Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α., Αριθμός Αγωγής 11676/98, 17.5.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A190 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αριθμός Αγωγής 11676/98 Μεταξύ:
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και
- Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Χαρίλαου Αλωνεύτη
- Μιχαήλ Αλωνεύτη
- Ευριδίκης Αλωνεύτη Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Αριθμός Αγωγής 11676/98 Μεταξύ:
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και
- Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Χαρίλαου Αλωνεύτη
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Μιχαήλ Αλωνεύτη
- Ευριδίκης Αλωνεύτη Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Αριθμός Αγωγής 11676/98 Μεταξύ:
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και
- Επίσημου Παραλήπτη ως εκκαθαριστή της περιουσίας της Arpactobil Trading Ltd
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Χαρίλαου Αλωνεύτη
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Μιχαήλ Αλωνεύτη
- Κωνσταντίνου Αγαθοκλέους, ως Διαχειριστή της περιουσίας της Ευριδίκης Αλωνεύτη Εναγομένων ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ 11677/98 Αριθμός Αγωγής 11677/98 Μεταξύ:
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και
- Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Χαρίλαου Αλωνεύτη
- Μιχαήλ Αλωνεύτη
- Ευριδίκης Αλωνεύτη Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Αριθμός Αγωγής 11677/98 Μεταξύ:
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και
- Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Χαρίλαου Αλωνεύτη
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Μιχαήλ Αλωνεύτη
- Ευριδίκης Αλωνεύτη Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Αριθμός Αγωγής 11677/98 Μεταξύ:
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και
- Επίσημου Παραλήπτη ως εκκαθαριστή της περιουσίας της Arpactobil Trading Ltd
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Χαρίλαου Αλωνεύτη
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας τους Μιχαήλ Αλωνεύτη
- Κωνσταντίνου Αγαθοκλέους ως Διαχειριστή της περιουσίας της Ευριδίκης Αλωνεύτη Εναγομένων Aίτηση ημερομηνίας 21.3.2011 για τροποποίηση των Υπερασπίσεων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17.5.2011 Για αιτητές-εναγoμένους: κ. Μ. Βορκάς Για καθ' ων η αίτηση-ενάγοντες: κ. Λ. Πασχαλίδης για Άντη Τριανταφυλλίδη & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε (κ. Γ. Λοΐζου για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 22.11.2010 εξέδωσα δύο αποφάσεις σε δύο Αιτήσεις επαναφοράς των πιο πάνω συνενωμένων αγωγών. Είχα πει τότε τα ακόλουθα: (τα επαναλαμβάνω αυτολεξεί) «Το ιστορικό της παρούσας αγωγής η οποία ήταν συνενωμένη με την αγωγή 11677/98) προκαλεί θλίψη. Δεν θα πω πολλά. Θα αναφέρω μόνο πως η παρούσα αγωγή παρόλο που καταχωρίστηκε το 1998 δεν ευτύχισε να εκδικαστεί επί της ουσίας. Με κοινό αίτημα των συνηγόρων των διαδίκων αναβλήθηκε, για σκοπούς διευθέτησης, και ορίστηκε για οδηγίες γύρω στις 25 φορές. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως ο συνήγορος κ. Βορκάς ζήτησε αναβολή της ακρόασης την 1.12.2005 και στις 15.6.2006 «ενόψει προοπτικής διευθέτησης ή επίλυσης των πλείστων επίδικων θεμάτων». Τελικά, η αγωγή ορίστηκε και πάλι για ακρόαση, αφού είχαν προηγηθεί και άλλα διαδικαστικά διαβήματα, στις 28.5.2009 η ώρα 8.
- Λίγες ημέρες πριν από την πιο πάνω ημερομηνία, και συγκεκριμένα στις 11.5.2009 οι συνήγοροι είχαν δηλώσει πως ανέμεναν τη σύνταξη του πρακτικού του δικαστηρίου ημερομηνίας 9.4.2009 για να προωθηθεί ο συμβιβασμός στον οποίο είχαν καταλήξει προκαταρκτικά και για τον οποίο γίνεται αναφορά στο εν λόγω πρακτικό. Στις 28.5.2009 ο συνήγορος κ. Βορκάς εμφανίστηκε στην ώρα που είχε οριστεί από το δικαστήριο. Εκ μέρους των εναγόντων δεν εμφανίστηκε κανείς μέχρι τις 8.50 οπότε αδελφός δικαστής ενώπιον του οποίου είχε τεθεί η υπόθεση, απέρριψε την παρούσα αγωγή και την αγωγή 11677/98, μετά που το ζήτησε ο συνήγορος κ. Βορκάς. Ο τελευταίος, κατά την πιο πάνω ημερομηνία απέσυρε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των πελατών του την ανταπαίτηση που υπήρχε. Από το πρακτικό της απόρριψης φαίνεται πως ο συνήγορος κ. Βορκάς δεν ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με τον προκαταρκτικό συμβιβασμό για τον οποίο είχε γίνει αναφορά στις 11.5.
- Λίγα λεπτά αργότερα και συγκεκριμένα η ώρα 9.05 εμφανίστηκε εκ μέρους των εναγόντων ο συνήγορος κ. Λούκας Πασχαλίδης ο οποίος δήλωσε στο δικαστήριο ότι η υπόθεση είχε συμβιβαστεί αφού η ενάγουσα τράπεζα δέχθηκε την πρόταση που είχε καταγραφεί στο πρακτικό του δικαστηρίου ημερομηνίας 9.4.2009». Με τις πιο πάνω αποφάσεις, το δικαστήριο παραμέρισε την απόφαση με την οποία απορρίφθηκαν οι συνενωμένες αγωγές οι οποίες και αναβίωσαν. Ακολούθησε τροποποίηση του τίτλου της αγωγής αφού η εναγόμενη 1 τελεί υπό εκκαθάριση, εναντίον του εναγόμενου 3 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του, ενώ η εναγόμενη 4 απεβίωσε. Να σημειωθεί πως είχε ήδη προηγηθεί άλλη τροποποίηση του τίτλου της αγωγής αφού είχε εκδοθεί και εναντίον του εναγόμενου 2 διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του. Η ακροαματική διαδικασία των αγωγών άρχισε στις 18.3.2011 (13 χρόνια μετά την καταχώριση τους). Οι ενάγοντες έχουν ήδη κλείσει την υπόθεση τους. Οι εναγόμενοι παρουσιάζουν την υπόθεση τους με τον πρώτο μάρτυρα τους, τον εναγόμενο 3 ο οποίος αντεξετάζεται από τους ενάγοντες. Η περαιτέρω ακρόαση των αγωγών ήταν προγραμματισμένη για τις 13.5.2011, ημερομηνία κατά την οποία επιφυλάχθηκε η απόφαση στην παρούσα αίτηση. Με την υπό εκδίκαση αίτηση αξιώνονται οι ακόλουθες θεραπείες: «(Α) Διάταγμα του δικαστηρίου διά του οποίου να τροποποιούνται οι υπερασπίσεις των εναγομένων 1-4 διά της προσθήκης μετά το τέλος της παραγράφου 2 αυτών και των ακολούθων: «Περαιτέρω οι εναγόμενοι 1-4 ισχυρίζονται πως η εν λόγω συμφωνία ενοικιαγοράς είναι εικονική και/ή αυτή χρησιμοποιήθηκε καθ΄ υπόδειξη των εναγόντων 1 για την σύναψη δανείου και/ή την χρηματοδότηση της εναγομένης 1 καταθέτοντας το υπόλοιπο της ενοικιαγοράς στον τρεχούμενο λογαριασμό της εναγομένης 1 υπ΄ αρ. 334483-05 και/ή είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή χωρίς έννομα αποτελέσματα. Περαιτέρω οι ενάγοντες εμποδίζονται λόγω δεδικασμένου στην προώθηση της απαίτησής τους αφού για την εν λόγω χρηματοδότηση οι ενάγοντες έλαβαν δικαστική απόφαση με την αγωγή 943/96 στις 23.12.
- Χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων τους οι εναγόμενοι 1-4 αναφέρουν διαζευκτικά και/ή περαιτέρω και τους ακόλουθους λόγους υπεράσπισής τους». (Β) Διά της προσθήκης στην παράγραφο 11 της ανταπαίτησης νέας υποπαραγράφου υπό στοιχείο 11(Ζ) ως ακολούθως: «(11Ζ) Δήλωση του δικαστηρίου και/ή αναγνωριστική απόφαση διά της οποίας να κηρύσσεται άκυρη και/ή παράνομη και/ή εικονική η επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς». Περαιτέρω να δηλώνεται για το ποσό της χρηματοδότησης οι ενάγοντες έλαβαν δικαστική απόφαση στην αγωγή 943/96 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.» Η θεραπεία υπό (Β) πιο πάνω, αποσύρθηκε στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του συνηγόρου κ. Κωνσταντίνου Αγαθοκλέους ο οποίος, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει τα ακόλουθα: «
- Σύμφωνα με τον εναγόμενο 4 το ζήτημα καταρτισμού των δύο Συμφωνιών Ενοικιαγοράς το χειριζόταν ο εναγόμενος 2 πατέρας του, Χαρίλαος Αλωνεύτης, ο οποίος είναι μεγάλης ηλικίας και άρρωστος κατά τα τελευταία έτη, ο οποίος δεν μπορεί να μετακινηθεί ούτε να αντιληφθεί τί γίνεται γύρω του. Συνεπώς δεν μπορούσε ο ίδιος να ορκισθεί στην παρούσα ένορκη δήλωση και να θέσει υπόψιν του σεβαστού δικαστηρίου τα πιο πάνω. Σύμφωνα με όσα με πληροφορεί ο εναγόμενος Β αυτό που του ανέφερε πάντοτε ο εναγόμενος 2 είναι πως δεν οφείλετο κανένα ποσό για τις ενοικιαγορές στην τράπεζα, εννοώντας την ενάγουσα αφού τα μηχανήματα είναι εξοφλημένα.
- Δεδομένου του ότι το περιεχόμενο των τεκμηρίων 2 και 8, τέθηκαν υπόψιν μου για πρώτη φορά μετά την κατάθεση του μάρτυρα εναγόντων κ. Λούκα Χατζησάββα την περασμένη Παρασκευή, αυτό δεν ήταν υπόψιν ούτε του εναγόμενου 3, αλλά ούτε και του Επίσημου Παραλήπτη Εκκαθαριστή των περιουσιακών των εναγόντων 1,2 και 4 και δεν ήταν δυνατό να ζητηθεί η τροποποίηση των υπερασπίσεων σε προγενέστερο στάδιο». Οι ενάγοντες καταχώρισαν με οδηγίες του δικαστηρίου ένσταση στις 12.5.2011, η οποία βασίζεται σε 15 λόγους. Δεν θα τους παραθέσω, τους έχω θέσει ενώπιον μου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Νέαρχου Νεάρχου στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Παρέπεμψαν το δικαστήριο και στη σχετική Νομολογία που υπάρχει γύρω από την τροποποίηση δικογράφων. Οφείλω να αναφέρω πως οι αγορεύσεις τους ήταν εμπεριστατωμένες. Θα ήταν αχρείαστο να παραθέσω την πλούσια νομολογία που υπάρχει σε σχέση με την τροποποίηση δικογράφων. Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπω στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 223, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδες 228,229. «Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, ε΄στω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι και η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. ν. A.G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726». Οι επίδικες συμφωνίες ενοικιαγοράς φέρονται να έχουν καταρτιστεί στις 14.3.90 και 16.6.
- Οι αγωγές καταχωρίστηκαν το
- Ουδέποτε στο παρελθόν οι εναγόμενοι ισχυρίστηκαν ότι οι εν λόγω συμφωνίες ενοικιαγοράς είναι εικονικές. Τουναντίον, με τα δικόγραφα των υπερασπίσεων τους που καταχωρίστηκαν το 1998 και το 1999, ισχυρίστηκαν ότι ουδέν ποσό οφείλουν δυνάμει των εν λόγω συμφωνιών ενοικιαγοράς και ότι αυτές τερματίστηκαν από τους ενάγοντες παράνομα. Περαιτέρω, με ανταπαίτηση τους (και με δεδομένο ότι δεν αμφισβητούν την ύπαρξη των αντικειμένων των ενοικιαγορών και την παράδοση τους σε αυτούς) αξιώνουν την εγγραφή των αντικειμένων των ενοικιαγορών αφού ως ισχυρίζονται, έχουν εξοφλήσει κάθε οφειλόμενο ποσό. Το δικαστήριο βρίσκει πως αν επιθυμούσαν να προβάλουν ισχυρισμό ότι οι επίδικες ενοικιαγορές είναι εικονικές, θα μπορούσαν να τον είχαν προβάλει πολύ ενωρίτερα, και τα όσα ανέφερε ο συνήγορος κ. Πασχαλίδης γύρω από αυτό το θέμα με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο. Ο συνήγορος κ. Αγαθοκλέους σε μια προσπάθεια του να δικαιολογήσει την εξαιρετικά μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, αναφέρει ότι το θέμα του καταρτισμού των συμφωνιών ενοικιαγοράς χειριζόταν ο εναγόμενος 2 Χαρίλαος Αλωνεύτης ο οποίος σήμερα είναι μεγάλης ηλικίας «και άρρωστος κατά τα τελευταία χρόνια», και συνεπώς δεν μπορούσε να ορκιστεί ο ίδιος για να θέσει ενώπιον του δικαστηρίου τα πραγματικά γεγονότα. Ωστόσο, ο κ. Χαρίλαος Αλωνεύτης ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι οι επίδικες συμφωνίες είναι εικονικές παρόλο που σύμφωνα με τους εναγομένους αυτός ήταν που γνώριζε τα γεγονότα των επίδικων ενοικιαγορών. Περαιτέρω, στις 4.10.2006 έχει προβεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη αίτησης των εναγομένων ημερομηνίας 4.10.2006 για παραμερισμό και ή απόρριψη των αγωγών στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα ενδιαφέροντα για την παρούσα αίτηση: «Είμαι ο εναγόμενος 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή τα γεγονότα της οποίας γνωρίζω πολύ καλά και προσωπικά και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους υπόλοιπους εναγόμενους όπως προβώ στην παρούσα διά λογαριασμό τους, ορκίζομαι δε ότι όσα δηλώνω στην παρούσα μου είναι ορθά και αληθινά.» Συνεπώς, ως πολύ καλός γνώστης των γεγονότων και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους υπόλοιπους εναγομένους θα μπορούσε να είχε προβάλει πολύ ενωρίτερα ισχυρισμό περί εικονικότητας των επίδικων συμφωνιών. Δεν το έπραξε και είναι απαράδεκτο σήμερα, πέντε χρόνια μετά την καταχώριση της εν λόγω ένορκης δήλωσης, 20-21 χρόνια μετά τη σύναψη των συμφωνιών και 13 χρόνια μετά την καταχώριση των αγωγών να προβάλλεται ισχυρισμός ότι δεν ήταν δυνατό να καταχωριστεί αίτηση τροποποίησης των δικογράφων σε προγενέστερο στάδιο. Ισχυρισμός ότι το 1989 και 1990, όταν δηλαδή είχαν συναφθεί οι επίδικες συμφωνίες, οι εναγόμενοι δεν είχαν αντιληφθεί το περιεχόμενο των επίδικων συμφωνιών ή τί ακριβώς έγινε σε σχέση με αυτές, δεν υπάρχει. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι ο συνήγορος των εναγομένων κ. Βορκάς με την ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 12.11.2010 που υποστήριζε την ένσταση των εναγομένων στην αίτηση των εναγόντων για επαναφορά των αγωγών, ισχυρίστηκε ότι στις 28.5.2009 βρισκόταν εντός της αιθούσης του δικαστηρίου μαζί με τους εναγόμενους 2 και 3 οι οποίοι ήταν έτοιμοι να καταθέσουν. Με άλλα λόγια, σύμφωνα πάντα με τους εναγομένους, ο κ. Χαρίλαος Αλωνεύτης ήταν ικανός και έτοιμος μέχρι και τις 28.5.2009 να καταθέσει σε σχέση με τις επίδικες συμφωνίες, αφού μέχρι τότε δεν αντιμετώπιζε οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας. Και όμως ούτε και τότε προβλήθηκε ισχυρισμός ότι οι επίδικες συμφωνίες ενοικιαγοράς είναι εικονικές. Ο ισχυρισμός αυτός προβάλλεται αφού απορρίφθηκαν οι αγωγές, αφού επαναφέρθηκαν με απόφαση του δικαστηρίου και αφού άρχισε η ακροαματική διαδικασία αυτών. Ο συνήγορος κ. Αγαθοκλέους σε μια δεύτερη προσπάθεια του να δικαιολογήσει την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, ισχυρίστηκε πως το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων 2 και 8 τέθηκε ενώπιον του για πρώτη φορά όταν κατέθετε ο μάρτυρας των εναγόντων κ. Λούκας Χ"Σάββας. Βεβαίως, το δικαστήριο βρίσκει πως αυτό που έχει σημασία δεν είναι πότε τέθηκαν υπόψη του συνηγόρου τα εν λόγω τεκμήρια. Ισχυρισμός ότι δεν γνώριζε για αυτά τα τεκμήρια η εναγόμενη 1 εταιρεία και ο διευθυντής της, δεν υπήρξε. Ο ισχυρισμός του κ. Αγαθοκλέους ότι δεν τέθηκαν υπόψη ούτε του εναγόμενου 3 αλλά ούτε και του Επίσημου Παραλήπτη απορρίπτεται γιατί δεν διευκρινίζει πως γνωρίζει αυτό το γεγονός. Εν πάση περιπτώσει σε καμιά περίπτωση η επίκληση των εγγράφων στα οποία αναφέρθηκε ο κ. Αγαθοκλέους δεν μπορεί να δικαιολογήσει την εξαιρετικά μεγάλη καθυστέρηση στην προβολή ισχυρισμών περί εικονικότητας των συμβάσεων. Εδώ πρέπει να πω πως οι βάσεις των αγωγών δεν προκύπτουν από τα εν λόγω έγγραφα και ούτε είναι αυτά τα έγγραφα που οι ενάγοντες επικαλούνται για να αποδείξουν τις συμβάσεις ενοικιαγοράς. Η θέση τους είναι πως συμβάσεις ενοικιαγοράς συνιστούν οι γραπτές συμφωνίες ημερομηνίας 16.6.1989 και 14.3.1990 το περιεχόμενο των οποίων ήταν πολύ γνωστό στους εναγομένους. Συνεπώς, εάν οι συμβάσεις αυτές ήταν εικονικές και καταρτίστηκαν καθ΄ υπόδειξη των εναγόντων, είναι κάτι που θα έπρεπε να γνωρίζουν οι εναγόμενοι από την ημερομηνία σύναψης τους και δεν είναι ορθό και θεμιτό να επικαλούνται έγγραφα το περιεχόμενο των οποίων ήταν γνωστό σε αυτούς για να θεμελιώσουν ισχυρισμό που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης. Τολμώ να πω, πως η επίκληση των εν λόγω εγγράφων έγινε σκόπιμα για να δικαιολογηθεί η εξαιρετικά μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης. Αναφέρω, για ό,τι αξίζει, πως τα τεκμήρια 1 και 2 στην ένορκη δήλωση του κ. Αγαθοκλέους, φέρονται να έχουν αποσταλεί στην εναγόμενη εταιρεία αρκετά χρόνια πριν από την καταχώριση της υπό εκδίκαση αίτησης (να σημειωθεί ότι το μεν ένα τεκμήριο αφορά σε κίνηση λογαριασμού από 1.6.89-30.6.89 το δε άλλο σε κίνηση λογαριασμού από 1.3.90-31.3.90). Μάλιστα, στις εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού ρητά αναφέρονται τα ακόλουθα: «Παρακαλούμε να ελέγξετε την κίνηση του λογαριασμού αυτού και σε περίπτωση λάθους ή παράλειψης επικοινωνήστε μαζί μας το συντομότερο.» Ως εκ τούτου, το περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων ήταν καλά γνωστό εδώ και χρόνια και είναι απαράδεκτο να προβάλλεται ισχυρισμός εκ μέρους των εναγομένων ότι δεν μπορούσε προηγουμένως να προβληθεί ισχυρισμός περί εικονικότητας στα δικόγραφά τους. Αφήνω κατά μέρος πως τα εν λόγω δύο έγγραφα κατατέθηκαν από τον εναγόμενο 3 στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας των αγωγών. Ο κ. Πασχαλίδης παρέπεμψε το δικαστήριο στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου, που εκδόθηκε στις 11.5.2011 (Πολιτική Έφεση αρ. 50/2010 Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χρίστου Χαρίδη. Θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο ότι τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης διαφέρουν από τα γεγονότα των υπό εκδίκαση αγωγών. Εκεί κρίθηκε πως δεν σημειώθηκε οποιαδήποτε μή καλόπιστη καθυστέρηση ή οποιαδήποτε αργοπορία μετά που διαφάνηκε η αναγκαιότητα για τη λήψη διαβήματος τροποποίησης. Εδώ, το δικαστήριο βρίσκει πως ενώ οι εναγόμενοι θα μπορούσαν να είχαν ισχυριστεί χρόνια πριν ότι οι επίδικες συμφωνίες είναι εικονικές, δεν το έπραξαν. Τουναντίον, για σειρά ετών ζητούσαν και οι ίδιοι εφαρμογή των εν λόγω συμφωνιών. Ζήτησαν αρκετές φορές αναβολή των υποθέσεων, όχι για να τροποποιήσουν τα δικόγραφα τους, αλλά για να υπάρξει διευθέτηση των αγωγών. Έφθασαν μάλιστα στο σημείο να ομιλούν για προκαταρκτικό συμβιβασμό στον οποίο, ως έλεγαν, είχαν καταλήξει. Αποφάσισαν να εγείρουν θέμα εικονικότητας μετά που άρχισε η ακροαματική διαδικασία των αγωγών και αφού είχε προηγηθεί απόρριψη και επαναφορά αυτών. Ο κ. Βορκάς με την αγόρευση του ανέφερε πως με την αιτούμενη τροποποίηση οι ενάγοντες δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά που να μην μπορεί να επανορθωθεί με την καταβολή των εξόδων. Η υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ (πιο πάνω) απαντά στην πιο πάνω θέση. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 562: «Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσειόντων, στην έκταση που τη θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους............................................................................. Δεν επιχειρήθηκε καν εξήγηση σε σχέση με τα προηγηθέντα. Η ανάγκη για τροποποίηση συνδέθηκε με γεγονότα που εμφανίστηκαν ότι περιήλθαν σε γνώση των εφεσειόντων μόλις τότε. Αυτό δεν ήταν, βέβαια, ορθό και το επισήμανε το πρωτόδικο Δικαστήριο.» Ο κ. Αγαθοκλέους στην παράγραφο 13 της ένορκης του δήλωσης αναφέρει τα ακόλουθα: «Πέραν των πιο πάνω οι ενάγοντες έχουν λάβει δικαστική απόφαση στις 23.12.2004 στην αγωγή 943/96 που είναι το τεκμήριο 13 που κατέθεσε ο κ. Λούκας Χ"Σάββας στο δικαστήριο. Σε αυτήν την απόφαση συμπεριλαμβάνεται και η απαίτηση των εναγόντων για τον τρεχούμενο λογαριασμό υπ΄ αρ. 334483-05 και συνεπώς οι εναγόμενοι δεν μπορούν να πάρουν απόφαση για τα ίδια ποσά με τις παρούσες αγωγές τους, λόγω δεδικασμένου.» Αδυνατώ να αντιληφθώ τη βαρύτητα αυτής της θέσης όταν ποτέ δεν είχε προβληθεί ισχυρισμός από τους εναγομένους ότι οι τράπεζες με τις δύο αυτές αγωγές και με την ανταπαίτηση τους στην αγωγή 943/96 αξίωναν τις ίδιες θεραπείες. Αυτό το παραδέχθηκε και ο κ. Βορκάς στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας αίτησης. Αφήνω κατά μέρος πως οι συνενωμένες αυτές αγωγές εκκρεμούσαν ταυτόχρονα και για μεγάλο μάλιστα χρονικό διάστημα με την αγωγή 943/96, και συνεπώς υπήρχε η δυνατότητα για προβολή τέτοιου ισχυρισμού. Τόσο ξεκάθαρο ήταν ότι με τις εν λόγω διαδικασίες δεν αξιώνοντο οι ίδιες θεραπείες, με αποτέλεσμα οι διάδικοι, σε μια προσπάθεια τους να περιορίσουν τα επίδικα θέματα των δύο αυτών συνενωμένων αγωγών, να προβούν σε κοινή δήλωση ενώπιον του δικαστηρίου στις 10.4.
- Εν πάση περιπτώσει, οι βάσεις των αγωγών εδώ δεν αφορούν σε υπόλοιπο τρεχούμενου ή άλλου λογαριασμού αλλά σε υπόλοιπα που προέκυψαν δυνάμει συμφωνιών ενοικιαγοράς. Με την απόφαση στην αγωγή 943/96, δεν αποφασίστηκε οτιδήποτε που έχει να κάνει με τις επίδικες συμφωνίες ενοικιαγοράς. Ως εκ τούτου, η πιο πάνω θέση του συνηγόρου κ. Αγαθοκλέους δεν με βρίσκει σύμφωνο. Τέλος, είναι αξιοσημείωτο ότι η απόφαση στην αγωγή 943/96 έχει εφεσιβληθεί από τους εναγομένους οι οποίοι σε καμιά περίπτωση δεν δέχονται ότι οφείλουν οποιοδήποτε ποσό είτε δυνάμει των επίδικων συμφωνιών ενοικιαγοράς είτε δυνάμει οποιουδήποτε τρεχούμενου ή άλλου λογαριασμού. Καταλήγω, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, πως η παρούσα αίτηση στο πολύ καθυστερημένο στάδιο που υποβάλλεται και με τα γεγονότα που την περιβάλλουν δεν έχει καταχωριστεί καλόπιστα. Ως εκ τούτου, η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. [Υπ.] Ι. Ιωαννίδης, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο