CYPRUS TRADING CORPORATION LTD ν. ΙΩΑΝΝΗ ΦΕΤΟΚΑΚΗ κ.α., Αγωγή αρ: 5960/2003, 7 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A305 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ: 5960/2003 CYPRUS TRADING CORPORATION LTD Ενάγοντες και
- ΙΩΑΝΝΗ ΦΕΤΟΚΑΚΗ
- PAR-FET SHOES LTD
- ΙΩΑΝΝΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗ Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 24.2.10 CYPRUS TRADING CORPORATION PLC Ενάγοντες και
- ΙΩΑΝΝΗ ΦΕΤΟΚΑΚΗ
- PAR-FET SHOES LTD
- ΙΩΑΝΝΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗ Εναγομένων -------------------------------- 7 Ιουλίου, 2011 Για τους ενάγοντες - αιτητές, εμφανίζεται η κα Χ. Μαλακτού για τους κ.κ. Κούσιος και Κορφιώτης. Για την εναγομένη αρ. 3 - καθ΄ ης η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Δ. Καλλής για τους κ.κ. Καλλής και Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 6.12.10 (αίτημα για παράταση της προθεσμίας καταχώρισης έφεσης) -------------------- Όπως προκύπτει από το φάκελο της διαδικασίας, η τελική απόφαση στην υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εξεδόθηκε στις 4.10.10 και αμέσως δόθηκε δακτυλογραφημένο κείμενο στους συνηγόρους. Διά της τελικής απόφασης ημερ. 4.10.10 η αγωγή κρίθηκε ως επιτυχούσα, όσον αφορά στους εναγομένους αρ. 1 και 2, όμως απερρίφθηκε όσον αφορά στην εναγομένη αρ. 3 - καθ΄ ης η αίτηση. Στις 6.12.10 κατεχωρίστηκε η υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας επιδιώκεται η παράταση της προθεσμίας καταχώρισης έφεσης. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τους καν. 5, 10(ν), 12, 13(α) των περί Εφέσεων (Προδικασία Περιγραμμάτων - Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορικών Αγορεύσεων και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) (Αρ. 4) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1996, τους καν. 10, 17 έως και 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, την Δ.48 θ.θ.1 έως και 9, την Δ.35 θ.θ.2 και 19, τη Δ.57 θ. 2 και τη Δ.64 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της δικηγόρου Μαρίτας Πανταζή η οποία αναφέρει τα εξής: Οι αιτητές έδωσαν οδηγίες για την καταχώριση έφεσης εναντίον της πρωτόδικης τελικής απόφασης ημερ. 4.10.10 και οι σχετικοί λόγοι είναι βάσιμοι. Όμως, λόγω λανθασμένου υπολογισμού της προθεσμίας των σαράντα-δύο
(42)ημερών, η ίδια θεώρησε ότι η τελευταία ημέρα καταχώρισης της έφεσης ήταν η 16.11.10, αντί η 15.11.10. Στις 16.11.10 η ειδοποίηση έφεσης ήταν έτοιμη για καταχώριση. Όμως, εξ αιτίας της εκπνοής της προθεσμίας, κατεχώρισε αυθημερόν (δηλαδή στις 16.11.10), ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αίτηση για παράταση της προθεσμίας. Η αίτηση ημερ. 16.11.10 απερρίφθηκε εφ΄ όσον το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε πως τέτοια αίτηση θα έπρεπε να είχε καταχωριστεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η μάρτυρας καταλήγει αναφέροντας πως η έφεση είναι έτοιμη για καταχώριση και πως το συμφέρον της δικαιοσύνης δικαιολογεί την έγκριση της αίτησης. Η εναγομένη αρ. 3 - καθ΄ ης η αίτηση («η καθ΄ ης η αίτηση») ενίσταται. Οι λόγοι που προβάλλει στην γραπτή ένσταση που κατεχώρισε στις 4.3.11 συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος δεν δικαιολογείται, υπό τις περιστάσεις, εφ΄ όσον η αμέλεια ή η παράλειψη δικηγόρου δεν αποτελούν λόγο για την παράταση προθεσμίας.
(2)Η αίτηση παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμά της για έγκαιρη εκδίκαση της υπόθεσής της (Άρθρο 30.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας).
(3)Η αίτηση είναι καταχρηστική, επιδιώκει αλλότριους σκοπούς και σκοπεύει στην καθυστέρηση της διαδικασίας και/ή στον επηρεασμό των συμφερόντων της. Συναφώς με τον τελευταίο λόγο ένστασης αναφέρω πως το Δικαστήριο διαθέτει σύμφυτη εξουσία να ελέγχει κατά πόσον ορισμένη διαδικασία, η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, είναι ή όχι καταχρηστική. Εφ΄ όσον δε διαπιστωθεί πως, πράγματι, ορισμένος διάδικος ενεργεί καταχρηστικά, το αίτημά του απορρίπτεται άνευ άλλου τινός. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της ιδίας της καθ΄ ης η αίτηση η οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Προσθέτει, όμως, και τα εξής: «9. Ως πληροφορούμαι από το δικηγόρο μου κ. Ντίνο Καλλή και αληθώς πιστεύω η κ. Μαρίτα Πανταζή κατά ή περί την 14.11.2010 επικοινώνησε μαζί του και του ανέφερε ότι εάν δεν ζητούσε τα έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν στην Πρωτόδικη απόφαση δεν θα καταχωρούσε Έφεση εναντίον της απόφασης. Ο δικηγόρος μας απάντησε αρνητικά στην πρόταση. Ως εκ τούτου η αιτήτρια γνώριζε για τις ημερομηνίες και ο μόνος λόγος που γίνεται η παρούσα διαδικασία είναι η αποφυγή πληρωμής εξόδων. Περαιτέρω, η ανωτέρω στάση της δικηγόρου της αιτήτριας αναδεικνύει ότι τα κίνητρα της άσκησης της Έφεσης δεν είναι γνήσια. Δεν στοχεύουν στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης αλλά στην εκβιαστική προσκόμιση αθέμιτου οφέλους το οποίο αποτελείται από την αποστέρηση των εξόδων μου». Ο σοβαρός αυτός ισχυρισμός της καθ΄ ης η αίτηση παρέμεινε αδιαμφισβήτητος. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας, και ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση οιουδήποτε των ενόρκως δηλούντων. Έχω μελετήσει τα επίδικα νομικά ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Σημειώνω, κατ' αρχάς, πως οι προθεσμίες που τάσσονται από τους θεσμούς ή από το Δικαστήριο πρέπει να τηρούνται. Παράτασή τους αποτελεί ένα εξαιρετικό διαδικαστικό μέτρο το οποίο πρέπει να δικαιολογείται από εξαιρετικές περιστάσεις (Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ ν. Χατζηνικόλα
(1990)1 Α.Α.Δ. 470, De Luxe Terrazo Tiles and Marbles Ltd v. Εργοληπτική Εταιρεία «Νέμεσις Λτδ»
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 658, Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1(B) Α.Α.Δ. 793, 797-8, Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 1083, 1088-9). Τούτου δεδομένου, εναπόκειται στο διάδικο που επιδιώκει την παράταση μίας ταχθείσας προθεσμίας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα αναγκαία στοιχεία για να το ικανοποιήσει πως η παράλειψη εμπρόθεσμης ενέργειας είναι δικαιολογημένη και πως η παράταση της προθεσμίας για να μπορέσει να προβεί στην ενέργεια αυτή είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης (Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1992)1 Α.Α.Δ.379). Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει προθεσμίες που έχουν ταχθεί για να ληφθούν διαδικαστικά μέτρα ή για να καταχωριστούν δικόγραφα ασκείται δικαστικά και βασίζεται στα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Ειδικότερα, όσον αφορά σε αίτημα για παράταση της προθεσμίας για την καταχώριση ειδοποίησης έφεσης, η νομολογία ορίζει πως, κατά κανόνα, λάθος, αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου δεν αποτελούν καλό λόγο για την έγκρισή του (Βαρδιάνος ν. Richards
(1998)1 (B) Α.Α.Δ. 698). Εν πάση περιπτώσει, εκτροπή από τα θέσμια, οφειλομένη σε σφάλμα ή ολιγωρία του δικηγόρου του διαδίκου, δυνατόν να θεραπευθεί υπό την αυστηρή προϋπόθεση πως δεν συντρέχει άλλος ανατρεπτικός παράγοντας (Βούρια ν Διδασκάλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 808, 810). Στην προκειμένη περίπτωση τέτοιος ανατρεπτικός παράγοντας, πράγματι, συντρέχει. Η καθ΄ ης η αίτηση ισχυρίζεται πως η αίτηση είναι καταχρηστική και επιδιώκει αλλότριους σκοπούς, επικαλουμένη συγκεκριμένη συνομιλία του συνηγόρου της Ντίνου Καλλή με τη συνήγορο των αιτητών Μαρίτα Πανταζή. Η συνομιλία αυτή παρουσιάζεται να έλαβε χώρα κατά ή περί τις 14.11.10 και στα πλαίσια της η συνήγορος των αιτητών παρουσιάζεται να ανέφερε πως δεν θα καταχωρούσε έφεση εναντίον της τελικής απόφασης ημερ. 4.10.10 εάν ο συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση δεν διεκδικούσε τα επιδικασθέντα υπέρ του έξοδα. Παρενθετικά αναφέρω πως όσα η καθ΄ ης η αίτηση δηλώνει περί της συνομιλίας των δικηγόρων Ντίνου Καλλή και Μαρίτας Πανταζή αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία. Όμως, πρόκειται για μαρτυρία που μπορεί να ληφθεί υπ΄ όψιν επί τη βάσει των προνοιών της Δ.39 εφ΄ όσον η καθ΄ ης η αίτηση είναι συγκεκριμένη και αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησής της (δείτε, για εξ αντιδιαστολής εφαρμογή, την απόφαση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, 605). Η εκ μέρους των αιτητών παράλειψη άρνησης και/ή αμφισβήτησης της αλήθειας των όσων η καθ΄ ης η αίτηση ισχυρίζεται περί της συνομιλίας αυτής είναι ουσιώδης και καθοριστική για την τύχη της αίτησης. Και αυτό γιατί τέτοια παράλειψη αφήνει αλώβητο το πραγματικό υπόβαθρο της μομφής περί καταχρηστικής συμπεριφοράς των αιτητών και περί επιδίωξης, εκ μέρους τους, αλλότριων κινήτρων. Οι αιτητές θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα όσα σοβαρά ισχυρίζεται η καθ΄ ης η αίτηση είτε με την παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας, καταχωρώντας συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, είτε με την αντεξέταση της καθ΄ ης η αίτηση (lacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Όμως, αυτοί παρέλειψαν να προβούν σε οιανδήποτε προσπάθεια απόσεισης του βάρους απόδειξης που τους βαραίνει. Επαναλαμβάνω πως, κατά την ακρόαση της αίτησης, η πλευρά τους περιορίσθηκε σε αγόρευση. Εφ΄ όσον, λοιπόν, οι ισχυρισμοί της καθ΄ ης αίτηση, οι οποίοι θεμελιώνουν καταχρηστική συμπεριφορά και συμπεριφορά επιδιώκουσα αλλότριους σκοπούς, εκ μέρους των αιτητών, παρέμειναν αδιαμφισβήτητοι, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει σε όση έκταση αφορά στη διάδικο αυτή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 6.12.10 αποτυγχάνει και απορρίπτεται όσον αφορά στην εναγομένη αρ. 3 - καθ΄ ης η αίτηση: Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 6.12.10, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης αρ. 3 - καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο