Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αλέξης ΠΡΟΕΣΤΟΣ, Αρ. Υπόθεσης: 38791/10, 26 Μαΐου 2011

(1),

(4), και 11 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, Ν174/86, και των Κ.Δ.Π. 51/90 και 312/07. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος στις 26.9.09 στην οδό Κ. Παλαιολόγου, στη Λευκωσία, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΚΚΜ023, και του ζητήθηκε από τον Αστ.80 Η. Ηλία να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση, άνευ ευλόγου αιτίας, αρνήθηκε να παράσχει δείγμα εκπνοής για να διαπιστωθεί κατά πόσο βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλης. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας, ενώ ο Κατηγορούμενος μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία αποφασίστηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του, και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Κάποια γεγονότα αποτελούν παραδεκτά ή έχουν παραμείνει αναντίλεκτα στα πλαίσια της ακρόασης και ως τέτοια αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Τούτα είναι: Στις 26.9.2009 και περί ώρα 0045, στην οδό Κ. Παλαιολόγου στη Λευκωσία, παρά τον χώρο στάθμευσης ΟΧΙ, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΚΜ

1. Στα πλαίσια συνήθους ελέγχου τροχαίας, ο Κατηγορούμενος ανακόπηκε για έλεγχο από τον Αστ.80 Η. Ηλία. Ο Αστ.80 Η. Ηλία, αφού του δημιουργήθηκε υποψία ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλης, ζήτησε από τον Κατηγορούμενο αφού του εξήγησε τη λειτουργία της συσκευής για προκαταρκτικό έλεγχο και αφού του επέστησε και την προσοχή του στο Νόμο, να δώσει προκαταρκτικό δείγμα εκπνοής, για σκοπούς εξέτασης. Ο Κατηγορούμενος έδωσε δείγμα προκαταρκτικής εξέτασης φυσώντας στη μηχανή υπ΄ αρ. 038922, η οποία και έδειξε ένδειξη 31 mg αντί 22 mg. Η συσκευή υπ΄ αριθμό 038922 λειτουργούσε κανονικά και είναι συσκευή δεόντως διαπιστευμένη για να καταγράφει ενδείξεις σε σχέση με προκαταρκτική εξέταση για ανίχνευση αλκοόλης στην εκπνοή. Ο Αστ.80 Ηλία, συνέλαβε τον Κατηγορούμενο σε σχέση με το αδίκημα της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλης, και του ζήτησε ακολούθως να δώσει δύο ικανοποιητικά δείγματα εκπνοής για τελική εξέταση άλκοτεστ στην κινητή μονάδα άλκοτεστ που βρισκόταν στο χώρο στάθμευσης του ΟΧΙ. Τα γεγονότα που αφορούν τα όσα έλαβαν χώρα ακολούθως, τα οποία, κατά τον ισχυρισμό της Κατηγορούσας Αρχής, είχαν ως αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να αρνηθεί άνευ ευλόγου αιτίας να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση και συνεπακόλουθα να κατηγορηθεί για το υπό εξέταση αδίκημα, αποτέλεσαν αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ των μερών. Ήταν η θέση του Μ.Κ.1 Αστ. 80 Η. Ηλία, ότι μετά την ένδειξη της μηχανής για τον προκαταρκτικό έλεγχο και αφού συνέλαβε τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλης, μετά που τον πληροφόρησε ότι έχει δικαίωμα επικοινωνίας με δικηγόρο της αρεσκείας του ή οποιοδήποτε άλλο άτομο της επιλογής του, στη συνέχεια τον ενημέρωσε ότι θα έπρεπε να δώσει δύο ικανοποιητικά δείγματα εκπνοής για τελική εξέταση άλκοτεστ στη κινητή μονάδα άλκοτεστ που βρισκόταν στο χώρο στάθμευσης του ΟΧΙ. Ενώ κατευθύνονταν πεζοί στον χώρο στάθμευσης του ΟΧΙ που βρισκόταν σταθμευμένο το βαν στο οποίο βρισκόταν η μηχανή της τελικής εξέτασης ο Κατηγορούμενος ξεκίνησε να τρέχει πάνω στην αριστερή πλευρά του πεζοδρομίου, προς τον κυκλικό κόμβο του ΟΧΙ. Ο Μ.Κ.1 έτρεχε πίσω του και του φώναζε να σταματήσει και αυτός απαντούσε φωνακτά «παρέτα με, φεύκω». Στη συνέχεια αυτός έστριψε αριστερά στη γέφυρα Δώρου Λοίζου, πάνω στο αριστερό πεζοδρόμιο πάλι και ο Μ.Κ.1 έτρεχε από πίσω του μέχρι η ώρα 0054 όπου τον έφτασε στη γωνία της συμβολής Δώρου Λοίζου με Στασίνου. Αφού τον ακούμπησε ξανά στον αριστερό ώμο, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και του ανέφερε ότι με το να φύγει διέπραξε το αδίκημα της απόδρασης από νόμιμη σύλληψη, αυτός απάντησε «άτε κύριε έκαμα μαλακιά, μην με καταγγείλεις, έκαμα ένα λάθος τζιε εγώ». Στη συνέχεια τον μετέφερε πίσω στο χώρο στάθμευσης του ΟΧΙ όπου ήταν το αυτοκίνητο του και με άδεια του Βοηθού Υπευθύνου Τροχαίας, το οδήγησε στο Σταθμό της Πύλης Πάφου, μαζί με τον συλληφθέντα. Η ώρα 0120 τον παρέδωσε μαζί με το όχημα του στον Αστ. 2342 Π. Ιωάννου. Κατά την αντεξέταση του, του υπεβλήθη ότι ο ίδιος πήρε τα κλειδιά του οχήματος του Κατηγορούμενου, περπάτησαν μαζί μέχρι το σημείο που βρισκόταν η μηχανή για την τελική εξέταση, εκεί είπε στον Κατηγορούμενο να καθίσει εκεί και να περιμένει, παρήλθε χρόνος 20 περίπου λεπτών, ο Κατηγορούμενος λόγω φυσικής του ανάγκης και συγκεκριμένα ήθελε να πάει στην τουαλέτα για να ουρήσει, χωρίς να ζητήσει τέτοια άδεια, ξεκίνησε για τον σκοπό αυτό, όταν κάποιο άλλο τρίτο πρόσωπο τον ενημέρωσε ότι ο Κατηγορούμενος έφευγε και τότε άρχισε να τον καταδιώκει. Ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε τις πιο πάνω υποβολές, και ήταν η θέση του, η οποία παρέμεινε σταθερή καθόλη την αντεξέταση του, ότι η πράξη του Κατηγορούμενου να φύγει από το χώρο όπου ανέμενε για τελική εξέταση για να διαπιστωθεί κατά πόσο οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλης, χωρίς να ζητήσει προς τούτο άδεια, αποτελεί άρνηση να δώσει δείγμα εκπνοής για σκοπούς τελικής εξέτασης. Επέμενε, παρά τις αντίθετες υποβολές του συνηγόρου του Κατηγορούμενου, ότι ο Κατηγορούμενος έτρεχε όταν ξεκίνησε να φύγει, και ο ίδιος έτρεχε από πίσω του, ότι σε καμία περίπτωση ο Κατηγορούμενος δεν του είπε ότι ήθελε να πάει στην τουαλέτα και επέμενε ότι αυτή η πράξη του Κατηγορούμενου, συνιστά άρνηση. Του υπεβλήθη επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος του ζήτησε κατ΄ επανάληψη να δώσει δείγμα εκπνοής για σκοπούς τελικής εξέτασης και ο ίδιος του αρνήθηκε, θέση με την οποία διαφώνησε ο Μ.Κ.1, αναφέροντας ότι ο Κατηγορούμενος με την πράξη του να φύγει, είχε ήδη αρνηθεί να δώσει δείγμα εκπνοής για σκοπούς τελικής εξέτασης. Ο Μ.Κ.2 ήταν ο Αστ. 2342 Π. Ιωάννου, ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας και είναι απεσπασμένος στις Μικροπαραβάσεις του Αστυνομικού Σταθμού Πύλης Πάφου. Στις 26.9.2009 η ώρα 0120, ο Μ.Κ.1, οδήγησε τον Κατηγορούμενο στον Σταθμό Π. Πάφου και ενημέρωσε τον ίδιο ότι τον συνέλαβε για τα αδικήματα άρνησης παροχής δείγματος εκπνοής σε τελική εξέταση άλκοτεστ και απόδρασης από νόμιμη σύλληψη, για αδικήματα που έγιναν την ίδια μέρα. Επίσης, του παρέδωσε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου με αρ. εγγραφής ΚΚΜ
2. Ο ίδιος την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 0210-0215 ο Μ.Κ.2 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο για το τροχαίο αδίκημα το οποίο διέπραξε και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε, «Εγώ είπα του Αστυνομικού να φυσήσω και μου είπε όχι». Αντεξεταζόμενος, ρωτήθηκε από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου αν ο Κατηγορούμενος προέβαλλε τον ισχυρισμό ότι ζήτησε από τον Μ.Κ.1 να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση και αυτός δεν τον άφηνε, θέση με την οποία συμφώνησε ο Μ.Κ.2 και όταν ρωτήθηκε κατά πόσο διερεύνησε τον εν λόγω ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ήταν η θέση του ότι ρώτησε τον Μ.Κ.1 γιατί δεν τον άφηνε να δώσει δείγμα εκπνοής, και ο Μ.Κ.1 του ανέφερε ότι είχε αποδράσει από νόμιμη κράτηση, αυτό συνιστά άρνηση να δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής. Του υπεβλήθη ότι ο ίδιος εκείνο το βράδυ είπε στον Μ.Κ.1 να αφήσει τον Κατηγορούμενο να δώσει δείγμα εκπνοής, αλλά αρνήθηκε αυτή την υποβολή, αναφέροντας ότι τα γεγονότα έγιναν όπως ο ίδιος είπε, και ότι το αδίκημα στοιχειοθετήθηκε από την κατάθεση του Αστ. 80 Η. Ηλία, και συγκεκριμένα από το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος έδωσε προκαταρκτικό δείγμα εκπνοής και ενώ ήταν υπό σύλληψη και ανέμενε να δώσει δείγμα εκπνοής για σκοπούς τελικής εξέτασης, σηκώθηκε και έφυγε από το σημείο όπου βρισκόταν, γεγονός το οποίο στοιχειοθετεί άρνηση να δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής. Στο σημείο αυτό αναφέρω παρενθετικά, ότι όπως διαφάνηκε, εναντίον του Κατηγορούμενου εκκρεμεί και άλλη ποινική υπόθεση σε σχέση με τα ισχυριζόμενα ποινικά αδικήματα που διέπραξε την επίδικη ημερομηνία. Όπως έχει αναφερθεί, ο Κατηγορούμενος, μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να προβεί σε ανόμωτη δήλωση. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι το επίδικο βράδυ είχε βγει με φίλους του και κατανάλωσε αλκοόλ, συγκεκριμένα είχε πιει δύο ποτήρια μπύρα. Ανακόπηκε για έλεγχο κοντά στο ΟΧΙ και του ζητήθηκε να δώσει δείγμα εκπνοής για σκοπούς προκαταρκτικής εξέτασης, πράγμα το οποίο έκανε, όπου και μετά που φύσηξε στη μηχανή, καταγράφηκε ένδειξη 31 mg αντί 22 mg. Ο Μ.Κ.1 του ζήτησε να πάει στη μεγάλη μηχανή που βρισκόταν στο χώρο, για να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση, και ξεκίνησαν μαζί, πεζοί, να πάνε στο σημείο που βρισκόταν η μηχανή για την τελική εξέταση. Ο Μ.Κ.1 κρατούσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου του όπως και την ταυτότητα του. Πήγαν στη μηχανή και ο Μ.Κ.1 τον άφησε εκεί να περιμένει. Ο Μ.Κ.1 πήγε πίσω στο σημείο που τον ανέκοψε και συνέχισε να ανακόπτει άλλους οδηγούς, ενώ μπροστά από τον ίδιος κοντά στη μηχανή για τελική εξέταση, υπήρχαν και άλλα πρόσωπα που περίμεναν. Αφού πέρασε λίγη ώρα και ο ίδιος ένοιωθε την ανάγκη να πάει στην τουαλέτα, ξεκίνησε πεζός, όταν περίπου 100 μ. μετά ένοιωσε κτύπημα στην πλάτη του και δύο Αστυνομικοί, τον ρώτησαν που πάει. Ο ίδιος τους ανέφερε ότι πάει στην τουαλέτα και του ανέφεραν ότι είναι υπό σύλληψη. Στο σημείο εκείνο ο ίδιος ζήτησε να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση και του ανέφεραν ότι έχασε την ευκαιρία του. Ακολούθως ο Μ.Κ.1 οδήγησε το αυτοκίνητο του και τον πήρε στην Πύλη Πάφου και δοκίμασε να δει κατά πόσο μπορούσε να τον κρατήσει μέσα για όλο το βράδυ. Όταν διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να το πράξει αυτό του είπε να αφήσει μέσα το αυτοκίνητο του και να πάει να το πιάσει η ώρα 630 το πρωί. Ήταν η θέση του ότι σε καμία περίπτωση ο Αστ.80 Η. Ηλία δεν του είχε αναφέρει ότι βρισκόταν υπό σύλληψη. Η αξιολόγηση των μαρτύρων, έχοντας και ως γνώμονα τις παραμέτρους που η νομολογία έχει καθορίσει για το θέμα αυτό, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.09, δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία αφού το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να τους παρακολουθεί ενώ έδιδαν τη δια ζώσης μαρτυρία τους. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος λαμβάνεται υπόψη ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369. Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπόψη ώστε να δώσει μια άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφόσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Είχα την ευκαιρία να δω τους μάρτυρες στο εδώλιο, το πώς συμπεριφέρονταν και τον τρόπο που απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους απευθύνονταν. Θεωρώ ότι η αξιολόγηση τους δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία. Θεωρώ ότι ο Μ.Κ.2 ήταν μάρτυρας της αλήθειας των γεγονότων τα οποία επεσυνέβηκαν στο Σταθμό Πύλης Πάφου, τα οποία και απέδωσε στο Δικαστήριο όπως τα έζησε. Ο Μ.Κ.1, περιέπεσε σε αντιφάσεις σε κάποιες απαντήσεις του, όπως για παράδειγμα το ποιος είχε τα κλειδιά του οχήματος του Κατηγορούμενου, και τον τρόπο με τον οποίο ο Κατηγορούμενος έφυγε από την κινητή μονάδα, μέχρι που αυτός ανακόπηκε. Επίσης η εκδοχή ότι ο Κατηγορούμενος άρχισε να τρέχει μόλις του είπε να πάει στη μονάδα τελικής εξέτασης φαίνεται να μην ανταποκρίνεται στην αλήθεια αφού διαφάνηκε ότι είναι μετά που περίμενε στη μηχανή που απομακρύνθηκε. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση μου, αλλά και από την ανόμωτη κατάθεση του Κατηγορούμενου, πέραν των πιο πάνω γεγονότων που έχουν γίνει ευρήματα του Δικαστηρίου ως αναντίλεκτα και/ή παραδεκτά, τα πιο κάτω αποτελούν επίσης ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο Αστ.80 Η. Ηλία, έθεσε τον Κατηγορούμενο υπό σύλληψη, του εξήγησε ότι ήταν υποχρεωμένος να δώσει δύο δείγματα εκπνοής για σκοπούς τελικής εξέτασης και τον μετέφερε, ουσιαστικά περπάτησαν και οι δύο, στο σημείο που βρισκόταν η μηχανοκίνητη μονάδα τελικής εξέτασης. Ο Αστ.80 Η. Ηλία είπε στον Κατηγορούμενο να περιμένει στο σημείο της τελικής εξέτασης, ενώ ο ίδιος πήγε πίσω και συνέχισε την εκτέλεση των καθηκόντων του σταματώντας άλλους οδηγούς για έλεγχο αλκοόλης. Ο Κατηγορούμενος ανέμενε στο σημείο της τελικής εξέτασης για κάποιο χρονικό διάστημα και ακολούθως χωρίς να αναφέρει σε κανένα οτιδήποτε και χωρίς να πάρει σχετική άδεια επί τούτου, άρχισε να απομακρύνεται από το σημείο της τελικής εξέτασης. Ο Αστ.80 Η. Ηλία, μαζί με ακόμα ένα Αστυνομικό, ακολούθησε τον Κατηγορούμενο όπου και τον ανέκοψαν σε κάποιο σημείο μετά το σημείο που βρισκόταν η κινητή μονάδα τελικής εξέτασης. Ο Αστ.80 Η. Ηλία μετά που ζήτησε άδεια από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας, μετέφερε τον Κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό της Πύλης Πάφου, οδηγώντας ο ίδιος το αυτοκίνητο του. Στον Αστυνομικό Σταθμό της Πύλης Πάφου, ο Κατηγορούμενος ζήτησε από τον Μ.Κ.2 να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση αλλά ο Μ.Κ.2 του ανέφερε ότι σύμφωνα με την κατάθεση του Μ.Κ.1 του είχε ζητηθεί να δώσει δείγμα για τελική εξέταση από τον ίδιο, αλλά αρνήθηκε να πράξει τούτο. Στον Αστυνομικό Σταθμό της Πύλης Πάφου, ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε για το αδίκημα της άρνησης να δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση άλκοτεστ και η απάντηση του ήταν «εγώ είπα του Αστυνομικού να φυσήσω και μου είπε όχι». Σύμφωνα με τον Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμο, Ν.174/86και συγκεκριμένα το άρθρο 7

(1): «Προς τον σκοπόν διερευνήσεως κατά πόσον οιονδήποτε πρόσωπον, εις δείγμα εκπνοής του οποίου εγένετο προκαταρκτική εξέτασις, έχει διαπράξει αδίκημα κατά παράβασιν των διατάξεων του άρθρου 5, οιοσδήποτε αστυνομικός δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου ως και των διατάξεων του άρθρου 9, να ζητήσει παρά του προσώπου τούτου όπως παράσχη δύο δείγματα εκπνοής διά τελικήν εξέτασιν μετά παρέλευσιν δέκα τουλάχιστον λεπτών της ώρας από της χρονικής στιγμή κατά την οποία είχε παρασχεθή το δείγμα εκπνοής δια την προκαταρκτικήν εξέτασιν: Νοείται ότι, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9, εάν το πρόσωπο παρά του οποίου ζητείται η παραχώρησις δείγματος εκπνοής διά τελικήν εξέτασιν έχει υποστή οιονδήποτε τραυματισμόν, η τοιαύτη παραχώρησις δείγματος εκπνοής δύναται να πραγματοποιηθή μόνο τη συγκατάθεσει ιατρού: Νοείται περαιτέρω ότι, εάν η παραχώρησις δείγματος εκπνοής δεν ενδείκνυται δι΄ ιατρικούς λόγους, τούτο δε πιστοποιείται υπό ιατρού, οιοσδήποτε αστυνομικός ενεργών δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1)δύναται να ζητήσει όπως, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9, το πρόσωπον παράσχει δείγμα αίματος δι΄ εργαστηριακήν ανάλυσιν». Σύμφωνα δε με το άρθρο 7

(4)του ίδιου Νόμου: «Πας όστις, άνευ ευλόγου αιτίας αρνείται ή αποφεύγει όπως μεταβή εις τον χώρον όπου υπάρχει ο αναγκαίος τεχνικός εξοπλισμός προς διενέργειαν τελικής εξετάσεως ή αρνείται ή αποφεύγει δι' οιουδήποτε τρόπου να παράσχη δείγμα εκπνοής όταν τούτο ζητηθή παρ΄ αυτού δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι ένοχος αδικήματος». Με βάση λοιπόν και τα ευρήματα του Δικαστηρίου όπως έχουν αναφερθεί ανωτέρω, εκείνο που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο η απόφαση του Κατηγορούμενου να φύγει από το χώρο της τελικής μονάδας άλκοτεστ όπου περίμενε για να υποβληθεί σε τελικό έλεγχο για να διαπιστωθεί κατά πόσο οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλης, ουσιαστικά αποτελεί άρνηση να δώσει δείγμα εκπνοής και μάλιστα χωρίς εύλογη αιτία. Με βάση τα άρθρα 8

(1)και

(2)του ίδιου Νόμου, εύλογος αιτία για την οποία μπορεί κάποιο πρόσωπο να αρνηθεί να παράσχει δείγμα εκπνοής θεωρείται αιτία η οποία έχει σχέση με ιατρικούς λόγους και η οποία πρέπει να πιστοποιείται γραπτώς από Ιατρικό Λειτουργό. Η εν λόγω βεβαίωση μάλιστα, θα πρέπει να δίδεται στον Αστυνομικό είτε όταν του ζητείται να δώσει δείγμα εκπνοής ή το αργότερο εντός 3 ημερών από την εν λόγω ημερομηνία, διαφορετικά θα τεκμαίρεται ότι το πρόσωπο αυτό έχει αρνηθεί να δώσει δείγμα εκπνοής άνευ ευλόγου αιτίας. Στην παρούσα περίπτωση, είναι σίγουρο ότι ούτε την εν λόγω στιγμή, αλλά ούτε και εντός 3 ημερών από τις 26.9.2009 ο Κατηγορούμενος παρουσίασε Ιατρική Βεβαίωση που να καταδεικνύει ότι υπήρχε Ιατρικό πρόβλημα και δεν μπορούσε να δώσει δείγμα εκπνοής. Επομένως, εάν η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει δείγμα εκπνοής για σκοπούς τελικής εξέτασης, είναι θετική, τότε, με βάση το τεκμήριο του Νόμου και την ανάλυση που έχει γίνει ανωτέρω, σίγουρα δεν υπάρχει εύλογη αιτία για αυτή του την άρνηση. Επομένως, το μοναδικό ερώτημα που παραμένει προς απάντηση, είναι κατά πόσο ο Κατηγορούμενος με βάση τα γεγονότα όπως έχουν αναφερθεί πιο πάνω, αρνήθηκε να δώσει δείγμα εκπνοής για σκοπούς τελικής εξέτασης. Με βάση το άρθρο 7

(4), η άρνηση ενός ατόμου να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση, μπορεί να στοιχειοθετηθεί με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι όταν το πρόσωπο αυτό αρνείται να μεταβεί στο χώρο όπου υπάρχει ο αναγκαίος τεχνικός εξοπλισμός προς διενέργεια τελικής εξέτασης, και ο δεύτερος όταν αρνείται δια οποιουδήποτε τρόπου να παράσχει δείγμα εκπνοής όταν τούτο ζητηθεί. Σύμφωνα με τα γεγονότα, ο Κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε να μεταβεί στο χώρο όπου ήταν η κινητή μονάδα τελικής εξέτασης, ούτε και ζητήθηκε από τον Κατηγορούμενο να δώσει δείγμα εκπνοής και αυτός αρνήθηκε. Το τι έγινε, ήταν ότι ο Κατηγορούμενος άρχισε να απομακρύνεται από το χώρο όπου ανέμενε για να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση και τα γεγονότα έδειξαν ότι δεν του ζητήθηκε τελικά ποτέ να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση Η λέξη «άρνηση», σύμφωνα με το ελληνικό Λεξικό των Τεγόπουλος - Φυτράκης, έκδοση 1995, σημαίνει απόρριψη, απόκρουση ή αποκήρυξη. Η ερμηνεία του ρήματος «αρνούμαι - αρνιέμαι» είναι αντίστοιχη. Είναι η θέση μου ότι με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν πιο πάνω γίνει ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Κατηγορούμενος δεν έχει αρνηθεί να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση, η πράξη του όμως να απομακρυνθεί από το σημείο όπου ανέμενε να δώσει τέτοιο δείγμα και μάλιστα ενώ τελούσε υπό σύλληψη χωρίς να ζητήσει άδεια να πράξει τούτο, καταδεικνύει ότι ουσιαστικά ο Κατηγορούμενος έχει αποφύγει να δώσει τέτοιο δείγμα εκπνοής. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων, θεωρώ ορθό να εξετάσω κατά πόσο ενδείκνυται η από το Δικαστήριο τροποποίηση του κατηγορητηρίου σε αυτό το στάδιο με την τροποποίηση των λεπτομερειών της κατηγορίας. Η εξουσία του Δικαστηρίου για το πιο πάνω ζήτημα διέπεται από το άρθρο 85.4 του Ποινικού Κώδικα, οι προϋποθέσεις εφαρμογής του οποίου καθορίστηκαν ως ακολούθως στο σύγγραμμα των Λοϊζου και Πική Criminal Procedure in Cyprus σελ. 75: Στο τέλος της Δίκης το Δικαστήριο να είναι της γνώμης ότι έχει αποδειχθεί με μαρτυρία, η διάπραξη αδικήματος από τον Κατηγορούμενο το οποίο δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο. Ο Κατηγορούμενος να μη μπορεί να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Ο Κατηγορούμενος να μην υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάσει του αρχικού κατηγορητηρίου. Με άλλα λόγια, η ποινή που προβλέπεται από το Νόμο για το αδίκημα που προστίθεται στο κατηγορητήριο δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την ποινή που προβλέπεται για το αρχικό αδίκημα. Ότι ο Κατηγορούμενος δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς στην υπεράσπιση του. Σχετικές με την εφαρμογή του άρθρου 85.4 του Ποινικού Κώδικα, είναι και οι υποθέσεις Χρυσοστόμου ν. Αστυνομίας 24 CLR 192, Φορής ν. Δημοκρατίας

(1980)1 ΑΑΔ 152, 177 και Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 458, 466 στις οποίες επαναλήφθηκαν οι πιο πάνω προϋποθέσεις στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για τροποποίηση των λεπτομερειών της κατηγορίας. Συγκεκριμένα:

1. Έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία οι συνθήκες διάπραξης της κατηγορίας.
2. Δεν είναι δυνατή η καταδίκη του Κατηγορούμενου για το αδίκημα αυτό χωρίς προηγούμενη τροποποίηση του κατηγορητηρίου.
3. Η ποινή για το αδίκημα είναι η ίδια.
4. Καμία δυσμένεια δεν θα προκληθεί στον Κατηγορούμενο ο οποίος υπερασπίσθηκε τον εαυτό του για το αδίκημα της άρνησης να παράσχει δείγμα εκπνοής. Επίσης τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το αδίκημα της αποφυγής να παράσχει δείγμα εκπνοής είναι τα ίδια που οδήγησαν την Κατηγορούσα Αρχή στην καταχώρηση του παρόντος κατηγορητηρίου. Η Υπεράσπιση δε του Κατηγορούμενου όπως προβλήθηκε με την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας και την ένορκη μαρτυρία του δεν αμφισβήτησε τα πλείστα γεγονότα. Με αυτή την έννοια, βρίσκω ότι η Υπεράσπιση του Κατηγορούμενου δεν θα ήταν ουσιαστικά διαφορετική αν εξαρχής το κατηγορητήριο αναφερόταν στο αδίκημα αποφυγής με τις λεπτομέρειες που αναφέρονται πιο κάτω. Ενόψει των ανωτέρω, τροποποιώ το κατηγορητήριο, με την αντικατάσταση της λέξης «αρνήθηκε» τόσο στην έκθεση Αδικήματος αλλά και στις λεπτομέρειες Αδικήματος με τη λέξη «απέφυγε» και ως αποτέλεσμα η κατηγορία η οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι η ακόλουθη: ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 1 Απέφυγε να παράσχει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση κατά παράβαση των άρθρων 2, 7

(4)και 11 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86 και των ΚΔΠ 51/90 και 312/07. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο Κατηγορούμενος την 26.9.09 στην οδό Κ. Παλαιολόγου, στη Λευκωσία, της Επαρχίας Λευκωσίας ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΚΚΜ023, και του ζητήθηκε από τον Αστ.80 Η. Ηλία να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση, άνευ ευλόγου αιτίας, απέφυγε να παράσχει δείγμα εκπνοής για να διαπιστωθεί κατά πόσο βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλης. Ως εκ τούτου, με βάση την πιο πάνω τροποποίηση ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πιο πάνω κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος θα πληρώσει επίσης τα έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής. (Υπ) ................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ΣΧΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο