Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ κ.α. ν. Λοίζου Ιορδάνους κ.α., Αγωγή Αρ. 5539/10, 15 Ιουνίου, 2011

(2)και στη συνοδευτική ένορκη δήλωση διατυπώνονται τα ακόλουθα:- Από τις 20.7.10 που οι αιτητές καταχώρισαν την ένσταση στην αίτηση των καθ΄ ων η αίτηση ημερ. 28.6.10 παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς η αίτηση ν΄ ακουστεί, με αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση της πραγματικής κατάστασης (status) του οδικού δικτύου και των εργασιών που διεξάγονται για το αποχετευτικό σύστημα της Πάφου - τις εργασίες του οποίου οι καθ΄ ων η αίτηση επιδιώκουν να αναστείλουν - και προς το σκοπό να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η νέα πραγματική κατάσταση θα πρέπει να δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Με την ένσταση τους οι καθ΄ ων η αίτηση προβάλλουν ότι το αίτημα δεν πρέπει να ικανοποιηθεί καθ΄ ότι οι αιτητές δεν έχουν τεκμηριώσει τον «καλό λόγο» της Δ.48 θ.4

(2). Προς τούτο διατυπώνουν στη συνοδευτική ένορκη δήλωση μια σειρά ισχυρισμών που κατά την άποψή μου εκφεύγουν του πλαισίου μέσα στο οποίο εξετάζονται αιτήματα της εξεταζόμενης φύσεως. Κατά συνέπεια θα περιορισθώ στο κατά πόσο οι αιτητές έχουν ή όχι καταδείξει τον «καλό λόγο» της Δ.48 θ.4

(2)και αυτό στη βάση του λόγου που έχουν προβάλει στην συνοδευτική ένορκη δήλωση. Εξέτασα με προσοχή όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου υπό το φως βεβαίως και των εισηγήσεων των συνηγόρων των δύο μερών. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4

(2)η χορήγηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο θεσπίσθηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)- τέλος του 1999- απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στο προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ενόρκους δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του σκοπού που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ενόρκους δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Σχετικά παραθέτω αυτούσιο και το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Α. Messios & Sons Ltd v. Leonida, Πολ. Εφ. 277/07 ημερ. 18.2.2010: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκειμένη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων - αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες - αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος - καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες - αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Το κύριο χαρακτηριστικό της υπό εξέταση υπόθεσης είναι ότι η αίτηση για τα απαγορευτικά διατάγματα εκκρεμεί χωρίς να ακουσθεί για ένα ολόκληρο χρόνο και όπως προκύπτει από το φάκελο κατά τη μεσολαβήσασα περίοδο υποβλήθηκε και από τους καθ΄ ων η αίτηση αίτημα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση που ικανοποιήθηκε στις 17.9.10. Το στοιχείο αυτό βέβαια δεν είναι αφ΄ εαυτού ικανοποιητικός λόγος για να δοθεί και στους αιτητές τέτοια δυνατότητα. Το κυρίαρχο στοιχείο είναι ο χρόνος που παρήλθε χωρίς να ακουσθεί η αίτηση ημερ. 28.6.10 η οποία, όπως κάθε αίτηση για συντηρητικά ή απαγορευτικά διατάγματα, επιδιώκει τη διατήρηση της κατάστασης πραγμάτων (status quo) μέχρις ότου εκδικασθεί η ουσία της διαφοράς. Στην παρούσα όμως περίπτωση η κατάσταση πραγμάτων, σ΄ ότι αφορά τις εργασίες για το αποχετευτικό σύστημα της Πάφου, έχουν ως θέμα λογικής διαφοροποιηθεί στο χρόνο που μεσολάβησε από την καταχώριση της αίτησης ημερ. 28.6.10 μέχρι σήμερα. Το στοιχείο αυτό κατά την άποψή μου τεκμηριώνει «καλό λόγο» για να δοθεί στους αιτητές άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του την σημερινή πραγματική κατάσταση που οι καθ΄ ων η αίτηση επιδιώκουν να διατηρήσουν. Για όλα τα πιο πάνω η αίτηση εγκρίνεται. Οι αιτητές να καταχωρίσουν τη συμπληρωματή ένορκη δήλωση τους εντός 10 ημερών από σήμερα και ενόψει τούτου η αίτηση ημερ. 28.6.10 επανορίζεται για οδηγίες στις 1.7.11 και ώρα 9.00 π.μ. Σ΄ ότι αφορά τα έξοδα της αίτησης, αυτά όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή θα είναι εναντίον των καθ΄ ών η αίτηση και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο