Επί τοις αφορώσι την εταιρείαν JONCH ESTATES LTD, Αίτηση αρ: 521/09, 6 Μαΐου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A173 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αίτηση αρ: 521/09 Επί τοις αφορώσι την εταιρείαν JONCH ESTATES LTD, εκ Λευκωσίας και Επί τοις αφορώσι τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 άρθρα 211, 212, 213, 220,
- 6 Μαΐου,
- Για τους αιτητές «Alpha Bank Cyprus Ltd», εμφανίζεται η κα Γ. Ζαχαρίου για τους κ.κ. Ανδρέας Β. Ζαχαρίου και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους καθ΄ ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Α. Θ. Μαθηκολώνης για τους κ.κ. Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης και Σία. Για τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη, καμία εμφάνιση. Απόφαση Με την προκείμενη αίτηση, η οποία κατεχωρίστηκε στις 17.7.09, οι αιτητές εταιρεία «Alpha Bank Cyprus Ltd» («οι αιτητές»), επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος για την εκκαθάριση της εταιρείας «Jonch Estates Ltd» («οι καθ΄ ων η αίτηση»). Ισχυρίζονται πως οι καθ΄ ων η αίτηση αδυνατούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους και επικαλούνται, ως τεκμήριο της αδυναμίας αυτής, το γεγονός πως παραμένει εκκρεμούσα ειδοποίηση απαίτησης που επεδόθηκε νομίμως στους καθ΄ ων η αίτηση στις 23.6.
- Στο σώμα της αίτησης καταγράφονται τα εξής: Οι καθ΄ ων η αίτηση αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης διά μετοχών, εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών, με μετοχικό κεφάλαιο ύψους €8.500 (Λ.Κ.5.000). Αυτοί διατηρούν εγγεγραμμένο γραφείο στη Λευκωσία, επί της οδού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ αρ. 25, 1065, «Thea Court», 2ος όροφος, διαμ. 202, και έχουν, ως καταστατικό σκοπό, μεταξύ άλλων, την απόκτηση, διαχείριση και εκμετάλλευση ακινήτων. Οι καθ΄ ων η αίτηση αδυνατούν να εξοφλήσουν τα χρέη τους εφ΄ όσον παραμένει οφειλόμενο εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος τους. Πρόκειται για χρέος ύψους Λ.Κ.317.820,04 (ισόποσον €543.027,78), επιπλέον τόκοι και έξοδα. Τα ποσά αυτά επεδικάστηκαν εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση στις 19.12.06, κατά την εκδίκαση της αγωγής αρ. 3964/01 (Ε.Δ. Λάρνακας). Την αδυναμία των καθ΄ ων η αίτηση να αποπληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος τους δηλώνει και το γεγονός πως παραμένει εκκρεμείς σχετική ειδοποίηση απαίτησης, την οποία οι αιτητές επέδωσαν στους καθ΄ ων η αίτηση στις 23.6.
- Ως νομικό υπόβαθρο της αίτησης καταγράφονται τα άρθρα 211(ε) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιμιλίας Βούρκα, η οποία, επιγραμματικώς, αναφέρει πως όλα όσα καταγράφονται στο σώμα της αίτησης είναι ορθά και αληθή. Η ένορκη δήλωση της Αιμιλίας Βούρκα είναι προγενέστερη της αίτησης και φέρει ημερομηνία 14.7.
- Στην αίτηση επισυνάπτεται αντίγραφο της τελικής απόφασης στην αγωγή αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.06, από την οποίαν πηγάζει το επίδικο χρέος. Η απόφαση εξεδόθηκε ερήμην και από το κείμενό της προκύπτει πως αυτή συνδέεται με την προηγηθείσα τελική απόφαση στην αγωγή αρ. 334/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 10.11.
- Η τελική απόφαση στην αγωγή αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.06, διαλαμβάνει και τα εξής: «Νοείται ότι οιονδήποτε ποσό εισπραχθεί από τους ενάγοντες κατ΄ εκτέλεση της απόφασης και των διαταγμάτων με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή 334/01 Λάρνακας, ημερ. 10.11.06, εξαιρουμένων των εξόδων, θα αφαιρείται και/ή δεν θα εισπράττεται κατ΄ εκτέλεση της απόφασης στην παρούσα αγωγή». Οι καθ΄ ων η αίτηση κατεχώρισαν γραπτή ένσταση επικαλούμενοι σωρεία λόγων. Αυτοί αφορούν τόσον στην παραδεκτή καταχώριση της αίτησης όσον και στη βασιμότητά της επί της ουσίας. Οι καθ΄ ων η αίτηση επέμειναν σε όλους τους λόγους ένστασης μέχρι τέλους. Λαμβανομένων υπ΄ όψιν και των όσων ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση εισηγήθηκε διά της επιμελημένης τελικής του αγόρευσης, οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται ως εξής:
(1)Οι καθ΄ ων η αίτηση δύνανται να αποπληρώσουν το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος εφ΄ όσον διαθέτουν ακίνητη περιουσία υπερτριπλάσιας αξίας. Οι αιτητές είναι πιστωτές πλήρως εξασφαλισμένοι.
(2)Οι καθ΄ ων η αίτηση αμφισβητούν με καλή πίστη το εξ αποφάσεως χρέος γιατί η τελική απόφαση στην αγωγή αρ. 3964/01 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.06 εξασφαλίσθηκε κατόπιν δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή ψευδορκίας. Εκκρεμούν σχετικώς η Πολιτική Έφεση αρ. 109Α/2007 καθώς και η Πολιτική Έφεση αρ. 149/2009 οι οποίες έχουν καλές πιθανότητες επιτυχίας.
(3)Η αίτηση είναι κακόπιστη και εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς.
(4)Η αίτηση είναι άκυρη και ανυπόστατη εφ΄ όσον το περιεχόμενό της δεν επιβεβαιώνεται από έγκυρη συνοδευτική δήλωση. Η ενόρκως δηλούσα Αιμιλία Βούρκα δεν γνωρίζει τα γεγονότα και δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει το περιεχόμενο της αίτησης. Επιπλέον, η ένορκη δήλωση της Αιμιλίας Βούρκα είναι άκυρη εφ΄ όσον είναι προγενέστερη της αίτησης.
(5)Η αίτηση είναι δικονομικώς άκυρη εφ΄ όσον δεν καταγράφει, στο σώμα της, τους περί Εταιρειών Κανονισμούς ούτε τους περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς.
(6)Ουδεμία έγκυρη ειδοποίηση απαίτησης επεδόθηκε νομίμως στους καθ΄ ων η αίτηση. Το έγγραφο που επεδόθηκε στο γραμματέα των καθ΄ ων η αίτηση δεν αποτελεί ειδοποίηση απαίτησης εκδοθείσα και υπογεγραμμένη από τους αιτητές. Πρόκειται για έγγραφο το οποίο εξεδόθηκε και υπογράφεται από τους δικηγόρους των αιτητών. Επιπλέον, το φερόμενο, ως ειδοποίηση απαίτησης, έγγραφο δεν επεδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο των καθ΄ ων η αίτηση.
(7)Η αίτηση δεν μπορεί να εξετασθεί υπό το πρίσμα των όσων διαλαμβάνει το άρθρο 212(γ) του Κεφ. 113 εφ΄ όσον το άρθρο αυτό δεν καταγράφεται στο σώμα της ως η νομική βάση.
(8)Υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες θα ήταν άδικη η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης των καθ΄ ων η αίτηση. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Γεωργίου Σοφοκλέους, εκ των μετόχων και διευθυντών των καθ΄ ων η αίτηση. Κατ΄ αρχάς, αυτός δέχεται την αλήθεια της περιγραφής των καθ΄ ων η αίτηση, ως αυτή δίδεται στην αίτηση, και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Προσθέτει δε τα ακόλουθα: Διά της εκκρεμούσας Πολιτικής Έφεσης αρ. 109Α/2007 προσβάλλεται το κύρος ενδιάμεσης απόφασης διά της οποίας απερρίφθηκε αίτηση των καθ΄ ων η αίτηση, ως εξ αποφάσεως οφειλετών, για παράταση του χρόνου για την καταχώριση αίτησης παραμερισμού της τελικής απόφασης στην αγωγή αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.
- Διά της εκκρεμούσας Πολιτικής Έφεσης αρ. 149/2009 προσβάλλεται το κύρος ενδιάμεσης απόφασης διά της οποίας επετράπηκε η διόρθωση της προαναφερθείσας τελικής απόφασης ημερ. 19.12.
- Οι πιθανότητες επιτυχίας των δύο αυτών εφέσεων είναι πολύ καλές. Εάν οι εφέσεις επιτύχουν θα επηρεασθεί και η προκείμενη διαδικασία η οποία πηγάζει από την τελική απόφαση στην αγωγή αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.
- Τέλος, ο Γεώργιος Σοφοκλέους ισχυρίζεται πως «... οι αιτητές στην παρούσα αίτηση και ενάγοντες στις ως άνω αναφερόμενες δύο αγωγές, εξασφάλισαν στις 10.11.06 απόφαση στην αγωγή αρ. 334/01 σε σχέση με το δάνειο που παραχώρησαν (στον ίδιο) με την εξασφάλιση υποθήκης που παραχώρησε η εταιρεία JONCH ESTATES LTD και αργότερα στις 19.12.06 προχώρησαν και εξασφάλισαν απόφαση στην αγωγή αρ. 3964/01 χωρίς να έχουν υποστεί οποιανδήποτε ζημία ψευδώς και δολίως παριστάνοντας στο Δικαστήριο ότι υπέστησαν τις ζημιές που ισχυρίστηκαν χωρίς να έχουν υποστεί οποιανδήποτε ζημιά .» (δείτε στην παρα. 9.
- της ένορκης δήλωσης του Γεωργίου Σοφοκλέους). Προς απόδειξη της αίτησης κατέθεσαν, ενώπιον του Δικαστηρίου, ενόρκως ο Σάββας Άδωνης, υπάλληλος των αιτητών, ο Πανίκος Αριστείδου, ιδιώτης δικαστικός επιδότης, και η προρρηθείσα Αιμιλία Βούρκα. Προς υποστήριξη της ένστασης κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ενόρκως ο Χριστάκης Γεωργίου Σοφοκλέους, γραμματέας των καθ΄ ων η αίτηση, και ο Άγγελος Αγαθοκλέους, προσοντούχος εκτιμητής ακινήτων. Οι μάρτυρες κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία: την ένορκη δήλωση επίδοσης της ειδοποίησης απαίτησης ημερ. 23.6.09 (τεκμήριο 1), τις δημοσιεύσεις της προκείμενης διαδικασίας σε μία ημερήσια εφημερίδα καθώς και στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας (τεκμήρια 2 και 3, αντιστοίχως), καταστάσεις κίνησης λογαριασμών του Γεωργίου Σοφοκλέους (τεκμήριο 4), την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 15.2.07, διά της οποίας επιδιώκεται η παράταση του χρόνου καταχώρισης αίτησης για τον παραμερισμό της τελικής απόφασης στην αγωγή αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.06, και την ενδιάμεση απορριπτική απόφαση του Δικαστηρίου επί της αίτησης αυτής, ημερ. 4.5.07, την ειδοποίηση έφεσης που κατεχωρίστηκε εναντίον της ενδιάμεσης απορριπτικής απόφασης ημερ. 4.5.07, την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 15.2.07 διά της οποίας επιδιώκεται η παράταση του χρόνου καταχώρισης αίτησης για τον παραμερισμό της τελικής απόφασης στην αγωγή αρ. 334/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 10.11.06 καθώς και την ενδιάμεση απορριπτική απόφαση του Δικαστηρίου επί της αίτησης αυτής, ημερ. 4.5.07, την ειδοποίηση έφεσης εναντίον της ενδιάμεσης απορριπτικής απόφασης στα πλαίσια της αγωγής αρ. 334/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 4.5.07 καθώς και την σχετική απορριπτική απόφαση του Εφετείου, στα πλαίσια της Πολιτικής Έφεσης αρ. 109/2007, ημερ. 6.7.09 (τεκμήρια 5, 10 και 11), την τελική απόφαση στην αγωγή αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.06 (τεκμήρια 6 και 19), έκθεση για την επανεκτίμηση της αξίας ακινήτου υπ΄ αριθμόν εγγραφή 8916, ημερ. 3.12.07 (τεκμήριο 7), έκθεση επενεκτίμησης αξίας ακινήτων του Γεωργίου Σοφοκλέους ημερ. 13.3.07 (τεκμήριο 8), αναφορά για την εταιρική φυσιογνωμία των καθ΄ ων η αίτηση (τεκμήριο 9), την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 24.3.09 για τη διόρθωση της τελικής απόφασης στην αγωγή αρ. 3964/20001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.06 (τεκμήριο 12), την ενδιάμεση απόφαση ημερ. 11.5.09 διά της οποίας επεράπηκε η διόρθωση αυτή (τεκμήριο 13) καθώς και την ειδοποίηση έφεσης εναντίον αυτής της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 11.5.09 (τεκμήριο 14), το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής αρ. 3964/2001 (Ε. Δ. Λάρνακας), την έκθεση απαίτησης, την έκθεση υπεράσπισης και την απάντηση στην υπεράσπιση που κατεχωρίστηκαν σχετικώς (τεκμήρια 15, 16, 17 και 18, αντιστοίχως), ένορκες δηλώσεις που κατεχωρίστηκαν στα πλαίσια της εκδίκασης της αγωγής αρ. 3964/01 (Ε.Δ. Λάρνακας), για σκοπούς απόδειξης (τεκμήρια 20 και 21), την τελική απόφαση στην αγωγή αρ. 334/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 10.11.06 (τεκμήριο 22), εκθέσεις εκτίμησης αξίας ακίνητης περιουσίας των καθ΄ ων η αίτηση (τεκμήρια 23 και 24), πιστοποιητικά ημερ. 10.6.10 που δηλώνουν τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου και τα ονόματα των αξιωματούχων των καθ΄ ων η αίτηση (τεκμήρια 25 και 26). Έχω εξετάσει τη μαρτυρία που προσεκόμισαν οι δύο πλευρές, υπό το πρίσμα και των λόγων ένστασης. Διαπιστώνω, κατά πρώτον, πως η κατάθεση των ειδοποιήσεων που αφορούν στην Πολιτική Έφεση αρ. 109Α/2007 (τεκμήριο 11) καθώς και την Πολιτική Έφεση αρ. 149/2009 (τεκμήριο 14) και η κοινή θέση πως οι δύο αυτές εφέσεις εξακολουθούν να εκκρεμούν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναδεικνύει, ως κυρίαρχο ζήτημα ουσίας, το κατά πόσον οι καθ΄ ων η αίτηση πράγματι αδυνατούν και/ή πράγματι αμελούν να αποπληρώσουν το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος τους, ως τα άρθρα 211 (ε) και 212(α) του Κεφ. 113 προϋποθέτουν. Η καθοριστική σημασία του ζητήματος αυτού δικαιολογεί την κατά προτεραιότηταν επίλυσή του. Ας σημειωθεί πως πως η βασιμότητα της αίτησης θα εξετασθεί υπό το πρίσμα των νομοθετικών διατάξεων που καταγράφονται στο σώμα της, ως το νομικό της υπόβαθρο. Η προσκομισθείσα μαρτυρία θα αξιολογηθεί σε συνάρτηση με όσα τα άρθρα 211(ε) και 212(α) του Κεφ. 113 ορίζουν ως περιπτώσεις αδυναμίας μίας εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της. Συναφώς αναφέρω πως η παρα. (ε) του άρθρου 211 ορίζει, κατά τρόπον γενικό, τη δυνατότητα εκκαθάρισης εταιρείας από το Δικαστήριο στην περίπτωση που αυτή είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Η περιπτωσιολογία του άρθρου αυτού είναι ευρεία. Ευρύ είναι και φάσμα της μαρτυρίας που μπορεί να παρουσιασθεί για να καταδειχθεί η ανικανότητα αυτή. Από την άλλη, η παρα. (α) του άρθρου 212, η οποία δεν είναι αυτοτελής, ορίζει ειδική περίπτωση ανικανότητας μιας εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της καθιερώνοντας σχετικό νομοθετικό τεκμήριο (GIP Constructions LTd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 12, M. Moulettaris Machinery Co Ltd n. Ζήνωνος
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1649, Pan - Aman Hotels Ltd v. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1796, 1799 C.Phasarias (Automotive Centre) Ltd n. Εταιρεία Σκυροποιϊα «Λεωνίκ» Λτδ,
(2009)1 (Β) Α.Α.Δ. 1457, δείτε και στο σύγγραμμα Farrar's Company Law, third edition, Butterworths, σελ. 683 - 5). Έτσι, μια εταιρεία τεκμαίρεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της εάν αμελεί να αποπληρώσει χρέος της παρά το ότι προηγήθηκε έγκυρη και νομότυπη επίδοση σχετικής ειδοποίησης απαίτησης (άρθρο 212(α) του Κεφ. 113). Εφ΄ όσον διά της εκκρεμούσας Πολιτικής Έφεσης αρ. 109Α/2007 (τεκμήριο 11) επιδιώκεται η ανατροπή ενδιάμεσης απόφασης διά της οποίας απερρίφθηκε αίτημα των καθ΄ ων η αίτηση, ως εξ αποφάσεως οφειλετών, για την παράταση του χρόνου καταχώρισης αίτησης για τον παραμερισμό της τελικής απόφασης στην αγωγή αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.06, και εφ΄ όσον διά της εκκρεμούσας Πολιτικής Έφεσης αρ. 149/2009 (τεκμήριο 14) επιδιώκεται η ανατροπή ενδιάμεσης απόφασης διά της οποίας επετράπηκε η διόρθωση αυτής της τελικής απόφασης, έπεται πως η εκκρεμότητα των εφέσεων αυτών δηλώνει την, εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση, ευθεία αμφισβήτηση της ορθότητας της τελικής απόφασης στην αγωγή αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.06. Κατ΄ ακολουθίαν, εφ΄ όσον η τελική αυτή απόφαση είναι η γενεσιουργός του επίδικου χρέους, έπεται πως η εκκρεμότητα των δύο εφέσεων δηλώνει την, εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση, ευθεία αμφισβήτηση του επίδικου χρέους. Βεβαίως, η προσχηματική αμφισβήτηση εξ αποφάσεως χρέους δεν είναι αρκετή. Το δίκαιο δεν προσφέρει προστασία σε εταιρεία η οποία αρνείται να αποπληρώσει το χρέος της με το πρόσχημα της αμφισβήτησής του. Εταιρεία δικαιούται προστασίας υπό τις κατάλληλες συνθήκες, και εφ΄ όσον καταδείξει, εκ πρώτης όψεως, πως αμφισβητεί το χρέος με καλή πίστη και γνήσιες προθέσεις και κατά τρόπον ουσιαστικό. Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την αυθεντία Halsbury's Laws of England, fourth edition, 2004, reissue, volume 7
(3)para. 452: «
- Who may not petition. .. A winding-up order may not be made on a debt which is disputed in good faith by the company; the court must see that the dispute is based on a substantial ground. A dispute as to the precise amount due is not a sufficient answer to the petition. If there is a genuine dispute, the petition ma be dismissed or stayed..». Παραθέτω, επίσης, το ακόλουθο εκτενές απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 31/2008 Ανδρέας Χατζηγιάννης ν. C and I Kyprianou Promotions Ltd, ημερ. 12.7.
- Σημεία του αποσπάσματος παρατίθενται υπογραμμισμένα για έμφαση: «. Όπως έχει λεχθεί και στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση New Travellers Chambers Ltd v. Cheese and Green
(1894)70 LT 271 επανειλημμένα έχει αποφασισθεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company
(1992)2 All E.R. 797). ............................ H απλή άρνηση πληρωμής ενός αδιαμφισβήτητου χρέους συνιστά πάντα καλή μαρτυρία ότι ο χρεώστης αδυνατεί να πληρώσει. Εάν το Δικαστήριο όμως εξαγάγει το συμπέρασμα ότι μια εταιρεία προβάλλει μια ουσιαστική υπεράσπιση καλόπιστα και δεν επιδιώκει απλά να αποφύγει τις επιπτώσεις της οφειλής της, τότε ασφαλώς δεν θα εγκρίνει την αίτηση εκκαθάρισης. ............................ . χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στο ακόλουθο απόσπασμα ..από το σύγγραμμα Palmer's Company Law, 24th Edn. Pp. 1364 - 1367: «Bona fide dispute over debt We have already seen how, where there is a bona fide dispute as to the debt, the company cannot be said to have neglected to pay on a statutory demand. Coupled with this is a related general principle that a petition for winding up with a view to enforcing payment of a disputed debt is an abuse of the process of the court and should be dismissed with costs. Each case ultimately turns on its facts but the following points arise from the cases. Where a debt is not disputed or the claim is substantial a creditor may present a petition with the object of forcing the company to pay. «Substantial» here means having substance. In such a case pursuit of the claim with personal hostility, even venom and an ulterior motive, do not constitute an abuse of the process of the court. Similarly where the company is proved by other means to be insolvent or where the dispute is as to amount only an order will be made. To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. «Substantial» means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company «to bring forward a prima facιe case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding». In considering the matter the court will take into account the following factors:
(1)the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;
(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;
(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based;
(4)an allegation by the company that the judgment was obtained be fraud. However, none of these factors is conclusive»». [Δείτε, επίσης, την απόφαση στην Αίτηση αρ. 7/1980 (Ε.Δ. Λάρνακας) In the matter of Brikent Estates Company Ltd, εκδοθείσα τον Ιούλιο του έτους 1980]. Εν προκειμένω, επιπλέον του αδιαμφισβήτητου γεγονότος της εκκρεμότητας της Πολιτικής Έφεσης αρ. 109Α/2007 και της Πολιτικής Έφεσης αρ. 149/2009, κρίσιμη, για να επιλυθεί το ζήτημα της αδυναμίας και/ή της αμέλειας των καθ΄ ων η αίτηση να αποπληρώσουν το επίδικο χρέος, είναι και η ένορκη κατάθεση του μάρτυρά τους Χριστάκη Γεωργίου Θεοδώρου. Ο μάρτυρας αυτός, παραπέμποντας στα τεκμήρια 10 έως και 22, εδήλωσε τα εξής: Οι καθ΄ ων η αίτηση δεν παραλείπουν και ούτε αμελούν να εξοφλήσουν το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος. Οι καθ΄ ων η αίτηση, με καλή πίστη και ειλικρίνεια, πιστεύουν πως δεν οφείλουν το χρέος αυτό. Εξ ου και κατεχώρισαν την Πολιτική Έφεση αρ. 109Α/2007 και την Πολιτική Έφεση αρ. 149/
- Αυτές εξακολουθούν να εκκρεμούν και έχουν, σύμφωνα με τη γνώμη του συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση, πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας. Η τελική απόφαση στην αγωγή αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 19.12.06, εξεδόθηκε κατόπιν δόλιας συμπεριφοράς και ψευδών παραστάσεων εκ μέρους των αιτητών και/ή των υπαλλήλων τους που κατέθεσαν ως μάρτυρες για σκοπούς απόδειξης. Συγκεκριμένα, οι αιτητές, διά των ψευδών, κακόβουλων και δόλιων ενόρκων δηλώσεων της υπαλλήλου τους Εύης Αποστόλου, προχώρησαν σε απόδειξη της αγωγής αρ. 3964/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας) και εξασφάλισαν την έκδοση της τελικής απόφασης ημερ. 19.12.06, ενώ είχε προηγηθεί (στις 10.11.06) η έκδοση της συναφούς απόφασης στην αγωγή αρ. 334/2001 (Ε.Δ. Λάρνακας). Οι αιτητές ουδέποτε επεχείρησαν να εκτελέσουν την απόφαση ημερ. 10.11.06 και ουδέποτε απέδειξαν πως η εκτέλεση της απόφασης αυτής είναι αδύνατη. Εξετάζοντας την ένορκη μαρτυρία του Χριστάκη Γεωργίου Θεοδώρου, καθοδηγουμένη και από τις αυθεντίες που παρατίθενται πιο πάνω, καταλήγω πώς η πλευρά των καθ΄ ων η αίτηση επέτυχε να προβάλει μία, εκ πρώτης όψεως, γνήσια και καλόπιστη αμφισβήτηση του επίδικου χρέους, ένα, εκ πρώτης όψεως, ουσιαστικό ζήτημα, άξιο για περαιτέρω συζήτηση. Η εικόνα αυτή δεν ανατρέπεται από τη μαρτυρία που προσεκόμισαν οι αιτητές. Οι Σάββας Άδωνη και Αιμιλία Βούρκα εξέφρασαν απλώς τις απόψεις τους περί των λίγων πιθανοτήτων επιτυχίας της Πολιτικής Έφεσης αρ. 109Α/2007 και της Πολιτικής Έφεσης αρ. 149/
- Όμως, τέτοιες απόψεις δεν αρκούν. Η αποτυχία των αιτητών να αποδείξουν την αδυναμία και/ή την αμέλεια των καθ΄ ων η αίτηση να αποπληρώσουν το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος αποτελεί πρόκριμα για την τύχη της αίτησης. Καθιστά δε αχρείαστη τη συζήτηση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση εταιρείας «Jonch Estates Ltd» και εναντίον των αιτητών εταιρείας «Alpha Bank Cyprus Ltd». (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο