Νικόλα Κλεάνθους ν. Στέλλας Ιωάννου Στυλιανού, Αγωγή αρ. 4861/2010, 16 Ιουνίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A258 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 4861/2010 Μεταξύ: Νικόλα Κλεάνθους Ενάγοντα και Στέλλας Ιωάννου Στυλιανού Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 9.6.2010 16 Ιουνίου,
- Για αιτητή: κος Σ. Σκορδής για Σκορδής & Στεφάνου Δ.Ε.Π.Ε. Για καθ' ης η αίτηση: κος Α. Ταλιαδώρος μαζί με κα Παπαγιάννη για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με αυτή την αίτηση ο αιτητής ζητά: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην εναγομένη - καθ' ης η αίτηση και/ή τα μέλη της οικογένειάς της και/ή τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή εκπροσώπους αυτής από του να επεμβαίνουν παράνομα στο ακίνητο του ενάγοντα με τα εξής στοιχεία: αριθμός εγγραφής 0/1610, Φ/Σχ: 18/36, τμήμα Ο, τεμάχιο 761, στην τοποθεσία Καμιλαρκόν, στον Κάτω Πύργο στη Λευκωσία και/ή να παρεμποδίζουν με οιονδήποτε άλλο τρόπο την ομαλή και ειρηνική κατοχή, απόλαυση και εκμετάλλευση του ακινήτου του ενάγοντα μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσας υπόθεσης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την εναγομένη - καθ' ης η αίτηση και/ή τα μέλη της οικογένειας της και/ή τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή στους εκπροσώπους αυτής να παύσουν άμεσα οιαδήποτε επέμβαση και/ή παρεμπόδιση με την ανέγερση συρμάτινου μεταλλικού φράκτη και/ή με οιονδήποτε άλλο τρόπο της ομαλής και ειρηνικής κατοχής, απόλαυσης και εκμετάλλευσης του πιο πάνω ακινήτου του ενάγοντα. Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9 στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρο 32, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, μεταξύ άλλων, άρθρα 1, 2, 11, 12, 43, 45 και 46, στις αρχές του κοινοδικαίου, του δικαίου της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Είναι ο νόμιμος και εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με τα εξής στοιχεία: Αριθμός εγγραφής 0/1610, Φ/Σχ: 18/36, τμήμα Ο, τεμάχιο 761, στην τοποθεσία Καμιλαρκόν, στον Κάτω Πύργο στη Λευκωσία, μερίδιο το ΟΛΟ (το ακίνητο) εντός του οποίου τα τελευταία 2 χρόνια ανεγείρει την κατοικία του και της οικογένειας του (η ανέγερσή της είναι στα τελικά στάδια αν και δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη). Η αξία του πιο πάνω ακινήτου υπερβαίνει (με την οικία) τα €500.000 ενώ η αξία του επίδικου κομματιού και των αποζημιώσεων που διεκδικεί υπερβαίνει τα €50.
- Επισυνάπτει τίτλο ιδιοκτησίας, Τεκμήριο
- Η εναγομένη είναι η ιδιοκτήτρια του γειτονικού τεμαχίου με αριθμό 760, στο οποίο διατηρεί οικία στην οποία διαμένει με την οικογένειά της. Με την εναγομένη τα τελευταία χρόνια είχαν διαφορές αναφορικά με τα ακριβή όρια των ακινήτων τους. Για επίλυση αυτών των διαφορών έκαναν διάφορες συζητήσεις και κατέφυγαν σε διάφορες περιπτώσεις στο Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για να τους επιλύσει την εν λόγω διαφορά στη βάση των προνοιών της κείμενης νομοθεσίας (επισυνάπτει επιστολές ημερομηνίας 24.1.2000, 15.5.2009 και 26.5.10 ως Τεκμήρια 2, 3 και 4, αντίστοιχα). Τελικά, ως αναφέρεται και στα Τεκμήρια, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου επίλυσε την μεταξύ του ιδίου και της εναγομένης συνοριακή διαφορά και σε επιτόπια επίσκεψη ημερ. 12.4.10 τοποθέτησε 10 ορόσημα με τα οποία οριοθέτησε τα σύνορα των ακινήτων τους. Τα ορόσημα τοποθετήθηκαν στην παρουσία αστυνομικού, ο οποίος επέστρεψε στα ακίνητα αργότερα την ίδια μέρα για επανατοποθέτηση των ορόσημων αφού στο μεταξύ η εναγομένη (και τα μέλη της οικογένειας της) είχαν προβεί σε παράνομη και αυθαίρετη μετακίνησή τους. Εν πάση περιπτώσει, η εναγομένη και τα μέλη της οικογένειας της εδώ και περίπου 10 μέρες εντελώς παράνομα, αυθαίρετα και χωρίς οιαδήποτε άδεια από αυτόν, εισήλθαν και επενέβησαν εντός του ακινήτου του και ειδικότερα τοποθέτησαν πασσάλους και συρμάτινη/μεταλλική περίφραξη εντός του ακινήτου του, με την οποία «επιχειρούν» να οριοθετήσουν το τεμάχιο τους ως αυτοί νομίζουν ορθό και με πλήρη παραγνώριση των οροσήμων που τοποθέτησε η αρμόδια αρχή, παίρνοντας αυθαίρετα μέρος του δικού του ακινήτου (επισυνάπτει ως Τεκμήριο 5 δέσμη φωτογραφιών, τις οποίες έλαβε στις 5.6.2010, στις οποίες τα ορόσημα που τοποθέτησε το Κτηματολόγιο είναι αυτά που φαίνονται πιο απομακρυσμένα από την οικία του και τα οποία έχουν «πιαστεί» με τσιμέντο και τα οποία σημείωσε με κόκκινο χρώμα). Συνεπεία των πιο πάνω τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένεια του υπέστηκαν ζημιές. Ειδικότερα και μεταξύ άλλων, απώλεσε τη δυνατότητα ειρηνικής απόλαυσης, χρήσης και κάρπωσης του ακινήτου. Εξάλλου από την όλη κατάσταση παρεμποδίζεται να ολοκληρώσει τις εργασίες ανέγερσης της κατοικίας του, γεγονός που τον αναγκάζει να υπόκειται σε επιπρόσθετα έξοδα (ενοίκια, αμοιβές εργολάβων κτλ). Περαιτέρω, λόγω της πιο πάνω κατάστασης, υπέστη και συνεχίζει να υπόκειται αρκετή ταλαιπωρία και ψυχολογική φθορά, άγχος και πίεση, αφού δημιουργούνται διαρκώς τριβές με την εναγομένη και τα μέλη της οικογένειας της (καυγάδες, φιλονικίες κτλ). Αν διατηρηθεί η παρούσα κατάσταση θα προκληθούν ανεπανόρθωτες ζημιές, τόσο ψυχολογικές όσο και υλικές, που δεν θα μπορούν να υπολογιστούν, πόσο μάλλον να αποκατασταθούν στο μέλλον. Λόγω των πιο πάνω συμπεριφορών εμποδίζεται η ειρηνική και απρόσκοπτη χρήση, κάρπωση και απόλαυση του ακινήτου του, το οποίο προορίζεται για οικογενειακή στέγη της οικογένειάς του (γεγονός που φυσικά και δεν μπορεί να αποτιμηθεί, πόσο μάλλον να αποζημιωθεί σε χρήμα) ενώ διαρκώς προκύπτουν καυγάδες και φιλονικίες με την εναγομένη και τα μέλη της οικογένειάς της, πράγμα που δημιουργεί μια τεταμένη αλλά και άσχημη ως προς την ψυχολογία του και της οικογένειάς του κατάσταση. Αμέσως, όχλησε προφορικά και πολλές φορές την εναγομένη και τα μέλη της οικογένειάς της και τους ζήτησε να σταματήσουν τις ως άνω ενέργειές τους, αλλά αρνήθηκαν. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν θα παύσουν τις παράνομες ενέργειές τους αν δεν εμποδιστούν με διάταγμα Δικαστηρίου (δεν σέβονται την απόφαση του Κτηματολογίου, ούτε καν την παρουσία της αστυνομίας). Δεν κινήθηκε προηγουμένως νομικά, αφού μιλώντας με το Κτηματολόγιο του είπαν ότι για να πράξει οτιδήποτε θα έπρεπε να λάβει την επιστολή Τεκμήριο 4, την οποία έλαβε εν τέλει στις αρχές Ιουνίου οπόταν και αμέσως ξεκίνησε τις ενέργειες για να κινήσει νομικές διαδικασίες. Το ισοζύγιο της δικαιοσύνης γέρνει προς όφελος του αφού η εναγομένη χωρίς οποιοδήποτε δικαίωμα παραβιάζει την ιδιοκτησία του και παραγνωρίζει δεσμευτική απόφαση της αρμόδιας αρχής. Η εναγομένη καταχώρησε ένσταση στην αίτηση στις 30.9.2010, η οποία βασίζεται στο ίδιο νομικό πλαίσιο. Οι λόγοι ένστασης είναι βασικά οι ακόλουθοι:
(1)Ο ενάγοντας παρέλειψε να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο θέτοντας υπόψη του ανακριβή γεγονότα. Στην ένορκη δήλωσή του ο ενάγοντας δεν επισήμανε: · Ότι ουδέποτε εμπόδισε την έναρξη των εργασιών για την ανέγερση της κατοικίας του αιτητή. · Ότι ο τρόπος με τον οποίο η εναγομένη τοποθέτησε τα συγκεκριμένα μεταλλικά σημάδια (πασσάλους) ουδόλως εμπόδιζαν τη διέλευση τόσο προσώπων όσο και τη μεταφορά υλικών για την ανέγερση της εν λόγω κατοικίας. · Ότι η διαφορά επιλύθηκε με την απόφαση ημερ. 24.1.2000 του Διευθυντή του Κτηματολογίου, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα.
(2)Η εναγομένη στις 27.9.10, στην παρουσία αστυνομικού, αφαίρεσε αυτοβούλως όλους τους πασσάλους τους οποίους νόμιμα τοποθέτησε μεταξύ των δύο τεμαχίων, για τα οποία υφίσταται η συγκεκριμένη διαφορά, και ως εκ τούτου η αίτηση ημερ. 6.7.2010 είναι επί της ουσίας άνευ αντικειμένου, αφού αυτό το οποίο απομένει είναι η οριστική επίλυση της ουσίας της υπόθεσης.
(3)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, αφού δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση επί του παρόντος και δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έκδοση του διατάγματος θα ισοδυναμούσε με ουσιαστική ικανοποίηση της θεραπείας που κατά κύριο λόγο επιδιώκεται με την ίδια την αγωγή, πράγμα που θα μπορούσε να γίνει μόνον μετά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 30.9.2010, του κου Ιωάννη Στυλιανού, πατέρα και πληρεξούσιου αντιπροσώπου της εναγομένης/καθ' ης η αίτηση, με βάση το Τεκμήριο Α. Γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω του ότι μέχρι και το 1995 διέμενε στο τεμάχιο αρ. 7460, Φ/Σχ. XVIII/36, Αρ. Εγγραφής 2204, ιδιοκτησίας της εναγομένης/καθ' ης η αίτηση (Τεκμήριο Α), στο οποίο ήταν ανεγειρόμενο το πατρικό σπίτι και όπου μέχρι και τότε διέμεναν οι γονείς του οι οποίοι έχουν αποβιώσει. Κατά ή περί το έτος 1996, μετά το θάνατο των γονέων του, ανεγέρθηκε από την οικογένειά τους καινούργια κατοικία στο ίδιο μέρος του τεμαχίου όπου διαμένει μέχρι σήμερα η θυγατέρα του. Εκτός όπου ρητά παραδέχεται, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα. Η διασυνοριακή διαφορά μεταξύ των μερών έχει διευθετηθεί οριστικά με την απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 24.1.2000 υπέρ της εναγομένης/καθ' ης η αίτηση Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα/αιτητή. Σε συνέχεια της απόφασης του Κτηματολογίου, ο ενάγοντας υπέβαλε αίτηση για επανατοποθέτηση των οροσήμων που αφορά το φάκελο ΑΧ2462/97, για την οποία η εναγομένη/καθ' ης η αίτηση ενώ αρχικά υπέγραψε για την επανατοποθέτηση των οροσήμων, ακολούθως απέσυρε τις υπογραφές της με αποτέλεσμα η αναπροσαρμογή να μην προχωρήσει και τα ορόσημα να παραμείνουν ως η απόφαση του Διευθυντή (Φάκελος ΑΧ2462/97) και όπως υποδείχθηκε στην επιτόπια έρευνα που έγινε στις 20.9.
- Επειδή η εναγομένη/καθ' ης η αίτηση πληροφορήθηκε ότι κατά ή περί την 12.4.2010 πραγματοποιήθηκε νέα επιτόπια μέτρηση στα σύνορα των δύο τεμαχίων, απέστειλε μέσω των δικηγόρων της επιστολή ημερ. 15.4.2010 ζητώντας όπως πληροφορηθεί επίσημα από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας σε σχέση με την υπόθεση, Τεκμήριο Γ. Σε απάντηση του ημερ. 11.5.2010 ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λευκωσίας διευκρίνισε ότι ο ενάγοντας/αιτητής δεν αιτήθηκε επίλυση συνοριακής διαφοράς για δεύτερη φορά (κάτι που δεν επιτρέπει ο Νόμος) αλλά επανατοποθέτηση οροσήμων, δικαίωμα το οποίο είχε και έχει και η εναγομένη, Τεκμήριο Δ. Επειδή η εναγομένη/καθ' ης η αίτηση δεν ικανοποιήθηκε από το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής, απέστειλε μέσω των δικηγόρων της στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας νέα επιστολή ημερ. 17.6.2010, ζητώντας όπως διευθετηθεί το ζήτημα που προέκυψε το συντομότερο δυνατό, Τεκμήριο Ε. Είναι προφανές από το περιεχόμενο των πιο πάνω επιστολών ότι η εν λόγω συνοριακή διαφορά επιλύθηκε οριστικά υπέρ της εναγομένης και ότι ο ενάγοντας/αιτητής δεν αιτήθηκε επίλυση συνοριακής διαφοράς για δεύτερη φορά για να επέλθει οποιαδήποτε διαφοροποίηση (κάτι που άλλωστε δεν επιτρέπει ο Νόμος) αλλά αιτήθηκε επανατοποθέτηση οροσήμων. Τόσον ο ίδιος όσον και η εναγομένη αγνοούν και συνεπώς αρνούνται τις παραγράφους 1 - 4 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα/αιτητή. Αναφορικά με τις παραγράφους 5 και 6 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα/αιτητή, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς και επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την απόφαση του Επαρχιακού Λειτουργού, αυτή έχει επιλυθεί προς όφελος της εναγομένης/καθ' ης η αίτηση. Αρνείται τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 7 - 12 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα/αιτητή, και αναφέρει ότι η εναγομένη/καθ' ης η αίτηση στις 27.9.2010, στην παρουσία αστυνομικού οργάνου, αφαίρεσε αυτοβούλως όλους τους πασσάλους τους οποίους νόμιμα τοποθέτησε μεταξύ των δύο τεμαχίων, για τα οποία υφίσταται η συγκεκριμένη διαφορά, ενώ παραμένουν τα ορόσημα τα οποία έχει τοποθετήσει ο ενάγοντας/αιτητής, λίγες μέρες πριν η εναγομένη/καθ' ης η αίτηση τοποθετήσει τους πασσάλους οι οποίοι, εξ όσων αντιλαμβάνεται, αποτελούν το αντικείμενο της αίτησης. Η εναγομένη ουδέποτε εμπόδισε και/ή παρέμβαλε εμπόδια στην έναρξη και συνέχιση των εργασιών για την ανέγερση της κατοικίας του αιτητή. Αντίθετα, τοποθέτησε τα συγκεκριμένα μεταλλικά σημάδια (πασσάλους) με τρόπο που ουδόλως εμπόδιζαν τη διέλευση τόσο προσώπων όσο και τη μεταφορά υλικών για την ανέγερση της εν λόγω κατοικίας. Αρνείται επίσης, όλους τους ισχυρισμούς στις παραγράφους 13 - 15 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα. Αναφέρει δε, ότι η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, αφού μετά την τοποθέτηση των πασσάλων από την εναγομένη στις 27.9.10 απομένει πλέον η επίλυση της ουσίας της υπόθεσης. Και οι δύο ενόρκως δηλούντες αντεξετάστηκαν. Αντεξεταζόμενος, ο ενάγοντας αρνήθηκε ότι το Κτηματολόγιο, σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωσή του, αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς της εναγομένης. Απλώς τοποθέτησε ορόσημα. Δέχθηκε ότι το αμφισβητούμενο μέρος ανήκει, σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, στην εναγομένη. Το 2006 ζήτησε τοποθέτηση συνόρων γιατί θα έκτιζε και δεν υπήρχαν. Τα επανατοποθέτησε η χωρομετρία. Σε υποβολή ότι υπάρχουν τα ορόσημα του 1998 ανέφερε ότι γνωρίζει τα ορόσημα του 2006 και μετά. Το 2006 ζήτησε επανατοποθέτηση, σύμφωνα με το φάκελο ΑΣ2462/97, Τεκμήριο
- Επειδή η εναγομένη δεν συμφώνησε, συμφώνησαν σε αναπροσαρμογή. Στις 16.9.08 τους υποδείχθηκαν τα σύνορα της αναπροσαρμογής και ξαναυπόγραψαν τα έγγραφα. Η αναπροσαρμογή του 2006 ήταν 38 m2 περίπου εις βάρος του. Το 2006 μπήκαν νέα ορόσημα. Υπήρχαν και το 1998 αλλά δεν τα έβλεπε. Τα δέχεται όμως. Το 2010 ζήτησε να μπουν ορόσημα σύμφωνα με το Τεκμήριο 4 διότι μετά την επιστολή Τεκμήριο 3 η εναγομένη του είπε να κάνει αίτηση και θα συμφωνούσε. Άρχισε να κτίζει το 2008 και από το Δεκέμβριο 2010 κατοικεί μέσα. Οι κτίστες έμπαιναν μέσα με δυσκολία. Υπάρχει δίοδος που του δίνει πρόσβαση στο τεμάχιό του. Μετά τη δίοδο τοποθέτησαν ττέλι που εμποδίζει τους εργολάβους να διεκπεραιώσουν τις εργασίες. Η κύρια είσοδός του δεν έχει περατωθεί ούτε οι περιφράξεις και οι τοίχοι αντιστήριξης. Ο ίδιος έχει κτίσει το σπίτι του βάσει αδειών. Του υπεβλήθη ότι το τέλι τοποθετήθηκε στα οροθέσια του
- Αντεξεταζόμενος ο ενόρκως δηλών στην ένσταση, σε ερώτηση αν η θυγατέρα του έβγαλε πασσάλους απάντησε αρνητικά. Ο αστυνομικός έβαλε νέα ορόσημα και τράβηξε ττέλια «μονομιάς». Αρνήθηκε ότι μετά τον Σεπτέμβριο του 2010 τοποθέτησε πασσάλους με την κόρη του. Μόνο τα ορόσημα του 1998 ήταν εκεί. Σε ερώτηση αν έβαλε στύλους με ττέλι απάντησε ότι στύλοι υπήρχαν. Έβαλε στα ορόσημα του 1998 ττέλι, τα δικά του. Σε ερώτηση αν έβαλαν μόνοι τους απάντησε αρνητικά. Δέχθηκε πως το 2010 τοποθετήθηκαν ορόσημα από το Κτηματολόγιο. Τα ττέλια του είναι άλλα από αυτά που έβαλε το
- Αρνήθηκε ότι διώχνει τους εργολάβους. Του έδωσε 12 πόδια δρόμο για να περνά στο δικό του. Μετά το τέλος της μαρτυρίας οι δύο πλευρές αγόρευσαν. Έχω θέσει ενώπιον μου όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου κρίνω αναγκαίο. Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/
- Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and another
(1982)1 CLR 557, ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου προτού εξετάσει τους υπόλοιπους παράγοντες που θα πρέπει να συνεκτιμηθούν κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας (Jonitexo v. Adidas
(1984)1 CLR 263). Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα που θα καταδείξουν την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Αυτή η δεύτερη προϋπόθεση συσχετίζει στην ουσία τη νομική θεμελίωση που απορρέει από το καταχωρημένο δικόγραφο με την πραγματική διαθέσιμη μαρτυρία όπως αυτή καταγράφεται στις ένορκες δηλώσεις για να θεμελιώσει την αγωγή. Αν ο αιτητής μπορεί να δείξει κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, τότε το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο - όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Αν αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ΄ ανάγκην την έκδοση διατάγματος. (Βλ. ΚΟΤ v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255). Εφόσον ληφθούν υπόψη οι πιο πάνω παράγοντες το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas (ανωτέρω), αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. (Βλ. επίσης Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269 - 70). Το άρθρο 43
(1)του Κεφ. 148 ρητά προνοεί αλλά και συναρτά το αδίκημα της παράνομης επέμβασης με την περιουσία οποιουδήποτε προσώπου, αναφέρεται δε στην παράνομη είσοδο ή πρόκληση ζημιάς «εις ακίνητον ιδιοκτησίαν ..». Σύμφωνα με το σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, 20η έκδοση, σελ. 1223, οποιαδήποτε μη εξουσιοδοτημένη είσοδος στο έδαφος άλλου θεωρείται επέμβαση. Αυτός που έχει δικαίωμα εισόδου σε γη άλλου και ενεργεί κατ' υπέρβαση ή μετά τη λήξη του πιο πάνω δικαιώματος θεωρείται επεμβασίας. Το δικαίωμα έγερσης αγωγής για παράνομη επέμβαση το έχει κατ' εξοχήν ο ιδιοκτήτης της γης ή ο κάτοχός της. Κατοχή σημαίνει γενικά τη φυσική κατοχή ή έλεγχο της γης. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/
- Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, κρίνω ότι αυτή ικανοποιείται. Από το περιεχόμενό της οπισθογράφησης και το υλικό που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της παρεμπίπτουσας αυτής διαδικασίας, υπάρχει ένα σοβαρό θέμα προς εκδίκαση κατά τη δίκη που αφορά την παράνομη επέμβαση στο ακίνητο από μέρους της εναγομένης. Είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι ο ενάγοντας είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 761, σύμφωνα με τον τίτλο που έχει καταθέσει (Τεκμήριο 1) και ότι η εναγομένη επενέβηκε με τον τρόπο που αναφέρεται στη μαρτυρία στο εν λόγω ακίνητο. Το κατά πόσο η επέμβαση είναι νόμιμη ή όχι αποτελεί θέμα το οποίο εμπίπτει στην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, κρίνω ότι η προσφερθείσα μέχρι στιγμής μαρτυρία, χωρίς βέβαια αυτή να αξιολογείται, δείχνει ότι υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ο αιτητής δείχνει με την αίτησή του, με το περιορισμένο βάρος που έχει για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, ότι η περίφραξη η οποία τοποθετήθηκε από την καθ' ης η αίτηση ήταν εντός του ακινήτου του με βάση τα ορόσημα του
- Η διαπίστωση αυτή γίνεται βέβαια χωρίς ουσιαστική ενασχόληση με τους ισχυρισμούς, ή τελική διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων. Δεν παραγνωρίζω βεβαίως ότι η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η τοποθέτηση των πασάλων ήταν επί των νόμιμων οριοθετήσεων και οροσήμων που υφίσταντο ήδη πριν το
- Υπενθυμίζω όμως ότι το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να εξάξει οποιοδήποτε τελικό εύρημα ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά γεγονότα. Συνεπώς, δεν είναι του παρόντος να αξιολογήσει το Δικαστήριο τη μαρτυρία για να καταλήξει αν η περίφραξη της καθ' ης η αίτηση είναι νόμιμη γιατί συνάδει με την οριοθέτηση του Κτηματολογίου, ειδικότερα έχοντας υπόψη ότι η επίδικη περίφραξη δεν έχει συσχετιστεί με άμεση μαρτυρία του Κτηματολογίου. Το Δικαστήριο θα αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία αφού εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης με σκοπό να προβεί στην τελική του κρίση, η οποία θα περιλαμβάνει, σαφώς και τη νομιμότητα της επέμβασης της καθ' ης η αίτηση. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω το κατά πόσο ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, ότι δηλαδή, χωρίς την έκδοση του διατάγματος, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση, ήταν η εισήγηση του συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση ότι δεν στοιχειοθετείται ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων. Ο συνήγορος του αιτητή, από την άλλη, ισχυρίστηκε ότι η προϋπόθεση ικανοποιείται αφού η απώλεια της «ειρηνικής και απρόσκοπτης χρήσης και κάρπωσης του ακινήτου του ενάγοντα, αλλά και η βλάβη της προσωπικής και οικογενειακής ζωής του (δημιουργία καυγάδων, εντάσεων, ερίδων στο περιβάλλον της οικογενειακής του στέγης, η ταλαιπωρία του και η παρεμπόδιση του από την ολοκλήρωση της οικογενειακής του στέγης με την παρεμπόδιση της ολοκλήρωσης της κυρίας εισόδου της οικίας του και της περίφραξης αυτής)» και η συνακόλουθη παραβίαση των συνταγματικών του δικαιωμάτων στην ιδιωτική ζωή και το απαραβίαστο της κατοικίας του, είναι γεγονότα που πολύ δύσκολα μπορούν να αποζημιωθούν σε χρήμα. Θεωρώ ότι ο ενάγων δεν έχει παραθέσει τέτοια στοιχεία με βάση τα οποία να ικανοποιείται η πιο πάνω προϋπόθεση. Με ποιο τρόπο ο ενάγοντας «απώλεσε τη δυνατότητα ειρηνικής απόλαυσης, χρήσης και κάρπωσης του ακινήτου» και σε τι συνίσταται αυτή η δυνατότητα, δεν έχει εξειδικευθεί. Συνεπώς, ο πιο πάνω ισχυρισμός παρέμεινε αόριστος και νεφελώδης, τόσο σε σχέση με τη φύση, όσο και την έκταση της κατ' ισχυρισμό ζημιάς και κατ' επέκταση και κυριότερα το συσχετισμό της με τη βάση της αγωγής. Σημειώνω συναφώς ότι μετά την αντεξέτασή του, ο ενάγοντας ανέφερε ότι κατοικεί στο ακίνητο. Είναι γεγονός ότι έχει νομολογηθεί ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων (βλ. μεταξύ άλλων Highgate Primary School Ltd κ.ά ν. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά
(2009)1 Α.Α.Δ. 317). Νοουμένου βέβαια πάντα ότι συγκεκριμενοποιείται το δικαίωμα και ο τρόπος με τον οποίο αυτό επηρεάζεται. Στην Highgate πιο πάνω, για παράδειγμα, είχε δοθεί επαρκής μαρτυρία ότι επηρεάστηκε δυσμενώς η απόλαυση της περιουσίας των εναγόντων, η οποία συνιστά μια από τις αναγνωρισμένες κατηγορίες οχληρίας. Όσον αφορά την παρεμπόδιση ολοκλήρωσης των εργασιών ανέγερσης, με παραδοχή του ιδίου του αιτητή, αποτιμείται σε χρήμα (βλ. παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης στην αίτηση). Σε σχέση με τους καυγάδες, φιλονικίες και τριβές με την εναγομένη, έχω την άποψη ότι αν με αυτή την αναφορά στην ένορκη δήλωσή του (βλ. παραγράφους 9 και 11) ο ενάγοντας ισχυρίζεται τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων από την εναγομένη και ή άλλους, θα πρέπει να παραπέμψω σχετικά στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 21, σελ. 347, όπου αναφέρεται ότι σε σχέση με την έκδοση διαταγμάτων «The Court has no jurisdiction to prevent the commission of acts which are merely criminal or illegal and do not affect any right of property». Συνεπώς θεωρώ ότι το Δικαστήριο μου δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει διάταγμα στη βάση διάπραξης ποινικών αδικημάτων. Ενόψει των πιο πάνω, είναι αχρείαστος ο προβληματισμός για το πού κλείνει το ισοζύγιο της ευχέρειας (βλ. Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980), παρέλκει δε η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης - καθ' ης η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν στο τέλος της δίκης από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο