Παντελίτσας Ανδρέα Ιακώβου ν. Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας κ.α., Αγ. Αρ. 1761/11, 24 Μαρτίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A115 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Παρπαρίνου, Π.Ε.Δ. Αγ. Αρ. 1761/11 ΜΕΤΑΞΥ:- Παντελίτσας Ανδρέα Ιακώβου από τη Λευκωσία ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ - και -
- Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας
- Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
- Alpha Bank Cyprus Ltd
- Πρόεδρο Κοινοτικού Συμβουλίου Πεδουλά
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- Έφορο Φόρου Εισοδήματος
- Νίκη Κληρίδου Ξενοφώντος
- Απόστολος Παπαδόπουλος Λτδ
- Ανδρέας Ιακώβου ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ---------------------------- Ημερομηνία: 24 Μαρτίου 2011 Αίτηση ημερ. 14.3.11 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Κούσιου Για Εναγόμενο 1 + 6-Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Παπαμιλτιάδους Για Εναγόμενο 2-Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Αγ. Μακρή Για Εναγόμενη 3+5- Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Μαυρικίου Για Εναγόμενη 4-Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Χρίστη Για Εναγόμενη 7-Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Κώστα Για Εναγόμενη 8-Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Νικολάου Για Εναγόμενο 9-Καθ΄ ου η Αίτηση: δεν υπάρχει επίδοση ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αιτήτρια καταχώρησε την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή και αξιοί:- «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση της πώλησης του Ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/11195, Τμήμα 1, Τεμάχιο 1076, Φ/ΣΧ 37/1420VO5, διώροφη κατοικία με αυλή στον Πεδουλά της επαρχίας Λευκωσίας (στο εξής καλούμενο ως το "Ακίνητο") η οποία προσδιορίστηκε να λάβει χώρα μέσω δημοπρασίας την 27/3/2011 και ώρα 11.00 π.μ. στο καφενείο "ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ" του κ.Χριστάκη Γεωργίου και/ή σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία και/ή τόπο ήθελε οριστεί από τον Εναγόμενο 1 και/ή τους υπαλλήλους του και/ή εργοδοτούμενους και/ή αντιπροσώπους του και/ή ενεργούντες για λογαριασμό του Ακινήτου. Β. Αναγνωριστική απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου η οποία θα αναγνωρίζει ότι η επιφυλασσόμενη τιμή των €727.000,00 για την πώληση του Ακινήτου σε δημοπρασία την 27/3/2011 και/ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία και/ή άλλο τόπο ήθελε ορίσει ο Εναγόμενος 1 και/ή υπάλληλοι και/ή εργοδότουμενοι και/ή αντιπρόσωποι και/ή οι ενεργούντες για λογαριασμό του, του προαναφερόμενου Ακινήτου στον Πεδουλά δεν είναι η κατάλληλη και/ή αρμόζουσα και/ή καλύπτουσα ως προς τα συμφέροντα της Ενάγουσας για δημοπρασία του ακινήτου. Γ. Προστακτικό Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τον Εναγόμενο 1 και/ή τους υπαλλήλους του και/ή εργοδότου μένους του και/ή αντιπροσώπους του και/ή ενεργούντες για λογαριασμό του να προβεί με βάση τον νόμο σε επιτόπια έρευνα και επανεκτίμηση της αξίας του Ακινήτου για σκοπούς προσδιορισμού επιφυλασσόμενης τιμής για την δημοπρασία του πιο πάνω Ακινήτου. Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τον Εναγόμενο 1 όπως ορίσει ως επιφυλασσόμενη τιμή για την δημοπρασία του πιο πάνω ακινήτου την τιμή που θα συμφωνήσουν 2 ανεξάρτητοι εκτιμητές, από πλευράς Ενάγουσας και Εναγομένου 1 με συμφωνία μεταξύ των εκτιμητών που θα περιλαμβάνει τους όρους εντολής τους, για σκοπούς πώλησης του προαναφερόμενου ακινήτου.» Την ίδια μέρα καταχώρησε και αίτηση άνευ κλήσεως με την οποία αιτείτο:- «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της πώλησης η οποία προσδιορίστηκε να γίνει μέσω δημόσιου πλειστηριασμού την 27/3/2011, ημέρα Κυριακή και ώρα 11.00 π.μ. στο καφενείο "ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ", του Χριστάκη Γρηγορίου, από τον Εναγόμενο 1 και/ή από υπαλλήλους και/ή εργοδοτούμενους και/ή αντιπροσώπους του, και/ή ενεργούντες για λογαριασμό του, του εγγεγραμμένου επ' ονόματι Εναγόμενου 9 Ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/11195, Τμήμα 1, Τεμάχιο 1076, Φ./Σχ. 37/1420VO5, διώροφη κατοικία με αυλή, στον Πεδουλά της Επαρχίας Λευκωσίας μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης της αίτησης με αριθμό φακέλου Α.Ν.Π. 118/2009 και/ή Α.Ν.Π. 543/04 για πώληση του Ακινήτου μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Γ. Οποιαδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία και/ή οδηγία που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει λογική και/ή εύλογη και/ή δίκαιη και/ή πρέπουσα και/ή ορθή υπό τις περιστάσεις.» Το Δικαστήριο έκρινε ότι θα έπρεπε να επιδοθεί η αίτηση και έδωσε τις σχετικές οδηγίες. Η αίτηση επιδόθηκε σε 8 εναγομένους-καθ΄ ων η αίτηση πλην του αρ. 9 που είναι και ο ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου, Τεμ. 1076 στο χωριό Πεδουλάς εις Λευκωσία. Το Δικαστήριο προχώρησε χθες 23.3.11 σε ακρόαση της Αίτησης παρόλο που δεν επιδόθηκε στον Καθ΄ ου η αίτηση αρ. 9 λόγω του ότι έκρινε ότι η αίτηση σε περίπτωση επιτυχίας θα είναι προς όφελος του. Από τους 8 καθ΄ ων η αίτηση μόνο ο καθ΄ ου η αίτηση αρ. 4, Πρόεδρος Κοινοτικού Συμβουλίου Πεδουλά συγκατατέθηκε στην έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Οι υπόλοιποι έφεραν ένσταση. Ειδικώτερα οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1,.2, 3, 5 και 8 καταχώρισαν ενστάσεις και οι υπόλοιποι τις υιοθέτησαν. Η ουσία της υποθέσεως της Αιτήτριας όπως την παρουσιάζει στην ένορκη δήλωση της είναι ότι έχει προς όφελος της αποφάσεις Δικαστηρίων εναντίον του εναγομένου 9 συνολικού ποσού €40059 περίπου συμπεριλαμβανόμενων εξόδων, Φ.Π.Α πλέον τόκο 9% επί ποσού €34,172,03 από 11.1.94 και 8% επί ποσού €175,97 από 28.9.
- Προς εξασφάλιση των άνω ενέγραψε ΜΕΜΟ επί της άνω περιουσίας του εναγομένου 9 και ειδικότερα:- (α) ΜΕΜΟ αρ. ΕΒ2535/04 ημερ. 15.12.04 (β) ΜΕΜΟ αρ. ΕΒ1068/05 ημερ. 27.4.05 (γ) ΜΕΜΟ αρ. ΕΒ2927/06 ημερ. 15.12.
- Το επίδικο ακίνητο θα πωληθεί με Δημόσιο Πλειστηριασμό την προσεχή Κυριακή 27 Μαρτίου 2011 η ώρα 11 π.μ με επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης το ποσό των €727.000 όπως αυτή καθορίστηκε από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας. Η αιτήτρια παρουσίασε δύο εκτιμήσεις από γραφεία Εκτιμητών στις οποίες παρουσιάζεται ως αξία των επιδίκων ακινήτων (α) την 1.12.00 €771.433,55 και (β) την 4.3.11 €1.155.
- Το παράπονο της συνεπώς είναι ότι η καθορισθείσα επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης των €727.000 δεν είναι ορθή, είναι χαμηλή και εάν επιτραπεί η πώληση σε αυτή την τιμή η ίδια θα υποστεί ζημιά και βλάβη που συνίσταται: (α) Αδυναμία ανάκτησης των ποσών που της επιδικάσθηκαν με δικαστικές αποφάσεις (β) Πιστωτές του εναγομένου 9 θα στραφούν εναντίον της εφόσον τον εγγυήθηκε σε ορισμένες περιπτώσεις. (γ) Αντίθετα εάν επιτύχει η αίτηση με την πληρωμή προς την ίδια των εξασφαλισμένων με ΜΕΜΟ ποσών θα την καταστήσουν ικανή να εξοφλήσει το χρέος της. Οι Καθ' ών η αίτηση με τις ενστάσεις τους προέβαλαν διάφορους λόγους. Πρωταρχικός λόγος ένστασης είναι το παράτυπο της διαδικασίας και συγκεκριμένα η καταχώρηση της αγωγής αντί Έφεσης/Αίτησης σύμφωνα με το άρθρο 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965 (Ν 9/65). Επίσης ότι είναι παράτυπη και αντίκειται στο άρθρο 71 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ.
- Οι υπόλοιποι λόγοι αφορούν την ορθότητα της απόφασης καθορισμού της επιφυλαχθείσας τιμής πώλησης, την ανεπάρκεια της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, τη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, στην καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, τη μη πλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται από το άρθρο 32 το Νόμου 14/60, ότι η αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια, το λανθασμένο της καταχωρήσεως που παρουσίασε η αιτήτρια, τη μη παρουσίαση της αιτήτριας κατά την επιτόπια εξέταση του ακινήτου και άλλοι πολλοί λόγοι που δεν είναι του παρόντος. Εις τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις αναπτύσσονται οι λόγοι ενστάσεων με λεπτομέρεια και παραπομπή σε επισυνημμένα τεκμήρια. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι στις αγορεύσεις τους προώθησαν όπως ήταν φυσικό, τις θέσεις των διαδίκων που εκπροσωπούν με ιδιαίτερη έμφαση το ένδικο μέσο που χρησιμοποιήθηκε από την αιτήτρια. Έχω εξετάσει με προσοχή την αίτηση, ενστάσεις, και όλο το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου σε συνάρτηση με όσα σχετικά έχουν αναφέρει οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου άρ. 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητουμένης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοσή του η η διατήρηση σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και η ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτισή τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(184)1 A.A.Δ 263, αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ 246, 269-
- Από το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου φαίνονται τα ακόλουθα:- - το επίδικο ακίνητο Τεμ. 1076 υποθηκεύτηκε προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου - Καθ' ων η αίτηση αρ. 5 με την ΒΥ656/95 ημερ. 24.1.95 για το ποσόν των ΛΚ 90.000 πλέον τόκων 8.5% από 24.1.
- - Στις 14.10.04 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην αγωγή με αριθμό 11646/01 εξέδωσε, μεταξύ άλλων, εναντίον του Ανδρέα Ιακώβου Καθ' ού η αίτηση αρ. 9 στην παρούσα διαδικασία και ιδιοκτήτη του επίδικου ακινήτου, «Διάταγμα διά πώλησιν του ενυπόθηκου ακινήτου προς ικανοποίησιν του εξ αποφάσεως χρέους και εξόδων ήτοι Υποθήκη ΒΥ 656/95 ημερ. 24.1.95 Κτηματολογίου Λευκωσίας διά Λ.Κ. 90.000 πλέον τόκο..» - Στις 5.8.09 το Δικηγορικό γραφείο Χρυσαφίνης και Πολύβιου ΔΕΠΕ κατάθεσε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας αίτηση με αριθμό Α.Ν.Π 118/09 με την οποία αιτείται από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο τη λήψη των αναγκαίων μέτρων διά πώληση του άνω ενυπόθηκου κτήματος. - Ως αποτέλεσμα το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας με επιστολή του ημερ. 7.10.09 πληροφόρησε τον Καθ' ού η αίτηση αρ. 9 διά την άνω εξέλιξη και ότι σύντομα θα ορίσει ημερομηνία πώλησης με δημοπρασία του ακινήτου εκτός εάν εν τω μεταξύ διευθετήθη η πληρωμή της οφειλής. - Στις 29.10.10 απεστάλη προς όλους τους ενδιαφερόμενους ειδοποίηση δι΄ επιτόπια έρευνα σχετικά με την εκτίμηση, την 14.1.
- Η ειδοποίηση που στάληκε ήταν βάσει του Ν.82
(1)/
- - Στις 16.2.11 το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας ετοίμασε εκτίμηση του επίδικου ακινήτου με την οποία καθόρισε τη συνολική αξία του ακινήτου σε €808.000 και την επιφυλασσομένη τιμή Πώλησης σε €727.
- - Στη συνέχεια καθορίστηκε ο Δημόσιος Πλειστηριασμός δια την 27.3.11 και ειδοποιήθησαν όλοι οι ενδιαφερόμενοι. - Ακολούθησε η παρούσα αγωγή και η υπό εξέταση Αίτηση. Το πρώτο θέμα που τίθεται σε συνάρτηση με την πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 είναι κατά πόσο η διαδικασία πάσχει ήτοι κατά πόσο έπρεπε να καταχωρηθεί Έφεση σύμφωνα με το άρθρο 51 του Ν.9/65 ή αγωγή όπως και έγινε. Δια το θέμα που ενδιαφέρει θα πρέπει να λεχθεί ότι είναι δυνατή ή καταναγκαστική πώληση με τους ακόλουθους τρόπους: (α) Δυνάμει του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6 άρθρα 22 και 97, οπότε εκδίδεται ένταλμα πώλησης (writ of sale.) (β) Βάσει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν.9/65, άρθρα 37 και
- Οι δύο διαδικασίες διαφέρουν. Με το άρθρο 37 δεν υπάρχει δικαστική απόφαση και η αίτηση δια καταναγκαστική πώληση υποβάλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή. Αντίθετα με το άρθρο 44 η πώληση γίνεται δυνάμει Δικαστικής Απόφασης σε πολιτική αγωγή δι΄ εξόφληση του δια υποθήκης εξασφαλιζόμενου ποσού. Η εκτίμηση του ενυπόθηκου κτήματος προς πώληση που ακολουθεί γίνεται όμως βάσει διαφορετικής νομοθεσίας. Όταν ήταν σε ισχύ το ΚΕΦ. 223 (Immovable Property Restriction of Sales) γινόταν με βάση το άρθρο 3 το οποίο αναφέρει:- "3
(1)Subject to the provisions of section 7, where a sale of immovable property- (
- a)has been ordered by a judgment or is being carried out Cap.6 under the provisions of the Civil Procedure Law; or (
- b)is being carried out under the provisions of the Sale of Cap.233 Mortgaged Property Law. the Principal Land Registry Officer may, if having regard to all the circumstances of the case he considers it fair and reasonable so do do, direct that such sale shall be carried out subject to a reserve price to be fixed by him.
(2)The reserve price fixed by the Principal Land Registry Officer shall be specified in the auction bill and no bidding for the immovable property top which such reserve price relates shall be accepted unless it is equal to or exceeds the reserve price." Να σημειωθεί ότι το CAP. 233 που αναφέρεται πιο πάνω ήταν το Κεφάλαιο Sale of Mortgaged Property Law - Ο περί Πωλήσεως Ενυπόθηκων Νόμος ο οποίος καταργήθη από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965, Ν.9/65. Το άρθρο 3 του ΚΕΦ. 223 τροποποιήθηκε με το Ν.60/66(άρθρο 4)και προέβλεπε:- 4.
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 7, εις πάσαν πώλησιν ακινήτου ιδιοκτησίας ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός δύναται να διατάξη όπως η πώλησις αύτη υπόκειται εις επιφυλασσόμενην τιμήν ορισθησομένην υπ' αυτού εάν, λαμβάνων υπ' όψιν αυτού απάσας τας περιστάσεις της υποθέσεως, κρίνη τούτο δίκαιον και εύλογον.» Το ΚΕΦ. 223 κατεργήθη με τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμού Πωλήσεων) Νόμο του 2002, Ν.82
(1)/02, όπου στο άρθρο 3 προβλέπονται:- «3.
(1)Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 6, ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός, σε κάθε πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας καθορίζει επιφυλασσόμενη τιμή.
(2)Η επιφυλασσόμενη τιμή που καθορίζεται από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό αναγράφεται στις αγγελίες πώλησης και καμιά προσφορά για την ακίνητη ιδιοκτησία στην οποία αναφέρεται η επιφυλασσόμενη τιμή γίνεται αποδεκτή, εκτός αν είναι ίση ή ξεπερνά την τιμή αυτή.» Εις την Παύλου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ 275 στη σελ. 282 αναφέρεται:- «Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμος 1965 τιτλοφορείται "Νόμος τροποποιών και ενοποιών τους νόμους τους αφορώντας εις την μεταβίβασιν και υποθήκευσιν ακινήτου και την πώλησιν ενυπόθηκων ακινήτων.» Το δε άρθρο 44
(1)του Νόμου, έχει ως εξής:- «44.
(1)Ουδέν των εν τω παρόντι Νόμω διαλαμβανομένων επενεργεί ώστε ν΄ αποκλείση οιονδήποτε ενυπόθηκον δανειστήν από του να επιδιώξη διά πολιτικής αγωγής την πώλησιν του ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφλησιν του διά της υποθήκης εξασφαλιζομένου ποσού τοιαύτη δε αγωγή δύναται να εγερθή οποτεδήποτε, προ ή κατόπιν αιτήσεως προς τον Διευθυντήν δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι οσάκις το Δικαστήριο θεωρεί ότι η τοιαύτη διαδικασία, αντί της υπό του παρόντος Μέρους προνοουμένης, δεν ήτο λογικώς αναγκαία διά την επίτευξιν του δι' αυτής επιδιωκομένου σκοπού, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη όπως άπαντα τα έξοδα της αγωγής, περιλαμβανομένων και των εξόδων του εναγομένου, πληρωθώσιν υπό του ενάγοντος. » Είναι έκδηλο από τα πιο πάνω ότι το άρθρο 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, 1965, παρέχει δικαιοδοσία στο Επαρχιακό Δικαστήριο να αναθεωρεί κατ΄έφεση επίδικα ζητήματα τα οποία προσδιορίζονται σε αυτό. Δεν θεωρούμε σκόπιμο να αποφασίσουμε στην παρούσα υπόθεση, γιατί το θέμα δεν αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης πάνω σε αυτή τη βάση, κατά πόσο ο Νόμος ΚΕΦ. 223 εφαρμόζεται μόνο στην εκποίηση ακίνητης ιδιοκτησίας μετά από αίτηση εξ αποφάσεως δανειστή, που δεν είναι όμως ενυπόθηκος, ενώ ο Νόμος 9/65 εφαρμόζεται στην εκποίηση ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας, ή αν οι πρόνοιες των δύο νόμων έχουν συνδυασμένη εφαρμογή, ανάλογα βέβαια με την περίπτωση.» Εις τη Lombard Natwest Bank Ltd v. Επαρχ. Κτηματ. Λειτουργού Λάρνακας κ.α.
(2002)1(Γ) 1990, 1995, που αναφέρθηκε από τη συνήγορο της αιτήτριας, αναφέρονται τα ακόλουθα:- «Από τη διατύπωση τόσο το άρθρο 80 του ΚΕΦ. 9 όσον και του άρθρου 51
(1)του Ν.9/65 είναι σαφές ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την υποβολή έφεσης/αίτησης στο Δικαστήριο εναντίον οιασδήποτε διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι ότι αυτή θα πρέπει να έχει εκδοθεί, δοθεί ή ληφθεί είτε δυνάμει των διατάξεων του ΚΕΦ. 224 είτε δυνάμει των διατάξεων του Ν. 9/65. Αυτό υποδηλοί η φράση "δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου» στο άρθρο οδόντα του κεφαλαίου 8 και η φράση « δυνάμει του παρόντος νόμου » στο άρθρο 51
(1)του Ν. 9 /65. (Βλ. Παύλου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1981)Α.Α.Δ. 275 επ.) Στην προκείμενη περίπτωση, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου δεν έλαβε οποιαδήποτε απόφαση είτε δυνάμει του ΚΕΦ. 224 είτε δυνάμει των Ν. 9/65και τούτο διότι το μεν άρθρο 80 του ΚΕΦ. 224 δεν αφορά αποφάσεις σε διαδικασία αναγκαστικής πώλησης, εφόσον τέτοια διαδικασία δεν προβλέπεται στο ΚΕΦ. 224, το δε άρθρο 51
(1)του Ν.9/65 αφορά μόνο αποφάσεις σε διαδικασία αναγκαστικής πώλησης η οποία προβλέπεται ρητά στο Ν.9/65και όχι άλλες διαδικασίες αναγκαστικής πώλησης, όπως είναι η διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6 ή δυνάμει των διατάξεων του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νομού, ΚΕΦ.
- Η προκείμενη περίπτωση αφορούσε αναγκαστική πώληση δυνάμει δικαστικού εντάλματος πώλησης (writ of sale) στην υπ' αριθμό 2407/95 αγωγή της εφεσείουσας εναντίον της εφεσίβλητης
- Ήταν, δηλαδή, η διαδικασία αναγκαστικής πώλησης δυνάμει των διατάξεων του ΚΕΦ.
- Επομένως, το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί κατ' έφεση είτε στα πλαίσια του άρθρου 80 του ΚΕΦ. 224, είτε στα πλαίσια του άρθρου 51
(1)του Ν.9/65.» Είναι ξεκάθαρο απ΄ όσα έχω αναφέρει νωρίτερα, ένταλμα πώλησης (writ of Sale) εκδίδεται στις περιπτώσεις καταναγκαστικής πώλησης βάσει των άρθρων 22 και 97 του ΚΕΦ., 6. Η διαδικασία που ακολουθείτο από το ΚΕΦ. 223 και τώρα 82
(1)/02 αφορά τον καθορισμό της επιφυλασσομένης τιμής πώλησης ακινήτου. Στους πιο πάνω Νόμους (ΚΕΦ. 223) και Ν.82
(1)/02 δεν προβλέπεται η έκδοση εντάλματος πώλησης (writ of Sale). Εις την υπό εξέταση υπόθεση ακολουθήθη η διαδικασία του άρθρου 44
(1)του Ν.9/85 αφού προηγήθηκε η έκδοση Δικαστικής απόφασης την 14.10.04 δια πώλησιν του ενυπόθηκου κτήματος (επίδικου κτήματος) Η επιτόπια έρευνα, τεκμ. Ι της ΄Ενορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση πολύ σωστά αναφέρει ότι αυτή έγινε με βάση το Ν.82
(1)/02 διότι βάσει του Ν.82
(1)/02 είναι που γίνεται η εκτίμηση της αξίας του ακινήτου (βλ. αρθ.3). Δεν σημαίνει όμως ότι η πώληση γίνεται βάσει του Νόμου αυτού ή ότι εκδίδεται ένταλμα πώλησης βάσει αυτού. Στο τεκμ. Λ της ίδιας ένορκης δήλωσης που είναι η ειδοποίηση του Κτηματολογίου του Δημόσιου Πλειστηριασμού, αναφέρονται τρεις τρόποι κατ΄ αναγκαστικής πώλησης ήτοι «δυνάμει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/65, Εντάλματος Πωλήσεως, Αποφάσεως του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας». Η τελευταία περίπτωση ως άνω δεν διεγράφη δια να καταδείξει ότι η πώληση γινόταν βάσει του άρθρου 44
(1)του Ν.9/65, η μόνη δυνατή νομική βάση που παρέχει τέτοια δυνατότητα. Παρενθετικά αναφέρεται ότι τρίτο πρόσωπο που αξιώνει συμφέρον επί ακίνητης ιδιοκτησίας για την πώληση της οποίας εξεδόθηκε ένταλμα πώλησης (βάσει του ΚΕΦ. 6) δύναται να ζητήσει από το Δικαστήριο την αναστολή της πώλησης (βλ. άρθρ. 32 του ΚΕΦ. 6). Η υπό εξέταση περίπτωση δεν αφορά καταναγκαστική πώληση σύμφωνα με τις πρόνοιες του ΚΕΦ. 6 και συνεπώς η αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί κάτω από το άρθρο 32 (άνω). Είναι συνεπώς η κρίση μου ότι η παρούσα διαδικασία αφορά διαδικασία βάσει του άρθρου 44 του περί Μεταβιβάσεως Υποθηκεύσεως Ακινήτων, Ν. 9/65οπότε τίθεται σε εφαρμογή το άρθρο 51 του ιδίου Νόμου και ως αποτέλεσμα θα έπρεπε να καταχωρηθεί Έφεση εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι ότι η πρώτη προϋπόθεση και κατά συνέπεια και η δεύτερη του άρθρου 32 δεν ικανοποιούνται και εφόσον δεν ικανοποιούνται αυτές, παρέλκει εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης. Δια τους ίδιους λόγους η αίτηση δεν δύναται να επιτύχει ούτε κάτω από το άρθρο 4 του ΚΕΦ. 6. Λαμβάνοντας υπ' όψη το λόγο που δεν μπορεί να επιτύχει η αίτηση αναπόφευκτα δεν μπορεί να εκδοθεί Διάταγμα ούτε και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 4 που δεν ενίσταται. Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της Αιτήτριας και υπερ των Καθ΄ ων η αίτηση 2,3 και 5 (ζήτησαν τα έξοδα) όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Για τους υπόλοιπους, καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ) Λ. Παρπαρίνος Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\parparinos 2010-11/interim decisions cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο