ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ κ.α. ν. ΚSB ΤΕΣΜΑ Α.Ε.Τ.Ε, Αρ. Αίτησης: 169/10, 29 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A122 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Παρπαρίνου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 169/10 Μεταξύ: 1.ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ & ΚSB ΤΕΣΜΑ Α.Ε.Τ.Ε
- ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Αιτητών και ΚSB ΤΕΣΜΑ Α.Ε.Τ.Ε Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 29 Μαρτίου, 2011 Αίτηση ημερομηνίας 14.6.10 για Τροποποίηση Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Ν. Παπαευσταθίου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κ. Α. Παπαντωνίου -------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο εναρκτήρια Αίτηση τους, οι Αιτητές αιτούνται διαταγή του Δικαστηρίου για διορισμό Διαιτητή βάσει του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.
- Με την υπό εξέταση αίτηση οι αιτητές αιτούνται τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την αντικατάσταση της επωνυμίας της Αιτήτριας αρ. 1 από ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ & ΚSB ΤΕΣΜΑ Α.Ε.Τ.Ε σε ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΝΕΜΕΣΙΣ KSB ΤΕΣΜΑ και τη συνέχιση της διαδικασίας υπό τη νέα επωνυμία της Αιτήτριας αρ.
- Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου επιτρέπον όπως τροποποιηθεί ο τίτλος της πιο πάνω αγωγής διά της διαγραφής του ονόματος της Αιτήτριας 1 και της αντικατάστασης του με το όνομα της ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΝΕΜΕΣΙΣ-ΚSB ΤΕΣΜΑ. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει και/ή επιτρέπει την τροποποίηση της νομικής βάσης Εναρκτήριας Αίτησης (Originating Summons) με την προσθήκη σε αυτή και την πιο κάτω: «περί Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου Ν101/87, ειδικότερα των άρθρων 2,3,4,5,6,7,8,10 και 11». Δ. Διάταγμα ή/και οδηγίες του Σεβαστού Δικαστηρίου που να παρατείνει το χρόνο καταχώρησης τροποποιημένων δικογράφων για 15 μέρες μετά τη σύνταξη του διατάγματος ή/και για τέτοιο χρόνο το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο υπό τις περιστάσεις.» (διατηρήθηκε το Αιτητικό όπως είναι στην Αίτηση) Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση της Βίκυ Νέμιτσα Ξήτα που συνοδεύει την Αίτηση και επί της οποίας εδράζεται αυτή, η αιτούμενη τροποποίηση αναφορικά με το όνομα της Αιτήτριας γίνεται ώστε να συνάδει με αυτό που είναι εγγεγραμμένο στον Έφορο Εταιρειών. Όσον αφορά το έτερο σκέλος της αιτούμενης τροποποίησης και που αφορά την πρόσθεση στην νομική βάση της εναρκτήριας αίτησης του περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμου, Ν101/87 κρίθηκε αναγκαία καθ' ότι υπάρχει ενδεχόμενο στην άνω αίτηση να κριθεί ότι εφαρμόζεται παράλληλα με το Κεφ. 4 και ο νόμος αυτός. Η Καθ' ης η αίτηση κατεχώρησε ένσταση και προβάλλει μεταξύ άλλων ότι η αιτούμενη τροποποίηση αλλοιώνει πλήρως και ανεπίτρεπτα την νομική βάση της κυρίως αίτησης, εισαγάγει διαφορετική νομική βάση και είναι ανεπίτρεπτο να τροποποιηθούν και/ή εισαχθούν νέοι κανονισμοί που αφορούν τον Ν101/
- Περαιτέρω προβάλλεται ότι η αίτηση είναι καταχρηστική αφού οι Αιτητές καταχώρησαν νέα αίτηση για Διαιτησία με βάση των Ν101/87 στα πλαίσια της αγωγής 3132/10 παράλληλα με την παρούσα κυρίως αίτηση. Επίσης ότι η Βίκυ Νέμιτσα Ξήτα δεν είναι εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές να προβεί εις την Ένορκη Δήλωση που έκανε και υποστηρίζει την Αίτηση, δεν έχει ιδία γνώση των γεγονότων και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Τέλος υποβάλλεται ότι η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην άσκηση οιουδήποτε ένδικου μέσου χωρίς την σύμφωνη γνώμη και/ή από κοινού με την Καθ' ης η αίτηση. Στην Ένορκη Δήλωση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνοντα Συμβούλου της Καθ' ης η αίτηση κ. Γ. Καροτσιέρη που συνοδεύει την ένσταση αναφέρονται μεταξύ άλλων τ' ακόλουθα. Αφού υιοθετεί την Ένορκη Δήλωση του ημερ. 6.5.10 που συνοδεύει την ένσταση στην εναρκτήρια αίτηση εν συνεχεία προβάλει τους λόγους ένστασης σε έκταση με διάνθηση γεγονότων και ισχυρισμών. Ειδικότερα αναφέρει ότι οι Αιτήτριες γνώριζαν το όνομα της Αιτήτριας από την αρχή και ότι η υπό εξέταση αίτηση έγινε κακόπιστα ώστε να στηρίζουν τια απαιτήσεις τους μόνο στην Συμφωνία Υπεργολαβίας Α και όχι στην Συμφωνία Κοινοπραξίας την οποία απέκρυψαν και για την οποία υπέβαλαν αίτηση βάσει του Ν101/87 στα πλαίσια της αγωγής 3132/10 που καταχώρησε η Καθ' ης η αίτηση και ο ίδιος προσωπικά δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο παράλληλες και άσκοπες διαδικασίες. Ακολούθως προβαίνει σε διάφορους ισχυρισμούς (βλ. παράγρ. 9) που αφορούν την ουσία της διαφοράς. Δέχεται ότι εφαρμογή έχει ο Ν.101/87και όχι το Κεφ. 4, όπως ανέφερε ήδη στην αρχική Ένορκη Δήλωση του. Επίσης προβάλει ότι η αγωγή 3132/10 θα επιλύσει όλες τις διαφορές των διαδίκων ενώ εάν συνεχίσει η παρούσα διαδικασία θα εκκρεμούν τρεις διαφορετικές διαδικασίες. Ειδικότερα δια την ομνύουσα την Ένορκο Δήλωση επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση ισχυρίζεται ότι αυτή δεν γνωρίζει τα γεγονότα και ψεύδεται στην Ένορκο Δήλωση της. Οι συνήγοροι εις τις αγορεύσεις τους όπως ήταν φυσικό προώθησαν τις θέσεις των διαδίκων που εκπροσωπούν. Πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά αναφορικά με το αίτημα. Μεγάλο μέρος της ένστασης αφορά την ουσία της αίτησης και/ή θέματα άσχετα με το εξεταζόμενο τόσο επί της ουσίας αλλά και επί της νομικής θεώρησης. Στην υπόθεση Λάμπρου ν Λάμπρου
(2002)1Β Α.Α.Δ 1092,1095 λέχθησαν τα ακόλουθα: «(β) Η νομική πλευρά Η Διαταγή 25, θεσμός 1, πάνω στην οποία βασίζεται η αίτηση, προνοεί ότι, "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real question in controversy between the parties." Σε μετάφραση, "To Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να μεταβάλει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα του, κατά τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα ήταν δίκαιο, και όλες αυτές οι τροποποιήσεις πρέπει να γίνονται όπως θα ήταν αναγκαίο προς το σκοπό καθορισμού των πραγματικών ζητημάτων τα οποία αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων." Η πιο πάνω διάταξη έτυχε ερμηνείας σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων όπου τονίστηκε ότι η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί όταν αυτή είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, εκτός από περιπτώσεις που η τροποποίηση μπορεί να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν ο αιτητής κινείται με κακή πίστη. (Ίδε Ευριπίδου ν. Καννάουρου
(1985)1 C.L.R. 24, United Sea Transport Co. Ltd. v. Ζάκου
(1980)1 C.L.R. 510, Federal Bank of Lebanon v. N.K. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ 44, Αννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 Α.Α.Δ. 11, William Patric Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 C.L.R 607, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου και άλλων
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 και Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd. και άλλων
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 33). Οι προεκτάσεις της Διαταγής 25 για την τροποποίηση δικογράφων πριν από την έκδοση απόφασης εξετάστηκαν σε αριθμό υποθέσεων. Στην υπόθεση Spyropoullos v. Transavia Holland N.V. Amsterdam
(1979)1 C.L.R. 421, η εναγόμενη εταιρεία άλλαξε το όνομα της πριν την καταχώριση της αγωγής. Το λάθος αποκαλύφθηκε μετά την καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισης και ο ενάγων καταχώρησε αίτηση για την τροποποίηση του τίτλου. Η αίτηση έγινε δεκτή αφού αφορούσε μια περίπτωση λανθασμένου ονόματος που μπορούσε να διορθωθεί. Στην Αγγλική υπόθεση Alexander Mountain & Co. v. Rumere Ltd. [1948] 2 All E.R. 482, ο ενάγων συνεταιρισμός παρέδωσε ένα αριθμό σωλήνων στην εναγόμενη εταιρεία. Η αγωγή που καταχωρήθηκε εναντίον της εναγόμενης εταιρείας έφερε τον τίτλο "Alexander Mountain and Co" αλλά λόγω του θανάτου του Alexander Mountain, που μείωσε τον αριθμό των συνεταίρων σε ένα, ο τίτλος της αγωγής έπρεπε να τροποποιηθεί και να αντικατασταθεί με τον τίτλο "Doris Mountain, widow, executrix of Alexander Mountain". To Αγγλικό Εφετείο μετά από μια ενδελεχή εξέταση του θέματος αποφάνθηκε ότι μπορούσε να δοθεί η σχετική άδεια, αφού η τροποποίηση αφορούσε αναφορά σε λανθασμένο όνομα που δεν μπορούσε να επηρεάσει την ουσία της υπόθεσης. Η τροποποίηση λανθασμένου ονόματος σε τίτλο αγωγής εξετάστηκε και στην επίσης Αγγλική υπόθεση Etablissement Baudelot v. R.S. Graham and Co. Ltd. [1953] 1 All ER 149. Στην πιο πάνω υπόθεση η αγωγή καταχωρήθηκε από τους κληρονόμους της διαθήκης ενός Γάλλου που είχε πεθάνει, για την αξία εμπορευμάτων που είχαν πωληθεί και παραδοθεί. Οι ενάγοντες ισχυρίστηκαν ότι ενεργούσαν σαν εταιρεία που είχε συσταθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του Γαλλικού νόμου, που δεν ήταν ορθό. Όταν το λάθος ανακαλύφθηκε, οι ενάγοντες ζήτησαν την τροποποίηση του τίτλου για να συμπεριλάβουν τα ονόματα των προσώπων που συναλλάττονταν στην επιχείρηση του αποθανόντος. Το Αγγλικό Εφετείο αποφάνθηκε ότι η αίτηση θα έπρεπε να γίνει δεκτή, αφού μια λανθασμένη αναφορά στον τίτλο της αγωγής δεν μπορούσε να επηρεάσει την ουσία της διαφοράς που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει. Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25 συνοψίσθηκαν στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd. και άλλων
(1989)1(E) Α.Δ.Δ 33, από το Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) ως ακολούθως: "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη.» Εις τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης η εξεταζόμενη Aίτηση κατεχωρήθη στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας μόλις διαπιστώθηκε το λάθος στο όνομα της Αιτήτριας 1 και η παράλειψη στη νομική βάση χωρίς να προκλήθηκε ή να προκαλείτε ζημιά ή βλάβη στην άλλη πλευρά ή σοβαρή καθυστέρηση στην προώθηση της διαδικασίας. Είναι ξεκάθαρο πιστεύω ότι πρόκειται περί καλόπιστου λάθους αναφορικά με το όνομα της Αιτήτριας 1 και παράβλεψη αναφορικά με τη νομική βάση ήτοι η περίληψη εις αυτή του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου Ν101/87. Οι αποφάσεις που ακολουθούν καλύπτουν πλήρως το θέμα. Εις την Gropper v Smith
(1884)26 Ch. D. 700 που υιοθετήθηκε εις την Federal Bank of Lebanon (S.A.L) v Νίκου Σιακόλα,
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ 44 λέχθηκαν τα' ακόλουθα: ".. I know of no kind of error or mistake which, if not fraudulent or intended to overreach, the Court ought not to correct, if it can be done without injustice to the other party. Counts do not exist for the sake of discipline, but for the sake of deciding matters in controversy, and Elma Investments Ltd do not regard such amendment as a matter of favour or grace.. It seems to me that as soon as it appears that the way in which a party has framed his case will not lead to a decision of the real matter in controversy, it is as much a matter of right on his part to have it corrected, if it can be done without injustice, as anything else in the case is a matter of right". Εις την υπόθεση United Sea Transport Co Ltd & Another (ανωτέρω) λέχθησαν και τα πιο κάτω: "The general principles as to when leave to amend should be given are stated by L.J. Bramwell in the case of Tildesley v Harper, 10 Ch. D. 393 at page 396: "My practice has always been to give leave to amend unless I have been satisfied that the party applying was acting mala fide, or that, by his blunder he had done some injury to his appointment which could not be compensated for by costs or otherwise". Αναφορικά με το θέμα ότι η ενόρκως δηλούσα την Ένορκο Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, δεν έχει εξουσιοδοτηθεί από τις Αιτήτριες 1 και 2 να προβεί στην άνω Ένορκο Δήλωση της παρατηρώ τα ακόλουθα. Μου φαίνεται πραγματικά παράξενο, να χρησιμοποιείται υπάλληλος διαδίκου από τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση για τον άνω διάδικο προκειμένου να προβεί σε μια Ένορκη Δήλωση, πολύ απλή στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, και να μην έχει εξουσιοδότηση. Πιστεύω ότι το θέμα είναι απλής λογικής και η εξουσιοδότηση είναι αυτονόητη αλλά και χωρίς ιδιαίτερη σημασία στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. Τα ίδια πιστεύω ισχύουν και για το λόγο ένστασης ότι η Αιτήτρια 1 θα έπρεπε πρώτα να έχει τη σύμφωνη γνώμη και/ή από κοινού με την Καθ' ης η αίτηση να υπόβαλλε το ένδικο μέσο υπό εξέταση. Εάν ίσχυε αυτό η οποιαδήποτε διεκδίκηση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας 1 μέσω Δικαστηρίου θα ήταν αδύνατος αν δεν συμφωνούσε προς τούτο η Καθ' ης η αίτηση. Τέτοια θέση δεν μπορεί να βρει έρεισμα στο δίκαιο αλλά ούτε στη φυσική δικαιοσύνη. Ο λόγος αυτός ένστασης είναι εντελώς αβάσιμος. Όσον αφορά το λόγο ένστασης περί κατάχρησης της διαδικασίας, πιστεύω ότι δεν είναι κατάλληλος ο χρόνος εξέτασης του θέματος. Το εξεταζόμενο θέμα στην παρούσα διαδικασία είναι κατά πόσο θα επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση και τίποτε άλλο. Εις την υπόθεση Βeogradska Banka D.D
(1996)1 A.A.Δ 911 στη σελ. 922 αναφέρονται:- «....Θεωρούμε ότι ο κρίσιμος χρόνος για εξέταση ζητήματος κατάχρησης της δικαστικής δικαιοδοσίας είναι ο χρόνος ακρόασης της σχετικής διαδικασίας...» Συνεπώς στα περιστατικά της παρούσης υπόθεσης κρίνω ότι το αίτημα είναι δικαιολογημένο και εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης ως η Αίτηση παρ. Α,Β,Γ και εν συνεχεία οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας αναφορικά με τα δικόγραφα να ακολουθηθούν. Όσο αφορά τα έξοδα, αφού λαμβάνω υπόψη το περιεχόμενο της Αίτησης, τις θεραπείες που αξιώνουν οι Αιτητές, οι οποίες δεν παρουσιάζουν κανένα πραγματικό ή νομικό πρόβλημα με αποτέλεσμα η άλλη πλευρά να ήταν πιο χαλαρή στην αποδοχή των, κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε τα έξοδα τα οποία θα επιδικαστούν υπέρ της Καθ' ης η αίτηση θα είναι μόνο κατά το ½ της αίτησης. Επίσης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση όλα τα έξοδα τα οποία χάνονται συνεπεία της τροποποίησης. Τα έξοδα ως άνω να υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .......... Λ. Παρπαρίνος, Π.Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο