Μελίνας Αλκιβιάδη δια του πατρός και κηδεμόνος αυτής Άλκη Αλκιβιάδη ν. THE PHILIPS COLLEGE LTD εμπορευόμενης δια της εμπορικής επωνυμίας ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΛΛ

Μελίνας Αλκιβιάδη δια του πατρός και κηδεμόνος αυτής Άλκη Αλκιβιάδη ν. THE PHILIPS COLLEGE LTD εμπορευόμενης δια της εμπορικής επωνυμίας ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΦΙΛΙΠΣ, Αρ. Αγωγής: 9579/07, 15 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A317 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. N. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9579/07 Μεταξύ: Μελίνας Αλκιβιάδη δια του πατρός και κηδεμόνος αυτής Άλκη Αλκιβιάδη Ενάγουσα και THE PHILIPS COLLEGE LTD, εμπορευόμενης δια της εμπορικής επωνυμίας ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΦΙΛΙΠΣ Εναγόμενη ---------------------------- 15 Ιουλίου,

1. Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Αρ. Βρυωνίδης. Για την Εναγόμενη: κ. Δ. Λαμπίδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η ενάγουσα διεκδικεί από την εναγόμενη ποσό ΛΚ
2. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την απαίτηση της είναι κάπως ιδιάζοντα. Συγκεκριμένα διατείνεται ότι κατά το έτος 2006 ήταν μαθήτρια στην Ευρωπαϊκή Ελληνική Σχολή Φίλιπς, επωνυμία που ανήκει στην εναγόμενη εταιρεία. Στις αρχές της σχολικής χρονιάς η εναγόμενη εξέδωσε Ανακοίνωση (εφεξής η Σύμβαση) δια τη διοργάνωση εκπαιδευτικής εκδρομής για τους μαθητές της σχολής με προορισμό την Ολλανδία, Βέλγιο και Γαλλία. Η εκδρομή θα πραγματοποιείτο το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου 2006 και το τίμημα συμμετοχής καθορίστηκε στις ΛΚ
3. Η ενάγουσα αποφάσισε να δεχθεί τους όρους της Σύμβασης για να συμμετάσχει στην εκδρομή καταβάλλοντας για τον σκοπό αυτό το τίμημα σε δύο δόσεις των ΛΚ300, την πρώτη στις 22.2.2006 και τη δεύτερη στις 2.5.
4. Το πρωί της 30ης Ιουνίου 2011, ημέρα της αναχώρησης, η ενάγουσα μετέβη στη σχολή μαζί με τον πατέρα της με σκοπό την επιβίβαση της στο λεωφορείο που θα τη μετέφερε με τους υπόλοιπους εκδρομείς και συνοδούς στο αεροδρόμιο για αναχώρηση. Ενώ βρισκόταν εντός του λεωφορείου, η διευθύντρια της σχολής της υπέδειξε να κατέβει διότι δεν θα της επιτρεπόταν να συμμετάσχει στην εκδρομή, με τη δικαιολογία ότι δεν είχε εγγραφεί για φοίτηση την επόμενη σχολική χρονιά. Ο πατέρας της ενάγουσας επίμονα προσπάθησε να μεταπείσει τη διευθύντρια, εξηγώντας της ότι είχε δικαίωμα εγγραφής μέχρι και το μεσημέρι της ιδίας ημέρας, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Έτσι η ενάγουσα εξαναγκάστηκε να εξέλθει του λεωφορείου και αποκλείστηκε από τη συμμετοχή της στην εκδρομή. Παρόλα ταύτα, η εναγόμενη αρνήθηκε να επιστρέψει το καταβληθέν τίμημα των ΛΚ600, το οποίο παράνομα κατακρατούσε ως αχρεωστήτως καταβληθέν και/ή με το οποίο έχει πλουτισθεί αδικαιολόγητα. Η εναγόμενη από πλευράς της, ενώ αναγνωρίζει την καταβολή του τιμήματος για συμμετοχή στην εκδρομή από την ενάγουσα, ισχυρίζεται ότι αυτή δεν εδικαιούτο να συμμετάσχει αφού δεν είχε εγγραφεί ως μαθήτρια για τη σχολική χρονιά 2006-
5. Τούτος ήταν ρητός και ουσιώδης όρος της Σύμβασης. Δηλαδή για να δικαιούτο να συμμετάσχει στην εκδρομή έπρεπε να εγγραφεί στις 28, 29 ή 30 Ιουνίου
6. Ο πατέρας της ενάγουσας γνώριζε πολύ καλά τον όρο αυτό, αφού στις 29.6.2006 απέστειλε με φαξ, δεσμευτική δήλωση αποδοχής των όρων. Περαιτέρω η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι το πρωί, προ της αναχώρησης, δόθηκε κάθε ευκαιρία στον πατέρα της ενάγουσας να προχωρήσει στην εγγραφή της και να συμμετάσχει έτσι κανονικά στην εκδρομή, πλην όμως αυτός προβάλλοντας διάφορες αστήριχτες δικαιολογίες παρέλειψε να το πράξει. Όσον αφορά το ποσό των ΛΚ600 αυτό δαπανήθηκε για την έκδοση του αεροπορικού εισιτηρίου και των άλλων συναφών εξόδων της εκδρομής. Ως εκ των ανωτέρω η ενάγουσα δεν τήρησε τις συμβατικές της υποχρεώσεις και τους γενικούς όρους συμμετοχής στην εκδρομή και κωλύεται έτσι να αξιώνει επιστροφή του ποσού των ΛΚ
7. Με βάση την πιο πάνω δικογραφημένη εικόνα πραγμάτων η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Κατά την ακρόαση έδωσαν προφορική μαρτυρία τρία πρόσωπα, ο πατέρας και κηδεμόνας της ενάγουσας Άλκης Αλκιβιάδης (Μ.Ε.1), η διευθύντρια της σχολής Ελένη Κωνσταντίνου-Χρυσοστομίδου (Μ.Υ.1) και ο Θεολόγος καθηγητής Νεοπτόλεμος Σιακαλλής (Μ.Υ.2). Από πλευράς γραπτής μαρτυρίας κατατέθηκαν τα εξής έγγραφα ως τεκμήρια: Τεκμήριο 1-Απόδειξη είσπραξης με αρ. 18341 ημερ. 22.2.06 για ποσό ΛΚ
8. Τεκμήριο 2-Απόδειξη είσπραξης με αρ. 18883 ημερ. 2.5.06 για ποσό ΛΚ
9. Τεκμήριο 3-Ανακοίνωση/Εγκύκλιος (η Σύμβαση) για συμμετοχή στην εκπαιδευτική εκδρομή. Τεκμήριο 4-Επιστολή δικηγόρου ενάγουσας ημερ. 15.9.06 μαζί με την πιστοποίηση του ταχυδρομείου. Τεκμήριο 5-Αεροπορικό εισιτήριο. Ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι συμφώνησε με τους όρους συμμετοχής της θυγατέρας του ενάγουσας στην εκπαιδευτική εκδρομή και κατέβαλε για το σκοπό αυτό σε δύο δόσεις το τίμημα των ΛΚ
10. Την ημέρα της αναχώρησης, δηλαδή στις 30.6.2006 και περί ώρα 5:30πμ μετέφερε την ενάγουσα στη σχολή για να συμμετάσχει στην εκδρομή. Εκεί τους υπέδειξε η διευθύντρια της σχολής (Μ.Υ.1) ότι θα έπρεπε να εγγραφεί η ενάγουσα για να μπορέσει να συμμετάσχει στην εκδρομή. Παρόλο που εδικαιούτο να εγγραφεί μέχρι η ώρα 4:00μμ που ήταν ανοικτή η Γραμματεία του σχολείου, της προσέφερε επιταγή για σκοπούς εγγραφής αλλά αυτή δεν την αποδέχθηκε. Εν τω μεταξύ η ενάγουσα είχε επιβιβαστεί στο λεωφορείο και η διευθύντρια την εξανάγκασε να κατέβει μη επιτρέποντας της έτσι να λάβει μέρος στην εκδρομή. Ως εκ τούτου, πήγε αρχικά στο Υπουργείο Παιδείας για να καταγγείλει την υπόθεση και αφού εκεί του είπαν ότι δεν ασχολούνται με τα ιδιωτικά σχολεία, ανάθεσε το όλο θέμα στο δικηγόρο του για τα περαιτέρω. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι γνώριζε και αποδέχθηκε τους γραπτούς όρους συμμετοχής στην εκδρομή (τεκμήριο 3), όπως δέχθηκε πως ήταν όρος να εγγραφεί η ενάγουσα μέχρι τις 30.6.
11. Διευκρίνισε ότι ήταν στο όχημα του, το βιβλιάριο επιταγών και ήταν έτοιμος να προσφέρει επιταγή προς τη διευθύντρια, αν και δεν θυμάται το ακριβές ποσό. Αυτή όμως για άγνωστους λόγους αρνήθηκε να την αποδεχθεί. Δεν θυμάται αν η διευθύντρια του ζήτησε να πληρώσει το ποσό σε μετρητά. Επέμενε πάντως πως είχε δικαίωμα να εγγράψει την ενάγουσα μέχρι τις 30.6.2006 και πως δεν διευκρινίζεται στη Σύμβαση μέχρι ποια ώρα θα μπορούσε να το πράξει. Τέλος δέχθηκε ότι το ποσό πληρώθηκε από τη σχολή προς το τουριστικό γραφείο το οποίο διοργάνωνε την όλη εκδρομή. Η Μ.Υ.1 ανέφερε ότι γνωρίζει την ενάγουσα η οποία τότε ήταν μαθήτρια της Γ΄ τάξης του γυμνασίου. Η εκδρομή η οποία οργανωνόταν είχε δύο βασικούς όρους για να δικαιούτο κάποιος να συμμετάσχει. Πρώτον, να καταβληθεί το τίμημα των ΛΚ600 και δεύτερον να εγγραφεί για την επόμενη σχολική χρονιά στις 28, 29 ή 30.6.
12. Ως προς τούτο στάληκε προς όλους η Σύμβαση (τεκμήριο 3). Η ενάγουσα κατέβαλε το ποσό των ΛΚ600 το οποίο πληρώθηκε προς το ταξιδιωτικό γραφείο για την έκδοση του αεροπορικού εισιτηρίου της και για τα άλλα συναφή έξοδα της εκδρομής. Την ημέρα της αναχώρησης, η ενάγουσα μαζί με τον πατέρα της έφτασαν στη σχολή αργοπορημένα, περί ώρα 6:45πμ, και όταν τους είδε, πλησίασε τον Μ.Ε.1 και τον παρακάλεσε να περάσουν στην Γραμματεία του σχολείου. Εκεί στην παρουσία και άλλων προσώπων του ζήτησε να προχωρήσει στην εγγραφή της ενάγουσας, αλλά αυτός με τη δικαιολογία ότι δεν είχε μαζί του το βιβλιάριο επιταγών αρνήθηκε να το πράξει. Ούτε και μετρητά προσέφερε για να γίνει η εν λόγω εγγραφή. Τον πληροφόρησε πως λόγω καθυστέρησης στην αναχώρηση της πτήσης, θα μπορούσε μέχρι και το μεσημέρι ακόμα να προχωρήσει στην καταβολή του ποσού για να μπορέσει έτσι η ενάγουσα να συμμετάσχει κανονικά στην εκδρομή, πράγμα όμως που παρέλειψε να πράξει. Κατά την αντεξέταση επανέλαβε ότι οι όροι της εκδρομής περιλαμβάνονται στο τεκμήριο 3 και διευκρίνισε ότι το ωράριο της Γραμματείας για τις 30.6.2006 ήταν μέχρι τις 3:00μμ. Σε μετέπειτα υποβολή ότι ο Μ.Ε.1 θα μπορούσε επομένως να προχωρήσει στην εγγραφή της ενάγουσας μέχρι τις 3:00μμ, η μάρτυρας επανέλαβε ότι το ωράριο της Γραμματείας ήταν όντως μέχρι τις 3:00μμ, προσθέτοντας όμως ότι ήταν αυτονόητο ότι ο Μ.Ε.1 θα έπρεπε να πληρώσει πριν την αναχώρηση. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της, δέχθηκε πως σε περίπτωση που ένας μαθητής προχωρούσε σε ακύρωση της συμμετοχής του στην εκδρομή, υπήρχε στη Σύμβαση ρήτρα για κατακράτηση ποσού ΛΚ
13. Αρνήθηκε ότι φώναζε στην ενάγουσα να κατέβει από το λεωφορείο και ότι την πρόσβαλε καθ' οιονδήποτε τρόπο μπροστά στους υπόλοιπους μαθητές. Αρνήθηκε εκ νέου ότι ο Μ.Ε.1 προσέφερε επιταγή για την εγγραφή της ενάγουσας, προσθέτοντας πως δεν είχε κανένα απολύτως λόγο να μην αποδεχόταν μια τέτοια επιταγή, αφού ουδέποτε στο παρελθόν είχαν οποιαδήποτε προβλήματα με τον Μ.Ε.
14. Ο Μ.Ε.1 είχε και γιο που φοίτησε στη σχολή για έξι ολόκληρα χρόνια χωρίς να προκύψει ποτέ κανένα πρόβλημα. Τέλος δέχθηκε ότι έλαβαν την επιστολή του δικηγόρου της ενάγουσας τεκμήριο 4 και επέλεξαν να μην απαντήσουν σ΄ αυτή. Ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν βοηθός διευθυντή στη σχολή και ήταν ενήμερος για τα τεκταινόμενα της εκδρομής που θα λάμβανε χώρα. Ήταν μάλιστα παρών την ημέρα της αναχώρησης 30.6.2006 από τις 6:30πμ και μετά. Είδε εκείνη την ημέρα τον Μ.Ε.1 που επισκέφθηκε τη Γραμματεία της σχολής και του ζητήθηκε να προχωρήσει στην εγγραφή της ενάγουσας. Συγκεκριμένα του ελέχθη πως αν προχωρούσε στην εγγραφή πριν την αναχώρηση, δεν θα υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα. Τελικώς δεν τον είδε να πληρώνει ούτε με επιταγή ούτε με μετρητά. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ήταν όρος για συμμετοχή στην εκδρομή, οι συμμετέχοντες να είναι μαθητές της σχολής και πως ο ίδιος μάλιστα επέμενε να τηρηθεί αυτός ο όρος. Τέλος δέχθηκε πως προσωπικά δεν είχε καμία συνομιλία με τον Μ.Ε.
15. Μετά τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, τη σκυτάλη έλαβαν οι δικηγόροι για να αγορεύσουν. Αμφότεροι ετοίμασαν, υιοθέτησαν και κατάθεσαν γραπτή αγόρευση στην οποία αναπτύσσουν τις θέσεις και τα επιχειρήματα τους αναφορικά με το δίκαιο και την ορθότητα της εκδοχής του αντίστοιχου διαδίκου που εκπροσωπούν. Έρχομαι τώρα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, κάνοντας αρχή από τον μοναδικό μάρτυρα από πλευράς ενάγουσας, τον πατέρα και κηδεμόνα της (Μ.Ε.1). Ο μάρτυρας αυτός δεν μου προξένησε καλή εντύπωση. Δεν ήταν πηγαίος και φυσικός στις τοποθετήσεις του, δείχνοντας να διστάζει να απαντήσει ευθέως και με πληρότητα τις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Ο πλέον σημαντικός ισχυρισμός που προέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου, αντιστρατεύεται της λογικής και της γενικότερης ροής των γεγονότων και δεν ήταν σε θέση να του δώσει πειστική υπόσταση, τεκμηριώνοντας τον. Αναφέρομαι βέβαια στον ισχυρισμό ότι προ της αναχώρησης, προσέφερε τάχατες στη διευθύντρια (Μ.Υ.1) επιταγή για να εγγραφεί η ενάγουσα για την επόμενη σχολική χρονιά και αυτή δεν την αποδέχτηκε. Δεν ήταν σε θέση όμως να δώσει τον λόγο που η Μ.Υ.1 δεν αποδέχτηκε την επιταγή. Ούτε και υπήρχε τέτοιος λόγος. Αντίθετα υπήρχε κάθε λόγος να την αποδεχόταν. Πρώτον, διότι η συνεργασία των δύο πλευρών ήταν γόνιμη και μακροχρόνια (φοιτούσε για έξι χρόνια και ο αδελφός της ενάγουσας στη σχολή) και ουδέποτε υπήρξε οποιοδήποτε οικονομικό πρόβλημα μεταξύ τους και δεύτερον, με την αποδοχή της επιταγής, επιτυγχάνετο ο αμοιβαίος στόχος που δεν ήταν άλλος από τη συμμετοχή της ενάγουσας στην εκπαιδευτική εκδρομή. Ομοίως ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει το ποσό της επιταγής, πράγμα φυσικό βέβαια αφού ουδέποτε υπήρξε επιταγή. Περαιτέρω δεν ήταν σε θέση να πει αν του ζητήθηκαν εναλλακτικά μετρητά ή γιατί δεν τακτοποίησε την πληρωμή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο μέχρι το μεσημέρι που του δόθηκε διορία. Η αλήθεια βέβαια είναι άλλη. Ήθελε, η ενάγουσα να συμμετάσχει στην εκδρομή, χωρίς προηγουμένως να πληρώσει για την εγγραφή για τους όποιους δικούς του λόγους. Ομοίως δεν πιστεύω ότι το περιστατικό πήρε τις διαστάσεις που θέλησε ο ίδιος να προσδώσει, δηλαδή ότι τάχατες η Μ.Υ.1 μπήκε στο λεωφορείο και φωνασκούσε, προσβάλλοντας και εξευτελίζοντας την ενάγουσα μπροστά σε τρίτους. Ο μάρτυρας κλήθηκε στο γραφείο της Γραμματείας όπου του ζητήθηκε ή μάλλον παρακλήθηκε να προχωρήσει στην εγγραφή, χωρίς όμως να το πράξει. Τούτο επιβεβαιώνεται όχι μόνο από την Μ.Υ.1 αλλά και από τον Μ.Υ.
16. Εν όψει των πιο πάνω απορρίπτω τη μαρτυρία του Μ.Ε.
17. Στον αντίποδα η Μ.Υ.1 μου προξένησε καλή εντύπωση. Ήταν σταθερή και πειστική στις τοποθετήσεις της, χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις ουσίας και χωρίς να υπεκφύγει ή να διστάσει να απαντήσει οποιαδήποτε ερώτηση της υποβλήθηκε. Δεν έχω αμφιβολία ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο με λεπτομέρεια και πληρότητα. Έτσι αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Καλή εντύπωση μου προξένησε και ο Μ.Υ.
18. Ήταν και αυτός σταθερός και ευθύς στις τοποθετήσεις του, χωρίς υπεκφυγές και μισόλογα. Η μαρτυρία του πλαισιώνει τη μαρτυρία της Μ.Υ.1, τουλάχιστον επί του σημείου, ότι, η συζήτηση για την πληρωμή της εγγραφής έγινε στο γραφείο της Γραμματείας και εκεί ο Μ.Ε.1 δεν προσέφερε ούτε επιταγή ούτε μετρητά. Συνεπώς αποδέχομαι και τη μαρτυρία του Μ.Υ.
19. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, τα συμπεράσματα μου σε ότι αφορά τα ουσιώδη και πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν ως εξής: Κατά το έτος 2006 η ενάγουσα ήταν μαθήτρια στην Ευρωπαϊκή Ελληνική Σχολή Φίλιπς, επωνυμία που ανήκει στην εναγόμενη εταιρεία. Στις αρχές της σχολικής χρονιάς η εναγόμενη εξέδωσε Ανακοίνωση (Σύμβαση -τεκμήριο 3) για τη διοργάνωση εκπαιδευτικής εκδρομής για τους μαθητές της σχολής με προορισμό την Ολλανδία, Βέλγιο και Γαλλία. Η εκδρομή θα πραγματοποιείτο το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου 2006 και το τίμημα συμμετοχής καθορίστηκε στις ΛΚ
20. Πέραν της εκ των προτέρων καταβολής του τιμήματος συμμετοχής, ήταν ρητός ουσιώδης όρος, ότι με εξαίρεση τους τελειόφοιτους, για να δικαιούτο κανείς να συμμετάσχει στην εκδρομή θα έπρεπε να εγγραφεί ως μαθητής για την επόμενη σχολική χρονιά 2006-2007 στις 28, 29 ή 30 Ιουνίου
21. Η ενάγουσα μέσω του πατέρα και κηδεμόνα της Μ.Ε.1 γνώριζε και αποδέχτηκε εκ των προτέρων τους όρους της Σύμβασης. Το τίμημα συμμετοχής καταβλήθηκε σε δύο δόσεις των ΛΚ300, η πρώτη στις 22.2.2006 (τεκμήριο 1) και η δεύτερη στις 2.5.2006 (τεκμήριο 2). Το πρωί της 30ης Ιουνίου 2011, ημέρα της αναχώρησης, η ενάγουσα μαζί με τον πατέρα της μετέβη στη σχολή περί τις 6:45πμ. Όταν τους είδε η διευθύντρια της σχολής Μ.Υ.1, πλησίασε τον Μ.Ε.1 και τον παρακάλεσε να περάσουν στο γραφείο της Γραμματείας του σχολείου. Εκεί στην παρουσία και άλλων προσώπων του ζήτησε να προχωρήσει στην εγγραφή της ενάγουσας για τη σχολική χρονιά 2006-2007, αλλά αυτός με τη δικαιολογία/πρόφαση ότι δεν είχε μαζί του το βιβλιάριο επιταγών αρνήθηκε να το πράξει. Ούτε και μετρητά πρόσφερε για να γίνει η εν λόγω εγγραφή. Εν όψει καθυστέρησης της πτήσης, η Μ.Υ.1 τον πληροφόρησε πως θα μπορούσε μέχρι και το μεσημέρι ακόμα να προχωρήσει στην εγγραφή και η ενάγουσα να συμμετάσχει κανονικά στην εκδρομή, πλην όμως ο Μ.Ε.1 παρέλειψε να το πράξει. Συνεπώς δεν επετράπη στην ενάγουσα να συμμετάσχει στην εκδρομή. Το ποσό των ΛΚ600 καταβλήθηκε από την εναγόμενη προς το ταξιδιωτικό γραφείο για πληρωμή του αεροπορικού εισιτηρίου (τεκμήριο 5) και των άλλων συναφών εξόδων της εκδρομής και έτσι δεν επεστράφη στην ενάγουσα. Παρά την απόρριψη της εκδοχής της ενάγουσας και την αποδοχή της εκδοχής της εναγόμενης, κάποια ερωτήματα που τέθηκαν παραμένουν, όπως για παράδειγμα ποια η ερμηνεία του όρου της Σύμβασης, ότι, η ενάγουσα θα έπρεπε να εγγραφεί ως μαθήτρια για την επόμενη σχολική χρονιά 2006-2007, στις 28, 29 ή 30.6.
22. Το ακριβές λεκτικό του όρου αυτού έχει ως εξής: "Η Σχολή έχει το δικαίωμα να μην επιτρέψει σε μαθητή/μαθήτρια να λάβει μέρος στην εκδρομή. Όλοι οι μαθητές/τριες (εκτός της Γ΄ Λυκείου) που θα λάβουν μέρος στην πιο πάνω εκδρομή θα πρέπει να έχουν εγγραφεί κατά τις ημερομηνίες εγγραφής 28, 29, 30 Ιουνίου, 2006". Η πρώτη επισήμανση που θα πρέπει να γίνει είναι πως ο όρος της Σύμβασης αφορά την εγγραφή των μαθητών σε συνάρτηση με την συμμετοχή τους στην εκδρομή. Δεν ενδιαφέρει το εν γένει δικαίωμα εγγραφής στις αναφερθείσες ημερομηνίες. Συνεπώς είναι εντελώς αδιάφορα αν η Γραμματεία ήταν ανοιχτή μέχρι τις 3:00μμ και αν δυνητικά ένας μαθητής θα μπορούσε να εγγραφεί για την επόμενη σχολική χρονιά μέχρι εκείνη την ώρα. Για εκπλήρωση του όρου για συμμετοχή στην εκδρομή ήταν κάτι περισσότερο από αυτονόητο ότι η εγγραφή θα έπρεπε να προηγηθεί της αναχώρησης των εκδρομέων. Αλλιώς ο όρος θα ήταν εκ προοιμίου εξουδετερωμένος, αφού θα μπορούσε με το σκεπτικό της πλευράς της ενάγουσας, όλοι να αναχωρήσουν κανονικά για την εκδρομή με την υπόσχεση ή παράσταση ότι οι γονείς τους θα προχωρούσαν στην εγγραφή το απόγευμα. Κι αν δεν προχωρούσαν, θα είχαν βέβαια ήδη συμμετάσχει κανονικά στην εκδρομή, χωρίς ποτέ να εκπληρώσουν αυτόν τον όρο. Συνεπώς προκύπτει πως η ενάγουσα δια του πατέρα και κηδεμόνα της Μ.Ε.1 ηθελημένα και με επίγνωση δεν εκπλήρωσε τον όρο της Σύμβασης μεταξύ των μερών οπόταν δεν μπορεί να προβάλλει καμία αξίωση σε σχέση με την επιστροφή του τιμήματος. Περαιτέρω επισημαίνω ότι πρόβλημα αναφύεται και με την αιτία αγωγής στην οποία εδράζεται η απαίτηση. Η σχέση των μερών ήταν καθαρά συμβατική, όμως με βάση την παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαίτησης προκύπτει ότι η ενάγουσα στηρίζει την απαίτηση της στις αρχές της παράνομης κατακράτησης και/ή του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ωστόσο από τη μαρτυρία διαφάνηκε ότι δεν συνέβη κανένα από τα δύο, αφού η εναγόμενη ούτε κατακράτησε, ούτε πλούτισε σε βάρος της ενάγουσας με το ποσό των ΛΚ
23. Ολόκληρο το ποσό το κατέβαλε στο ταξιδιωτικό γραφείο για αγορά του αεροπορικού εισιτηρίου και για κάλυψη των άλλων συναφών εξόδων της εκδρομής. Ανάλυση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού γίνεται στο σύγγραμμα Chitty on Contracts (General Principles), 27η έκδοση, σελ. 1392, παρ. 29-007 και επόμενες. Επιπρόσθετα η πλευρά της ενάγουσας επικαλούμενη το γεγονός ότι με βάση τη Σύμβαση-τεκμήριο 3, θα κατακρατούνταν μόνο ΛΚ100 σε περίπτωση ακύρωσης, διερωτήθηκε πως είναι δυνατό στη δοσμένη περίπτωση, άνευ υπαιτιότητας να κατακρατήθηκε ολόκληρο το ποσό. Κατ' αρχάς υπήρξε εκ μέρους της ενάγουσας υπαιτιότητα, με τη μη εκπλήρωση του όρου για εγγραφή για την επόμενη σχολική χρονιά. Άρα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Είναι παράβαση όρου της Σύμβασης που έγινε εδώ και όχι ακύρωση που εκ των προτέρων προβλεπόταν από την ίδια τη Σύμβαση. Η ρήτρα των ΛΚ100 κάλυπτε μόνο το ενδεχόμενο της ακύρωσης και όχι συνειρμικά και παραβάσεις της Σύμβασης. Κλείνοντας αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω τη λύπη μου για το γεγονός ότι η νεαρή ενάγουσα τελικώς δεν έλαβε μέρος στην εκδρομή και μάλιστα τούτο επεσυνέβη μόλις την υστάτη πριν την αναχώρηση. Δεν έχω αμφιβολία ότι θα πλημμυρίστηκε με αισθήματα θλίψης, θυμού και απογοήτευσης, για τα οποία έστω και μετά από τόσα χρόνια, διαβιβάζω την κατανόηση και συμπάθεια του Δικαστηρίου. Εντούτοις για τα αισθήματα αυτά δεν πρέπει να μέμφεται την εναγόμενη, η οποία ήταν έτοιμη να της προσφέρει το δικαίωμα συμμετοχής στην εκδρομή νοουμένου ότι θα τηρείτο ο συμφωνηθείς όρος της εγγραφής, κάτι το οποίο ως πολλάκις έχει αναφερθεί, δυστυχώς δεν έγινε ποτέ. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης και εναντίον της ενάγουσας. (Υπ) .............................. Στ. N. Σταύρου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο