Πανίκου Παναγίδη κ.α. ν. Ευθύμιου Α. Ευθυμίου, Αρ. Αγωγής: 6705/08, 24.3.2011

Πανίκου Παναγίδη κ.α. ν. Ευθύμιου Α. Ευθυμίου, Αρ. Αγωγής: 6705/08, 24.3.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6705/08 Μεταξύ:

1. Πανίκου Παναγίδη
2. Αναξαγόρα Παναγίδη Εναγόντων Και Ευθύμιου Α. Ευθυμίου, υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστή της διαθήκης του αποβιώσαντος Δημήτρη Ανδρέου Εναγομένου ----- Αίτηση ημερομηνίας 1.11.2010 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24.3.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κα Α. Σολομωνίδου Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες: κα Σολουκίδου για κ. Χρ. Τριανταφυλλίδη Για τον Εναγόμενο: Κ. Μαρκίδης με κ. Δράκο (για να ακούσει απόφαση ο κ. Λ. Παρπαρίνος) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες είναι αδέλφια του Δημήτρη Ανδρέου, ο οποίος απεβίωσε την 1.8.2008 στη Λευκωσία και με την παρούσα αγωγή που καταχωρήθηκε στις 14.11.2008 προσβάλλουν τη διαθήκη του (Αρ. 517/08) σε όσο ποσοστό αυτής υπερβαίνει τη νόμιμη μοίρα που θα μπορούσε ο αποβιώσας διαθέτης να διαθέσει. Η διαθήκη του αποβιώσαντος Δημήτρη Ανδρέου συντάχθηκε στις 19.5.1999 και σε αυτήν κατονομάζεται ως εκτελεστής της διαθήκης του ο εναγόμενος δικηγόρος κ. Ευθύμιος Α. Ευθυμίου. Την 1.11.2010 οι Στέλιος Παπαπέτρου και Χάρης Παπαπέτρου, κληρονόμοι και κληροδόχοι του αποβιώσαντος Δημήτρη Ανδρέου (αιτητές) καταχώρισαν την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν όπως προστεθούν ως εναγόμενοι 2 και 3 αντίστοιχα στην παρούσα αγωγή και να λάβουν μέρος στη διαδικασία (Intervene) «υπό τοιούτους όρους ως το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπον.» Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Στέλιου Παπαπέτρου ο οποίος είναι αδελφότεκνος και ένας των κληρονόμων και κληροδόχων του αποβιώσαντος Δημήτρη Ανδρέου, όπως επίσης και ο Χάρης Παπαπέτρου. Στην ένορκη δήλωση του ο Στέλιος Παπαπέτρου προβάλλει τον ισχυρισμό ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο κάμει δεκτή την αγωγή των εναγόντων κληρονόμων του αποβιώσαντα (ότι δηλαδή αυτοί δικαιούνται σε μερίδιο επί μέρους της περιουσίας του) είναι προφανές ότι θα επηρεαστούν τα κληροδοτήματα τα οποία ο διαθέτης άφησε τόσο στους αιτητές όσο και σε άλλα συγγενικά του πρόσωπα. Κατά συνέπεια, ισχυρίζεται ότι έχουν έννομο συμφέρον και δικαίωμα να παρέμβουν και να λάβουν μέρος στη διαδικασία αφού το αποτέλεσμα της θα επηρεάσει άμεσα τα δικαιώματα τους. O εναγόμενος δια του δικηγόρου του δεν έφερε ένσταση στην αίτηση, ενώ αντίθετα ο δικηγόρος των εναγόντων καταχώρισε ένσταση στην οποία προβάλλει τέσσερις λόγους ένστασης, τους ακόλουθους:
3. Η αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος.
4. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
5. Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες.
6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η νομολογία. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα 2 Αναξαγόρα Παναγίδη, εξουσιοδοτημένου και από τον ενάγοντα 1 στην οποία εξειδικεύοντας τους λόγους της ένστασης του ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η προσθήκη των αιτητών ως εναγομένων δεν θα βοηθήσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την όλη διαδικασία αλλά αντίθετα θα συμβάλει στην περαιτέρω καθυστέρηση όσον αφορά την έκβαση της υπόθεσης και θα δημιουργήσει περαιτέρω έξοδα και ταλαιπωρία. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστής της διαθήκης είναι σε θέση να παρουσιάσει τα γεγονότα της υπόθεσης ακόμα και να χρησιμοποιήσει τους αιτητές ως μάρτυρες εφόσον το επιθυμούν κατά την ακροαματική διαδικασία. Στην ίδια ένορκη δήλωση ο Αναξαγόρας Παναγίδης ισχυρίζεται ότι η αποποίηση του κληρονομικού δικαιώματος της μητέρας του αποβιώσαντα είναι εκπρόθεσμη και ως εκ τούτου άκυρη, θεωρούμενη ως ουδέποτε γενομένη. Η δυνατότητα παρέμβασης (Intervene) παρέχεται από τη Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών, η οποία είναι ταυτόσημη με την παλιά RSC O. 16 r. 11 (νέα RSC O.15 r.6) την οποία παραθέτω αυτούσια: «No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-misjoinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interest of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the name of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice.» Κατά συνέπεια εφόσον η Δ.9 συμπεριλαμβάνεται ως βάση της αίτησης θα πρέπει να απορριφθούν οι δύο πρώτοι λόγοι ένστασης που προβάλλονται από το δικηγόρο των εναγόντων αφού η αίτηση έχει νομικό έρεισμα και δεν φαίνεται να είναι παράτυπη είτε αντικανονική. Αυτό που οφείλει να εξετάσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο οι αιτητές νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες. Η Δ.9 θ.10 δίδει τη διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο ή τον Δικαστή, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε με είτε χωρίς αίτηση και με όρους που θα φανούν δίκαιοι στο Δικαστήριο ή τον Δικαστή, να διατάξει όπως τα ονόματα οποιωνδήποτε προσώπων που είτε έχουν κακώς ενωθεί σαν ενάγοντες ή εναγόμενοι να διαγραφούν και τα ονόματα οποιωνδήποτε μερών που έπρεπε να είχαν ενωθεί ή που η παρουσία τους στο Δικαστήριο θα ήταν αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν στην υπόθεση, να προστεθούν. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά και όπως ανάφερε ο Lord Diplock στην υπόθεση Gurtner v. Circuit