπική αρμοδιότητα να επιλύσει την εν λόγω διαφορά διότι ισχυρισμός τους είναι ότι η συμφωνία και όλες οι συναλλαγές έγιναν στην Επαρχία Λεμεσού. Αμφισβητούν το οφειλόμενο ποσό. Δεν αμφισβητούν τις πρόνοιες της συμφωνίας που είναι το τεκμήριο 1 και που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά ισχυρίζονται ότι οι ενάγοντες έκαναν χρεώσεις στους εναγόμενους κατά παράβαση των προνοιών της συμφωνίας. Δηλαδή ισχυρίζονται ότι οι ενάγοντες χρέωναν ασφαλιστικά συμβόλαια στους εναγόμενους 1 τα οποία ανανέωναν πριν τη λήξη των συμβολαίων. Οι εναγόμενοι ζητούσαν την μη ανανέωση ή ακύρωση των συμβολαίων αλλά οι ενάγοντες δεν αφαιρούσαν το ποσό της ασφάλισης από το λογαριασμό της εναγομένης
  2. Επίσης ο εναγόμενος 2 εγείρει ζήτημα ότι δεν δεσμεύεται από τη συμφωνία εγγύησης αλλά και ακόμη και να δεσμεύεται αυτή η εγγύηση περιορίζεται στο ποσό των ΛΚ27000.
  3. Η υπόθεση της ενάγουσας στηρίζεται στη μαρτυρία του Πανίκου Γιάγκου ο οποίος είναι υπεύθυνος λογιστηρίου και ήταν υπεύθυνος για την τήρηση του λογαριασμού της εναγομένης 1 κατά τον επίδικο χρόνο. Ο ΜΕ1 κατέθεσε δύο σημαντικά στοιχεία. Κατέθεσε τους λογαριασμούς που αφορούν τις χρεοπιστώσεις της εναγομένης 1 για τα έτη 2000 μέχρι
  4. Το υπόλοιπο προκύπτει ως εξής: προστίθενται τα ασφάλιστρα που οφείλονται με βάση τα ασφαλιστικά συμβόλαια που πραγματοποίησε η εναγομένη 1 και αποδέχθηκε η ενάγουσα. Αφαιρείται το ποσό της προμήθειας της εναγομένης 1 ως και επίσης ποσά που αφορούν ακυρώσεις συμβολαίων ενώ υπήρξε σε ισχύ ασφαλιστικό συμβόλαιο, και προκύπτει το ολικό οφειλόμενο ποσό πλέον τόκος. Ο ΜΕ1 κατέθεσε και τα τεκμήρια 5 και 6 που είναι αναλυτική κατάσταση των ασφαλιστικών συμβολαίων που πραγματοποίησε η εναγόμενη 1 κατά την διάρκεια της συμφωνίας συνεργασίας ως και επίσης ασφαλιστικά συμβόλαια που πραγματοποιήθηκαν με τη Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία αλλά μεταφέρθηκαν στο χαρτοφυλάκιο της ενάγουσας. Δυνάμει της συμφωνίας συνεργασίας (τεκμήριο 1) η εναγομένη 1 είχε την υποχρέωση να αποδίδει τα ασφάλιστρα για τα ασφαλιστικά συμβόλαια που είχε πραγματοποιήσει. Έπρεπε να αποδίδει αυτά τα ασφάλιστρα εντός 90 ημερών από την έκδοση του τιμολογίου για το οφειλόμενο ποσό. Η ενάγουσα είχε το δικαίωμα να τερματίσει τη συμφωνία συνεργασίας άμεσα εάν το οφειλόμενο ποσό υπερέβαινε το ποσό των ΛΚ27000.
  5. Ο λογαριασμός της εναγομένης 1 τερματίσθηκε στις 3 Ιουλίου
  6. Στις 31 Ιουλίου 2003 το υπόλοιπο του λογαριασμού ήταν 74729.70 ευρώ (ΛΚ43737.65). Αυτό το ποσό προκύπτει μετά την αφαίρεση οφειλόμενου ποσού δυνάμει γραμματίου που αφορά παλαιότερες οφειλές της εναγομένης 1 με την Φιλική εταιρεία οι οποίες μεταφέρθηκαν στο χαρτοφυλάκιο της εναγομένης 1 όταν άρχισε η συνεργασία της με την ενάγουσα. Μέσα στο ποσό των ΛΚ43737.65 περιλαμβάνονται και οφειλές και πιστώσεις που έγιναν μετά τις 3 Ιουλίου 2003 διότι ήταν ακόμη σε ισχύ ασφαλιστικά συμβόλαια που πραγματοποιήθηκαν πριν τον τερματισμό για τα οποία προέκυψαν οφειλές ή πιστώσεις. Το τελικό υπόλοιπο τελικά έχει μειωθεί σε σχέση με την απαίτηση διότι πιστώθηκε ο λογαριασμός της εναγομένης 1 κατά τον Ιούλιο του 2004 αφού είχε λήξει το τελευταίο συμβόλαιο που πραγματοποιήθηκε από την εναγομένη
  7. Η μαρτυρία του ΜΕ1 σε συνδυασμό με τους λογαριασμούς (τεκμήρια 7 μέχρι 11) και τα τεκμήρια 5 και 6 συνιστά λεπτομερή και ακριβή αναφορά για το υπόλοιπο που προκύπτει. Δεν διαπίστωσα να υπάρχει κενό στη μαρτυρία του ΜΕ1 και στα στοιχεία που παρέθεσε στο Δικαστήριο σε σχέση με τον τρόπο που προκύπτει το σημερινό υπόλοιπο. Οι λογαριασμοί αφορούν χρεώσεις και πιστώσεις, σημείο προς σημείο με εξήγηση για την κάθε χρέωση ή πίστωση. Τα τεκμήρια αφορούν τα ασφαλιστικά συμβόλαια που πραγματοποίησε η εναγομένη
  8. Ο ΜΕ1 ήταν σε θέση να υποδείξει ποια ασφαλιστικά συμβόλαια αφορούν τις χρεώσεις στους λογαριασμούς όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση. Συνεπώς, τα στοιχεία που αναφέρονται στους λογαριασμούς μπορούν να διασταυρωθούν με τα ασφαλιστικά συμβόλαια που εξέδωσε η ενάγουσα για λογαριασμό της εναγομένης
  9. 'Ηταν σε θέση να δώσει ακριβείς απαντήσεις σε συγκεκριμένες καταχωρήσεις στους λογαριασμούς. Επί παραδείγματι, διευκρίνισε ότι το ποσό των ΛΚ9639.17 που εμφαίνεται στο τεκμήριο 15 αφορά μεταφορά οφειλόμενου ποσού για οφειλές που δημιουργήθηκαν κατά την έναρξη της συνεργασίας. Η συμφωνία συνεργασίας υπογράφηκε την 1.1.2000 αλλά επί δοκιμαστικής βάσης ανοίχθηκε μερίδα οφειλών της εναγομένης 2 μήνες πριν αρχίσει επίσημα η συνεργασία. Σε αυτό το διάστημα δημιουργήθηκαν οφειλές προς όφελος της ενάγουσας. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι ο ίδιος υπολόγισε τον ετήσιο τόκο με βάση το πραγματικό οφειλόμενο ποσό του έτους. Ρωτήθηκε για πληρωμές που έγιναν από την εναγομένη ύψους ΛΚ26000.00 από τον Ιανουάριο 2003 μέχρι τον τερματισμό της συμφωνίας. Εξήγησε ότι αυτές οι πληρωμές πιστώθηκαν έναντι του οφειλόμενου ποσού αλλά κατά το ίδιο διάστημα παράχθηκαν ασφάλιστρα ύψους ΛΚ37000.00 και γι'αυτό παρουσιάζεται το συγκεκριμένο υπόλοιπο. Ήταν σε θέση να παρέχει στοιχεία για την αξία του χαρτοφυλακίου της εναγομένης 1 ανά έτος. Εξήγησε ότι από αυτή την αξία αφαιρείται η προμήθεια του αντιπροσώπου και οι πληρωμές για να εξαχθεί το τελικό υπόλοιπο. Διευκρίνισε επανειλημμένα ότι τα τεκμήρια 5 και 6 είναι κατάσταση των ασφαλιστικών συμβολαίων που πραγματοποίησε η εναγομένη 1 χωρίς αυτή η κατάσταση να καταγράφει τις χρεοπιστώσεις της εναγομένης
  10. Κατά την αντεξέταση υποβλήθηκαν διάφορες ερωτήσεις στον ΜΕ1 για την ορθότητα των λογαριασμών, αλλά η πλευρά τις υπεράσπισης δεν έθεσε υπόψη του μάρτυρα οποιαδήποτε στοιχεία που να θέτουν σε αμφισβήτηση την ορθότητα των στοιχείων που καταγράφονται αναλυτικά στους λογαριασμούς. Δεν τέθηκε υπόψη του μάρτυρα ούτε μια ερώτηση για συγκεκριμένη ασφάλεια που είτε ακυρώθηκε ή δεν ανανεώθηκε στην οποία η ενάγουσα λανθασμένα χρέωσε την εναγομένη
  11. Σε αντίθεση με τον μάρτυρα των εναγόντων από τη μαρτυρία του Ανδρέα Φραντζή απουσίαζε το στοιχείο της διαφάνειας. Ανέφερε ότι υπήρχε προφορική μαρτυρία μεταξύ των μερών να μην χρεώνουν τόκο για το έτος
  12. Αυτός ο ισχυρισμός δεν είναι δικογραφημένος, δεν τέθηκε στον ΜΕ1 για να τοποθετηθεί και έρχεται σε αντίθεση με τη γραπτή συμφωνία που υπέγραψε τεκμήριο
  13. Ούτε ανέφερε με ποιο πρόσωπο του γραφείου της Λεμεσού συμφώνησε όπως μη χρεωθεί τόκος για το έτος
  14. Παρόλο που η οφειλή για το ποσό των ΛΚ 82889.26 ήταν το αντικείμενο άλλης αγωγής και πάλι προσπάθησε να αποσυνδέσει τον εαυτό του από την εν λόγω οφειλή προβάλλοντας ως επιχείρημα ότι το γραμμάτιο δεν έχει καμία σχέση με τη συμφωνία τεκμήριο 1 όταν είναι φανερό από τις σελίδες 12 και 13 της συμφωνίας ότι αυτό το οφειλόμενο ποσό και η τακτοποίηση του ήταν αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας μεταξύ ενάγουσας και εναγομένων. Ο ισχυρισμός του ΜΥ2 στην παράγραφο 12 δεν ευσταθεί με βάση την κοινή λογική. Ο ΜΕ1 εξήγησε ότι ο τόκος επί του οφειλόμενου ποσού κεφαλαιοποιείται μία φορά ετησίως. Επομένως, το συνολικό ποσό που οφείλεται αφορά υπόλοιπο κεφαλαίου μαζί με τους τόκους. Εφόσον ο τόκος έχει ήδη κεφαλαιοποιηθεί ως εξήγησε ο ΜΕ1 ετησίως ο περιορισμός της απαίτησης δεν επηρεάζει το οφειλόμενο ποσό το οποίο έχει μειωθεί μαζί με τους τόκους. Στην παράγραφο 14 του τεκμηρίου 23 επέμενε στον ισχυρισμό του ότι χρεώθηκε για ασφάλειες που είχαν ακυρωθεί αλλά δεν παρέθεσε ούτε ένα χειροπιαστό στοιχείο για να αποδείξει αυτό τον ισχυρισμό ή να θέσει σε αμφισβήτηση τους λεπτομερείς λογαριασμούς που κατέθεσε ο ΜΕ
  15. Ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην παράγραφο 15 της δήλωσης τεκμήριο 23 δεν είναι ειλικρινής. Εκτός του ότι αυτός ο ισχυρισμός έρχεται σε αντίθεση με το τεκμήριο 1 όπου προκύπτει καθαρά ότι άρχισε νέα συνεργασία με μεταφορά του χαρτοφυλακίου και υποχρεώσεις που προέκυψαν από την Φιλική Ασφαλιστική συνιστά και παράλογο ισχυρισμό ενόψει της αποδοχής αυτής της κατάστασης των πραγμάτων από τους εναγόμενους χωρίς να διαμαρτυρηθούν έντονα για τις οφειλές που τους κοινοποιούνταν. Ο ΜΥ2 είπε ότι διαμαρτυρήθηκε προφορικά μετά τον τερματισμό της συμφωνίας στις 16 Ιουνίου αλλά δεν ανέφερε σε ποιο πρόσωπο ούτε και κάτω από ποιες συγκεκριμένες περιστάσεις έκανε τη διαμαρτυρία. Για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι υπέγραψε το γραμμάτιο κατόπιν εκβιασμού του Σάββα Ζαβρού της Φιλικής Ασφαλιστικής Εταιρείας. Για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση προέβαλε νέο ισχυρισμό, μη δικογραφημένο, για επιβολή επιπρόσθετου τόκου ύψους ΛΚ10000.00 Η μαρτυρία του σε αντίθεση με την ξεκάθαρη και αναλυτική μαρτυρία του ΜΕ1 ήταν συγχυσμένη, χωρίς σαφή σημεία και προσδιορισμό, και αλλοπρόσαλλη. Δικαιοδοσία Η τοπική αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου καθορίζεται από το άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  16. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αναλαμβάνει δικαιοδοσία για την επίλυση της διαφοράς εάν όλο ή μέρος της βάσης της αγωγής έχει προκύψει στην Επαρχία Λευκωσίας ή εάν οποιοσδήποτε από τους εναγόμενους έχει την κυρίως διαμονή του ή διεξάγει επάγγελμα (σε περίπτωση εταιρείας το εγγεγραμμένο γραφείο ή διεξάγει δραστηριότητες) στην Επαρχία Λευκωσίας. Στην σελίδα 13 του τεκμηρίου 1 αναγράφεται ρητώς ότι το έγγραφο συντάχθηκε και υπογράφηκε την 1 Ιανουαρίου 2000 στη Λευκωσία. Η ΜΥ1 και ο ΜΥ2 ισχυρίσθηκαν ότι η συμφωνία συνεργασίας τεκμήριο 1 υπογράφηκε στην Επαρχία Λεμεσού. Έχω επιφυλάξεις σε σχέση με την ειλικρίνεια του ΜΥ2 και η ΜΥ1 δεν ήταν κατηγορηματική σε σχέση με τον τόπο υπογραφής του τεκμηρίου
  17. Ανέφερε ότι είναι βέβαιη ότι το τεκμήριο 1 υπογράφηκε στη Λεμεσό και ανέφερε κατά την αντεξέταση ότι είχε ενώπιον της και τις 13 σελίδες του τεκμηρίου 1 όταν υπέγραψε. Όταν της υποδείχθηκε όμως η λέξη Λευκωσία στη σελίδα 13 ανέφερε ότι η σελίδα 13 δεν ήταν μέρος της συμφωνίας. Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι η σελίδα 13 υπογράφηκε αλλού ως ξεχωριστό μέρος της συμφωνίας. Η υπεράσπιση δεν έφερε και άλλους μάρτυρες να επιβεβαιώσει την εκδοχή των πιο πάνω μαρτύρων. Ακόμη και να δεχθώ την εκδοχή των μαρτύρων υπεράσπισης ότι η σελίδα 13 υπογράφθηκε ξεχωριστά, αυτή η σελίδα είναι αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας και αποδεικνύει ότι μέρος της συμφωνίας έγινε στην Επαρχία Λευκωσίας. Ακόμη και αν μέρος της συμφωνίας έγινε στη Λευκωσία που είναι η βάση της αγωγής, αποτελεί έρεισμα για την ανάληψη τοπικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η βάση της αγωγής των εναγόντων αφορά τη σύναψη, την εκτέλεση, και την διάρρηξη συμφωνίας συνεργασίας με όρους που αναγράφονται στο τεκμήριο
  18. Η βάση της αγωγής δεν θεμελιώνεται μόνο στην τοποθεσία υπογραφής της συμφωνίας συνεργασίας. Στην υπόθεση C & K Κυριάκου και Αδελφοί Λτδ. ν Ιωάννου 1 ΑΑΔ 479

(1990), το Εφετείο εξήγησε ότι τοπικό αρμόδιο δικαστήριο για επίλυση διαφοράς για διάρρηξη συμφωνίας είναι το δικαστήριο στον τόπο της διάρρηξης της συμφωνίας το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Στην υπόθεση Θεοφάνους ν Γεωργίου 1 ΑΑΔ 203
(1969), το Εφετείο ερμήνευσε τις λέξεις 'βάση αγωγής' που αναγράφονται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 ως το σύνολο των γεγονότων που θεμελιώνει την αξίωση του ενάγοντα. Στην περίπτωση που η αξίωση βασίζεται σε έγκυρη συμφωνία η βάση της αγωγής δεν προκύπτει μόνο στην Επαρχία που έγινε η συμφωνία αλλά και στον τόπο όπου έγινε η διάρρηξη της συμφωνίας. Στην περίπτωση που η συμφωνία δεν προνοεί ρητώς ή άλλως τόπο πληρωμής είναι καθήκον του οφειλέτη να αναζητήσει τον πιστωτή στον τόπο διαμονής του για να τον πληρώσει. Βέβαια σε εκείνη την περίπτωση το ζήτημα της δικαιοδοσίας δεν εγέρθηκε πρωτόδικα στα δικόγραφα και ο ενάγοντας δεν είχε την ευκαιρία να προβάλει γεγονότα πρωτόδικα που έδειχναν ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν το αρμόδιο τοπικό Δικαστήριο. Αυτό έγινε και στην παρούσα υπόθεση. Οι εναγόμενοι ήγειραν ζήτημα τοπικής αρμοδιότητας αλλά στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης ανέφεραν ότι ο λόγος μη αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας είναι διότι η συμφωνία υπογράφηκε στη Λεμεσό. Ουδέποτε πρόβαλαν ως θέση ότι ο τόπος πληρωμής της οφειλής, και άρα η διάρρηξη της συμφωνίας, ήταν η Επαρχία Λεμεσού παρά μόνο στην κυρίως εξέταση του ΜΥ
  1. Επομένως, ο τόπος πληρωμής και ως επακόλουθο ο τόπος που επισυνέβη η διάρρηξη της συμφωνίας είναι ο τόπος διαμονής της ενάγουσας, η Επαρχία Λευκωσίας. Υπάρχει όμως και τρίτος λόγος που αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο της Λευκωσίας. Μέρος της εκτέλεσης της συμφωνίας συνεργασίας έγινε στην Επαρχία Λευκωσίας αφού πραγματοποιήθηκαν και ασφαλιστικά συμβόλαια με κατοίκους της Λευκωσίας. (Βλ. τεκμήριο 6 σελίδα 18 και τεκμήρια 13-30). Επί των ιδίων γεγονότων προκύπτει ότι η εναγόμενη 1 διεξήγαγε εργασίες στην Επαρχία Λευκωσίας και έτσι πληρείται η πρόνοια του άρθρου 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 που αποδίδει τοπική αρμοδιότητα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας όταν τουλάχιστον ένας εναγόμενος διεξάγει επάγγελμα στην Επαρχία Λευκωσίας παρά το γεγονός ότι τόπος διαμονής του εναγόμενου είναι σε άλλη Επαρχία. Το ζήτημα της αποκάλυψης Στις 12 Ιουλίου 2007 εκδόθηκε διάταγμα όπως οι ενάγοντες αποκαλύψουν ενόρκως τα ασφαλιστικά συμβόλαια της περιόδου ημερομηνίας 1.1.2000 μέχρι 20.12.
  2. Οι ενάγοντες συμμορφώθηκαν με το δικαστικό διάταγμα. Ενόρκως αποκάλυψαν όλα τα ασφαλιστικά συμβόλαια για την εν λόγω περίοδο και παρέθεσαν όλες τις λεπτομέρειες που αφορούν τα συμβόλαια, αριθμό συμβολαίων, ημερομηνία έκδοσης των συμβολαίων, διάρκεια των συμβολαίων, το ασφαλιστέο ποσό, το ετήσιο ασφάλιστρο, ονόματα πελατών, και αριθμό και τύπου οχήματος όπου αυτό εφαρμόζεται. Θεωρώ ότι οι ενάγοντες έχουν συμμορφωθεί με το δικαστικό Διάταγμα ημερομηνίας 12 Ιουλίου
  3. Απεκάλυψαν ενόρκως όλα τα ασφαλιστικά συμβόλαια που αφορούν την επίδικη περίοδο και επισύναψαν κατάλογο των συμβολαίων με όλες τις σχετικές λεπτομέρειες. Επιπρόσθετα κατέθεσαν το τεκμήριο 13 το οποίο είναι ένα δείγμα του μεγάλου αριθμού ασφαλιστικών συμβολαίων που έγιναν μέσω της εναγομένης 1 από την ενάγουσα εταιρεία. Οι εναγόμενοι δεν παρουσίασαν ούτε ένα αποδεικτικό στοιχείο που να αποδεικνύει ότι χρεώθηκαν για ασφαλιστικό συμβόλαιο που ακυρώθηκε. Εάν υπήρχαν τέτοια στοιχεία οι εναγόμενοι όφειλαν να τα ζητήσουν με πιο συγκεκριμένη αίτηση αποκάλυψης. Οι ενάγοντες παρέθεσαν όλα τα ασφαλιστικά συμβόλαια και τις συναφείς λεπτομέρειες αυτών. Οι εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν την ορθότητα αυτών των συμβολαίων ή των στοιχείων που δόθηκαν σε σχέση με τα συμβόλαια. Συμφωνώ με την εισήγηση του κ. Παπαθεοδώρου ότι η επιμονή των εναγομένων να ζητούν και άλλη αποκάλυψη χωρίς να προσδιορίσουν ακριβώς τι ήθελαν με σαφή στοιχεία προκαλεί σύγχυση στην υπόθεση. Η επιμονή αυτή αποδυναμώνει την υπεράσπιση των εναγομένων. Έχουν προβάλει τη θέση ότι χρεωθήκαν αδικαιολόγητα από τους ενάγοντες χωρίς να παρουσιάσουν ίχνος στοιχείων που να αποδεικνύει κάτι τέτοιο ή που να θέτει σε αμφισβήτηση τα στοιχεία των εναγόντων προς απόδειξη του υπολοίπου. Οι εναγόμενοι ελπίζουν ότι η σύγχυση που έχει προκληθεί στη διαδικασία αποκάλυψης θα είναι αρκετή για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι υπάρχουν τέτοια στοιχεία στην κατοχή των εναγόντων. Ερμηνεία της συμφωνίας Η υπεράσπιση δεν αμφισβητεί ότι η συμβατική σχέση μεταξύ των μερών διέπεται αποκλειστικά από τη γραπτή συμφωνία τεκμήριο
  4. Απορρίπτω τη θέση των εναγομένων ότι η ευθύνη των εγγυητών περιορίζεται στο ποσό των ΛΚ27000.
  5. Η παράγραφος 3ι της συμφωνίας (τεκμήριο 1) προνοεί ως ακολούθως. 'Θα πληρώνει στην εταιρεία τα ασφάλιστρα τα οποία καθίστανται οφειλόμενα και πληρωτέα μέσα σε 90 ημέρες . νοουμένου ότι δεν θα υπερβαίνουν το ως άνω ποσό των ΛΚ27000.
  6. Σε περίπτωση που υπερβαίνουν το ως άνω ποσό η υπέρβαση καθίσταται αμέσως πληρωτέα ανεξάρτητα από την περίοδο πίστωσης των 90 ημερών . Σε περίπτωση που ο Μεσάζων ενεργεί κατά παράβαση των όσων αφορούν την πληρωμή τέτοιων υπολοίπων η Εταιρεία θα δικαιούται να τερματίσει την παρούσα συμφωνία.' Με βάση τη φυσική και πραγματική ερμηνεία των λέξεων της πιο πάνω παραγράφου προκύπτει ότι οι εναγόμενοι θα είχαν πίστωση 90 ημερών στην περίπτωση που το υπόλοιπο τους δεν υπερέβαινε τις ΛΚ27000.00 και ότι δεν θα είχαν πίστωση να πληρώσουν το οφειλόμενο ποσό στην περίπτωση που το υπόλοιπο ήταν περισσότερο από ΛΚ27000.
  7. Είχαν το δικαίωμα να τερματίσουν τη συμφωνία στην περίπτωση που υπήρχε παράβαση των όρων πληρωμής. Αυτό το δικαίωμα ασκήθηκε από την ενάγουσα με την επιστολή ημερομηνίας 16 Ιουλίου 2003 (τεκμήριο 2). Ο ΜΕ1 εξήγησε ότι το τεκμήριο 2 είχε ακολουθήσει προφορική προειδοποίηση προς τους εναγόμενους ότι τα υπόλοιπα ήταν υψηλά και ότι επρόκειτο να τερματισθεί η συμφωνία εάν οι εναγόμενοι δεν διόρθωναν την κατάσταση. Με βάση τον όρο 15 της συμφωνίας προκύπτει ότι η εγγύηση των εναγομένων 2 και 3 ήταν συνεχής και ότι δεν θα περιορίζετο σε ένα συγκεκριμένο ποσό. Επομένως, απορρίπτεται η εισήγηση της υπεράσπισης ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν οφείλουν κανένα ποσό και/ή ότι η ευθύνη τους περιορίζεται σε συγκεκριμένο ποσό. Το υπόλοιπο και τελικά συμπεράσματα Ο ΜΕ1 παρουσίασε αναλυτικούς λογαριασμούς (βλ. τεκμήρια 7,8,9,10 και 11). Στους λογαριασμούς υπάρχει λεπτομερή καταγραφή κάθε χρέωσης και κάθε πίστωσης. Καταγράφεται ο αριθμός λογαριασμού της εταιρείας, ο αριθμός λογαριασμού του κάθε ασφαλιστικού συμβολαίου, εξήγηση για την πίστωση ή τη χρέωση και καταγράφεται η ημερομηνία της πίστωσης ή της χρέωσης. Στο τέλος κάθε κατάστασης γίνεται πρόσθεση και αφαίρεση των πιστώσεων και των χρεώσεων διά να προκύψει το ολικό οφειλόμενο. Στην αρχή της κατάστασης του λογαριασμού αναγράφεται το υπόλοιπο που μεταφέρεται από την προηγούμενη χρονιά. Ο ΜΕ1 εξήγησε πιο πάνω πώς προκύπτει το υπόλοιπο. Εξήγησε πώς χρεώνεται ο τόκος ο οποίος κεφαλαιοποιείται ετησίως και εξήγησε ότι έχει αφαιρεθεί το ποσό του γραμματίου από το τελικό οφειλόμενο ποσό. Επίσης εξήγησε ότι έχει επεκτείνει τους λογαριασμούς μέχρι τον Ιούλιο 2004 παρόλο που αυτή η περίοδος δεν δικογραφείται διότι υπάρχουν ακυρώσεις συμβολαίων που πιστώθηκαν προς όφελος του υπόλοιπου λογαριασμού. Η βάση της αγωγής είναι η συμφωνία συνεργασίας ημερομηνίας 1.1.
  8. Η συμφωνία συνεργασίας περιλαμβάνει και τις χρεώσεις που δημιουργήθηκαν πριν την 1.1.2000 και που μεταφέρθηκαν δυνάμει της συμφωνίας συνεργασίας στο χαρτοφυλάκιο της εναγομένης 1 με την ενάγουσα εταιρεία. Είναι ορθή η θέση του εναγόμενου 2 ότι οι ενάγοντες οφείλουν να αποδείξουν με τρόπο χειροπιαστό και κατανοητό στο Δικαστήριο πώς προκύπτει το τελικό υπόλοιπο και τι περιλαμβάνει. Ο εναγόμενος 2 είναι εγγυητής του εναγόμενου 1 συνεπώς, οι ενάγοντες όφειλαν να επεξηγήσουν πώς προκύπτει το τελικό οφειλόμενο ποσό που αφορά τον εναγόμενο
  9. Στην υπόθεση D & G Products Ltd. ν Premixco Asphalting Co., (1Α) ΑΑΔ 269
(1999), το Εφετείο επεξήγησε ότι ηλεκτρονική κατάσταση που έδειχνε υπόλοιπο λογαριασμού από μεταφορά χωρίς να περιέχει στοιχεία από τα οποία να φαίνεται πώς προκύπτει το τελικό υπόλοιπο συνιστούσε ένα απλό ισχυρισμό ότι οφείλεται το εν λόγω ποσό και στερείται αποδεικτικής αξίας. Αυτό το σκεπτικό ακολουθήθηκε και στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. ν Έλλη Σταύρου, (1Β) ΑΑΔ 1390
(2005), που παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η κατάσταση λογαριασμού συνιστούσε αποδεκτή μαρτυρία με βάση το Banker's Book Act του 1879 η παντελής αδυναμία της τράπεζας να δείξει την κίνηση του λογαριασμού και να επεξηγήσει πώς ακριβώς προέκυψε το υπόλοιπο οδήγησε το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι η τράπεζα δεν είχε κατορθώσει να αποδείξει το υπόλοιπο. Στην παρούσα περίπτωση έχει τεθεί ενώπιον μου αναλυτική κατάσταση των χρεώσεων και πιστώσεων, ακόμη και το ποσό της μεταφοράς έχει αποδειχθεί πλήρως και θεμελιώνεται σε στοιχεία για ασφαλιστικά συμβόλαια που έγιναν προηγουμένως. Έχω εξηγήσει πιο πάνω γιατί απορρίπτεται ο ισχυρισμός της υπεράσπισης ότι έχει χρεωθεί υπερβολικός τόκος επί του οφειλόμενου ποσού λόγω της μείωσης της απαίτησης. Το ποσό της απαίτησης είχε προκύψει πριν την έγερση της αγωγής επομένως μείωση της απαίτησης στην οποία συμπεριλαμβάνονται και οι τόκοι δεν επηρεάζει τον τρόπο υπολογισμού των τόκων που έγινε εκ των προτέρων. Περαιτέρω αποδέχομαι την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ1 σε σχέση με τις εισπράξεις επί του οφειλόμενου ποσού τα οποία έγιναν το 2003. Ο ΜΕ1 εξήγησε ότι πράγματι έγιναν πιστώσεις επί του οφειλόμενου ποσού κατά το διάστημα αυτό αλλά παράχθηκαν ταυτόχρονα και ασφαλιστικά συμβόλαια ανεβάζοντας το οφειλόμενο ποσό με αποτέλεσμα να μην ελαττωθεί το οφειλόμενο ποσό ως εισηγείται η υπεράσπιση. Το γεγονός ότι οι ενάγοντες εξακολουθούσαν να πιστώνουν το λογαριασμό της εναγομένης 1 και μετά τον τερματισμό της συμφωνίας συνεργασίας, ώστε να μειώνεται το οφειλόμενο ποσό ακόμη και μετά την έγερση της αγωγής, αποδεικνύει ότι οι ενάγοντες τηρούσαν σχολαστικά τα βιβλία ώστε να είναι γνωστό ανά πάσα στιγμή ποιο είναι το οφειλόμενο ποσό. Η οφειλή των εναγομένων 2 και 3 δυνάμει της απεριόριστης εγγύησης που ήταν όρος της συμφωνίας συνεργασίας θεμελιώνεται στο ποσό που οφείλει η εναγόμενη 1 πρωτοφειλέτης. Αφού το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί πώς προκύπτει το οφειλόμενο ποσό της απαίτησης μπορεί να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα σε σχέση με το ποσό που υποχρεούνται οι εναγόμενοι 2 και 3 να πληρώσουν για υποχρεώσεις της εναγομένης 1 που εγγυήθηκαν. Δυνάμει της παραγράφου 3i της συμφωνίας συνεργασίας, η οποία προβλέπει μεταξύ άλλων ότι εάν οι οφειλές της εναγομένης 1 υπερβούν το ποσό των ΛΚ27000.00 το ποσό θα είναι άμεσα πληρωτέο, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον όλων των εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το πόσο των 74729.70 ευρώ (όπως περιορίσθηκε από την ενάγουσα στις 30.3.2010) πλέον νόμιμο τόκο από σήμερα. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται εναντίον των εναγομένων όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν . Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Πιστό αντίγραφο Επαρχιακός Δικαστής Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.