Έλια Μιχαλοπούλου ν. Ανδρέα Σιακόλα κ.α., Αγωγή αρ. 386/2005, 18 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A100 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 386/2005 Μεταξύ: Έλια Μιχαλοπούλου Ενάγουσα και
- Ανδρέα Σιακόλα
- Μαρίας Σιακόλα Εναγομένων 18 Μαρτίου,
- Για την ενάγουσα, εμφανίζεται ο κ. Α. Χατζησέργης. Για τους εναγoμένους αρ. 1 και 2, εμφανίζονται ο κ. Θ. Ιωαννίδης και η κα Α. Κοζάκου. Απόφαση Η ενάγουσα τραυματίσθηκε σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβηκε στις 16.11.03 («το δυστύχημα») και διεκδικεί από τους εναγομένους αρ.1 και 2 («οι εναγομένοι») αποζημιώσεις, εντόκως, για τις ειδικές ζημίες και τις σωματικές βλάβες που υπέστηκε συνεπεία αυτού. Διαρκούσης της εκκρεμοδικίας οι εναγομένοι ανεγνώρισαν ότι ευθύνονται εξ ολοκλήρου για το δυστύχημα και διαρκούσης της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκε, ως συμφωνηθέν ποσόν ειδικών ζημιών, το ποσόν των €1.196,02 Όσον αφορά στο είδος και το μέγεθος των σωματικών βλαβών, τις οποίες υπέστηκε η ενάγουσα συνέπεια του δυστυχήματος, τα επακόλουθα και τα κατάλοιπά τους, η έκθεση απαίτησης καταγράφει τα εξής: Κατά τον ουσιώδη χρόνο η ενάγουσα ήταν ηλικίας δέκα-εννέα
(19)ετών, υγιής και αρτιμελής, ευδιάθετη και ενεργητική. Φοιτούσε δε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Αμέσως μετά τον τραυματισμό της μετεφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας («το Νοσοκομείο»), όπου και εξετάσθηκε. Παρουσίαζε εκδορές και εκχυμώσεις στο αριστερό κοιλιακό τοίχωμα, την αριστερή ωμοπλάτη και τον αριστερό βραχίονα, θλαστικό τραύμα στη βρεγματική χώρα (στο οποίο έγιναν ραφές), εγκεφαλική διάσειση, γραμμοειδές κάταγμα κρανίου, πάρεση (δηλαδή ελαφρά παράλυση, η οποία εκδηλώνεται με ελάττωση της μυϊκής ισχύος του προσβληθέντος μυός, δείτε στον Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 1998, υπό το σχετικό λήμμα) περιφερειακού τύπου στο αριστερό προσωπικό νεύρο, βλάβη στην ακοή από το αριστερό αυτί, η οποία αφορά στις υψηλές συχνότητες, αιμάτωμα στο τύμπανο και μειωμένα αντανακλαστικά του αναβολέα στο αριστερό αυτί. Παρέμεινε για νοσηλεία στο χειρουργικό θάλαμο του Νοσοκομείου, κλινήρης και υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα έως και τις 22.11.
- Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της η ενάγουσα ελάμβανε φαρμακευτική αγωγή, κατάλληλη για την αντιμετώπιση της εγκεφαλικής διάσεισης, τα δε τραύματά της ετύγχαναν χειρουργικού καθαρισμού και περιποίησης. Παρά το ότι η ενάγουσα έλαβε εξιτήριο από το Νοσοκομείο στις 22.11.03, της έγιναν συστάσεις να συνεχίσει να λαμβάνει τη φαρμακευτική αγωγή και να παραμείνει στο σπίτι. Όταν η ενάγουσα επανήλθε στο Νοσοκομείο για εξέταση, στις 9.3.04, αυτή εξακολουθούσε να υποφέρει από κεφαλαλγία και ζαλάδα, σημεία μεταδιασεισικού συνδρόμου. Για το λόγο αυτό συνέχισε να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Επιπλέον, η ενάγουσα παραπονείτο για πόνο στη μέση και για απώλεια ακοής. Εξετάσθηκε και από ιδιώτες ιατρούς. Εξ αιτίας του σοβαρού τραυματισμού της η ενάγουσα ταλαιπωρήθηκε και υπέφερε πολύ, αναγκάστηκε να φέρει αυχενικό κολάρο και στερήθηκε των απολαύσεων της ζωής. Η κατάσταση αυτή συνεχίζει, έστω και μειωμένη, έως και σήμερα. Συγκεκριμένα, έως και σήμερα, η ακοή της ενάγουσας είναι μειωμένη στο αριστερό αυτί και αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπίζει δυνατούς θορύβους λόγω εμβοών που δημιουργούνται. Επίσης, η ενάγουσα εξακολουθεί να έχει σημάδι μεγέθους 2 έως και 3 εκ. στο αριστερό κοιλιακό τοίχωμα, σημάδι στη βρεγματική χώρα, μήκους 4 εκ. περίπου, εξόγκωμα στο πίσω μέρος του κεφαλιού, κουράζεται εύκολα όταν μελετά και υποφέρει από πονοκεφάλους και πόνους στη μέση. Διά της υπεράσπισής τους οι εναγόμενοι αρνούνται τα όσα η ενάγουσα ισχυρίζεται περί των σωματικών της βλαβών, των καταλοίπων και των συνεπειών τους. Για να αποδείξει την υπόθεσή της κατέθεσαν ενόρκως η ίδια η ενάγουσα Έλια Μιχαλοπούλου (Μ.Ε.1) καθώς και ο ιδιώτης ιατρός Δρ. Μιχάλης Χαραλάμπους (Μ.Ε.2), Ωτορινολαρυγγολόγος. Για να προωθηθεί η υπεράσπιση κατέθεσε ενόρκως ο ιδιώτης ιατρός Δρ. Αθανάσιος (Νάσος) Βυρίδης (Μ.Υ.1), Ειδικός Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος. Οι μάρτυρες κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία: ιατρικές γνωματεύσεις υπογεγραμμένες από το Δρ. Μιχάλη Χαραλάμπους, ημερ. 3.12.03 και 17.12.04 (τεκμήρια 1 και 2, αντιστοίχως), έκθεση εκδοθείσα από ιατρικό διαγνωστικό κέντρο ημερ. 2.12.03, υπογεγραμμένη από Δρ. Ηρακλέους (τεκμήριο 3), ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 14.4.04, υπογεγραμμένο από το Δρ. Περικλή Συμεωνίδη, Ειδικό Χειροουργό, Διευθυντή Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου (τεκμήριο 4), ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 6.12.03 υπογεγραμμένο από το Δρ. Ανδρέα Φάντη, Ειδικό Νευροχειρουργό (τεκμήριο 5), αποτελέσματα ακουογραμμάτων ημερ. 17.12.04, 21.1.04, 11.12.03, 4.5.04 και 2.2.10 (τεκμήρια 6 έως και 10, αντιστοίχως), ιατρικό φάκελο του Νοσοκομείου εν σχέσει με τον επίδικο τραυματισμό της ενάγουσας (τεκμήριο 11), απόδειξη είσπραξης του ποσού των Λ.Κ.50, ημερ. 3.12.03, υπογεγραμμένη από το Δρ. Μιχάλη Χαραλάμπους (τεκμήριο 12), δέσμη εγγράφων σχετικών με την φοίτηση της ενάγουσας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου (τεκμήριο 13), ιατρική έκθεση ημερ. 28.9.04, υπογεγραμμένη από το Δρ. Σάββα Παπακώστα, Νευρολόγο (τεκμήριο 14) και ιατρική γνωμάτευση ημερ. 6.10.04, υπογεγραμμένη από το Δρ. Αθανάσιο Βυρίδη (τεκμήριο 15). Είναι σημαντικό το γεγονός πως την κατάθεση των τεκμηρίων 4, 11, 12 και 13 συνόδευσε δήλωση της ευπαίδευτης συνηγόρου των εναγομένων ότι δέχεται το περιεχόμενό τους ως αληθές. Όσον αφορά στο τεκμήριο 12, ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας διευκρίνισε πώς αυτό αποδεικνύει ειδική ζημιά της ενάγουσας η οποία δικογραφείται (υπό την παρα. 9(β) της έκθεσης απαίτησης) και την οποίαν η ενάγουσα αξιώνει επιπλέον του συμφωνηθέντος ποσού των €1.196,
- Παρομοίως, την κατάθεση του τεκμηρίου 14 συνόδευσε δήλωση του κ. Χατζησέργη ότι δέχεται την αλήθεια του περιεχομένου του. Διεξήλθα το περιεχόμενο των τεκμηρίων 4, 11 έως και 14, το οποίο, μετά από τις δηλώσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων, κατέστη αναντίλεκτη μαρτυρία (Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Χαραλάμπους
(2000)2 Α.Α.Δ. 186, 190) και καταλήγω πως είναι αποδεδειγμένα τα ακόλουθα ουσιώδη γεγονότα: Στις 16.11.03, η ενάγουσα Έλια Μιχαλοπούλου (Μ.Ε.1), η οποία γεννήθηκε στις 10.12.84 και ήταν, τότε, ηλικίας δέκα-εννέα
(19)ετών, προσκομίσθηκε στο Νοσοκομείο λόγω του τραυματισμού της σε τροχαίο δυστύχημα (σχετική καταχώριση στο έγγραφο «Ασθενοφόρα, Επείγουσες Κλήσεις» στο τεκμήριο 11). Παρουσίαζε εκδορές και εκχυμώσεις στο αριστερό κοιλιακό τοίχωμα, την αριστερή ωμοπλάτη και τον αριστερό βραχίονα, θλαστικό τραύμα στην βρεγματική χώμα (στο οποίο έγιναν ραφές), γραμμοειδές κάταγμα κρανίου, ωτορραγία και μετατραυματική αμνησία (δείτε στο έγγραφο υπ΄ αριθμόν 110342 καθώς και στο έγγραφο «Case Notes» στο τεκμήριο 11). Κρατήθηκε για νοσηλεία στον χειρουργικό θάλαμο του Νοσοκομείου όπου παρέμεινε, κλινήρης και υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα, έως και τις 22.11.
- Επειδή η ενάγουσα, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της, παραπονείτο για ζάλη και πονοκεφάλους, τα οποία αποτελούν συμπτώματα εγκεφαλικής διάσεισης, εχορηγείτο σε αυτήν η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της η ενάγουσα φόρεσε αυχενικό κολάρο (δείτε στο έγγραφο «Nursing Report» στο τεκμήριο 11), τα δε τραύματά της ετύγχαναν καθημερινώς χειρουργικού καθαρισμού και περιποίησης. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της, διεπιστώθηκε ότι η ενάγουσα υπέστηκε «πάρεση ήπια προσωπικού νεύρου ΑΡ περιφερειακού τύπου» (δείτε καταχώριση ημερ. 18.11.03 στο τεκμήριο 11) και «οίδημα - αιμάτωμα μαλακών μορίων αριστ. κροτάφου - βρεγματικό» (δείτε έγγραφο «Αξωνική Τομογραφία» στο τεκμήριο 11), ο δε «Έξω ακουστικός πόρος αριστερού ώτος (ήταν) πλήρης πηγμάτων αίματος . (ο δε) τυμπανικός υμένας υπέρυθρος .» (δείτε στο έγγραφο «Examination Abnormal Findings» στο τεκμήριο 11). Η ενάγουσα έλαβε εξιτήριο από το Νοσοκομείο στις 22.11.03, όμως, αυτή συνέχισε να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και της συνεστήθη να παραμείνει ήσυχη στο σπίτι. Η ενάγουσα επανήλθε στο Νοσοκομείο στις 9.3.04 και εξετάσθηκε. Παραπονέθηκε για πόνο στη μέση, απώλεια ακοής, κεφαλαλγία και ζάλη. Για να αντιμετωπίσει τη κεφαλαλγία και τη ζάλη η ενάγουσα συνέχισε να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή (τεκμήριο 4). Όταν η ενάγουσα εξετάσθηκε στις 28.9.04 από τον Δρ. Σάββα Παπακώστα Ειδικό Νευρολόγο - Επιληψιολόγο, διεπιστώθηκε, μεταξύ άλλων, πως το προσωπικό της νεύρο ήταν πλέον φυσιολογικό, όμως, αυτή εξακολουθούσε να παρουσιάζει περιφερειακού τύπου απώλεια ακοής (τεκμήριο 14). Η ενάγουσα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου από το ακαδημαϊκό έτος 2002 - 2003 έως και το ακαδημαϊκό έτος 2006 -
- Αρχικώς φοίτησε στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Διοίκησης Επιχειρήσεων και στη συνέχεια στο Τμήμα Παιδαγωγικής Προδημοτικής Εκπαίδευσης από το οποίο και απεφοίτησε στις 13.6.
- Στο Τμήμα Παιδαγωγικών Προδημοτικής Εκπαίδευσης η ενάγουσα εισήχθηκε στις 29.7.04 (τεκμήριο 13). Τέλος, η ενάγουσα κατέβαλε, στις 3.12.03, στον Δρ. Μιχάλη Χαραλάμπους το ποσόν των Λ.Κ.50 (τεκμήριο 12). Ακολουθεί σκιαγράφηση και σχολιασμός του μέρους της μαρτυρίας το οποίο σχετίζεται με επίδικα θέματα, ως αυτά δικογραφούνται, και το οποίο δεν αφορά στα αποδεδειγμένα γεγονότα, ως αυτά εκτίθενται πιο πάνω: Η ενάγουσα Έλια Μιχαλοπούλου (Μ.Ε.1), με λόγο άμεσο και σταθερό, περιέγραψε τον μεγάλο πόνο, την μεγάλη ταλαιπωρία και τις δυσχέρειες που υπέφερε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της στο Νοσοκομείο μετά τον επίδικο τραυματισμό της. Λόγω της παράλυσης (πάρεσης) της αριστερής πλευράς του προσώπου της, κατά τον πρώτο μήνα αμέσως μετά το δυστύχημα, δεν μπορούσε να κλείσει το αριστερό της μάτι, δεν μπορούσε να ανασηκώσει το αριστερό της φρύδι και ούτε μπορούσε να γελάσει. Επίσης, αισθανόταν μειονεκτικά λόγω της παραμόρφωσης του προσώπου της εξ αιτίας, ακριβώς, αυτής της πάρεσης και του τραύματος στη βρεγματική χώρα. Μήνες μετά αφότου έλαβε εξιτήριο από το Νοσοκομείο εξακολουθούσε να υποφέρει από ζαλάδες, πονοκεφάλους και πόνους στο αριστερό αυτί, φορούσε αυχενικό κολάρο και κουραζόταν εύκολα όταν μελετούσε. Εξ ου και αναγκάσθηκε να αλλάξει το αντικείμενο των σπουδών της. Αντί του Κλάδου Δημόσιας Διοίκησης και Διοίκησης Επιχειρήσεων, τον οποίον ακολουθούσε κατά το χρόνο που συνέβηκε το δυστύχημα, επέλεξε τον Κλάδο Παιδαγωγικών Προδημοτικής Εκπαίδευσης, που είναι λιγότερο απαιτητικός. Σήμερα, αρκετά χρόνια μετά το δυστύχημα, τα κατάλοιπα του τραυματισμού της συνεχίζουν να την ενοχλούν, να δυσχεραίνουν τη ζωή της και να περιορίζουν τις απολαύσεις της: Η μείωση της ακοής και η ευαισθησία στο αριστερό αυτί καθώς και οι πονοκεφάλοι και η κόπωση που αισθάνεται συχνά την εμποδίζουν να διασκεδάζει σε κέντρα αναψυχής με δυνατή μουσική, ως συνήθιζε πριν από το δυστύχημα, και την εμποδίζουν να γυμνάζεται τακτικά και έντονα ως, επίσης, συνήθιζε πριν από το δυστύχημα. Πλέον, σπανιώς επισκέπτεται κέντρα αναψυχής με δυνατή μουσική και όταν το πράττει φορά ωτοασπίδες. Επίσης, γυμνάζεται πολύ λίγο και είναι σε θέση να εκτελεί μόνον περιορισμένες ασκήσεις. Έως και σήμερα υπάρχει στο κεφάλι της το οίδημα (καρούμπαλο), που προκλήθηκε από το κάταγμα στο κρανίο, καθώς και τα σημάδια στο αριστερό μέρος της κοιλίας και στη βρεγματική περιοχή, έστω και εξασθενημένα. Σημειώνω πως η όλη παρουσία της ενάγουσας (Μ.Ε.1) στο εδώλιο του μάρτυρος υπήρξε θετική και συγκροτημένη. Αυτή περιέγραψε με θετικότητα, καθαρότητα και παραστατικότητα την κατάσταση αποφεύγοντας μελοδραματισμούς και υπερβολές. Κρίνω ότι η ενάγουσα (Μ.Ε.1) απευθύνθηκε στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια, ακρίβεια και αξιοπιστία. Όσον αφορά στο κρίσιμο ζήτημα κατά πόσον ο επίδικος τραυματισμός προεκάλεσε στην ενάγουσα μόνιμη μείωση ακοής από το αριστερό αυτί και εάν ναι ποίας έκτασης και με ποίες συνέπειες, οι απόψεις των ειδικών ιατρών, του Δρ. Μιχάλη Χαραλάμπους (Μ.Ε.2) και του Δρ. Αθανάσιου Βυρίδη (Μ.Υ.1), διίστανται. Κατ΄ αρχάς, ο Δρ. Μιχάλης Χαραλάμπους (Μ.Ε.2), ευρισκόμενος σε συμφωνία με το παραδεκτό και αποδεδειγμένο γεγονός πως η ενάγουσα, στις 28.9.04, εξακολουθούσε να παρουσιάζει «περιφερειακού τύπου απώλεια ακοής» (δείτε το τεκμήριο 14), εξήγησε, επικαλούμενος την κλινική της εικόνα (τεκμήρια 1 και 2) καθώς και τα αποτελέσματα σχετικών ακουογραμμάτων (τεκμήρια 6 έως και 10), πως το θλαστικό τραύμα στην αριστερή βρεγματική χώρα και η πάρεση περιφερειακού τύπου στο αριστερό προσωπικό νεύρο, τα οποία υπέστηκε η ενάγουσα συνεπεία του δυστυχήματος, είχαν ως αποτέλεσμα ο μυς του αναβολέα του αριστερού αυτιού να παρουσιάσει μείωση της δυνατότητας αντανάκλασης. Εξ αιτίας αυτού ο τυμπανικός υμένας του αριστερού αυτιού δεν συσπάται και στους δυνατούς ήχους προκαλεί πόνο. Επίσης, στις υψηλές συχνότητες ήχου 4 - 8000 Ηz, το αριστερό αυτί της ενάγουσας μπορεί να ακούει όταν ο ήχος αυτός έχει ένσταση τουλάχιστον 25 dB. Τα νεαρά και υγιή άτομα, ως ήταν η ενάγουσα πριν από τον επίδικο τραυματισμό της, μπορούν να ακούουν ακόμη και όταν ο ήχος έχει ένταση μεταξύ 0 έως και 20 dB. Άρα, η ενάγουσα παρουσιάζει μείωση/πτώση ακοής στο αριστερό αυτί. Η κατάσταση αυτή είναι πλέον μόνιμη εφ΄ όσον εμφανίζεται και στο πρόσφατο σχετικό ακουόγραμμα ημερ. 2.2.10 (τεκμήριο 10). Ας σημειωθεί πως ο λόγος του Δρ. Μιχάλη Χαραλάμπους (Μ.Ε.2) υπήρξε κατατοπιστικός, συνεκτικός και πειστικός. Ας σημειωθεί, επίσης, πως στο απόσπασμα από το σύγγραμμα του Ιωάννη Δανιηλίδη, Κλινική Ωτορινολαρυγγολογία και Στοιχεία Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου (έγγραφο αρ. 1), το οποίο παρουσιάσθηκε με πρωτοβουλία του ευπαίδευτου συνηγόρου των εναγομένων και επί τη βάσει του οποίου αντεξετάσθηκε ο Δρ. Μιχάλης Χαραλάμπους (Μ.Ε.2), καταγράφει πως η ακουστική ικανότητα ενός ανθρώπου είναι φυσιολογική όταν η ουδός ακοής (δηλαδή η ελάχιστη ένταση του ήχου σε κάθε συχνότητα κατά την οποίαν αρχίζει να γίνεται αντιληπτός ο ήχος) κινείται μεταξύ 0 έως και 20 dB. Όταν η ουδός ακοής κινείται μεταξύ 20 έως και 40 dB πρόκειται περί ελαφράς βαρηκοΐας (δείτε στο έγγραφο αρ. 1, σελ. 49). Ο Δρ. Αθανάσιος Βυρίδης (Μ.Υ.1), ο οποίος εξέτασε την ενάγουσα στις 6.8.04 και την υπέβαλε σε ακουολογικό έλεγχο διεπίστωσε μεν «μικρή πτώση της ακοής 15% στις 8000 Hz» (δείτε στο τεκμήριο 15), όμως, ενώπιον του Δικαστηρίου, επέμεινε πως αυτό θεωρείται φυσιολογικό και πως δεν πρόκειται περί βαρηκοΐας. Ο μάρτυρας θεωρεί πως η εξέταση της ακουστικής ικανότητας ενός ασθενούς με τη βοήθεια μηχανημάτων δεν οδηγεί πάντοτε σε αντικειμενικά αποτελέσματα εφ΄ όσον η εξέταση αυτή δεν γίνεται υπό ιδανικές συνθήκες π.χ. σε θάλαμο με ηχομόνωση. Αντεξετασθείς, ο Δρ. Αθανάσιος Βυρίδης (Μ.Υ.1) είπε χαρακτηριστικά: «.οι συνθήκες του περιβάλλοντος της κλινικής και του χώρου εκεί που ήμαστε μπορεί να πούμε ότι δεν είναι οι πιο ιδανικές για να καθορίσουμε ότι το 30 - 35 είναι μια βαρηκοΐα. Οι θόρυβοι οι εξωτερικοί και ίσως και ο μη καλά απομονωμένος χώρος στην περιοχή που έχει θορύβους δεν θεωρείται ιδανικός για να πεις ότι το 35 είναι μια βαρηκοΐα. Μπορεί να κάνει και λάθος ο ασθενής κάποτε και να μην ανταποκριθεί ακριβώς σε αυτό το ερέθισμα που του δίδουμε και το θεωρούμε ότι και καμιά φορά είναι μέσα στο normal... είναι απομονωμένο το μηχάνημα μας αλλά καμιά φορά δεν αξιολογούμε το 35 και να πούμε ότι ο ασθενής έχει βαρηκοΐα γιατί μέχρι το 25 και 30 decibel είναι μια φυσιολογική ακοή». Ας σημειωθεί πως τα όσα ο Δρ. Αθανάσιος Βυρίδης (Μ.Υ.1) ισχυρίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν συνάδουν με το παραδεκτό και αποδεδειγμένο γεγονός πως στις 28.9.04 η ενάγουσα εξακολουθούσε να παρουσιάζει απώλεια ακοής περιφερειακού τύπου (τεκμήριο 14) και ούτε συνάδουν με το προαναφερθέν σύγγραμμα (έγγραφο αρ. 1 σελ. 49), στο οποίο αναφέρεται πως πρόκειται περί φυσιολογικής ακοής όταν η ουδός ακοής κινείται μεταξύ 0 - 20 dB και πρόκειται περί ελαφράς βαρηκοΐας όταν η ουδός ακοής κινείται μεταξύ 20 - 40 dB. Αυτά τα χαρακτηριστικά των απαντήσεων των δύο ιατρών καθιστούν αξιόπιστα τα όσα ανέφερε ο Δρ. Μιχάλης Χαραλάμπους (Μ.Ε.2). Η αξιοπιστία της μαρτυρίας του Δρ. Αθανάσιου Βυρίδη (Μ.Υ.1) είναι κλονισμένη. Επί τη βάσει των παραδεκτών γεγονότων, ως αυτά προκύπτουν από τα τεκμήρια 4, 11 έως και 14, και εκτίθενται πιο πάνω, και επί τη βάσει των όσων αξιόπιστων εδήλωσαν η ενάγουσα (Μ.Ε.1) και ο Δρ. Μιχάλης Χαραλάμπους (Μ.Ε.2) καταλήγω πως ο επίδικος τραυματισμός της ενάγουσας υπήρξε σοβαρός και πολύ επώδυνος. Τα δε κατάλοιπά του εξακολουθούν να δυσχεραίνουν την ενάγουσα και εξακολουθούν να την εμποδίζουν να απολαμβάνει την ζωή της όπως η ίδια επιθυμεί και όπως θα μπορούσε, εάν δεν μεσολαβούσε το δυστύχημα. Χωρίς να χρειάζεται να επαναλάβω τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα όσα αξιόπιστα λέχθηκαν ενώπιόν μου από την ενάγουσα (Μ.Ε.1) και από το Δρ. Μιχάλη Χαραλάμπους (Μ.Ε.2) καταλήγω πως, συνεπεία του δυστυχήματος και του επίδικου τραυματισμού της, η ενάγουσα υπέστηκε εκδορές και εκχυμώσεις στο αριστερό κοιλιακό τοίχωμα, την αριστερή ωμοπλάτη και τον αριστερό βραχίονα, θλαστικό τραύμα στην βρεγματική χώμα (στο οποίο έγιναν ραφές), γραμμοειδές κάταγμα κρανίου, ωτορραγία και μετατραυματική αμνησία, ήπια πάρεση προσωπικού νεύρου, οίδημα, αιμάτωμα μαλακών μορίων αριστερού κροτάφου, τραυματισμό του αριστερού αυτιού και ελαφρά μείωση της ακοής της από αυτό. Η κατάσταση της υγείας της βελτιώθηκε σημαντικά, όμως, έως και σήμερα η ενάγουσα παρουσιάζει ελαφρά βαρηκοΐα στο αριστερό αυτί, εξασθενημένα σημάδια στην κοιλιακή και τη βρεγματική χώρα καθώς και οίδημα στο κεφάλι. Επίσης, η ενάγουσα, εξακολουθεί να υποφέρει, κατά καιρούς, από πονοκεφάλους. Κουράζεται δε ευκολότερα απ΄ ό,τι προηγουμένως. Συνεπώς η ενάγουσα δικαιούται αποζημιώσεις. Όσον αφορά στις ειδικές αποζημιώσεις, καταλήγω ότι η ενάγουσα δικαιούται το συμφωνηθέν ποσόν των €1.196,02 καθώς και το παραδεκτό ποσόν των €85,43 (ισόποσον Λ.Κ.50). Συνεπώς, επιδικάζεται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2 το συνολικόν ποσόν των €1.281,45 (€1.196,02 + €85,43), ως ειδικές αποζημιώσεις, το οποίο θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 13.1.05 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) έως την εξόφλησή του. Όσον αφορά στις σωματικές βλάβες, κρίνω ότι το ποσόν των €30.000,00 θα αποτελούσε δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Το ποσόν των €30.000,00 θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 16.11.03, ημερομηνία κατά την οποία συνέβηκε το δυστύχημα και ο τραυματισμός της ενάγουσας (Harmsworth κ.α. ν. Salamis Glory κ.α
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1617, 1623-4). Αναφέρω πως όσον αφορά στον υπολογισμό των γενικών αποζημιώσεων στις περιπτώσεις όπου αποδεικνύονται σωματικές βλάβες, αυτές «πρέπει να είναι δίκαιες, εύλογες και κοινωνικά αποδεκτές. Σκοπός είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και ζημιά του τραυματισθέντος χωρίς να τίθεται υπερβολικό βάρος επί του αδικοπραγήσαντος. Ο ανθρώπινος πόνος και δυσχέρεια πρέπει να αποτιμούνται με φιλελεύθερο πνεύμα, λόγω των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας και η γενική τάση είναι να αυξάνεται το ποσό των αποζημιώσεων, σε μία προσπάθεια πιο δίκαιης αποτίμησης του πόνου, λαμβανομένης υπόψη της συνεχούς μείωσης της αξίας του χρήματος. Όσον αφορά προηγούμενες αποφάσεις, αυτές μόνο καθοδήγηση παρέχουν, γιατί είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν δύο υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία (βλ. Αντωνιάδης ν. Μακρίδης
(1969)1 Α.Α.Δ. 245, Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 Α.Α.Δ. 789, Νοεφύτου ν. Χ'Δημητρίου
(1982)1 Α.Α.Δ. 430, Παναγής ν. Θεοδώρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Σπύρου ν. Χ'Χαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ. 298, Miller v. Peter,
(1999)1 Α.Α.Δ. 2091)» (Ειρήνη Ανδρέου ν. Αντώνης Θεμιστοκλέους,
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 355, 362). «Η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας και τη ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση από τις συνήθεις δραστηριότητες του ανθρώπου (βλ. Μεταξύ άλλων Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 C.L.R. 789, Polykarpou v. Adamou
(1988)1 A.A.Δ. 475, Παναγή ω. Θεοδώρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1303, Κωνσταντίνου ν. Ιωάννου
(1993)1 Α.Α.Δ. 669). Σταθερή είναι όμως η αρχή του δικαίου ότι οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές. Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσο για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων». (Κυριάκος Μαυροπετρή ν. Γεωργίου Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74-5). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2 για το ποσόν των €1.281,45, ως ειδικές αποζημιώσεις, και για το ποσόν των €30.000, ως γενικές αποζημιώσεις. Το ποσόν των ειδικών αποζημιώσεων θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 13.1.05 μέχρι να εξοφληθεί. Το ποσόν των γενικών αποζημιώσεων θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 16.11.03 μέχρι να εξοφληθεί. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2. (Υπ.)............. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο