Ανδρέα Γιάγκου ν. Μαίρης Πανταζή, Αρ. Αγωγής: 955/08, 19 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A320 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 955/08 Μεταξύ: Ανδρέα Γιάγκου Ενάγοντος και Μαίρης Πανταζή Εναγομένης ________________ Αίτηση Παραμερισμού ημερ. 28.1.2011 19 Ιουλίου,
- Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη- Αιτήτρια: κ. Μ. Χάσικος. Για τον Ενάγοντα- Καθ' ου η αίτηση: κ. Χρ. Κουνιάς για Γιώργος Γιάγκου και Σία. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση, η εναγόμενη (εφεξής η αιτήτρια) επιδιώκει τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον της στις 14.6.2010 με την οποία διατάχθηκε να καταβάλει στον ενάγοντα (εφεξής ο καθ΄ου η αίτηση) ποσό €13.098,14 σεντ πλέον τόκους και έξοδα. Η Aίτηση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.33 Θ.5, Δ.48 Θ.1-3 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων πλαισιώνεται από ένορκη δήλωση της ίδιας της αιτήτριας κας Μαίρης Πανταζή. Η κα Πανταζή μέσα από μια πολυσέλιδη ένορκη δήλωση ισχυρίζεται ότι ανέθεσε εξ αρχής την υπεράσπιση της σε δικηγόρο και συγκεκριμένα την κα Αλεξία Προδρόμου-Ζούκα. Η δικηγόρος καταχώρησε σχετικό σημείωμα εμφάνισης και Έκθεση Yπεράσπισης, αλλά στη συνέχεια εξαφανίστηκε με αποτέλεσμα να την αφήσει κατ΄ ουσία ανυπεράσπιστη και να εκδοθεί εναντίον της απόφαση. Εν πάση περιπτώσει ουδέποτε ειδοποιήθηκε για την ημερομηνία ακρόασης 16.12.2009 και τις συνακόλουθες ημερομηνίες κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο καθ΄ ου η αίτηση γνώριζε πλήρως τα στοιχεία και τη διεύθυνση όπου διέμενε. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί το συνταγματικό της δικαίωμα να εκπροσωπηθεί και να υπερασπιστεί στη δικαστική διαδικασία. Επί του ζητήματος αυτού διατείνεται ότι διαθέτει πολύ καλή υπεράσπιση επί της ουσίας αφού κανένα απολύτως ποσό δεν οφείλει στον καθ΄ου η αίτηση. Κάθε οφειλή προς αυτόν, με πειστήρια και στοιχεία, εξοφλήθηκε πλήρως προ της καταχώρησης της αγωγής. Ο καθ΄ ου η αίτηση αντέδρασε και με Ειδοποίηση Περί Προθέσεως Ενστάσεως (εφεξής η Ένσταση) που καταχωρήθηκε στις 10.3.2011, ζητά, παραθέτοντας πλειάδα λόγων ένστασης, την απόρριψη της Αίτησης ως αβάσιμης και ανεδαφικής. Η Ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 θ.5 και 13, Δ.48 Θ1-4 και 9(h), στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4, 5, 6, 7, και 9 και επί των γενικών και/ή συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του καθ΄ου η αίτηση Ανδρέα Γιάγκου, στην οποία επαναλαμβάνει κατ΄ ουσία τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης, υπεραμυνόμενος συνάμα της ορθότητας και νομιμότητας της εκδοθείσας απόφασης. Κατά την ακροαματική διαδικασία αμφότεροι οι ενόρκως δηλούντες κλήθηκαν και υποβλήθηκαν σε αντεξέταση σε σχέση με επιμέρους πτυχές των ενόρκων δηλώσεων τους. Αναφορές και σχόλια επί της μαρτυρίας τους θα γίνει σε κατοπινό στάδιο μόνο όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Τέλος δόθηκε ο λόγος και στους δικηγόρος να αγορεύσουν. Αμφότεροι ετοίμασαν, υιοθέτησαν και κατάθεσαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τις οποίες πλαισίωσαν με περαιτέρω προφορική επιχειρηματολογία. Προτού προχωρήσω στη νομική ανάλυση και επίλυση της διαφοράς, θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω εν συντομία το χρονικό ιστορικό της υπόθεσης με αναδρομή στους σημαντικότερους σταθμούς της όλης διαδικασίας. Το κλητήριο ένταλμα λοιπόν καταχωρήθηκε στις 26.2.
- Σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε από την κα Ζούκα στις 7.3.
- Υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 21.3.
- Απάντηση καταχωρήθηκε στις 2.7.
- Μετά από παρέμβαση του πρωτοκολλητείου, καταχωρήθηκε αίτηση ορισμού και η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 30.3.2009 και στη συνέχεια στις 5.5.
- Από το πρακτικό του Δικαστηρίου προκύπτει ξεκάθαρα ότι κατά την ημερομηνία αυτή εμφανίστηκε τόσο ο κ. Κουνιάς δικηγόρος του καθ'ου η αίτηση όσο και η κα Ζούκα δικηγόρος της αιτήτριας. Η υπόθεση παρουσία και των δύο συνηγόρων ορίστηκε ξανά για οδηγίες στις 20.5.
- Εκείνη την ημέρα εμφανίστηκε μόνο ο κ. Κουνιάς ο οποίος ζήτησε όπως η υπόθεση οριστεί για ακρόαση. Ορίστηκε για ακρόαση στις 16.12.2009 και το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως η δικηγόρος της αιτήτριας ειδοποιηθεί από το πρωτοκολλητείο. Πράγματι, προκύπτει ότι γραπτή ειδοποίηση, η οποία βρίσκεται κατατεθειμένη στο φάκελο, τοποθετήθηκε την επόμενη κιόλας ημέρα 21.5.2009, στην δικαστική θυρίδα
(75)της κας Ζούκα. Παρόλα ταύτα στις 16.12.2009 εμφανίστηκε και πάλι μόνο ο κ. Κουνιάς. Παρουσία του κ. Κουνιά η υπόθεση αναβλήθηκε ελλείψει χρόνου και επαναορίστηκε στις 10.6.
- Έπειτα ορίστηκε για απόδειξη την επαύριον 11.6.2010 και κατόπιν προσκόμισης ικανοποιητικής μαρτυρίας εκδόθηκε η επίμαχη απόφαση στις 14.6.
- Οι διαδικασίες εναντίον της αιτήτριας δεν τελειώνουν εκεί. Στις 28.9.2010 καταχωρήθηκε ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον της. Στις 6.10.2010 η αιτήτρια προσωπικά, προβαίνει σε έρευνα του παρόντος φακέλου. Το πιστοποιητικό ερεύνης βρίσκεται κατατεθειμένο στον φάκελο της υπόθεσης. Την επόμενη της έρευνας, δηλαδή στις 7.10.2010 η αιτήτρια δια των νυν δικηγόρων της καταχωρεί αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης. Στις 17.1.2011 στα πλαίσια και της παρούσας υπόθεσης, διορίζονται επίσημα ως νέοι δικηγόροι οι νυν δικηγόροι και τέλος στις 28.1.2011 καταχωρείται η παρούσα αίτηση παραμερισμού της απόφασης. Η απόφαση στην παρούσα υπόθεση εκδόθηκε δυνάμει της Διαταγής 33, θ.3 η οποία δεν αναφέρεται καν στη νομική βάση της Αίτησης. Η Διαταγή αυτή διαλαμβάνει ως ακολούθως: «
- If on the day fixed for trial the plaintiff appears when the trial is called on but the defendant does not, then upon proof being given of the defendant having been given notice of such day, the plaintiff may prove his claim, so far as the burden of proof lies upon him and judgment may be given accordingly». Τα παράπονα της αιτήτριας για ελλιπή και/ή καθόλου ενημέρωση ξεκινούν από το στάδιο της ανταλλαγής δικογράφων αφού, μεταξύ άλλων, διαμαρτύρεται ότι στην Απάντηση αναγράφεται λανθασμένη η διεύθυνση του γραφείου της δικηγόρου της. Έχω την έντονη άποψη ότι αφ' ης στιγμής η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες και εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι δικηγόροι και των δύο πλευρών, το τι προηγήθηκε στο στάδιο της ανταλλαγής των δικογράφων, είναι παντελώς άσχετο και ουδόλως δύναται να επηρεάσει την παρούσα διαδικασία. Είναι προφανές ότι η δικηγόρος και εκπρόσωπος της αιτήτριας ήταν πλήρως ενήμερη των τεκταινομένων εξ ου και εμφανίστηκε κανονικά στο Δικαστήριο τουλάχιστον στις 5.5.2009 (μάλλον και στις 30.3.2009) όταν έγινε η αίτηση ορισμού. Εκείνο το οποίο συνέβηκε είναι ότι το ενδιαφέρον της δικηγόρου, για τους όποιους δικούς της λόγους, ατόνισε στην πορεία και δεν ξανά εμφανίστηκε στην υπόθεση. Η ειδοποίηση που τοποθετήθηκε στη θυρίδα της δικηγόρου από το πρωτοκολλητείο στις 21.5.2009 για τη δικάσιμο της 16.12.2009 ήταν υπέρ του δεόντως ικανοποιητική. Το πρωτοκολλητείο, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση αντικατοπτρίζει το ίδιο το Δικαστήριο, δεν έχει καμία απολύτως θεσμική ή άλλη υποχρέωση "να τρέχει ξοπίσω" τον όποιο διάδικο ή δικηγόρο. Αφ' ης στιγμής η υπόθεση, κατόπιν της ενδεδειγμένης ειδοποίησης, ορίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και εμφανίστηκαν κανονικά οι δικηγόροι, ήταν δική τους αποκλειστική ευθύνη και υποχρέωση να παρακολουθούν την εξέλιξη και να εμφανίζονται στις μετέπειτα ημερομηνίες. Με κάθε εκτίμηση, αλλά αλλοίμονο αν οι δικαστικές διαδικασίες καθίσταντο δέσμιες των διαθέσεων των όποιων διαδίκων ή δικηγόρων. Θα παρέλυε κυριολεκτικά το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης, αν κάθε φορά που κάποιος διάδικος ή δικηγόρος επέλεγε να μην εμφανιστεί σε μια διαδικασία, το Δικαστήριο να ήταν υπόχρεο να τον αναζητήσει και να τον ειδοποιήσει προσωπικά για την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης. Αν η αιτήτρια αισθάνεται δυσαρεστημένη από τον χειρισμό της υπόθεσης από την προηγούμενη της δικηγόρο, μπορεί να αναζητήσει θεραπεία για ενδεχόμενη επαγγελματική αμέλεια, όχι όμως να προβάλλει την όποια αμέλεια της δικηγόρου για να παρελκύσει την πορεία απονομής της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Ibrahim v. Piller Enterprises Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ 1243 τονίστηκε ότι αυτό που εξετάζεται από το Δικαστήριο για να διαπιστώσει εάν έχουν κατοχυρωθεί τα δικαιώματα του διαδίκου με βάση το άρθρο 30.3 του Συντάγματος είναι κατά πόσο, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις συνθήκες και γεγονότα, το Δικαστήριο παρείχε λογική ευκαιρία στο διάδικο να θέσει την υπόθεση του. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτή η ευκαιρία έχει παρασχεθεί και με το παραπάνω. Κοντολογίς θεωρώ ότι είναι πλήρως αδικαιολόγητα τα παράπονα της αιτήτριας σε σχέση με την ειδοποίηση της για τα τεκταινόμενα της διαδικασίας. Ορθώς και νομότυπα προχώρησε η διαδικασία στις 16.12.2009 και μετέπειτα και ορθώς και νομότυπα εκδόθηκε η απόφαση εναντίον της στις 14.6.
- Αυτή η κατάληξη οδηγεί και σε ένα άλλο αναπόδραστο συμπέρασμα άρρηκτα συνυφασμένο με την ουσία της παρούσας Αίτησης. Η Αίτηση έχει ως κύριο νομικό υπόβαθρο τη Διαταγή 33, θ.5 η οποία προβλέπει τα εξής:
- Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial». Στην προκειμένη περίπτωση η ημερομηνία της δίκης (trial) για σκοπούς της παρούσας διάταξης είναι η 10.6.2010 (βλ. Ann-Clair Developments Ltd v. Κυριακίδου
(1999)1(A) A.A.Δ. 537). Συνεπώς, ως σωστά επισήμανε ο κ. Κουνιάς, η Αίτηση που καταχωρήθηκε στις 28.1.2011 είναι εκπρόθεσμη. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ότι δεν μπορούσε να παρακαμφθεί το γεγονός ότι η αίτηση ήταν εκπρόθεσμη και να θεραπευθεί με βάση τη Διαταγή 64, αν και εκεί ελάχιστος χρόνος είχε παρέλθει από τη εκπνοή των 15 ημερών. Πόσο μάλλον εδώ που δεν γίνεται καν επίκληση της Διαταγής 64 και η παραβίαση της χρονικής προθεσμίας που τάσσει ο θεσμός είναι τεράστια (7 και πλέον μήνες). Ακόμα όμως και αν δεν ίσχυαν τα όσα υπέδειξα πιο πάνω, η Αίτηση πάλι δεν θα πετύχαινε καθ' ότι η αιτήτρια με την μέχρι πρότινος συμπεριφορά της, περιφρόνησε την όλη δικαστική διαδικασία, γεγονός που ως γνωστό, θέτει τροχοπέδη στις όποιες βλέψεις για παραμερισμό δικαστικής απόφασης (βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 941, Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου), Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.α, Πολιτική Έφεση 10552 ημερ.11.4.2000, Γιωργαλλίδης v. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 1101 και Πεγιώτης ν. Κωμοδρόμου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1601). Συγκεκριμένα, ως η ίδια η αιτήτρια ανέφερε, η τελευταία φορά που είδε τη δικηγόρο της ήταν στις 14.3.2008 όταν της έδωσε κάποια χρήματα για να εξοφλήσει άλλη υπόθεση (στην συνέχεια είπε ότι είναι στον αντίδικο δικηγόρο που τα έδωσε). Έκτοτε και ενώ τώρα κόπτεται και διαμαρτύρεται για την τροπή που πήρε η υπόθεση, δεν προέβη σε καμία απολύτως ενέργεια μέσω του Δικαστηρίου ή άλλου δικηγόρου, παρά μόνο όταν στις 6.10.2010, μετά από δυόμιση και πλέον χρόνια δηλαδή, προέβη σε έρευνα του φακέλου της υπόθεσης. Κι αυτό αφού προηγήθηκε η καταχώρηση της ειδοποίησης πτώχευσης στις 28.9.
- Οι δικαιολογίες ότι έψαχνε και δεν έβρισκε τη δικηγόρο της ουδόλως πείθουν. 'Όφειλε, ως πράττει τώρα, να λάμβανε προ πολλού δραστικά μέτρα για διαφύλαξη των δικαιωμάτων της. Ακόμα όμως κι όταν προέβη στην έρευνα του φακέλου και διαπίστωσε το τι είχε συμβεί, πράγμα που έτσι κι αλλιώς έμαθε από την ειδοποίηση πτώχευσης, πάλι δεν καταχώρησε την παρούσα Αίτηση. Καταχώρησε απλώς αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης. Την παρούσα Αίτηση που είναι η πλέον ουσιαστική, την καταχώρησε μετά πάροδο τρεισήμισι και πλέον μηνών, στις 28.1.
- Η ασθένεια του δικηγόρου της που προβλήθηκε δεν αποτελεί δικαιολογία αφού αφενός με τον ίδιο τρόπο που καταχωρήθηκε η αίτηση παραμερισμού στην ειδοποίηση πτώχευσης θα μπορούσε να καταχωρηθεί και η παρούσα Αίτηση και αφετέρου ενόψει της δραστικής τροπής που πήραν τα πράγματα, άλλος δικηγόρος του γραφείου θα έπρεπε να αναλάμβανε το σημαντικό έργο της έγκαιρης καταχώρησης της Αίτησης. Τέλος θα πρέπει να επισημάνω ότι η αιτήτρια δεν με έπεισε ούτε καν για το εύλογο της υπεράσπισης της. Δεν θα ενδιατρίψω επί των θέσεων που προέβαλε ούτε επί των αντιφάσεων στις οποίες υπέπεσε, οι οποίες ως σωστά επισήμανε και ο κ. Κουνιάς, ήταν πολλές και ουσιαστικές, θα υποδείξω απλώς το εξής: Άλλα αναφέρει στην παρούσα Αίτηση παραμερισμού, άλλα στην καταχωρηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης και άλλα στην αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Το γεγονός τούτο ευθαρσώς αναγνωρίστηκε από τον κ. Χάσικο και όταν "αναγκάστηκε" κατά την αντεξέταση και από την ίδια την αιτήτρια. Η θέση ότι υπάρχει δυνητικά το δικαίωμα τροποποίησης της Υπεράσπισης και της άλλης αίτησης παραμερισμού ουδόλως περισώζει τα πράγματα. Υπό τις περιστάσεις η προβολή διαφορετικών θέσεων σε διαφορετικά στάδια και διαδικασίες αλλά επί του ιδίου ακριβώς ζητήματος, δεν μπορεί παρά να εκληφθεί ως ένδειξη ευκαιριακής αναδίπλωσης και έλλειψης συγκρότησης, σοβαρότητας και γνησιότητας στα όσα ισχυρίζεται η αιτήτρια. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Αίτηση είναι ολωσδιόλου αβάσιμη και ως τέτοια απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας όπως θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .............................. Στ. Σταύρου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο