← Κύπρος

ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΣΑΒΒΑ ν. ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 45/2009, 10 Μαίου, 2011

ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΣΑΒΒΑ ν. ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 45/2009, 10 Μαίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A180 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Ι. ΠΟΓΙΑΤΖΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 45/

  1. ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΣΑΒΒΑ, Eνάγων, - και -
  2. ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ,
  3. KANARIS & KOLAS CONTRUCTIONS LTD,
  4. KANAKO DEVELOPEMENTS, Εναγόμενοι. ------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 2009, ΓΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΕΓΓΡΑΦΩΝ: 10 Μαίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή-Ενάγοντα: κ. Χριστόφορος Χριστοφή για Χριστοφή & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους 1-3: κ. Μιχάλης Μιχαήλ για Ε. Neophytou & Partners LLC. ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Παρατίθεται αυτούσιο το αιτητικό της Αίτησης με την οποία ο Αιτητής εξαιτείται: «
  5. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγομένους 1, 2 και 3 όπως προβούν σε αποκάλυψη ενόρκως και παράδοση αντιγράφων εντός 15 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του διατάγματος ή/και εντός τέτοιου χρονικού διαστήματος το οποίο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπον υπό τις περιστάσεις, στον ενάγοντα ή τους δικηγόρους του, όλων των εγγράφων που αφορούν την παρούσα υπόθεση τα οποία βρίσκονται στην κατοχή ή στον έλεγχο ή στη φύλαξη τους ή/και τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή τους ή τον έλεγχο τους και/ή τη φύλαξη τους και σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής από κατά/ή περί τις αρχές του 1998 μέχρι και σήμερα, και ειδικότερα, αλλά όχι περιοριστικά, τα πιο κάτω έγγραφα: 1.1 Αγοραπωλητήρια έγγραφα και/ή συμφωνίες τις οποίες έχει συνάψει η εναγομένη 2 και/ή 3 με οποιαδήποτε τρίτα πρόσωπα για πώληση σε τρίτους πελάτες της κατοικιών, διαμερισμάτων και οποιασδήποτε άλλης περιουσίας, 1.2 τραπεζικά έγγραφα συμπεριλαμβανομένων συμφωνιών δανείων ή λογαριασμών παρατραβήγματος ή άλλων συμφωνιών που έχει συνάψει η εναγομένη 2 και/ή 3 με οποιαδήποτε τράπεζα καθώς επίσης και καταστάσεις όλων των τραπεζικών λογαριασμών των εναγομένων 2 και 3, 1.3 ψηφίσματα ή αποφάσεις γενικής συνέλευσης, ψηφίσματα ή αποφάσεις διοικητικού συμβουλίου και εσωτερικά σημειώματα των εναγομένων 2 και 3, 1.4 ελεγμένους λογαριασμούς και/ή λογιστικά βιβλία και/ή οικονομικές καταστάσεις, και/ή οικονομικά αρχεία και/ή βιβλία και/ή ηλεκτρονικά αποθηκευμένα στοιχεία σε σκληρούς δίσκους και/ή ψηφιακούς δίσκους και/ή έγγραφα σε οποιαδήποτε μορφή και αν φυλάσσονται ή και αντίγραφα τους τα οποία βρίσκονται στην κατοχή των εναγομένων και/ή αφορούν την εναγομένη 2 και/ή 3, 1.5 αντίγραφα επιταγών ή βιβλιαρίων επιταγών όλων των τραπεζικών λογαριασμών που είχε σε οποιοδήποτε χρόνο η εναγομένη 2 και/ή
  6. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπον υπό τις περιστάσεις.
  7. Τα έξοδα, πλέον έξοδα Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου 10240652F), πλέον έξοδα επιδόσεως.» Η Αίτηση βασίζεται κυρίως στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.28, θ.θ.1-5 και 11, καθώς και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΑΙΤΗΤΗ Οι βασικοί ισχυρισμοί του Αιτητή, όπως αυτοί προβάλλονται τόσο μέσα από την Ε/Δ που συνοδεύει την Αίτηση, όσο και από την Συμπληρωματική του Ε/Δ είναι οι ακόλουθοι:
  8. Η παρούσα Αγωγή είναι Παράγωγη Αγωγή (Derivative Action) και εγέρθηκε από τον ίδιο εκ μέρους και για λογαριασμό των Εναγομένων Εταιρειών 2 & 3, των οποίων ήταν ιδρυτικός μέτοχος και σύμβουλος και κατά 50% ιδιοκτήτης του μετοχικού της κεφαλαίου.
  9. Η Αγωγή εγείρεται και εναντίον του Εναγομένου 1, ο οποίος ήταν επίσης ιδρυτικός μέτοχος και σύμβουλος των Εναγομένων Εταιρειών 2 &
  10. Οι Εναγόμενες 2 και/ή 3 ασχολούντο με κατασκευές σπιτιών. Ο Αιτητής είναι οικοδόμος στο επάγγελμα και ασχολείτο αποκλειστικά με την κατασκευαστική και/ή οικονομική πλευρά των δραστηριοτήτων των Εναγομένων 2 και/ή 3, ενώ την απόλυτη διαχείριση και/ή έλεγχο τους είχε ο Εναγόμενος 1, τον οποίο ο Αιτητής εμπιστευόταν απόλυτα.
  11. Όπως προέκυψε εκ των υστέρων, ο Εναγόμενος 1 σε διάφορες περιόδους οικειοποιήθηκε περιουσιακά στοιχεία και χρήματα των Εναγομένων 2 και 3 χωρίς να τα αποδώσει στις Εταιρείες, αλλά ούτε και στον Αιτητή.
  12. Μόλις περιήλθαν σε γνώση του Αιτητή οι πιο πάνω ενέργειες του Εναγομένου 1, προέβηκε σε καταχώριση Αιτήσεων με βάση τον Περί Εταιρειών Νόμο, ζητώντας, μεταξύ άλλων, να του αποκαλυφθούν τα λογιστικά στοιχεία των Εναγομένων Εταιρειών 2 &
  13. Εκδόθηκαν τότε συγκεκριμένα Διατάγματα, με τα οποία όμως οι Εναγόμενες 2 και 3, δεν συμμορφώθηκαν.
  14. Με την παρούσα Αγωγή ο Αιτητής διεκδικεί αποζημιώσεις εναντίον του Εναγομένου 1 για τις διάφορες δόλιες και/ή παράνομες ενέργειες και/ή υπεξαίρεση περιουσιακών στοιχείων που έχει προβεί σε βάρος των Εναγομένων 2 και 3, αλλά και του ιδίου.
  15. Λόγω του ότι ο Εναγόμενος 1 είχε τον απόλυτο έλεγχο των Εναγομένων 2 & 3, έχει στην κατοχή του και/ή υπό τον έλεγχο του όλα τα έγγραφα που αφορούν στις δραστηριότητες τους, όπως αγοραπωλητήρια έγγραφα με τρίτους για αγορά σπιτιών, τραπεζικά έγγραφα και λογιστικές καταστάσεις.
  16. Τα πιο πάνω έγγραφα είναι απολύτως αναγκαία να αποκαλυφθούν στην πλευρά του Ενάγοντα διότι αποτελούν βασικό μέρος της προσπάθειας για στοιχειοθέτηση της υπόθεσης εναντίον των Εναγομένων και αποκάλυψης των παράνομων ενεργειών του Εναγομένου
  17. Εάν δεν αποκαλυφθούν τα πιο πάνω έγγραφα, θα είναι αδύνατο ο Ενάγων να προχωρήσει στη σύνταξη της Ε/Α για να προχωρήσει η υπόθεση. ΕΝΟΡΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΓΓΡΑΦΩΝ: ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η βασική πρόνοια είναι η Δ.28, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει οποιοδήποτε διάδικο να προβεί σε Ένορκη Αποκάλυψη όλων των εγγράφων που βρίσκονται ή βρίσκονταν στην κατοχή του και που σχετίζονται με οποιοδήποτε επίδικο θέμα. Αναφέρει συγκεκριμένα η Δ.28, θ.1: «
  18. Αny party may, without filing any affidavit, apply to the Court or a Judge for an order directing any other party to any cause or matter to make discovery on oath of the documents which are or have been in his possession or power relating to any matter in question therein. On the hearing of such application the Court or Judge may either refuse or adjourn the same, if satisfied that such discovery is not necessary, or not necessary at that stage of the cause or matter, or make such order, either generally or limited to certain classes or documents, as may, in the Court΄s or Judge΄s discretion, be thought fit: provided that discovery shall not be ordered when and so far as the Court or Judge shall be of opinion that it is not necessary either for disposing fairly of the cause or matter or for saving costs. If an order is made for discovery, such order shall specify the time within which the party directed to make discovery shall file his affidavit.» Όπως φαίνεται από το πιο πάνω λεκτικό, το θέμα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο, εξετάζοντας την Αίτηση πρέπει να ικανοποιηθεί ότι η Αποκάλυψη είναι αναγκαία στο συγκεκριμένο στάδιο της διαδικασίας που επιζητείται και για το σκοπό της δίκαιης επίλυσης της υπόθεσης ή για εξοικονόμηση Εξόδων. Όπως αναφέρθηκε για το ίδιο θέμα από τον πρώην Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Παναγιώτης Καλλής, σε Σεμινάριο του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού, στις 19-20 Μαίου, 1995, ο στόχος της Αποκάλυψης είναι τριπλός: «(α) για να καταστεί δυνατό για το κάθε μέρος να χρησιμοποιήσει πριν τη δίκη ή να παρουσιάσει κατά τη δίκη σαν μαρτυρία σχετικό έγγραφο υλικό για να υποστηρίξει την υπόθεση του ή να αντικρούσει την υπόθεση του αντιδίκου του, (β) να αποτρέψει αιφνιδιασμό κατά ή πριν την δίκη ο οποίος σχετίζεται με έγγραφη απόδειξη, (γ) να μειώσει τα έξοδα της δίκης.» Η Δ.28, θ.1 είναι σχεδόν πανομοιότυπη με τη Δ.31, θ.12 των Αγγλικών Δικονομικών Θεσμών (πριν την τροποποίηση τους το 1962), διαφέροντας μόνο σε μια αναφορά που αφορά σε δυσφήμιση. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice

(1958), το Δικαστήριο διαθέτει πραγματική διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να αποδεχθεί ή περιορίσει το αιτούμενο Διάταγμα. Επιπλέον, το Δικαστήριο δύναται να αναφερθεί στα Δικόγραφα, στις Ε/Δ και οποιαδήποτε διαδικασία στα πλαίσια της ίδιας Αγωγής, ώστε να εξετάσει κατά πόσο το Διάταγμα πρέπει να εκδοθεί: Βλ. επίσης Halsbury΄s Laws of England (3η έκδοση), Τόμος 12, σελ. 2. Κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, όταν υπάρχει επίδικο θέμα που σχετίζεται με πραγματικά περιστατικά, το Δικαστήριο θα χορηγήσει Διάταγμα Αποκάλυψης εφόσον ο κάθε διάδικος εκ πρώτης όψεως δικαιούται σε Αποκάλυψη. (Borthwick v. Beauvais [1948] 2 All E.R. 635, C.A.]. Σύμφωνα με τον Lord Greene M.R., οι διάδικοι δικαιούνται σε Διάταγμα για Αποκάλυψη Εγγράφων σχεδόν αυτομάτως. Βλ. και Coope & Co Ltd v. Emmerson
(1887)12 App. Cas. 300. Ποία έγγραφα όφειλαν να αποκαλυφθούν αναλύθηκε από τον κ. Καλλή στο ίδιο Σεμινάριο, όπου και ανέφερε τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση διαδίκου να κάμει αποκάλυψη κατ΄ ανάγκη συνεπάγεται την πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των σχετικών εγγράφων τα οποία βρίσκονται ή ήταν στην κατοχή, φύλαξη και έλεγχο του, εκτός αν υπάρχει διάταγμα που περιορίζει την έκταση της αποκάλυψης σε συγκεκριμένα έγγραφα ή τάξη εγγράφων ή σε συγκεκριμένα ζητήματα. Υπάρχουν δύο γενικοί και ουσιώδεις όροι ως προς τα έγγραφα που πρέπει να αποκαλύπτονται, δηλαδή: (α) πρέπει να είναι σχετικά· δηλαδή πρέπει να σχετίζονται με κάποιο επίδικο θέμα στην αγωγή ή άλλη διαδικασία, (β) πρέπει να είναι ή να ήταν στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του διαδίκου από τον οποίο απαιτείται να κάμει αποκάλυψη. Και οι δύο αυτοί όροι στην πρακτική έχουν ερμηνευθεί όχι περιοριστικά αλλά εκτεταμένα για να καταστήσουν τη διαδικασία αποκάλυψης ένα αποτελεσματικό εργαλείο για τη δίκαιη επίλυση της υπόθεσης.» Όσον αφορά στο χρόνο που εκδίδεται το Διάταγμα, αναφέρεται στο Annual Practice
(1958), σελ. 683, ότι το Δικαστήριο, εκτός από πολύ εξαιρετικές περιστάσεις, δεν θα διατάξει κάποιο Εναγόμενο να παρουσιάσει τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του πριν ο Ενάγων καταχωρίσει την Ε/Α του. Ούτε όμως θα εκδώσει Διάταγμα Αποκάλυψης των εγγράφων που κατέχει ο Ενάγων, πριν ο Εναγόμενος καταχωρίσει την Υπεράσπιση του. Οι πιο πάνω πρόνοιες και αρχές υιοθετήθηκαν και επεξηγήθηκαν και από την Κυπριακή Νομολογία. Βλ. The National Bank of Greece S.A v. Mitsides
(1962)C.L.R. 40, G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima S.R.L.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1624, Δημητριάδης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2271, Kipagrotiki Ltd v. Σάββα
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1610. Στην Δημητριάδης
(1998), πιο πάνω, λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον τότε Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Χρυσοστομή (σελ. 2274): «Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει, όπως αναφέρθηκε στην G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL
(1998)1(Γ) A.A.Δ. 1624, στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη, είτε να προωθήσει την υπόθεση του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς "ψαρέματος" μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη. (βλ. μεταξύ άλλων O΄Rourke v. Darbishire [1920] A.C. 581, H.L., 630, Compagnie Financiere v. Peruvian Guano Co. [1982] 11 Q.B.D. 55, Board v. Thomas Hedley & Co Ltd [1951] 2 All E.R. 43, Lagos Ltd v. Πλοίου FT ZOLOTELS κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ., σελ. 600, The National Bank of Greece S.A. v. Paraskevas Mitsides Debtor and Another
(1962)C.L.R. 40).» Στην G.A.P. Navigation
(1998), πιο πάνω, Αίτηση για Αποκάλυψη θεωρήθηκε πρόωρη και απορρίφθηκε για το λόγο ότι έπρεπε πρώτα να αποδειχθεί η κατ΄ ισχυρισμό συμφωνία την οποία οι Εφεσείοντες αρνούνταν και μετά να εξεταστεί το θέμα της Αποκάλυψης. Στο θέμα των ποίων εγγράφων διατάσσεται η Ένορκη Αποκάλυψη, σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Kipagrotiki
(2002), όπου ο Κωνσταντινίδης, Δ., Ανέφερε στις σελ. 1613-1614: «... Η κρίση για τη σχετικότητα προϋποθέτει υπαρκτό αντικείμενο σε σχέση με το οποίο αυτή διαμορφώνεται. Η δε αντίληψη των εφεσειόντων, όπως τη διατύπωσαν ενώπιον μας, πώς θα έπρεπε το πρωτόδικο δικαστήριο να διατάξει γενική αποκάλυψη, χωρίς δηλαδή οποιονδήποτε προσδιορισμό, οπότε ο εφεσίβλητος θα μπορούσε στη συνέχεια, ανταποκρινόμενος δηλαδή προς το καθήκον του ενόψει του διατάγματος που θα είχε εκδοθεί, να δηλώσει ενόρκως πως δεν κατείχε οτιδήποτε το σχετικό, οδηγεί σε κύκλο και παραγνωρίζει πως οι προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση της δυνατότητας που παρέχουν οι θεσμοί πρέπει να προϋπάρχουν». ΕΝΟΡΚΗ ΠΡΟΣΑΓΩΓΗ ΕΓΓΡΑΦΩΝ (Δ.28, θ.4) Με την Αίτηση επιπρόσθετα επιζητείται Ένορκη Προσαγωγή Εγγράφων η οποία προνοείται από τη Δ.28, θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «
  1. It shall be lawful for the Court or a Judge, at any time during the pendency of any cause or matter, to order the production by any party thereto upon oath of such of the documents in his possession or power, relating to any matter in question in such cause or matter, as the Court or Judge shall think right; and the Court may deal with such documents when produced in such manner as shall appear just.» Παρόλον ότι Νομολογία επί αυτής ακριβώς της Διαταγής δεν υπάρχει, είναι αυτονόητο ότι εφαρμόζονται οι ίδιες αρχές με αυτές της Δ.28, θ.
  2. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση περιστρέφεται βασικά γύρω από δύο σημεία: (Α) Η Αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις αφού είναι πρόωρη και/ή γίνεται για σκοπούς ψαρέματος μαρτυρίας. (Β) Υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας αφού υπάρχει κώλυμα και/ή δεδικασμένο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στην παρούσα περίπτωση η Αίτηση για Ένορκη Αποκάλυψη καταχωρίστηκε πριν την καταχώριση της Ε/Α. Όπως αναφέρεται πιο πάνω, ο Αιτητής θεωρεί την Αποκάλυψη των Εγγράφων που αναφέρει ρητά στην Αίτηση του ως βασικό μέρος της προσπάθειας για στοιχειοθέτηση της υπόθεσης εναντίον των Εναγομένων. Χωρίς αυτά, θα είναι αδύνατο να προχωρήσει στη σύνταξη της Ε/Α του. Θεωρώ ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Αιτητή αποτελούν κλασσική περίπτωση «ψαρέματος μαρτυρίας» και υιοθετώ πλήρως τα σχετικά επιχειρήματα των Καθ΄ ων η Αίτηση, και όπως δε επεξηγεί η Νομολογία. (βλ. απόσπασμα από τη Δημητριάδης
(1998), πιο πάνω), κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται. Σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, το Δικαστήριο θα εξέφευγε των πλαισίων που θέτουν οι Θεσμοί και η Νομολογία. Αντιλαμβάνομαι τη δύσκολη θέση που ευρίσκεται ο Αιτητής για στοιχειοθέτηση της υπόθεσης του, αφού λόγω της φύσης της (Παράγωγη Αγωγή) και του ότι δεν έχει στην κατοχή του τα στοιχεία που θα τον βοηθούσαν να τη στοιχειοθετήσει, πιθανόν να μην μπορέσει να αποδείξει τη δίκαιη κατά τη δική του γνώμη απαίτηση του και σε τελική ανάλυση θα προκληθεί αδικία σε αυτόν. Όμως ο σκοπός της έκδοσης Διατάγματος Αποκάλυψης δεν είναι αυτός. Πιθανό δε ο Αιτητής να διαθέτει άλλα δικονομικά μέτρα για να πετύχει το σκοπόν τον οποίο επιδιώκει. Η πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου σφραγίζει και τη μοίρα της παρούσας Αίτησης, η οποία αναπόφευκτα θα πρέπει να απορριφθεί σε όλα τα αιτητικά της αφού αυτά είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση εγείρουν όμως ακόμη ένα Λόγο Ένστασης, ότι υπάρχει Κατάχρηση Διαδικασίας και έχει δημιουργηθεί Κώλυμα και/ή Δεδικασμένο. Στηρίζονται αρχικά μεν σε γεγονότα τα οποία επικαλέσθηκε ο ίδιος ο Αιτητής, αλλά διαφέρει η εκδοχή τους ως προς την έκβαση της άλλης υπόθεσης. Συγκεκριμένα, είναι παραδεκτό ότι ο Αιτητής είχε καταχωρίσει διαδικασία με βάση τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, ζητώντας και πετυχαίνοντας την έκδοση κάποιων διαταγμάτων. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση επισυνάπτουν στην Ένσταση τους την Αίτηση Εταιρειών Αρ. 374/00, την οποία καταχώρισε ο Αιτητής αναφορικά με την Εταιρεία Kanaris & Kolas Constructions Ltd (Kαθ΄ ων η Αίτηση 2 στην παρούσα Αίτηση), καθώς και το Διάταγμα που είχε εκδοθεί στα πλαίσια διαδικασίας Ενδιάμεσου Διατάγματος με το οποίο διατάσσεται η ελεύθερη πρόσβαση σε κάποια Λογιστικά Βιβλία και Πρακτικά των Καθ΄ ων η Αίτηση 2. Ο μεν Αιτητής ισχυρίζεται ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με το πιο πάνω Διάταγμα γι΄ αυτό και καταχωρίστηκε Αίτηση Παρακοής, ενώ οι Καθ΄ ων η Αίτηση αντικρούουν τον ισχυρισμό αναφέροντας ότι είχαν συμμορφωθεί. Στο θέμα αυτό θα αρκεστώ να αναφέρω ότι ούτε κατάχρηση διαδικασίας, αλλά ούτε δεδικασμένο διαπιστώνεται αφού η Αίτηση 372/00 ήταν διαφορετικής φύσης και αφορούσε σε διάλυση των Καθ΄ ων η Αίτηση 2, ενώ οι διάδικοι είναι διαφορετικοί από τους διαδίκους στην παρούσα Αγωγή. Με βάση όλα όσα ανέφερα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση, τα οποία να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα, να είναι δε πληρωτέα μετά το πέρας όλης της υπόθεσης. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.