Ήρας Καραγιάννη κ.α. ν. Χρίστου Καραγιάννη κ.α., Αγ. Αρ. 12562/02, 28 Απριλίου 2011

Ήρας Καραγιάννη κ.α. ν. Χρίστου Καραγιάννη κ.α., Αγ. Αρ. 12562/02, 28 Απριλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A165 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Παρπαρίνου, Π.Ε.Δ. Αγ. Αρ. 12562/02 ΜΕΤΑΞΥ:-

1. Ήρας Καραγιάννη
2. Γιάννη Καραγιάννη ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ - και -
3. Χρίστου Καραγιάννη
4. Ρίτας Καραγιάννη ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ---------------------------- Ημερομηνία: 28 Απριλίου 2011 Για τους Ενάγοντες: κ. Κ. Χ'Ιωάννου με κα Ν. Χ'Ιωάννου Για Εναγόμενο 1: κ. Στ. Δρυμιώτης Για Εναγομένη 2: κ. Λ. Βραχίμης ------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες και ο εναγόμενος 1 είναι αδέλφια. Οι εναγόμενοι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν παντρεμένοι και κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής ήταν σε διάσταση και εκκρεμούσαν διαδικασίες λύσης του γάμου τους. Οι τελευταίοι είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του υπ΄ αρ. εγγρ. D3949, Φ/Σχ ΧΧΙ/52.Ε, Τεμ. 3632 ακινήτου εις Έγκωμη Λευκωσία ανά ½ εξ αδιαιρέτου μερίδιο. Επ' αυτού ανήγειραν την κατοικία τους και το υποθηκεύσαν προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου δι' εξασφάλιση χρεών τους. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι λόγω του ότι οι εναγόμενοι ζούσαν «σπατάλη ζωή» και δημιουργούσαν συνεχώς χρέη, κατά ή περί τον Αύγουστο 1999 όταν ήταν αδύνατο να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, τους προσέγγισαν δι' οικονομική βοήθεια ύψους £100.
5. Οι ενάγοντες συνεφώνησαν προς τούτο, όπως έκαναν και στο παρελθόν όταν έδιδαν εις τους εναγομένους χρήματα ουχί χαριστικώς, με αντάλλαγμα το άνω ακίνητο, το οποίο θα τους μεταβιβάζετο μόλις απαλλάσσετο από τις υποθήκες που το βάρυναν. Αυτό συνεφωνήθη διότι η εναγομένη 2 ήταν υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου δικαιούμενη χαμηλότοκο στεγαστικό δάνειο το οποίο θα έχανε εάν το άνω ακίνητο ενεγράφετο επ' ονόματι των εναγόντων. Οι ενάγοντες από το Μάρτιο 1998 μέχρι το 2001 πλήρωσαν εις τους εναγομένους ή δι αυτούς σε τρίτους συνολικά το ποσό των Λ.Κ.
6. Προηγουμένως κατέβαλαν εις αυτούς ποσά που υπερέβαιναν τις £
7. Οι εναγόμενοι από τα μέσα του 2002 ευρίσκοντο σε διάσταση και τον Οκτώβριο 2002 ζήτησαν απ' αυτούς να τους μεταβιβάσουν το άνω ακίνητο πλην όμως αυτοί αρνήθησαν Η αξία του ακινήτου σύμφωνα πάντοτε με τους ισχυρισμούς των εναγόντων ήταν κατά τον Αύγουστο 1999 όχι πέραν των £140.000 ενώ κατά τον Οκτώβριο 2002 ήταν £220.
8. Η απαίτηση των εναγόντων στηρίζεται διαζευκτικά επί εξυπακουομένου καταπιστεύματος προς όφελός τους ή επί της άνω αναφερθείσας προφορικής συμφωνίας. Υπολογίζουν τη ζημία τους σε £250.000 ήτοι £170.800 που κατέβαλαν εις τους εναγόμενους και £80.000 διαφορά αξίας του ακινήτου. Σε περίπτωση αποτυχίας της αξίωσής τους αναφορικά με το ακίνητο αξιούν το ποσό των £170.800 πλέον τόκο 8% από της ημερομηνίας πληρωμής του κάθε μέρους του. Ο εναγόμενος 1 με την Υπεράσπιση του δέχεται ουσιαστικά όλους τους ισχυρισμούς των εναγόντων επιρρίπτοντας την μεγαλύτερη ευθύνη στην εναγομένη 2 την οποία θεωρεί υπόλογη προς πληρωμήν του μεγαλύτερου μέρους του αξιούμενου ποσού των £170.
9. Αντίθετα, η εναγόμενη 2 αρνείται ουσιαστικά όλους τους ισχυρισμούς και αξιώσεις των εναγόντων. Σύμφωνα με την Έκθεση Υπεράσπισης της αυτή ουδέποτε συνεφώνησε με τους ενάγοντες οτιδήποτε αναφορικά με την οικία της προς όφελός τους. Ουδέποτε τους ζήτησε δάνειο, ουδέποτε δανείστηκε από αυτούς και δεν ζούσε πέραν των οικονομικών δυνατοτήτων του συζύγου της. Εάν πληρώθησαν οποιαδήποτε χρήματα από τους ενάγοντες αυτά αφορούσαν χρήματα του εναγομένου 1 από καταθέσεις του, κέρδη, μετοχές ή οικογενειακές δωρεές. Αρνείται επίσης τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι αυτοί ζήτησαν τη μεταβίβαση της οικίας η αξία της οποίας κατά τον ουσιώδη χρόνο ανήρχετο σε £200.
10. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν οι ενάγοντες και ένας μάρτυρας δι' αυτούς. Ο εναγόμενος 1 δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Εναγομένη 2 κατέθεσε όπως και δύο μάρτυρες δι' αυτήν. Οι μαρτυρίες των εμπλεκομένων, ήτοι των εναγόντων, εναγομένης 2 και Μ.Υ.2 δια την εναγόμενη 2 και πατέρα της, περιεστράφησαν κυρίως στα χρήματα συνεισφοράς εκάστης πλευράς του ανδρόγυνου ως και υποχρεώσεις τους ως να επρόκειτο διαδικασίας περιουσιακών διαφορών ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Το κύριο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο έγινε ή όχι τον Αύγουστο 1999 προφορική συμφωνία που επικαλούνται οι ενάγοντες διά πώλησιν της οικίας των εναγομένων εις αυτούς με την πρόσθετη πληρωμή £100.
11. Εξέτασα με μεγάλη προσοχή τους εκατέρωθεν σχετικούς ισχυρισμούς. Είναι αλήθεια ότι ο εναγόμενος 1 με την Έκθεση Υπεράσπισης του αποδέχεται την ισχυριζόμενη υπό των εναγόντων συμφωνία πλην όμως αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι είναι και η αλήθεια. Απλό παράδειγμα τούτου είναι ο ισχυρισμός που προβάλλεται εις την παράγρ. 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης του και συγκεκριμένα "ότι αυτός και η Εναγομένη 2 υπεσχέθηκαν την μεταβίβαση της οικίας επ ονόματι των Εναγόντων και/ή εκάτερου τούτων αλλά δι εξόφλησίν μόνον των οφειλών προς αυτούς που θα αντιπροσώπευαν τα ποσά τα οποία έλαβαν εξ αυτών ήτοι του ποσού των £170.800». Η συμφωνία σύμφωνα με τους ενάγοντες έγινε τον Αύγουστο
12. Μέχρι τότε οι ενάγοντες, πάντοτε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους δάνεισαν τους εναγόμενους £54.845,09 (βλ. τεκμ. 1-25) εάν προστεθή εις το ποσό αυτό και το ποσό των £100.000 που συμφώνησαν να δώσουν επιπλέον των £54.845,09, δίδει τότε σύνολο £154.845,09 και όχι £170.800 όπως παραδέχεται ο εναγόμενος
13. Τα υπόλοιπα ποσά που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι πλήρωσαν στους ή διά τους Εναγόμενους πληρώθηκαν κατά διάφορες ημερομηνίες μετά τον Αύγουστο 1999 κατά τα έτη 2000, 2001 και 2003, βλ. τεκμ.37-41 και σε καμία περίπτωση δεν ήταν £170.
14. Να σημειωθεί ότι οι πληρωμές του 2003 δεν είναι δικογραφημένες. Συνεπώς ουδεμία σημασία δίδεται στις παραδοχές του εναγομένου 1 όταν εξετάζεται η υπεράσπιση της εναγομένης
15. Επανέρχομαι λοιπόν στον προβληθέντα ισχυρισμό των εναγόντων. Η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι «περί τον Αύγουστο 1999.., αναδιοργάνωσαν τα δάνεια τους, μας παρουσίασαν τις καταστάσεις τεκμ. 26, 27 και ζήτησαν τη βοήθεια μας... Εμείς είμαστε αρνητικοί στο να τους δανείσουμε ..., αυτοί επέμεναν και είπαν ότι δεν θα είχαν άλλη επιλογή από του να πωλήσουν το σπίτι τους.. Εμείς τους είπαμε αν είναι έτσι αγοράζουμε εμείς το σπίτι και ρωτήσαμε πόσα ήθελαν πέραν των ποσών που τους είχαμε δώσει για να μας το πωλήσουν. Μας είπαν ότι ήθελεν ακόμη £100.000 και συμφωνήσαμε. Μας ανέφεραν ότι έπρεπε να παραμείνει γραμμένο το σπίτι στο όνομα τους διότι δεν θα εξοφλούντο όλα τα δάνεια και θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν υποθήκες.. Ήθελαν να διατηρήσουν το χαμηλότοκο δάνειο της Τράπεζας Κύπρου που θα έχαναν αν μεταβιβάζετο... Θα μεταβιβάζετο μόλις εξοφληθούν τα δάνεια και εμείς δεχθήκαμε... από τις £100.000 θα εξοφλούνταν εμπορικά δάνεια τους που ήταν ψηλότοκα... Θα ήταν μόνο τυπικά εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες...θα έμεναν σε αυτό εξοικονομώντας το ενοίκιο...για να πληρώσουν τις δόσεις τους και την υποθήκη.». (βλ. τεκμ. Α δήλωση εναγομένης 1 σελ. 3 και 4). Στις ίδιες περίπου παραμέτρους οι ισχυρισμοί του ενάγοντα
16. (βλ. τεκμ. Β δήλωση του ενάγοντα 2 παράγρ. 4-7) Περαιτέρω αυτός πρόσθεσε ότι πρότεινε στον πατέρα της εναγομένης 2, Μ.Υ.2, είτε να αγοράσουν την οικία εκείνοι (η οικογένεια της εναγομένης 2) είτε οι ίδιοι. Παρακολούθησα με κάθε δυνατή προσοχή όλους όσους κατάθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και εξέτασα τη μαρτυρία τους με κάθε προσοχή και σε συνάρτηση με τα τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου όπου αυτό ήταν αναγκαίο. Έστω και αν γίνουν αποδεκτοί όλοι οι ισχυρισμοί των εναγόντων ως εκτίθενται πιο πάνω, που δεν γίνονται ασφαλώς, και πάλι από μόνοι τους καταδεικνύουν το αβάσιμο της εκδοχής τους. Πλήρωσαν , σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, τα ακόλουθα ποσά δια λογαριασμό των εναγομένων 1 και 2:
17. τεκμ 28 (α) δια λογ. 114-12-3030 £ 1.510,00 (β) δια λογ. 114-25-000294 £31.848,85 (γ) μετρητά εις εναγόμενο 1 £ 200,00 £33.558,85
18. τεκμ. 29 Λαϊκή τράπεζα £6.439,50
19. τεκμ. 30 Συνεργ. Ταμ. Αγ. Δομετίου Λτδ 2.699,65
20. τεκμ. 31 Συν. Ταμ. Τραπεζ. Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ 7.302.00
21. τεκμ. 32 Τράπεζα Κύπρου λογ. 114-25-000286 24.165,91
22. τεκμ. 33 « « λογ. 114-12-003030 1.131,12
23. τεκμ. 34 « « λογ. 114-25-000294 14.702,97
24. τεκμ. 35 « « λογ. 114-25-000294 1.913,25
25. τεκμ. 36 « « λογ. 114-25-000286 8.086,85 ΣΥΝΟΛΟ £100.000,00 Από τις πιο πάνω πληρωμές και τεκμ. 26 και 27 που παρουσίασε η ενάγουσα 1 φαίνεται ότι τον Αύγουστο 1999 τα δάνεια:- (α) Αρ. 0114-15-000040 είχε χρεωστικό υπόλοιπο £22.234,46 (βλ. τεκμ. 53) (β) Αρ. 0114-25-000286 (βλ. τεκμ. 27 και 56) από το αρχικό ποσό των £48.500 που όφειλε η εναγόμενη πληρώθησαν δύο ποσά δια £24.165,91 την 11.10.99 (βλ. τεκμ. 32) και £8.086,75 την 15.10.99 (βλ. τεκμ. 36) ήτοι συνολικά £32.252,66 και παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των £16.247,
26. Η αποπληρωμή των άνω δύο δανείων θα έπαιρνε δια το μεν πρώτο άνω των 10 ετών εφόσον η μηνιαία δόση δι΄ αποπληρωμή του ήταν μόνο £184.- και οι τόκοι κεφαλαιοποιούντο. Το δεύτερο δάνειο θα αποπληρώνετο μετά από 20 έτη από τις 25.6.99, βλ. τεκμ 56, 56(α) και συγκεκριμένα την 27.6.2019 (βλ. τεκμ. 57). Πρόσθετα στα πιο πάνω, το επίδικο ακίνητο θα βαρύνετο με υποθήκη ύψους £120.
27. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και ιδιαίτερα το βάθος χρόνου αναγκαίου δι΄ εξόφληση των δανείων (σχεδόν 20 έτη) μου φαίνεται μη λογικό αφύσικο, μη ρεαλιστικό και κυρίως μη πειστικό αν γινόταν τέτοια συμφωνία ως ισχυρίζονται οι ενάγοντες να μην ζητούσαν από τους εναγόμενους και ιδιαίτερα από τη εναγομένη 2 έστω και μια γραπτή αναγνώριση ή επιστολή της συμφωνίας αυτής. Απ' ότι φάνηκε στο Δικαστήριο οι Ενάγοντες δεν στερούντο μορφώσεως ή εξυπνάδας, αντίθετα. Χρονικά επίσης δεν ήταν λογικό η εναγόμενη 2 να προβεί σε τέτοια συμφωνία αφού ένα μήνα πριν περίπου εξασφάλισε δάνειο ύψους £48.500 όπως φαίνεται στο τεκμ.
28. Περαιτέρω η όλη εκδοχή των εναγόντων περί συμφωνίας αγοράς του επίδικου ακινήτου τον Αύγουστο 1999 καταρρέει από τους ισχυρισμούς που προέβαλαν σχετικά δια την περίοδο αμέσως μετά που επήλθε διάσταση μεταξύ του ζεύγους των εναγομένων. Σύμφωνα λοιπόν με την ενάγουσα 1 το τεκμ. 45 ετοιμάστηκε από την ίδια μέσα στα πλαίσια διαπραγμάτευσης δι΄ επίλυση των οικονομικών εκκρεμοτήτων που υπήρχαν μεταξύ των δύο οικογενειών. Εξέταση του τεκμ. 45 αποκαλύπτει διαπραγμάτευση των δύο μερών, των δύο οικογενειών των εναγομένων δια πιθανές λύσεις αφού ληφθούν υπόψη οι οικονομικές εισφορές τους. Δηλαδή της οικογενείας του εναγομένου 1 και της οικογενείας της εναγομένης 2 όπως και τα δάνεια τους. Αφού λοιπόν αποτυπώνονται οι εισφορές της «οικογένειας Καραγιάννη» και ακολούθως της «οικογένειας Ευθυβούλου» και «δάνεια» αμέσως μετά παρουσιάζονται τέσσερις πιθανές προτάσεις για συζήτηση αναφορικά με την τύχη της οικίας όπως και οι οικονομικές υποχρεώσεις. Εάν υπήρχε συμφωνία πώλησης της οικίας από τον Αύγουστο του 1999 όπως επικαλούνται οι ενάγοντες προς τι τότε οι διαπραγματεύσεις που συμπεριλάμβαναν και την οικία. Διατί δεν διεκδίκησαν το επίδικο ακίνητο, όπως θα ήταν φυσικό, ως ιδικήν τους ιδιοκτησία οπότε και το θέμα θα τελείωνε ως εκεί. Η εκδοχή της εναγούσης 1 ότι της έλεγαν τα στοιχεία του τεκμ. 45 και τα έγραφε πιστεύω ότι είναι εντελώς αναληθής, υπεραπλούστευσης των γεγονότων και εκ των υστέρων εφεύρημα. Τα ίδια ισχύουν και δια τους ισχυρισμούς των εναγόντων περί δανείου ύψους £170.
29. Διατί δεν το ανέφεραν στο τεκμ. 45 και διατί δεν το διεκδίκησαν μέσω του ίδιου τεκμηρίου αλλά ανέγραφε, ως ήθελε να παρουσιάσει, ό,τι της έλεγαν έστω και αν γνώριζε ότι ήταν αναληθή όπως η περίπτωση των £20.000 η πρώτη εγγραφή. Συγκεκριμένα στο τεκμ. 45 στη 2η σελίδα και κάτω από τους τίτλους «ΕΣΟΔΑ ΧΡΙΣΤΑΚΗ-ΡΙΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1996-2001, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ» υπάρχει η καταγραφή «1995 ποσό £20.000 σκοπός-Χλόη-Οργανισμός Χρηματοδότησης Στέγης (κατάθεση από Ήρα)». Αυτό το ποσό σύμφωνα με τη μαρτυρία της εναγούσης 1 ήταν το δάνειο της ύψους £20.000 που η ίδια έκανε στους εναγόμενους. Εάν έτσι ήταν τα πράγματα διατί ανέγραψε τα πιο πάνω στο τεκμ. 45 παρουσιάζοντας το ποσό των £20.000 ως συνεισφορά της οικογένειας Καραγιάννη ή ακόμα της μητέρας του Εναγομένου 1, Χλόης. Βέβαια τα ψέματα της εναγούσης 1 δεν έχουν τέλος. Εις την κυρίως εξέταση της, βλ. Γραπτή Δήλωση της τεκμ. Α, παράγρ. 4, πρόβαλε ότι τα διάφορα ποσά που πλήρωσαν οι ενάγοντες από 26.7.94 μέχρι 17.6.95 και συμποσούμενα σε £32.045 «τα έδωσαν δανεικά αφού θα μας τα αποπλήρωναν όταν διευθετούσαν τα δάνεια τους. Μάλιστα το ποσό των £20.000 το κατατεθειμένο επ΄ ονόματι τους στον Οργανισμό .., θα μας το επέστρεφαν.» Παρουσιάζει δηλαδή με τα πιο πάνω ότι τα χρήματα δανείζοντο εις τους εναγομένους 1 και 2 εν πλήρη γνώση και της εναγομένης
30. Εις την αντεξέταση της ανέτρεψε εντελώς την εκδοχή αυτή ισχυριζόμενη ότι πριν το γάμο των εναγομένων που έγινε το 1996 η επαφή που είχε για να δανείζει χρήματα ήταν αποκλειστικά και μόνο με το Χρίστο, εναγόμενο
31. Όλα τα πιο πάνω ισχύουν περίπου τα ίδια και για τον ενάγοντα
32. Ο Ενάγοντας 2 καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου προφασιζόταν ότι όλες τις οικονομικές διαστάσεις του θέματος τις γνώριζε η Ήρα, ενάγουσα 1 και αυτός συμφωνούσε. Με αυτό τον τρόπο απέφευγε να απαντήσει, κατεύφευγε σε υπεκφυγές και γενικά έδειχνε την εικόνα μάρτυρα που δεν ήθελε να αποκαλύψει την αλήθεια στο Δικαστήριo. Όσες δε φορές αντελήφθηκε ότι προέβηκε σε κάποια απάντηση που δεν συνέφερε στην υπόθεση τους αμέσως μετά την τροποποιούσε όπως συνέβηκε π.χ. με τα ποσά που αναφέρονται στο τεκμ.
33. Το τεκμήριο αυτό (τεκμ 45) κατέδειξε ότι αυτός γνώριζε τα διάφορα ποσά και ημερομηνίες που δόθηκαν ενώ αρχικά προφασιζόταν ότι δεν τα γνώριζε και τα γνώριζε η Ήρα. Όταν του ετέθη το τεκμ. 45 αμέσως πρόβαλε ότι τα ποσά και οι ημερομηνίες ήταν λάθος. Αυτό είναι σε πλήρη αντίθεση με την αρχική του τοποθέτηση ότι δεν γνώριζε τις οικονομικές διαστάσεις του θέματος αλλά αυτά τα γνώριζε η Ενάγουσα
34. Το ίδιο συνέβηκε αναφορικά με το πληρωθέν ποσό των £5.400 στις 18.4.
35. Ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι το ποσό αυτό πληρώθηκε από κοινό λογαριασμό με τον εναγόμενο 1 αμέσως μετά το αμφισβήτησε αφήνοντας το θέμα διφορούμενο. Ενώ δηλαδή, ο ίδιος το πρόβαλε σαν γεγονός, αμέσως μετά το αμφισβήτησε αφήνοντας τα πάντα μετέωρα. Δεν δέχομαι επίσης τους ισχυρισμούς που προέβαλαν οι ενάγοντες αναφορικά με τα χρήματα που έρχονταν από την Αγγλία. Αμφότεροι οι ενάγοντες δεν παρουσίασαν ούτε ένα γραπτό στοιχείο για το λογαριασμό αυτό, ούτε από τον αναφερθέντα έλεγχο από το φόρο εισοδήματος. Εφόσον έγινε τέτοιος έλεγχος ασφαλώς θα είχε τα σχετικά στοιχεία η ενάγουσα
36. Παρόλα ταύτα ουδέν στοιχείο παρουσίασε προς την κατεύθυνση αυτή. Επίσης οι ισχυρισμοί τους ενώπιον του Δικαστηρίου περί τούτου διαφοροποιούντο συνεχώς. Αναφέρω ενδεικτικά τις απαντήσεις του ενάγοντα 2 περί τούτου σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του. (α) το μερίδιο με την αδελφή του ενάγουσα 1 ήταν «περίπου το ίδιο» (β) «ούτε τώρα γνωρίζω πόσο μερίδιο έχω εγώ και πόσα η αδελφή μου» (γ) «το μεγαλύτερο μερίδιο ήταν δικό μου» (δ) «έτσι για να ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση, να μην παίζουμε κρυφτούλι. Τα χρήματα εμένα και της Ήρας ήταν περίπου τα 3/
37. Εκείνο τον καιρό περίπου υπήρχαν Stg80.000 και οι Stg60.000 περίπου ήταν δικές μου εμένα και της Ήρας. Μιλούμε περίπου για το 84.» Φαίνεται λοιπόν δι΄ ένα απλό θέμα να δίδονται από τον ενάγοντα 2 τέσσερις διαφορετικές απαντήσεις. Αυτό δείχνει άνθρωπο που δεν λέει την αλήθεια αλλά προβάλλει ισχυρισμούς ανάλογα με την περίπτωση προκειμένου να επιτύχει το σκοπό του. Εάν στα πιο πάνω προστεθεί και η εκδοχή της εναγούσης 1 αναφορικά με τα χρήματα και λογαριασμό εις Αγγλία φαίνεται πραγματικά το εξωπραγματικό της εκδοχής τους αλλά και οι ψευδείς ισχυρισμοί τους. Σύμφωνα λοιπόν με την εκδοχή της εναγούσης 1 τα χρήματα της ιδίας και του ενάγοντα 2 που προήλθαν από την εργασία τους εις Νότιο Αφρική διά 7 και 10 χρόνια αντίστοιχα, μεταφέρθησαν στο λογαριασμό που διατηρούσαν εις Αγγλία οι γονείς τους, ο οποίος ήταν κοινός (and/or). Όταν απεβίωσε ο πατέρας των εναγόντων και εναγομένου 1 δεν έγινε διαχείριση της περιουσίας του και ο άνω λογαριασμός διαμορφώθηκε ώστε δικαιούχοι να είναι όλοι, ήτοι η μητέρα και τα τρία αδέλφια αλλά δικαίωμα υπογραφής να έχει η μητέρα, Χλόη. Οι τέσσερις τους ήταν οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα πατέρα και ο εναγόμενος 1 κατά το χρόνο του θανάτου του πατέρα ήταν 18 ετών. Ένα θέμα που γεννάται και δεν απαντήθη τεκμηριωμένα είναι διατί ο εναγόμενος 1 δεν είχε κανένα δικαίωμα εις μέρος των χρημάτων του άνω λογαριασμού εφόσον επρόκειτο περί χρημάτων και του πατέρα του. Επίσης, αν το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων ανήκε στους ενάγοντες ως ισχυρίζονται, διατί τότε δεν είχαν δικαίωμα υπογραφής και οι ίδιοι εφόσον τα ονόματα τους φαίνονταν στο λογαριασμό ως δικαιούχοι και συνεπώς δεν τίθετο θέμα απόκρυψης ή αποφυγής ενδεχομένως ευθύνης από διωκτικές αρχές. Οι διάφορες δικαιολογίες που προφασίστηκαν ούτε πειστικές είναι αλλά ούτε λογικές ή φυσικές. Επίσης οι ισχυρισμοί τους ότι ο εναγόμενος 1 δεν είχε δικαίωμα και μερίδιο εις το λογαριασμό καταρρίπτεται πλήρως από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 κ. Χρίστου Κωμοδίκη την οποία δέχομαι εις την ολότητα της ως ειλικρινή και αξιόπιστη. Η μαρτυρία του, απλή ως ήταν, υποστηρίζεται πλήρως από τα τεκμ. 76, 77 και 78 και δεν αφήνει αμφιβολίες. Από τη μαρτυρία αυτή προκύπτει ότι ο εναγόμενος 1 είχε στη διάθεση του χρήματα εις Αγγλία όπως και δυνατότητα διακίνησης τους. Σχετικό είναι και το περιεχόμενο της παραγρ. 23 του τεκμ.
38. Η μεταφορά δε των Stg18.000 έγινε το Δεκέμβριο του 2001 όπως φαίνεται στο τεκμ. 76 ότε ο πατέρας Καραγιάννης δεν ευρίσκετο εν ζωή . Στο τεκμ. 76 αναφέρεται ότι το άνω ποσό μεταφέρθηκε από λογαριασμό των "MR/MRS Karayiannis". Λαμβάνοντας υπόψη ότι ούτε ίχνος μαρτυρίας δεν παρουσιάστηκε από τους ενάγοντες για ύπαρξη τέτοιου λογαριασμού, τότε οι ισχυρισμοί των εναγόντων περί υπάρξεως εις Αγγλία μόνο ενός λογαριασμού με δικαιούχους και τους τέσσερις