Διαχειριστικής Επιτροπής Πολυκατοικίας VACHRICO 7 ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 9632/10, 14 Ιουνίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A252 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. N. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9632/10 Μεταξύ: Διαχειριστικής Επιτροπής Πολυκατοικίας VACHRICO 7 Ενάγουσα και Ανδρέα Κωνσταντίνου Εναγομένου ------------------- Αίτηση ημερ. 8.6.2011 για παράταση του χρόνου καταχώρησης Υπεράσπισης 14 Ιουνίου, 2011 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο- Αιτητή: κ. Παπαλοϊζου. Για Ενάγουσα-Καθ' ης η αίτηση: κα Καλλένου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση ο εναγόμενος (εφεξής ο αιτητής) ζητά: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου για καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης για ένα μήνα από την έκδοση του διατάγματος ή δια οιονδήποτε χρονικό διάστημα ήθελε κρίνει το Σεβαστό Δικαστήριο. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως η Έκθεση Υπεράσπισης η οποία καταχωρήθηκε την 6/6/11 θεωρηθεί εμπρόθεσμη». H Αίτηση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.64, Δ.57, Θ.2 και Δ.48, Θ.8, Δ.21, Θ.1
(1)και στις σύμφυτες εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του δικηγόρου κ. Κρίτωνα Παπαλοϊζου, στην οποίαν εξηγεί τους λόγους καθυστέρησης στην ετοιμασία και καταχώρηση της Υπεράσπισης. Δεν καταχωρήθηκε Ένσταση στην Αίτηση, αλλά κατά την ημερομηνία ορισμού, το Δικαστήριο επέτρεψε στην πλευρά της ενάγουσας (καθ' ης η αίτηση) να αγορεύσει εναντιώμενη στην Αίτηση, όπως βεβαίως επέτρεψε και στην πλευρά του αιτητή να αγορεύσει προς υποστήριξη της Αίτησης. Ανασκοπώντας τη μέχρι σήμερα διαδικασία προκύπτουν τα εξής: Το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 16.11.2010 και σημείωμα εμφάνισης στις 15.12.
- Στις 13.1.2011 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης η οποία ορίστηκε στις 23.2.
- Την ημέρα εκείνη ζητήθηκε χρόνος για την καταχώρηση Υπεράσπισης και η Αίτηση ορίστηκε για οδηγίες στις 13.4.
- Μέχρι τότε δεν είχε καταχωρηθεί Υπεράσπιση με αποτέλεσμα η Αίτηση να οριστεί για απόδειξη στις 8.6.2011, με δικαίωμα όμως καταχώρισης Υπεράσπισης μέχρι και 5 ημέρες προηγουμένως. Τελικώς η Υπεράσπιση μαζί και με Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα στις 6.6.
- Από πλευράς Δικαστηρίου η πρώτη μου επισήμανση είναι πως αναμφίβολα υπήρξε καθυστέρηση, ίσως και υπέρμετρη στην καταχώρηση της Υπεράσπισης, γεγονός το οποίο θα μπορούσε πιστεύω να αποφευχθεί αν επιδεικνύετο εξ αρχής περισσότερη σπουδή και προσήλωση στις προθεσμίες της Δικονομίας. Παράλληλα είναι γεγονός, ότι, έστω και για μερικές μέρες, υπήρξε παράβαση της ρητής διαταγής του Δικαστηρίου για την καταχώρηση της Υπεράσπισης τουλάχιστον 5 ημέρες πριν τις 8.6.
- Δεν θα μπορούσε όμως να λεχθεί πως υπήρξε παντελής αδιαφορία και καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, αφού έστω και εκπρόθεσμα καταχωρήθηκε και βρίσκεται κατατεθειμένη στο φάκελο του Δικαστηρίου η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Στην Αθανασιάδη v. Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 945, επισημαίνονται και τα εξής μεταξύ άλλων: «Οι κανονισμοί είναι θεσπισμένοι για να τηρούνται. Ειδικά σε ό,τι αφορά τις προθεσμίες επανειλημμένα τονίστηκε η ανάγκη τήρησής τους. (βλ. μεταξύ άλλων The Attorney General Cooperative Carob Marketing Society Ltd v. Lufti Kiami and another
(1973)1 C.L.R. 1). Η παρέλευση μιας προθεσμίας που προβλέπουν οι κανονισμοί δεν είναι βέβαια μοιραία. Η Δ.57 κ.2 προσδιορίζει τον τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κάθε διάδικος μπορεί πριν από την πάροδο της προθεσμίας αλλά και μετά από αυτή να υποβάλει αίτηση για την παράταση της. (Βλ. Eleftheriades and another v. Mavrellis and another
(1985)1 C.LR. 440 αναφορικά με ανάλογη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου)». Η ίδια η Δ.57.Θ.2, η οποία είναι απόλυτα σχετική στην προκειμένη περίπτωση προβλέπει τα εξής: «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής θα έχει εξουσία να διευρύνει ή να σμικρύνει τον χρόνο τον καθοριζόμενο από αυτούς τους Κανονισμούς ή τον ορισμένον με οποιαδήποτε διαταγή για την διεύρυνση του χρόνου με σκοπό την διενέργεια οποιασδήποτε πράξης ή τη λήψη οποιασδήποτε διαδικασίας κάτω από τέτοιους όρους ως το δίκαιο της υπόθεσης επιβάλλει και οποιαδήποτε τέτοια διεύρυνση μπορεί να διαταχθεί παρά το γεγονός ότι η αίτηση για κάτι τέτοιο δεν γίνεται παρά μέχρι μετά την εκπνοή της προθεσμίας που καθορίστηκε ή επιτράπηκε. Νοείται ότι όταν ο χρόνος για παράδοση οποιουδήποτε δικογράφου ή εγγράφου ή για την καταχώρηση οποιασδήποτε ένορκης δήλωσης, απάντησης ή εγγράφου ή για την διενέργεια οποιασδήποτε πράξης έχει καθορισθεί ή περιοριστεί με οποιοδήποτε από τους παρόντες κανόνες ή με οποιαδήποτε οδηγία ή διαταγή του Δικαστηρίου τα έξοδα οποιασδήποτε αίτησης για παράταση του χρόνου και οποιαδήποτε διαταγή γίνεται σε σχέση με αυτή θα βαρύνει το διάδικο ο οποίος κάμνει την αίτηση εκτός αν το Δικαστήριο διαφορετικά διατάξει». Στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1862 αναφέρεται ότι το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη υπεράσπιση που παραδόθηκε εκπρόθεσμα και να χειριστεί την υπόθεση κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Από τα λεγόμενα αυτής και μόνο της υπόθεσης, προκύπτει πως η καταχωρηθείσα εδώ Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, ανεξαρτήτως της τύχης της παρούσας Αίτησης, δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αντίθετα πρέπει να ληφθεί υπόψη έτσι ώστε να διασφαλιστεί το συνταγματικό δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί. Ανεξαρτήτως όμως τούτου, αβίαστα κρίνω ότι είναι ορθό και πρέπον να παραταθεί ο χρόνος με βάση τη Διαταγή 57.Θ.2 παρόλο που και η Αίτηση καταχωρήθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας. Αυτό τάσσει το ευρύτερο συμφέρον της δικαιοσύνης, δηλαδή να δοθεί η ευκαιρία στον διάδικο να ακουστεί και όχι να αποκλειστεί από την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης. Ο ορισμός της Αίτησης για απόφαση λόγω μη καταχώρισης Υπεράσπισης για απόδειξη, ήταν βασικά ασφαλιστική δικλείδα για προώθηση της όλης διαδικασίας και για αφύπνιση της πλευράς του εδώ αιτητή και όχι εμπόδιο αμετάκλητο στην προβολή των θέσεων του. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι Α και Β της Αίτησης. Έχοντας κατά νου τον συνοπτικό τρόπο εκδίκασης της Αίτησης που επιτεύχθηκε χωρίς καν να καταχωρηθεί Ένσταση, δεν θα εκδοθεί καμία διαταγή εξόδων. (Υπ.) ......... Στ. Ν. Σταύρου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο