ROYAL SPORTS BETTING (LARNACA) LTD ν. ΣΠΥΡΟΥ ΞΕΝΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής 3527/08, 22 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A327 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3527/08 Μεταξύ: ROYAL SPORTS BETTING (LARNACA) LTD Ενάγουσας και
- ΣΠΥΡΟΥ ΞΕΝΗΣ
- ΧΡΥΣΤΑΚΗΣ ΦΥΣΕΝΤΖΟΥ Εναγομένων ___________________ Αίτηση Παραμερισμού ημερομηνίας 31.5.2011 22 Ιουλίου, 2011 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 1-Αιτητή: κ. Μ. Κιτρομηλίδης. Για Ενάγουσα-Καθ' ης η αίτηση: κ. Γ. Τριλλίδης. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση ο εναγόμενος 1 (εφεξής ο αιτητής) επιδιώκει τον παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του στις 15.10.2008 για ποσό €12.000 πλέον τόκους και έξοδα. Η απαίτηση που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης αφορούσε την έκδοση δύο ακάλυπτων επιταγών. Η Αίτηση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1 & 2, Δ.33 θ.3 και 5, Δ.17 θ.10, Δ.18, Δ.26 θ.14, Δ.40 θ.7 (β) Δ.40 θ.11, στις αρχές της Δικαιοσύνης, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων πλαισιώνεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του αιτητή Ξενή Σπύρου. Ο κ. Σπύρου αναφέρει ότι η κατ' ισχυρισμό επίδοση του κλητηρίου εντάλματος έγινε σε άγνωστο προς τον ίδιο πρόσωπο, το οποίο καμία απολύτως σχέση δεν έχει με το πρακτορείο στοιχημάτων που διατηρεί. Το πρόσωπο αυτό ουδέποτε του παρέδωσε το κλητήριο ένταλμα. Την έκδοση της απόφασης την πληροφορήθηκε μετά που καταχωρήθηκε ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του. Στην ένσταση που καταχώρησε ο τέως δικηγόρος του στην ειδοποίηση πτώχευσης, αναφέρει ότι δεν του επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα και ότι εν πάση περιπτώσει η επιταγή που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής κλάπηκε και πλαστογραφήθηκε η υπογραφή. Το γεγονός τούτο το ανέφερε στην καθ΄ ης η αίτηση, η οποία απέσυρε την ειδοποίηση πτώχευσης και τον διαβεβαίωσε ότι δεν θα προχωρούσε με οποιαδήποτε άλλα δικαστικά μέτρα εναντίον του, εξ ου και δεν προχώρησε με τον παραμερισμό της παρούσας απόφασης. Έκτοτε και μέχρι τις 18.1.2011 που καταχωρήθηκε αίτηση έρευνας εναντίον του, δεν είχε παρθεί κανένα δικαστικό μέτρο εναντίον του από μέρους της καθ΄ ης η αίτηση. Στο μεσοδιάστημα βέβαια η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ιδιωτική ποινική υπόθεση εναντίον του την οποία όμως κατόπιν που γραφολόγος επιθεώρησε την επιταγή και επιβεβαίωσε ότι η υπογραφή είναι πλαστογραφημένη και/ή όταν αρμόδιος υπάλληλος της τράπεζας επιβεβαίωσε στην καθ΄ ης αίτηση ότι το δείγμα της δικής του υπογραφής διαφέρει απ΄ αυτή που φαίνεται στην επιταγή, την απέσυρε. Για τους λόγους αυτούς θεωρεί δίκαιο και ορθό όπως η απόφαση παραμεριστεί και του δοθεί η ευκαιρία να καταχωρήσει υπεράσπιση. Η καθ΄ ης αίτηση καταχώρησε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης (εφεξής η Ένσταση) η οποία στηρίζεται στη Δ.48 θ.1-9, Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.39, Δ.40 θ.7 και 11 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στις αρχές της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται σ' αυτή οι εξής συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης: «
- Η αίτηση υποβάλλεται με ανεπίτρεπτη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση. 2 Η προβληθείσα Υπεράσπιση είναι ανυπόστατη και/ή προσχηματική.
- Οι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση καταρρίπτονται ως ψευδείς και/ή ανακριβείς βάσει του περιεχομένου των φακέλων ειδοποίηση πτώχευσης αρ. 1284/2009 και αίτησης πτώχευσης αρ. 101/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης.
- Η καταχώριση και/ή προώθηση της Αίτησης είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη». Το πραγματικό υπόβαθρο της Ένστασης συναντάται σε δύο ένορκες δηλώσεις, μια του Βασίλη Γιακουμή, ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία της καθ΄ ης η αίτηση και μια του Γιάννου Κτωρίδη, ιδιώτη δικαστικού επιδότη. Ο κ. Γιακουμή αρνείται τους κύριους ισχυρισμούς του αιτητή διευκρινίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι, μετά την έκδοση της απόφασης καταχωρήθηκε και ένταλμα κατασχέσεως κινητών εναντίον του αιτητή, το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο στις 4.5.
- Στις 10.7.2009 καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Πτώχευσης η οποία ουδέποτε αποσύρθηκε. Αντίθετα αποσύρθηκε η ένορκη δήλωση/ένσταση του αιτητή, με αποτέλεσμα να συντελεστεί, με βάση διαταγή του Δικαστηρίου, η πράξη πτώχευσης στις 29.10.
- Έπειτα καταχωρήθηκε και Αίτηση Πτώχευσης εναντίον του αιτητή, η οποία όμως κατόπιν υπόδειξης του δικάσαντος Δικαστηρίου, ότι, είχε παρέλθει η τρίμηνος περίοδος από την τέλεση της πράξης πτώχευσης, αποσύρθηκε άνευ βλάβης. Ακολούθως καταχωρήθηκε η Αίτηση Έρευνας η οποία εκκρεμεί μέχρι σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω ο κ. Γιακουμή αρνείται ότι η καθ΄ ης η αίτηση διαβεβαίωσε τον αιτητή με οποιονδήποτε τρόπο ότι δεν θα προχωρούσαν με περαιτέρω δικαστικά μέτρα εναντίον του όπως αρνείται ότι η ιδιωτική ποινική υπόθεση αποσύρθηκε υπό τις περιστάσεις που ισχυρίστηκε ο αιτητής. Η υπόθεση απλά απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 20.1.2011 για τον λόγο ότι ο δικηγόρος της καθ΄ ης η αίτηση την ημέρα της δίκης δεν ήταν σε θέση να προσφέρει μαρτυρία. Τέλος ισχυρίζεται ότι ο αιτητής με την μεγάλη καθυστέρηση που επέδειξε στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, καταχράται τα δικαιώματα που του παρέχει ο Νόμος, περιφρόνησε τη δικαστική διαδικασία και για τον λόγο αυτό η Αίτηση του θα πρέπει να απορριφθεί. Στη δική του ένορκη δήλωση ο κ. Κτωρίδης επιβεβαιώνει ότι στις 2.8.2008 επισκέφθηκε το πρακτορείο στοιχημάτων του αιτητή. Εκεί πληροφορήθηκε από κάποιο Χρίστο Ανδρέου ότι ο αιτητής απουσίαζε. Ο Χρίστος Ανδρέου του ανέφερε ότι είναι υπεύθυνος του πρακτορείου, παρέλαβε έναντι υπογραφής το κλητήριο ένταλμα και ανέφερε ότι θα το παρέδιδε στον αιτητή. Κατά την ακροαματική διαδικασία κλήθηκε για αντεξέταση μόνον ο αιτητής κ. Ξενής Σπύρου. Ο κ. Σπύρου, μεταξύ άλλων, επέμενε ότι το πρόσωπο που φέρεται να παρέλαβε το κλητήριο ένταλμα εκ μέρους του, καμία σχέση δεν έχει με το πρακτορείο στοιχημάτων του και ουδέποτε του παρέδωσε το κλητήριο ένταλμα. Ομοίως αρνήθηκε ότι, γενικά, ακολουθεί τακτική αποφυγής παραλαβής δικαστικών εγγράφων. Σε σχέση με τις διαβεβαιώσεις για τη μη λήψη περαιτέρω δικαστικών μέτρων εναντίον του, διευκρίνισε ότι είναι ο πρώην δικηγόρος του που του τις έδωσε και όχι η ίδια η καθ΄ ης η αίτηση. Ερωτηθείς σε σχέση με τυχόν καταγγελία του για κλοπή των επίμαχων επιταγών, ισχυρίστηκε ότι κατάγγειλε το περιστατικό μετά από 6-8 μήνες, αλλά η αστυνομία αρνήθηκε να το διερευνήσει καθ' ότι είχε παρέλθει πολύς χρόνος. Ανέφερε ότι είναι ο εναγόμενος 2 που έκλεψε και πλαστογράφησε τις επιταγές, δεχόμενος παρόλα ταύτα, ότι, συνεχίζει να διατηρεί φιλικές σχέσεις μαζί του. Βέβαια, ως χαρακτηριστικά ανέφερε «τον σκότωσε στο ξύλο». Περαιτέρω, διευκρίνισε ότι δεν κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης ούτε γραφολόγος ούτε υπάλληλος της τράπεζας. Είναι κατ΄ ιδίαν που γνωμάτευσαν τα πρόσωπα αυτά. Τέλος, κατόπιν υποβολής ότι είναι με μεγάλη καθυστέρηση που καταχώρησε την παρούσα Αίτηση για παραμερισμό, ανέφερε ότι δεν είναι γνώστης των δικαστικών διαδικασιών και των μεταξύ τους διαφορών. Εκείνο το οποίο ήξερε είναι ότι έπρεπε να καταχωρήσει ένσταση στην ειδοποίηση πτώχευσης. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του κ. Ξενή ο λόγος δόθηκε στους δικηγόρους για να αγορεύσουν. Ο κ. Κιτρομηλίδης επέλεξε να αγορεύσει προφορικά επιχειρηματολογώντας υπέρ των θέσεων του πελάτη του, κάνοντας συνάμα αναφορά σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Στον αντίποδα ο κ. Τριλλίδης επέλεξε να ετοιμάσει, υιοθετήσει και καταθέσει γραπτή αγόρευση στην οποία επίσης επιχειρηματολογεί υπέρ των θέσεων του δικού του πελάτη, παραπέμποντας και αυτός σε σχετική νομολογία. Έχοντας σκιαγραφήσει το πλαίσιο της διαφοράς, έρχομαι στις εφαρμοστέες νομικές αρχές. Η ερήμην απόφαση στην παρούσα υπόθεση εκδόθηκε δυνάμει των προνοιών της Διαταγής 17 Θ.1 - 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ελλείψει δηλαδή καταχώρισης εμφάνισης από μέρους του αιτητή. Απόφαση που λαμβάνεται κατ' αυτόν τον τρόπο δύναται να παραμεριστεί βάσει της Διαταγής 17 Θ.10, η οποία διαλαμβάνει ως εξής: "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." Στηριζόμενο κατά βάση στη θεμελιακή επί του θέματος αγγλική υπόθεση Evans v. Bartlam [1937] 2 All E.R. 646, το Ανώτατο Δικαστήριο έχει σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων του, καθορίσει με σαφήνεια τις αρχές που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα Δικαστήρια κατά την ενάσκηση της διακριτικής τους ευχέρειας για τον παραμερισμό δικαστικής απόφασης. Ακολουθεί ενδεικτική αναφορά σε μερικές εξ αυτών. Στην υπόθεση Πατούρης v. Hellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, αναφέρθηκαν τα εξής: "Καθιερωμένες μπορεί να θεωρηθούν οι αρχές που διέπουν και προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ' αυτό το πεδίο. Απαραίτητη είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης." Στην υπόθεση Bush κ.α. ν Γιαννή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1342 αναφέρονται στις σελ. 1345-1346 τα ακόλουθα: "Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας για επαναφορά, την οποία παρέχει στο Δικαστήριο η Δ.17, θ.10, εξουσίας η οποία, όπως υποδείχθηκε στην Evans v Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, δεν εντάσσεται σε οποιαδήποτε στεγανά, το Δικαστήριο κατευθύνει την προσοχή του σε δύο κυρίως παράγοντες. Ο ένας αφορά το κατά πόσο έχει εξηγηθεί η καθυστέρηση στην καταχώριση εμφάνισης και στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό, με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι η επαναφορά δεν αντιστρατεύεται την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Σε αυτό λαμβάνεται υπόψη τόσο η στάση του αιτητή όσο και η αναγκαιότητα οριστικής λήξης της αντιδικίας αφού interest republicae us sit finis litium. Ο άλλος παράγοντας αναφέρεται στο κατά πόσο καταδείχθηκε εκ πρώτης όψεως ή συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση." Σε σχέση ειδικά με το θέμα της υπεράσπισης αναφέρθηκαν στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ 26, τα ακόλουθα: "Η γενική αρχή του Δικαίου είναι ότι για να ανοίξει εκ νέου υπόθεση, μετά την λήψη της απόφασης, ο αιτητής οφείλει να πείσει πως έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην προβαλλόμενη εναντίον του απαίτηση. Όπως εξήγησε ο Δικαστής Sir Robert Megarry στην Land Securities P.L.C (ανωτέρω), πρέπει να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση χωρίς να προχωρεί κανείς σε αξιολόγηση οιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς αντίκρουσης." Στις ίδιες γραμμές κινήθηκε και η υπόθεση Χρυσάνθου v. Mariala Construction Ltd
(1996)1 (A) Α.Α.Δ 1129, όπου τονίστηκε, ότι, το Δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (βλ. Πατούρης (ανωτέρω)). Σε σχέση ειδικά με την δικαιολόγηση της μη εμφάνισης σχετική είναι η υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 941 όπου λέχθηκε ότι αίτηση παραμερισμού δύναται να απορριφθεί παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία στην αγωγή, η οποία να ισοδυναμεί με τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας (βλ. επίσης Mine & Quarry Services Ltd v Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου) (ανωτέρω), Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.α, Πολιτική Έφεση 10552 ημερ. 11.4.2000 και Γιωργαλλίδης v. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 1101). Παρομοίως στην υπόθεση Πεγιώτης ν Κωμοδρόμου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1601, 1606 λέχθηκαν τα εξής: "Αποτελεί γεγονός ότι απαιτείται η αιτιολόγηση οποιασδήποτε καθυστέρησης εκ μέρους του εναγομένου να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό απόφασης που εκδίδεται στην απουσία του (βλ. μεταξύ άλλων, Mine and Quarry Serv. Ltd v Γεωργίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 26). Δε συνιστά όμως τέτοια παράλειψη αυτοτελή ή ανεξάρτητο λόγο για την απόρριψη αίτησης για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, όπου ο εξαιτούμενος τον παραμερισμό της αποκαλύπτει συζητήσιμη υπεράσπιση. Η καθυστέρηση μπορεί να αποτελέσει, αφ' εαυτής, λόγο για παραμερισμό της απόφασης, όταν καθάπτεται της δικαστικής διαδικασίας, προσλαμβάνουσα μορφή καταφρόνησης της". Σχετικές επί του θέματος είναι και οι υποθέσεις Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961)C.L.R. 317, Christoforou v. Kyriakoulli
(1963)2 C.L.R. 159, Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R 204, Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Holiday Inns
(1994)1 Α.Α.Δ 736, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ και άλλοι ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 28, Λευκίδου v. Κανναουρίδου
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 528, Χριστοφόρου κ.α v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 86, Kourbatova v. G. Roussos Leisure Industries Ltd, Πολιτική Έφεση 10720 ημερ. 23.3.2001 και Κωνσταντινίδης v. Hissin
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ.
- Επανέρχομαι στα της παρούσας Αίτησης κάνοντας αρχή από το ζήτημα της μη εμφάνισης του αιτητή, γεγονός το οποίο είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την περαιτέρω πορεία της Αίτησης. Εντός του φακέλου του Δικαστηρίου υπάρχει ένορκη δήλωση του ιδιώτη δικαστικού επιδότη Γιάννου Κτωρίδη ημερομηνίας 6.8.2008, σύμφωνα με την οποία επέδωσε το κλητήριο ένταλμα στον αιτητή στις 2.8.2008, παραδίδοντας το στον υπεύθυνο του χώρου εργασίας του, ήτοι τον Ανδρέα Χρίστου. Στην ένορκη αυτή δήλωση επισυνάπτεται και αντίγραφο του επιδοθέντος κλητηρίου εντάλματος το οποίο φέρει υπογραφή του παραλήπτη Ανδρέα Χρίστου. Τα προαναφερθέντα τα επανέλαβε ο επιδότης με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, προσθέτοντας μάλιστα ότι ο ίδιος ο Ανδρέας Χρίστου του ανέφερε ότι ήταν υπεύθυνος του χώρου εργασίας (πρακτορείο στοιχημάτων), διαβεβαιώνοντας τον (εκ του περισσού) ότι θα παρέδιδε το κλητήριο ένταλμα στον αιτητή. Ενώ τα πιο πάνω αμφισβητούνται από τον αιτητή και η αμφισβήτηση βρίσκεται στον πυρήνα της υπόθεσης του, τα άφησε να περάσουν χωρίς άμεση αντίκρουση. Δεν ζήτησε, ως είχε δικαίωμα, να αντεξετάσει τον επιδότη με αποτέλεσμα τα λεγόμενα του να παραμείνουν αναντίλεκτα. Ο αιτητής είχε το απόλυτο βάρος να πείσει για το βάσιμο των ισχυρισμών του και στο πλαίσιο απόσεισης του, όφειλε τουλάχιστον να ζητήσει την αντεξέταση του επιδότη και να επιχειρήσει να αναδείξει το αναληθές των ισχυρισμών του ή αν μη τη άλλο να υποβάλει τους δικούς του ισχυρισμούς και να δώσει την ευκαιρία στον επιδότη να τους αντικρούσει ή έστω να τοποθετηθεί επ' αυτών. Έτσι κι αλλιώς ο αιτητής ουδόλως με έπεισε με τη μαρτυρία του. Η εκδοχή του επί του προκειμένου σημείου αντιστρατεύεται της λογικής. Δεν νομίζω να είναι φυσιολογικό και σύνηθες, άτομο άγνωστο και άσχετο με ένα χώρο να αυτοπαρουσιάζεται ως υπεύθυνο του χώρου αυτού, να προθυμοποιείται να παραλάβει δικαστικά έγγραφα και προς απόδειξη τούτου να θέτει και την υπογραφή του. Κατ' αντίστοιχο τρόπο δεν νομίζω να είναι φυσιολογικό και σύνηθες, το όλο σκηνικό να είναι αποκύημα της φαντασίας του δικαστικού επιδότη, το οποίο μάλιστα να είχε την κράση να το υποστηρίξει ενόρκως, όχι μια αλλά δύο φορές. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε νομότυπα και κανονικά στον αιτητή στις 2.8.2008 (βλ. Διαταγή 5 θ.2(ii) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και η ερήμην απόφαση εκδόθηκε στις 15.10.
- Για πάνω από δυόμιση χρόνια ο αιτητής απαξίωσε την παρούσα δικαστική διαδικασία μέχρι που στις 31.5.2011 καταχώρησε την υπό συζήτηση Αίτηση. Αυτή η απαξιωτική από μέρους του αιτητή συμπεριφορά αποτελεί κλασσικό παράδειγμα καταφρόνησης που θα πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη της Αίτησης, χωρίς καν το Δικαστήριο να εξετάσει οποιονδήποτε άλλο θέμα. Ακόμα όμως και αν ο αιτητής δεν έλαβε γνώση του κλητηρίου εντάλματος όταν του επιδόθηκε, έλαβε οπωσδήποτε γνώση όταν του επιδόθηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης στις 9.8.
- Από τότε μέχρι την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης πέρασαν σχεδόν 22 μήνες, περίοδος που πάλι καταδεικνύει αδιαφορία, απαξίωση και τελικώς καταφρόνηση της παρούσας δικαστικής διαδικασίας. Η θέση ότι δεν είναι γνώστης των δικαστικών διαδικασιών και των μεταξύ τους διαφορών, ουδόλως πείθει. Εκπροσωπείτο από δικηγόρο ο οποίος μάλιστα ετοίμασε και ένορκη δήλωση (η οποία επενεργεί ως αίτηση παραμερισμού) στην εναντίον του Ειδοποίηση Πτώχευσης. Στην παράγραφο 6 της ένορκης αυτής δήλωσης που καταχωρήθηκε στις 13.8.2009, ο αιτητής προαναγγείλει ότι "έχω δώσει οδηγίες στον δικηγόρο μου για διερεύνηση της υπόθεσης και παραμερισμό της πιο πάνω απόφασης". Άρα από τότε, γνώριζε τόσο ο δικηγόρος του όσο και ο ίδιος ποιο ήταν το σωστό διαδικαστικό μέτρο το οποίο θα έπρεπε να παρθεί για να μπορεί να προβάλει τους ισχυρισμούς του ενώπιον του Δικαστηρίου. Εκ του περισσού να επισημάνω πως δεν έχω πειστεί καν για την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης αφού ο αιτητής που την υποστήριξε δεν με έπεισε με τις τοποθετήσεις του. Για να συντελεστεί πλαστογραφία, η επιχειρούμενη αλλοίωση του εγγράφου θα πρέπει να έγινε χωρίς εξουσία (βλ.άρθρο 333 (β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154). Εδώ η μη υποβολή καταγγελίας ή τουλάχιστον έγκαιρης και σοβαρής καταγγελίας στην Αστυνομία δημιουργεί εύλογα και έντονα ερωτήματα σε σχέση με την αλήθεια των ισχυρισμών του αιτητή. Το ίδιο εύλογα και έντονα είναι τα ερωτήματα που προκύπτουν από την εγγύτητα και υπάρχουσα φιλία του υποτιθέμενου θύματος (αιτητή) και θύτη (εναγόμενου 2) της πλαστογραφίας. Η τοποθέτηση ότι "τον σκότωσε στο ξύλο" μάλλον καταρρακώνει έτι περισσότερο τη σοβαρότητα και αξιοπιστία του αιτητή, παρά να την ενισχύει. Παράλληλα ο αιτητής "συνελήφθη" ψευδόμενος σε αρκετές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα για τις διαβεβαιώσεις που του έδωσε η καθ' ης η αίτηση που τελικώς ήταν διαβεβαιώσεις του δικηγόρου του. Για τον γραφολόγο και τον υπάλληλο της τράπεζας, που ως διαφάνηκε, κανένα Δικαστήριο η υπεύθυνο πρόσωπο, δεν είδε ή άκουσε τις υποτιθέμενες γνωματεύσεις τους και τέλος για την Ειδοποίηση Πτώχευσης που υποτίθεται αποσύρθηκε, ενώ στην πραγματικότητα είναι η ένορκη δήλωση για παραμερισμό της που αποσύρθηκε, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να καταχωρηθεί και Αίτηση Πτώχευσης εναντίον του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση κρίνεται ολωσδιόλου ανεδαφική και ως τέτοια απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή. (Υπ.) .......... Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο