Ανδρέα Λεωνίδου κ.α. ν. Νίκης Κωνσταντίνου, Αγωγή αρ. 974/2005, 15 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A318 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 974/2005 Μεταξύ:
- Ανδρέα Λεωνίδου
- Πηνελόπης Λεωνίδου Εναγόντων και Νίκης Κωνσταντίνου Εναγομένης 15 Ιουλίου,
- Για ενάγοντες: κυρίες Μ. Κυπριανίδου και Μ. Κωνσταντίνου. Για εναγομένη: κος. Δ. Παυλίδης. ΑΠΟΦΑΣΗ Με αυτή την αγωγή οι ενάγοντες ζητούν Λ.Κ.20.146,05, τόκους και έξοδα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης συμφωνήθηκε μεταξύ της εταιρείας Lucky Seven (Ktimatiki) Ltd, στην οποία ο ενάγοντας 1 είναι διευθυντής και της εναγομένης, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια του μεριδίου 101/303 στο Στρόβολο, όπως η πιο πάνω εταιρεία ανεγείρει οικοδομές στο πιο πάνω ακίνητο «με το σύστημα της αντιπαροχής». Περί το Μάρτιο του 2004 σε εκτέλεση της συμφωνίας οι διάδικοι προέβηκαν σε ενέργειες για μεταβίβαση του κτήματος στο όνομα της εταιρείας. Η μεταβίβαση θα γινόταν εφόσον η εναγομένη πλήρωνε Λ.Κ.20.146,05 στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων ως κεφαλαιουχικά κέρδη και/ή φόρους πλέον τόκους και πρόστιμα που όφειλε. Η εναγομένη συμφώνησε με τους ενάγοντες όπως καταβάλουν το πιο πάνω ποσό για λογαριασμό της και όπως τους το επιστρέψει μέχρι 30.4.
- Οι ενάγοντες περί τις 31.3.04 κατέβαλαν το πιο πάνω ποσό στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Το πιο πάνω ποσό καταβλήθηκε «αχρεωστήτως» και η εναγομένη πλούτισε αδικαιολόγητα εις βάρος των εναγόντων και/ή δυνάμει δανείου. Οι ενάγοντες κάλεσαν την εναγομένη να καταβάλει το πιο πάνω ποσό αλλά αυτή αμέλησε και/ή αρνήθηκε. Στην Έκθεση Υπεράσπισής της η εναγομένη αρνείται ότι η μεταβίβαση θα γινόταν με την καταβολή Λ.Κ.20.146,05 που όφειλε στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και ότι συμφώνησε με τους ενάγοντες να καταβάλουν στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων το πιο πάνω ποσό, το οποίο οι ενάγοντες κατέβαλαν για λογαριασμό της και ισχυρίζεται ότι είχε αναφέρει στους ενάγοντες ότι δεν επιθυμεί να καταβάλουν το κατ' ισχυρισμό ποσό στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων για λογαριασμό της γιατί το ποσό δεν την αντιπροσώπευε, αλλά αντιπροσώπευε ολόκληρο το ακίνητο και ότι θα κατέβαλλε η ίδια στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων το ποσό που αντιστοιχούσε στο δικό της μερίδιο. Κατέθεσαν 4 μάρτυρες για τους ενάγοντες και η εναγομένη και ο Πρωτοκολλητής του Αστικού Τμήματος του Επαρχιακού Λευκωσίας, για την υπεράσπιση. Ο Μ.Ε.1 ήταν ο ενάγοντας, σύζυγος της ενάγουσας
- Τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του είναι μέτοχοι στην εταιρεία Lucky Seven (Ktimatiki) Ltd. Ο ίδιος είναι και διευθυντής της εταιρείας ενώ κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθυντής ήταν και ο γιος του. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 1 και 2 πιστοποιητικά διευθυντών της εταιρείας και ως Τεκμήριο 3 πιστοποιητικό μετόχων. Η εναγομένη ήταν ιδιοκτήτρια του μεριδίου 101/330 του κτήματος με αρ. εγγραφής 7/2371 στην τοποθεσία Κόκκινες στο Στρόβολο. Κατέθεσε φωτοαντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας ως Τεκμήριο
- Το πρωτότυπο βρίσκεται στην κατοχή της εναγομένης. Στις 28.7.2003 η εταιρεία του και συγκεκριμένα ο ίδιος, υπό την ιδιότητά του ως διευθυντής και εκπροσωπώντας την εταιρεία Lucky Seven (Ktimatiki) Ltd, συμφώνησε με την εναγομένη όπως αγοράσει, με συμφωνία αντιπαροχής, το μερίδιο της με σκοπό να ανεγείρει οικοδομές στο εν λόγω ακίνητο. Συγκεκριμένα, θα ολοκλήρωνε μια πολυκατοικία, η οποία προϋπήρχε, και δύο ανεξάρτητες κατοικίες. Ως τίμημα πώλησης του εν λόγω ακινήτου συμφωνήθηκε με την εναγομένη η αντιπαροχή, η οποία αποτελείτο από 4 διαμερίσματα τριών υπνοδωματίων. Ως αντάλλαγμα δηλαδή για την αγορά του εν λόγω ακινήτου, η εναγομένη θα έπαιρνε διαμερίσματα. Κατέθεσε αντίγραφο της συμφωνίας αντιπαροχής ως Τεκμήριο
- Το πρωτότυπο το έδωσε στην τράπεζα το Μάρτιο του 2004 για σκοπούς δανειοδότησης του έργου. Εξ όσων τον πληροφορούν οι δικηγόροι του και εξ όσων γνωρίζει, η υποχρέωση πληρωμής φόρου στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων για κεφαλαιουχικά κέρδη, αποτελεί υποχρέωση του πωλητή. Οι εργασίες στο ακίνητο είχαν αρχίσει τον Αύγουστο του
- Για να γίνει εφικτή η μεταβίβαση του ακινήτου η εναγομένη ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου έπρεπε να καταβάλει τον κεφαλαιουχικό της φόρο. Ο Μ.Ε.1, η ενάγουσα 2 και η εναγομένη, συναντήθηκαν στο γραφείο του Φόρου Εισοδήματος, όπου η τελευταία, αφού συμβουλεύτηκε υπάλληλο του Φόρου, εξήλθε από το γραφείο του, δίνοντάς τους ένα χαρτί, στο οποίο αναγραφόταν ο φόρος που έπρεπε να πληρωθεί. Του εξήγησε ότι για να γίνει η μεταβίβαση έπρεπε να πληρωθεί ο φόρος. Του ανέφερε επίσης ότι δεν είχε λεφτά για να καταβάλει το φόρο και συμφώνησε μαζί του όπως καταβάλει αυτός το φόρο για το πιο πάνω ακίνητο, για να μπορέσουν να προβούν σε μεταβίβαση και να συνεχίσουν οι εργασίες στο εν λόγω ακίνητο και ανέλαβε την υποχρέωση να του επιστρέψει το ποσό εντός ενός μήνα ή μέχρι τις 30.4.
- Ως εκ τούτου και βασιζόμενος στην πιο πάνω συμφωνία και υπόσχεση που του έδωσε η εναγομένη προχώρησε στις 31.3.2004 και κατέβαλε το φόρο για λογαριασμό της και επ' ονόματι της με επιταγή δική του και της γυναίκας του, από το λογαριασμό τους με αρ. 10033-40-30272-1, στη ΣΠΕ Στροβόλου Λτδ, την οποία υπέγραψε η ενάγουσα 2 (Τεκμήριο 6). Κατέβαλε συνολικά το ποσό των €34.421,57 (Λ.Κ.20.146,05) εκ των οποίων το ποσό των €32.688,62 (Λ.Κ.19.131,80) αποτελούσε φόρο και το ποσό των €1.732,94 (Λ.Κ.1.014,25) αποτελούσε τόκους επί του φόρου λόγω της μη έγκαιρης καταβολής του καθώς και πρόστιμο. Κατέθεσε σχετική απόδειξη καταβολής του φόρου, Τεκμήριο 7, καθώς και κατάσταση λογαριασμού της εναγομένης από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, ημερομηνίας 31.3.2004, στην οποία φαίνεται το ποσό που καταβλήθηκε στο φόρο, ως Τεκμήριο
- Η υποχρέωση καταβολής του Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών ήταν δική της. Ο ίδιος ουδεμία υποχρέωση είχε για καταβολή του πιο πάνω ποσού στο Φόρο. Η πληρωμή προς το Φόρο έγινε με σκοπό να καταστεί εφικτή η μεταβίβαση και να μην επιβαρύνεται η εναγομένη με περαιτέρω πρόστιμα και τόκους επί της φορολογίας. Ουσιαστικά, έγινε προς διευκόλυνση της καθότι το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα του ανέφερε ότι δεν είχε τα λεφτά για να πληρώσει και δεν μπορούσε να καταβάλει το ποσό αλλά ότι μέχρι το τέλος του Απρίλη το 2004 θα ήταν σε θέση να το καταβάλει. Βασιζόμενος στην πιο πάνω υπόσχεση της και στη συμφωνία που έκαναν δηλαδή ότι θα κατέβαλλε αυτός το ποσό για να προβούν σε μεταβίβαση και ακολούθως θα του επέστρεφε το ποσό αυτό και έτσι δεν θα κατέβαλλε και τόκους ή οποιεσδήποτε άλλες επιβαρύνσεις επί του εν λόγω ποσού, προχώρησε και κατέβαλε το ποσό. Ουδέποτε η εναγομένη του ανέφερε να μην πληρώσει το ποσό στο Φόρο ή ότι το ποσό δεν την αντιπροσώπευε και ότι δεν αντιστοιχούσε στο δικό της μερίδιο, αλλά ότι αντιπροσώπευε ολόκληρο το ακίνητο. Το επιχείρημά της είναι πρόσχημα με σκοπό να αποφύγει τις υποχρεώσεις της προς αυτόν. Ζήτησε επανειλημμένα από την εναγομένη να του επιστρέψει το ποσό, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Παρουσίασε σχετική επιστολή των δικηγόρων του, Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι πλήρωσε το ποσό της επιταγής στο φόρο με μετρητά. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν πλήρωσε. Το Τεκμήριο 8 του εκδόθηκε από το Φόρο. Ήταν παρών ο ίδιος. Κάποιος υπάλληλος σημείωσε πάνω το κινητό του Μ.Ε.
- Αρνήθηκε πως δεν ήταν παρών στο Φόρο. Είχαν πάει με τη γυναίκα του. «Για να βγει το ποσό ο πωλητής πηγαίνει σε ξεχωριστό γραφείο από μόνος του χωρίς τον αγοραστή βλέπει κάποιο υπεύθυνο εκεί και μετά βγαίνει έξω με την κόλλα με το ποσό που πρέπει να πληρωθεί», είπε χαρακτηριστικά. Η παράγραφος 15 του Τεκμηρίου 5 δεν αφορά το Φόρο. Ο φόρος πληρώνεται από τον πωλητή και τα μεταβιβαστικά από τον αγοραστή. Αρνήθηκε υποβολή ότι η εταιρεία συμφώνησε με την εναγομένη να πληρώσει το φόρο ο ίδιος. Δεν έκανε καμιά συμφωνία να πληρώσει εξ ολοκλήρου τους φόρους. Τα μεταβιβαστικά μόνο αφορούσαν τον ίδιο, σαν αγοραστή. Αυτό φαίνεται στην παράγραφο 1 του Τεκμηρίου
- Δέχθηκε ότι υπέγραψε τη συμφωνία ως αντιπρόσωπος της εταιρείας. Η συμφωνία έγινε από την εταιρεία αλλά τα λεφτά πληρώθηκαν από τον ίδιο και τη σύζυγό του, όχι την εταιρεία. Αρνήθηκε υποβολή ότι ουδέποτε η εναγομένη συμφώνησε με τους ενάγοντες να καταβάλουν οι τελευταίοι το φόρο για λογαριασμό της. Διερωτήθηκε αν ήταν έτσι, γιατί δεν τον πλήρωσε. Η συμφωνία ήταν προφορική. Αρνήθηκε υποβολή ότι κανένα ποσό δεν του οφείλει προσωπικά η εναγομένη και ούτε κατέβαλε για λογαριασμό της οτιδήποτε «σαν εταιρεία». Πλήρωσε Λ.Κ.20.146 για φόρο που όφειλε η εναγομένη καθώς και τόκους και πρόστιμο. Αρνήθηκε υποβολή ότι η εναγομένη του ανέφερε ότι δεν επιθυμεί ο Μ.Ε.1 να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Η Μ.Ε.2 ήταν η Καίτη Κελογρηγόρη, του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων στο γραφείο είσπραξης φόρων. Το Τεκμήριο 7 είναι απόδειξη είσπραξης που εκδόθηκε για Λ.Κ.20,145,05, για το οποίο εκδόθηκε επιταγή της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας, με αρ. 2861096 για το πιο πάνω ποσό. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η απόδειξη αφορά την επιταγή, Τεκμήριο 6, στην οποία αναφέρεται «να παρουσιαστεί ξανά, μη επαρκή υπόλοιπο». Επανεξεταζόμενη ανέφερε ότι μετά την έκδοση της απόδειξης, η επιταγή κατατέθηκε στο λογαριασμό του Κράτους. Ο Μ.Ε.3 ήταν ο Αντρέας Χρυσοστόμου, Ανώτερος Φοροθέτης Α΄ στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Το Τεκμήριο 7 αφορά απόδειξη είσπραξης φόρων. Το Τεκμήριο 10, δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας, υποβάλλεται από το διαθέτη σε περιπτώσεις διάθεσης. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 10, στις 28.7.03 έγινε διάθεση 303/1320 μεριδίων του ακινήτου με αρ. εγγραφής 7/2371/2095 στο Στρόβολο, η οποία αφορά γραπτή συμφωνία αντιπαροχής, ημερομηνίας 28.7.03, το Τεκμήριο
- Μετά τη δήλωση, ο φόρος πληρώθηκε με το Τεκμήριο
- Επίσης, το Τεκμήριο 11, έντυπο Ν.313/00 εκδίδεται μετά την επιβολή του φόρου και παραπέμπεται στο Κτηματολόγιο για να προχωρήσει η μεταβίβαση. Κατέθεσε επίσης το Τεκμήριο 12, έντυπο Ε.Πρ. 413/95, ερωτηματολόγιο που συμπληρώνεται από το διαθέτη. Εξήγησε πως υπολογίζεται ο φόρος όταν δεν υπάρχει τίμημα πώλησης. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 10, διατέθηκαν 303/1320 μερίδια. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 11, εκτιμήθηκε Λ.Κ.195.
- Ολόκληρο το μερίδιο ήταν 101/
- Φορολογήθηκε στα 303/1320 και όχι στο 101/
- Ο διαθέτης είναι υπόχρεος να καταβάλει το φόρο. Ο φόρος ανήλθε σε Λ.Κ.20.136,05 από Λ.Κ.19.131,80 επειδή επιβλήθηκαν τόκοι αφού πληρώθηκε στις 31.3.04 αντί τον Αύγουστο του
- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι πριν τη μεταβίβαση πρέπει να πληρωθεί ο φόρος από τον ιδιοκτήτη. Σε ερώτηση αν συμφωνήθηκε εδώ κάτι άλλο με βάση την παράγραφο 15, απάντησε ότι αν έγινε συμφωνία για πληρωμή του φόρου από τον αγοραστή θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη στην εκτίμηση του Κτηματολογίου. Οι όροι της συμφωνίας τέθηκαν υπόψη του Κτηματολογίου για την εκτίμηση. Ο Μ.Ε.4 ήταν ο Χαράλαμπος Αγγελίδης, υπάλληλος στο Γραφείο Είσπραξης Φόρων Λευκωσίας. Η επιταγή υπ' αριθμό 2861096, Τεκμήριο 6, τους στάληκε πίσω από το λογιστήριο. Το ανέφεραν στους εκδότες και παρουσιάστηκε ο Μ.Ε.1, ο οποίος κατέβαλε το ποσό στον ίδιο, σε μετρητά. Εκδόθηκε χειρόγραφη απόδειξη, Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το Τεκμήριο 14 δόθηκε από τον ίδιο στο Μ.Ε.
- Το υπέγραψε και το φωτοτύπησε. Η επιταγή παραδόθηκε στον ιδιοκτήτη. Η Μ.Υ.1 ήταν η εναγομένη. Κατέθεσε ότι τη συμφωνία, Τεκμήριο 5, την έκανε με την εταιρεία Lucky Seven και τον κ. Λεωνίδου, το μέτοχο που αντιπροσώπευε την εταιρεία. Η εταιρεία ανέλαβε να πληρώσει τα έξοδα για το διαχωρισμό και έκδοση αυτοτελών τίτλων. Δεν συμφώνησε η μεταβίβαση να γίνει, εφόσον η Μ.Υ.1 κατέβαλλε Λ.Κ.20,146,05 ως φόρους. Συμφώνησε ότι όλα τα έξοδα θα ήταν της εταιρείας. Δεν συμφώνησε ποτέ ότι θα πλήρωναν οι ενάγοντες το πιο πάνω ποσό το οποίο θα τους επέστρεφε. Το τεκμήριο 5 δεν ισχύει. Η αντιπαροχή έχει ακυρωθεί γιατί η εταιρεία έπρεπε μετά τη μεταβίβαση να την ξανακαταχωρίσει. Η εταιρεία την ειδοποίησε να πάει στο φόρο για να υπογράψει το Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι υπέγραψε το Τεκμήριο 13 συμπληρωμένο. Δεν πήγε στο Φόρο με το Μ.Ε.
- Την πήρε τηλέφωνο για να πάει να υπογράψει. Σε ερώτηση αν δέχτηκε ο Φόρος τρίτο άτομο για να επιβάλει στην ίδια φόρο, απάντησε ότι με το Τεκμήριο 5 είχε το δικαίωμα να «γεμίσει τις φόρμες». Σε ερώτηση γιατί δεν είπε στους μάρτυρες του Φόρου ότι ποτέ δεν πήγε στα γραφεία τους, απάντησε «τι ήθελες να πω στο Φόρο;». Σε ερώτηση γιατί δεν ανέφερε στο Φόρο ότι λανθασμένα της επιβλήθηκε, απάντησε «εγώ προσήλθα στα γραφεία για να υπογράψω τη φόρμα που μου έδωσε η εταιρεία». Σε ερώτηση ότι συμφώνησε στην επιβολή της φορολογίας επειδή θα την πλήρωνε η εταιρεία, απάντησε θετικά. Όταν υπέγραφε το Τεκμήριο 13 πίστευε ότι θα πλήρωνε η εταιρεία. Δέχθηκε ότι μέρος του ακινήτου, το 25% είναι ακόμη πάνω της. Η αντιπαροχή δεν τηρήθηκε και δεν πήρε τίτλους. Το έργο είναι ημιτελές ακόμη ενώ έπρεπε να τελειώσει το
- Αρνήθηκε ότι έκανε συμφωνία να πληρώσει το φόρο ο Μ.Ε.
- Η ίδια «πήγαινε με βάση τη συμφωνία». Δεν υπάρχει κάτι που συμφώνησε. Σε υποβολή ότι τόσο σύμφωνα με τη συμφωνία όσο και με τη νομοθεσία η ίδια πρέπει να πληρώσει το φόρο, απάντησε ότι η παράγραφος 1 αφορά το φόρο του Δημαρχείου και αποχετευτικά. Σε υποβολή ότι η θέση της στην Έκθεση Υπεράσπισής της δεν συνάδει με τη θέση της στο Δικαστήριο, ότι η εταιρεία είχε υποχρέωση να καταβάλει το φόρο, απάντησε ότι όταν βγουν οι τίτλοι ιδιοκτησίας θα πληρώσει, αν πρέπει, ευχαρίστως. Αρνήθηκε υποβολή ότι η συμφωνία αντιπαροχής ουδέποτε ακυρώθηκε. Ο Μ.Υ.2 ήταν ο Ανδρέας Τζιωρτζής, Πρωτοκολλητής του Αστικού Τμήματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Κατέθεσε το Τεκμήριο
- Μετά το τέλος της μαρτυρίας, οι δύο πλευρές αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου κριθεί αναγκαίο. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και έχοντας εξετάσει τη μαρτυρία τους καταλήγω στα πιο κάτω: Ο Μ.Ε.1 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σταθερή και σαφής και στην ουσία της παρέμεινε αναντίλεκτη. Τονίζω ότι η θέση της εναγομένης στην Έκθεση Υπεράσπισής της ότι ανέφερε στους ενάγοντες ότι θα κατέβαλλε η ίδια στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων το ποσό που αντιστοιχούσε στο δικό της μερίδιο δεν υποβλήθηκε στο Μ.Ε.
- Η δε υποβολή προς το Μ.Ε.1 ότι η εταιρεία είχε συμφωνήσει με την εναγομένη να πληρώσει το φόρο ο Μ.Ε.1 δεν συνάδει με τη δικογραφημένη θέση της Υπεράσπισης. Χρήζει, περαιτέρω, αναφοράς το γεγονός ότι η θέση του Μ.Ε.1 ότι συναντήθηκαν στα γραφεία του Φόρου με την εναγομένη δεν αμφισβητήθηκε. Ούτε και η πληρωμή του φόρο από τον ίδιο και τη γυναίκα του προσωπικά. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Η Μ.Ε.2 δεν μου έκανε κακή εντύπωση. Διερωτούμαι όμως, γιατί κλήθηκε αφού τίποτε δεν πρόσθεσε στην υπόθεση των εναγόντων. Οι Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4 που έκαναν καλή εντύπωση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους, η οποία εξάλλου δεν αμφισβητήθηκε. Τονίζω, ειδικότερα, ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.3 ότι η εναγομένη διέθεσε τα 303/1320 μερίδια της με βάση το Τεκμήριο 5 και ότι γι' αυτό φορολογήθηκε Λ.Κ.20.136,05 δεν αμφισβητήθηκε. Ούτε και η θέση του ότι η καταβολή φόρου κεφαλαιουχικών κερδών αποτελεί ευθύνη του διαθέτη αμφισβητήθηκε. Από την άλλη, η εναγομένη δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της ήταν ασαφής, αντιφατική και στερείτο πειστικότητας. Οφείλω καταρχήν να σημειώσω ότι η μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο όχι μόνο δεν συνάδει με τη δικογραφημένη Υπεράσπισή της, αλλά αντικρούει την τελευταία, αφού η εναγομένη πρόβαλε ενόρκως τη θέση ότι η εταιρεία θα πλήρωνε τη φορολογία, ενώ στην Υπεράσπισή της αποτέλεσε ισχυρισμό της πως η ίδια θα την πλήρωνε. Στο βαθμό δε που η θέση της ότι οφείλει η εταιρεία να πληρώσει το φόρο, βασίζεται στη συμφωνία, Τεκμήριο 5, αναφέρω ότι δεν θεωρώ ότι από τη συμφωνία προκύπτει τέτοια υποχρέωση. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα της παραγράφου 1 του Τεκμηρίου 5 που αντικρούει τη θέση της Μ.Υ.
- «Επίσης καθίσταται σαφές ότι οποιαδήποτε ήδη γεννηθείσα και/ή υφισταμένη υποχρέωση καταβολής οιουδήποτε φόρου, δικαιωμάτων αποχέτευσης, ή οιωνδήποτε άλλων εξόδων επιβαρύνσεων κάθε φύσης προς οποιανδήποτε Κυβερνητική, Δημόσια ή άλλη Αρχή, σε σχέση προς το εν λόγω κτήμα θα εξακολουθήσει να βαρύνει εξ ολοκλήρου τον Ιδιοκτήτη ενώ οποιαδήποτε τέτοια υποχρέωση ήθελε γεννηθεί από την ημερομηνία μεταβίβασης του εν λόγω οικοπέδου και μετέπειτα θα επιβαρύνει εξ ολοκλήρου την Εταιρεία». Προσθέτω ότι ούτε η παράγραφος 15 του Τεκμηρίου 5 βοηθά την εναγομένη, αφού είναι σαφές ότι αυτή αναφέρεται σε δικαιώματα και όχι φόρους. Και κάτι άλλο. Η θέση της ότι η συμφωνία, Τεκμήριο 5, έχει ακυρωθεί, παρέμεινε μετέωρη, αφού δεν συνδέθηκε με την υπόθεση ή την Υπεράσπισή της καθ' οιονδήποτε τρόπο. Χωρίς κανένα ενδοιασμό, απορρίπτω τη μαρτυρία της. Ο Μ.Υ.2 ήταν μάρτυρας τυπικός. Οφείλω εδώ να σημειώσω ότι το Τεκμήριο 15 που κατέθεσε δεν έχει συνδεθεί με την οποιαδήποτε θέση της Υπεράσπισης. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 28.7.2003 η εταιρεία Lucky Seven (Ktimatiki) Ltd (η εταιρεία), της οποίας ο Μ.Ε.1 είναι διευθυντής, συμφώνησε με την εναγομένη, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια του μεριδίου 101/303 (το ακίνητο) στο Στρόβολο, όπως η εταιρεία ανεγείρει οικοδομές στο πιο πάνω ακίνητο, βάσει αντιπαροχής. Η σχετική συμφωνία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Για να γίνει εφικτή η μεταβίβαση, η εναγομένη έπρεπε να καταβάλει Λ.Κ.20.146,05 ως κεφαλαιουχικό φόρο στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Επειδή η εναγομένη είχε αναφέρει στο Μ.Ε.1, μετά από συνάντηση που είχαν στο γραφείο του Φόρου Εισοδήματος, ότι δεν ήταν σε θέση να πληρώσει το πιο πάνω ποσό, συμφώνησε με το Μ.Ε.1 όπως ο τελευταίος καταβάλει το φόρο για το πιο πάνω ακίνητο, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να επιστρέψει το ποσό μέχρι 30.4.
- Οι ενάγοντες κατέβαλαν το ποσό Λ.Κ.20.146,05 στο Φόρο Εισοδήματος, σε μετρητά, ποσό που αντιστοιχούσε στο 303/1320 μερίδιο του ακινήτου της εναγομένης, σύμφωνα με τη συμφωνία, Τεκμήριο
- Η εναγομένη αμελεί να επιστρέψει, μέχρι σήμερα, το πιο πάνω ποσό. Κατά συνέπεια, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης για €34.421,54 (το αντίστοιχο των Λ.Κ.20.146,05) πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο