SUPERTRUST ESTATE AGENTS LIMITED ν. SAMANTHA JILL WELDON, Αγωγή αρ. 5038/2010, 20 Μαΐου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A200 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 5038/2010 Μεταξύ: SUPERTRUST ESTATE AGENTS LIMITED Ενάγοντες και SAMANTHA JILL WELDON Εναγομένης 20 Μαΐου, 2011. Για την εναγομένη - αιτήτρια, εμφανίζεται η κα Στ. Λεμονάρη. Για τους ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση , εμφανίζεται ο κ. Α. Γεωργιάδης για τους κ.κ. Χρήστος και Τηλέμαχος Γεωργιάδης Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 8.11.10 (αίτημα για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό διατάγματος που εξουσιοδοτεί την επίδοση ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας και για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της δυνάμει τούτου διενεργηθείσας επίδοσης) ----------------------------------------------------------------------- Επί τη βάσει μονομερούς αίτησης εξεδόθηκε, στις 28.6.10, διάταγμα διά του οποίου, μεταξύ άλλων, εξουσιοδοτείται η επίδοση ειδοποίησης του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου της προκείμενης αγωγής εκτός δικαιοδοσίας καθώς και η υποκατάστατη επίδοση της ειδοποίησης αυτής. Συγκεκριμένα, εξουσιοδοτείται η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος σε συγκεκριμένη διεύθυνση στην πόλη Hampshire του Ηνωμένου Βασιλείου με καθορισμένους εναλλακτικούς τρόπους. Στις 5.11.10 η ενάγουσα - αιτήτρια («η αιτήτρια») κατεχώρισε σημείωμα εμφάνισης υπό όρους (conditional appearance). Στις 8.11.10 αυτή κατεχώρισε την υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας επιδιώκει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 28.6.10 καθώς και την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της δυνάμει τούτου διενεργηθείσας επίδοσης. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τη Δ.6 θ.θ.1, 4, 5 και 6, τη Δ.48 θ.θ.1, 2 και 9 και τη Δ.50 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τα άρθρα 19
(1)και
(4)του Κανονισμού αρ. 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (Regulation (EC) No 1393/2007 of the European Parliament and of the Cuncil, of 13 November 2007) τα άρθρα 13
(1)και 19
(1)του Κανονισμού 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (Regulation (EC) No 805/2004 of the European Parliament and of the Cuncil, of 21 April 2004), τη νομολογία και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στο σώμα της αίτησης καταγράφονται οι λόγοι επί των οποίων βασίζονται οι επιδιωκόμενες θεραπείες. Αυτοί συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η προαναφερθείσα κοινοτική νομοθεσία, επιβάλλει όπως οι ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση («οι καθ΄ ων η αίτηση») επιδόσουν στην αιτήτρια σφραγισμένο αντίγραφο του ίδιου του κλητηρίου εντάλματος και όχι μόνον ειδοποίηση για το περιεχόμενό του.
(2)Εν πάση περιπτώσει, η ειδοποίηση που επεδόθηκε στην αιτήτρια είναι αντικανονική και εξ υπαρχής άκυρη εφ΄ όσον αυτή (α) κατά παράβασιν της Δ.50 θ.1, δεν αναφέρει διεύθυνση επίδοσης εντός της τοπικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου, (β) δεν είναι σύμφωνη με τον Τύπο αρ. 6 του Παραρτήματος Α των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών [Appendix A - Forms, Form No.6, Notice of Writ for Service on Non - British Defendant Outside British Dominions (O.6, r.6)] και (γ) είναι διατυπωμένη στην Ελληνική γλώσσα, την οποία η αιτήτρια δεν γνωρίζει. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Αιμίλιου Λεμονάρη ημερ. 8.11.
- Ο Αιμίλιος Λεμονάρης είναι συνταξιούχος δικηγόρος και πληροφορεί για τα ακόλουθα: «
- Κατά ή περί την 2.8.2010 οι ενάγοντες επέδοσαν στην αιτήτρια εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου μέσω εταιρείας ταχείας αποστολής δεμάτων (courier) ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος στην πιο πάνω αγωγή. ...........................
- Το έγγραφο το οποίο επεδόθηκε στην αίτητρια είναι συνταγμένο στην Ελληνική γλώσσα την οποία η αιτήτρια δεν γνωρίζει. Μετάφραση του εγγράφου στην Αγγλική γλώσσα δεν έχει επιδοθεί στην αιτήτρια.
- Οι ενάγοντες παρέλειψαν να υποβάλουν αίτηση στο Δικαστήριο και να εξασφαλίσουν άδεια .. για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος. .................
- Η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος η οποία επιδόθηκε στην αιτήρια δεν ακολουθεί τον τύπο 6 του Παραρτήματος Α των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και για το λόγο αυτό είναι αντικανονική και άκυρη.
- Αντίθετα με τις πρόνοιες της Διαταγής 50 Κανονισμός 1 των Θεσμών Πολτικής Δικονομίας η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος η οποία επεδόθηκε στην αιτήτρια δεν αναφέρει διεύθυνση επιδόσεως εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση αναφέρει διεύθυνση επιδόσεως εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στο οποίο καταχωρήθηκε η πιο πάνω αγωγή. ....». Κατεχωρίστηκε ένσταση προβάλλουσα και τους ακόλουθους λόγους:
(1)Οι νομοθετικές διατάξει επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση δεν παρέχουν εξουσία παραμερισμού και/ή ακύρωσης.
(2)Το διάταγμα ημερ. 28.6.10 και η δυνάμει τούτου διενεργηθείσα επίδοση συνάδουν με το ισχύον δίκαιο.
(3)Υπάρχει καταχωρισμένη διεύθυνση των καθ΄ ων η αίτηση εντός της τοπικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου. Η ένσταση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση περί τα γεγονότα. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Έχω εξετάσει την αίτηση και έχω διεξέλθει το φάκελο της διαδικασίας. Κατ΄ αρχάς, σημειώνω πως, εφ΄ όσον διά της αίτησης επιδιώκεται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός ενός διατάγματος που εξουσιοδοτεί την επίδοση κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας καθώς και η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της επίδοσης που διενεργήθηκε δυνάμει του διατάγματος αυτού, ορθό δικαιοδοτικό βάθρο αποτελεί η Δ.16 θ.9 (S.P.P. Projects Limited v.. Integral Equipment Sarl
(1993)1 A.A.Δ. 762, 764). Η διαταγή αυτή πρέπει να καταγράφεται στο σώμα της αίτησης. Αυτό επιβάλλει η Δ.48 θ.1. Εν προκειμένω δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η παράλειψη καταγραφής, στο σώμα της αίτησης της Δ.16 θ.9 είναι μοιραία και οδηγεί την αίτηση σε απόρριψη εφ΄ όσον, όπως συμβαίνει σε κάθε ενδιάμεση αίτηση, «ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο ειδικό άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και ή τον ειδικό θεσμό ή θεσμούς που το στοιχειοθετούν, παρέχοντας την απαραίτητη δικαιοδοσία στο δικαστή, αποτελεί .. όρο απαράβατο για την έγκυρη χρήση του δικονομικού αυτού μέτρου...» (Evand Promotions Ltd
(1998)1 (B) A.A.Δ. 736, 745, δείτε και την Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοϊζος Ιορδάνους Λιμιτεδ
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 743, 746-7 καθώς και, εξ αντιδιαστολής, την G.P. Michaelides and Sons Ltd v. Transmacorn N.V. κ.α.
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 863). Η παράλειψη καταγραφής, στο σώμα της αίτησης, του δικαιοδοτικού της βάθρου δεν θεραπεύεται με την αναφορά στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι εξουσίες αυτές ενυπάρχουν για να εξυπηρετούν την ανάγκη λειτουργίας του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου δικαίου και, κατά κανόνα, δεν αποτελούν πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς (Evand Promotions Ltd κ.α. (ανωτέρω)). Και ούτε τίθεται ζήτημα αυταπάγγελτης θεραπείας αυτού του ελαττώματος κατ΄ επίκλησιν της Δ.64. Είναι, βεβαίως, γεγονός πως διά της εισαγωγής της Δ.64 έχει δοθεί στο Δικαστήριο η διακριτική εξουσία να θεραπεύει παρατυπίες ένδικου μέσου οι οποίες, άλλως πως, θα οδηγούσαν στην απόρριψή του. Όμως, τέτοια θεραπεία μπορεί να παρασχεθεί υπό την προϋπόθεση ότι υποβάλλεται σχετικό αίτημα από την πλευρά του διαδίκου που ευθύνεται για την παρατυπία. Όπως αναφέρεται στην απόφαση Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.81, 84: «Η νέα Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια στη μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Δεν έχει σκοπό δηλαδή να τους καταργήσει. Οι κανονισμοί πρέπει να τηρούνται. Η Δ.64 δημιουργεί ένα ένδικο μέσο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο αιτών για να θεραπεύσει παρατυπίες εφόσον είναι θεραπεύσιμες». Παραπέμπω, επίσης, στην πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 41/2008 Άριστος Αρέστη ν. Μαρία Ερμογένους (Κοκόνα), ημερ. 25.10.10. Στην προκείμενη περίπτωση, παρά την προβολή, ως λόγου ένστασης, και του γεγονότος ότι στην αίτηση καταγράφεται λανθασμένο νομικό υπόβαθρο, η πλευρά της αιτήτριας παρέμεινε αδρανής μέχρι τέλους. Δεν προέβηκε στο κατάλληλο διάβημα για την θεραπεία του συγκεκριμένου ελαττώματος της αίτησης. Έτσι η αίτηση οδηγείται σε απόρριψη. Επιπλέον του δικονομικού της ελαττώματος, η αίτηση είναι αβάσιμη και επί της ουσίας: Η κοινοτική νομοθεσία, την οποία η πλευρά της αιτήτριας επικαλείται, δεν απαιτεί, στις περιπτώσεις εναγομένου διαμένοντος εκτός δικαιοδοσίας, την επίδοση σφραγισμένου αντιγράφου του δικογράφου διά του οποίου εισάγεται μια δικαστική διαδικασία που αφορά σε αστικής ή εμπορικής φύσης ζητήματα. Αναφερόμενο σε «writ of summons or an equivalent document», το άρθρο 19
(1)του Κανονισμού 1393/2007 ρυθμίζει την επίδοση, σε εναγόμενο που διαμένει εκτός δικαιοδοσίας, είτε του δικογράφου διά του οποίου εισάγεται μια τέτοια δικαστική διαδικασία είτε ενός εγγράφου το οποίο προβλέπεται θεσμικά, το οποίο ειδοποιεί τον ενδιαφερόμενο για την εκκρεμότητα της εναντίον του τέτοιας δικαστικής διαδικασίας και το οποίο δύναται να υπέχει θέση εναρκτήριου δικογράφου. Τέτοιο «ισοδύναμο έγγραφο» («equivalent document») αποτελεί και η προβλεπομένη, διά της Δ.6 θ.6, ειδοποίηση κλητηρίου εντάλματος. Περαιτέρω, η επίδοση σε αλλοδαπό, ο οποίος δεν γνωρίζει την Ελληνική γλώσσα, δικαστικού εγγράφου συντεταγμένου στην Ελληνική γλώσσα είναι καθ΄ όλα νόμιμη και έγκυρη. Εφ΄ όσον, δυνάμει Συνταγματικής διάταξης (Άρθρο 3.1 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας), οι επίσημες γλώσσες της Δημοκρατίας είναι η Ελληνική και η Τουρκική, κάθε διάδικος οφείλει να αναγνωρίσει πως δικαστική διαδικασία η οποία εκκρεμεί στην Δημοκρατία και η οποία τον αφορά θα διεξάγεται σε μίαν από τις γλώσσες αυτές. Συνεπώς, κάθε διάδικος οφείλει να αναγνωρίσει πώς σε τέτοια περίπτωση και τα δικαστικά έγγραφα θα είναι συντεταγμένα είτε στην Ελληνική είτε στην Τουρκική γλώσσα. Ακαταστασία θα προκαλούσε, μάλλον, η τυχόν σύνταξη δικαστικού εγγράφου προοριζομένου να επιδοθεί σε αλλοδαπό, σε γλώσσα άλλην πλην των επισήμων (Kean Soft Drinks Ltd v. Safmarine Container Lines N.Y. κ.α.
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1784, 1788). Εν πάση περιπτώσει, η παρα.
(7)του Κανονισμού 1393/2007, την οποίαν επικαλείται η πλευρά της αιτήτριας, δεν επιβάλλει την σύνταξη του εγγράφου που επιδίδεται εκτός δικαιοδοσίας σε αλλοδαπό στην γλώσσα που αυτός κατανοεί. Το σχετικό χωρίο της παρα.
(7)διελαμβάνει τα εξής: «
(7)... Security in transmission requires that the document to be transmitted be accompanied by a standard form, to be completed in the official language or one of the official languages of the place where service is to be effected, or in another language accepted by the Member State in question». (Η καταληκτική φράση υπογραμμίζεται για έμφαση). Η μομφή περί της ασυμφωνίας της επιδοθείσας ειδοποίησης με τα όσα ο Τύπος αρ. 6 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών διαλαμβάνει είναι ανεπίδεκτη δικαστικής κρίσης. Η μομφή διατυπώνεται κατά τρόπον γενικό και αόριστο και εφ΄ όσον, εντός του φακέλου της διαδικασίας, δεν υπάρχει (επί του παρόντος) αντίγραφο της επιδοθείσας ειδοποίησης δεν είναι εφικτός ο έλεγχος της συμφωνίας της με τον Τύπο αρ. 6. Επί τούτου σημειώνω πως η αίτηση εξετάζεται βάσει του περιεχομένου του φακέλου της διαδικασίας και της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Το Δικαστήριο δεν ερευνά γεγονότα εκτός του φακέλου της διαδικασίας. Εν πάση περιπτώσει, το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να ερευνήσει γεγονότα για τα οποία δεν υπάρχει μαρτυρία εντός του φακέλου της διαδικασίας (Zachariades and Pantelides Enterprises Ltd v. Fiat Auto S.P.A.
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 447, 453). Ούτε η μομφή περί μη τήρησης της πρόνοιας της Δ.50 θ.1 είναι βάσιμη εφ΄ όσον, εντός τους φακέλου της διαδικασίας, υπάρχει καταχωρισμένη διεύθυνση επίδοσης των εναγόντων ευρισκομένη εντός της τοπικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου. Τέλος, ας σημειωθεί πως στο φάκελο της διαδικασίας υπάρχει καταχωρισμένο διάταγμα ημερ. 15.6.10 το οποίο εξεδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης αρ. 643/2010 (Ε.Δ. Λευκωσίας). Δυνάμει αυτού επιτρέπεται η σφράγιση κλητηρίου εντάλματος και η επίδοση του εκτός δικαιοδοσίας. Η Γενική Αίτηση αρ. 643/2010 (Ε.Δ. Λευκωσίας) παρουσιάζει ως αιτητές τους εδώ ενάγοντες και ως καθ΄ ης η αίτηση την εδώ εναγομένη. Συνεπώς, δεν είναι βάσιμος ο ισχυρισμός πως η προκείμενη αγωγή κατεχωρίστηκε χωρίς προηγουμένως να εξασφαλισθεί διάταγμα για τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος, ως η Δ.2 θ.2 απαιτεί δεδομένου ότι πρόκειται για κλητήριο ένταλμα το οποίο προορίζεται να επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον της εναγομένης- αιτήτριας. (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο