ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ ν. ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΚΑΛΛΗ κ.α., Γεν. Αίτ.:272/10, 6 Απριλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. Γεν. Αίτ.:272/10 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ Aιτητών και
- ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΚΑΛΛΗ
- ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΤΡΟΥΔΗ
- ΟΛΓΑΣ Χ¨ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
- ΕΛΕΝΑΣ ΤΖΙΑΛΛΗ
- ΠΑΝΙΚΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ Καθ' ων η Αίτηση ----------------------- Αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 12.3.10 6 Απριλίου,
- Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Μ. Πανταζή για Κούσιος & Κορφιώτης. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1, 3, 4 και 5: κ. Μ. Κωνσταντίνου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση, οι αιτητές ζητούν την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση και εγγραφή διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 17.5.
- Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.47, Δ.48, Θ.1, στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 άρθρο 52(2β) και στο Κεφ. 4 άρθρο
- Από πλευράς γεγονότων πλαισιώνεται από ένορκο δήλωση της κας Μαρίας Ψαρούδη. Η κα Ψαρούδη, η οποία βρίσκεται στην υπηρεσία των αιτητών αναφέρει στην ένορκη της δήλωση, ότι, στις 17.5.2005 εκδόθηκε απόφαση από διαιτητή που διορίστηκε από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση αλληλέγγυα με τον πρωτοφειλέτη Ανδρέα Βίκτωρος για το ποσό των ΛΚ28.364,82 σεντ πλέον τόκο 8% από 17.5.2005 μέχρι εξόφλησης πλέον ΛΚ50 έξοδα. Η εν λόγω απόφαση γνωστοποιήθηκε γραπτώς με προσωπική επίδοση σε όλους τους καθ΄ων η αίτηση (ως το τεκμήριο 2), οι οποίοι δεν εφεσίβαλαν την εκδοθείσα απόφαση εντός 21 ημερών από της εν λόγω γνωστοποίησης. Έναντι του χρέους δεν καταβλήθηκε κανένα ποσό και ως εκ τούτου οι αιτητές ζητούν την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης. Οι καθ΄ων η αίτηση 1, 3, 4 και 5 αντέδρασαν στην καταχωρηθείσα Αίτηση και καταχώρησαν ξεχωριστές Ειδοποιήσεις για Πρόθεση Ένστασης (εφεξής οι ενστάσεις). Οι ενστάσεις βασίζονται στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.47, Δ.48 ΘΘ.1, 2, 3, 4, και 9, 49, Δ.55, στον Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 άρθρο 21, στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 άρθρο 52 (2β), στις συμφυείς εξουσίες, την πρακτική και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι πανομοιότυποι με εξαίρεση τον λόγο ένστασης 8 που δεν περιλαμβάνεται στην ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση 5 και έχουν ως εξής. «
- Η αίτηση δεν νομιμοποιείται δικονομικά, και/ή είναι δικονομικά λανθασμένη.
- Η αίτηση είναι νόμο και ουσία αβάσιμη.
- Η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας περιέχει αναληθείς ισχυρισμούς, είναι δε ασαφής και αόριστη.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η διαιτησία διεξήχθη κατά παράβαση του Νόμου και των Θεσμών.
- Η απόφαση του διαιτητή είναι λανθασμένη και αναιτιολόγητη.
- Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα εφ΄ όσων επρόκειτο για «νομοθετική διαιτησία» και όχι «διαιτησία με βάσει συνυποσχετικής».
- Το πρόσωπο του οποίου το όνομα αναγράφεται στην απόφαση του διαιτητή ημερ. 17/05/2009 είναι διαφορετικό και/ή δεν ταυτίζεται με την Αιτήτρια». Οι ενστάσεις συνοδεύονται από ένορκες δηλώσεις των αντιστοίχων καθ΄ ων η αίτηση. Οι διατυπωθέντες από τους ομνύοντες ισχυρισμοί, είναι εν πολλοίς πανομοιότυποι και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, τόσο πραγματικών όσο και νομικών. Μεταξύ άλλων, προβάλλεται ισχυρισμός ότι ο διαιτητής έχει υποπέσει σε λάθη τα οποία είναι σημαντικά για την ενάσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Συναφώς, ότι, ο διαιτητής δεν τήρησε τους δικονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται σε δικαστικές διαδικασίες σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομικές αρχές. Ότι η όλη συμπεριφορά του ήταν ανάρμοστη και διασάλευσε την εμπιστοσύνη, την οποία κανονικώς εχόντων των πραγμάτων, έπρεπε να έχουν οι εμπλεκόμενοι προς το πρόσωπο του. Περαιτέρω προβάλλεται ισχυρισμός ότι δεν μπορεί να δοθεί άδεια για εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης για τον λόγο ότι δεν πρόκειται για «διαιτησία βάσει συνυποσχετικού» αλλά για «νομοθετική διαιτησία». Μόνο στην περίπτωση υπογραφής συνυποσχετικού τίθεται σε εφαρμογή το άρθρο 21 του Κεφ. 4, το οποίο δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να προχωρήσει στην εγγραφή για σκοπούς εκτέλεσης, διαιτητικής απόφασης. Επιπλέον προβάλλεται ισχυρισμός ότι το ποσό της διαιτητικής απόφασης έχει εξοφληθεί. Ότι η μεγάλη καθυστέρηση που υπήρξε από της εκδόσεως της διαιτητικής απόφασης μέχρι της γνωστοποίησης στους καθ΄ ων η αίτηση πλήττει τα συμφέροντα τους και ότι η επίδοση που τους έγινε δεν είναι νομότυπη, αφού αναγράφεται λάθος το όνομα τους στην εκδοθείσα διαιτητική απόφαση. Ο τελευταίος αυτός ισχυρισμός, μολονότι φαίνεται να αφορά μόνο τους καθ' ων η αίτηση 3 και 4, εγείρεται αδιακρίτως απ' όλους τους καθ' ων η αίτηση στις αντίστοιχες ένορκες τους δηλώσεις. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, δεν κλήθηκαν για αντεξέταση οι ομνύοντες, με αποτέλεσμα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι να προχωρήσουν απευθείας στην επιχειρηματολογία τους με την υιοθέτηση και κατάθεση γραπτών αγορεύσεων. Ειδικά σε σχέση με τη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση, θα πρέπει να επισημάνω ότι πέραν των ζητημάτων που εγείρονται στις ενστάσεις και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, αναπτύσσεται επιχειρηματολογία κι επί άλλων θεμάτων. Με κάθε εκτίμηση, δεν προτίθεμαι να σχολιάσω ένα προς ένα αυτά τα επιχειρήματα, καθ' ότι αυτό θα ισοδυναμούσε με εκτροπή από το καθήκον του Δικαστηρίου (βλ. Συρίμης v. Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεως Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολ.Έφεση 315/07, ημερ. 12.10.2010, σελ. 27-28). Αντίθετα θα επικεντρωθώ απευθείας στις διατάξεις και στους παράγοντες που τυγχάνουν εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση, μη παραλείποντας όπου τούτο κριθεί αναγκαίο, να εξετάσω και ζητήματα που εγέρθηκαν από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση. Η πρώτη μου λοιπόν επισήμανση είναι πως στην προκειμένη περίπτωση δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.
- Το άρθρο αυτό αφορά διαιτησίες βάσει συνυποσχετικού και όχι διαιτησίες που καθορίζονται βάσει Νόμου. Συνεπώς αχρείαστα περιλήφθηκε η διάταξη αυτή στη νομική πτυχή της Αίτησης. Εδώ εφαρμογής τυγχάνει το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 (ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί). Το άρθρο 52
(2)του εν λόγω Νόμου προβλέπει για την παραπομπή σε διαιτησία των διαφορών που ανακύπτουν στη βάση του άρθρου 52
(1)μεταξύ Συνεργατικής και ανάμεσα σ' άλλους, των μελών της. Στην κατηγορία αυτή εμπίπτει και η διαφορά μεταξύ των αιτητών και των καθ' ων η αίτηση που οδήγησε τελικώς στην έκδοση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 17.5.2005. Το άρθρο 52
(4)και
(5), καθορίζει τη διαδικασία που ακολουθεί της εκδόσεως της διαιτητικής απόφασης, καθώς επίσης και τα δικαιώματα των εμπλεκομένων μερών. Συγκεκριμένα προβλέπει τα εξής: «52
(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου». Στην Αίτηση 110/95 της Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 827, 831 αναφέρονται σχετικά τα ακόλουθα: "Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν. 22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει. Δεν έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή, η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη και δεν έχει εξηγηθεί πώς θα μπορούσε να εκδηλωθεί τώρα, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας που, επαναλαμβάνω, αναφέρεται μόνο στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου που ακολούθησε, τέτοιο παράπονο.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Στην προκειμένη περίπτωση, η διαιτητική απόφαση με βάση το τεκμήριο 2 που συνοδεύει την Αίτηση γνωστοποιήθηκε γραπτώς στην καθ' ης η αίτηση 1 στις 7.10.2009, στην καθ' ης η αίτηση 3 στις 18.9.2009, στην καθ' ης η αίτηση 4 στις 21.9.2009 και στον καθ' ου η αίτηση 5 στις 21.9.
- Το γεγονός αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί, όπως δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι προαναφερθέντες (πλην του καθ' ου η αίτηση 5), ήταν και παρόντες κατά τη διαιτητική διαδικασία και μάλιστα παραδέχτηκαν το χρέος τους. Είναι γεγονός ότι στη διαιτητική απόφαση υπάρχει γραμματικό λάθος στα ονόματα των καθ' ων η αίτηση 3 και
- Δηλαδή αναφορικά με την καθ' ης η αίτηση 3 αντί να αναγραφεί "Όλγα", αναγράφηκε "Όργα" και αναφορικά με την καθ' ης η αίτηση 4 αντί να αναγραφεί "Τζιαλλή" αναγράφηκε "Τζιακλή". Ωστόσο ουδεμία αμφιβολία υπάρχει ότι πρόκειται για τα ίδια και τα αυτά πρόσωπα. Ως εκ τούτου και λαμβάνοντας υπόψη ότι στο προαναφερθέν τεκμήριο 2, το οποίο υπέγραψαν όλοι οι καθ' ων η αίτηση, αναγράφεται σωστά το όνομα τους, όπως εξάλλου συμβαίνει και στον τίτλο της παρούσας Αίτησης, θεωρώ ότι δεν υφίσταται κανένα κώλυμα, είτε διαδικαστικό είτε ουσιαστικό, στο να προχωρήσει η παρούσα Αίτηση. Οι καθ' ων η αίτηση έλαβαν γνώση της εκδοθείσας εναντίον τους απόφασης και δεν άσκησαν έφεση εντός της ταχθείσας προθεσμίας των 21 ημερών. Με την παράλειψη τους αυτή απεμπόλησαν το δικαίωμα να ζητήσουν αναθεώρηση της διαιτητικής απόφασης και γενικά να προβάλουν ενστάσεις σε ό,τι αφορά την ορθότητα (τυπική και/ή ουσιαστική) της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης. Συνεπώς τα όσα υποστηρίχθηκαν σε σχέση με λάθη και ανάρμοστη συμπεριφορά του διαιτητή και τα άλλα συναφή, δεν μπορεί να προβάλλονται εκπρόθεσμα και άτοπα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Η διαιτητική απόφαση δεν είναι πλέον αναθεωρήσιμη. Ο δικαστικός έλεγχος που ασκείται είναι μόνο σε ό,τι αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου. Στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 716, 719, αναφέρονται σχετικά τα εξής: "Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής aπόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης." (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου). Σε σχέση με τον ισχυρισμό των καθ' ων η αίτηση για εξόφληση, αυτός παρέμεινε μετέωρος και ατεκμηρίωτος. Ατεκμηρίωτος παρέμεινε και ο ισχυρισμός για επηρεασμό των συμφερόντων των καθ' ων η αίτηση λόγω της καθυστέρησης που υπήρξε μεταξύ της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης το 2005 και της γνωστοποίησης της στους καθ' ων η αίτηση το
- Οι καθ' ων η αίτηση ήταν ήδη ενήμεροι για την εναντίον τους απόφαση από το 2005, αφού οι τρεις από τους τέσσερεις ήταν παρόντες κατά τη διαιτητική διαδικασία ενώ ο τέταρτος επικοινώνησε τηλεφωνικός. Έτσι και αλλιώς η καθυστέρηση από μόνη της δεν εξυπακούει και δυσμενή επηρεασμό των καθ' ων η αίτηση. Αυτοί όφειλαν να αποδείξουν στην πράξη πώς και γιατί επηρεάστηκαν δυσμενώς τα συμφέροντα τους από την καθυστέρηση και μάλιστα σε σημείο που να κωλύονται οι αιτητές απ' το να προχωρήσουν στην εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Κάτι τέτοιο δεν έχουν πράξει βέβαια. Απ' εκεί και πέρα, κρίνω πως κανένα άλλο από τα εγερθέντα ζητήματα είτε στο σώμα των ενστάσεων, είτε στις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, είτε ακόμα στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση, δεν δύναται να επηρεάσει την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Αυτού δοθέντος και αφού πληρούνται και οι τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Τα έξοδα της Αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1, 3, 4 και
- (Υπ.) ......... Στ. Ν. Σταύρου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο