Wigmore Medical Ltd ν. KP Parpas City Spa Ltd, Αρ. Αγωγής: 8912/2010, 30 Ιουνίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A290 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8912/2010 Μεταξύ: Wigmore Medical Ltd Ενάγουσας και K.P. Parpas City Spa Ltd Εναγομένης --------------------- Αίτηση ημερ. 14.1.2011 για συνοπτική απόφαση Ημερομηνία: 30 Ιουνίου, 2011 Για αιτήτρια-ενάγουσα: κα Ε. Προδρόμου Για καθ΄ ης η αίτηση-εναγομένη : κ. Μ. Ιωάννου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η ενάγουσα επιζητεί την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της εναγομένης. Σύμφωνα με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, η απαίτηση είναι για €34.508,70 πλέον τόκο προς 8% από 30.6.2008 δυνάμει πώλησης και παράδοσης εμπορευμάτων από την ενάγουσα προς την εναγομένη και των σχετικών τιμολογίων. Η εναγομένη καταχώρισε Σημείωμα Εμφάνισης στις 9.11.2010 και η ενάγουσα καταχώρισε την υπό εξέταση αίτηση για συνοπτική απόφαση εναντίον της στις 14.1.
- Την υπό κρίση αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του κ. Bedros Eghiayan, διευθυντή της ενάγουσας Αγγλικής εταιρείας, η οποία ασχολείται με την εμπορία φαρμακευτικών και καλλωπιστικών προϊόντων. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει μεταξύ άλλων ότι μετά από προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων η εναγομένη Κυπριακή εταιρεία επρομηθεύετο με τα είδη που εμπορεύεται η ενάγουσα και διατηρούσε σχετικό λογαριασμό. Μεταξύ 2007 και 2008 η ενάγουσα πώλησε και παρέδωσε στην εναγομένη διάφορα είδη αντί του συνολικού ποσού των Λιρών Στερλίνων (STG) 30,169,58 (€34.508,70) και εξέδιδε κάθε φορά τα σχετικά τιμολόγια, τα οποία και επισυνάπτει ως Τεκμήρια 1-
- Προσθέτει ότι η εναγομένη αναγνώρισε το χρέος της και τον διαβεβαίωνε για την πληρωμή με επιστολές ημερ. 23.6.2008 και 3.12.2009, τις οποίες επισυνάπτει ως Τεκμήρια 7 και
- Δηλώνει ότι η εναγομένη δεν ανταποκρίθηκε στην επιστολή των δικηγόρων της ενάγουσας ημερ. 30.4.2010 για εξόφληση, ότι η εναγομένη ουδεμία υπεράσπιση έχει στην αγωγή και ζητά την έκδοση απόφασης. Η εναγομένη καταχώρισε ένσταση στις 5.4.2011, όπου προβάλλει ως λόγους ένστασης ότι έχει πολύ καλή υπεράσπιση, ότι δεν οφείλει το απαιτούμενο ποσό και ουδέποτε παραδέχθηκε ότι το οφείλει, αλλά αντίθετα έχει ανταπαίτηση, ότι η ενάγουσα δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο ξεκάθαρη και αληθή εικόνα των πραγμάτων και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, και ότι τα ισχυριζόμενα ως οφειλόμενα ποσά δεν είναι παραδεκτά. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Κυριάκου Πάρπα, διευθυντή της εναγομένης εταιρείας, ο οποίος αρνείται κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του κ. Eghiayan και δηλώνει ότι οι διάδικοι είχαν εμπορική συνεργασία η οποία επεκτείνετο σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής στην Κύπρο προϊόντων Botox και την πώλησή τους από την εναγομένη σε πελάτες εκτός Κύπρου καθ' υπόδειξη της ενάγουσας και την είσπραξη από την εναγομένη €8 για κάθε τέτοια πώληση Botox. Μετά από την πώληση 500 Botox σε αγοραστές εκτός Κύπρου, η εναγομένη εδικαιούτο €4.000 προμήθεια, πλην όμως η ενάγουσα εξέδωσε το τιμολόγιο 183181 και χρέωσε την εναγομένη για ολόκληρη την αξία των εμπορευμάτων, ενώ την είχε ήδη εισπράξει απ' ευθείας από τους αγοραστές. Ως εκ τούτου ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι θα ζητήσουν με την ανταπαίτησή τους τόσο την ακύρωση του εν λόγω τιμολογίου όσο και την καταβολή του ποσού των €4.
- Όσον αφορά τα υπόλοιπα τιμολόγια, ο κ. Πάρπας δηλώνει ότι ουδέποτε παραλήφθηκαν ούτε και υπάρχουν αντίγραφα ανάλογων παραγγελιών, δελτίων αποστολής και δελτίων παραλαβής και ως εκ τούτου η σχετική απαίτηση της ενάγουσας δεν γίνεται αποδεκτή. Προσθέτει δε ότι υπάρχουν δύο πιστωτικές σημειώσεις προς όφελος της εναγομένης (επισυνάπτονται κάποια έγγραφα ως Τεκμήρια) για συμφωνηθείσες προμήθειες, τα ποσά των οποίων δεν καταβλήθηκαν στην εναγομένη, η οποία θα τα αξιώσει στην ανταπαίτησή της, όπως θα αξιώσει και ποσό εκ Στερλίνων 2.291,25 για συγκεκριμένο μηχάνημα, το οποίο ισχυρίζεται ότι ήταν ακατάλληλο και επιστράφηκε στην ενάγουσα. Πέραν όλων των πιο πάνω, ο κ. Πάρπας στην ένορκη δήλωσή του παραθέτει σωρεία ισχυρισμών βάσει ενός «Memorandum of Understanding» ημερ. 23.9.2004 το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο, μεταξύ του ιδίου και του κ. Eghiayan, εκ μέρους των διαδίκων στην παρούσα αγωγή, για την ίδρυση εταιρείας City Spa στην Αγγλία και την πληρωμή STG 2.000 τον μήνα προς την εναγομένη για την παροχή υπηρεσιών και τεχνογνωσίας. Ο κ. Πάρπας ισχυρίζεται ότι η νέα Αγγλική εταιρεία που συστάθηκε δεν τήρησε τα συμφωνηθέντα, με αποτέλεσμα η εναγομένη να υποστεί απώλειες και ζημιές συνολικού ύψους €1.715.000 (για ανάλυση βλ. παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσης), ποσό το οποίο θα αξιώσει ανταπαιτητικά. Τέλος, ο κ. Πάρπας αναφέρει ότι η διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει, καθότι εκκρεμούν δύο αιτήσεις για διάλυση της εταιρείας από την Alpha Bank και τον Διευθυντή των Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Τα πιο πάνω είναι όσα τέθηκαν από πλευράς μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις, αναφέροντας σχετική νομολογία, εισηγήσεις και επιχειρήματα. Οι πρόνοιες της Δ.18, θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση για συνοπτική απόφαση, αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα υποθέσεων και η σχετική νομολογία είναι διαχρονικά πάγια [1] . Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σε καθαρές υποθέσεις και αφού ικανοποιηθούν τα κριτήρια της Δ.18 θ.1(α), τα οποία είναι τα ακόλουθα:
(1)Το κλητήριο πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο βάσει της Δ.2 θ.6
(2)Ο εναγόμενος πρέπει να έχει καταχωρίσει εμφάνιση στην αγωγή
(3)Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πρέπει να προέρχεται από τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά αναφορικά με τα γεγονότα, επαληθεύοντας τη βάση της αγωγής και το απαιτούμενο ποσό, και να δηλώνει ρητά ότι, απ' ό,τι πιστεύει, δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Η τήρηση των προϋποθέσεων αυτών σχετίζεται με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η δε μη ικανοποίησή τους στερεί το Δικαστήριο από τη δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση. Ακολούθως, εάν ο ενάγων ικανοποιήσει τα κριτήρια αυτά, το βάρος απόδειξης μετατοπίζεται στον εναγόμενο, ο οποίος θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι:
(1)έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή επί της ουσίας ή
(2)αποκαλύπτονται τέτοια γεγονότα που του δίδουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. Σκοπός της Δ.18 είναι να δώσει τη δυνατότητα στον ενάγοντα να επιτύχει συνοπτική απόφαση χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης, αν μπορεί να αποδείξει την υπόθεσή του και αν ο εναγόμενος δεν μπορέσει να προβάλει μια καλόπιστη υπεράσπιση ή να εγείρει ζήτημα κατά της απαίτησης, το οποίο πρέπει να δικαστεί. Απόφαση δυνάμει της Δ.18 πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις που καθορίζει η Διαταγή αυτή και μόνο σε περιπτώσεις όπου προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο εναγόμενος στερείται υπεράσπισης. Η όλη δικαιοδοσία πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή, ώστε να μην αφαιρεί από διάδικο το δικαίωμα να εγείρει υπεράσπιση. Άδεια για υπεράσπιση πρέπει να παρέχεται στον εναγόμενο ακόμα και όταν διαφαίνεται ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας. Γενικές αρνήσεις και αόριστοι, ατεκμηρίωτοι ή γενικοί ισχυρισμοί του εναγομένου στην ένορκη δήλωσή του, όμως, δεν είναι επαρκείς. Η ένσταση πρέπει να περιέχει λεπτομερώς τις θέσεις του (βλ. Hermes Insurance, ανωτέρω, και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Χ''Νέστορος
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 204). Περαιτέρω, σε αιτήσεις για συνοπτική απόφαση, η συζήτηση του κατά πόσο υπάρχει ή όχι υπεράσπιση γίνεται σε επίπεδο ισχυρισμών μόνο και το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση μαρτυρίας. Στην παρούσα υπόθεση η αγωγή καταχωρίστηκε με κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο (Δ.2, θ.6) στις 22.10.2010 και Σημείωμα Εμφάνισης για την εναγόμενη καταχωρίστηκε στις 9.11.2010. Συνεπώς οι πρώτες δύο προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1(α) ικανοποιούνται. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, πρέπει να λεχθεί ότι η νομολογία έχει προσαρμόσει με τέτοιο τρόπο την ερμηνεία του όρου «θετική γνώση», ώστε να ανταποκρίνεται ρεαλιστικά προς τα σημερινά δεδομένα. Σε περιπτώσεις εταιρειών είναι αναγκαίο να ορκίζεται φυσικό πρόσωπο και έτσι στον όρο «θετική γνώση» πρέπει να δίδεται τέτοια ερμηνεία που να είναι λογική υπό τις περιστάσεις και όχι αυστηρή σε βαθμό που να δημιουργεί πρακτικές δυσκολίες και να οδηγεί σε τυχόν παράλογα αποτελέσματα (Pathe Freres Cinema Ltd v. United Electric Theatres
(1914)3 K.B. 1253, Marketrends Financial Services v. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2006)1Α Α.Α.Δ. 223 στη σελ. 3). Το ζήτημα του κατά πόσο ένα άτομο μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα εντός της έννοιας της Δ.18 θ.1 πρέπει να κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης - πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η φύση της απαίτησης (βλ. Αθηνούλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, πιο πάνω). Στην περίπτωση που ο ενάγων-αιτητής είναι εταιρεία, κάποιο φυσικό πρόσωπο πρέπει να ορκιστεί στη θέση της. Ανάλογα με τα καθήκοντά του, είναι φυσικό ο κάθε αξιωματούχος ή υπάλληλος μιας εταιρείας να αποκτά θετική γνώση για τα γεγονότα και από τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του στα πλαίσια της διεκπεραίωσης των επαγγελματικών καθηκόντων του. Στην παρούσα υπόθεση, ο ενόρκως δηλών είναι ο διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας και αναφέρει ότι έχει θετική γνώση όλων των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση λόγω του ότι είχε την άμεση εποπτεία και παρακολούθηση των δοσοληψιών της ενάγουσας κατά τον ουσιώδη χρόνο, και παράλληλα είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την εταιρεία να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο αιτητής οφείλει να επιβεβαιώσει την απαίτησή του με αναφορά στα θέματα που εμπεριέχονται στην αγωγή του και ότι οι καθ' ων εξακολουθούν να οφείλουν το ποσό, και ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση (βλ. Annual Practice του 1958, σελ. 258-60). Ο κ. Eghiayan με την ένορκη δήλωσή του εκ μέρους της αιτήτριας πληροί όλα αυτά παραθέτοντας και τα έγγραφα στα οποία στηρίζεται η απαίτηση. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, είμαι ικανοποιημένη ότι ο ενόρκως δηλών είναι σε θέση να επαληθεύσει και να επιβεβαιώσει θετικά το περιεχόμενο του κλητηρίου εντάλματος και το ποσό της ισχυριζόμενης οφειλής, όπως και έπραξε στην ένορκη δήλωσή του. Στην παράγραφο 11 αναφέρει ότι κανένα ποσό δεν πληρώθηκε έναντι του χρέους το οποίο εξακολουθεί να είναι απαιτητό και στην παράγραφο 12 δηλώνει ρητά την πεποίθησή του ότι η εναγομένη καμία απολύτως υπεράσπιση έχει στην αγωγή. Συνεπώς ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση της Δ.18 θ. 1 (α). Ως εκ τούτου μετατοπίζεται το βάρος στην εναγομένη να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να της δίδουν το δικαίωμα για υπεράσπιση. Βάσει της σχετικής νομολογίας, η εναγομένη θα πρέπει να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τις αναγκαίες εκείνες λεπτομέρειες που οδηγούν στη διαπίστωση καλόπιστης υπεράσπισης ή δικάσιμου θέματος. Όπως λέχθηκε στην Ν. V. Caterchef Ltd v. P.C.P Electronics Ltd
(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1912, «είναι αρκετό για εναγόμενο, για την εξασφάλιση του δικαιώματος υπεράσπισης χωρίς όρους, να δείξει πως υπάρχει δικάσιμο θέμα ανεξάρτητα αν το δικαστήριο πιστεύει πως τελικά η προβαλλόμενη υπεράσπιση μπορεί να μην επιτύχει. Όμως, το κριτήριο δεν ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση. Διαφορετικά θα ήταν εύκολο σε κάθε σχεδόν περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς.» Μελετώντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Πάρπα εκ μέρους της εναγομένης, προκύπτει ότι προβάλλονται ισχυρισμοί και θέσεις οι οποίες καταδεικνύουν ότι υπάρχουν διαφορές και θέματα προς εκδίκαση. Η εναγομένη αμφισβητεί τα τιμολόγια στα οποία βασίζεται η απαίτηση και εγείρει θέμα μη ύπαρξης σχετικών παραγγελιών και δελτίων παραλαβής. Είδικότερα όσον αφορά το τιμολόγιο αρ. 183181, επισημαίνω ότι ενώ στην έκθεση απαίτησης και την ένορκη δήλωση του κ. Eghiayan αναφέρεται ότι εκδόθηκε για 18.907,37 Στερλίνες για προϊόντα που πώλησε και παρέδωσε η ενάγουσα στην εναγομένη, το αντίγραφο του εν λόγω τιμολογίου που επισυνάπτει ο κ. Eghiayan στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει την αίτηση επιμαρτυρεί ότι εκδόθηκε για πολύ μεγαλύτερο ποσό - 61.800,00 Στερλίνες. Η δε εναγομένη προβάλει τη θέση ότι αυτό το τιμολόγιο αφορούσε την πώληση προϊόντων σε τρίτους με ταυτόχρονη υποχρέωση καταβολής στην εναγομένη προμήθειας €8 για κάθε τεμάχιο, βάσει σχετικής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων και ότι εξακολουθεί να οφείλεται συγκεκριμένο ποσό στην εναγομένη. Γενικότερα, η εναγομένη προβάλει τη δική της εκδοχή σε σχέση με τη φύση της συνεργασίας των διαδίκων και τα επίδικα θέματα, η οποία διαφέρει από την εκδοχή που παραθέτει η ενάγουσα. Εν τούτοις, δεν είναι ορθό στο παρόν στάδιο και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας να υπεισέλθει το Δικαστήριο στην ουσία της διαφοράς και να αξιολογήσει μαρτυρία ή να αντιπαραβάλει τους αντικρουόμενους ισχυρισμούς των διαδίκων και να επιλέξει ποια εκδοχή θεωρεί πιο πειστική. Χωρίς να παραγνωρίζω το γεγονός ότι οι λεπτομέρειες που έχουν δοθεί για τους ισχυρισμούς αυτούς ενδεχομένως να μην είναι απόλυτα ενδελεχείς, ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία κρίνω πως οι ισχυρισμοί αυτοί θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας σε αυτό το πρώιμο στάδιο, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής ακροαματικής διαδικασίας, εφόσον έχει καταδειχθεί επαρκώς ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της εναγομένης που σχετίζονται με το «Memorandum of Understanding» ημερ. 23.9.2004 και την ίδρυση εταιρείας στην Αγγλία, δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι τα συμβαλλόμενα μέρη είναι οι κύριοι Eghiayan και Πάρπας και όχι οι εταιρείες τους και ότι, εξ όσων προκύπτει εκ πρώτης όψεως από τα όσα ισχυρίζεται ο κ. Πάρπας για τη συμφωνία ίδρυσης εταιρείας City Spa στην Αγγλία, φαίνεται να ήταν η νέα εταιρεία που ενείχε υποχρέωση να καταβάλει διάφορα ποσά στην εναγομένη. Εν τούτοις, ο κ. Πάρπας εκ μέρους της εναγομένης παραθέτει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι καταδεικνύεται ότι οι δύο υπογράφοντες ενεργούσαν για λογαριασμό των εταιρειών - διαδίκων στην παρούσα αγωγή και πού βασίζει το επιχείρημά του για τη διεκδίκηση (μέσω ανταπαίτησης) αποζημιώσεων από την ενάγουσα. Θεωρώ ότι δεν είναι ορθό στο παρόν στάδιο και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, με το περιορισμένο μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, να υπεισέλθει το Δικαστήριο εις βάθος σε αυτούς τους ισχυρισμούς και επιχειρήματα και να κρίνει τελεσίδικα κατά πόσο ευσταθούν νομικά ή πραγματικά - αυτό θα πρέπει να είναι αντικείμενο δίκης στο κατάλληλο στάδιο. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, δεν μπορεί να λεχθεί στο παρόν στάδιο ότι η απαίτηση είναι ξεκάθαρη και ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε συζητήσιμο θέμα. Προκύπτει η ύπαρξη ζητήματος προς εκδίκαση, αφού η εναγομένη αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που της δίδουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί την αγωγή. Υπενθυμίζω τη σχετική νομολογία βάσει της οποίας άδεια για υπεράσπιση πρέπει να παρέχεται στον εναγόμενο ακόμα και όταν φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας, καθώς και ότι είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπισή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Με βάση όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Δίδεται άδεια στην εναγομένη να καταχωρίσει Έκθεση Υπεράσπισης εντός 21 ημερών από σήμερα. Δεν υπάρχει λόγος τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και έτσι επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης - καθ' ης η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας- αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .................. Σ. Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] βλ. μεταξύ άλλων Kyprianides v. Ioannou
(1966)1 C.L.R. 265, CY.E.M.S. Co. v. Central Co-Operative Industries
(1982)1 C.L.R. 897, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Trans Middle East Trading Ltd v. Tlais
(1991)Α.Α.Δ. 239, Αυγουστή κ.α. ν. Πίριλλου
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 5, Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Subotic v. Στυλιανίδη
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 22, Λαζάρου κ.α. ν. Μακεδόνα
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 817, Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 417, Παύλου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1051, Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1968, Sigma Radio T.V. Ltd. ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 A.A.Δ. 408, Νεάρχου κ.α. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Λτδ
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 818. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο