← Κύπρος

STORRS TRADING LTD ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΕΤΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 8711/07, 15 Ιουλίου, 2011

STORRS TRADING LTD ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΕΤΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 8711/07, 15 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A315 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Ι. ΠΟΓΙΑΤΖΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8711/

  1. STORRS TRADING LTD, Ενάγοντες, - και - ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΕΤΡΟΥ, Εναγόμενος. ------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 2010, ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΕΞΟΔΑ. 15 Ιουλίου,
  2. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή-Εναγόμενο: κ. Γ. Γεωργίου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία. Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες: κ. Μ. Χάματσου για Παπαδόπουλος, Λυκούργος & Σία. ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτησή του ο Αιτητής εξαιτείται: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Καθ΄ ων η Αίτηση, εντός 30 ημερών, να δώσουν ικανοποιητική Εγγύηση για τα Έξοδα της παρούσας Αγωγής, τα οποία υπολογίζονται σε €25.154,80σ. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία μέχρι να δοθεί η Εγγύηση. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει ότι, σε περίπτωση που οι Καθ΄ ων η Αίτηση παραλείψουν να δώσουν την πιο πάνω Εγγύηση εντός της ορισθείσας προθεσμίας, τότε η παρούσα Αγωγή να απορριφθεί με Έξοδα υπέρ του Αιτητή. (Δ) Οποιαδήποτε άλλη Διαταγή του Δικαστηρίου κρίνει πρόσφορη υπό τις περιστάσεις. (Ε) Έξοδα. Κατά την Αγόρευση της η πλευρά του Αιτητή περιόρισε το νομικό έρεισμα της Αίτησης μόνο στο Άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, αποκλείοντας τις σχετικές διατάξεις της Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Οι Καθ΄ ων προβάλλουν 9 συνολικά Λόγους Ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται ως ακολούθως: (Α) Η Αίτηση είναι δικονομικά λανθασμένη και/ή παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη και/ή κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (Β) Η παρούσα Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court) και σκοπό έχει την παρεμπόδιση της πρόσβασης στο Δικαστήριο και την απονομή της δικαιοσύνης. (Γ) Τα αιτούμενα Διατάγματα είναι πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της παρούσας Αγωγής, καθώς και απόπειρα εκτροχιασμού της. (Δ) Ο Αιτητής δεν εξειδικεύει κανένα στοιχείο στην Αίτηση του και/ή δεν αποκαλύπτει επαρκείς λόγους και/ή στοιχεία στην Ε/Δ του που να δεικνύουν ανικανότητα των Καθ΄ ων η Αίτηση να πληρώσουν τα Έξοδα του σε περίπτωση επιτυχίας της Υπεράσπισης του. (Ε) Η Ε/Δ του Αιτητή δεν πληρεί το κριτήριο της αξιόπιστης μαρτυρίας που απαιτείται από το Άρθρο 382 του Κεφ.
  3. (ΣΤ) Ο Αιτητής αιτείται έκδοση Διατάγματος καθ΄ υπέρβαση των εξουσιών του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την απόρριψη της Αγωγής σε περίπτωση που δεν δοθεί η εγγύηση εντός ορισθείσας προθεσμίας, αφού δεν προνοείται σχετική εξουσία στο Άρθρο
  4. (Ζ) Ο υπολογισμός των Εξόδων από τον Αιτητή είναι υπερβολικός. ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΑΙΤΗΤΗ Ο Αιτητής, με δική του Ε/Δ υποστηρίζει τα ακόλουθα:
  5. Μέχρι και τις 18.11.1999 ήταν ο Γραμματέας των Καθ΄ ων η Αίτηση, ενώ μέχρι τις 11.8.2006, ο μόνος Διευθυντής. Τώρα ο μόνος Μέτοχος και Διευθυντής των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι αλλοδαπός με μόνιμη διαμονή εκτός Κύπρου.
  6. Γνωρίζει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν έχουν στην Κύπρο οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία, ούτε οποιαδήποτε δραστηριότητα.
  7. Καθώς πληροφορείται από τους Δικηγόρους του, η Αγωγή στερείται νομικής βάσης και δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας.
  8. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση, από ό,τι καλύτερα γνωρίζει και πληροφορείται, δεν είναι ικανοί να πληρώσουν τα Έξοδά του σε περίπτωση που επιτύχει η Υπεράσπιση του.
  9. Σύμφωνα με Κατάλογο Εξόδων που επισυνάπτεται στην Ε/Δ, τα Έξοδα του Αιτητή αναμένεται να ανέλθουν στο ποσό των €25.154,80σ., ποσό για το οποίο επιζητείται η παροχή Ασφάλειας. ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Οι ισχυρισμοί των Καθ΄ ων η Αίτηση εμφαίνονται από Ε/Δ την οποία καταχώρισε η Άννα Χαραλάμπους, η οποία είναι Δικηγόρος στο Δικηγορικό Γραφείο που εκπροσωπεί τους Καθ΄ ων η Αίτηση, και υιοθετώντας τους πιο πάνω Λόγους Ένστασης είναι βασικά οι ακόλουθοι:
  10. Η Ε/Δ του Αιτητή δεν πληρεί το κριτήριο της αξιόπιστης μαρτυρίας το οποίο απαιτείται για την επίκληση του Άρθρου 382, αφού εξυπηρετεί ίδιους σκοπούς. Επιπρόσθετα, δεν εξειδικεύει ή αποκαλύπτει επαρκείς λόγους και/ή στοιχεία που να δεικνύουν ανικανότητα των Καθ΄ ων η Αίτηση να πληρώσουν τα Έξοδα του Αιτητή σε περίπτωση επιτυχίας της Υπεράσπισης του, ούτε αποκαλύπτει από πού αντλεί την πληροφόρησή του.
  11. Το μόνο μέτρο που προνοεί το Άρθρο 382 του Κεφ. 113 είναι η αναστολή της διαδικασίας μέχρι να δοθεί η εγγύηση και όχι η απόρριψη της Αγωγής.
  12. Το ποσό το οποίο αναφέρει ο Αιτητής ως ανταποκρινόμενο στα Έξοδα είναι υπέρμετρο και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα εφόσον και ο ίδιος ως Δικηγόρος δεν υπόκειται στα ίδια Έξοδα όπως οποιοσδήποτε άλλος διάδικος. ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ Θα αρχίσω από το πιο πάνω θέμα το οποίο εγέρθηκε από πλευράς Αιτητή κατά την Αγόρευση του Δικηγόρου του. Αποτελεί ισχυρισμό του ότι η Ε/Δ που συνοδεύει την Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση πάσχει και πρέπει να αγνοηθεί ή απορριφθεί για το λόγο ότι γίνεται από Δικηγόρο και δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για το λόγο που δεν προβαίνει στην Ε/Δ οποιοσδήποτε αξιωματούχος της Εταιρείας. Ο τρόπος που αντικρίζεται το θέμα Ε/Δ από Δικηγόρο εξετάστηκε από τη Νομολογία σε σειρά Αποφάσεων, με τελευταία Απόφαση την Rybolovlev v. Rybolovlev, Π.Ε. 130 και 131/09, ημερ. 29 Ιανουαρίου,
  13. Λέχθηκε από τον Κληρίδη, Δ., στην εν λόγω Απόφαση: (σελ. 9-12) (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου) «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ΄ ης στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβίβαστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc Chic Ltd

(1968)1 CLR 1, In re Efthymiou
(1987)1 CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Iωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν΄ αγνοηθεί ή απορριφθεί. Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal (ανωτέρω). Απλά, στην προσφυγή εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση, το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο αιτητής. Ενώ δε το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότι αυτός θα ήταν αρκετός λόγος γι΄ απόρριψη της αίτησης, εν τούτοις, προχώρησε και εξέτασε την ουσία της και την απέρριψε για άλλους λόγους, βασιζόμενο στα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση Dulal Dulal ο αιτητής, αν και ήταν υπήκοος της Μπαγκλαντές, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο αναμένοντας την έκβαση της αίτησής του. Υπ΄ εκείνες τις περιστάσεις κρίθηκε ότι χρειαζόταν μια εξήγηση ως προς το γιατί δεν κατάρτισε ο ίδιος την ένορκη δήλωση. Θα σημειώναμε εδώ, σε αντιδιαστολή, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με την ίδια μονομελή σύνθεση αποδέχθηκε ως κανονική ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους αλλοδαπής αιτήτριας, εφόσον αυτή βρισκόταν στο εξωτερικό, χωρίς άλλη εξήγηση. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Svetlanan Shalaeva v. Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 869/2005, Απόφαση ημερομηνίας 24.3.2006, επιλαμβανόμενο αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή προσφεύγουσα, το ίδιο Δικαστήριο, και ορθά βέβαια, αποδέχθηκε και ενήργησε στη βάση Ένστασης που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους της προσφεύγουσας-καθ΄ ης η αίτηση, η οποία είχε ήδη απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό. Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονη του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Στην υπό εξέταση δε περίπτωση, σύμφωνα με τον ομνύοντα δικηγόρο, η αιτήτρια-εφεσείουσα είναι μόνιμη κάτοικος Ελβετίας η οποία έχει την φροντίδα ανήλικου τέκνου του ζεύγους και η οποία επιλαμβανόταν λήψης δικαστικών μέτρων στην Ελβετία και σε άλλες χώρες κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αυτά τα στοιχεία, λαμβανόμενα υπόψη, μαζί με το στοιχείο του επικαλούμενου κατεπείγοντος του θέματος, δεν θα απαιτούσαν, κατά την άποψή μας την παροχή οποιωνδήποτε άλλων εξηγήσεων ως προς το γιατί τα αναγκαία γεγονότα τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου μέσω δικηγόρου ο οποίος αποκάλυψε ικανοποιητικά τις πηγές πληροφόρησής του.» Στην παρούσα περίπτωση όντως δεν δίδεται από πλευράς Καθ΄ων η Αίτηση οποιοσδήποτε λόγος γιατί στην Ε/Δ προβαίνει η Δικηγόρος Άννα Χαραλάμπους του Δικηγορικού Γραφείου που εκπροσωπεί τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Όμως από τις θέσεις των δύο πλευρών εξάγονται τα πιο κάτω γεγονότα: (α) Η Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρεία είναι δεόντως ημεδαπή εταιρεία περιορισμένης ευθύνης σύμφωνα με τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας με εγγεγραμμένο γραφείο στη Λευκωσία. (β) Μόνος Μέτοχος και Διευθυντής των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι αλλοδαπός με μόνιμη διαμονή εκτός Κύπρου. Ο ισχυρισμός του Αιτητή είναι ότι δεν δίδεται λόγος γιατί η Ε/Δ δεν γίνεται από τον Γραμματέα της Εταιρείας ή οποιοδήποτε άλλο υπάλληλο. Με βάση τα πιο πάνω, θα ήταν μεν καλύτερο να δοθεί κάποια εξήγηση γιατί προβαίνει Δικηγόρος στην Ε/Δ αντί κάποιου άλλου, αλλά με τα δεδομένα της υπόθεσης που αναφέρονται πιο πάνω δεν θεωρώ ότι αυτό από μόνο του αποτελεί επαρκή λόγο είτε για απόρριψη, είτε για εξαίρεση της Ε/Δ. Εξάλλου η Δικηγόρος που προβαίνει στην Ε/Δ αναφέρει ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων για τα οποία ορκίζεται. ΠΑΡΟΧΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΕΞΟΔΑ ΑΠΟ ΕΤΑΙΡΕΙΑ: ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, ο Αιτητής περιόρισε το αίτημά του στο Άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, το οποίο προνοεί: «Άρθρο 382: Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπισή του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση.» Όπως διαφαίνεται τόσο από το λεκτικό του πιο πάνω Άρθρου, όσο και από τη σχετική Νομολογία, σε τέτοιες Αιτήσεις το βάρος αποδείξεως το φέρει ο Αιτητής που πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν θα μπορούσαν να καλύψουν τα Έξοδα που ενδεχομένως θα διατάσσονταν να καταβάλουν αν αποτύγχαναν στην Αγωγή τους. Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (B) AAΔ.1377. Η αφερεγγυότητα πρέπει να καταφαίνεται ως θετικό γεγονός. Το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια στο κατά πόσο θα εκδώσει Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας για Έξοδα, πρέπει να σταθμίσει διάφορους παράγοντες. Εν πρώτοις το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο: εάν η έκδοση του Διατάγματος απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, τότε πιθανόν να μην είναι δίκαιο να εκδοθεί τέτοιο Διάταγμα. Βλ. Conway v. Ηλία
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1653, Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.α.
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1698. Άλλος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι η οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται το Διάταγμα. Στην υπόθεση The Continental Insurance Company of Hampshire v. O΄Regan
(1998)1(B) AΑΔ 1087, ο Νικολάου, Δ., απαγγέλλοντας την ομόφωνη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανέφερε τα ακόλουθα, obiter, στη σελ. 1094: «Κατά την άποψή μας, η έκδοση διαταγής για εξασφάλιση εξόδων δεν πρέπει να παραγνωρίζει την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται. Με εξαίρεση ορισμένες αναγνωρισμένες περιπτώσεις - της αφερέγγυας εταιρείας (βλ. άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113), του αναξιόχρεου μόνο κατ΄ όνομα ενάγοντος ή του εκδηλώσαντος με εσκεμμένες ενέργειες την πρόθεση να αποφύγει εν καιρώ τις όποιες δικές του εκ της αντιδικίας υποχρεώσεις - η οικονομική αδυναμία ενάγοντος δεν αποτελεί λόγο για εξασφάλιση των εξόδων εναγομένου: βλ. Michiels v. The Empire Palace Ltd [1892] 66 L.T.R. 132» Kατά τη γνώμη μου, το πιο πάνω απόσπασμα αφήνει να εννοηθεί ότι, σε περιπτώσεις αφερέγγυας εταιρείας, ίσως η κατάθεση Ασφάλειας για Έξοδα να είναι πιο αναγκαία. Το πιο πάνω απόσπασμα, αφού επαναλήφθηκε από τον ίδιο Δικαστή στην Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της Κ.S.S. Trading Ltd v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1(Β) ΑΑΔ 1446, αναφέρθηκαν επιπρόσθετα τα ακόλουθα στις σελ. 1456-1457: «Βέβαια, στην προκείμενη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία.» Στην Iacovou Brothers
(2000), πιο πάνω, το Δικαστήριο αρνήθηκε να εκδώσει Διάταγμα Παροχής Ασφάλειας για Έξοδα εναντίον Εταιρείας που είχε καταστεί ανενεργή, επειδή δεν είχε αποδειχθεί η αφερεγγυότητα της αφού διέθετε περιουσία η οποία αποτελείτο από υφάσματα και μηχανήματα καθώς και χρεώστες. Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας περίπτωσης, ο Αιτητής βασίζεται στη γνώση που είχε ο ίδιος ως Διευθυντής και Γραμματέας των Καθ΄ ων η Αίτηση μέχρι και λίγες μέρες πριν την καταχώριση της Αγωγής, ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση ούτε περιουσιακά στοιχεία έχουν στην Κύπρο, αλλά ούτε και δραστηριότητα. Από την άλλη, οι Καθ΄ ων η Αίτηση αμφισβητούν την αξιοπιστία του πιο πάνω ισχυρισμού αφού εξυπηρετεί ίδιους σκοπούς και είναι γενική και αόριστη. Επιπρόσθετα όμως υπάρχει και το διαρρεύσαν διάστημα μεταξύ της αποχώρησης του Εναγομένου από τους Καθ΄ων η Αίτηση (11.8.2006) μέχρι και την καταχώριση της παρούσας Αίτησης (9.12.2010), δηλαδή διάστημα περίπου 4 ½ ετών. Η Ε/Δ του Αιτητή είναι γενική και αφήνεται να εννοηθεί ότι η γνώση του για τη μη ύπαρξη οικονομικών πόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση καλύπτει ολόκληρο το διάστημα τη στιγμή που δεν μπορούσε να γνωρίζει τον τρόπο που δραστηριοποιήθηκε η Εταιρεία μετά την αποχώρηση του και τον κύκλο εργασιών της. Αν γνωρίζει όφειλε να εξειδικεύσει, τη στιγμή που το βάρος αποδείξεως είναι στους ώμους του. Συνεκτιμώντας τους πιο πάνω παράγοντες, θεωρώ ότι ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει το βάρος αποδείξεως που έφερε γι΄ αυτό και η Αίτηση η ίδια πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ τούτου, η Αίτηση απορρίπτεται, με Έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και σε βάρος του Αιτητή, τα οποία να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα, να είναι δε πληρωτέα μετά το πέρας όλης της υπόθεσης. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.