Μιχάλης Χρυσάνθου ν. Aldecor Trading Ltd, Αγωγή αρ: 2046/10, 30 Μαρτίου, 2011

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1936, 1943): Το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα κατεχωρίσθηκε στις 16.3.10 και επεδόθηκε στους αιτητές στις 26.4.

1. Αυτοί παρέλειψαν να καταχωρίσουν σημείωμα εμφάνισης εντός της θεσμοθετημένης προθεσμίας. Στις 20.5.10 κατεχωρίστηκε αίτηση για την έκδοση απόφασης δυνάμει της Δ.17 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η απόφαση εξεδόθηκε στις 2.6.10 επί τη βάσει μαρτυρίας που περιέχεται σε ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση. Στις 29.6.10 κατεχωρίστηκε η υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας οι αιτητές επιδιώκουν την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της απόφασης ημερ. 2.6.
2. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.17 θ.10 και τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 3, 8 και 9, τη γενική πρακτική και τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Την υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Μιχάλη Αχνιώτη, υπαλλήλου των αιτητών, ημερ. 29.6.
3. Ο Μιχάλης Αχνιώτης ισχυρίζεται τα εξής: Πράγματι, το κλητήριο ένταλμα επεδόθηκε στους αιτητές 26.4.
4. Ο ίδιος, εκ μέρους των αιτητών, διευθέτησε σχετικώς συνάντηση με τους δικηγόρους τους. Η συνάντηση έλαβε χώρα στις 3.5.10 και στα πλαίσια αυτής οι αιτητές ανέθεσαν στους δικηγόρους τους το χειρισμό μεταξύ άλλων και της προκείμενης αγωγής. Ο ίδιος πληροφόρησε τους δικηγόρους των αιτητών για το ιστορικό της και για την εκ μέρους των αιτητών άρνηση οποιασδήποτε κακοτεχνίας. Προσφάτως πληροφορήθηκε από το δικηγόρο κ. Νίκο Δαμιανού πως, εκ παραδρομής, στην προκείμενη αγωγή δεν κατεχωρίστηκε εμπρόθεσμως σημείωμα εμφάνισης και, συνεπεία τούτου, ο καθ΄ ου η αίτηση προχώρησε και εξασφάλισε απόφαση υπέρ του. Οι δικηγόροι των αιτητών αντελήφθηκαν την παράλειψής τους στις 21.6.10 και αυθημερόν ενημέρωσαν το συνήγορο του καθ΄ ου η αίτηση (τεκμήριο Α). Ο Μιχάλης Αχνιώτης συνεχίζει δηλώνοντας πως «.. η παράλειψη εμφάνισης των (αιτητών) . μέσω των Δικηγόρων τους στην υπόθεση οφείλετο σε ανθρώπινο λάθος και δεν εμπεριείχε σε καμία περίπτωση το στοιχείο της παραγνώρισης της Δικαστικής Διαδικασίας .. Οι (αιτητές) .. είναι πρόθυμοι να συμμορφωθούν με οιοδήποτε σχετικό όρο ήθελε διατάξει το Δικαστήριο σχετικά με τον παραμερισμό της Δικαστικής Απόφασης ημερομηνίας 2.6.2010» (δείτε στην παρα. 5 της ένορκης δήλωσής του ημερ. 29.6.10). Όσον αφορά στο ζήτημα της υπεράσπισης, ο μάρτυρας δηλώνει τα εξής: (α) Τα όποια προβλήματα παρουσιάσθηκαν στο πάτωμα στην οικία του καθ΄ ου η αίτηση οφείλονται σε επιλογές και ενέργειες του ιδίου καθώς και του εργολάβου και του Μηχανικού που αυτός εργοδότησε. (β) Ακόμη και εάν υποτεθεί πως ο καθ΄ ου η αίτηση δικαιούται σε επιστροφή κάποιου ποσού αυτό είναι μικρότερο του επιδικασθέντος διά της απόφασης ημερ. 2.6.10 εφ΄ όσον το σχετικό τιμολόγιο που παρουσιάσθηκε για σκοπούς απόδειξης (τιμολόγιο υπ΄ αριθμόν 19106) συμπεριλαμβάνει και ποσόν ύψους €2.196,01 εν σχέσει με εργασία για την οποία ουδέποτε υπήρξαν παράπονα. (γ) Ουδεμία κακοτεχνία και/ή επαγγελματική αμέλεια επεδείχθηκε εκ μέρους των αιτητών και ούτε παρουσιάσθηκαν τα προβλήματα τα οποία επικαλείται ο καθ΄ ου η αίτηση. (δ) Ο καθ΄ ου η αίτηση παρέλαβε και απεδέχθηκε ανεπιφύλακτα την εκτελεσθείσα, από τους αιτητές, εργασία. Ουδέποτε κατήγγειλε και ούτε τερμάτισε την κρίσιμη συμφωνία. Σημειώνω πως, επί των ζητημάτων αυτών, ο μάρτυρας δίδει λεπτομέρειες. Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση, οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:

(1)Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη, νομικά και πραγματικά αβάσιμη.

(2)Οι αιτητές δεν έδωσαν επαρκείς εξηγήσεις για την καθυστέρησή τους να εμφανισθούν. Αυτοί αδιαφόρησαν για την εναντίον τους δικαστική διαδικασία και επέδειξαν συμπεριφορά περιφρονητική προς το Δικαστήριο.

(3)Η αίτηση είναι επιπόλαια και ενοχλητική και σκοπόν έχει την καθυστέρηση στην εκτέλεση της απόφασης ημερ. 2.6.10.

(4)Οι αιτητές δεν απεκάλυψαν την ύπαρξη καλής υπεράσπισης. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και επιμένει σε αυτούς. Απορρίπτει δε όσα ουσιαστικά αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Αχνιωτη προς υποστήριξη της αίτησης. Είναι χρήσιμο να σημειώσω τα ακόλουθα εν σχέσει με το θεσμοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης της αίτησης: Η δυνάμει της Δ.17 θ.10 εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίζει αποφάσεις οι οποίες εξεδόθηκαν ερήμην είναι διακριτική. Γνώμονα άσκησης της εξουσίας αυτής αποτελεί η ανάγκη να εξισορροπηθούν αφ' ενός το δικαίωμα κάθε διαδίκου να ακουσθεί και αφ' ετέρου η ανάγκη προόδου και αποπεράτωσης της δίκης χωρίς προσκόμματα [Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ. 2) (ανωτέρω), 1941]. Στην προκειμένη περίπτωση, για να επιτύχει η αίτηση, ο αιτητής βαρύνεται να αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο και να δώσει πειστικές εξηγήσεις για την παράλειψή του να εμφανισθεί κατά τη διαδικασία εκδίκασης της αγωγής. Οι προϋπόθεσεις αυτές είναι σωρευτικές [Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ. 2) (ανωτέρω), 1941-3, «Βόθροτεξ» Λτδ ν. Φαντάκη

(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 339, 344]. Για την αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου δεν απαιτείται απόδειξη των σχετικών γεγονότων. Είναι αρκετό να εγερθούν τα ζητήματα, οπότε το Δικαστήριο τα εξετάζει χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία τους και χωρίς να αξιολογεί τη σχετική μαρτυρία [Κωνσταντινίδη ν. Hissin

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1774, 1779]. Περαιτέρω, ακόμη και εάν αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να απορρίψει αίτηση για παραμερισμό απόφασης, εκδοθείσας ερήμην, εάν διαπιστώσει πως ο αιτητής παρέλειψε να εμφανισθεί στη διαδικασία εκδίκασης της εναντίον του υπόθεσης χωρίς αποχρώντα λόγο. Η χωρίς αποχρώντα λόγο παράλειψη του εναγομένου να εμφανισθεί σε δικαστική διαδικασία που τον αφορά καθώς και η χωρίς αποχρώντα λόγο καθυστέρηση του εναγομένου να αποταθεί για τον παραμερισμό απόφασης που εξεδόθηκε εναντίον του ερήμην δυνατόν να συνιστούν απόρροιες μιας περιφρονητικής στάσης απέναντι στο Δικαστήριο. Τέτοια στάση είναι ασυγχώρητη και όπου παρατηρείται το Δικαστήριο μπορεί, στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση [Milouca Motor Trading Ltd ν. Κούρτη

(1997)1 Α.Α.Δ. 941, «Βόθροτεξ» Λτδ ν. Φαντάκη (ανωτέρω), 343]. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Έχω εξετάσει με προσοχή τα ενώπιόν μου δεδομένα και διαπιστώνω, κατ΄ αρχάς, πως, εν προκειμένω, δεν τίθεται ζήτημα δέκα-πενθήμερης

(15)προθεσμίας καταχώρισης της αίτησης. Η Δ.33 θ.5, την οποίαν επικαλείται η ευπαίδευτη συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση, είναι άσχετη εφ΄ όσον, εν προκειμένω, η απόφαση ημερ. 2.6.10 εξεδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης και όχι λόγω παράλειψης εμφάνισης κατά την δίκη. Περαιτέρω, διαπιστώνω πως οι αιτητές κατέδειξαν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου. Το γεγονός ότι ο Μιχάλης Αχνιώτης ισχύριζεται ενόρκως πως (α) τα όποια προβλήματα παρουσιάστηκαν στο πάτωμα στην οικία του καθ΄ ου η αίτηση οφείλονται σε επιλογές και ενέργειες του ιδίου καθώς και του εργολάβου και του Μηχανικού που αυτός εργοδότησε, (β) ακόμη και εάν υποτεθεί πως ο καθ΄ ου η αίτηση δικαιούται σε επιστροφή κάποιου ποσού αυτό είναι μικρότερο του επιδικασθέντος διά της απόφασης ημερ. 2.6.10 εφ΄ όσον το σχετικό τιμολόγιο που παρουσιάσθηκε για σκοπούς απόδειξης (τιμολόγιο υπ΄ αριθμόν 19106) συμπεριλαμβάνει και ποσόν ύψους €2.196,01 εν σχέσει με εργασία για την οποία ουδέποτε υπήρξαν παράπονα, (γ) ουδεμία κακοτεχνία και/ή επαγγελματική αμέλεια επεδείχθηκε εκ μέρους των αιτητών και ούτε παρουσιάσθηκαν τα προβλήματα τα οποία επικαλείται ο καθ΄ ου η αίτηση και (δ) ο καθ΄ ου η αίτηση παρέλαβε και απεδέχθηκε ανεπιφύλακτα την εκτελεσθείσα, από τους αιτητές, εργασία και ουδέποτε κατήγγειλε και ούτε τερμάτισε την κρίσιμη συμφωνία, επαρκούν για να καταδείξουν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου. Επαναλαμβάνω πως, στο παρόν στάδιο, δεν αξιολογώ την αποδεικτική βαρύτητα των ισχυρισμών αυτών. Διαπιστώνω, ακόμη, πως οι αιτητές ενήργησε χωρίς καθυστέρηση: Η εξέλιξη των γεγονότων έως και την έκδοση της απόφασης ημερ. 2.6.10, ως αυτή αναδεικνύεται μέσα από το φάκελο της διαδικασίας, και, ιδίως, το αναντίλεκτο γεγονός πως οι αιτητές ανέθεσαν τον χειρισμό της προκειμένης υπόθεσης στους δικηγόρους τους στις 3.5.10 (δηλαδή σε επτά

(7)ημέρες από την επίδοση του κλητηρίου) ως, επίσης, και σύντομο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την επίδοση του κλητηρίου (στις 26.4.10) έως και την καταχώριση της αίτησης (29.6.10) δεικνύουν πώς οι αιτητές ενήργησαν εντός εύλογου χρόνου. Αυτοί δεν αδιαφόρησαν για τα δικαιώματά τους. Ούτε αδιαφόρησαν για τα δικαιώματα του καθ΄ ου η αίτηση και ούτε αδιαφόρησαν ή περιφρόνησαν τις δικαστικές διαδικασίες. Οι αιτητές επέδειξαν την αναμενόμενη σπουδή για την άσκηση των δικαιωμάτων τους, πλην όμως, η πορεία της υπόθεσής τους εξετράπηκε εξ αιτίας παραδρομής των δικηγόρων τους. Επί του σημείου τούτου παραθέτω, για ανάλογη εφαρμογή, το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Βούρια . Δασκάλου κ.α.

(1993)1 Α.Α.Δ. 808, 810: «Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου συναρτάται με τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, όπως επαναβεβαιώνεται στην πρόσφατη απόφαση της Χόππης ν. Παναγή

(1993)1 Α.Α.Δ. 140. Όπως επεξηγείται, τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εκείνος ο οποίος επιδιώκει το δίκαιο δεν μπορεί να επιδείξει αδιαφορία για τα δικαιώματα του ή εκείνα του αντιδίκου του ή καταφρόνηση για τα θεσμικά πλαίσια άσκησης των δικαιωμάτων του. Εκεί όμως που επιδεικνύει σπουδή για την άσκηση των δικαιωμάτων του και εκτρέπεται λόγω σφάλματος ή αδιαφορίας του δικηγόρου, μπορεί να τύχει συγχώρησης νοουμένου ότι δε διαπιστώνεται άλλος ανατρεπτικός παράγοντας για την απονομή της δικαιοσύνης.» Υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, η παραδρομή των δικηγόρων των αιτητών αποκαλύπτει αποχρώντα λόγο για την παράλειψη καταχώρησης σημείωματος εμφάνισης εντός της θεσμοθετημένης προθεσμίας των δέκα

(10)ημερών. Το τί εκάστοτε συνιστά «αποχρώντα» λόγο για την παράλειψη διαδίκου να εμφανισθεί εμπρόθεσμως δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο εξαντλητικής περιπτωσιολογίας. Παραπέμπω, για ανάλογη εφαρμογή, στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 46/2006 Βασίλης Μιάρης κ.α. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, ημερ. 17.4.09, η οποία πραγματεύεται την επαναφορά αγωγής: «.. Τα Δικαστήρια δεν μπορούν .. να αυτοδεσμευθούν σε οποιονδήποτε κανόνα που θα περιόριζε τη θεμελιακή τους υποχρέωση να διασφαλίσουν την ισορροπία μεταξύ αφ΄ ενός της ανάγκης συμμόρφωσης προς τις διαδικαστικές οδηγίες τους προς όφελος και της τελεσιδικίας και αφ΄ ετέρου του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί». Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ τον παραμερισμό της απόφασης ημερ. 2.6.10, δίκαιο και σύμφωνο με τις αρχές της επιείκειας. Η απόφαση ημερ. 2.6.10 παραμερίζεται. Σημείωμα εμφάνισης μπορεί να καταχωριστεί εντός δέκα

(10)ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγόντος - καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των εναγομένων - αιτητών. Τα έξοδα αυτά είναι αμέσως απαιτητά. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο