Ευριδίκης Αντωνίου Καρατσιόλη ν. Παναγιώτη Χατζηευαγγέλου, Αρ. Αγωγής: 3364/2009, 15 Ιουλίου, 2011

Ευριδίκης Αντωνίου Καρατσιόλη ν. Παναγιώτη Χατζηευαγγέλου, Αρ. Αγωγής: 3364/2009, 15 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A314 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3364/2009 Μεταξύ: Ευριδίκης Αντωνίου Καρατσιόλη Ενάγουσας και Παναγιώτη Χατζηευαγγέλου Εναγομένου --------------------- Αίτηση εναγομένου ημερ. 1.11.2010 για προδικασία Ημερομηνία: 15 Ιουλίου, 2011 Για αιτητή- εναγόμενο: κα Α. Δημητρίου για κ. Α. Κουκούνη Για καθ΄ ου η αίτηση-ενάγουσα: κ. Ε. Νεοκλέους για κ. Ε. Ευσταθίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο εναγόμενος αιτείται όπως τα νομικά σημεία- προδικαστικές ενστάσεις που εγείρει στις παραγράφους 1-3 της Υπεράσπισής του προδικαστούν και/ή αποφασιστούν από το Δικαστήριο πριν από την ακρόαση της αγωγής. Συνοπτικά αναφέρω ότι η αγωγή αφορά απαίτηση της ενάγουσας για το συνολικό ποσό των €39.407,84 το οποίο δάνεισε στον εναγόμενο σε διάφορα χρονικά διαστήματα μεταξύ Φεβρουαρίου 2006 και Σεπτεμβρίου 2008 για διάφορους σκοπούς τους οποίους παραθέτει αναλυτικά, βάσει προφορικής συμφωνίας δανείου. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας, κατά την πιο πάνω περίοδο οι διάδικοι είχαν ερωτική σχέση ή/και σχέση εμπιστοσύνης. Ο εναγόμενος καταχώρισε στις 19.3.2010 Υπεράσπιση, στις παραγράφους 1-3 της οποίας εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η ενάγουσα κωλύεται από την αρχή του δεδικασμένου να εγείρει την αγωγή, καθότι όλες οι απαιτήσεις της εναντίον του εναγομένου έχουν διευθετηθεί στο πλαίσιο διευθέτησης προγενέστερης αγωγής με αρ. 564/

1. Ειδικότερα, η εν λόγω αγωγή αποσύρθηκε ως διευθετηθείσα στις 4.4.2008 κατόπιν καταβολής από τον εναγόμενο του ποσού των €10.250 προς πλήρη εξόφληση, καθώς και της υπογραφής από την ενάγουσα γραπτής δήλωσης ημερ. 22.2.2008 ότι δεν έχει οποιαδήποτε άλλη απαίτηση οποιασδήποτε φύσης από τον εναγόμενο. Αναφέρεται επιπλέον ότι το επίδικο θέμα της αγωγής 564/2008, το οποίο ήταν η ισχυριζόμενη καταβολή ποσού δυνάμει προφορικής συμφωνίας δανείου κατά τον Φεβρουάριο 2007 για την αγορά ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KPS 143, ήταν ακριβώς το ίδιο με το επίδικο θέμα της παρούσας αγωγής, ήτοι την ισχυριζόμενη καταβολή ποσού δυνάμει προφορικών συμφωνιών δανείου κατά την περίοδο Φεβρουαρίου 2006-Σεπτεμβρίου 2008 και ως εκ τούτου η ενάγουσα κωλύεται να ζητά με την παρούσα αγωγή θεραπείες που παρέλειψε να προωθήσει στα πλαίσια της αγωγής 564/
2. Αναφέρεται περαιτέρω ότι το γεγονός ότι η παρούσα αγωγή αφορά θέματα τα οποία έπρεπε να είχαν εγερθεί και εκδικαστεί στην αγωγή 564/2008, καθώς και το γεγονός ότι η αγωγή 564/2008 αποσύρθηκε και η ενάγουσα υπέγραψε τη δήλωση ημερ. 22.2.2008, αποτελούν δεδικασμένο στην παρούσα αγωγή, η οποία θα πρέπει να απορριφθεί, καθότι τυχόν παράκαμψη του δεδικασμένου θα απολήξει σε κατάχρηση της διαδικασίας. Παρενθετικά, σημειώνω ότι ο εναγόμενος εγείρει και δεύτερη προδικαστική ένσταση, στην παράγραφο 4 της Υπεράσπισής του (για έλλειψη δικαιοδοσίας) πλην όμως η υπό κρίση αίτησή του αφορά μόνο την προδικαστική ένσταση που αναφέρεται στις παραγράφους 1-3 της Υπεράσπισής του και συνεπώς η παρούσα απόφαση θα περιοριστεί σε αυτή. Σημειώνω επιπλέον ότι στις 9.6.2009 είχε εκδοθεί προσωρινό διάταγμα μη αποξένωσης ακίνητης περιουσίας του εναγομένου, το οποίο ακυρώθηκε από το Δικαστήριο στις 30.9.2009 μετά από την εκδίκαση της σχετικής αίτησης της ενάγουσας. Ο εναγόμενος, στην Υπεράσπισή του, πέραν των προαναφερόμενων προδικαστικών ενστάσεων, αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας περί σύναψης συμφωνίας δανείου και ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα του είχε δωρίσει το αυτοκίνητο KPS 143, αλλά μετά που έληξε η μεταξύ τους επικοινωνία η ενάγουσα καταχώρισε την αγωγή 564/2008 απαιτώντας το ποσό που είχε καταβάλει η ίδια για την αγορά του. Παρά το ότι επρόκειτο για δώρο, ο εναγόμενος, για σκοπούς αξιοπρέπειας όπως αναφέρει, κατέβαλε στην ενάγουσα €10.250 προς πλήρη και τελεία εξόφληση της αγωγής 564/2008, η οποία και αποσύρθηκε ως διευθετηθείσα στις 4.4.2008, ενώ η ενάγουσα υπέγραψε απόδειξη είσπραξης ημερ. 22.2.2008, στην οποία δήλωσε ότι δεν έχει οποιαδήποτε άλλη απαίτηση από τον εναγόμενο. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται περαιτέρω στην Υπεράσπισή του ότι η ενάγουσα συνέχιζε να τον ενοχλεί και έγιναν σχετικές καταγγελίες στην Αστυνομία. Η ενάγουσα με το απαντητικό της δικόγραφο αρνείται τόσο τις προδικαστικές ενστάσεις του εναγομένου όσο και τους ισχυρισμούς του για τα γεγονότα και ισχυρίζεται ότι υπέγραψε τη δήλωση ημερ. 22.2.2008 χωρίς να έχει λάβει οποιοδήποτε ποσό χρημάτων από τον εναγόμενο και κατόπιν άσκησης ψυχικής πίεσης από τον εναγόμενο, ο οποίος γνώριζε το χρόνιο πρόβλημα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει η ενάγουσα και το οποίο επηρεάζει σημαντικά την κρίση της. Στις 1.11.2010 καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση, η οποία στηρίζεται στις Διατάξεις 27, 48 και 39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 1-81 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, στη Κυπριακή και Αγγλική νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι απόφαση του Δικαστηρίου για το νομικό θέμα του δεδικασμένου που εγείρεται στις παραγράφους 1-3 της Υπεράσπισης θα θέσει ολόκληρη την αγωγή εκτός συζήτησης και συνεπώς θα πρέπει το Δικαστήριο να εγκρίνει τα αιτούμενα διατάγματα για την εκδίκαση του εν λόγω νομικού σημείου προδικαστικά. Προσθέτει ότι τα γεγονότα που περιστοιχίζουν το προβαλλόμενο νομικό θέμα περιέχονται σε δικαστικά έγγραφα, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτει, όπως το κλητήριο στην αγωγή 564/2008, το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 4.4.2008 στην εν λόγω αγωγή και την απόδειξη ημερ. 22.2.
3. Θεωρεί ότι η ενάγουσα με την παρούσα αγωγή απαιτεί και πάλι την καταβολή ποσού δυνάμει προφορικών δανείων κατά την περίοδο Φεβρουαρίου 2006 - Σεπτεμβρίου 2008, δηλαδή εντός της ουσιώδους χρονικής περιόδου της αγωγής 564/2008, η οποία καταχωρίστηκε 5.2.
4. Ειδικότερα, κάποια από τα ποσά που απαιτεί η ενάγουσα με την παρούσα αγωγή αφορούν σε ποσά που κατ' ισχυρισμό καταβλήθηκαν πριν τις 5.2.2008 και συνεπώς μπορούσαν να συμπεριληφθούν στην αγωγή 564/
5. Θεωρεί δε ότι τα γεγονότα είναι απλά και δεν υπάρχει οποιαδήποτε ασάφεια σε αυτά ή στον νόμο και συνεπώς θα πρέπει να εγκριθεί το αίτημα για εκδίκαση προδικαστικά του νομικού σημείου του δεδικασμένου. Η ενάγουσα καταχώρισε ένσταση στις 14.3.2011 με την οποία προβάλλει, όπως συνοψίζω πιο κάτω, τους ακόλουθους λόγους: (α) Δεν υφίσταται καθαρά νομικό σημείο και το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει τα γεγονότα τόσο της παρούσας υπόθεσης όσο και της αγωγής 564/2008, αλλά και να ερμηνεύσει το έγγραφο ημερ. 22.2.2008 υπό το φως των περιστατικών των δύο υποθέσεων (β) Δεν υφίσταται δεδικασμένο υπό την έννοια που περιγράφει ο αιτητής και/ή επί δηλώσεως οιουδήποτε προσώπου (γ) Η θέση του αιτητή περί ύπαρξης δεδικασμένου είναι εσφαλμένη (δ) Η αίτηση είναι πρόωρη Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ενάγουσας, η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για εκδίκαση προδικαστικού σημείου και ότι τα γεγονότα της παρούσας αγωγής είναι εντελώς διαφορετικά από τα γεγονότα της αγωγής 564/2008, σε βαθμό που το Δικαστήριο θα πρέπει στην παρούσα αγωγή να ακούσει μαρτυρία για το τι έλαβε χώραν μεταξύ Φεβρουαρίου 2006 και Σεπτεμβρίου 2008 για να αποφασίσει περί ταυτότητας επίδικων θεμάτων στις δύο αγωγές και για να εξετάσει τη θέση περί δεδικασμένου. Προσθέτει ότι συνάγεται από τα έγγραφα που ο ίδιος ο εναγόμενος επισύναψε στην ένορκη δήλωσή του, ότι η βάση αγωγής στην παρούσα υπόθεση αποκρυσταλλώθηκε μετά τη διευθέτηση της αγωγής 564/2008 και την έκδοση της απόδειξης ημερ. 22.2.
6. Τέλος, θεωρεί ότι είναι προφανές ότι ο εναγόμενος αναζητεί την παρέλκυση της διαδικασίας και ζητά την απόρριψη της αίτησης. Τα πιο πάνω είναι όσα τέθηκαν από πλευράς μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις, αναφέροντας σχετική νομολογία, εισηγήσεις και επιχειρήματα. Θεωρώ σκόπιμο όπως τονίσω σε αυτό το στάδιο ότι το μοναδικό στοιχείο που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας αίτησης είναι το κατά πόσο, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική νομολογία όπως θα σκιαγραφηθεί πιο κάτω, οι περιστάσεις είναι τέτοιες που θα πρέπει να οριστεί το εγειρόμενο νομικό σημείο του δεδικασμένου για ακρόαση πριν τη δίκη. Το Δικαστήριο δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην εξέταση της ουσίας του νομικού σημείου. Μόνο στην περίπτωση που εγκριθεί η υπό κρίση αίτηση θα μπορεί να εξεταστεί προδικαστικά η ουσία του νομικού ζητήματος που έχει εγείρει ο εναγόμενος. Σύμφωνα με τη Διάταξη 27 των Θεσμών, οποιοσδήποτε διάδικος δικαιούται να εγείρει στο δικόγραφό του οποιοδήποτε νομικό σημείο, το οποίο θα αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο ήθελε φανεί πρόσφορο στο Δικαστήριο [1]. Αν κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου η απόφαση σε αυτό το νομικό σημείο ουσιαστικά κρίνει όλη την αγωγή, μπορεί να την απορρίψει ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα θεωρεί δίκαιο. Είναι ορθό όπως αιτήσεις για επίλυση νομικού θέματος προδικαστικά υποβάλλονται στο στάδιο των οδηγιών κατά το κλείσιμο των δικογράφων ή εν πάση περιπτώσει, εντός σύντομου χρονικού διαστήματος μετά. Σχετική διαταγή δίδεται όπου είναι εμφανές ότι εγείρεται σοβαρό νομικό ζήτημα το οποίο, εάν αποφασιστεί προς όφελος του ατόμου που εγείρει την προδικαστική ένσταση, θα καταστήσει αχρείαστη την περαιτέρω ακρόαση της υπόθεσης, ή ουσιαστικού μέρους αυτής. Επιπλέον, τέτοια διαταγή δίδεται μόνο σχετικά με ζητήματα για τα οποία δεν θα ριχθεί περισσότερο φως κατά την ακρόαση. Δεν πρέπει να διατάσσεται η εκδίκαση προ της δίκης όπου υπάρχουν γεγονότα υπό αμφισβήτηση (βλ. Σελ. 572 του Annual Practice 1958 και Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα