ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. Α.Ο.Μ.Μ. ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 5786/06, 14 Απριλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A149 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5786/06 Μεταξύ ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ, από το Στρόβολο Ενάγοντα Και Α.Ο.Μ.Μ. ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, από τη Λάρνακα Εναγομένης 14 Απριλίου, 2011. Αίτηση από Α.Ο.Μ.Μ. Γαλαξίας Παραγωγές Λιμιτεδ ημερ. 17 Δεκεμβρίου 2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για την Εναγόμενη - Αιτήτρια: κ. Τσάρκατζης Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Πλαστήρας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια με την αίτηση της αυτή αιτείται: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης ως ακολούθως: Με την προσθήκη μετά από την 6η παράγραφο των εξής νέων παραγράφων οι οποίες θα αποτελούν την 7η, 8η και 9η παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης και αναρίθμηση των υπόλοιπων παραγράφων: Περαιτέρω, είναι η θέση της Εναγομένης ότι δεν ήταν από κοινού πρόθεση των μερών να εισπράξει η Εναγομένη ως εμπιστευματοδόχος και/ή διά λογαριασμό των Εναγόντων φόρο θεάματος 15% επί της συνολικής αξίας του εισιτηρίου και/ή δεν κατέστη εμπιστευματοδόχος των Εναγόντων για το ποσό που οι Ενάγοντες αξιούν και δεν εισέπραξε μεγαλύτερο ποσό από το ποσό που πλήρωσε η Εναγομένη εις τους Ενάγοντες και ουδέν ποσό παρακρατεί. Είναι ισχυρισμός της Εναγομένης ότι εισέπραξε διά λογαριασμό των Εναγόντων 15% επί της αξίας του εισιτηρίου αφαιρουμένου του ΦΠΑ το οποίο περιλαμβανόταν εις την τιμή του εισιτηρίου. Είναι ισχυρισμός της Εναγομένης ότι περί τον Σεπτέμβριο του 2007 και/ή σε άλλη ημερομηνία εξόφλησε τους Ενάγοντες καταβάλλοντας σε αυτούς το συνολικό ποσό που εισέπραξε διά λογαριασμό τους, ήτοι το ποσό των €83.743,02 και/ή άλλο ποσό» Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.12 Θ.1-10, Δ.25 Θ.1-5, Δ.48 Θ.1-3 Θ.8 Θ.9 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας στη διακριτική ευχέρεια και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται επίσης πάνω στα γεγονότα όπως αυτά περιγράφονται στην Ένορκη Δήλωση της Βαρτενή Κασαπιάν, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Εναγομένη στην παρούσα αγωγή. Αναφέρει στην ένορκη δήλωση ότι μετά από την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24/11/2010, κατόπιν αίτησης διαγραφής που καταχώρησαν οι ενάγοντες και αφού το Δικαστήριο διέγραψε μέρος της υπεράσπισης της εναγομένης, προέκυψε η ανάγκη όπως τροποποιηθεί η Έκθεση Υπεράσπισης της Εναγομένης. Είναι ισχυρισμοί, το περιεχόμενο των νέων παραγράφων, που μπορούν να ακουστούν και εκδικαστούν και είναι απόλυτα σχετικοί με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 6 της Υπεράσπισης. Δεν προστίθεται νέα βάση υπεράσπισης με τη σκοπούμενη τροποποίηση. Ο ενάγοντας - καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισε στη Δ.25 Θ.1-5, Δ.27 Θ.3 Δ.48 Θ.1-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Νόμος 14/1960 άρθρο 31, στα άρθρα 30
(2)και 146
(1)του Συντάγματος και επί των Συμφυών Εξουσιών της Νομολογίας και της Πρακτικής του Δικαστηρίου. Απαρίθμησε επίσης λόγους στην ειδοποίηση ένστασης για τους οποίους θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση τους οποίους δεν προτίθεμαι να καταγράψω ένα προς ένα. Θα κάμω αναφορά μόνο σε δύο λόγους, στο ότι η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα και καταχρηστικά και στο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να ακούσει και να εκδικάσει τις προτιθέμενες τροποποιήσεις που ζητά η Εναγομένη με την παρούσα αίτηση. Επειδή αυτές αφορούν άμεσα ή έμμεσα τον υπολογισμό και επιβολή των επίδικων τελών θεάματος ήτοι διοικητικές πράξεις οι οποίες ανάγονται στη σφαίρα δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και μπορούν να αμφισβητηθούν μόνο με προσφυγή. Νομική Πτυχή: Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές εκτός από το να λεχθεί γενικά ότι η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας να αποδειχθεί η αιτούμενη θεραπεία με γνώμονα τον επακριβή καθορισμό των επίδικων θεμάτων, ώστε το Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές λέχθηκαν στις αποφάσεις Eteria Skepi Ltd v. loannis Th. Kaitis and Another
(1983)1 Α.Α.Δ. 231, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερ. 19.1.99. Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 162 επιβεβαιώθηκε ότι: «Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Είναι γνωστή επίσης η αρχή που έχει λεχθεί κατά κόρο σε υποθέσεις όπως την Αντρέας Ευριπίδου και άλλοι ν. Παναγιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Andreas Mahattou v. Viceroy Shipping Co Ltd and another
(1979)1 Α.Α.Δ. 542 με υιοθέτηση αποσπασμάτων από την γνωστή Αγγλική υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393, ότι η τροποποίηση εγκρίνεται κατά κανόνα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φτάνει να μην υπάρχει κακοπιστία από πλευράς του αιτούμενου την τροποποίηση και από την άλλη ο αντίδικος να μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων του. Ακόμα και προσθήκη ανταπαίτησης μπορεί να εγκριθεί μέσω αιτήσεως τροποποίησης εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αννα Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ σελ.
- Επομένως όσο αμελής ή καθυστερημένη και να είναι η παράληψη που οδηγεί στην αναγκαιότητα της τροποποίησης, αυτή θα πρέπει να εγκρίνεται εκτός αν πράγματι ο αντίδικος τοποθετείται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην αγωγή. Αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1973 στα σχόλια της Αγγλικής Δ.20 Θ.5 σελ.
- Περαιτέρω στην Πρακτική του 1958 στα σχόλια της Δ.28 Θ.1 σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» «Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Περαιτέρω στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου και άλλη
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, στη σελ. 939 λέχθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο μέχρι και το τελικό της διαδικασίας αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 ΑΑΔ σελ. 1005. Θα πρέπει βεβαίως πρώτα να εξεταστεί ο ισχυρισμός του Καθ' ου ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να ακούσει και εκδικάσει το περιεχόμενο των προτιθέμενων νέων παραγράφων της υπεράσπισης. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να ελέγξει τη νομιμότητα διοικητικής πράξης η οποία είναι εκτελεστή. Τέτοια δικαιοδοσία έχει μόνο το Ανωτάτο Δικαστήριο κάτω από το άρθρο 146
(1)του Συντάγματος. Με την παρούσα αίτηση ζητείται η τροποποίηση της Υπεράσπισης και η συμπερίληψη σε αυτή των ακολούθων: «Περαιτέρω, είναι η θέση της Εναγομένης ότι δεν ήταν από κοινού πρόθεση των μερών να εισπράξει η Εναγομένη ως εμπιστευματοδόχος και/ή διά λογαριασμό των Εναγόντων φόρο θεάματος 15% επί της συνολικής αξίας του εισιτηρίου και/ή δεν κατέστη εμπιστευματοδόχος των Εναγόντων για το ποσό που οι Ενάγοντες αξιούν και δεν εισέπραξε μεγαλύτερο ποσό από το ποσό που πλήρωσε η Εναγομένη εις τους Ενάγοντες και ουδέν ποσό παρακρατεί. Είναι ισχυρισμός της Εναγομένης ότι εισέπραξε διά λογαριασμό των Εναγόντων 15% επί της αξίας του εισιτηρίου αφαιρουμένου του ΦΠΑ το οποίο περιλαμβανόταν εις την τιμή του εισιτηρίου.» Στην απόφαση Αγρόκτημα Λανίτης Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)225 αποφασίστηκε ότι: «Όπως είναι πρόδηλο από το κείμενο του άρθρου 146, παρέχεται στο Ανώτατο Δικαστήριο αποκλειστική δικαιοδοσία για την αναθεώρηση κάθε πράξης διοικητικής Αρχής ή οργάνου το οποίο ασκεί εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία. Το άρθρο 146.1 καλύπτει την ολότητα του φάσματος διοικητικών πράξεων, αποφάσεων και παραλείψεων της Διοίκησης στον τομέα του δημοσίου δικαίου». Και στη Markides Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα
(1997), Α.Α.Δ. 1424, παραθέτοντας και το πιο πάνω απόσπασμα από τη Λανίτη, συνεχίζει με τα εξής στη σελίδα 1432: "H αναθεώρηση εκτελεστών διοικητικών πράξεων στο τομέα του δημοσίου δικαίου ανάγεται αποκλειστικά στην αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Άρθρο 146.1 αποκλείει την εξέταση, άμεσα, έμμεσα ή παρεμπιπτόντως, από οποιοδήποτε δικαστήριο άλλο από το Ανώτατο Δικαστήριο, της νομιμότητας και εγκυρότητας εκτελεστής διοικητικής πράξης και κάθε προπαρασκευαστικής πράξης ή ενέργειας συναφούς προς την έκδοση της.» Με τις πιο πάνω παραγράφους, που ζητά η Εναγομένη να εισάξει στην υπεράσπιση με την παρούσα Αίτηση τροποποίησης, το Δικαστήριο καλείται ή θα κληθεί να ελέγξει τη νομιμότητα διοικητικής πράξης. Δηλαδή του τρόπου υπολογισμού του ποσού το οποίο ο Ενάγων αποφάσισε να επιβάλει ως φόρο θεάματος επί των πληρωμών οι οποίες εγένοντο υπό προσώπων και εισπράχθηκαν από την Εναγομένη για την είσοδο τους σε δημόσια θέματα. Για τον λόγο αυτό δεν θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα τροποποίησης της υπεράσπισης με την προσθήκη των πιο πάνω παραγράφων. Η Αίτηση όσο αφορά το μέρος αυτό θα απορριφθεί και απορρίπτεται. Για το μόνο μέρος της αίτησης για το οποίο μπορεί να εκδοθεί διάταγμα που να επιτρέπει την τροποποίηση είναι για την ακόλουθη παράγραφο που περιέχεται στο Αιτητικό: «Είναι ισχυρισμός της Εναγομένης ότι περί τον Σεπτέμβριο του 2007 και/ή σε άλλη ημερομηνία εξόφλησε τους Ενάγοντες καταβάλλοντας σε αυτούς το συνολικό ποσό που εισέπραξε διά λογαριασμό τους, ήτοι το ποσό των €83.743,02 και/ή άλλο ποσό» Έχοντας υπόψη τις αρχές που έχουν εκτεθεί πιο πάνω μέσα από τη Νομολογία σχετικά με την τροποποίηση δικογράφων, κρίνω ότι θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα τροποποίησης της υπεράσπισης με την προσθήκη της πιο πάνω παραγράφου ως παραγράφου 7 της υπεράσπισης και συνακόλουθα να γίνει αναρίθμηση των υπολοίπων παραγράφων. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της υπεράσπισης ως η πιο πάνω παράγραφος. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Η Εναγόμενη Αιτήτρια να καταβάλει στον Καθ' ου η Αίτηση Ενάγοντα τόσο τα έξοδα της Αίτησης όσο και τα έξοδα που δημιουργούνται συνεπεία της τροποποίησης τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή (Υπ.)........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο