GEOPET ALUMINIUM LTD ν. PGC PONTEROSA FUN PARK LTD, Αρ. Αγωγής: 5456/08, 27 Ιουλίου, 2011

GEOPET ALUMINIUM LTD ν. PGC PONTEROSA FUN PARK LTD, Αρ. Αγωγής: 5456/08, 27 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A332 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 5456/08 Μεταξύ: GEOPET ALUMINIUM LTD Εναγόντων και P.G.C PONTEROSA FUN PARK LTD Εναγομένων Ημερομηνία: 27 Ιουλίου,

1. Για τους Ενάγοντες: Ο κ. Πέτρος Μιχαήλ Για τους Εναγόμενους: Ο κ. Άκης Ευθυμίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή τους οι Ενάγοντες αξιούν εναντίον των Εναγομένων το ποσό των €. 42.207,58 πλέον τόκους ως αποζημίωση για την διάρρηξη συμφωνίας ή και αδικαιολόγητου πλουτισμού. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαιτήσεως, είναι η θέση των Εναγόντων ότι κατά ή περί το 2005 οι Ενάγοντες συμφώνησαν με τους Εναγόμενους για την εκτέλεση διαφόρων εργασιών σε πεδίο χρωματοσφαίρισης που διατηρούν οι Εναγόμενοι έναντι συμφωνηθείσα ή εύλογης αμοιβής €. 48.277,
2. Οι Ενάγοντες εκτέλεσαν τις εργασίες προς ικανοποίηση των Εναγομένων, οι οποίοι κατέβαλαν έναντι το ποσό των Λ.Κ.3.552,50 και παρέμεινε υπόλοιπο το αξιούμενο ποσό, το οποίο οι Εναγόμενοι αρνούνται να καταβάλουν. Οι Εναγόμενοι με την Υπεράσπιση τους αρνούνται την αξίωση των Εναγόντων, και ισχυρίζονται ότι ο ένας εκ των μετόχων των Εναγομένων είναι παιδί των διευθυντών και μετόχων των Εναγόντων. Λόγω της σχέσης αυτής ανατέθη στους Ενάγοντες εργασία, όσες όμως εργασίες έχουν εκτελεστεί έχουν πληρωθεί και εξοφληθεί πλήρως, είτε απ' ευθείας στους Ενάγοντες είτε σε τρίτα πρόσωπα. Κατά την ακρόαση, προς απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων, μαρτυρία έδωσαν οι κ.κ. Γεώργιος Α. Πέτρου, Ανδρέας Ανδρέου και Χαράλαμπος Ανδρέου, ενώ εκ μέρους των Εναγομένων μαρτυρία έδωσε ο κ. Χρίστος Χρίστου. Ο κ. Γεώργιος Α. Πέτρου ανέφερε ότι είναι ο διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας, η οποία ασχολείται με κατασκευές αλουμινίου και μετάλλων. Η Εναγόμενη εταιρεία ασχολείτο με την χρωματοσφαίριση, και σε αυτήν ήταν συνέταιρος και διευθυντής ο ένας εκ των υιών του, ο κ. Χαράλαμπος Ανδρέου. Περί τον Ιούνιο - Ιούλιο 2005 συζήτησε με τον γιό του, τον κ. Κύπρο Πατσαλίδη και τον κ. Χρίστο Χρίστου για την ανάθεση εργασιών στους Ενάγοντες, και, κατόπιν τούτου, εκτέλεσε αριθμό εργασιών στις εγκαταστάσεις χρωματοσφαίρισης των Εναγομένων στους Αγ. Τριμιθιάς, τις οποίες και περιέγραψε. Για να διεκπεραιωθούν οι εργασίες απασχολήθηκαν 4 - 6 άτομα, και τελείωσαν γύρω στοn Αύγουστο
3. Το κόστος των εργασιών ανήλθε σε Λ.Κ.28.255,50 (€. 48.277,31), αφού λήφθηκαν υπ' όψιν και τα υλικά που αγοράστηκαν, και εξεδόθησαν σχετικά τιμολόγια. Οι Εναγόμενοι κατέβαλαν έναντι το ποσό των Λ.Κ.3.552,50 (€. 6.069,80) και παρέμεινε υπόλοιπο ποσό €. 42.027,
4. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, ανέφερε ο Μ.Ε.1, ο μοναδικός διευθυντής των Εναγομένων ήταν ο γιός του. Η εργασία γινόταν τμηματικά ανάλογα με τις υποδείξεις των Εναγομένων, γι' αυτό δεν είχε γίνει οποιαδήποτε εκτίμηση ή προσφορά για την αξία τους εκ των προτέρων. Όταν ο γιος του θα αποχωρούσε από την Εναγόμενη εταιρεία ζήτησε να πληρωθεί πριν φύγει, και ο γιος του του είπε ότι θα τα κανονίσει με τους συνέταιρους του. Με την αποχώρηση του γιου του σταμάτησε να εκτελεί και οποιεσδήποτε εργασίες για τους Εναγόμενους. Ο κ. Ανδρέας Ανδρέου ανέφερε ότι είναι Διευθυντής Πωλήσεων των Εναγόντων, και γιος του Μ.Ε.
5. Το διατακτικό Τεκμήριο 1 συντάχθηκε από τον ίδιο σε συνεργασία με τον Μ.Ε.1, ο οποίος τον πληροφορούσε σταδιακά για τις εργασίες και τα υλικά , οπόταν ο Μ.Ε.2 ενημέρωνε τον λογαριασμό των Εναγομένων. Το Τεκμήριο 5 εξεδόθη από τον ίδιο κατόπιν οδηγιών του Μ.Ε.
6. Ο κ. Χαράλαμπος Ανδρέου ανέφερε ότι είναι επίσης γιος του Μ.Ε.1, και μέχρι τον Σεπτέμβριο 2006 ήταν εκ των μετόχων και μοναδικός διευθυντής των Εναγομένων. Κατά τον Ιούνιο με Ιούλιο 2005 συμφωνήθηκε προφορικά μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων η κατασκευή μεταλλικών και αλουμινένιων εγκαταστάσεων σε πεδίο χρωματοσφαίρισης. Οι εργασίες εκτελούντο σταδιακά και αποπερατώθηκαν τον Αύγουστο
7. Το Τεκμήριο 1 μελέτησε ο ίδιος και διαπίστωσε ότι όλες οι εργασίες είχαν γίνει. Την 5.9.2006, αφού έλαβε ποσά Λ.Κ.16.483,66 και Λ.Κ.10.000,00 μεταβίβασε τις μετοχές του και αποχώρησε από την Εναγόμενη εταιρεία. Τα δάνεια για την Εναγόμενη εταιρεία τα δανείστηκαν στο όνομα τους ο κάθε μέτοχος, και όταν αυτός αποχώρησε του ξόφλησαν το δικό του και του κατέβαλαν και Λ.Κ.10.000,00 επιπλέον. Ο κ. Χρίστος Χρίστου ανέφερε ότι κατά τον Ιούνιο - Ιούλιο 2005 στην Εναγόμενη εταιρεία είχαν συμφέρον ο Μ.Ε.3, ο ίδιος και ο κ. Κύπρος Πατσαλίδης. Τον Ιούλιο 2005 άρχισαν εργασίες για κατασκευή πεδίου χρωματοσφαίρισης. Επειδή η Εναγόμενη εταιρεία δεν είχε καθόλου χρήματα σύναψαν προσωπικά δάνεια και φρόντισαν ο καθένας να χρησιμοποιήσουν τους γνωστούς και συγγενείς τους ώστε να μην πληρώσει η Εναγόμενη εταιρεία πολλά χρήματα. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ανατέθηκαν εργασίες και στους Ενάγοντες, αφού ο Μ.Ε.1 τους είχε πει ότι θα τους τις έκανε σε τιμές κόστους. Το μοναδικό τιμολόγιο που δόθηκε από τους Ενάγοντες στους Εναγόμενους ήταν το Τεκμήριο 2 ημερομηνίας 20.12.2005, το οποίο και ξόφλησαν αυθημερόν, ενώ το διατακτικό Τεκμήριο 1 ουδέποτε το είδαν. Τον Ιούλιο 2006 άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα μεταξύ των τριών μετόχων. Περί τα τέλη Ιουλίου 2006 ο Χαράλαμπος Ανδρέου ζήτησε να αποχωρήσει, και ζήτησε να του ξοφλήσουν τα δάνεια του και να παραχωρήσει τις μετοχές του. Οι άλλοι δύο αποδέχτηκαν την πρόταση αυτή. Την επομένη, όμως, ο Χαράλαμπος Ανδρέου τους είπε ότι δεν δεχόταν ο πατέρας του Μ.Ε.1, γιατί ζητούσε ακόμη Λ.Κ.12.000,00 για τις εργασίες που είχε κάνει. Αυτός απάντησε ότι οι δουλειές ήσαν όλες πληρωμένες. Αφού συνεννοήθηκε με τον κ. Κύπρο Πατσαλίδη, αποφάσισαν να του δώσουν ακόμη Λ.Κ. 10.000,00 για να λύσουν το πρόβλημα, και ο Μ.Ε.3 συμφώνησε. Πλήρωσαν και το ζήτημα έληξε. Ο Μ.Υ.1 δέχτηκε ότι όσες εργασίες αναγράφονται επί του Τεκμηρίου 1 έχουν γίνει από τους Ενάγοντες. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο κ. Γεώργιος Πέτρου έδωσε μίαν δυσνόητη και ασαφή μαρτυρία, η οποία σε πολλά σημεία δεν είχε ειρμό, και δυσχέραινε την προσπάθεια του Δικαστηρίου να τον παρακολουθήσει. Από αυτήν σημειώνω ότι ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι το διατακτικό Τεκμήριο 1 παραδόθηκε στην Εναγόμενη Εταιρεία το καλοκαίρι του 2006, ισχυρισμός ο οποίος καταρρίπτεται από το ίδιο το Τεκμήριο 1, το οποίο φέρει ημερομηνία 1.2.2007, ενώ ακόμη και ο ίδιος ο κ. Πέτρου αντεξεταζόμενος δέχτηκε ότι το ετοίμασε το
8. Πέραν τούτου, ο κ. Πέτρου ισχυρίστηκε ότι με τους Εναγόμενους συμφώνησαν όπως αυτός πληρωθεί όταν τελειώσουν οι εργασίες όλες, πράγμα που αντιφάσκει με το γεγονός ότι πληρώθηκε ένα ποσό το
9. Ο δε ισχυρισμός του ότι το τιμολόγιο Τεκμήριο 2 αφορούσε σε αγορές, αντιφάσκει με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, το οποίο λέει ρητά ότι συνιστά χρέωση για «εκτελεσθείσες εργασίες». Σε άλλο στάδιο της μαρτυρίας του ο Μ.Ε.1 δέχτηκε ότι όσο βρισκόταν ο γιός του στην Εναγόμενη εταιρεία δεν δόθηκαν οποιαδήποτε τιμολόγια ή έγγραφα σε αυτήν, αλλά απλά συζητούσε με τον γιό του. Μετέπειτα, όμως, αποτέλεσε θέση του ότι τέτοια δόθησαν. Από την όλη μαρτυρία του κ. Γεώργιου Πέτρου θεωρώ ότι αυτός άλλαξε πρόθεση όσον αφορά στην χρέωση των εργασιών, και το ύψος αυτής, με την αποχώρηση του γιού του από την Εναγόμενη εταιρεία, και συγκεκριμένα ότι παρά τις αρχικές του διαβεβαιώσεις προς τους μετόχους της Εναγόμενης ότι θα χρέωνε αυτούς τιμές κόστους ένεκα του ότι ένας εκ των μετόχων ήταν γιος του, μετά που ο γιος του πούλησε τις μετοχές του αναθεώρησε την θέση αυτή. Αυτό συνάδει και με το ότι δεν απέστειλε κάποιο άλλο τιμολόγιο πλην του Τεκμηρίου 2 όσο καιρό ήταν διευθυντής ο Μ.Ε.3 γιος του, αλλά και με το ότι το διατακτικό Τεκμήριο 1 ετοίμασε μήνες μετά που ο γιος του είχε ήδη αποχωρήσει από την εταιρεία, παρ' όλο που ο ίδιος είπε ότι μετά τον Σεπτέμβριο 2006 καμία άλλη εργασία δεν έκανε για την Εναγόμενη εταιρεία. Ο κ. Ανδρέας Ανδρέου έδωσε μίαν τυπική μαρτυρία, αφού αυτή περιορίστηκε στον ισχυρισμό ότι ο ίδιος ετοίμασε το διατακτικό Τεκμήριο 1 ανάλογα με το ότι του έλεγε ο πατέρας του. Ο ίδιος δεν γνώριζε καν πότε ξεκίνησαν οι εργασίες, αλλά ούτε και ρώτησε ποτέ τον αδελφό του Μ.Ε.3 για τα έργα ή γιατί οι Εναγόμενοι δεν τους πληρώνουν. Τούτων δεδομένων, σε όσα ο κ. Ανδρέας Ανδρέου ανέφερε μόνο περιορισμένη βαρύτητα μπορεί να δοθεί. Σημειώνω επίσης ότι θέση του Μ.Ε.2 ήταν ότι το τιμολόγιο Τεκμήριο 5 εξεδόθη 6.8.2008, και αυτό ήταν το χρονικό διάστημα στο οποίο έπρεπε να γίνει η παράδοση του έργου ώστε να συμφωνηθούν οι πληρωμές, θέση η οποία είναι πολύ διαφορετική τόσο από την δικογραφημένη, όσο και από την μαρτυρία των Μ.Ε. 1 και
10. Ο κ. Χαράλαμπος Ανδρέου δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, και έκδηλη ήταν η προσπάθεια του να βοηθήσει την υπόθεση του πατέρα του, αντί να πει όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Σε σχέση με την μαρτυρία του κ. Χαράλαμπου Ανδρέου παρατηρώ τα πιο κάτω: - Ο κ. Ανδρέου ισχυρίστηκε ότι κρατούσε το Τεκμήριο 1 και έλεγχε κατά πόσο οι εργασίες που αναγράφονται σε αυτό είχαν γίνει. Δεδομένου ότι το έγγραφο αυτό φέρει ημερομηνία 1.2.2007 και ο Μ.Ε.3 αποχώρησε από την Εναγόμενη αρ. 3 τον Σεπτέμβριο 2006, έπεται πως η θέση αυτή δεν ευσταθεί. Όταν αυτό του υποδείχθηκε, ισχυρίστηκε ότι είναι το Τεκμήριο 4 που κρατούσε και έλεγχε. Το Τεκμήριο 4, όμως, είναι απλά ένα τιμολόγιο για «εκτελεσθείσες εργασίες μεταλλικών», χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειες ως προς το σε τι εργασίες παραπέμπει, και άρα δεν μπορεί ο Μ.Ε.3 να κρατούσε αυτό και να έλεγχε τις εργασίες μία - μία και να ισχυρίζεται ότι είδε ότι «όλες οι εργασίες έγιναν σύμφωνα με τις απαιτήσεις και υποδείξεις» των Εναγομένων. Όταν και πάλι του υποδείχθηκε η ανακολουθία της μαρτυρίας του, επανήλθε στην εκδοχή ότι εννοούσε το Τεκμήριο
11. - Ειρωνευόταν τον συνήγορο υπεράσπισης κατά την αντεξέταση. - Ερωτηθείς ως προς τα έσοδα της Εναγόμενης κατά τον ουσιώδη χρόνο έδινε αόριστες απαντήσεις και απέφευγε να απαντήσει, ισχυριζόμενος ότι δεν θυμόταν. Δεδομένου ότι η εταιρεία αυτή το 2005 είχε μόνο το πεδίο χρωματοσφαίρισης το οποίο ήταν ακόμη υπό κατασκευή, η θέση του δεν πείθει. - Δεδομένου του ισχυρισμού του ότι είχαν συμφωνήσει με τους Ενάγοντες ότι θα τους πλήρωναν μόλις τελείωναν οι εργασίες, και αυτές είχαν όλες τελειώσει τον Αύγουστο 2006, ο Μ.Ε. 3 δεν έδωσε λογική εξήγηση ως προς το γιατί δεν πλήρωσε ο ίδιος την εταιρεία του πατέρα του προτού αποχωρήσει από την Εναγόμενη, αφού ήταν και ο μοναδικός διευθυντής. Όσον αφορά στον κ. Χρίστο Χρίστου πρέπει να σημειωθεί ότι ο μάρτυρας αυτός βρισκόταν μέσα στην αίθουσα του Δικαστηρίου κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1, και ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Εναγόμενους δήλωσε ότι δεν θα έδιδε μαρτυρία. Ως εκ τούτου, η βαρύτητα της μαρτυρίας του περιορίζεται ανάλογα. Γενικώς, όμως, ο μάρτυρας αυτός μου έδωσε την εντύπωση του ειλικρινούς μάρτυρα, και ανταποκρίνετο στις διάφορες ερωτήσεις με αυθορμητισμό. Έχω προβληματιστεί όσον αφορά στο Τεκμήριο 9 σε συνάρτηση με την εκδοχή του Μ.Υ.
12. Μετά από μελέτη και των δύο έχω καταλήξει ότι τα δύο δεν είναι κατ' ανάγκη αντιφατικά. Θέση του Μ.Υ.1 ήταν ότι ο Μ.Ε.3 ζήτησε αρχικά ως αντάλλαγμα για τις μετοχές του την εξόφληση των δανείων του ύψους Λ.Κ.16.483,66, αλλά μετά που μίλησε με τον πατέρα του, τους είπε ότι ο πατέρας του δεν δέχεται και θέλει ακόμη Λ.Κ.12.000,00 δεδομένου ότι είχε κάνει και τις εργασίες. Κατόπιν τούτου, οι άλλοι δύο μέτοχοι αποφάσισαν να του δώσουν άλλες Λ.Κ.10.000,00 για να λυθεί το ζήτημα. Μάλιστα, δεδομένης της θέσης του Μ.Υ.1 ότι όλα τα ποσά που οφείλονταν στους Ενάγοντες για τις εργασίες είχαν εξοφληθεί, είναι λογικό το ότι στο Τεκμήριο 9 αναγράφεται ότι ολόκληρο το ποσό καταβάλλεται ως αντάλλαγμα για την παραχώρηση των μετοχών. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με μεταλλικές και αλουμινένιες κατασκευές. Διευθυντής αυτής κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο Μ.Ε.
13. Η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ασχολείτο με την χρωματοσφαίριση, ενώ μοναδικός διευθυντής αυτής ήταν ο Μ.Ε.3, γιος του Μ.Ε.
14. Η Εναγόμενη εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε 3 εγγεγραμμένους μετόχους, τον Μ.Ε.3, τον κ. Χρίστο Πατσαλίδη και την κα Γεωργία Χρίστου, στο όνομα των οποίων ήσαν εγγεγραμμένες οι μετοχές των κ.κ. Κύπρου Πατσαλίδη και του Μ.Υ.
15. Τον Ιούλιο 2005 η Εναγόμενη εταιρεία άρχισε εργασίες για την κατασκευή πεδίου χρωματοσφαίρισης. Λόγω του ότι η Εναγόμενη εταιρεία δεν είχε πολλά χρήματα στην διάθεση της, οι μετόχοι σύνηψαν προσωπικά δάνεια και αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τους συγγενείς και γνωστούς τους για όσες εργασίες μπορούσαν. Λόγω του ότι ο πατέρας του διευθυντή και εκ των μετόχων της Εναγόμενης εταιρείας Μ.Ε.1 ασχολείτο με κατασκευές αλουμινίου, ανατέθηκαν στην Ενάγουσα εταιρεία εργασίες της ειδικότητας αυτής. Ο Μ.Ε.1 είπε στους μετόχους της Εναγόμενης εταιρείας ότι θα έκανε τις εργασίες σε τιμές κόστους. Όντως οι εργασίες διεκπεραιώθηκαν από την Ενάγουσα εταιρεία, και εξεδόθη και το τιμολόγιο Τεκμήριο 2, το οποίο η Εναγόμενη εταιρεία πλήρωσε στην Ενάγουσα αυθημερόν. Κανένα άλλο τιμολόγιο δεν παραδόθηκε στην Εναγόμενη εταιρεία από την Ενάγουσα. Τον Ιούλιο 2006 άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα μεταξύ των μετόχων, και ο Μ.Ε.3 ζήτησε να αποχωρήσει, να του ξοφλήσουν τα δάνεια στο όνομα του οι άλλοι μετόχοι, και να τους παραχωρήσει τις μετοχές του. Οι κ.κ. Κύπρος Πατσαλίδης και Μ.Υ.1 αποδέχτηκαν. Την επόμενη μέρα, όμως, ο Μ.Ε.3 τους πληροφόρησε ότι ο πατέρας του Μ.Ε.1 δεν δέχεται την πιο πάνω συμφωνία, εν' όψει του ότι και αυτός είχε κάνει τις εργασίες που αναφέρονται πιο πάνω, και του είπε να ζητήσει Λ.Κ.12.000,00 περισσότερες. Ο Μ.Υ.1 και κ. Κύπρος Πατσαλίδης συμφώνησαν να καταβάλουν στον Μ.Ε.3 επιπλέον ποσό Λ.Κ.10.000,
16. Πλήρωσαν το ποσό αυτό, ο Μ.Ε.3 υπέγραψε τα Τεκμήρια 9 και 11 και αποχώρησε από την Εναγόμενη εταιρεία. Μετά από αυτά, το 2007 η Ενάγουσα εταιρεία αξιώσε πληρωμή για τις εργασίες. Σε αστικές υποθέσεις, όπως και η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των Εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με τη μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη. Από την αξιολόγηση και ευρήματα που παρατίθενται πιο πάνω προκύπτει ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης που έφεραν. Ειδικότερα, δεν έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει κάποιο ποσό οφειλόμενο, ή ότι είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων ότι οι Ενάγοντες θα χρέωναν οτιδήποτε πέραν του κόστους. Επίσης, πρέπει να τονιστεί ότι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης είναι ξεχωριστή οντότητα από τους μετόχους και διευθυντές αυτής. Συνεπώς, η όποια συμφωνία είχε γίνει μεταξύ του Μ.Ε.1 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας, και του Μ.Ε.3 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας, δεσμεύει τις δύο αυτές εταιρείες, ανεξαρτήτως του αν ο Μ.Ε.3 αποχώρησε μετά από διευθυντής της Εναγόμενης. Κατ' επέκταση, η Ενάγουσα εταιρεία δεν δύναται να προβαίνει σε χρεώσεις αντίθετες με αυτές που είχε συμφωνήσει ότι θα χρέωνε, πράγμα που συνέβηκε στην υπό εκδίκαση περίπτωση. Ενώ είχε συμφωνηθεί ότι οι εργασίες θα γίνονταν σε τιμές κόστους λόγω της συγγένειας, μετά την αποχώρηση του Μ.Ε.3 η Ενάγουσα εταιρεία προβάλλει και επικαλείται δικαίωμα σε εύλογη χρέωση. Έπεται πως η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, και συναφώς επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης εταιρείας και εναντίον της Ενάγουσας εταιρείας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο