MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED ν. Αντωνίου Αντώνη κ.α., Αγωγή αρ. 9519/2007, 12 Μαΐου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A187 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 9519/2007 Μεταξύ: MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED Ενάγοντες και
- Αντωνίου Αντώνη
- Αντωνίου Άννας Χαριλάου
- Χαριλάου Αντωνίου Χαριλάου Εναγομένων 12 Μαΐου,
- Εναγόμενος αρ. 1 - αιτητής, παρών και εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Για τους ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση, εμφανίζεται η κα Μ. Κωνσταντίνου για τους κ.κ. Αντώνης Πασχαλίδης και Σία. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 17.1.11 (αίτημα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη ενδιάμεσης αίτησης) ----------------------------------------------------------------------- Κατά την εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής εξεδόθηκε, στις 25.9.08, απόφαση υπέρ των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση («οι καθ΄ ων η αίτηση») και εναντίον όλων των εναγομένων. Η απόφαση εξεδόθηκε ερήμην. Στις 16.3.10 ο εναγόμενος αρ. 1 - αιτητής («ο αιτητής») υπέβαλε αίτηση διά της οποίας επεδιώκει την ακύρωση και/η τον παραμερισμό του διατάγματος διά του οποίου διετάχθηκε η υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου, την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της διενεργηθείσας υποκατάστατης επίδοσης, την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της εκδοθείσας εναντίον του απόφασης ημερ. 25.9.08 καθώς και την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό και/ή την αναστολή όλων των διαδικασιών που ακολούθησαν και βασίζονται στην απόφαση αυτή. Την αίτηση ημερ. 16.3.10 συνοδεύει μακροσκελής γραπτή ένορκη δήλωση του αιτητή, ο οποίος προβάλλει ισχυρισμούς που αφορούν στην παράλειψή του να εμφανισθεί κατά τη διαδικασία εκδίκασης της αγωγής καθώς και ισχυρισμούς προς το σκοπό θεμελίωσης υπεράσπισης. Η αίτηση ημερ. 16.3.10 αντιμετωπίζει την ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση η οποία βασίζεται σε σωρεία λόγων. Η ένσταση αυτή υποστηρίζεται από τις γραπτές ένορκες δηλώσεις της Μαρίας Αριστοδήμου, υπαλλήλου των καθ΄ ων η αίτηση, των ιδιωτών επιδοτών Γιάννου Ιωάννου και Κωνσταντίνου Αργυρού και της Έφης Σιακαλλή, υπαλλήλου των συνηγόρων των καθ΄ ων η αίτηση. Ο αιτητής χειρίζεται προσωπικώς την υπόθεσή του. Υπογράφει ο ίδιος τα διάφορα ένδικα μέσα που προωθεί, προβαίνει ο ίδιος σε ένορκες δηλώσεις και εμφανίζεται αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου. Στις 10.12.10, άνευ αδείας, ο αιτητής κατεχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωσή του. Του υπεδείχθηκε πως το διάβημα αυτό είναι ατελέσφορο εφ΄ όσον έγινε άνευ αδείας. Ακολούθως, και συγκεκριμένα στις 17.1.2011, ο αιτητής κατεχώρισε την υπό συζήτησιν αίτηση διά της οποίας αιτείται την παραχώρηση άδεια για «την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως εκ μέρους του . στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής» («η αίτηση»). Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ίδιου του αιτητή. Οι καθ΄ ων η αίτηση ενίστανται. Έχω μελετήσει τα ενώπιόν μου δεδομένα και παρατηρώ τα εξής: Η καταχώριση και εκδίκαση μιας ενδιάμεσης αίτησης, ως η αίτηση ημερ. 16.3.2010, ρυθμίζεται από τη Δ.48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Ιδίως, όσον αφορά στην ακρόαση τέτοιας αίτησης, ο θ.4
(2)της Διαταγής ορίζει πως αυτή «διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Αναφερόμενος σε ένορκες δηλώσεις, ο θεσμός εννοεί αυτές που καταχωρούνται εξ αρχής μαζί με την ενδιάμεση αίτηση και την ένσταση καθώς και αυτές που καταχωρούνται στη συνέχεια ως συμπληρωματικές (επιπρόσθετες) των αρχικών , εφ΄ όσον δοθεί σχετική άδεια από το Δικαστήριο. Ο ίδιος θεσμός ορίζει πως «το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων». Από το γράμμα της Δ.48 θ.4
(2)προκύπτει πως η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής (επιπρόσθετης) ένορκης δήλωσης δεν είναι δεδομένη ούτε αυτόματη και ούτε ατέρμονη. «. το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του . Δικαστηρίου» (δείτε την απόφαση Ματθαίου κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, 514). Για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία υπέρ του αιτήματος για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει ο διάδικος που υποβάλλει το αίτημα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει καλός λόγος για κάτι τέτοιο. Ο «καλός λόγος» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το είδος της ενδιάμεσης αίτησης καθώς και με τη φύση των θεραπειών που αυτή επιδιώκει. Ο «καλός λόγος» συνυφαίνεται με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της εκάστοτε ενδιάμεσης αίτησης, με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Βεβαίως, η αμφισβήτηση γεγονότων δεν θεμελιώνει, άνευ άλλου τίνος, «καλό λόγο» για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε να απαντηθούν ισχυρισμοί του αντιδίκου ή να προσαχθεί πρόσθετη μαρτυρία. Εν προκειμένω, και αφού διεξήλθα το κείμενο της αίτησης καθώς και την υπηστηρίζουσα αυτήν ένορκη δήλωση του αιτητή, δεν εντόπισα να προσδιορίζονται και να συγκεκριμενοποιούνται οι ισχυρισμοί των καθ΄ ων η αίτηση εν σχέσει με τους οποίους επιδιώκεται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του αιτητή. Τα όσα καταγράφονται στο σώμα της αίτησης είναι ελλειπτικά, η δε ένορκη δήλωση του αιτητή είναι γενικόλογη, ασαφής και αόριστη. Τέλος, η παραπομπή σε όσα αναφέρονται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 10.12.10, η οποία, επαναλαμβάνω, καταχωρίστηκε άνευ αδείας, ουδόλως δύναται να θεραπεύσει τα κενά και τις αδυναμίες της αίτησης. Ένορκη δήλωση, συμπληρωματική ή άλλη, η οποία καταχωρίζεται άνευ αδείας δεν λαμβάνεται υπ΄ όψιν (Χρυσάνθου κ.α. ν. Mariala Constructions Limited
(1996)1 (B) A.A.Δ. 1129). Τα ελαττώματα της αίτησης καθιστούν αδύνατη την αξιολόγησή της επί της ουσίας. Καθιστούν αδύνατη την εκτίμηση του κατά πόσον συντρέχει, εν προκειμένω, οιοσδήποτε καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 17.1.11 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 17.1.11, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του εναγομένου αρ. 1 - αιτητή. (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο