← Κύπρος

Λάμπρος Χριστοφή ν. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ, Αρ. Αγωγής 5941/10, 10  Ιουνίου  2011

Λάμπρος Χριστοφή ν. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ, Αρ. Αγωγής 5941/10, 10 Ιουνίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A247 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5941/10 Μεταξύ: Λάμπρος Χριστοφή Ενάγοντα και Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ. Εναγομένης . . . . . . Αίτηση ημερομηνίας 3 Φεβρουαρίου 2011 για διαγραφή της αγωγής Ημερομηνία: 10 Ιουνίου 2011 Εμφανίσεις Για την αιτήτρια-εναγομένη: Κος Αργυρίδης (για να ακούσει απόφαση) Για τον καθ'ου η αίτηση-ενάγοντα: Κα Γιώρκα (για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση οι εναγόμενοι ζητούν όπως η αγωγή διαγραφεί διά το λόγο ότι δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής στο δικόγραφο. Η αγωγή αφορά δημοσίευση της εφημερίδας 'ΠΟΛΙΤΗΣ' ημερομηνίας 12.5.

  1. Το δημοσίευμα καταγράφεται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Ο ενάγοντας δεν κατονομάζεται προσωπικά στο δημοσίευμα. Το λεκτικό για το οποίο παραπονείται ο ενάγοντας είναι ως ακολούθως: «Παραοικονομία · Όχι μία αλλά τρεις φορές ρώτησε ο Αβέρωφ Νεοφύτου τον εκπρόσωπο της Παγκύπριας Συνεργατικής Συνομοσπονδίας αν συμφωνεί και υιοθετεί τις θέσεις των κεφαλαιοκρατών (λογιστών, ΚΕΒΕ και ΟΕΒ), αναφορικά με τα μέτρα πάταξης της φοροδιαφυγής. · Ούτε καν δίστασε να το επιβεβαιώσει και μάλιστα με ένα χαμογελαστό απορημένο ύφος «γιατί όχι, πού είναι το κακό». · Σε αλλαγή του ονόματος σε T-BANK στο διορισμό νέου διοικητικού συμβουλίου προχώρησε η Aspis Bank. Μια άλλη επιλογή θα ήταν Psomiades Bank ή Lambri Bank. Τελικά κατέληξαν σε μια συμβιβαστική λύση συνδυάζοντας τους δύο στο T-Bank από τον Mr. T. · Θετική χαρακτηρίζεται η παραδοχή του Άντρου Κυπριανού ότι αν το ΑΚΕΛ κάνει έρευνα όπως η ΕΔΕΚ το αποτέλεσμα θα είναι το αντίθετο. · Δεν το πιστεύω ότι η Κούβα ενθαρρύνει τις ιδιωτικές αναπτύξεις για γήπεδα γκολφ και μαρίνες. Τελικά ο μόνος πραγματικός κομουνιστής σε αυτόν τον κόσμο -με λιμουζίνα, οδηγό, εξοχικό και κηπουρό- είναι ο Δημήτρης Χριστόφιας. · Πού είσαι Τσε να καμαρώσεις το τέκνο σου. Εσύ πολεμούσες στα βουνά της Λατινικής Αμερικής και του Χριστόφια του ψήνουν σούβλα στα βουνά του Κελλακίου. · Για σήμερα δεν θα γράψω άποψη για τις αφίξεις τουριστών και τις δηλώσεις Πατσαλίδη. · Τέλος πάντων, έφταιγε η σκόνη από το ηφαίστειο της Ισλανδίας. · Ο ΚΟΤ δεν έχει γενικό διευθυντή έπεσε ο διορισμός στο Ανώτατο. Αμάν και τώρα δηλαδή θα σταματήσουν οι καυγάδες; Αυτό και αν είναι πλήγμα στον τουρισμό (μποξ) μας. · Έβαλαν φρουρούς να μην επιτρέψουν την είσοδο στην για χρόνια διευθύντρια του οργανισμού. Αυτό και μόνο λέγει πολλά για τη σημερινή κοινωνία μας.» Η θέση των εναγομένων είναι ότι το δημοσίευμα στο οποίο βασίζεται η απαίτηση του ενάγοντα δεν αναφέρεται σε αυτόν, δεν έχει σχέση με αυτόν και δεν μπορεί να εξαχθεί από το λεκτικό του δημοσιεύματος ότι αυτό αναφέρεται στον ενάγοντα. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι από το λεκτικό του δημοσιεύματος προκύπτει καθαρά ότι αφορά το πρόσωπο του ως ιδρυτής της «CLJ» και μεγαλομέτοχος και διευθυντής της εταιρείας «Advantage Capital Holdings». Ισχυρίζεται ότι φίλοι και συνεργάτες του αντιλήφθηκαν ότι το δημοσίευμα με την επικεφαλίδα «Παραοικονομία» αφορούσε το πρόσωπο του. Στην παράγραφο 7 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι από το λεκτικό του δημοσιεύματος προκύπτουν οι ακόλουθες δυσφημιστικές έννοιες για το πρόσωπο του ενάγοντα. «. εννοεί και/ή υπονοεί και/ή αφήνει να εννοηθεί ότι εγώ, ως ιδιοκτήτης και/ή μέτοχος και/ή διευθυντής είμαι ανίκανος και/ή άσχετος και/ή ανεύθυνος και/ή ανέντιμος ως προς τη διοίκηση και/ή διαχείριση της εταιρείας μου και/ή ότι είμαι ιδιοκτήτης της Τ-Bank και/ή ότι κατάφερα να αποκτήσω τράπεζα και/ή ότι ελέγχω τράπεζα, η οποία έλαβε το όνομα της από το Mr T και/ή ότι ως διευθύνων άτομο δεν πληρώ τις δέουσες προδιαγραφές και/ή προϋποθέσεις και/ή δεν αποτελώ κατάλληλο και/ή ικανό και/ή αρμόδιο άτομο που διευθύνει με ορθό τρόπο, εφόσον οι ενέργειες και/ή πράξεις μου είναι ανέντιμες και/ή παράνομες και/ή ύπουλες και/ή πονηρές και/ή κακόπιστες και/ή εμπεριέχουν βία και/ή αποσκοπούν στο να απειλώ και/ή προσφέρω κάλυψη και/ή ξεγελώ τους πάντες και/ή αποπλανώ με απώτερο στόχο να εκμεταλλεύομαι καταστάσεις και/ή τη θέση μου και/ή να καταχρώμαι την εξουσία μου για να αποκτήσω τράπεζα και/ή να ξεγελάσω και/ή παραπλανήσω τους πάντες με μοναδικό κίνητρο να εξυπηρετούνται προσωπικά μου συμφέροντα και/ή προσωπικές μου επιδιώξεις.» Διά να εκφρασθεί ολοκληρωμένη αιτία αγωγής για λίβελλο στην αγωγή θα πρέπει να περιέχει γεγονότα που να δείχνουν ότι το δημοσίευμα αφορά τον ενάγοντα και δεύτερο θα πρέπει να περιέχει γεγονότα που να εξηγεί γιατί προκύπτουν οι δυσφημιστικές ερμηνείες που εισηγείται ο ενάγοντας εάν τέτοια ερμηνεία δεν προκύπτει από την συνήθης ερμηνεία των λέξεων του δημοσιεύματος. Αναφορικά με το πρώτο σημείο είναι φανερό ότι το δημοσίευμα δεν κατονομάζει τον ενάγοντα ρητώς και θα έπρεπε να υπάρχουν γεγονότα στην απαίτηση που να συνδέουν τον ενάγοντα με το δημοσίευμα. Το ερώτημα είναι κατά πόσο οι λέξεις του δημοσιεύματος είναι τέτοιες που αναγνώστης που γνωρίζει τον ενάγοντα θα αντιλαμβανόταν ότι το δημοσίευμα τον αφορά. (Gatley on Libel and Slander, Eleventh Edition, Sweet and Maxwell. Par. 7.2, Claimant need not be referred to by name). Αναφορικά με το δεύτερο σημείο το ερώτημα είναι κατά πόσο η δυσφημιστική ερμηνεία προκύπτει ως αποτέλεσμα πιθανής ερμηνείας των λέξεων του δημοσιεύματος χωρίς να προστρέξει κανείς σε γεγονότα που δεν περιέχονται στο δημοσίευμα (false innuendo) ή κατά πόσο γεγονότα, που δεν είναι στο δημοσίευμα, πρέπει να είναι γνωστά στον αναγνώστη για να προκύψει η δυσφημιστική ερμηνεία των λέξεων που εισηγείται ο ενάγοντας. (True innuendo). Στην περίπτωση που χρειάζεται ο αναγνώστης να γνωρίζει κάποια γεγονότα για να αντιληφθεί τη δυσφημιστική ερμηνεία τότε αυτά τα γεγονότα πρέπει να δικογραφηθούν και να αποδειχθεί ότι αυτά τα γεγονότα ήταν γνωστά σε κάποιους αναγνώστες της εφημερίδας. (Sweet & Maxwell on Libel and Slander par. 3.9). Νοείται ότι στην περίπτωση που ο ενάγοντας στηρίζεται σε 'true innuendo' για να αποδείξει την απαίτηση του θα πρέπει να καταγράψει αυτά τα γεγονότα στην απαίτηση του. Εάν αυτή είναι η περίπτωση στην παρούσα υπόθεση οι εναγόμενοι μπορεί να έχουν δίκαιο ότι η απαίτηση όπως έχει δικογραφηθεί δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής. Με βάση τη Δ.19 θ.4 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας η έκθεση απαιτήσεως θα πρέπει να εκθέτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα από τα οποία να προκύπτει η απαίτηση του ενάγοντα, άλλα όχι τα γεγονότα που συνιστούν μαρτυρία με την οποία προτίθεται να αποδείξει την απαίτηση του. Διά να αποφασίσει το Δικαστήριο κατά πόσο θα πρέπει να διαγράψει την έκθεση απαιτήσεως θα πρέπει να εξετάσει δύο ζητήματα. Το πρώτο είναι κατά πόσο περιέχονται αρκετά ουσιώδη γεγονότα από την Έκθεση Απαιτήσεως ώστε να αποκαλύπτεται αίτια αγωγής. Το δεύτερο ζήτημα είναι κατά πόσο η αξίωση του ενάγοντα είναι διατυπωμένη με τέτοιο τρόπο στην έκθεση απαιτήσεως ώστε να προκαλεί σύγχυση στον εναγόμενο στο βαθμό που θα δυσκολευόταν να καταχωρήσει υπεράσπιση στην αγωγή και να γνωρίζει την υπόθεση που θα έχει να αντιμετωπίσει. Στο Αγγλικό σύγγραμμα Atkin's Court Forms, δεύτερη έκδοση, τόμος 25, στο κεφάλαιο που ονομάζεται Libel and Slander καθορίζονται ποια είναι τα ουσιώδη γεγονότα που πρέπει να υπάρχουν στην Έκθεση Απαιτήσεως διά να στοιχειοθετείται αξίωση για δυσφήμιση και αυτά είναι ως ακολούθως: Εισαγωγικοί ισχυρισμοί (introductory averments). Ισχυρισμός ότι υπάρχει δημοσίευση και ότι αυτή η δημοσίευση αφορά τον ενάγοντα. Το νόημα της δημοσίευσης (plain and ordinary meaning of the words or innuendo). Πρόκληση ζημιάς ως αποτέλεσμα της δυσφήμισης. Το πρώτο παράπονο των εναγομένων είναι ότι δεν προκύπτει από το επίδικο δημοσίευμα ότι η δυσφήμιση αφορά των ενάγοντα. Όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Atkin's Court Forms, πιο πάνω, είναι ουσιώδης παρατυπία να μην προκύπτει από την έκθεση απαιτήσεως ότι το επίδικο δημοσίευμα αφορά τον ενάγοντα. «The statement of claim must allege that the words were published of the plaintiff. If the words do not expressly refer to him, the facts and matters relied upon as showing that the words do refer to him are "material facts" and must be pleaded. Without these facts the statement of claim is defective and is liable to be struck out but in practice it is usual for them to apply for further and better particulars.» Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι το επίδικο δημοσίευμα αφορά τον ίδιο στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαιτήσεως ως διευθυντή και μέτοχο της εταιρείας «Advantage Holdings». Επειδή όμως ο ενάγοντας δεν αναφέρεται ονομαστικά στο δημοσίευμα δεν είναι αντιληπτό από τη δικογραφία γιατί θα πρέπει να αντιληφθεί ο αναγνώστης που γνωρίζει τον ενάγοντα ότι το δημοσίευμα αφορά τον ίδιο ως διευθυντή και μέτοχο της συγκεκριμένης εταιρείας. Απουσιάζουν από το δικόγραφο τα ουσιώδη γεγονότα αναγκαία που να συνδέουν το δημοσίευμα με το πρόσωπο του ενάγοντα ως διευθυντή και μέτοχο της εταιρείας «Advantage Capital Holdings». Στην απουσία τέτοιων γεγονότων δεν εκφράζεται ολοκληρωμένη αιτία αγωγής διότι δεν είναι αντιληπτό γιατί το δημοσίευμα αφορά το πρόσωπο του ενάγοντα. Εναπόκειται στον ενάγοντα να εξηγήσει γιατί οι συγκεκριμένες λέξεις του δημοσιεύματος όπως, επί παραδείγματι, T-Bank, Aspis Bank, Psomiades Bank, κ.τ.λ., οδηγούν τον αναγνώστη που γνωρίζει τον ενάγοντα ή που γνωρίζει κάποια γεγονότα που αφορούν τον ενάγοντα να αντιληφθεί ότι το δημοσίευμα αφορά το πρόσωπο του ενάγοντα. Ο ενάγοντας οφείλει να εκθέσει τον συνδετικό κρίκο γεγονότων που οδηγούν στο πιο πάνω συμπέρασμα. Οι εναγόμενοι δικαιούνται να γνωρίζουν την υπόθεση του ενάγοντα για να εξετάσουν κατά πόσο τέτοιο συμπέρασμα εύλογα μπορεί να εξαχθεί από το δημοσίευμα. Σύμφωνα με το Αγγλικό Σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander, Sweet & Maxwell, Eleventh Edition, par. 32.37, η διαγραφή της έκθεσης απαιτήσεως διότι δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής δεν είναι οδός που ευνοείται από τα Δικαστήρια παρά μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις, όπου η παροχή λεπτομερειών δεν μπορεί να θεραπεύσει το ελάττωμα, και εκεί που τέτοιο μέτρο δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. «If the particulars of claim disclose no reasonable cause of action, the defendant can apply to have them struck out and the action dismissed. He should, however, only take such a step where it is "plain and obvious . that the statement of claim as it stands is insufficient" and "there is no reason to suppose that the plaintiff can improve it by amendment". » Στην παρούσα περίπτωση η υπόθεση του ενάγοντα είναι για δυσφήμιση όπως εμφαίνεται στις παραγράφους 9 και 10 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Στην παράγραφο 9 ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι του αποδίδονται τα πράγματα που καταγράφονται στις παραγράφους 9(α) μέχρι 9(ε) της Έκθεσης Απαιτήσεως και ότι αυτά τα πράγματα προκύπτουν από την ρητή και απλή σημασία των λέξεων του δημοσιεύματος. Όμως το δημοσίευμα δεν αναφέρει ρητώς, ως η παράγραφος 9(α) της Έκθεσης Απαιτήσεως, ότι ο ενάγων έχει σκοπό να απειλεί και/ή να προσφέρει κάλυψη και ή να ασκεί βία και/ή να ξεγελά τους πελάτες. Είναι συμπέρασμα που πρέπει να εξαχθεί από το λεκτικό του δημοσιεύματος και δεν είναι γνωστό πώς αποδίδεται τέτοια ερμηνεία στο δημοσίευμα χωρίς να εκτεθούν περισσότερα γεγονότα στην απαίτηση του ενάγοντα. Το δεύτερο αγώγιμο δικαίωμα (βλ. παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαιτήσεως) που επικαλείται ο ενάγοντας για να θεμελιώσει την απαίτηση του έναντι των εναγομένων είναι ότι το δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό λόγω των υπονοούμενων (legal innuendos) που προκύπτουν από αυτό ή των υπονοούμενων που δυνατόν να αντιληφθεί το κοινό διαβάζοντας το εν λόγω δημοσίευμα. Επεξηγείται με σαφήνεια το τι σημαίνει legal innuendo στην παράγραφο 1000 του Αγγλικού Συγγράμματος Gatley on Libel and Slander. (Id) "Where the words complained of are defamatory in their natural meaning no innuendo is usually needed. Where the plain and obvious meaning of the words is defamatory, an innuendo (as to their meaning) is unnecessary and if made negligible. Where, however, the natural and ordinary meaning is unclear or there is room for disagreement as to what inferences may reasonably be drawn from the words themselves in the light of the ordinary man's language it is convenient for the plaintiff to plead the meaning he alleges the words to have. If he does so he should make it clear that he is relying on the natural and ordinary meaning of the words and is not seeking to plead a true innuendo without the support of extrinsic facts. » Στην παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαιτήσεως ο ενάγοντας δεν ξεκαθάρισε κατά πόσο αυτά τα υπονοούμενα προκύπτουν από την ρητή και απλή ερμηνεία των λέξεων ή κατά πόσο ο αναγνώστης θα πρέπει να γνωρίζει κάποια γεγονότα που δεν είναι στο δημοσίευμα για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν τέτοια υπονοούμενα στο δημοσίευμα. Στην πρώτη των περιπτώσεων δεν είναι ανάγκη να εκτεθούν περισσότερα γεγονότα στην απαίτηση και το Δικαστήριο θα αποφανθεί κατά πόσο ο λογικός αναγνώστης θα αντιληφθεί αυτά τα υπονοούμενα από την ρητή και απλή σημασία των λέξεων του δημοσιεύματος. Το εάν θα κατορθώσει ο ενάγοντας να αποδείξει ότι τα εν λόγω υπονοούμενα προκύπτουν από την ρητή σημασία των λέξεων είναι θέμα που θα αποφασισθεί στη δίκη ανάλογα με την μαρτυρία που θα δοθεί. Όμως εάν πρόκειται για πραγματικό υπονοούμενο (true innυendo) τα γεγονότα που γνωρίζει μέρος του αναγνωστικού κοινού της εφημερίδας για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι επί παραδείγματι, ο ενάγοντας δεν είναι τίμιος, όταν διαβάζει το δημοσίευμα, θα πρέπει να δικογραφηθούν. Στην απουσία τέτοιων γεγονότων δεν εκφράζεται ολοκληρωμένη αιτία αγωγής. Θεωρώ ότι ο ενάγοντας όφειλε να αναφέρει κατά πόσο στηρίζεται στην ρητή και απλή σημασία των λέξεων του δημοσιεύματος για να αποδείξει ότι προκύπτουν από την ερμηνεία των λέξεων τα υπονοούμενα που έχει απαριθμήσει στην παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Τέτοια ήταν και η θέση του Αγγλικού Δικαστηρίου στην υπόθεση DDSA v Times Newspaper, Q.B. 26, 27 το οποίο ανέφερε τα ακόλουθα όταν υπήρχαν διαζευκτικές ερμηνείες των λέξεων του δημοσιεύματος. «That is the whole of the statement of claim. It is defective. It is defective altogether for two reasons. In the first place, there ought to have been an innuendo pleaded. This article is capable of many different meanings; so many that it was necessary for the conduct of the trial that there should be pleaded a popular or false innuendo . In that innuendo the plaintiff should set out the meaning or meanings which they say the word bears. That is necessary, not only for the fair conduct of the trial but also to enable the defendant to know what to plead . whether to plead fair comment, justification or to apologize.» Το ίδιο ισχύει και στην παρούσα περίπτωση. Ο ενάγοντας δεν έχει ξεκαθαρίσει πως οι λέξεις του δημοσιεύματος συνδέονται με τα υπονοούμενα που ισχυρίζεται ότι προκύπτουν στην παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Αφήνεται στους εναγόμενους να κάνουν εικασίες κατά πόσο πρόκειται για πραγματικό υπονοούμενο (true innuendo) ή υπονοούμενο που προκύπτει αβίαστα από τις λέξεις του κειμένου του δημοσιεύματος. Με βάση την Δ.19 θ.26 το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία να διαγράψει μέρος των δικογράφων μόνο στην περίπτωση που αυτό είναι αναγκαίο για τη δίκαια εκδίκαση και επίλυση της αγωγής. Στην παρούσα περίπτωση θεωρώ ότι η απαίτηση του ενάγοντα πάσχει επειδή ελλείπουν γεγονότα που να εξηγούν γιατί το δημοσίευμα πρέπει να εκληφθεί ότι αφορά τον ενάγοντα. Περαιτέρω, δεν είναι γνωστό γιατί ο ενάγοντας θεωρεί ότι η ερμηνεία που αποδίδεται στο δημοσίευμα στις παραγράφους 9 και 10 της απαιτήσεως είναι η ορθή. Το δικόγραφο του ενάγοντα προκαλεί σύγχυση στην άλλη πλευρά. Απαιτείται συμπλήρωση των κενών που έχει αφήσει ο ενάγοντας για τη δίκαια εκδίκαση της αγωγής. Δεν εκφράζεται ολοκληρωμένη αιτία αγωγής στην Έκθεση Απαιτήσεως και επιβάλλεται η διαγραφή του δικογράφου εάν η απαίτηση παραμένει ως έχει. Όμως θεωρώ ότι με τις επισημάνσεις οι οποίες έχουν γίνει πιο πάνω είναι δυνατόν για τον ενάγοντα να συμπληρώσει τα κενά ώστε να εκφράζεται ολοκληρωμένη αιτία αγωγής που να είναι κατανοητή στους εναγόμενους ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την υπόθεση του ενάγοντα. Εκδίδεται διάταγμα διαγραφής της Έκθεσης Απαιτήσεως. Το διάταγμα αναστέλλεται μέχρι τις 24 Ιουνίου
  2. Δίδεται ευκαιρία στον ενάγοντα να προβεί σε τροποποίηση του δικογράφου μέχρι τις 24 Ιουνίου
  3. Θα υπάρχει περαιτέρω αναστολή του διατάγματος εφόσον καταχωρηθεί τροποποιημένη έκθεση απαιτήσεως μέχρι τις 24 Ιουνίου 2011 και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η υπόθεση να τεθεί ενώπιον μου στις 24 Ιουνίου
  4. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον ενάγοντα-καθ'ου η αίτηση όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.