M M Pitsiakos Ltd ν. Γιαννάκη Αντωνάκη, Αρ. Αγωγής: 5100/07, 5 Μαϊου, 2011

M M Pitsiakos Ltd ν. Γιαννάκη Αντωνάκη, Αρ. Αγωγής: 5100/07, 5 Μαϊου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A172 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. Ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.4.2009 Αρ. Αγωγής: 5100/07 Μεταξύ: M & M Pitsiakos Ltd Εναγόντων και Γιαννάκη Αντωνάκη Εναγομένου Ημερομηνία: 5 Μαϊου,

1. Για τους Ενάγοντες: κ. Αποστολίδης Για τον Εναγόμενο: κ. Παπαλοϊζου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή τους, οι Ενάγοντες αξιούν εναντίον του Εναγομένου το ποσό των Λ.Κ.3.436,27 πλέον τόκους και έξοδα. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαιτήσεως, είναι η θέση των Εναγόντων ότι δυνάμει συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων οι Ενάγοντες πωλούσαν στον Εναγόμενο γκάζι. Αναφορικά με την προμήθεια αυτή εξέδιδαν περιοδικά τιμολόγια και τηρούσαν και σχετικό λογαριασμό, ο δε Εναγόμενος αναλάμβανε όπως καταβάλλει τόκο προς 9% ετησίως επί του οφειλόμενου ποσού. Κατά ή περί την 31.12.2005 ο πιο πάνω λογαριασμός παρουσιάζε υπόλοιπο οφειλόμενο στου Ενάγοντες ύψους Λ.Κ.3.436,27, ποσό το οποίο ο Εναγόμενος αρνείται ή αμελεί να εξοφλήσει. Ο Εναγόμενος με την Υπεράσπιση του αρνείται την αξίωση των Εναγόντων και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς αυτών, καθώς και την ύπαρξη συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων. Είναι η δικογραφημένη θέση του ότι οι Ενάγοντες συμβλήθηκαν με τη εταιρεία L.M.F.P Caterers Co. Ltd, και όχι με οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο. Κατά την ακρόαση, προς απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων μαρτυρία έδωσε ο κ. Μιχαήλ Πίτσιακκος, ενώ για την Υπεράσπιση μαρτυρία έδωσε ο Εναγόμενος. Ο κ. Μιχαήλ Πίτσιακκος ανέφερε ότι είναι διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας η οποίας ασχολείται με την διανομή υγραερίου. Ο Εναγόμενος ήταν πελάτης τους, ο οποίος τηλεφώνησε προσωπικά και ζήτησε όπως τον προμηθεύουν με γκάζι για το εστιατόριο «Αρχοντικό» στην Λαϊκή Γειτονιά. Στα πλαίσια της συνεργασίας των διαδίκων, ισχυρίστηκε ο κ. Πίτσιακκος, ο Εναγόμενος τον έπαιρνε τηλέφωνο την προηγούμενη για παραγγελία, και το γκάζι παραλάμβαναν οι υπαλλήλοι του την επομένη μέρα. Ήταν η θέση του Μ.Ε.1 ότι οι Ενάγοντες διατηρούσαν λογαριασμό αναφορικά με τις συναλλαγές, και εξέδιδαν τιμολόγια, ενώ ο Εναγόμενος κατέβαλλε διάφορα ποσά έναντι του υπολοίπου του. Κατά την 31.12.2005 το υπόλοιπο οφειλόμενο από τον Εναγόμενο στους Ενάγοντες ανήρχετο σε €. 5.871,
2. Ο Εναγόμενος κλήθηκε να το καταβάλει, πλην όμως δεν το έχει πράξει μέχρι σήμερα. Ο κ. Γιαννάκης Αντωνάκη ανέφερε ότι είναι διευθυντής της εταιρείας L.F.M.P Caterers Ltd, η οποία διαχειρίζεται το εστιατόριο «Αρχοντικό». Το 2002 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της προαναφερόμενης εταιρείας επικοινώνησε με τους Ενάγοντες μέσω του Μ.Ε.1 με σκοπό την προμήθεια του εστιατορίου του με φιάλες γκαζιού. Ήταν η θέση του ότι οι καταστάσεις λογαριασμού τις οποίες κατέθεσε ο κ. Πίτσιακκος κατασκευάστηκαν μεταγενέστερα και περιέχουν χρεώσεις για φιάλες οι οποίες ουδέποτε παραδόθηκαν. Όπως ισχυρίστηκε, η εταιρεία L.F.M.P. Caterers Ltd οφείλει στους Ενάγοντες το ποσό των €.1.675,00 το οποίο επανειλημμένα ανέφερε στον Μ.Ε.1 ότι η εταιρεία είναι πρόθυμη να πληρώσει. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Από την όλη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου προέκυψε ότι αμφότεροι οι μάρτυρες αποδέχονται το ότι υπήρξε συνεργασία για την προμήθεια φιάλων υγραερίου από την Ενάγουσα Εταιρεία προς το εστιατόριο «Αρχοντικό». Παραμένει προς αξιολόγηση η μαρτυρία του Μ.Ε.1 κ. Πίτσιακκου ως προς την έκδοση των τιμολογίων, την ετοιμασία της κατάστασης λογαριασμού Τεκμήριο 1, καθώς και της ορθότητας του υπολοίπου. Όσον αφορά στην μαρτυρία του Εναγόμενου, θα πρέπει να αξιολογηθεί η θέση του ότι συναλάττετο με τους Ενάγοντες υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εταιρείας L.F.M.P. Caterers Ltd, καθώς και οι προβαλλόμενοι απο΄αυτόν ισχυρισμοί περί του ορθού υπολοίπου. Από την μαρτυρία του κ. Πίτσιακκου σημειώνω τα εξής: - Ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι είχε ετοιμάσει μίαν επιστολή την οποία παρέδιδε στους πελάτες του και η οποία ανέφερε ότι το όποιο υπόλοιπο αυτών θα έφερε τόκο προς 9% ετησίως. Τέτοια επιστολή, όμως, ουδέποτε προσκομίστηκε στο Δικαστήριο, ενώ ο Μ.Ε.1 μου έδωσε την εντύπωση ότι ο ισχυρισμός αυτός αποτελούσε εκ των υστέρων σκέψεις για να δικαιολογήσει την αξίωση των Εναγόντων για τόκο προς 9% ετησίως. - Αναφορικά με τις φιάλες γκαζιού που ισχυρίστηκε ότι παρέδωσε στην οικία του Εναγομένου, ερωτηθείς περί του ποίος άνοιξε την πόρτα, είπε: «Να μην απαντήσω. Η πρώην σύζυγος» ωσάν κάτι τέτοιο να έπρεπε να οδηγήσει το Δικαστήριο στον καταλογισμό μεμπτής συμπεριφοράς στον Εναγόμενο. Ανάλογη προσπάθεια δημιουργίας κακής εντύπωσης για τον χαρακτήρα του Εναγομένου έγινε και σε άλλο στάδιο της μαρτυρίας του όπου ισχυρίστηκε ότι, όταν ζήτησε πληρωμή από τον Εναγόμενο αυτός είχε απαντήσει: «Να με πάρεις Δικαστήριο τζαι εν να πιάεις που τα τρία το μεγαλλύττερον». Σημειώνω περαιτέρω ότι, εάν ο Μ.Ε.1 έλεγε την αλήθεια όσον αφορά στην αντίδραση αυτή του Εναγομένου, τότε δεν έχει λογική το γεγονός ότι συνέχισε να τον προμηθεύει με γκάζι. - Ο ίδιος ο Μ.Ε.1, επιμένοντας ότι τα τιμολόγια είναι όλα υπογραμμένα, ανέφερε ότι «αν υπάρχει τιμολόγιο μη υπογραμμένο τότε να το χάσω». Από μελέτη του Τεκμηρίου 2, όμως, προκύπτει ότι τα τιμολόγια με αριθμούς 3289, 8725, 6324, 5712 και 3871 είναι όντως ανυπόγραφα εκ μέρους του παραλήπτη. - Στην σελίδα 5 στον αριθμό 9 της κατάστασης λογαριασμού Τεκμήριο 1 φαίνεται χρεωμένο το τιμολόγιο με αριθμό
3. Όταν όμως αυτό κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 διαφάνηκε ότι εξεδόθη προς το εστιατόριο «Ξέφωτο» και όχι προς το «Αρχοντικό», και άρα δεν θα έπρεπε να είχε περιληφθεί στην κατάσταση λογαριασμού. - Ο Μ.Ε.1, σε μίαν προσπάθεια δικαιολόγησης της χρέωσης του τιμολογίου αυτού στον Εναγόμενο, ισχυρίστηκε ότι η υπογραφή επί αυτού δεν είναι η ίδια με αυτές των τιμολογίων που περιέχονται στο Τεκμήριο
4. Σύγκριση, όμως, των τιμολογίων του Τεκμηρίου 2 και του τιμολογίου Τεκμήριο 8 δείχνει ότι αμφότερα υπογράφονται από κάποιο «Samantha». - Το τιμολόγιο με αριθμό 6786 έχει επίσης περιληφθεί στην σελίδα 2 της κατάστασης λογαριασμού Τεκμήριο
5. Και το τιμολόγιο αυτό κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 9, και επί αυτού διαφαίνεται ότι εξεδόθη αρχικά προς το εστιατόριο «Ξέφωτο», και μετέπειτα ο κ. Πίτσιακκος το έσβησε από πάνω, έγραψε πιο κάτω την λέξη «Αρχοντικό», αλλά έθεσε και ερωτηματικό μετά από αυτό. - Ενώ ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι τα λάθη στο όνομα επί των πιο πάνω τιμολογίων εξηγούνται από το ότι το «Αρχοντικό» παραλάμβανε μόνο φιάλες γκαζιού των 35 κιλών, ενώ το «Ξέφωτο» μόνο των 50 κιλών, στο Τεκμήριο 1 στην σελίδα 5 στους αριθμούς 21 και 24 φαίνεται ότι το εστιατόριο «Αρχοντικό» έχει χρεωθεί για 3 φιάλες των 50 κιλών. Η δε περαιτέρω τοποθέτηση του κ. Πίτσιακκου ότι αντί να γράψει «2 x 50 + 2 x 10» έγραψε «3 x 50» δεν πείθει, καθ' ότι δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική. Ειδικότερα δε το παράδειγμα στο οποίο παρέπεμψε ο ίδιος για την καταχώρηση στο Τεκμήριο 1 για την ημερομηνία 28.9.2002 για να καταδείξει ότι το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, δεν βρίσκει έρεισμα στα μαθηματικά, αφού 3 x 35 κιλά = 105 κιλά, ενώ 2 x 50 κιλά + 2 x 10 κιλά =
6. Των πιο πάνω δεδομένων, και λαμβάνοντας επίσης υπ' όψιν την δήλωση του κ. Πίτσιακκου ότι η κατάσταση λογαριασμού ετοιμάστηκε από τους λογιστές χρησιμοποιόντας τα τιμολόγια που τους δόθησαν, θεωρώ ότι μοναδικά ποσά τα οποία μπορούν με ασφάλεια να ληφθούν υπ' όψιν από το Δικαστήριο στον υπολογισμό του επίδικου χρέους είναι αυτά τα οποία προκύπτουν από τα ίδια τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 2, αφού φυσικά αξιολογηθούν ένα έκαστο ξεχωριστά, πράγμα που θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα. Η κατάσταση λογαριασμού γίνεται αποδεκτή μόνον όσον αφορά στις καταχωρήσεις για πληρωμές εκ μέρους του Εναγομένου προς τους Ενάγοντες, αφού η θέση του ίδιου του Μ.Ε.1 ήταν ότι οι εν λόγω πληρωμές έγιναν, η οποία και δεν αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο. Ο Εναγόμενος δεν με έπεισε ότι είχε καταστήσει ξεκάθαρο στους Ενάγοντες ότι συναλάττετο υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εταιρείας L.F.M.P. Caterers Ltd, και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα. Παρά το γεγονός ότι στάληκε η επιστολή Τεκμήριο 4 από τους Ενάγοντες, και οι δικηγόροι αυτού απάντησαν με τη επιστολή Τεκμήριο 5, ο ισχυρισμός αυτός δεν περιέχεται πουθενά στην αλληλογραφία, αλλά όντως προβάλλεται για πρώτη φορά στα δικόγραφα της παρούσας. Ιδιαίτερη βαρύτητα στην κατάληξη μου ότι ο Εναγόμενος συναλάττετο υπό την προσωπική του ιδιότητα, όμως, έχει το γεγονός ότι για πληρωμή των γκαζιών εξέδιδε επιταγές από τον προσωπικό του λογαριασμό, και όχι από αυτόν της εταιρείας. Η εξήγηση που έδωσε ότι ο λόγος για αυτό ήταν το ότι η L.F.M.P. Caterers Ltd είχε 6 άλλους συνέταιρους οι οποίοι αγόραζαν προϊόντα και χρέωναν την εταιρεία, δεν πείθει. Κακή δε εντύπωση μου έκανε η θέση του ότι η προαναφερόμενη εταιρεία αναγνωρίζει ότι οφείλει κάποιο ποσό στους Ενάγοντες το οποίο επανειλημμένα, ισχυρίστηκε, είπε στον Μ.Ε.1 ότι είναι πρόθυμη να το δώσει. Αφού αναγνώριζε την οφειλή, και ήταν πρόθυμη η εταιρεία να πληρώσει, γιατί δεν το έπραξε όντως; Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι οι Ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται με την διανομή υγραερίου, και διευθυντής της οποίας είναι ο κ. Μιχάλης Πίτσιακκος. Κατά το 2002 ο Εναγόμενος επικοινώνησε με τον κ. Πίτσιακκο, και ζήτησε από αυτόν όπως η Ενάγουσα τον προμηθεύει στο εστιατόριο «Αρχοντικό» με φιάλες γκαζιού. Οι Ενάγοντες όντως παρέδιδαν φιάλες γκαζιού όταν ειδοποιούντο από τον Εναγόμενο και εξέδιδαν σχετικά τιμολόγια. Ο Εναγόμενος κατέβαλε διάφορα ποσά έναντι, παραμένει όμως κάποιο ποσό οφειλόμενο μέχρι σήμερα. Οι Ενάγοντες ισχυρίστηκαν ότι το ποσό αυτό ανήρχετο σε Λ.Κ.3.436,27 την 31.12.2005 και ζήτησαν από τον Εναγόμενο να το αποπληρώσει, αυτός όμως δεν το έχει πράξει μέχρι σήμερα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε αστικές υποθέσεις, όπως και η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Ενάγοντα, να αποδείξει τους ισχυρισμούς του για την αξίωση του. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με τη μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη (βλ. μεταξύ άλλων και την πρόσφατη απόφαση στην Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Γιώτας Κυριάκου, Έφεση 7/08, ημερ. 18.5.2010) Βασική θέση της Υπεράσπισης αποτέλεσε η εισήγηση ότι ο Εναγόμενος δεν συναλλάττετο υπό την προσωπική του ιδιότητα, αλλά υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εταιρείας L.F.M.P. Caterers Ltd. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας παρατίθεται πιο πάνω, και για τους λόγους που εκεί εξηγήθηκαν, και τους οποίους δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω, ο Εναγόμενος δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ότι έθεσε κάτι τέτοιο υπ' όψιν των Εναγόντων, ιδιαίτερα αφού οι παραγγελίες γίνονταν προσωπικά από τον ίδιο, αλλά και οι επιταγές για πληρωμή των προϊόντων γίνονταν με επιταγές από τον προσωπικό του λογαριασμό, και όχι από τον λογαριασμό της προαναφερόμενης εταιρείας. Παραπέμπω περαιτέρω σε απόσπασμα από την απόφαση Ηρακλής Μιχαηλίδης ν. Φάνου Ν. Επιφανίου Λτδ, Πολ. Εφ. 62/07 ημερομηνίας 11.5.2009 της οποίας τα γεγονότα και προσομοιάζουν με αυτά της υπό εκδίκαση, και όπου αναφέρθηκαν τα εξής στην σελίδα 4 (από την πρωτόδικη απόφαση): «.οι μάρτυρες της Ενάγουσας ανέφεραν πως ουδέποτε ενημερώθηκαν ότι ο Εναγόμενος ενεργούσε για λογαριασμό εταιρείας. Τούτο αποτελεί και εύρημα του Δικαστηρίου. Ούτε καν γνώριζαν για την ύπαρξη εταιρείας. Κατ' ουσία ούτε και ο ίδιος ο Εναγόμενος δεν αμφισβήτησε αυτό το γεγονός, αφού δέχθηκε πως αναγραφόταν στα τιμολόγια το δικό του όνομα (όπως συνέβαινε και με άλλους) αλλά δεν το έλαβε υπόψη. Δεν μπορεί, ως εξήγησε, όποιος γράφει Ηρακλής Μιχαηλίδης να του λέει 'όχι να γράφεται Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ (sic)'. Παρόλα ταύτα, είχε την εξωφρενική απαίτηση, οι δοσοληψίες να μην δεσμεύουν τον ίδιο αλλά την εταιρεία. Επ' αυτού να επισημάνω πως ήταν δική του αποκλειστική ευθύνη και υποχρέωση να φέρει σε γνώση της Ενάγουσας την (δήθεν) αντιπροσωπευτική ιδιότητα υπό την οποία ενεργούσε και όχι της Ενάγουσας να προβεί σε έρευνες ή να συναγάγει αυτή την ιδιότητα από τις όποιες περιβάλλουσες περιστάσεις. Εξου και δεν έχει σημασία πως οι καταστάσεις, τα τιμολόγια ή και τα εμπορεύματα παραδίδονταν στην διεύθυνση όπου στεγάζετο το εργοστάσιο της εταιρείας. Ομοίως δεν έχει σχέση πως κάποιες πληρωμές έγιναν με επιταγές της εταιρείας και εκδίδονταν στο όνομα της αποδείξεις. Κάτι ανάλογο επιχειρήθηκε να τεθεί στην υπόθεση Χριστοδουλίδου ν. Mocassino Shoes Ltd, Πολ. Εφ. 11610, Ημερ. 14.4.2006.» Και πιο κάτω στην σελίδα 6 επικροτώντας την πιο πάνω αντιμετώπιση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου: «Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό του ότι η εταιρεία Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ συναλλασσόταν με την εμπορική επωνυμία «Ηρακλής Μιχαηλίδης» στα όσα εύλογα το Πρωτόδικο Δικαστήριο διαπίστωσε, προσθέτουμε ότι αυτός, εάν τα πράγματα, όντως, είχαν όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, είχε καθήκον, μετά την σύσταση της εταιρείας το 1980, να ενημερώσει την εφεσίβλητη ότι πλέον η συναλλαγές αφορούν την εταιρεία και όχι να την αφήσει με την εντύπωση που βάσιμα είχε σχηματίσει πριν από τη σύσταση της εταιρείας, όταν ο εφεσείων συναλλασσόταν ως άτομο». Των πιο πάνω δεδομένων, θεωρώ ότι η εισήγηση του Εναγομένου δεν μπορεί να γίνει δεκτή, και ο ίδιος δεσμεύεται προσωπικά από τις επίδικες συναλλαγές. Στο στάδιο αυτό καθίσταται απαραίτητη η εξεύρεση του οφειλόμενου ποσού. Όσον αφορά στα τιμολόγια Τεκμήριο 2, προκύπτουν τα εξής: - Το τιμολόγιο με αριθμό 3289 δεν φέρει υπογραφή παραλήπτη, και άρα δεν θα ληφθεί υπ' όψιν. - Το τιμολόγιο 9506 αναφέρει διάφορα ποσά ως τελικά, και δεν μπορεί να εξαχθεί από αυτό ασφαλές συμπέρασμα ως προς το ποσό για το οποίο εξεδόθη. - Το τιμολόγιο με αριθμό 8443 αναφέρει ποσό Λ.Κ.480,00, αλλά από την μαρτυρία του κ. Πίτσιακκου προέκυψε ότι το ορθό ποσό είναι Λ.Κ.48,
7. - Στο τιμολόγιο με αριθμό 8725 δεν φαίνεται ποίου είναι η υπογραφή, και εάν αυτή σχετίζεται με τον Εναγόμενο. Κατ' επέκταση δεν μπορεί να ληφθεί υπ' όψιν. - Τα τιμολόγια με αριθμούς 6324 και 5712 δεν φέρουν υπογραφή παραλήπτη και άρα δεν θα ληφθούν υπ' όψιν. - Το τιμολόγιο με αριθμό 3871 δεν θα ληφθεί υπ' όψιν ένεκα του ότι δεν φαίνεται κατά πόσο υπάρχει ή όχι υπογραφή παραλήπτη. Αφού αφαιρεθούν τα πιο πάνω, το άθροισμα των τιμολογίων του Τεκμηρίου 2 ανέρχεται σε Λ.Κ.6.455,
8. Από τα Τεκμήρια 1 και 3 προκύπτει ότι ο Εναγόμενος προέβη σε πληρωμές έναντι του υπολοίπου του ύψους Λ.Κ.4.454,
9. Έπεται πως οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την οφειλή σε αυτούς από τον Εναγόμενο ποσού Λ.Κ.2.000,25 ήτοι €. 3.417,
10. Όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω στην παρούσα, επί των τιμολογίων δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για χρέωση τόκου, και καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε η οποία να στηρίζει την αξίωση των Εναγόντων για επιδίκαση τόκου προς 9% ετησίως. Το γεγονός αυτό περιορίζει τους Ενάγοντες στην επιδίκαση νόμιμου τόκου. Εκδίδεται ακολούθως απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου για ποσό €. 3.417,63 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από 31.5.2007 μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, και άρα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή . (Υπ.) Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο