Αναφορικά με την Εταιρεία SA G I Manufacturing Co Ltd, Αίτηση Αρ.: 879/10, 8 Ιουνίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A239 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αίτηση Αρ.: 879/10 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο και Αναφορικά με την Εταιρεία S.A. & G. I. Manufacturing Co Ltd Ημερ: 8 Ιουνίου,
- Για τους Αιτητές: κα Σαββίδου Για την Καθ'ης η Αίτηση: καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση ο Διευθυντής των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων εξαιτείται την διάλυση της εταιρείας S.A. & G. I. Manufacturing Co Ltd (πιο κάτω αναφερόμενης ως «Η Εταιρεία») σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 αρ. 203, 209, 211 (ε), 212 (α) - (γ), 213 (ι),
- Όπως αναφέρει η Αίτηση βασίζεται στον περί Εταιρειών Διαδικαστικό Κανονισμό, Θεσμοί 3, 4, 6 και 8, στους περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμούς 1933 - 1938 Κανονισμό 92, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.Θ. 1, 4, 5, 6 και 9 και Δ.30 Θ.Θ. 1, 2, 3, 4 και 5, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 αρ. 214 και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας Σοφίας Θεοφάνους, Βοηθού Ασφαλιστικού Λειτουργού. Η κα Θεοφάνους, στην Ένορκη Δήλωση αυτή, αναφέρει απλά ότι με επιστολή του ημερομηνίας 20.9.2010 ο Αιτητής κάλεσε την Εταιρεία να καταβάλει σε 3 το αργότερο εβδομάδες το χρέος της προς αυτόν, αλλά, αν και παρήλθε η προθεσμία, η Εταιρεία δεν ανταποκρίθηκε. Η Αίτηση επιδόθηκε στις 4.1.2011 στον διευθυντή της Εταιρείας κ. Σιδέρη, καθώς και στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη, αλλά δεν υπήρξε οποιαδήποτε εμφάνιση εκ μέρους των προαναφερόμενων. Δόθηκαν ακολούθως οδηγίες για δημοσιεύσεις της Αίτησης, οι οποίες έγιναν, αλλά ούτε και οποιοσδήποτε πιστωτής ή άλλο πρόσωπο προσήλθε στο Δικαστήριο να αμφισβητήσει την Αίτηση. Προς απόδειξη της Αίτησης κατατέθηκε και δεύτερη Ένορκη Δήλωση της κας Σοφίας Θεοφάνους, η οποία επισυνάπτει την επίδοση της απαίτησης πληρωμής, και αναφέρει ότι η Εταιρεία εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €. 38.854,
- Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το λεκτικό της 'ενόρκου' δηλώσεως επίδοσης της απαίτησης: «Εγώ ο Αδάμος Ανδρέου εκ Λ/σιας με την παρούσα ορκίζομαι και λέγω ότι την 05 ημέρα του μήνα 10/10 επέδωσα στον / στην S.A.& G.I. MANUFACTURING CO LTD στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΙΑΝΝΟΣ ειδοποίηση Απαίτησης Πληρωμής σύμφωνα με τα άρθρα 211 και 212 (α) του περί εταιρειών Νόμου κεφ. 113 αρ. Φακέλλου 9515 παραδίδοντας την ή αφήνοντας την στον τόπο του εγγεγραμμένου Γραφείου. Όνομα παραλήπτη Ιωάννου Γιάννος Ιδιότητα Παραλήπτη Συνεργάτης Ημερομηνία Παραλαβής ......... Υπογραφή (.)». Σημειώνω ότι παρά το ότι αναφέρεται ότι ο επιδότης ορκίστηκε ενώπιον του Πρωτοκολλητή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την 8.10.2010, εν' τούτοις καμία σχετική πιστοποίηση ή υπογραφή Πρωτοκολλητή υπάρχει επί αυτής. Προέχει συνεπώς η εξέταση του κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει ενώπιον μου ικανοποιητική μαρτυρία επίδοσης απαίτησης προς την Εταιρεία, δεδομένου ότι από το περιεχόμενο της Αίτησης προκύπτει ότι το άρθρο που τυγχάνει εφαρμογής είναι το 212 (α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Αρχικά θα εξετάσω το κατά πόσο η παράδοση εγγράφου σε «συνεργάτη» της Εταιρείας μπορεί να θεωρηθεί ορθή επίδοση. Σημειώνω, περαιτέρω, ότι στην αγόρευση της η κα Σαββίδου αναφέρει ότι η απαίτηση επιδόθηκε στον κ. Γιάννο Ιωάννου «πρώην διευθυντή της εταιρείας, μέτοχο της εταιρείας και κατά την επίδοση της εν λόγω επίδοσης, συνεργάτη της Εταιρείας». Με βάση τα όσα αναφέρονται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας τέτοια επίδοση δεν θα ήταν ικανοποιητική. Το άρθρο 212 (α), όμως προβλέπει τα εξής: «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή». Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση επί της αφορώσι την αίτηση της εταιρείας C. Phasarias (Automotive Centre) Limited, Πολ. Εφ. 279/06 ημερ. 19.11.2009: «Δεν θα συμφωνήσουμε με την πιο πάνω επιχειρηματολογία. Σαφώς η Δ.5 ισχύει όπως ρητά αναφέρει, αν δεν υπάρχει οποιαδήποτε νομοθετική πρόνοια ρυθμίζουσα την επίδοση δικαστικής κλήσης κλπ σε νομικό πρόσωπο. Στην παρούσα περίπτωση υπάρχει σαφής νομοθετική πρόνοια και αυτή είναι το άρθρο 212 (α) το οποίο προνοεί ρητά ότι η απαίτηση θα πρέπει να επιδοθεί στην εταιρεία με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Έτσι, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο δέχτηκε ότι η επίδοση στο διευθυντή της εταιρείας, χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το άρθρο 212 (α). Ως προς δε το παράπονο των εφεσειόντων ότι το θέμα δεν έχει εγερθεί από τους εφεσίβλητους στην ένστασή τους, συμφωνούμε με τη θέση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι η διαπίστωση κατά πόσο τηρήθηκαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 212, μεταξύ των οποίων και η επίδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, τηρήθηκαν ή όχι, ήταν καθήκον του δικαστηρίου, έστω κι΄ αν το σημείο δεν ηγέρθη στην ένσταση. Περαιτέρω, δεν συμφωνούμε με τους εφεσείοντες ότι η επίδοση με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας της απαίτησης δεν είναι ο μοναδικός τρόπος επίδοσης, αλλά ένας από τους τρόπους που αναφέρονται στη Δ.5 θ.
- Όπως είπαμε και πιο πάνω, το άρθρο 212 (α) σαφώς αναφέρει ως μόνο τρόπο δημιουργίας των προϋποθέσεων για καταχώρηση αίτησης διάλυσης μιας εταιρείας, την επίδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο της γραφείο». Κατ' επέκταση, παρά το παράδοξο ότι η απαίτηση έχει επιδοθεί σε πρόσωπο που καμία σχέση δεν έχει με την εταιρεία πλην αυτής του μετόχου και «συνεργάτη», δεδομένου ότι η απαίτηση φέρεται να έχει παραδοθεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας, αυτή ως προς το σημείο αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ικανοποιητική για σκοπούς του άρθρου 212 (α). Η μη υπογραφή ή πιστοποίηση, όμως, της Ενόρκου Δηλώσεως του επιδότη από τον Πρωτοκολλητή καθιστά την όλη συζήτηση ακαδημαϊκή. Ουσιαστικά αυτό που επιχειρήθηκε να γίνει στην υπό εξέταση Αίτηση είναι η προσαγωγή μαρτυρίας ή δήλωσης του κ. Αδάμου Αντρέου μέσω της Ενόρκου Δηλώσεως της κας Θεοφάνους υπό την μορφή τεκμηρίου. Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου κάποια ορθή Ένορκη Δήλωση Επίδοσης της απαίτησης, ή έστω η μαρτυρία του επιδότη προσαχθείσα με τον δέοντα τρόπο ως προς την κρίσιμη αυτή προϋπόθεση για έκδοση διατάγματος βάσει του άρθρου 212 (α). Κατ' επέκταση θεωρώ ότι οι Αιτητές δεν απέδειξαν στον βαθμό που απαιτείται την επίδοση απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας. Έπεται πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει, και απορρίπτεται. Εν' όψει του ότι δεν υπήρξε εμφάνιση εκ μέρους των Καθ'ων η Αίτηση δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο