COMFORT WINDOW PLUS LTD ν. ΣΤΕΛΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ, Αγωγή αρ: 7548/2007, 22 Ιουνίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A271 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ: 7548/2007 COMFORT WINDOW PLUS LTD Ενάγοντες και ΣΤΕΛΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ Εναγομένου -------------------------------- 22 Ιουνίου, 2011 Για τον εναγόμενο - αιτητή, εμφανίζεται ο κ. Μ. Μιχαήλ για τους κ.κ. Κολοκασίδης, Χατζηπιερής και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Α. Μυλωνάς για τους κ.κ. PHC TSANGARIDES LLC. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 22.12.10 (αίτημα για παραμερισμό και/ή ακύρωση δικαστικής απόφασης) -------------------- Διά κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου οι ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση («οι καθ΄ ων η αίτηση») διεκδικούν από τον εναγόμενο - αιτητή («ο αιτητής») το ποσόν των Λ.Κ.3.219,20, ως η αξία ειδών οικοδομής τα οποία πώλησαν και παρέδωσαν σε αυτόν και τα οποία τοποθέτησαν στην οικία του. O αιτητής δεν εμφανίσθηκε στη διαδικασία και στις 8.5.08 εξεδόθηκε απόφαση υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του για το ποσόν των €5.500,33, επιπλέον τόκους και έξοδα («η απόφαση ημερ. 8.5.08»). Στο φάκελο της διαδικασίας (Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ.2)
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1936, 1943) ευρίσκεται διάταγμα που επιτρέπει την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου διαμέσου δημοσίευσής του σε μία εφημερίδα που κυκλοφορεί στην Κύπρο. Το διάταγμα για την υποκατάστατη επίδοση εξεδόθηκε επί τη βάσει μαρτυρίας σύμφωνα με την οποίαν αιτητής αφ΄ ενός ευρίσκετο στο χώρο εργασίας του, όμως, απέφευγε την επίδοση και αφ΄ ετέρου ήταν τακτικός αναγνώστης συγκεκριμένης κυπριακής εφημερίδας. Στο φάκελο της διαδικασίας ευρίσκεται, επίσης, ένορκη δήλωση δικηγορικής υπαλλήλου η οποία αναφέρει πως η υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στον αιτητή πραγματοποιήθηκε ως το σχετικό διάταγμα. Στις 22.12.10 ο αιτητής κατεχώρισε την υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας επιδιώκει τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της απόφασης ημερ. 8.5.
- Επικαλείται τη Δ.17 θ.10, τη Δ.26 θ.14, τη Δ.48 θ.θ.1 και 2 και τη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και το Άρθρο 30.3 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ιδίου του αιτητή, ο οποίος, κατ΄ αρχάς, απορρίπτει όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για υποκατάστατη επίδοση. Περαιτέρω, αυτός ισχυρίζεται πως έχει καλή υπεράσπιση γιατί οι καθ΄ ων η αίτηση δεν τήρησαν τα συμφωνηθέντα και γιατί υπήρξαν, εκ μέρους τους, συγκεκριμένες κακοτεχνίες. Τέλος, όσον αφορά στην παράλειψή του να εμφανισθεί καθώς και στα όσα ακολούθησαν αφ΄ ότου έλαβε γνώση για την απόφαση ημερ. 8.5.08, ο αιτητής δηλώνει τα εξής: «............................
- Πληροφορήθηκα για πρώτη φορά για την πιθανότητα να υπάρχει απόφαση εναντίον μου όταν ο αδελφός μου Μάρκος Τρύφων με ενημέρωσε τον περασμένο Απρίλιο ότι επιδότης επισκέφτηκε το χώρο εργασίας του αναζητώντας με για να μου επιδώσει αίτηση πτώχευσης. Ουδέποτε μου είχε επιδοθεί μέχρι τότε ούτε και μου επιδόθηκε μέχρι σήμερα οποιαδήποτε αγωγή με τον ως άνω τίτλο και αριθμό ούτε και η πιο πάνω απόφαση.
- Μετά από έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου που διενήργησαν οι τότε δικηγόροι μου ... και εξ όσων αυτοί με πληροφόρησαν διαφάνηκε ότι η απόφαση που δόθηκε μονομερώς στηρίχθηκε σε υποκατάστατη επίδοση ... ............................
- Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω αναφέρω ότι μόλις πληροφορήθηκα την ύπαρξη απόφασης εναντίον μου - περί τα τέλη Απριλίου 2010 - ήρθα σε επικοινωνία με την Ενάγουσα για σκοπό εξεύρεσης μια κοινά αποδεκτής διευθέτησης. Πρώτα επικοινώνησα προσωπικά 2 (δύο) φορές με τους δικηγόρους της Ενάγουσας και αργότερα άλλες 2 (δύο) φορές εκ μέρους μου ο δικηγόρος Γιάννος Γεωργιάδης. Σε αυτές τις τηλεφωνικές επικοινωνίες έγιναν εκ μέρους μου προτάσεις για διευθέτηση της υπόθεσης με την καταβολή €1.500 αρχικά, €2.000 μετά και €3.000 πιο μετά, τα οποία θεωρούσα ως εύλογη αμοιβή για την Ενάγουσα σύμφωνα με όσα αναφέρω πιο κάτω αναφορικά με την υπεράσπιση μου. Προς τούτο στάληκε από τους τότε δικηγόρους μου Γεωργιάδης & Μυλωνάς επιστολή ημερομηνίας 22.04.2010 - ..., με εισήγηση για διευθέτηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και της απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια αυτής.
- Από την παραλαβή της επιστολής ακολούθησαν και άλλες τηλεφωνικές επικοινωνίες με τους δικηγόρους της Ενάγουσας. Σε αυτές τις τηλεφωνικές επικοινωνίες διατυπώθηκε πρόσφατα εκ μέρους μου η πρόταση όπως καταβληθεί το ποσό των €5.000 προς εξόφληση της απαίτησης και των εξόδων της απόφασης.
- Στην πιο πάνω πρόταση μου η Ενάγουσα ουδέποτε απάντησε κατά πόσο την αποδέχεται ή όχι. Περαιτέρω η Ενάγουσα αργοπορούσε επανειλημμένα να απαντήσει στις προτάσεις μου με αποτέλεσμα να διαρρεύσει αρκετός χρόνος ανεκμετάλλευτος». Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση, οι λόγοι της οποίας είναι οι εξής:
(1)Η αίτηση κατεχωρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση.
(2)Ο αιτητής δεν απεκάλυψε εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση.
(3)Η αίτηση είναι αβάσιμη και μοναδικό σκοπό έχει να παρεμποδίσει και/ή να καθυστερήσει την εκτέλεση της απόφασης ημερ. 8.5.
- Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Τρύφωνος Νικολάου, διευθυντή των καθ΄ ων η αίτηση, ημερ. 10.3.
- Ο Τρύφων Νικολάου απορρίπτει τα όσα ουσιώδη ο αιτητής δηλώνει. Ισχυρίζεται πως το διάταγμα για την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εξεδόθηκε επί τη βάσει αληθούς μαρτυρίας και πως ο αιτητής δεν έχει καλή υπεράσπιση. Ισχυρίζεται, επίσης, πως ο αιτητής ενδιαφέρθηκε να διευθετήσει το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος του επειδή εμποδιζόταν να πωλήσει ακίνητό του επί του οποίου ενεγράφηκε memorandum κατ΄ ακολουθίαν της απόφασης ημερ. 8.5.
- Περαιτέρω, ο Τρύφων Νικολάου υποδεικνύει πως ο αιτητής παραδέχεται πως «έλαβε γνώση της εκδοθείσας απόφασης από τον Απρίλιο του 2010 και . άφησε να διαρρεύσει χρονικό διάστημα 8 μηνών χωρίς να πράξει οτιδήποτε και χωρίς να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού». Έτσι, συνεχίζει, «η παρούσα αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση .... και .. δείχνει περιφρόνηση του Εναγομένου προς το Δικαστήριο και τις δικαστικές διαδικασίες.» (δείτε στις παρα. 7 και 11 της ένορκης δήλωσης του Τρύφωνος Νικολάου, ημερ. 10.3.11). Είναι χρήσιμο να σημειώσω τα ακόλουθα εν σχέσει με το θεσμοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης της αίτησης: Η εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίζει αποφάσεις οι οποίες εξεδόθηκαν ερήμην (Δ.26 θ.14 και Δ.17 θ.10) είναι διακριτική. Γνώμονα αποτελεί η ανάγκη να εξισορροπηθούν αφ' ενός το δικαίωμα κάθε διαδίκου να ακουσθεί και αφ' ετέρου η ανάγκη προόδου και αποπεράτωσης της δίκης χωρίς προσκόμματα [Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ. 2) (ανωτέρω), 1941]. Στην προκειμένη περίπτωση, για να επιτύχει η αίτηση, ο αιτητής θα πρέπει είτε να αποδείξει ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ήταν κακή, οπότε η δικαστική απόφαση ημερ. 8.5.08 θα ακυρωθεί ex debito juisticiae (Γεωργαλλίδης ν. Χρίστου
(1197)1 (Α) Α.Α.Δ. 247, 250) είτε να αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο και να δώσει πειστικές εξηγήσεις για την παράλειψή του να εμφανισθεί κατά τη διαδικασία εκδίκασης της αγωγής [Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ. 2) (ανωτέρω), 1941-3, «Βόθροτεξ» Λτδ ν. Φαντάκη
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 339, 344]. Στη δεύτερη περίπτωση, η προϋπόθεση για αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου και η προϋπόθεση για ύπαρξη καλού λόγου για την παράλειψη του αιτητή να εμφανισθεί, είναι σωρευτικές. Για την αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου δεν απαιτείται απόδειξη των σχετικών γεγονότων. Είναι αρκετό να εγερθούν τα ζητήματα, οπότε το Δικαστήριο τα εξετάζει χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία τους και χωρίς να αξιολογεί τη σχετική μαρτυρία [Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1774, 1779]. Περαιτέρω, ακόμη και εάν αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να απορρίψει αίτηση για παραμερισμό απόφασης, εκδοθείσας ερήμην, εάν διαπιστώσει πως ο αιτητής παρέλειψε να εμφανισθεί στη διαδικασία εκδίκασης της εναντίον του υπόθεσης χωρίς αποχρώντα λόγο. Η χωρίς αποχρώντα λόγο παράλειψη του εναγομένου να εμφανισθεί σε δικαστική διαδικασία που τον αφορά καθώς και η χωρίς αποχρώντα λόγο καθυστέρηση του εναγομένου να αποταθεί για τον παραμερισμό απόφασης που εξεδόθηκε εναντίον του ερήμην δυνατόν να συνιστούν απόρροιες μιας περιφρονητικής στάσης απέναντι στο Δικαστήριο. Τέτοια στάση είναι ασυγχώρητη και όπου παρατηρείται το Δικαστήριο μπορεί, στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση [Milouca Motor Trading Ltd ν. Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, «Βόθροτεξ» Λτδ ν. Φαντάκη (ανωτέρω), 343]. Στην προκείμενη περίπτωση, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν επεχειρήθηκε η προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας και ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Συνεπώς, η αίτηση θα εξετασθεί υπό το πρίσμα των όσων ο αιτητής και ο Τρύφων Νικολάου αναφέρουν, ως γεγονότα, στις γραπτές ένορκες δηλώσεις τους. Έχω εξετάσει με προσοχή τα ενώπιόν μου δεδομένα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Παρατηρώ, κατ΄ αρχάς, πως τα όσα ο αιτητής ισχυρίζεται εν σχέσει με την επίδοση του κλητηρίου αμφισβητούνται από το μάρτυρα των καθ΄ ων η αίτηση. Η αμφισβήτηση αυτή είναι κρίσιμη γιατί αφήνει μετέωρη τη θέση του αιτητή περί κακής επίδοσης του κλητηρίου. Ο αιτητής θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την αφμισβήτηση αυτή είτε με την παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας, καταχωρώντας συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, και είτε με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος Τρύφωνος Νικολάου. Νομολογήθηκαν σχετικώς τα εξής: «σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του..... Ο Αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση» (lacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, δείτε και την Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Εδώ, ο αιτητής παρέλειψει να προβεί σε οιανδήποτε προσπάθεια απόσεισης του βάρους απόδειξης που τον βαραίνει εν σχέσει με την κανονικότητα της επίδοσης της αγωγής. Κατά την ακρόαση της αίτησης, η πλευρά του περιορίσθηκε σε αγόρευση. Εφ΄ όσον, λοιπόν, οι ισχυρισμοί του αιτητή περί κακής επίδοσης της αγωγής αμφισβητούνται και δεν έχουν αποδειχθεί, δεν τίθεται ζήτημα ακύρωσης της απόφασης ημερ. 8.5.08 ex debito justitiae. Περαιτέρω, διαπιστώνω πως οι ενέργειες του αιτητή, ως ίδιος τις αποκαλύπτει, από τη στιγμή που έμαθε για την έκδοση της απόφασης ημερ. 8.5.08 (Απρίλιος του έτους 2010) έως και την καταχώριση της αίτησης (22.12.10), δηλώνουν ασυγχώρητη καθυστέρηση στη λήψη του απαραίτητου διαδικαστικού μέτρου. Ο ίδιος ο αιτητής αποκαλύπτει πως όταν έμαθε για την έκδοση της απόφασης ημερ. 8.5.08, με την οποίαν διαφωνεί, αντί να αποταθεί αμέσως για τον παραμερισμό της ανέλαβε να διευθετήσει το ζήτημα ο ίδιος εξωδίκως και, μάλιστα, όχι συμμορφούμενος με τα αποφασισθέντα. Υπέβαλε στους καθ΄ ων η αίτηση διάφορες προτάσεις συμβιβασμού, με τελευταία την πρόταση για καταβολή ποσού €5.000 (δείτε στην παρα. 11 της ένορκης δήλωσης του αιτητή, ημερ. 22.12.10). Όμως, εάν ο αιτητή σεβόταν τις δικαστικές διαδικασίες και το ίδιο το Δικαστήριο και εάν αυτός σεβόταν τα νόμιμα δικαιώματα των αντιδίκων του, θα επεχειρούσε να αποκαταστήσει το δίκαιο διαμέσου των δικαστικών διαδικασιών και θα καταχωρούσε αίτηση για τον παραμερισμό της απόφασης ημερ. 8.5.08 αμέσως. Αντί τούτου, ο αιτητής, ο οποίος, σύμφωνα με τον αδιαμφισβήτητο ισχυρισμό του Τρύφωνος Νικολάου εμποδίζεται να εκποιήσει ακίνητό του εξ αιτίας της απόφασης ημερ. 8.5.08 (δείτε στην παρα. 8 της ένορκης δήλωσης, ημερ. 10.3.11), επέλεξε να αποδεσμευτεί από την απόφαση αυτή εξωδίκως. Και όταν οι ενέργειές του ναυάγησαν κατεχώρισε την αίτηση, με καθυστέρηση αρκετών μηνών. Αυτή η συμπεριφορά του αιτητή είναι περιφρονητική απέναντι στις δικαστικές διαδικασίες και το ίδιο το Δικαστήριο και αδιάφορη για τα νόμιμα συμφέροντα των αντιδίκων του. Αυτή η συμπεριφορά είναι ασυγχώρητη και δικαιολογεί την άρνηση παραμερισμού της απόφασης ημερ. 8.5.08. Η κατάληξή μου αυτή δεν επηρεάζεται από το γεγονός πως ο αιτητής απεκάλυψε, διά της ένορκης δήλωσής του ημερ. 22.12.10, εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και συζητήσιμο σημείο. Ισχυριζόμενος ενόρκως πως οι καθ΄ ων η αίτηση παρέβησαν τα συμφωνηθέντα και πως υπήρξαν, εκ μέρους τους, κακοτεχνίες, ο αιτητής πέτυχε να ικανοποιήσει τη σχετική προϋπόθεση. Συναφώς σημειώνω πως στο παρόν στάδιο δεν αξιολογώ την αποδεικτική βαρύτητα των ισχυρισμών αυτών. Όμως, η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου δεν είναι, υπό τις περιστάσεις, αρκετή. Όπως εξηγώ πιο πάνω, στην προκείμενη περίπτωση ο αιτητής δεν δικαιούται τη θεραπεία που επιδιώκει εφ΄ όσον η καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο δεν οφείλεται σε αποχρώντα λόγο. Αντιθέτως, η καθυστέρηση αυτή αποκαλύπτει περιφρόνηση και αδιαφορία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση αποτυγχάνει. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση και εναντίον του εναγομένου - αιτητή. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο