Ν C TRADING LTD ν. PHANOS AGAPITOS LTD, Αρ. Αγωγής: 1419/10, 13 Απριλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A147 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1419/10 Μεταξύ: Ν & C TRADING LTD Εναγόντων και PHANOS AGAPITOS LTD Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 9.9.2010 για Συνοπτική Απόφαση Ημερομηνία: 13 Απριλίου,
- Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Χαραλάμπους Για τους Εναγόμενους - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Σχίζας Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό εξέταση Αίτηση οι Ενάγοντες - Αιτητές ζητούν την έκδοση συνοπτικής απόφασης ως η Έκθεση Απαιτήσεως τους. Η Αίτηση στηρίζεται στην Δ.18 Θ.Θ. 1 (a), 2, 4, 5 και 6, και Δ.48 Θ.Θ. 1, 2 και 3, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, την νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. Νίκος Μεσολογγίτης, Διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας. Όπως αναφέρει ο κ. Μεσολογγίτης, έχει να λαμβάνει από τους Εναγόμενους το ποσό των €. 52 957,69 πλέον τόκους, το οποίο προέκυψε από προμήθεια της κατά τα έτη 2007, 2008 και 2009 με διάφορα είδη. Αναφορικά με την προμήθεια των προϊόντων αυτή, η Ενάγουσα εξέδωσε τιμολόγια, και η Εναγόμενη κατέβαλε κατά καιρούς διάφορα ποσά έναντι, με αποτέλεσμα να παραμένει υπόλοιπο το προαναφερόμενο ποσό. Η Εναγόμενη επίσης εξέδωσε και οπισθογράφησε διάφορες επιταγές έναντι της οφειλής της, οι οποίες, όμως, δεν τιμήθησαν. Είναι η θέση του κ. Μεσολογγίτη ότι η Εναγόμενη καταχώρησε μία εντελώς αόριστη Υπεράσπιση, και ότι η καταχώρηση αυτή έγινε απλά για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης, αφού, ως εισηγείται, η Εναγόμενη δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση στην Αίτηση, η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 Θ.Θ. 1, 2, 6 και 9, Δ.21 Θ. 3, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 8 και 9, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στα άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις γενικές συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην Ένσταση εκτίθενται 13 λόγοι ένστασης, τους οποίους και θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
- Δεν εφαρμόζονται πλήρως οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για συνοπτική απόφαση σύμφωνα με την διάταξη 18 των Θεσμών.
- Η αίτηση και η ένορκη δήλωση για συνοπτική απόφαση δεν έγιναν σύμφωνα με τον νόμο και τους κανονισμούς και ειδικά με τους τύπους (formalities) της Δ.48 κ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ήτοι δεν είναι νομότυπη. Είναι λανθασμένη, γενική και αόριστη.
- Η αίτηση είναι λανθασμένη και αποτελεί κατάχρηση εξουσίας και δικονομικών θεσμών και τόσο νομικά όσο και πραγματικά αβάσιμη άνευ δικαιολογίας και με στόχο να εισάγει παρατύπως και παρανόμως μαρτυρία προς παραπλάνηση του Δικαστηρίου.
- Η παρούσα αίτηση είναι εκπρόθεσμη υπεβλήθη καθυστερημένα και μετά την υποβληθείσα αίτηση ημ. 21.4.2010 δια απόφαση λόγω μη καταχωρήσεως Υπερασπίσεως και περαιτέρω μετά την καταχώρηση της Υπερασπίσεως.
- Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση δικονομικής εξουσίας καθ' ότι κατεχωρήθη μετά την καταχώρηση Υπερασπίσεως.
- Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι η Υπεράσπιση είναι γενική και αόριστη δεν παρέχει κανένα δικαίωμα στους Ενάγοντες να καταχωρήσουν την παρούσα.
- Η εκδοθείσες τρεις επιταγές που αναφέρονται στην Έκθεση Απαιτήσεως παράγραφος 4 αφορούν εμπορεύματα ή μεγάλου αριθμού εμπορευμάτων τα οποία διεφάνη ότι ήσαν ελαττωματικά και οι πελάτες των Εναγομένων τα επέστρεψαν πίσω και τούτο ήτο εις γνώση των Εναγόντων οι οποίοι έχουν παραδεχθεί πλην όμως δεν επέστρεψαν τις επιταγές και να παραλάβουν τα ελαττωματικά εμπορεύματα.
- Δια τις επισυνηφθείσες επιταγές τρίτων προσώπων υπό Τεκμήρια 5 και 6 στην Ένορκο Δήλωση των Εναγόντων εάν αυτές δια οιανδήποτε λόγο δεν τιμήθηκαν ουδεμία ευθύνη φέρουν οι Εναγόμενοι αλλά ούτε και έλαβαν γνώση.
- Η συνημμένη με την Ένορκο Δήλωση κατάσταση λογαριασμού είναι καθαρά μονομερής συνταχθείσα και δεν άπτεται της πραγματικότητας καθ' ότι οι Εναγόμενοι έχουν αποδείξεις ότι ουδέν ποσό οφείλουν.
- Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση και το περιεχόμενο των συνημμένων Τεκμηρίων δεν άπτονται της πραγματικότητας.
- Δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση της Αιτούμενης Θεραπείας.
- Τυχόν αποκλεισμός της υπεράσπισης των Εναγομένων, θα ερχόταν σε καταφανή αντίθεση με τις πρόνοιες του άρθρου 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
- Οι Εναγόμενοι έχουν πολύ καλή υπεράσπιση και/ή εγείρουν θέματα με παράνομες ή/και φανταστικές χρεώσεις οι οποίες θα αποκαλυφθούν κατά την ακροαματική διαδικασία αφού υποβάλουν ουσιαστική υπεράσπιση». Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. Φάνου Αγαπητού, διευθυντή των Εναγομένων - Καθ'ων η Αίτηση, ο οποίος, αφού επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στους πιο πάνω λόγους ένστασης, αναφέρει ότι είχαν συνεργασία με τους Ενάγοντες αγοραπωλησίας εμπορευμάτων και ειδικά ηλεκτρικών συσκευών. Όπως ισχυρίζεται, οι Εναγόμενοι μεταπωλούσαν τις συσκευές αυτές, οι οποίες δεν ήταν από αξιόπιστες αντιπροσωπείες, και αρκετές παρουσίαζαν ελαττώματα και επεστράφησαν στους Εναγόμενους, οι οποίοι και ειδοποίησαν τους Ενάγοντες. Όπως επίσης ισχυρίζεται, οι Εναγόμενοι έχουν κατάσταση λογαριασμού σύμφωνα με την οποία ουδέν ποσό οφείλουν πλην αυτό των τριών επιταγών εκ €. 5.000,00 έκαστη, αφού αφαιρεθούν οι τιμές των προαναφερόμενων ελαττωματικών συσκευών. Κατά την ακρόαση της αίτησης που περιορίστηκε σε αγορεύσεις, χωρίς δηλαδή την αντεξέταση οποιουδήποτε από τους Ενόρκως Δηλούντες, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ουσιαστικά επανέλαβαν τις πιο πάνω θέσεις τους όπως προβάλλονται στην Αίτηση και την Ένσταση αντίστοιχα, επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Διαταγή 18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει την δικονομική δυνατότητα εξέτασης του αιτήματος και αναφέρει τα ακόλουθα, σε μετάφραση: «Όπου ο Εναγόμενος εμφανίζεται σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο, σύμφωνα με τη Διάταξη 2 Κανονισμός 6 ο Ενάγοντας μπορεί, με ένορκο δήλωση που θα κάνει ο ίδιος, ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά και πιστοποιήσει τα γεγονότα και βεβαιώσει την αιτία της αγωγής και το ποσόν που απαιτείται (αν υπάρχει) και να αναφέρει ότι από ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή, να αποταθεί για απόφαση για το ποσό που απαιτείται μαζί με τόκο (αν υπάρχει) ή για ανάκτηση γης (με ή χωρίς ενοίκιο) ή για την παράδοση ορισμένου κινητού πράγματος, ανάλογα με την περίπτωση, και τα έξοδα. Απόφαση υπέρ του Ενάγοντα μπορεί να δοθεί εκτός αν ο Εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θα κριθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης». Όπως προκύπτει από το λεκτικό της πιο πάνω Διαταγής, και έχει καθιερωθεί από τη Νομολογία, οι ακόλουθες είναι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν για την έκδοση συνοπτικής απόφασης: (α) Η αγωγή πρέπει να καταχωρείται σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο. (β) Να έχει καταχωριστεί Εμφάνιση από τον Εναγόμενο. (γ) Η αίτηση για συνοπτική απόφαση πρέπει να υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση από τον ίδιο τον Ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα, και να επιβεβαιώνει την αιτία της αγωγής και το ποσό που αξιώνεται και να δηλώνει ότι, καθώς πιστεύει, δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. (βλ. Hermes Insurance Co. Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ,
(2005)1Β Α.Α.Δ. 818 Αθηνούλλα Γ. Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ (υπό εκκαθάριση) κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,
(2001)1 Α.Α.Δ. 798). Όπως αναφέρθηκε και στην Stavrinides v. Cekoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130, η τήρηση των προϋποθέσεων αυτών σχετίζεται με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η δε μη ικανοποίηση τους στερεί το Δικαστήριο από τη δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση. Αφού ο Ενάγοντας ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις αυτές, το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του Εναγομένου να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής ή να αποκαλύψει γεγονότα που να μπορούν να θεωρηθούν ικανά να του επιτρέψουν να υπερασπιστεί (βλ. Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου,
(2002)1 Α.Α.Δ. 417 Kyprianides v. Ioannou
(1966)1 C.L.R. 265, Christodoulou v. Erotocritou XXI C.L.R. 175). Σημειώνω περαιτέρω ότι, όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου (πιο πάνω), η διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι κατ' εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης των αγωγών, αφού ουσιαστικά, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, αποκλείει τον Εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση. Τούτου δεδομένου, μόνο σε περιπτώσεις όπου προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Εναγόμενος στερείται υπεράσπισης μπορεί να εκδοθεί συνοπτική απόφαση (βλ. Ιουλία Μαγγλή ν. C.B.C.I Cyprus - Balkan Consulting and Investment Ltd,
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 896). Η όλη δικαιοδοσία πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή, ώστε να μην αφαιρεί από διάδικο το δικαίωμα να εγείρει υπεράσπιση. (βλ. Trans Middle East (Trading) (TMET) Ltd v. Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 339). Η δε άδεια για υπεράσπιση πρέπει να παρέχεται στον Εναγόμενο ακόμα και όταν φαίνεται ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας. Ο Εναγόμενος όμως, δεν πρέπει να προβάλλει απλά γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, αλλά η ένσταση πρέπει να περιέχει λεπτομερώς τις θέσεις του Εναγομένου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Νέστωρα Χ'Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204). Περαιτέρω, σε τέτοιες αιτήσεις, η συζήτηση του κατά πόσο υπάρχει ή όχι υπεράσπιση γίνεται σε επίπεδο ισχυρισμών μόνο, και το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση μαρτυρίας. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Ενάγοντες έχουν ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που παρατίθενται πιο πάνω. Η αγωγή όντως καταχωρίστηκε σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο στις 25.2.
- Εμφάνιση καταχωρίστηκε από τους Εναγόμενους στις 24.3.
- Η Ένορκη Δήλωση γίνεται από πρόσωπο που ορκίζεται θετικά για τα γεγονότα, και περιέχει επιβεβαίωση της αιτίας αγωγής και του αξιούμενου ποσού. Περιέχεται επίσης η δήλωση του Ενόρκως Δηλούντος ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν υπεράσπιση στην αγωγή. Κατ' επέκταση, οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 ικανοποιούνται, και το βάρος μετατίθεται στους ώμους των Εναγομένων να αποδείξουν ότι έχουν καλόπιστη υπεράσπιση στην αγωγή. Οι Εναγόμενοι στην Ένσταση τους και την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει παραθέτουν γενικούς ισχυρισμούς περί της ύπαρξης υπεράσπισης. Ειδικότερα παρατηρώ ότι η θέση τους είναι ότι έχουν κατάσταση λογαριασμού που δείχνει ότι δεν οφείλουν κανένα ποσό, τέτοια όμως κατάσταση δεν επισυνάπτεται. Προβάλλονται επίσης γενικοί ισχυρισμοί περί συσκευών οι οποίες παρουσίασαν ελαττώματα και επεστράφησαν, χωρίς όμως κάποια συγκεκριμενοποίηση. Στους λόγους Ένστασης δε αναφέρεται ότι θέματα τα οποία εγείρουν «θα αποκαλυφθούν κατά την ακροαματική διαδικασία αφού υποβάλουν ουσιαστική υπεράσπιση». Ο ισχυρισμός αυτός, όμως, δεν αρκεί για σκοπούς της παρούσης. Οι Εναγόμενοι είχαν το βάρος να αποκαλύψουν γεγονότα που να καταδεικνύουν την ύπαρξη της υπεράσπισης αυτής, και όχι απλά να προβάλλουν τον γενικό ισχυρισμό ότι τέτοια υπεράσπιση υπάρχει και θα την αποκαλύψουν σε κάποιο άλλο στάδιο. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Παχατουριάν ν. Τράπεζης Κύπρου Λτδ,
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 322: «Είναι όμως, σύμφωνα με την πάγια νομολογία στην οποία παρέπεμψε σε έκταση η ευπαίδευτη δικαστής, και την οποία δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε, υποχρέωση του εναγόμενου, εφ΄όσον ο Ενάγων συμμορφωθεί με τις προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1, να αποκαλύψει γεγονότα που του δίδουν δικαίωμα να υπερασπισθεί την αγωγή, παρέχοντας όχι γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς και πιθανολογήσεις αλλά επαρκή στοιχεία και λεπτομέρειες». Αναφορικά δε με τις επιταγές, παρατηρώ ότι αυτές δεν αποτελούν αυτοτελή αιτία αγωγής. Η αναφορά στην Έκθεση Απαιτήσεως και στην Αίτηση σε επιταγές γίνεται υπό την μορφή παράθεσης γεγονότων ως προς την προσπάθεια των Εναγομένων για πληρωμές έναντι της οφειλής τους. Των πιο πάνω δεδομένων αποτελεί κατάληξη μου ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν παραθέσει με την Ένσταση τους γεγονότα τα οποία να με οδηγούν στο ότι θα πρέπει να τους παρασχεθεί το δικαίωμα να υπερασπιστούν την αγωγή. Εκδίδεται ακολούθως απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων για ποσό €. 52.957,69 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από 25.2.2010 μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων - Καθ'ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο