← Κύπρος

Επί της αφορώσι τον Γιαννάκη Κτωρίδη, Αίτηση Πτώχευσης: 660/10, 15 Ιουνίου, 2011

Επί της αφορώσι τον Γιαννάκη Κτωρίδη, Αίτηση Πτώχευσης: 660/10, 15 Ιουνίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A255 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης: 660/10 Σε πτώχευση Επί της αφορώσι τον Γιαννάκη Κτωρίδη, από την Λευκωσία Αίτηση ημερομηνίας 16.3.2011 για Αναστολή Εκδίκασης της Αίτησης Πτώχευσης Ημερ.: 15 Ιουνίου,

  1. Για τον Αιτητή: κα Αγρότου Για τους Καθ'ων η Αίτηση: κα Λιβέρα ΑΠΟΦΑΣΗ Την 16.12.2010 η Alpha Bank Cyprus Ltd (πιο κάτω αναφερόμενοι ως «Οι Πιστωτές») καταχώρησαν αίτηση με την οποία εξαιτούνται την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του κ. Γιαννάκη Κτωρίδη (πιο κάτω αναφερόμενου ως «Ο Οφειλέτης»). H αίτηση επιδόθηκε στον Έφορο Εταιρειών την 4.1.2010 και στον Οφειλέτη την 14.1.2011, και την 18.1.2011 ζητήθηκε χρόνος εκ μέρους του Οφειλέτη για καταχώρηση Ένστασης. Η Ένσταση αυτή τελικά, μετά από παρατάσεις, καταχωρίστηκε την 16.3.
  2. Την ίδια μέρα ο Οφειλέτης καταχώρησε την υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία εξαιτείται τα πιο κάτω: «Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται η αναστολή εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης πτώχευσης μέχρι εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της έφεσης με αρ. 290/10 η οποία στρέφεται εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 6/9/2010 με την οποία απερρίφθη το αίτημα του Καθ'ου η Αίτηση - Αιτητή για ακύρωση και/ή παραμερισμό των διαταγμάτων εκτέλεσης της εναντίον του απόφασης στην αγωγή αρ. 3550/94». Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 1 - 6, 87, 90, 93 και 97 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς Θ.Θ.1 - 7, 16, 17, 25, 27, 44 - 48, 59, 60, 63, 187 και 188, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ.2, 3,8, 9 και 12 και Δ.57 Θ. 2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Γιαννάκη Κτωρίδη, Οφειλέτη. Ο κ. Κτωρίδης αναφέρει ότι την 2.2.10 καταχώρησε αίτηση για ακύρωση και παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης, στην οποία υπήρξε ένσταση. Την ίδια μέρα καταχώρησε αίτηση με την οποία εξαιτείτο τον παραμερισμό δύο διαταγμάτων που είχαν εκδοθεί την 11.6.2002 και 25.11.2009 με τα οποία είχε επιτραπεί στους Πιστωτές να εκτελέσουν την απόφαση μετά την πάροδο έξι ετών από την έκδοση της. Κατόπιν ακρόασης της αίτησης του αυτής, εξεδόθη την 6.9.2010 απόφαση με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης καταχώρησε την 17.9.2010 την Πολιτική Έφεση αρ. 290/10, η οποία και ορίστηκε για προδικασία την 18.4.
  3. Με την έφεση του αυτή προσβάλλεται ως λανθασμένο το εύρημα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι αιτήσεις για άδεια εκτέλεσης γίνονται μονομερώς, καθώς και το εύρημα ότι δεν είχαν αποκαλυφθεί εκ μέρους του Αιτητή βάσιμοι και εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούσαν την έγκριση της αίτησης του. Εισηγείται ότι η μη επίδοση της αίτησης συνιστά καταπάτηση των Συνταγματικών του Δικαιωμάτων. Κατόπιν τούτων έδωσε οδηγίες για απόσυρση της αίτησης παραμερισμού της Ειδοποίησης Πτώχευσης, αλλά οι Πιστωτές την 16.12.2010 καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Πτώχευσης, στην οποία ο ίδιος έχει καταχωρίσει Ένσταση. Είναι η θέση του Οφειλέτη ότι η Έφεση του αποτελεί πραγματική και / ή καλή τη πίστει έφεση, ενώ τυχόν προώθηση της διαδικασίας πτώχευσης θα καταστήσει την προαναφερόμενη Έφεση άνευ σημασίας. Σε αντίθεση, εισηγείται, τα δικαιώματα των Πιστωτών δεν επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο εάν επιδιώξουν την κήρυξη του σε πτώχευση μετά την έκδοση απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο. Τυχόν έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του θα προκαλέσει σε αυτόν ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού η μοναδική πηγή εισοδήματος του προέρχεται από την εργασία του, και σε περίπτωση πτώχευσης του η απώλεια αυτής καθίσταται βέβαιη. Οι Πιστωτές καταχώρησαν Ένσταση στην Αίτηση, η οποία στηρίζεται στα άρθρα 1 - 6, 11, 97, 90 και 93 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς Κ.Κ.1 - 7, 16, 17, 25, 27, 44 - 48, 59, 60, 63, 187, 188, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 2, 3, 8, 9 και 12, Δ.57 Θ. 2, σε Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην Ένσταση εκτίθενται 9 λόγοι ένστασης, τους οποίους και θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «(α) Η αίτηση ημερ. 16.3.11 είναι παράτυπη νομικά, αντικανονική και/ή βασίζεται σε λανθασμένους Θεσμούς και Άρθρα του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 (β) Οι πιστωτές του αιτητή είναι η Alpha Bank Cyprus Ltd, με χρεωστικό υπόλοιπο το ποσό των €. 21.396,55 πλέον τόκους προς 9% από 30.9.09 επί €. 14.899 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €. 464,31 έξοδα αγωγής με τόκο 6% από 18.11.94 πλέον 8% Φ.Π.Α, επί τη βάσει της τελικής αποφάσεως του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αγωγή υπ'αρ. 3550/94, πλέον έξοδα της ειδοποίησης πτώχευσης αρ. 2213/09 το οποίο δεν έχει εξοφληθεί και το χρέος αυτό συνεχίζει να υφίσταται. Ο αιτητής δεν προσκόμισε καμία εξοφλητική απόδειξη από τους ως άνω πιστωτές του. (γ) Οι πιστωτές / καθ'ών η αίτηση στην παρούσα αίτηση, ακολούθησαν πάντοτε την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία σύμφωνα με την σχετική Νομοθεσία, και τους σχετικούς διαδικαστικούς κανονισμούς. (δ) Η ένορκη δήλωση του αιτητή δεν πληρεί τις προϋποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες ο χρεώστης δύναται να εισηγηθεί στο Σεβαστό Δικαστήριο την αναστολή εκδίκασης της αίτησης πτώχευσης. (ε) Ο αιτητής παρέλειψε να προβάλει στην ένορκη του δήλωση η οποία συνοδεύει την ως άνω αίτηση του οιονδήποτε σοβαρό και/ή ουσιαστικό λόγο που να δικαιολογεί την αναστολή εκδίκασης της παρούσας αίτησης πτώχευσης. (στ) Η παρούσα αίτηση βασίζεται σε γενικούς, αόριστους, ανυπόστατους και αβάσιμους ισχυρισμούς οι οποίοι θα πρέπει να απορριφθούν στην ολότητα τους. (ζ) Η παρούσα αίτηση του αιτητή προσλαμβάνει μορφή κατάχρησης της διαδικασίας και παρεμποδίζει την ορθή απονομή δικαιοσύνης. (η) Η παρούσα αίτηση επιμηκύνει την όλη διαδικασία, είναι αχρείαστη υπό τις περιστάσεις και αδικαιολόγητη. (θ) Η παρούσα αίτηση πρέπει να απορριφθεί εφ' όσον οι προβαλλόμενοι ανυπόστατοι ισχυρισμοί του αιτητή ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας έχουν». Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Καίτης Ρούσου, υπαλλήλου των Πιστωτών, η οποία ισχυρίζεται ότι ο Οφειλέτης παραθέτει γενικούς, αόριστους και ανεδαφικούς ισχυρισμούς αποσκοπώντας στην αποφυγή ικανοποίησης των χρεών του. Προβάλλει την θέση ότι αίτηση αναστολής εκκρεμούσης έφεσης θα έπρεπε να καταχωριστεί στα πλαίσια της αγωγής αρ. 3550/94, ενώ ο Οφειλέτης παρέλειψε να στηρίξει την Αίτηση του στο άρθρο 11 του περί Πτωχεύσεως Νόμου. Η κα Ρούσου αναφέρει ότι ο Οφειλέτης δεν προσκόμισε οποιαδήποτε εξοφλητική απόδειξη του χρέους του, το οποίο συνεχίζει να υφίσταται, και οι Πιστωτές δεν έχουν ικανοποιηθεί, είναι δε η θέση τους ότι ο Οφειλέτης διέπραξε πράξη πτώχευσης στις 5.10.
  4. Είναι η θέση της κας Ρούσου ότι, αφ' ης στιγμής υφίσταται τελεσίδικη και άμεσα εκτελεστή απόφαση υπέρ των Πιστωτών, η καταχώρηση έφεσης εναντίον της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση παραμερισμού των διαταγμάτων εκτέλεσης δεν αποτελεί επαρκή και ικανοποιητικό λόγο αναστολής της εκδίκασης της αίτησης πτώχευσης. Οι προσδοκίες του Οφειλέτη αναφορικά με την έκβαση της έφεσης ουδόλως μπορούν να επηρεάσουν με οποιοδήποτε τρόπο την διαδικασία πτώχευσης. Τα δικαιώματα των πιστωτών, όμως, θα επηρεαστούν δυσμενώς και θα υποστούν υπέρμετρη αδικία, αφού νομιμοποιούνται να προβαίνουν στην πτωχευτική διαδικασία. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις, οι οποίες υπήρξαν εμπεριστατωμένες, και στις οποίες αμφότερες οι πλευρές επανέλαβαν ουσιαστικά τις πιο πάνω θέσεις τους επικαλούμενοι και σχετική Νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Από την αγόρευση του Οφειλέτη προκύπτει ξεκάθαρα η θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου ότι η Αίτηση εδράζεται ουσιαστικά επί του άρθρου 6

(4)του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, ενώ ρητή ήταν η θέση της ότι το άρθρο 11 του ιδίου Νόμου δεν τυγχάνει εφαρμογής. Θεωρώ απαραίτητο να εξεταστεί στο στάδιο αυτό κατά πόσο η νομική βάση που παρατίθεται στην υπό εκδίκαση Αίτηση μπορεί να στηρίξει το αίτημα του Οφειλέτη. Το άρθρο 6
(4)αναφέρει τα εξής: «Όταν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή ασφάλειας ή συμβιβασμού του εξ' αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί, το Δικαστήριο δύναται, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή απορρίψει την αίτηση με την δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος». Το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου είναι σαφές - τυγχάνει εφαρμογής όπου εκκρεμεί έφεση κατά της απόφασης από την οποία προκύπτει το εξ' αποφάσεως χρέος, ή κατά του διατάγματος με το οποίο διατάχθηκε η πληρωμή κάποιου χρέους ή ποσού. Κανένα από τα δύο δεν ισχύει στην υπό εξέταση περίπτωση. Ούτε και μπορώ να συμφωνήσω με την εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Οφειλέτη ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του πιο πάνω άρθρου ένεκα του ότι τυχόν ανατροπή της Πρωτοδικης απόφασης κατ' έφεση θα έχει άμεσες επιπτώσεις στην εξ' αποφάσεως οφειλή, αφού δεν θα μπορεί να επιδιωχθεί η εκτέλεση της. Η απόφαση στην αγωγή 3550/94 από την οποία προκύπτει το εξ' αποφάσεως χρέος είναι τελεσίδικη, και καμία έφεση κατ' αυτής δεν εκκρεμεί. Δόθηκε, μάλιστα, και άδεια για εκτέλεση της απόφασης αυτής, κατά της οποίας επίσης δεν εκκρεμεί κάποια έφεση. Η έφεση που εκκρεμεί αφορά απλά στην απόρριψη της αίτησης του Οφειλέτη για παραμερισμό της άδειας εκτέλεσης αυτής. Τα κριτήρια και οι νομικές προϋποθέσεις που θα εξεταστούν στα πλαίσια αυτής της έφεσης σαφώς διαφέρουν από το τι θα εξετάζετο στην περίπτωση όπου εκδικάζετο έφεση κατά της απόφασης στην αγωγή αρ. 3550/94, η οποία θα παραμείνει ανεπηρέαστη οποιοδήποτε και αν είναι το αποτέλεσμα της έφεσης. Το μοναδικό που τυχόν να επηρεαστεί θα είναι η δυνατότητα των Πιστωτών να εκτελέσουν αυτήν. Αποτελεί συναφώς κατάληξη μου ότι το άρθρο 6
(4)του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 δεν μπορεί να στηρίξει το αίτημα του Οφειλέτη για αναστολή της εκδίκασης της αίτησης πτώχευσης. Στο στάδιο αυτό πρέπει να εξεταστεί το κατά πόσο η Αίτηση μπορεί να διασωθεί από την περίληψη στην νομική βάση αυτής του άρθρου 97 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.
  1. Το άρθρο αυτό αναφέρει τα εξής: «Το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε, για επαρκή λόγο να εκδώσει διάταγμα αναστολής των διαδικασιών της αίτησης πτώχευσης είτε εντελώς είτε για περιορισμένο χρόνο, με τέτοιους όρους και τηρουμένων τέτοιων προϋποθέσεων ως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο». Είναι γεγονός ότι εάν επιτύχει η έφεση του Οφειλέτη οι Πιστωτές δεν θα δύνανται να προωθούν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση πτώχευσης, αφού προϋπόθεση για κάτι τέτοιο αποτελεί η ύπαρξη εκτελεστής απόφασης. Δεδομένου δε και του χρόνου που παρήλθε από την έκδοση της απόφασης την 18.11.1994, και του χρόνου κατά τον οποίο οι ίδιοι οι Πιστωτές επέλεξαν να προχωρήσουν με την διαδικασία πτώχευσης, δεν θεωρώ ότι αυτοί θα υποστούν «υπέρμετρη ζημιά», όπως εισηγείται η κα Ρούσου, από την αναστολή εκδίκασης αυτής μέχρι εκδικάσεως της έφεσης, αφού η περιουσία του Οφειλέτη παρέμεινε ήδη για αρκετά χρόνια υπό τον έλεγχο του ιδίου και όχι του Επίσημου Παραλήπτη. Τα πιο πάνω κρίνω ότι συνιστούν «επαρκή λόγο» στα πλαίσια του άρθρου 97 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.
  2. Των πιο πάνω δεδομένων κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Εκδίδεται ακολούθως διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η αναστολή εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης πτώχευσης μέχρι εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της έφεσης με αρ. 290/10 η οποία στρέφεται εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 6/9/2010 στην αγωγή αρ. 3550/
  3. Δεδομένου του ότι οι Πιστωτές προχώρησαν στην καταχώρηση της Αίτησης Πτώχευσης ακολουθόντας την νενομισμένη και ορθή διαδικασία, δεν κρίνω ορθό όπως αυτοί επωμιστούν τα έξοδα της υπό εκδίκαση Αίτησης αναστολής. Κατ' επέκταση δεν εκδίδω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.