Marketrends Financial Services Ltd ν. Χάρης Χαραλάμπους (Τσιολή) κ.α., Αρ. Αγωγής: 4538/01, 21.7.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A325 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4538/01 Μεταξύ: Marketrends Financial Services Ltd, από τη Λευκωσία Εναγόντων και
- Χάρης Χαραλάμπους (Τσιολή), από την Πάφο
- Στέφανος Αρτέμη, από την Πάφο Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 16.1.2006 Μεταξύ: MFS Holdings Public Company Ltd, από τη Λευκωσία Εναγόντων και
- Χάρης Χαραλάμπους (Τσιολή), από την Πάφο
- Στέφανος Αρτέμη, από την Πάφο Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 11.5.2007 Μεταξύ: Aspis Holdings Public Company Ltd, από τη Λευκωσία Εναγόντων και
- Χάρης Χαραλάμπους (Τσιολή), από την Πάφο
- Στέφανος Αρτέμη, από την Πάφο Εναγομένων ----- Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης ημερ. 15.2.2011 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21.7.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κ. Π. Αγγελίδης, για να ακούσει απόφαση η κα Σ. Νικολάου Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες, για να ακούσει απόφαση η κα Στυλιανού Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 14.1.2010 μετά από ακροαματική διαδικασία εκδόθηκε απόφαση προς όφελος των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων για το ποσό των €146.320,20σ πλέον τόκους, πλέον €11.602 έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. Στις 19.2.2010 αμφότεροι οι εναγόμενοι καταχώρησαν την Έφεση με αρ. 48/10 εναντίον της πιο πάνω απόφασης. Ένα χρόνο και πλέον αργότερα και συγκεκριμένα στις 15.2.2011 ο εναγόμενος 1 με μονομερή αίτηση επεδίωξε την έκοδση διατάγματος του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας εις βάρος του απόφασης μέχρι την αποπεράτωση της Πολιτικής Έφεσης με αρ. 48/
- Νομική βάση της αίτησης αποτελούν οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί Δ.16 θ.9, Δ.15 θθ. 3 και 4, Δ.48 θθ. 1-8, Δ.64 ως και οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση επίσης συνοδεύεται με ένορκη δήλωση του αιτητή-εναγομένου 1 Χάρη Χαραλάμπους με το ακόλουθο περιεχόμενο:
- Έχω πλήρη γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και της απόφασης στην αγωγή αρ. 4538/01, ως και όλων των ισχυρισμών και γεγονότων επί των οποίων βασίζεται η πτωχευτική διαδικασία εναντίον μου υπό στοιχεία Αρ. Ειδ. Πτ. 312/
- Φρονώ ότι η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι λανθασμένη και για το λόγο αυτό έχω καταχωρήσει την Πολιτική Έφεση αρ. 48/10 η οποία αναμένεται να ακουστεί (Αντίγραφο της Έφεσης επισυνάπτεται ως Τεκμ.1).
- Στο μεταξύ οι ενάγοντες αποπειράθηκαν να εκτελέσουν την απόφαση κυρίως για τα έξοδα με Ειδοποίηση Πτώχευσης και με απειλή πώλησης των ακινήτων του δεύτερου εναγομένου για λογαριασμό του οποίου είμαι επίσης πλήρως εξουσιοδοτημένος να παραθέσω τους ισχυρισμούς του.
- Σκοπός της Πτωχευτικής Διαδικασίας είναι η είσπραξη εξόδων και ο εκβιασμός μου όσο και του Εναγομένου 2 προς το σκοπό όπως εγκαταλείψουμε την έφεση μας με αρ. 48/
- Ως συμβουλεύομαι από το δικηγόρο μας κ. Π. Αγγελίδη και ως πιστεύω η Πτωχευτική Διαδικασία πρέπει να σταματήσει με διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της αποφάσεως διότι τόσο η Κυπριακή όσο και η Αγγλική νομολογία υιοθέτησαν την αρχή ότι η Πτωχευτική Διαδικασία που σκοπό έχει να σταματήσει την άσκηση του δικαιώματος Εφέσεως πρέπει να τερματίζεται, παραμερίζεται και/ή αναστέλλεται μέχρι ακροάσεως της Έφεσης.
- Στην παρούσα υπόθεση θεωρώ ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτηθέν Διάταγμα Αναστολής Εκτέλεσης διότι διαφορετικά τόσο εγώ όσο και ο εναγόμενος 2 θα πτωχεύσουμε χωρίς να γίνει δυνατό να ακουστούμε στο επίπεδο της Εφέσεως και δη στα πλαίσια της Πολιτικής Έφεσης αρ. 48/
- Γι΄ αυτό αιτούμαι όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες η αίτηση να επιδοθεί, μετά δε την επίδοση της οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση (13.4.2011) στο σώμα της οποίας καταγράφονται οι 12 λόγοι ένστασης οι οποίοι επεξηγούνται και εξειδικεύονται με ένορκη δήλωση του Γιώργου Κωνσταντίνου, εκ των διοικητικών συμβούλων των εναγόντων.
- Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα γιατί η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και/ή δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση.
- Η αίτηση είναι αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή αδικαιολόγητη και γι΄ αυτό θα πρέπει να απορριφθεί.
- Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένες διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή σε διατάξεις που δεν εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί.
- Δεν υπάρχουν επαρκείς λόγοι για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία για έκδοση διατάγματος τέτοιας φύσεως ούτε αποκαλύπτονται ή συντρέχουν γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Η υπό εκδίκαση αίτηση του Εναγόμενου 1-Αιτητή αποτελεί κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας και/ή γίνεται με κακή πίστη καθότι ο Αιτητής έχει ήδη καταχωρήσει την αίτηση ημερ. 6/5/10 στην Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 312/10 με την οποία ζητά διάταγμα του δικαστηρίου που να αναστέλλει τη διαδικασία της Ειδοποίησης Πτώχευσης με αρ. 312/10 μέχρι την εκδίκαση της Πολιτικής Έφεσης με αρ. 48/
- Η Έφεση δεν μπορεί να ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως της διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου και εφόσον το διάδικο μέρος που αιτείται την αναστολή παρέχει την ανάλογη εγγύηση και/ή ασφάλεια που θα διαταχθεί προς τον εξ αποφάσεως πιστωτή.
- Η αίτηση του Εναγόμενου 1-Αιτητή είναι καταχρηστική, αστήρικτη και κακόπιστη και σκοπός της είναι η καθυστέρηση των Εναγόντων-Καθ΄ ων η αίτηση από το να γευτούν τους καρπούς της επιτυχίας τους.
- Η αίτηση του Εναγόμενου 1-Αιτητή είναι βάσιμη και/ή ανεδαφική και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί με έξοδα υπέρ των Εναγόντων-Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του Εναγομένου 1-Αιτητή.
- Ο Εναγόμενος 1-Αιτητής κωλύεται να εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 2 και/ή να αναφέρει τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου 2 στην Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την παρούσα αίτηση καθότι η αίτηση γίνεται μόνο υπό του Εναγόμενου 1-Αιτητή.
- Η καταχώρηση Έφεσης κατά της Πρωτόδικης Απόφασης δεν εμποδίζει τους Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση από του να προχωρήσουν εναντίον του εξ αποφάσεως χρεώστη, στην παρούσα υπόθεση εναντίον του Εναγόμενου 1-Αιτητή, είτε με Ειδοποίηση Πτώχευσης είτε με τη λήψη μέτρων εκτέλεσης της απόφασης.
- Η υπό εκδίκαση αίτηση δεν καταχωρήθηκε εντός ευλόγου χρόνου και/ή καθυστερημένα χωρίς να αναφέρεται οποιοσδήποτε καλός λόγος για την καθυστέρηση αυτή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη. Το θέμα εγείρεται με την ένσταση των εναγόντων-καθ΄ ων η αίτηση (βλέπε παρ. 1-3 της Ένστασης). Η ορθή δικονομική διάταξη είναι η Δ.35 θ.8 η οποία δεν συμπεριλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης ενώ αντίθετα οι Διατάξεις 15και 16 που συμπεριλαμβάνονται δεν έχουν καμιά σχέση με την επιδιωκόμενη θεραπεία. Ο Δικαστής Κραμβής στην Dora Holdings Ltd κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, Πολ. Έφεση 225/06, ημερ. 10.5.2010, στη 2η σελίδα της δακτυλογραφημένης απόφασης αναφέρει: «Η αίτηση εφόσον αφορά πολιτική διαδικασία έπρεπε να τύχει της ανάλογης νομικής θεμελίωσης. Αντί τούτου, η νομική βάση παραπέμπει στην Ποινική Δικονομία και στους Θεσμούς Ποινικής Δικονομίας που δεν έχουν καμία σχέση με ότι απαιτείται για τη σωστή νομική θεμελίωση της αίτησης. Η σχετική δικονομική διαταγή η οποία διέπει το θέμα είναι η Διαταγή 35 καν. 8 των περί Πολιτικής δικονομίας Κανονισμών. Οι αιτητές παρότι είχαν την ευκαιρία να ενεργήσουν δεόντως ώστε με το κατάλληλο δικονομικό μέτρο να επιδιώξουν τη διόρθωση της παρατυπίας και την επανατοποθέτηση της αίτησης τους στην ορθή νομική βάση δεν το έπραξαν, παράλειψη η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης εφόσον οι δικονομικές διατάξεις των οποίων γίνεται επίκληση δεν τυγχάνουν εφαρμογής.» Ο εναγόμενος καθυστέρησε υπέρμετρα να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση. Επιπλέον καθυστέρησε στην υποβολή αίτησης για θεραπεία της παρατυπίας που συνιστά τη νομική θεμελίωση της αίτησης. Μόλις στις 27.6.2011 (10 μέρες πριν την ορισθείσα ημερομηνία ακρόασης, της αίτησης για αναστολή που ήταν στις 6.7.2011) και αφού η αίτηση ορίστηκε για 3η φορά για ακρόαση, καταχώρησε αίτηση για τροποποίηση και/ή διόρθωση της νομικής βάσης της αίτησης για να αντικαταστήσει με τη Δ.35 θ.8 τις Διατάξεις 15 και
- Η αίτηση ορίστηκε στις 29.9.2011 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Μ. Χαραλάμπους, δικηγόρου, ο οποίος όμως δεν αναφέρει τους λόγους καθυστέρησης στην υποβολή της από τις 13.4.2011 που οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση υπέδειξαν στην καταχωρηθείσα ένσταση τους τη λανθασμένη νομική θεμελίωση της αίτησης και αφού η αίτηση είχε ήδη οριστεί τρείς φορές για ακρόαση και αναβλήθηκε λόγω αδυναμίας του κ. Π. Αγγελίδη να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Δεν επικροτώ πρακτικές κωλυσιεργίας στην εκδίκαση ήδη καθυστερημένων καταχωρηθέντων αιτήσεων που σκοπό έχουν να κατοχυρώσουν δικαιώματα των αιτητών. Η συμπεριφορά του αιτητή στην προώθηση της αίτησης του είναι ασυμβίβαστη με την επίκληση από μέρους του, του επείγοντος στην παραχώρηση θεραπείας. Από μόνο του το λόγο αυτό η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Ανεξάρτητα όμως από την πιο πάνω θέση μου θα προχωρήσω να εξετάσω σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί ως θεραπεύσιμη παρατυπία - δυνάμει της Δ.64 - η λανθασμένη νομική θεμελίωση της αίτησης κατά πόσο ο εναγόμενος 1 δικαιούται σε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης εναντίον του. Στην Αντώνης Ιωσηφάκης ν. Χαρ. Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284 αποφασίστηκε ότι: «Δύο είναι οι παράγοντες που κατά κύριο λόγο διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την αναστολή πρωτόδικης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Πρώτο, η διασφάλιση της οριστικότητας (finality) των αποφάσεων του πρωτόδικου Δικαστηρίου με την παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτων του διαδίκου υπέρ του οποίου εκδόθηκε η απόφαση και δεύτερο, η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Οι δύο αυτοί παράγοντες εξισορροπούνται με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Η εξισορρόπηση συνήθως επιτυγχάνεται με την επιβολή τέτοιων όρων που να εξασφαλίζουν ένα υγιές ισοζύγιο μεταξύ των συγκρουόμενων συμφερόντων των διαδίκων.» Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, συνοψίζονται οι νομικές αρχές που διέπουν το θέμα της αναστολής εκτέλεσης μιας απόφασης. «Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας του που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.35 θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει η στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγω της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Δέκα χρόνια μετά οι ίδιες αρχές επιβεβαιώθηκαν στη Νίκος Σταύρου Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1978: «(α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 Καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» Επανερχόμενος στην παρούσα αίτηση, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η καταχωρηθείσα εναντίον του ειδοποίηση πτώχευσης σκοπεί στον εκβιασμό του με την εκτέλεση της απόφασης και την έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του για να εγκαταλείψει την Έφεση αρ. 48/10 και/ή εξ αντικειμένου να αδυνατεί να προωθήσει την έφεση του μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του. Στην Loukos Trading Co Ltd v. Rainbow Bleaching and Dying Co Ltd
(2000)1 A.A.Δ. 1014, αποφασίστηκε ότι «ο εφεσείων-αιτητής δεν είχε δείξει γιατί η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης θα έχανε τη σημασία της». Στην παρούσα περίπτωση ο αιτητής δεν αναφέρεται καν στην πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης του, ούτε εξηγεί με ποιο τρόπο σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης του δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη. Επικεντρώνεται μόνο στο να αναφέρεται με τη διαδικασία πτώχευσης που ξεκίνησε εναντίον του με την καταχώρηση Ειδοποίησης Πτώχευσης οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση θα καταστούσαν άνευ σημασίας τυχόν επιτυχία της έφεσης του. Καταρχάς να πω ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης (βλέπε άρθρο 14 του ΚΕΦ. 6) και την απόφαση στην υπόθεση London Clubs κ.α. ν. Ρ. Παπαδόπουλου
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1699. Παράλληλα τους ισχυρισμούς αυτούς πρέπει να τους θέσει στη διαδικασία πτώχευσης και όχι στην παρούσα διαδικασία για να παραμερίσει την Ειδοποίηση Πτώχευσης. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι ο αιτητής δεν μπόρεσε να καταδείξει στο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης αλλά και η εξισορρόπηση της δρέψης των καρπών της επιτυχίας των εναγόντων από τη μια πλευρά και η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης μπορούν στην προκειμένη περίπτωση να οδηγήσουν σε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει - ούτε βέβαια και ο αιτητής εισηγείται - όρους κάτω από τους οποίους θα μπορούσε να παραχωρηθεί η αναστολή εφόσον θεωρείται ότι δεν είναι κατάλληλη περίπτωση διαταγής αναστολής της απόφασης. Στη σελίδα 1983 της απόφασης Σταύρου (ανωτέρω) αναφέρεται: «Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Τέλος, θα πρέπει να πω ότι έγινε προσπάθεια από τον αιτητή όχι στην αίτηση αλλά στην ένορκη δήλωση του να συμπεριλάβει και τον εναγόμενο 2 (από τον οποίο όπως αναφέρεται είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος) ως πρόσωπο του οποίου τα συμφέροντα εξουσιοδότησε τον αιτητή να κατοχυρώσει (παρά το γεγονός ότι δεν είναι αιτητής στην παρούσα αίτηση). Η αποκάλυψη εκ μέρους των εναγόντων όμως ότι ο εναγόμενος 2 δεν εκπροσωπείται στην έφεση από το δικηγόρο του εναγομένου 1 αλλά από άλλο δικηγόρο αφήνει τη θέση αυτή εκτός από αυθαίρετη και έκθετη σε απόρριψη. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο