BENPRO LTD ν. AA CA GENERAL CONSTRUCTION LTD κ.α., Αγωγή αρ. 10198/10, 23 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A111 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 10198/10 Μεταξύ: BENPRO LTD Ενάγουσα και
- A.A & C.A GENERAL CONSTRUCTION LTD
- ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΓΓΕΛΗ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 30.11.10 23 Μαρτίου,
- Για την ενάγουσα - αιτήτρια: κ. Αντώνης Σ. Παπαντωνίου. Για τους εναγομένους - καθ' ων η αίτηση 1 και 2: κ. Α. Πέτσας για Κιτρομηλίδης, Πέτσας Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 30.11.10 η ενάγουσα καταχώρησε αυτή την αίτηση, με την οποία ζητά προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους εναγομένους 1 και 2, αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες τους να παύσουν να επεμβαίνουν παράνομα στο υποστατικό και να παραδώσουν αμέσως την κατοχή του υποστατικού που αποτελεί μέρος του τεμαχίου με αρ. εγγραφής 3/482, τμήμα 3, Φ/Σχ. 30/27Ε2, τεμάχιο 453, Κάτω Δευτερά, το οποίο κατέχει νόμιμα η ενάγουσα με βάση ενοικιαστήριο έγγραφο, μέχρι την πλήρη αποπεράτωση αυτής της αγωγής ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Ζητούν επίσης, προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους πιο πάνω να αποξενώσουν και/ή διαθέσουν οποιαδήποτε κινητή περιουσία της ενάγουσας η οποία βρίσκεται στο πιο πάνω υποστατικό. Η αίτηση προωθήθηκε πάνω σε μονομερή βάση, αλλά διατάχθηκε η επίδοσή της για τους λόγους που φαίνονται στα πρακτικά. Η αίτηση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θ.1 - 4, στον Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 7 και 9, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148 στις Αρχές της επιείκειας και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Γιωργούλλας Χαραλαμπίδου, διευθύντριας της ενάγουσας, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Την 1.5.07 η αιτήτρια υπέγραψε ενοικιαστήριο έγγραφο με την ιδιοκτήτρια του ακινήτου στην Κάτω Δευτερά, χωράφι με αρ. εγγραφής C482, Φ./Σχ. ΧΧΧ/272, Τεμ. 453 (το ακίνητο), για πέντε χρόνια, Τεκμήριο
- Η αιτήτρια αγόρασε από τον προηγούμενο ενοικιαστή τον αέρα της επιχείρησης αυτοκινήτων και bonded (Τεκμήριο 2). Η αιτήτρια χρησιμοποίησε το ακίνητο ως μάντρα πώλησης αυτοκινήτων και στη συνέχεια πρόσθεσε ως επιπλέον δραστηριότητά της και πρακτορείο στοιχημάτων συνεργαζόμενο με την Εταιρεία EUROGOAL. Ανέγειραν στο χώρο λυόμενο γραφείο στο οποίο εργοδοτείτο ο γαμπρός της ενόρκως δηλούσας, σύζυγος της κόρης της, Γιώργος Γεωργίου. Λόγω της θέσης του ακινήτου, οι δραστηριότητες της αιτήτριας πήγαιναν αρκετά καλά γι' αυτό, μέσω του γαμπρού της, υπέβαλαν αίτηση στην πολεοδομία για ανέγερση περιπτέρου. Ως Τεκμήριο 3 επισυνάπτεται σχετική απόδειξη. Η αιτήτρια πλήρωνε όλες της τις υποχρεώσεις σε σχέση με το υποστατικό, ήτοι την Αρχή Ηλεκτρισμού, τα τηλέφωνα, τους φόρους στο Κοινοτικό Συμβούλιο Κάτω Δευτεράς και ό,τι της αναλογούσε για τη λειτουργία της επιχείρησης της. Επισυνάπτει ενδεικτικά τιμολόγιο της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου ως Τεκμήριο 4 και ειδοποίηση επιβολής τελών από το Κοινοτικό Συμβούλιο Κάτω Δευτεράς ως Τεκμήριο
- Για τις δραστηριότητες της επιχείρησης ως μάντρα αυτοκινήτων διατηρούσαν εκθεσιακό χώρο και οι ιδιοκτήτες τους εμπιστεύονταν τόσο τα αυτοκίνητά τους όσο και τα έγγραφα που τα αφορούσαν. Επίσης, πολλές φορές οι ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων τους υπέγραφαν ανοικτές μεταβιβάσεις των αυτοκινήτων τους για να τα πωλούν. Επίσης, διαφημίζουν τις δραστηριότητες της εταιρείας και ως πρακτορείο στον τύπο (Τεκμήριο 6Α και 6Β). Η εναγομένη 1 ανέλαβε περί το Μάρτιο 2010 να ανεγείρει τα νέα υποστατικά στο ακίνητο αξίας €70.000 τα οποία συμπλήρωσε τον Ιούνιο
- Κατέβαλαν σταδιακά €30.000 και παρέμεινε υπόλοιπο €40.000 για το οποίο η εναγομένη 1 κρατά επιταγές της θυγατέρας της, Ξάνθης. Έχουν συμφωνήσει με την εναγομένη 1 να ξοφλούν το τίμημα σταδιακά αφού οι επιταγές αυτές είναι σήμερα χωρίς αντίκρισμα. Αναγνωρίζουν το χρέος τους προς την εναγομένη
- Στις 24.11.10 η θυγατέρα της της ανέφερε ότι ο γαμπρός της Γιώργος Γεωργίου, χωρίς τη συγκατάθεσή της ενόρκως δηλούσας και εν αγνοία της, υπέγραψε έγγραφο ακύρωσης της συμφωνίας ενοικίασης. Επισυνάπτει σχετικό έγγραφο ακύρωσης ως Τεκμήριο
- Ο Γιώργος Γεωργίου υπέγραψε για την ενοικιάστρια και ως ιδιοκτήτρια υπέγραψε η Μαριάννα Κατελάρη στην οποία η Αγνή Κατελάρη μεταβίβασε το ακίνητο. Μόνο η ενόρκως δηλούσα δεσμεύει την ενάγουσα με την υπογραφή της. Δεν εξουσιοδότησε το Γιώργο Γεωργίου να υπογράψει ακύρωση της συμφωνίας ενοικίασης ούτε του έδωσε πληρεξουσιότητα. Ως εκ τούτου, η συμφωνία ακύρωσης είναι παράνομη. Στηριζόμενη σ' αυτήν η εναγομένη 1 προχώρησε στην παράνομη σύναψη νέου ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο
- Στο τελευταίο, αναφέρεται λανθασμένα ότι η ενάγουσα εξασφάλισε άδεια περιπτέρου και ότι επιθυμούσε τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης. Η συμφωνία, Τεκμήριο 8, είναι άκυρη επειδή στηρίχτηκε στην παράνομη ακύρωση της συμφωνίας, Τεκμήριο
- Με αυτό τον τρόπο οι εναγόμενοι 1 και 2 παράνομα απέκτησαν την κατοχή του ακινήτου, άλλαξαν τις κλειδαριές, τοποθέτησαν πινακίδα με την ένδειξη «υπό νέα διεύθυνση» και δεν τους επιτρέπουν να εισέλθουν στην επιχείρησή τους. Επιπλέον, παράνομα κατακρατούν δύο αυτοκίνητα που είναι στον εκθεσιακό τους χώρο, ένα MERCEDES S280 αξίας €22.000 και ένα ΤΟΥΟΤΑ αξίας €5.000, καθώς και τα έγγραφα που αφορούν την επιχείρηση τους, τίτλους ιδιοκτησίας αυτοκινήτων που τους εμπιστεύθηκαν πελάτες τους, έγγραφα μεταβίβασης αυτοκινήτων που τους υπέγραψαν πελάτες τους, όλο τον εξοπλισμό της επιχείρησης τους, 20 περίπου ηλεκτρονικούς υπολογιστές, 20 τηλεοράσεις, επιταγές πελατών τους, μετρητά περίπου €400 - €500, προσωπικά αντικείμενά τους (ταυτότητες, έγγραφα) κλπ. Οι εναγόμενοι αρνούνται να τους παραδώσουν την κατοχή του ακινήτου και της επιχείρησής τους και έχουν κτυπήσει το γαμπρό της και τον πατέρα του, οι οποίοι προσπάθησαν με εξουσιοδότησή της να εισέλθουν στο χώρο της επιχείρησής τους. Παρουσιάζει ως Τεκμήριο 10 σχετική δήλωση της ιδιοκτήτριας που εξηγεί τα γεγονότα. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν εναντίον τους, το Τεκμήριο 11, αγωγή, καθώς και μονομερή αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Η ενάγουσα υφίσταται καθημερινή ζημιά από την παράνομη επέμβαση των εναγομένων στα υποστατικά της επιχείρησης τους, χάνουν συνεχώς τους πελάτες τους και την καλή τους φήμη και εύνοια και είναι αδύνατον να αποτιμηθεί σε χρήμα αυτή την στιγμή το ξαφνικό κλείσιμο της επιχείρησής τους. Οι εναγόμενοι ανήρτησαν δε πανό με την ένδειξη «Υπό νέα Διεύθυνση», όπως φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο
- Τα αιτούμενα διατάγματα ουδεμία ζημιά θα επιφέρουν στους εναγομένους αφού αυτοί παράνομα εισήλθαν στην επιχείρηση «αφού έτσι και αλλιώς ακόμα και στην παράνομη συμφωνία που απέσπασαν προβλέπεται η λήψη αδειών για έναρξη οποιαδήποτε επιχείρησης» και θα έχουν ως αποτέλεσμα να προστατευθούν τα δικαιώματά τους άμεσα και να μην υποστούν ολοκληρωτική καταστροφή. Αν δεν εμποδιστούν από το Δικαστήριο οι εναγόμενοι, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον, αφού θα χαθεί ολοκληρωτικά η επιχείρησή τους και θα καταστραφούν οικονομικά. Η ζημιά τους είναι καθημερινή και συνεχής. Υπάρχει άμεσος και ορατός κίνδυνος εκτός από τους ίδιους, να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και τρίτα πρόσωπα που τους εμπιστεύθηκαν τα αυτοκίνητά τους, τα έγγραφά τους, να χαθούν επιταγές και έγγραφα. Αν εκδοθούν τα διατάγματα ουδεμία ζημιά θα υποστούν οι εναγόμενοι που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση στις 14.12.
- Οι βασικοί λόγοι που εγείρονται σε αυτήν είναι ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, ότι η αγωγή και η αίτηση αποτελούν παράλληλη και καταχρηστική διαδικασία, ότι υπάρχει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της έκδοσης του διατάγματος και ότι τα αιτούμενα διατάγματα προαποφασίζουν τα επίδικα ζητήματα της αγωγής. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου 2, διευθυντή της εναγομένης
- Αναφέρει σ' αυτήν, μεταξύ άλλων, ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο της αιτήτριας, Τεκμήριο 1, δεν είναι έγκυρο και εκτελεστό. Το πρακτορείο στοιχημάτων λειτουργούσε χωρίς άδεια. Ο Γιώργος Γεωργίου ήταν εξουσιοδοτημένος να ενεργεί για όλες τις εργασίες της αιτήτριας. Τόσο το Τεκμήριο 1 όσο και το Τεκμήριο 7 υπογράφτηκαν από τον ίδιο το Γιώργο Γεωργίου με τη συγκατάθεση της αιτήτριας. Αρνείται ότι οι δουλειές της ενάγουσας πήγαιναν καλά. Όπως διαφάνηκε στην πορεία, η ενάγουσα εταιρεία δεν ήταν φερέγγυο πρόσωπο και δημιούργησε σωρεία χρεών, περιλαμβανομένων των οφειλών προς τους καθ' ων η αίτηση
- Η ενάγουσα δεν κατέβαλε ούτε τις υποχρεώσεις προς την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου αλλά ούτε και οφειλές για τα τηλέφωνα. Οι καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν με την υπόσχεση από τους αιτητές που τους όφειλαν λεφτά, της αποχώρησης τους από το ακίνητο, την 13.10.2010 ποσό €2.155,36 με αρ. επιταγής 95676899 προς την Α.Η.Κ. για τα οφειλόμενα Ιουλίου, Αυγούστου
- Ακολούθως την 18.11.2010 ποσό €1.245,95 με αρ. επιταγής 96194782 για τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο 2010, οπόταν και ενέγραψαν το λογαριασμό του ρεύματος στο όνομά τους. Παραπλανητικά η ενόρκως δηλούσα επισυνάπτει το Τεκμήριο 4 που αφορά το μήνα Ιούνιο αφού έκτοτε ουδέν ποσό κατέβαλαν προς την Α.Η.Κ. Κατά ή περί το Μάρτιο του 2010 η αιτήτρια και ο Γιώργος Γεωργίου, γαμπρός της ενόρκως δηλούσας, του ζήτησαν όπως οι καθ' ων η αίτηση προβούν σε διάφορες οικοδομικές εργασίες εντός και εκτός του επίδικου υποστατικού, το οποίο χρησιμοποιούσαν ως πρακτορείο στοιχημάτων και όχι ως περίπτερο χωρίς την απαιτούμενη εκ του Νόμου πολεοδομική άδεια. Οι καθ' ων η αίτηση προχώρησαν στην εκτέλεση των εργασιών τις οποίες συμπλήρωσαν περί τον Ιούνιο του 2010, το κόστος εκτέλεσης των οποίων ανήλθε στο ποσό εκ €97.300 και όχι €70.000 ως ψευδώς αναφέρει η ενόρκως δηλούσα. Οι αιτητές κατέβαλαν μόνο το ποσό των €5.000 και για το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό εξέδωσε επιταγές η κόρη της ενόρκως δηλούσας και όχι η εταιρεία, καθότι ως τους ανέφεραν τότε η εταιρεία δεν είχε βιβλιάριο επιταγών. Ακολούθως οι επιταγές της Ξάνθης Χαραλαμπίδου δεν τιμήθηκαν λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός γι' αυτό καταχωρήθηκαν ποινικές υποθέσεις για τις €80.300, Τεκμήριο Α. Ουδέποτε συμφωνήθηκε σταδιακή εξόφληση των οφειλών της αιτήτριας και της Ξάνθης Χαραλαμπίδου. Εκ των υστέρων η αιτήτρια και ο Γιώργος Γεωργίου, ο οποίος ήταν υπεύθυνος του υποστατικού, πρότειναν στους καθ' ων η αίτηση την παραχώρηση του υποστατικού και της δικής τους αποχώρησης, με αντάλλαγμα την καταβολή διαφόρων οφειλών της ενάγουσας - αιτήτριας προς πιστωτές περιλαμβανομένης της Α.Η.Κ. που ανέφερε πιο πάνω και την πίστωση χρόνου στην εξόφληση προς τους καθ' ων η αίτηση. Στις 5.11.2010 η αιτήτρια υπέγραψε ακύρωση της συμφωνίας ενοικίασης και την ίδια μέρα οι καθ' ων η αίτηση υπέγραψαν συμφωνία για μίσθωση του ακινήτου. Η αναφορά της κας Χαραλαμπίδου για μη συγκατάθεσή της προς το Γιώργο Γεωργίου για υπογραφή του Τεκμηρίου 7, γίνεται κατά το δοκούν, αφού στο Τεκμήριο 1 υπογράφει ο ίδιος. Κατά τα άλλα, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι μόνο αυτή υπογράφει για τους αιτητές. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς στις παρα. 12, 13 και 14 της ένορκης δήλωσης της Χαραλαμπίδου. Με την υπογραφή της συμφωνίας μίσθωσης οι καθ' ων η αίτηση κατέστησαν οι νόμιμοι δικαιούχοι και κάτοχοι του ακινήτου. Ο κος Γιώργος Γεωργίου, μετά την ενοικίαση του υποστατικού από τους καθ' ων η αίτηση 1, τους εισηγήθηκε όπως βοηθήσει στη γνωριμία του πελατολογίου του ακινήτου ως προηγούμενος υπεύθυνος, εισήγηση την οποία οι καθ' ων η αίτηση καλή τη πίστη αποδέκτηκαν. Αντίθετα, εισερχόταν στο ακίνητο προκαλώντας ζημιά στους καθ' ων η αίτηση 1 και προσπαθώντας να τους αποσπάσει πελατολόγιο και να καταχραστεί χρήματα τους. Οι καθ' ων η αίτηση του ζήτησαν να μην εισέρχεται στο ακίνητο χωρίς αποτέλεσμα. Στις 24.11.10 ο Γιώργος Γεωργίου και ο πατέρας του, εισήλθαν παράνομα στο ακίνητο προκαλώντας φασαρία. Το γεγονός της καταχώρησης της αγωγής 10098/10 και της αίτησης, καθιστά αυτή την αγωγή και αίτηση καταχρηστικές αφού οι αξιώσεις τους έπρεπε να εγερθούν στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής. Περαιτέρω, τα αιτούμενα διατάγματα προαποφασίζουν τις θεραπείες της αγωγής και «στοχεύουν στο να ανατρέψουν το νόμιμο status quo». Η κα Χαραλαμπίδου καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρει ότι το Τεκμήριο 1 είναι έγκυρο έγγραφο και ότι το επίδικο υποστατικό «λειτουργούσε βασικά ως μάντρα πώλησης αυτοκινήτων, έγινε αίτηση για ανέγερση και λειτουργία περιπτέρου και είναι αδιανόητο αλλά και αδιάφορο να αναφέρεται ότι λειτουργούσε ως πρακτορείο στοιχημάτων χωρίς άδεια». Για το Τεκμήριο 1 ο Γιώργος Γεωργίου είχε ρητή εξουσιοδότηση να το υπογράψει. Ουδέποτε είχε εξουσιοδότηση να ακυρώσει το ενοικιαστήριο έγγραφο. Αρνείται τις παρα. 6 και 7 της ένορκης δήλωσης των καθ' ων η αίτηση. Η αιτήτρια είναι πλήρως φερέγγυα και «αν είχε πρόσκαιρη οικονομική δυσκολία αυτή δεν οφείλεται σε αφερεγγυότητά της». Ουδέποτε υποσχέθηκε στους καθ' ων η αίτηση ότι θα αποχωρούσαν από το ακίνητο. Ουδέποτε τους εξουσιοδότησε να πληρώσουν το ηλεκτρικό ρεύμα. Ουδέποτε δε ήρθε σε επαφή μαζί τους. Η εναγομένη 1 χωρίς τη συγκατάθεσή της ενέγραψε το ηλεκτρικό ρεύμα επ' ονόματι της. Η θέση ότι θα αποχωρούσαν από το υποστατικό δεν συνάδει με το Τεκμήριο 4, την πληρωμή υπερωριών για επίσπευση των εργασιών στο υποστατικό. Σε σχέση με τις παρα. 8, 9 της ένορκης δήλωσης αναφέρει ότι η ενάγουσα για το υπόλοιπο του τιμήματος, για την ανέγερση περιπτέρου, έδωσε μεταχρονολογημένες επιταγές της κόρης της, οι οποίες δεν τιμήθηκαν έγκαιρα «πλην όμως η ενάγουσα ήταν και είναι έτοιμη να τις εξοφλήσει». Σε σχέση με τις παρα. 10 - 12 της ένορκης δήλωσης των καθ' ων η αίτηση αναφέρει ότι δεν υπήρχε νόμιμο αντάλλαγμα για την παραχώρηση του επίδικου υποστατικού και την αποχώρηση της ενάγουσας. Τα περί νόμιμου ανταλλάγματος δεν συνάδουν με την καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής δίωξης για τις επιταγές με παραπονούμενο τον καθ' ου η αίτηση
- Ο Γιώργος Γεωργίου ήταν υπάλληλος της ενάγουσας και δεν είχε οποιαδήποτε εξουσιοδότηση να ενεργεί για την ενάγουσα. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και η ακρόαση της αίτησης προχώρησε με τις αγορεύσεις των συνηγόρων. Όπου χρειάζεται θα γίνει αναφορά στις θέσεις των τελευταίων κατά την ανάπτυξη του σκεπτικού της απόφασης. Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/
- Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and another
(1982)1 CLR 557, ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου προτού εξετάσει τους υπόλοιπους παράγοντες που θα πρέπει να συνεκτιμηθούν κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας (Jonitexo v. Adidas
(1984)1 CLR 263). Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα που θα καταδείξουν την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Αυτή η δεύτερη προϋπόθεση συσχετίζει στην ουσία τη νομική θεμελίωση που απορρέει από το καταχωρημένο δικόγραφο με την πραγματική διαθέσιμη μαρτυρία όπως αυτή καταγράφεται στις ένορκες δηλώσεις για να θεμελιώσει την αγωγή. Αν ο αιτητής μπορεί να δείξει κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, τότε το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο - όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Αν αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ΄ ανάγκην την έκδοση διατάγματος. (Βλ. ΚΟΤ v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255). Εφόσον ληφθούν υπόψη οι πιο πάνω παράγοντες το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas (ανωτέρω), αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. (Βλ. επίσης Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269 - 70). Το άρθρο 43
(1)του Κεφ. 148 ρητά προνοεί αλλά και συναρτά το αδίκημα της παράνομης επέμβασης με την περιουσία οποιουδήποτε προσώπου, αναφέρεται δε στην παράνομη είσοδο ή πρόκληση ζημιάς «εις ακίνητον ιδιοκτησίαν ..». Σύμφωνα με το σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, 20η έκδοση, σελ. 1223, οποιαδήποτε μη εξουσιοδοτημένη είσοδος στο έδαφος άλλου θεωρείται επέμβαση. Αυτός που έχει δικαίωμα εισόδου σε γη άλλου και ενεργεί κατ' υπέρβαση ή μετά τη λήξη του πιο πάνω δικαιώματος θεωρείται επεμβασίας. Το δικαίωμα έγερσης αγωγής για παράνομη επέμβαση το έχει κατ' εξοχήν ο ιδιοκτήτης της γης ή ο κάτοχός της. Κατοχή σημαίνει γενικά τη φυσική κατοχή ή έλεγχο της γης. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/
- Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, κρίνω ότι αυτή ικανοποιείται. Από το περιεχόμενό της οπισθογράφησης και το υλικό που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της παρεμπίπτουσας αυτής διαδικασίας, υπάρχει ένα σοβαρό θέμα προς εκδίκαση κατά τη δίκη που αφορά την παράνομη επέμβαση στο ακίνητο από μέρους των εναγομένων. Εκεί που έκδηλα παρουσιάζεται πρόβλημα στην υπόθεση των αιτητών, είναι στην ικανοποίηση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου
- Έχω υπόψη μου πως στο αρχικό αυτό στάδιο δεν είναι επιθυμητό να αποφασίζονται αμφισβητούμενα θέματα που θα πρέπει να κριθούν στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Μέσα στα πλαίσια της αίτησης σημασία έχει η γενική εικόνα της μαρτυρίας όπως προκύπτει από όλο το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου. Κρίνω ότι η ενάγουσα - αιτήτρια, δεν έχει καταφέρει να αποσείσει το βάρος απόδειξης προς ικανοποίηση της δεύτερης προϋπόθεσης. Η μαρτυρία που έχει προσκομίσει είναι ασαφής, αόριστη και αμφιλεγόμενη. Ενώ στο σώμα της αίτησης της η ενάγουσα αναφέρει ότι κατέχει νόμιμα το ακίνητο «δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου» και στην ένορκη δήλωσή της αναφέρεται ότι παράνομα οι εναγόμενοι έχουν αποκτήσει κατοχή του ακινήτου, από τα τεκμήρια που έχει επισυνάψει φαίνεται πως το εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο έχει ακυρωθεί και υφίσταται νέο που καθιστά νόμιμους κατόχους τους εναγομένους. Η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι ο γαμπρός της ακύρωσε από μόνος του τη συμφωνία ενοικίασης παρέμεινε μετέωρη και ανεξήγητη αφού δεν τεκμηριώθηκε με οποιονδήποτε τρόπο. Ειδικότερα, έχοντας υπόψη το ασυμβίβαστο της με την υπόλοιπη μαρτυρία της ότι με την εξουσιοδότηση της το ίδιο άτομο υπέγραψε τη συμφωνία Τεκμήριο 1 εκ μέρους της εταιρείας, υπέβαλε αίτηση στην πολεοδομία και προσπάθησε να εισέλθει στο ακίνητο. Όλες δε οι πιο πάνω «εξουσιοδοτημένες» πράξεις του γαμπρού της δεν συνάδουν με τη θέση της ενόρκως δηλούσας στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ότι ο γαμπρός της δεν είχε οποιαδήποτε εξουσιοδότηση να ενεργεί για την εταιρεία. Όσον δε αφορά τη θέση που προέβαλαν οι καθ' ων η αίτηση ότι κατέβαλαν τα οφειλόμενα από την ενάγουσα ποσά προς την Α.Η.Κ. και για τα τηλέφωνα με την υπόσχεση, από την αιτήτρια και τον Γεωργίου, της αποχώρησής τους από τα ακίνητα και τη θέση ότι ο ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας ότι πλήρωνε όλες τις υποχρεώσεις που βαρύνουν το υποστατικό δεν ευσταθεί, θεωρώ ότι δεν αντικρούστηκαν. Πουθενά στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει ότι οι εναγόμενοι δεν πλήρωσαν τα ποσά της παρα. 7 της ενόρκως δηλώσεως τους και ότι ο Γιώργος Γεωργίου δεν έδωσε τις κατ' ισχυρισμό υποσχέσεις για αποχώρηση τους από το υποστατικό με αντάλλαγμα την καταβολή διαφόρων οφειλών της ενάγουσας. Προσθέτω ότι ενώ η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι οι δραστηριότητες της αιτήτριας πήγαιναν αρκετά καλά αντικρούστηκε από τους καθ' ων η αίτηση σύμφωνα με τη θέση των οποίων η ενάγουσα, εκτός από τα χρέη προς τους καθ' ων η αίτηση 1 δημιούργησε σωρεία χρεών, στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η ενόρκως δηλούσα περιορίζεται στο να αναφέρει αόριστα ότι «η ενάγουσα είναι πλήρως φερέγγυα εταιρεία και αν είχε πρόσκαιρη οικονομική δυσκολία αυτή δεν οφείλεται σε αφερεγγυότητά της». Παρά την πιο πάνω κατάληξή μου, που είναι βέβαια μοιραία για την τύχη της αίτησης, θα προχωρήσω να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
- Σύμφωνα με την παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης της κας Χαραλαμπίδου, η ενάγουσα υφίσταται καθημερινή ζημιά και αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα θα υποστούν «ολοκληρωτική καταστροφή». Είναι δε αδύνατο, σύμφωνα με την ίδια, να αποτιμηθεί σε χρήμα «αυτή τη στιγμή» το ξαφνικό κλείσιμο της επιχείρησής τους. Θεωρώ ότι η ενάγουσα δεν έχει παραθέσει τέτοια στοιχεία με βάση τα οποία να ικανοποιείται η πιο πάνω προϋπόθεση. Τα στοιχεία που παραθέτει η ενάγουσα είναι αόριστα τόσο σε σχέση με τη φύση όσο και την έκταση της ζημιάς. Επίσης δεν προκύπτει σε σχέση με ποια επιχείρηση επικαλούνται την κατ' ισχυρισμό ζημιά αφού με βάση τη μαρτυρία τους υπάρχει η επιχείρηση της μάντρας αυτοκινήτων αλλά και του πρακτορείου στοιχημάτων. Θα έλεγε κανείς ότι αφού η κατάσταση είναι τόσο καταστροφική όπως την περιγράφει η ενάγουσα στην ένορκη δήλωσή της, δεν θα ήταν δύσκολο να παραθέσει θετικά στοιχεία προς υποστήριξη της αίτησής της. Κάθε άλλο. Οι ισχυρισμοί περί μειωμένης κίνησης πελατών και πλήγματα στην «καλή τους φήμη και εύνοια» στερούνται οποιασδήποτε τεκμηρίωσης. Πέραν τούτου, δεν δίνονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σε σχέση με οποιαδήποτε αδυναμία ή οικονομική αφερεγγυότητα των εναγομένων να πληρώσουν ενδεχόμενα οποιεσδήποτε αποζημιώσεις. Δεν υπάρχει συνεπώς κάτι που να δείχνει ότι οι εναγόμενοι δεν θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν μια απόφαση εναντίον τους. Ενόψει των πιο πάνω, είναι αχρείαστος ο προβληματισμός για το πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας (βλ. Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980), παρέλκει δε η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων - καθ' ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν στο τέλος της δίκης από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............................................. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο