Αναφορικά με την Εταιρεία MFS VENTURES LTD, Αίτηση Διάλυσης: 653/10, 26 Μαΐου, 2011

(2009)1 ΑΑΔ 1457, ότι στην υπό κρίση περίπτωση εφαρμογή έχει μόνο το άρθρο 212(α) ως προς το νομότυπο της επίδοσης. Συνεπώς, ήταν η προέκταση της θέσης του, ορθός τρόπος επίδοσης της απαίτησης ήταν η παράδοσή της στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Αντιθέτως, ο κ. Καλλής, στηριζόμενος στα γεγονότα που καλύπτουν την επίδοση, όπως αυτά εκτέθηκαν πιο πάνω, και επικαλούμενος τα όσα λέχθηκαν στην απόφαση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited 2002 1 ΑΑΔ 43, εισηγήθηκε ότι η επίδοση πάσχει. Το άρθρο 212(α) καθορίζει ξεκάθαρα ότι η απαίτηση για καταβολή οφειλόμενου ποσού επιδίδεται στην ενδιαφερόμενη εταιρεία με παράδοσή της «στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας». H ύπαρξη της σαφούς αυτής νομοθετικής πρόνοιας εντοπίστηκε και στην απόφαση Phasarias (ανωτέρω), με αποτέλεσμα να αποφασιστεί ότι επίδοση στο διευθυντή της εταιρείας, χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το υπό αναφορά άρθρο. Περαιτέρω, στο άρθρο 372 του Κεφ. 113, προνοείται ότι: «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεσή του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας». Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του πιο πάνω νομοθετήματος, καθορίζεται ότι «΄Έγγραφο΄ περιλαμβάνει κλήση, ειδοποίηση, διάταγμα και άλλα δικόγραφα και μητρώα». Η ουσία του δικαστικού λόγου στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού (πιο πάνω), ήταν η αντίκρυση του άρθρου 372 υπό το πρίσμα του Άρθρου 30.1 και 30.3(α) του Συντάγματος. Του δικονομικού δικαιώματος δηλαδή ενός προσώπου να έχει πρόσβαση στα Δικαστήρια, δικαίωμα που περιλαμβάνει και το δικαίωμα πληροφόρησης των λόγων για τους οποίους καλείται να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και να αναπτύξει ενώπιόν του τους ισχυρισμούς του. Ήταν η κατάληξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο γιατί τότε και μόνο του παρέχεται και η δυνατότητα να υπερασπιστεί. Στην εν λόγω υπόθεση, ήταν αμοιβαία αποδεκτό, με βάση το αποδεικτικό της επίδοσης, ήτοι την ένορκη δήλωση ιδιώτη επιδότη που τη διενήργησε, ότι το κλητήριο ένταλμα της αγωγής «αφέθη στο εγγεγραμμένο γραφείο» και δεν υπήρχε υπογραφή παραλαβής. Με αυτό το πραγματικό υπόβαθρο ως δεδομένο, ήταν ως ακολούθως η τελική κρίση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στη σελ. 49: «Οι περιστάσεις της κρινόμενης υπόθεσης, αλλά και η αχλύς που περιβάλλει την επίδοση - δεν είναι καν γνωστό το πρόσωπο στο οποίο αφέθηκε το κλητήριο και η ιδιότητά του - δεν μας αφήνουν αμφιβολία για το παράτυπο της επίδοσης, με βάση την οποία λήφθηκε η ακυρωθείσα απόφαση». Στην υπό κρίση περίπτωση, η μόνη σχετική μαρτυρία που υπάρχει είναι ότι η επιστολή απαίτησης του εξ αποφάσεως οφειλόμενου ποσού αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, παρουσία κάποιας κας Ανθής. Παραμένει όμως χωρίς αντίκρουση, και τελικά αδιαμφισβήτητη, η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι τέτοιο πρόσωπο δεν είχαν στην υπηρεσία τους και ότι τους ήταν εντελώς άγνωστο. Όπως, χωρίς αμφισβήτηση, παραμένει και η θέση τους πως στο συγκεκριμένο όροφο στεγάζονταν και τα εγγεγραμμένα γραφεία μεγάλου αριθμού άλλων εταιρειών. Υπό αυτές τις συνθήκες, απομένει να απαντηθεί κατά πόσο η άφεση και μόνο της έγγραφης απαίτησης στο χώρο του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας, είναι έγκυρη επίδοση. Θα πρέπει να τονίσω κατ΄ αρχάς ότι το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τη θέση του ευπαίδευτου συνήγορου για τον Αιτητή ότι η απόφαση Phasarias διαφοροποιείται από την Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού. Στην τελευταία, δεν τέθηκε υπό αμφισβήτηση η ορθότητα επίδοσης σε εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας, αλλά εντοπίστηκε η ανάγκη επιβεβαίωσης της δυνατότητας του αντιδίκου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Γνώση που εξασφαλίζεται με τη βεβαιότητα λήψης του εγγράφου που επιδίδεται. Ούτε έχει έδαφος επιτυχίας η θέση της ίδιας πλευράς, σύμφωνα με την οποία διαφοροποιείται το όλο θέμα, δεδομένης της διαφορετικής φύσης του εγγράφου απαίτησης από το κλητήριο ένταλμα, Καθότι, ό,τι είναι βασικό είναι το γεγονός ότι η έγγραφη απαίτηση σηματοδοτεί την πορεία έναρξης της δικαστικής διαδικασίας και συνιστά ουσιαστικά ειδοποίηση και πληροφόρηση για τα επόμενα βήματα που θα ακολουθήσουν σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του εξ αποφάσεως οφειλέτη. Και το αμέσως επόμενο βήμα είναι η προσφυγή στο Δικαστήριο με σκοπό την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, στη βάση ακριβώς αμέλειας καταβολής της οφειλής στο διάστημα των τριών εβδομάδων που καθορίζει η απαίτηση. Συνεπώς, η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα που θα πρέπει να έχει η ενδιαφερόμενη εταιρεία να γνωρίζει ότι έχει τεθεί σε λειτουργία μηχανισμός που θα οδηγήσει σε καταλυτικές για την ύπαρξή της συνέπειες. Υπό το φως των πιο πάνω, και με δεδομένο το ομιχλώδες τοπίο που καλύπτει την επίδοση του συγκεκριμένου εγγράφου, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η επίδοση αυτή δεν είναι έγκυρη. Ως αποτέλεσμα, η βάση της παρούσας Αίτησης εκθεμελιώνεται, με αναπόφευκτη συνέπεια την απόρριψή της, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί η ουσία της και οι περαιτέρω λόγοι ένστασης. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ........... Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο