Wigmore Medical Ltd ν. Κ.P Parpas Enterprises Ltd, Αρ. Αγωγής: 8913/10, 26.5.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A216 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8913/10 Μεταξύ: Wigmore Medical Ltd Eναγόντων και Κ.P. Parpas Enterprises Ltd Εναγομένων ----- Αίτηση για συνοπτική απόφαση ημερ. 14.1.2011 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 26.5.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κα Ε. Προδρόμου Για τους Καθ΄ων η αίτηση: κ. Μ. Ιωάννου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες-αιτητές είναι εταιρεία νομίμως εγγεγραμμένη στην Αγγλία και ασχολούνται με την εμπορία φαρμακευτικών προϊόντων και άλλες συναφείς εργασίες. Οι εναγόμενοι είναι εταιρεία νομίμως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασχολείται με την εμπορία ειδών και/ή προϊόντων αισθητικής και άλλες συναφείς εργασίες. Σε βάση συμφωνίας μεταξύ εναγόντων και εναγομένων οι ενάγοντες μεταξύ των ετών 2007 και 2008 επώλησαν και παράδωσαν στους εναγόμενους δυνάμει τιμολογίων τα οποία αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης διάφορα είδη συνολικής αξίας £214.477,42 (αντίστοιχο σε ευρώ €245.333,64). Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης μετά από ανταλλαγείσα αλληλογραφία στην οποία κατά τους ισχυρισμούς των εναγόντων οι εναγόμενοι αναγνώρισαν το χρέος τους και διαβεβαίωναν και έδιδαν υποσχέσεις για την πληρωμή της οφειλής τους προς τους ενάγοντες παρέλειψαν και ή αμέλησαν και ή αρνήθηκαν να το εξοφλήσουν με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να εγείρουν την παρούσα αγωγή στις 22.10.2010 με την οποία αξιούν το πιο πάνω ποσό με τόκους προς 8% από 28.8.2008 μέχρι εξοφλήσεως (ένα μήνα μετά την έκδοση του τελευταίου τιμολογίου). Στις 14.1.2011 οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία επιδιώκουν συνοπτική απόφαση εναντίον των εναγομένων όπως η αξίωση τους στο ειδικώς οπισθογραφημένο Κλητήριο καθότι ως ισχυρίζονται αυτοί στερούνται Υπεράσπισης, η δε αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Bedros Eghiayan, διευθυντή των εναγόντων, στην οποία επισυνάπτονται τα σχετικά τιμολόγια και η αλληλογραφία ως επίσης και η απαίτηση των δικηγόρων των εναγόντων προς τους εναγομένους. Στο αίτημα των εναγόντων για έκδοση συνοπτικής απόφασης οι εναγόμενοι-καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην οποία αναφέρουν οκτώ λόγους ένστασης, τους ακόλουθους, τους οποίους εξειδικεύουν με ένορκη δήλωση του διευθυντή των εναγομένων-καθ΄ ων η αίτηση κ. Κυριάκου Πάρπα. (α) Η παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να συνεχισθεί αφού εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση εκκρεμούν αιτήσεις διάλυσης στην υπ΄ αρ. 601/10 αίτηση που είναι ορισμένη για ακρόαση στις 25/5/11 και στην υππ΄ αρ. 136/11 αίτηση που είναι ορισμένη στις 22/3/
- (β) Οι παράγραφοι 1 μέχρι 13 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση των εναγόντων δεν είναι παραδεκτοί. (γ) Οι καθ΄ ων η αίτηση αρνούνται τους ισχυρισμούς της παραγράφου 12 της ένορκης δήλωσης που κατετέθη εκ μέρους των αιτητών και ισχυρίζονται ότι έχουν πολύ καλή υπεράσπιση την οποία και θα πρέπει να προβάλουν για να έχει το Δικαστήριο μία πλήρη εικόνα των γεγονότων. (δ) Οι καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι όχι μόνο δεν οφείλουν τα αιτούμενα ποσά και ουδέποτε παραδέχθησαν ότι τα οφείλουν, αλλά έχουν και ανταπαίτηση εναντίον των αιτητών η οποία βασίζεται σε προμήθειες και άλλες πράξεις για τις οποίες οφείλουν οι αιτητές διάφορα ποσά στους καθ΄ ων η αίτηση. (ε) Οι αιτητές δεν παρουσιάζουν στο Δικαστήριο ξεκάθαρη και αληθή εικόνα των πραγμάτων και προσπαθούν με αυτό τον τρόπο να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. (στ) Οι αιτητές δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. (ζ) Τα ισχυριζόμενα ως οφειλόμενα από τους καθ΄ ων η αίτηση ποσά δεν είναι παραδεκτά, αφού πολλά μηχανήματα παρεδόθησαν στους καθ΄ ων η αίτηση και στη συνέχεια στους πελάτες των καθ΄ ων η αίτηση ελαττωματικά και σε μη λειτουργήσιμη κατάσταση. (η) Πολλά τιμολόγια των αιτητών εξεδόθησαν σε υψηλότερες τιμές από τις πραγματικές και δεν έγιναν αποδεκτά από τους καθ΄ ων η αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με τη Δ.18 θ.1 επί της οποίας εδράζεται η αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί για την ύπαρξη τριών προϋποθέσεων. (α) Το Κλητήριο να είναι ειδικά οπισθογραφημένο όπως προνοείται στη Δ.2 θ.
- (β) Να έχει καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους των εναγομένων. (γ) Η αίτηση να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να επαληθεύει το αγώγιμο δικαίωμα δηλώνοντας συνάμα ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Πράγματι το Κλητήριο είναι ειδικά οπισθογραφημένο στην παρούσα αγωγή όπως προβλέπεται στη Δ.2 θ.6, έχει καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους των εναγομένων στις 19.11.2010 και δεν αμφισβητείται από αυτούς ότι ο κ. Bedros Eghiayan είναι πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης, αφού όπως αποκαλύπτει στην ένορκη του δήλωση είναι διευθυντής των εναγόντων δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση και κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε άμεση εποπτεία, παρακολούθηση και άμεση γνώση των δοσοληψιών, των συμφωνιών και λογαριασμών των εναγόντων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ο λογαριασμός των εναγομένων. Από τη στιγμή που οι ενάγοντες ικανοποιούν τις προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1 το βάρος της απόδειξης ότι οι εναγόμενοι έχουν καλή υπεράσπιση μετατοπίζεται στους ώμους τους οι οποίοι θα πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι (α) έχουν καλή υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής ή (β) να αποκαλύψουν τέτοια γεγονότα που τους δίδουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν με την έννοια ότι η υπεράσπιση αυτή μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή. (βλέπε Λαζάρου κ.α. ν. Μακεδόνα
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 817). Θα πρέπει δηλαδή οι εναγόμενοι να δείξουν ότι υπάρχει κάποιο θέμα προς εκδίκαση ανεξάρτητα αν το Δικαστήριο θεωρεί πως τελικά η προβαλλόμενη υπεράσπιση είναι δυνατόν να μην επιτύχει. Το κριτήριο δεν ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση. Υποδείχθηκε σε σωρεία αποφάσεων ότι στο στάδιο της διαδικασίας συνοπτικής απόφασης δεν πρέπει να εξετάζονται τα νομικά θέματα που εγείρονται. Πρόκειται για θέματα που το κατάλληλο στάδιο εξέτασης τους είναι η δίκη όπου οι διάδικοι θα έχουν την ευκαιρία να προβάλουν με λεπτομέρεια τις θέσεις τους. Δεν πρέπει άλλωστε να παραγνωρίζεται ότι η διαδικασία και μηχανισμός της συνοπτικής απόφασης είναι εξαιρετική διαδικασία στην οποία αντί να αρχίζει πρώτα η δίκη και μετά η απόφαση υπάρχει αμέσως απόφαση (βλέπε Symon & Co v. Palme' Stores
(1903)Ltd
(1912)1 K.B. 259, 266-267). Ως υπεδείχθη στην υπόθεση Λούκος Λτδ κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(2001)1 Α.Α.Δ. 418, με αναφορά στη CY.E.M.S. Co v. Central Co-Operative Industries
(1982)1 C.L.R. 897, 902-905: «Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσον απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης. Αυτή είναι η φιλοσοφία της Δ.18.» Και τούτο αποκτά μεγαλύτερη σημασία σήμερα εν όψει της ορθής αντίληψης που έχει επικρατήσει ως προς τα δικαιώματα που έχει ο διάδικος βάσει των προνοιών του άρθρου 30 του Συντάγματος και τις ανάλογες διατάξεις της σύμβασης για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γι΄ αυτό και η συνοπτική διαδικασία κάτω από τη Δ.18 πρέπει να περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου έκδηλα καταδεικνύεται ότι ο εναγόμενος δεν έχει καμιά υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή. Στην υπόθεση Trans Middle East Trading Ltd v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 A.A.Δ., στη σελ. 243 συνοψίζονται με σαφήνεια οι αρχές που διέπουν αιτήσεις τέτοιας φύσεως όπως η παρούσα, ως ακολούθως: «Η βασική αρχή που προκύπτει τόσο από τις Κυπριακές όσο και τις Αγγλικές αποφάσεις είναι ότι συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην ένορκη δήλωση του αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται ή όπου ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (CYEMS Co Ltd v. The Central Co-Operative Industries Co Ltd
(1982)1 A.A.Δ. 897). Έτσι είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο.» Έχω μελετήσει με πολλή προσοχή τους λόγους ένστασης και τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο κ. Πάρπας στην ένορκη του δήλωση προς υποστήριξη τους στην πλευρά του οποίου έχει μετατεθεί το βάρος απόδειξης, και έχω καταλήξει ότι αυτοί αποτελούν γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς και όχι μια καλόπιστη υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής. Στην ουσία της αγωγής οι εναγόμενοι δια του διευθυντού τους κ. Πάρπα αποκαλύπτουν νέες αιτίες αγωγής αλλά καμιά καλόπιστη υπεράσπιση για να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς των εναγόντων στην έκθεση απαίτησης. Το γεγονός ότι υπάρχει παράλληλα διαδικασία διάλυσης εναντίον της εναγομένης εταιρείας όπως ο πρώτος λόγος ένστασης των εναγομένων είναι κάτι που συνηγορεί μάλλον παρά είναι αντίθετο με την έκδοση συνοπτικής απόφασης και ουδόλως επηρεάζει ή αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση ή μη συνοπτικής απόφασης. Ο κ. Πάρπας επίσης επικαλείται την παράδοση προς τους εναγομένους ελαττωματικών προϊόντων, ελλειπών παραγγελιών, χωρίς όμως να τεκμηριώνει τους ισχυρισμούς του. Επίσης προβάλλει ισχυρισμούς τιμολόγησης σε μεγαλύτερες τιμές από τις συμφωνηθείσες ή μη καταβολής προμήθειας πάλι χωρίς να τους τεκμηριώνει. Το αντίθετο συμβαίνει. Η αλληλογραφία που επισυνάπτεται στην αίτηση καταδεικνύει το παραδεκτό της οφειλής εκ μέρους των εναγομένων και τις συνεχείς εκκλήσεις τους για εκτέλεση των παραγγελιών και παράδοση των παραγγελθέντων (βλέπε Τεκμήριο 14, επιστολή ημερ. 23.6.08 των εναγομένων προς τους ενάγοντες). Η επιστολή (Τεκμήριο 15 στην αίτηση) ημερ. 4.12.09 των εναγομένων προς τους ενάγοντες επιβεβαιώνει απλά ότι μετά τη λήξη της συνεργασίας των διαδίκων οι εναγόμενοι χωρίς να συγκεκριμενοποιούν και να τεκμηριώνουν τις θέσεις τους κάνοντας σκέψεις εκ των υστέρων αρχίζουν να προβάλλουν κάποιες απαιτήσεις από τους εναγόμενους (διόρθωση τιμολογίων, δικαιώματα διανομής, επιμόρφωση προσωπικού, κλπ.) οι οποίες όμως αποτελούν άλλες αιτίες αγωγής και σε καμιά περίπτωση καλόπιστη και ουσιαστική υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή που καταχώρησαν οι ενάγοντες. Η θέση μου είναι ότι οι εναγόμενοι θα έπρεπε να μην αρκεστούν σε μια παράθεση γενικών, αόριστων και ατεκμηρίωτων ισχυρισμών. Για να επιτύχουν αφού οι ίδιοι έχουν το βάρος απόδειξης, θα έπρεπε να προβάλουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αξίωση των εναγόντων με λεπτομέρειες και γεγονότα που να την υποστηρίζουν (βλέπει Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333). Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση προς όφελος εναγόντων-αιτητών ως η παράγραφος 10(Α) της Έκθεσης Απαίτησης με έξοδα προς όφελος τους και σε βάρος Εναγομένων-Καθ΄ ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο