← Κύπρος

Χαράλαμπος άλλως Χάρης Χ"Ιωάννου ν. Μάριος Θεοδώρου, Αρ. Αγωγής: 1685/08, 13 Ιουλίου, 2011

Χαράλαμπος άλλως Χάρης Χ"Ιωάννου ν. Μάριος Θεοδώρου, Αρ. Αγωγής: 1685/08, 13 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A311 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1685/08 Μεταξύ Χαράλαμπος άλλως Χάρης Χ"Ιωάννου, από τα Πέρα Ορεινής Ενάγοντα Και

  1. Μάριος Θεοδώρου, από την Κλήρου
  2. Μ & Μ Theodorou Trading Ltd, από την Κλήρου Εναγομένων 13 Ιουλίου,
  3. Αίτηση διά κλήσεως ημερομηνίας 4 Μαρτίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα/Αιτητή: κα Στέλλα Ερωτοκρίτου Για Εναγόμενο 1 - Καθ' ου η Αίτηση: κ Γ. Γεωργιάδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές με την παρούσα αίτηση αιτούνται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον στον Εναγόμενο 1, στην αγωγή Μάριο Θεοδώρου, με αριθμό ταυτότητας 790713, από του να επιβαρύνει, πωλήσει, αποξενώσει, μεταβιβάσει, την επ' ονόματι του εγγεγραμμένη κάτωθι περιγραφόμενη ακίνητο ιδιοκτησία: Β. Οικόπεδον, Αρ. εγγραφής 0/23592, Τεμάχιο 1571, Φ. Σχ. 38/07, Τοποθεσία ΣΙΥΛΛΕΡΑ, Χωρίον ΚΛΗΡΟΥ, το όλο μερίδιον.» Μέχρι πλήρους αποπερατώσεως, έκδοσης απόφασης και εκτέλεσης τους απόφασης που ήθελεν εκδοθεί στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή». Η αίτηση βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμον 14/60 άρθρο 32 ως έχει τροποποιηθεί, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 , άρθρα 4, 5, 7, 9, τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48 Θ. 1-4 και στη πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ' αυτή ένορκο δήλωση του κ. Περικλή Κωνσταντίνου, δικηγόρου εκ Λευκωσίας. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τον Ενάγοντα να προβεί στην συγκεκριμένη ένορκη δήλωση τα γεγονότα της οποίας βρίσκονται στη σφαίρα της προσωπικής του γνώσης τόσο από έγγραφα που κατέχουν όσο και από τα όσα ο ίδιος ο ενάγων τον πληροφόρησε. Ο ενάγοντας είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Η κάλυψη όπως έχουν πληροφορηθεί από την ασφαλιστική εταιρεία για την ευθύνη του εργοδότου είναι μέχρι του ποσού των ΛΚ50.
  4. Την απόλυτη ευθύνη για το ατύχημα φέρουν και οι δύο εναγόμενοι. Ο εναγόμενος 1 ήταν αυτός που υιοθέτησε το σύστημα εργασίας και έδιδε εντολές στον ενάγοντα για τη διεκπεραίωση της εργασίας που ο ενάγοντας ήταν υποχρεωμένος να υπακούσει και εκτελέσει. Ο ενάγοντας υπέστη πολύ σοβαρούς τραυματισμούς και υπεβλήθη σε μεγάλη δαπάνη για ιατρικά έξοδα καθώς επίσης υπάρχει αξίωση για απώλεια απολαβών. Ο εναγόμενος 1 που εκτός από υπάλληλος ήτο και διευθυντής και μέτοχος της Εναγομένης 2 φέρει ακεραία την ευθύνη και είναι ιδιοκτήτης ενός οικοπέδου στην Κλήρου, αξίας €100.
  5. Ο ενάγων έχει καλό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγόμενου 1 ο οποίος εναγόμενος 1 στερείται άλλων περιουσιακών στοιχείων πέραν του αναφερόμενου οικοπέδου. Εάν ο εναγόμενος 1 προβεί σε επιβάρυνση πώληση ή αποξένωση της πιο πάνω περιουσίας ο αιτητής θα εμποδιστεί στην εκτέλεση δικαστικής απόφασης που ήθελε εκδοθεί υπέρ του και θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε αργότερο στάδιο. Οι γενικές αποζημιώσεις στις οποίες δικαιούται ο ενάγων υπερβαίνουν το ποσό των €150.
  6. Στην πιο πάνω αίτηση ο καθ' ου η αίτηση εναγόμενος 1 καταχώρησε ένσταση την οποία βάσισε στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, ΘΘ2 και 4, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 Νόμος 14/60 άρθρα 29 και 32 στην Γενική Πρακτική του Δικαστηρίου, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στη Διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στη Νομολογία. Οι λόγοι της Ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  7. Η Αίτηση του Ενάγοντα είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή στερείται νομικού υπόβαθρου και/ή ερείσματος και/ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και/ή του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και/ή του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  9. Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.
  10. Δεν υπάρχει εύλογη και/ή ορατή πιθανότητα ο Ενάγοντας - Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία.
  11. Δεν έχει αποδειχθεί ότι σε περίπτωση που το προσωρινό διάταγμα δεν εκδοθεί θα είναι αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  12. Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέτασης αίτησης καθότι η αγωγή καταχωρήθηκε την 28/3/2008 και δεν δίδονται εξηγήσεις για την καθυστέρηση αυτή.
  13. Η αίτηση δεν αποκαλύπτει βάσιμη αιτιολογία για να επιτραπεί η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  14. Η ένσταση δεν συνοδεύεται από νομότυπη ή επαρκή Ένορκη Δήλωση καθώς η ΄Ενορκη Δήλωση έγινε από δικηγόρο απασχολούμενο στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα κατά παράβαση σχετικής νομολογίας.
  15. Η Αίτηση του Ενάγοντα δεν αποκαλύπτει επαρκή γεγονότα που να δεικνύουν ότι ο Εναγόμενος 1 - Καθ' ου η Αίτηση έχει πρόθεση να αποξενώσει και/ή μεταβιβάσει την περιουσία του.
  16. Ο Ενάγοντας Αιτητής δεν έχει καλή υπόθεση εναντίον των Εναγομένων στην αγωγή και δεν έχει βάσιμη πιθανότητα να δικαιούται στο αιτούμενο διάταγμα.
  17. Δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγομένου 1». Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στην Ένορκη Δήλωση του Μάριου Θεοδώρου, εναγομένου 1 καθ' ου η αίτηση η οποία επισυνάπτεται στην Ένσταση. Νομική Πτυχή. Η Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων και στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το οποίο προβλέπει στις παραγράφους

(1)και
(2): «
(1)Κάθε Δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημίωση, δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, όσο, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής.
(2)Το διάταγμα αυτό δεν εκδίδεται εκτός αν φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ο ενάγων έχει καλή βάση αγωγής, και ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του.» Οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τίθενται σ' αυτές τις δύο παραγράφους. Η Αίτηση μπορεί να υποβληθεί, για έκδοση τέτοιου διατάγματος, σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 2/3/2008 και η Αίτηση στις 4/3/2011. Συνεπώς ο λόγος ένστασης για καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης απορρίπτεται. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo ν. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269 -
  1. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από τα δικόγραφα και από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα καταδεικνύεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δίκη. Ο Ενάγων καταχώρησε το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο με βάση το οποίο ζητά αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες συναφείς ζημιές που υπέστη σε εργατικό ατύχημα το οποίο έλαβε χώρα στο χώρο εργασίας του σε υποστατικά των Εναγομένων ευρισκόμενος στην υπηρεσία των Εναγομένων
  2. Με την Έκθεση Απαίτησης που καταχωρήθηκε, στο μεταξύ, ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος, ως υπάλληλος των Εναγομένων 2 ενόσω επιχείρησε να μετακινήσει την 4η σειρά μοριοσανίδας προκάλεσε την ανατροπή και/ή πτώση των μοριοσανίδων οι οποίες και πλάκωσαν αυτόν και του προκάλεσαν σοβαρές σωματικές βλάβες και άλλες συναφείς ζημιές. Παραθέτει τις λεπτομέρειες αμελείας και ή παράβασης των νομίμων καθηκόντων του Εναγομένου 1.Καταδεικνύεται μια συζητήσιμη υπόθεση και ικανοποιείται συνεπώς η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
  3. Υπενθυμίζω ότι αυτή η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Ενάγοντα. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή του Ενάγοντα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολο της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει ο Ενάγων με την αγωγή του. Ο Ενάγων πρέπει να αναφερθεί σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική. Από το σύνολο της γραπτής μαρτυρίας, δηλαδή της ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα βρίσκω ότι ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση. Τέλος για την έκδοση του διατάγματος θα πρέπει να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο πρωταρχικός σκοπός για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος είναι η προστασία των δικαιωμάτων που επικαλείται ο Ενάγοντας κατά το ενδιάμεσο στάδιο που μεσολαβεί μέχρι την αποπεράτωση της δικαστικής διαδικασίας ώστε σε περίπτωση που τυχόν εκδοθεί τελική απόφαση υπέρ του, αυτή να μην αποδειχθεί ατελέσφορη επειδή είναι πλέον δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί η θεραπεία που ζητά. Ο Αιτητής βασίζει την αίτηση του στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο. Είναι το άρθρο το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να χορηγήσει προσωρινό διάταγμα. Στην απόφαση Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. σελίδα 396, στη σελίδα 403 υιοθετήθηκε απόσπασμα από τη Νομολογία όπου αποφασίστηκαν τα εξής: «Έχει αποφασιστεί (ΑΒΡ Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)2 ΑΑΔ 694 και Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248) ότι τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, προβαίνουν σε ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται, αλλά δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v. ΣΚΥΡΟΠΟΙΙΑ «ΛΕΩΝΙΚ» ΛΙΜΙΤΕΔ
(2001)1 Α.Α.Δ. σελ. 785: "Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μή ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινή Κολλάτου Πολιτική Έφεση 10274 ημερομηνίας 10.9.
  1. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Οπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοίζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μή μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων". Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του-ενάγοντος". Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αναφέρεται στην παράγραφο 14 ότι ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση στερείται άλλων περιουσιακών στοιχείων εκτός του αναφερομένου στο πιστοποιητικό έρευνας του κτηματολογίου ημερομηνίας 22.3.
  2. Αναφέρει ακόμα στην ίδια παράγραφο ο Ενόρκως Δηλών ότι εάν ο Καθ' ου η Αίτηση προβεί σε επιβάρυνση, πώληση, αποξένωση ή μεταβίβαση της αναφερόμενης περιουσίας ο Ενάγων θα εμποδιστεί στην εκτέλεση δικαστικής απόφασης που ήθελε εκδοθεί υπέρ του. Τα όσα αναφέρει ο αιτητής στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι αρκετά και δεν ήταν αναγκαίο να προσκομιστεί μαρτυρία για πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Με την πώληση ή την μεταβίβαση σε τρίτον ή αποξένωση ή επιβάρυνση του συγκεκριμένου ακινήτου είναι πιθανόν να εμποδιστεί ο Ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του. Θα είναι επίσης δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρες δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης ως η Έκθεση απαιτήσεως. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν ο Ενάγων κατορθώσει να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική απόφαση. Αναμφίβολα έχοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ανακύπτει η ανάγκη παροχής κάποιας εξασφάλισης στον Ενάγοντα με την οποία να αποτρέπεται η πιθανότητα να καταστεί δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί στην περίπτωση του πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο από το γεγονός ότι ο Εναγόμενος είναι το μόνο περιουσιακό του στοιχείο που μπορεί να δεσμευθεί προς εξασφάλιση τυχόν έκδοσης απόφασης υπέρ του Ενάγοντα. Μπορεί ο Εναγόμενος σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανένα να αποξενώσει το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο για να μην μπορεί να ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση που ήθελε εκδοθεί στο τέλος εναντίον του για τα ποσά που διεκδικεί ο Ενάγων. Γι' αυτό δικαιολογείται η παροχή εξασφάλισης προς τον Ενάγοντα και αυτό θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο. Με βάση όλα τα πιο πάνω βρίσκω ότι και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται. Εν' όψει της ικανοποίησης των προϋποθέσεων για έκδοση διατάγματος, ως το υπό εκδίκαση, είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό την έννοια της απονομής της δικαιοσύνης όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Εκδίδεται διάταγμα ως η Αίτηση. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ'ου η Αίτηση- Εναγόμενου 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.