Δήμητρας Χρίστου Ανδρονίκου ν. Λάουρας Νταντίδου, Αρ. Αγωγής: 1917/06, 20 Ιουλίου, 2011

Δήμητρας Χρίστου Ανδρονίκου ν. Λάουρας Νταντίδου, Αρ. Αγωγής: 1917/06, 20 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A321 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 30.6.2006 Αρ. Αγωγής: 1917/06 Μεταξύ: Δήμητρας Χρίστου Ανδρονίκου, ως διαχειρίστριας της κληρονομικής περιουσίας του αποβιώσαντος Χρίστου Ιωάννου, άλλως Χρίστου Ιωάννου Ανδρονίκου Ενάγουσας και Λάουρας Νταντίδου Εναγομένης Ημερομηνία: 20 Ιουλίου,

1. Για την Ενάγουσα: κ. Χρ. Κληρίδης Για την Εναγόμενη: κ. Ε. Χατζηευτυχίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση, η Ενάγουσα αξιοί εναντίον της Εναγομένης ποσό Λ.Κ.17.500,00 ως υπόλοιπο συμφωνηθείσας τιμής πώλησης επιχείρησης. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαιτήσεως, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι είναι η διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Χρίστου Ιωάννου Ανδρονίκου, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτης περιπτέρου στην οδό Στασίνου στην Λευκωσία. Είναι η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι δύο περίπου μήνες προ του θανάτου του, την 22.9.2005 ο αποβιώσαντας συμφώνησε με την Εναγόμενη όπως αυτή αγοράσει την επιχείρηση μαζί με τις εγκαταστάσεις και αποθέματα έναντι του ποσού των Λ.Κ.22.500,
2. Η Εναγόμενη κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.5.000,00 αλλά μετά τον θάνατο του κ. Ανδρονίκου αρνείται να καταβάλει το υπόλοιπο. Η Εναγόμενη με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της αρνείται την απαίτηση της Ενάγουσας. Είναι η δική της δικογραφημένη θέση ότι η συμφωνία μεταξύ της ιδίας και του αποβιώσαντα ήταν όπως αυτή αγοράσει τον εξοπλισμό για ποσό Λ.Κ.9.840,55 και τα αποθέματα έναντι ποσού Λ.Κ.5.0000,00, ήτοι για συνολικό ποσό Λ.Κ. 15.000,
3. Ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στον αποβιώσαντα το ποσό των Λ.Κ.5.000,00 πλέον ποσό Λ.Κ.12.000,00 την 1.10.2005, το οποίο αντιπροσώπευε το υπόλοιπο της τιμής πώλησης της επιχείρησης, πλέον Λ.Κ.2.000,00 υπό την προϋπόθεση ότι ο αποβιώσαντας θα της εξασφάλιζε εφημερίδες από τις εταιρείες Κρόνος και Hellenic χωρίς την εξασφάλιση εγγύησης, ή σε αντίθετη περίπτωση αυτός θα κατέθετε το ποσό αυτό ως εγγύηση στις προαναφερόμενες εταιρείες. Το ποσό αυτό ανταπαιτεί, μαζί με ποσό Λ.Κ.1.611,94 τα οποία ισχυρίζεται ότι ο αποβιώσαντας δεν κατέβαλε στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις από Οκτώβριο 2004 για την εργασία της ως υπάλληλος του. Η Ενάγουσα καταχώρησε την 29.1.2007 τροποποιημένη Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης που περιέχονται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της και εμμένει στους ισχυρισμούς της που περιέχονται στην Έκθεση Απαιτήσεως, προσθέτει δε ότι όλες οι άδειες και λογαριασμοί του καταστήματος μέχρι και τον θάνατο του αποβιώσαντα εξακολουθούσαν να παραμένουν στο όνομα αυτού προς ασφάλειαν του, ένεκα του ότι δεν είχε ακόμη ξοφληθεί το τίμημα. Παρατίθενται επίσης ισχυρισμοί για θέματα που έλαβαν χώρα μετά τον θάνατο του κ. Ανδρονίκου μεταξύ των κληρονόμων αυτού και της Εναγόμενης. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας μαρτυρία έδωσε η ίδια, ο κ. Λουκάς Ωραιόπουλος και η κα Κωνσταντίνα Ρουθ Ανδρονίκου, ενώ εκ μέρους της Εναγόμενης μαρτυρία έδωσε η ίδια και ο κ. Ηλίας Θεμιστοκλέους. Η Ενάγουσα ανέφερε ότι είναι η διαχειρίστρια της περιουσίας του πατέρα της Χρίστου Ιωάννου Ανδρονίκου, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης και διαχειριστής επιχείρησης περιπτέρου στην οδό Στασίνου 34 στην Λευκωσία. Η Εναγόμενη ήταν υπάλληλος του πατέρα της, και ήθελε να αγοράσει το περίπτερο. Την 22.9.2005 ο αποβιώσαντας και η Εναγόμενη συμφώνησαν όπως ο κ. Ανδρονίκου πουλήσει στην Εναγόμενη την επιχείρηση περιπτέρου με τις σχετικές εγκαταστάσεις και αποθέματα έναντι ποσού Λ.Κ.22.500,00, που αποτελείτο από ποσό Λ.Κ.5.000,00 αέρα, Λ.Κ.10.000,00 εξοπλισμό και Λ.Κ.7.500,00 στοκ εμπορευμάτων. Όπως ανέφερε η Μ.Ε.1, το ποσό της πώλησης θα ήταν μεταβλητέο ανάλογα με την απογραφή του στοκ που έγινε την 1.10.2005, και την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 5Α. Η Εναγόμενη κατέβαλε στον αποβιώσαντα το ποσό των Λ.Κ.5.000,00 και τα υπόλοιπα χρήματα ανέλαβε να ξοφλήσει μόλις λάμβανε δάνειο. Ο κ. Ανδρονίκου απεβίωσε την 25.11.2005, και, όπως ισχυρίστηκε η Μ.Ε.1, μέχρι και τον θάνατο του το ενοικιαστήριο συμβόλαιο, τα ασφαλιστήρια, οι λογαριασμοί, οι άδειες λειτουργίας και το Φ.Π.Α βρισκόντουσαν ακόμη στο όνομα του. Από την 1.10.2005 η Εναγόμενη διαχειρίζετο το περίπτερο υπό την εποπτεία του πατέρα της, ο οποίος και θα της το μεταβίβαζε μόλις ξοφλούσε το τίμημα. Την 26.11.2005 η Μ.Ε.1 ήρθε Κύπρο μαζί με την μητέρα της για να παραστούν στην κηδεία του πατέρα της, και έμαθαν ότι η Εναγόμενη ανησυχούσε ότι αυτοί δεν θα αναγνώριζαν την συμφωνία. Αυτοί την καθησύχασαν, και η σύζυγος του αποβιώσαντα μαζί με τον Μ.Ε.2 συναντήθηκαν με την Εναγόμενη, η οποία αναγνώρισε ότι όφειλε ακόμη Λ.Κ.17.500,00 και τους διαβεβαίωσε ότι θα τα καταβάλει όταν πάρει δάνειο. Αργότερα, όμως, η Εναγόμενη άρχισε να αλλάζει συμπεριφορά, και μέχρι σήμερα δεν έχει καταβάλει το οφειλόμενο ποσό. Ο κ. Λουκάς Ωραιόπουλος ανέφερε ότι είναι παντρεμένος με την θυγατέρα του αποβιώσαντα, και ήρθε στην Κύπρο την 26.11.2005 για την κηδεία του πεθερού του. Την 27.11.2005 πήγε μαζί με την πεθερά του στο περίπτερο για να διαβεβαιώσουν την Εναγόμενη ότι σκόπευαν να τιμήσουν την συμφωνία που είχε ο αποβιώσαντας μαζί της. Κατά την συνάντηση αυτή η Εναγόμενη δεν ανέφερε οτιδήποτε για την ύπαρξη κάποιας απαίτησης εκ μέρους της, αλλά αντίθετα είπε ότι ήθελε να της παρασχεθεί λίγος χρόνος μέχρι την 2.12.2005 ώστε να πληρώσει το υπόλοιπο. Δύο με τρεις βδομάδες μετά ο ίδιος της τηλεφώνησε για να μάθει πότε θα πλήρωνε και αυτή του είπε ότι ακόμη δεν είχε τα χρήματα. Τον Ιανουάριο 2006, όμως, η Μ.Ε.1 του ανέφερε ότι η Εναγόμενη είχε αλλάξει στάση και δεν αναγνώριζε το χρέος της. Ξαναεπικοινώνησε με την Εναγόμενη, αλλά χωρίς αποτέλεσμα, και έκτοτε δεν είχε καμία επικοινωνία. Η κα Κωνσταντίνα Ρουθ Ανδρονίκου ανέφερε ότι είναι η σύζυγος του αποβιώσαντα, με τον οποίο διέμενε στην Αθήνα από το 1983 μέχρι και το 2003 που αυτός επέστρεψε στην Κύπρο εις αναζήτηση εργασίας. Κατέστη ιδιοκτήτης και διαχειριστής δύο περιπτέρων στην Λευκωσία, στο ένα εκ των οποίων εργαζόταν η Εναγόμενη. Ο σύζυγος της την πληροφόρησε σε κάποιο στάδιο ότι αποφάσισε να πουλήσει το περίπτερο στην Εναγόμενη. Της είπε ότι συμφώνησαν με την Εναγόμενη για καταβολή ποσού Λ.Κ.5.000,00 ως αέρα, Λ.Κ.10.000,00 ως εξοπλισμό και, μετά από την απογραφή που έγινε την 1.10.2005, Λ.Κ.7.500,00 ως στοκ, ήτοι για συνολικό ποσό Λ.Κ.22.500,
4. Η Εναγόμενη του κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.5.000,00 για τον αέρα. Μέχρι και πριν τον θάνατο του ο κ. Ανδρονίκου ανέμενε την εξόφληση από την Εναγόμενη για να της μεταβιβάσει, ενώ την 24.11.2005 ο αποβιώσαντας την πληροφόρησε ότι η Εναγόμενη δεν είχε ακόμη πληρώσει. Την 27.11.2005 η Μ.Ε.3 μετέβη στο περίπτερο μαζί με τον Μ.Ε.2 και είπε στην Εναγόμενη ότι θα τιμούσε την συμφωνία, και η Εναγόμενη τους πληροφόρησε ότι περίμενε ακόμη την έγκριση δανείου. Σε άλλη επίσκεψη η Εναγόμενη της είπε «τόσο καιρό σε περιμένω, τώρα να περιμένεις εσύ». Αργότερα έμαθε από την θυγατέρα και τον γαμπρό της ότι η Εναγόμενη δεν προτίθετο να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Η κα Λάουρα Νταντίδου ανέφερε ότι υπήρξε υπάλληλος του αποβιώσαντα στο περίπτερο του στην οδό Στασίνου. Τον Αύγουστο 2005 λόγω του ότι η δουλειά δεν πήγαινε καλά, ο Ενάγοντας αποφάσισε να το κλείσει, και η ίδια αποφάσισε να το αγοράσει. Μετά από διαπραγματεύσεις κατέληξαν στο ποσό των Λ.Κ.15.000,00 στο οποίο περιλαμβάνονταν τα μηχανήματα και το στοκ. Κατά την καταγραφή των αποθεμάτων διαπιστώθηκε ότι αυτό ανερχόταν σε Λ.Κ.6.500,00 εκ των οποίων παρέλαβε στοκ αξίας Λ.Κ.1.500,00 ο αποβιώσαντας. Ήταν η θέση της Εναγόμενης ότι η συμφωνία ήταν να πληρωθεί το ποσό των Λ.Κ.15.000,00 την 1.10.2005, και επιπρόσθετα κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.2.000,00 στον αποβιώσαντα για να της εξασφαλίσει τις άδειες από τον Κρόνο και την Hellenic για εφημερίδες, και ο αποβιώσαντας την διαβεβαίωνε ότι σε περίπτωση που δεν κατάφερνε να μην χρειαστεί να το βάλει ως εγγύηση θα της το επέστρεφε. Την 1.10.2005 παρέδωσε τα χρήματα στον αποβιώσαντα και παρέλαβε το περίπτερο. Η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι τους συγγενείς του αποβιώσαντα γνώρισε για πρώτη φορά στην κηδεία. Όσον αφορά στο ποσό των Λ.Κ.1.611,94 για τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, εν' όψει του ότι έμαθε ότι αυτό έχει πληρωθεί, απέσυρε την ανταπαίτηση της, την οποία και περιόρισε στο ποσό των Λ.Κ.2.000,
5. Ο κ. Ηλίας Θεμιστοκλέους ανέφερε ότι το 2005 εργαζόταν στα Γαλακτοκομεία Χαραλαμπίδη ως διανομέας γάλακτος. Την 1.10.2005 πήγε το απόγευμα στο περίπτερο για να πληρωθεί, και εκεί ο αποβιώσαντας του σύστησε την Εναγόμενη ως την νέα ιδιοκτήτρια. Είδε την Εναγόμενη που έδωσε στον αποβιώσαντα δύο φακέλους και ο κ. Ανδρονίκου της είπε «τώρα έχεις και μάρτυρα τον γαλατάρη ότι ξοφλήσαμε». Ο δε αποβιώσαντας του είχε πει πριν λίγες μέρες ότι πούλησε το κατάστημα έναντι Λ.Κ.15.000,
6. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η κα Δήμητρα Ανδρονίκου γενικά μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, και πιστεύω ότι προσπάθησε να είναι ειλικρινής στο Δικαστήριο. Παρέμεινε σταθερή και ήρεμη, και δεν κλονίστηκε παρά την εκτεταμένη αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο για την Εναγόμενη. Οι αντιφάσεις στις οποίες περιέπεσε όσον αφορά στην ύπαρξη ή μη διακυμάνσεων στις εισπράξεις του περιπτέρου, και το κατά πόσο υπήρχαν μέρες που οι εισπράξεις ήταν προς τα κάτω, δεν είναι τέτοιες που να επηρεάζουν την γενική εικόνα αξιοπιστίας που έδωσε η Μ.Ε.
7. Έπεισε ότι η οικογένεια είχε συχνή επικοινωνία με τον πατέρα της. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω όμως, επισημαίνω τα εξής, τα οποία και είναι ιδιαίτερα σημαντικά ως προς την κατάληξη της παρούσας αγωγής: Από την όλη μαρτυρία της Μ.Ε.1 θεωρώ ότι έχει αποδειχθεί ότι η συμφωνία πώλησης μεταξύ του αποβιώσαντα διελάμβανε την καταβολή ποσού Λ.Κ.5.000,00 ως αέρα, ποσού Λ.Κ.10.000,00 για τον εξοπλισμό, πλέον το ποσό που θα διαφαίνετο ότι υπήρχε ως απόθεμα εμπορευμάτων, μετά που θα ολοκληρώνετο η καταγραφή. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια είναι απαραίτητο να εξεταστεί κατά πόσο έχει αποδειχθεί το ύψος του στοκ που συμφωνήθηκε. Οι λογαριασμοί στους οποίους προέβη η Μ.Ε.1 έγιναν από σημειώσεις τις οποίες ανήβρε η ίδια μετά τον θάνατο του πατέρα της. Για παράδειγμα, τις τιμές στο Τεκμήριο 5Α τις έβαλε η ίδια, αφού βρήκε τιμολόγια αγοράς εμπορευμάτων σε ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή του πατέρα της. Σημειώνω δε ότι οι τιμές που έχουν τοποθετηθεί στο προαναφερόμενο Τεκμήριο, όπως αναγράφεται σε αυτό, είναι τιμές λιανικής πώλησης (retail price), οι οποίες δεν έχει καταδειχθεί ότι είναι οι τιμές στις οποίες είχε όντως συμφωνηθεί μεταξύ του αποβιώσαντα και της Εναγόμενης ότι θα πωλείτο το στοκ. Θεωρώ, συνεπώς, ότι η μαρτυρία που προσκόμισε η Ενάγουσα στο Δικαστήριο ως προς το κατά πόσο το στοκ ανέρχετο σε Λ.Κ. 7.500,00 δεν αρκεί για να αποδείξει την αξίωση αυτή, ειδικά αφού και το τιμολόγιο Τεκμήριο 5 φέρει ημερομηνία 31.1.2006, ήτοι μετά τον θάνατο του κ. Ανδρονίκου και ετοιμάστηκε από την ίδια την διαχειρίστρια. Επισημαίνω ότι η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας είναι η συμφωνία πώλησης του περιπτέρου έναντι συμφωνηθείσας τιμής Λ.Κ.22.500,00 και όχι η εύλογη αξία εμπορευμάτων. Ο κ. Ωραιόπουλος μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Επισημαίνω, όμως, από την μαρτυρία του ότι το γεγονός ότι η συμφωνία πώλησης μεταξύ αποβιώσαντα και Εναγόμενης ήταν για ποσό Λ.Κ.22.500,00 το είχε μάθει από την Μ.Ε.1, όπως και τις λεπτομέρειες και τα ποσά της συμφωνίας, και ο ίδιος δεν είχε ιδίαν γνώση. Συνεπώς, η μαρτυρία του Μ.Ε.2 έχει βαρύτητα όσον αφορά τα όσα αυτός ανέφερε σε σχέση με τις προσωπικές του συναντήσεις και επαφές με την Εναγόμενη. Σε αυτά τα πλαίσια ο Μ.Ε.2 με έπεισε ότι στην παρουσία του η Εναγόμενη αναγνώρισε ότι χρωστούσε κάποιο ποσό και ζητούσε πίστωση χρόνο για να το καταβάλει. Οι ίδιες παρατηρήσεις ισχύουν και για την μαρτυρία της κας Κωνσταντίνας Ρουθ Ανδρονίκου, η οποία έδωσε επίσης την εντύπωση ειλικρινούς μάρτυρα. Και η μάρτυρας αυτή, όμως, δέχτηκε ότι από τον αποβιώσαντα έμαθε ότι η συμφωνία πώλησης ήταν για ποσό Λ.Κ. 5.000,00 αέρα, Λ.Κ.10.000,00 εξοπλισμό, πλέον το ποσό στο οποίο θα κάτεληγαν μετά την απογραφή αναφορικά με την αξία του στοκ. Το ότι το στοκ ανήλθε σε Λ.Κ.7.500,00 το πληροφορήθηκε από την Μ.Ε.1, και άρα η μαρτυρία της ως προς το θέμα αυτό είναι περιορισμένης βαρύτητας. Η κ Λάουρα Νταντίδου δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, και θεωρώ ότι έδωσε μαρτυρία εις μίαν προσπάθεια να αποφύγει τις υποχρεώσεις της. Αναφορικά με την μαρτυρία της Εναγόμενης παρατηρώ τα εξής: - Κατά την αντεξέταση της δέχτηκε ότι το τιμολόγιο Τεκμήριο 3 αφορούσε μόνο τον εξοπλισμό, και σε αυτό θα προστίθετο η αξία του στοκ. Δεδομένου ότι το τιμολόγιο αυτό είναι για ποσό Λ.Κ. 9.840,55, εάν ληφθεί υπ' όψιν ότι καταβλήθηκε και το ποσό των Λ.Κ.5.000,00 για αέρα, ενώ εκκρεμούσε ακόμη η καταγραφή του στοκ, εξάγεται το συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να ευσταθεί η θέση της ότι η συμφωνία ήταν για συνολικό ποσό Λ.Κ. 15.000,
8. - Ερωτηθείσα ως προς το πως κατέληξε στο ποσό των Λ.Κ.6.500,00 αναφορικά με το στοκ, ισχυρίστηκε ότι το κατέγραψε και ο αποβιώσαντας στο τέλος του τετραδίου Τεκμήριο
9. Στο Τεκμήριο αυτό, όμως, δεν υπάρχει οτιδήποτε τέτοιο κατεγραμμένο. Όταν της υποδείχθηκε το γεγονός αυτό, ισχυρίστηκε ότι το Τεκμήριο 4 δεν είναι το τετράδιο το οποίο έχει η ίδια. Ακολούθως της ζητήθηκε να υποδείξει που στο δικό της τετράδιο Τεκμήριο 10 αναγράφεται κάτι τέτοιο, έψαξε, αλλά όταν δεν το βρήκε ισχυρίστηκε πλέον ότι «λείπει αυτή η σελίδα». Η όλη στάση αυτή της Εναγόμενης με οδηγεί στο ότι αναφορικά με το θέμα αυτό δεν υπήρξε ειλικρινής. - Σε ένα σημείο της αντεξέτασης της η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι ο αποβιώσαντας συμπλήρωνε τα όσα γράφτηκαν στο τετράδιο. Σε άλλο σημείο ισχυρίστηκε ότι η ίδια έκανε την καταγραφή και ο αποβιώσαντας απλά έβγαζε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή τις τιμές. - Η θέση της όπως εξεφράστη ότι από το στοκ αξίας Λ.Κ.6.500,00 ο αποβιώσαντας κράτησε στοκ αξίας Λ.Κ.1.500,00 δεν δικογραφείται στην Υπεράσπιση. Όταν ερωτήθη περί τούτου, απάντησε ότι «εγώ ξέρω ότι πλήρωσα Λ.Κ.5.000,00 για στοκ και ήταν κάτι παραπάνω και δεν είχα αυτά τα χρήματα». - Ενώ ισχυρίστηκε επανειλημμένα ότι κατέχει όλα τα τιμολόγια που δείχνουν ότι το στοκ ανέρχετο στο ποσό που είπε, εν' τούτοις δεν προσκόμισε τίποτε τέτοιο στο Δικαστήριο. - Παρά το γεγονός ότι η Μ.Ε.1 της απέστειλε το τιμολόγιο Τεκμήριο 5 αναφορικά με την αξία του στοκ, η Εναγόμενη δεν αντέδρασε με κάποια επιστολή που να αρνείται ότι αυτό το ποσό οφείλεται. - Από το Τεκμήριο 10, που είναι σημειώσεις της ιδίας της Εναγόμενης, υπάρχει καταγραφή τσιγάρων Λ.Κ.1.411,15, ενώ πουθενά δεν καταγράφεται η ύπαρξη τηλεφωνικών καρτών στο στοκ. Το γεγονός αυτό καταρρίπτει την θέση της ότι ο αποβιώσαντας πήρε Λ.Κ.1.500,00 τσιγάρα και κάρτες. - Δεδομένου ότι η θέση της ήταν ότι δεν γνώριζε ούτε αυτή, αλλά ούτε και ο αποβιώσαντας τι ποσό θα ζητούσαν ως εγγύηση οι εταιρείες Κρόνος και Hellenic για την παροχή εφημερίδων, ή εάν θα δέχονταν τελικά να μην κατατεθεί οποιαδήποτε εγγύηση, δεν πείθει η θέση της ότι έδωσε ποσό Λ.Κ.2.000,00 στον αποβιώσαντα για το θέμα αυτό το οποίο θα της επέστρεφε αν δεν το χρειάζετο. - Ερωτηθείσα πότε και πως πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.15.000,00 ως ισχυρίζετο, η Εναγόμενη απάντησε ότι την 1.10.2005 έδωσε στον αποβιώσαντα ποσό Λ.Κ. 5.000,00 και €. 17.000,00, ποσά τα οποία, όμως, δεν ανέρχονται σε Λ.Κ.15.000,
10. - Επισημαίνω δε ότι στην παράγραφο 5 της Υπεράσπισης προβάλλεται η θέση ότι η Εναγόμενη έδωσε το ποσό των €. 20.000,00 την 1.10.2005, ισχυρισμός ο οποίος αντιφάσκει με την την μαρτυρία, ειδικά δεδομένου ότι αποτέλεσε θέση της ότι το ποσό των Λ.Κ.2.000,00 το έδωσε 1 μήνα αργότερα. - Ενώ ισχυρίστηκε ότι από την 1.10.2005 όλα μεταβιβάστηκαν στο όνομα της και κατέστη ενοικιάστρια, ερωτηθείσα που είναι το νέο ενοικιαστήριο έγγραφο απάντησε ότι «εγώ ουδέποτε αναμείχθηκα με θέματα εμπορευμάτων. Ο κ. Χρίστος μου είπε 'όποιος πληρώνει είναι δικό του'». Η θέση αυτή δεν πείθει. - Όταν της υποδείχθηκε ότι την πρωτότυπη απόδειξη Τεκμήριο 11 που αφορούσε στο ενοίκιο Νοεμβρίου την κατείχε η Ενάγουσα, η Εναγόμενη απάντησε «φαντάζομαι από την Τράπεζα μπορείς να ζητήσεις κάτι και να πάρεις». Η θέση αυτή δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική. - Η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι είχαν έρθει στο κατάστημα 5 άτομα συγγενείς του αποβιώσαντα και συμφώνησαν μαζί της ότι η συμφωνία ήταν για Λ.Κ.15.000,00, αλλά μετά αυτοί άλλαξαν γνώμη. Εάν η θέση αυτή, όμως, όντως ήταν αλήθεια, θα ήταν λογικό να το έλεγε κατά την κυρίως εξέταση της, αφού θα ήταν ουσιώδες. Όσον αφορά στο κατά πόσο τα όσα ανέφερε η Εναγόμενη προς απόδειξη της Ανταπαίτησης της αρκούν για απόσειση του βάρους απόδειξης που αυτή φέρει, λεπτομερής αναφορά θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα, με αναφορά και στις πρόνοιες του άρθρου 7 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
11. Ο κ. Ηλίας Θεμιστοκλέους πιστεύω ότι προσπάθησε να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Τα όσα αυτός ανέφερε, όμως, είναι περιορισμένης βαρύτητας για τον εξής λόγο: - Κατά την κυρίως εξέταση του ο Μ.Υ.2 είπε ότι ο αποβιώσαντας στην παρουσία του είπε ότι «τώρα έχεις και μάρτυρα τον γαλατάρη ότι ξοφλήσαμε». Κατά την αντεξέταση σε ένα στάδιο είπε ότι αυτό που είχε πει ο κ. Ανδρονίκου ήταν «τώρα θα σε πληρώσει η νέα ιδιοκτήτρια», ενώ σε άλλο στάδιο ότι είπε «να και ο γαλατάρης που ήρθε, και να είναι και ο μάρτυρας». Οι τρεις αυτές δηλώσεις οδηγούν σε πολύ διαφορετικά συμπεράσματα η κάθε μία, ειδικά αφού είναι δεκτό ότι η Εναγόμενη είχε συμφωνήσει να αγοράσει το περίπτερο, και ότι κάποιο ποσό κατέβαλε όντως στον αποβιώσαντα για τον αέρα. - Σημαντικό επίσης είναι το ότι ο Μ.Υ.2 ισχυρίστηκε ότι όλα αυτά έλαβαν χώρα την 1.10.2005, ημερομηνία η οποία κατά την θέση της ιδίας της Εναγόμενης ήταν η μέρα που έγινε η απογραφή. Έπεται πως κατά τον χρόνο που ο Μ.Υ.2 ήταν παρών τα μέρη της συμφωνίας δεν ήξεραν ακόμη το ποσό του στοκ. - Όσον αφορά στους φακέλους που ανέφερε ο κ. Θεμιστοκλέους, ο ίδιος δέχτηκε ότι δεν γνώριζε τι περιείχαν, και απλά «αντιλήφθηκε» ότι περιείχαν ποσά, χωρίς να έχει καν οποιαδήποτε ένδειξη ως προς το ποσό. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο κ. Χρίστος Ιωάννου Ανδρονίκου ήταν ιδιοκτήτης ενός περιπτέρου στην οδό Στασίνου αρ. 34 και η Εναγόμενη ήταν υπάλληλος αυτού. Κατά την 22.9.2005 ο κ. Ανδρονίκου και η Εναγόμενη συμφώνησαν όπως αυτός της πωλήσει την επιχείρηση περιπτέρου έναντι ποσού Λ.Κ.5.000,00 για τον αέρα, ποσού Λ.Κ.10.000,00 για τον εξοπλισμό, πλέον του ποσού που θα προέκυπτε για το απόθεμα εμπορεύματος μετά από απογραφή αυτού. Η απογραφή όντως έλαβε χώρα την 1.10.2005, και η Εναγόμενη κατέβαλε στον κ. Ανδρονίκου το ποσό των Λ.Κ.5.000,00 ως προκαταβολή για την αγορά, και αυτός ανέμενε για την αποπληρωμή του υπολοίπου οφειλόμενου ποσού. Κατά την περίοδο μετά την 1.10.2005 ο κ. Ανδρονίκου μετέβαινε στο περίπτερο όπου βοηθούσε την Εναγόμενη να το διαχειριστεί. Την 25.11.2005 ο κ. Ανδρονίκου απεβίωσε, και η οικογένεια του ήρθε στην Κύπρο για την κηδεία του. Η σύζυγος του μαζί με τον γαμπρό του Μ.Υ.2 επισκέφτηκαν την Εναγόμενη ώστε να την διαβεβαιώσουν ότι θα τιμούσαν την συμφωνία που αυτή είχε συνάψει με τον αποβιώσαντα για αγορά του περιπτέρου. Η Εναγόμενη αναγνώρισε ότι εκκρεμούσε η εκ μέρους της καταβολή του υπολοίπου τιμήματος της αγοράς, και ζήτησε πίστωση χρόνου ώστε να εξεύρει τα χρήματα. Σε μεταγενέστερο χρόνο, όμως, άλλαξε γνώμη και αρνείτο να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό στους συγγενείς του αποβιώσαντα. Την 20.1.2006 η Μ.Ε.1 διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα της στα πλαίσια της διαχείρισης με αριθμό 15/
12. Η Εναγόμενη δεν έχει μέχρι σήμερα καταβάλει οποιοδήποτε ποσό στην διαχείριση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι μεταξύ αποβιώσαντα και Εναγομένης υπήρξε προφορική συμφωνία για πώληση του περιπτέρου έναντι ποσού Λ.Κ.5.000,00 για αέρα, ποσό το οποίο καταβλήθηκε, ποσού Λ.Κ.10.000,00 για τον εξοπλισμό, καθώς και κάποιου ποσού αναφορικά με το στοκ. Έχει ήδη αναφερθεί ότι η πλευρά της Ενάγουσας δεν έχει αποδείξει ότι το ποσό που αφορούσε στο στοκ συμφωνήθηκε ότι ανέρχετο, ή ανέρχετο όντως σε Λ.Κ.7.500,
13. Η ίδια η Εναγόμενη, όμως, παραδέχετο ότι παρέλαβε στοκ συμφωνηθείσας αξίας Λ.Κ.5.000,00, απλά ισχυρίζετο ότι το έχει ξοφλήσει, θέση η οποία δεν έγινε δεκτή ως αναφέρεται λεπτομερώς πιο πάνω. Τούτων δεδομένων, θεωρώ ότι μπορεί να εκδοθεί απόφαση σε σχέση με το στοκ για το ποσό το οποίο παραδέχεται η Εναγόμενη ότι παρέλαβε. Όσον αφορά την ανταπαίτηση, δεδομένου του ότι αυτή αφορά σε αξίωση κατά περιουσίας αποβιώσαντα, στρέφομαι τώρα στις πρόνοιες του άρθρου 7 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: ««Αξίωσις επί κληρονομίας, εδραζόμενη επί ισχυρισμού χρέους ή δωρεάς, δεν γίνεται δεκτή επί τη βάσει μη ενισχυμένης μαρτυρίας του αξιούντος, εκτός εάν εμφαίνονται ή αποδεικνύωνται περιστατικά καθιστώντα την αξίωσιν εκ των προτέρων πιθανήν, ή μεταθέτοντα το βάρος της αναιρέσεως ταύτης εις τους αντιπροσώπους του αποβιώσαντος». Διαφαίνεται, από το λεκτικό της Νομοθετικής πρόνοιας αυτής, ότι είναι αναγκαία ενισχυτική μαρτυρία, εκτός εάν, από τα περιστατικά της υπόθεσης η αξίωση καθίσταται εκ των προτέρων πιθανή. (βλ. Hjisolomou (No. 2) v. Manolis (Administrator of the Estate of Savvas Christodoulou)