Βαρβάρα Παναγιώτου ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αγωγή αρ. 7998/2006, 2 Αυγούστου, 2011

Βαρβάρα Παναγιώτου ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αγωγή αρ. 7998/2006, 2 Αυγούστου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A339 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 7998/2006 Μεταξύ: Βαρβάρα Παναγιώτου Ενάγουσα και

1. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα
2. Δήμου Λατσιών Εναγομένων 2 Αυγούστου,
3. Για ενάγουσα: κ. Λ. Λουκαΐδης για κ.κ. Λουκής Γ. Λουκαΐδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για εναγομένους: κα Θ. Μαυρομουστάκη για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή της αυτή η ενάγουσα ζητά γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, τόκους και έξοδα. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, το Τμήμα Δημοσίων Έργων ήταν υπεύθυνο για τον συντονισμό και παρακολούθηση της ετοιμασίας των κατασκευαστικών σχεδίων καθώς και την προσφοροδότηση και επίβλεψη κατασκευής του έργου Λεωφόρου Γ. Κρανιδιώτη (πρώην Λεμεσού) στα Λατσιά, τμήμα του οποίου αποτελούσε και η κατασκευή του ποδηλατοδρόμου στη διασταύρωση των Λεωφόρων Γ. Κρανιδιώτη και Αρχ. Κυπριανού με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Οι εναγόμενοι 1 παράνομα ή/και αμελώς δεν ενήργησαν τα δέοντα ή/και επέτρεψαν ώστε τμήμα του ποδηλατοδρόμου παρά τη Λεωφόρο Γ. Κρανιδιώτη και παρά τη διασταύρωση με την Αρχ. Κυπριανού στα Λατσιά, με κατεύθυνση προς Λευκωσία να παραμείνει στο σημείο εκείνο χωρίς κάγκελο ή/και άλλο προστατευτικό ώστε να συνιστά κίνδυνο για οποιοδήποτε πρόσωπο νόμιμα διερχόταν κατά μήκος του ποδηλατοδρόμου και συγκεκριμένα στο σημείο εκείνο. Στις 3.12.05 και ώρα περί τις 20.00, αφού η ενάγουσα εισήλθε στον ποδηλατόδρομο, παρά τη διασταύρωση των Λεωφόρων Γ. Κρανιδιώτη και Αρχ. Κυπριανού με κατεύθυνση προς Λευκωσία, συνεπεία της ανηφορικότητας του οδοστρώματος και/ή για λόγους που δεν οφείλονται στην ίδια, έχασε την ισορροπία της και έπεσε αριστερά της πορείας όπου, παρόλο ότι υπάρχει υψομετρική διαφορά ενός μέτρου περίπου, δεν ήταν τοποθετημένο προστατευτικό κάγκελο, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα ήταν αποτέλεσμα της αμέλειας και/ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων των εναγομένων, οι λεπτομέρειες των οποίων φαίνονται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης και συνίστανται βασικά στο ότι παρέλειψαν να ενεργήσουν ως όφειλαν, ώστε να τοποθετηθεί προστατευτικό κάγκελο κατά μήκος του ποδηλατοδρόμου και να εξασφαλίσουν ή/και περιλάβουν στις προδιαγραφές ή/και αρχιτεκτονικά σχέδια του έργου πρόνοια για την τοποθέτηση κάγκελου στο σημείο του ατυχήματος και να λάβουν κάθε μέτρο για προστασία των χρηστών του ποδηλατοδρόμου ή προς αποτροπή του ατυχήματος. Μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου υπεβλήθηκε στον απαραίτητο έλεγχο (x-rays, C/T), έτυχε των Πρώτων Βοηθειών και κρατήθηκε στο νευροχειρουργικό θάλαμο για περαιτέρω νοσηλεία μέχρι και τις 12.12.05, λόγω τραυμάτων στο κεφάλι και στο πρόσωπο, ενώ της δόθηκε αναρρωτική άδεια μέχρι και τις 28.2.
4. Κατά την εισαγωγή της στο Νοσοκομείο, της έγινε ακινητοποίηση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με Halo Vest, το οποίο παρέμεινε για τρεις μήνες και του οποίου ακολούθησε η τοποθέτηση σκληρού κολάρου αυχένα για δύο μήνες ακόμη. Κατά τον ουσιώδη χρόνο παρακολουθούσε μετεκπαιδευτικό πρόγραμμα στη νοσηλευτική διοίκηση ενώ συνεπεία της απουσίας της από την άσκηση στον κλινικό χώρο κατά την περίοδο από 1.12.05 έως και τις 28.2.06, δεν της επετράπη να παρακαθίσει στις τελικές εξετάσεις στις 6.11.
5. Περαιτέρω, κατά την παρακολούθηση στη συνέχεια των θεωρητικών μαθημάτων της, είχε το Halo Vest με αποτέλεσμα να υποστεί σημαντική ταλαιπωρία. Σαν αποτέλεσμα του πιο πάνω ατυχήματος, τα γυαλιά τα οποία φορούσε έσπασαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς, με αποτέλεσμα να προχωρήσει σε παραγγελία και κατασκευή νέου ζευγαριού γυαλιών. Περαιτέρω, είχε υποστεί σοβαρές απώλειες και σωματικές βλάβες. Ειδικά, παρουσιάζει δυσκολία στην κατάκλιση και όταν μετακινείται σε ύπτια θέση παρουσιάζει αυχεναλγία. Επιπλέον, συναντά δυσκολίες στην οδήγηση, λόγω της μειωμένης ικανότητας περιστροφής της κεφαλής. Υπέστηκε τις ακόλουθες σωματικές βλάβες: Κάταγμα σώματος Α1, κάταγμα αυχενικού τόξου Α5 και Α6, κάταγμα ακανθώδης απόφυσης του Α6, κρανιοεγκεφαλική κάκωση και κάκωση αυχένα και κάταγμα ρινικού οστού. Από το δυστύχημα έχει υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς με αποτέλεσμα να ταλαιπωρείται και να έχει πόνους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Υπέστηκε, επίσης, Λ.Κ.378 ως ειδικές αποζημιώσεις. Αξιώνει τις πιο πάνω ειδικές αποζημιώσεις, καθώς και γενικές αποζημιώσεις, τόκο 9% και έξοδα. Η αγωγή αποσύρθηκε εναντίον του εναγομένου 2 στις 28.9.
6. Στην Έκθεση Υπεράσπισής της η εναγομένη 1 αρνείται την παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη κατασκευή ήταν τέτοια που να προσφέρει άνεση στους ποδηλάτες και να μην επιτρέπει την εκτροπή, αφού ο ποδηλατόδρομος οριοθετήθηκε με περίζωμα γκρίζου χρώματος με αποτέλεσμα να μην επιτρέπεται η εκτροπή προσεκτικών και/ή συνετών χρηστών του ποδηλατοδρόμου, ο οποίος, εν πάση περιπτώσει, ήταν δεόντως σηματοδοτημένος. Η εναγομένη 1 αγνοεί και συνεπώς αρνείται τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαιτήσεως, αναφέρει δε, ότι και εάν ακόμα η ενάγουσα τραυματίστηκε στο ισχυριζόμενο περιστατικό, τούτο οφείλεται σε λόγους που αφορούν την ενάγουσα και, εν πάση περιπτώσει, που δεν αφορούν την εναγομένη 1 και/ή οποιοδήποτε αντιπρόσωπό της. Η εναγομένη 1 αρνείται την παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης και τις λεπτομέρειες αμέλειας με στοιχεία (α) - (ζ), ισχυρίζεται δε ότι έλαβε όλα τα δέοντα μέτρα στο βαθμό που την αφορούσαν για την προστασία των χρηστών του ποδηλατοδρόμου, τα οποία, δεν περιλαμβάνουν την τοποθέτηση κιγκλιδώματος, αφού τούτο δεν ήταν απαραίτητο αν ληφθεί υπόψη τόσο η ικανοποιητική σήμανση όσο και το περίζωμα που υπήρχε στα όρια του ποδηλατοδρόμου. Η εναγομένη 1, περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι το αναφερόμενο δυστύχημα συνέβη λόγω της αποκλειστικής και/ή σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσας αμέλειας της ενάγουσας. Λεπτομέρειες της αμέλειας της τελευταίας εκτίθενται στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Η ενάγουσα ήταν η Μ.Ε.
7. Κατέθεσε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 53 ετών, υγιέστατη και εργαζόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας ως νοσηλευτικός λειτουργός. Το Τμήμα Δημοσίων Έργων ήταν υπεύθυνο για τον συντονισμό και παρακολούθηση της ετοιμασίας των κατασκευαστικών σχεδίων καθώς και την προσφοροδότηση και επίβλεψη κατασκευής του έργου Λεωφόρου Γ. Κρανιδιώτη (πρώην Λεμεσού) στα Λατσιά, τμήμα του οποίου αποτελούσε και η κατασκευή του ποδηλατοδρόμου στη διασταύρωση των Λεωφόρων Γ. Κρανιδιώτη και Αρχ. Κυπριανού με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Οι εναγόμενοι 1 παράνομα ή/και αμελώς δεν ενήργησαν τα δέοντα ή/και επέτρεψαν ώστε τμήμα του ποδηλατοδρόμου παρά τη Λεωφόρο Γ. Κρανιδιώτη και παρά τη διασταύρωση με την Αρχ. Κυπριανού στα Λατσιά, με κατεύθυνση προς Λευκωσία να παραμείνει στο σημείο εκείνο χωρίς κάγκελο ή/και άλλο προστατευτικό ώστε να συνιστά κίνδυνο για οποιοδήποτε πρόσωπο νόμιμα διερχόταν κατά μήκος του ποδηλατοδρόμου και συγκεκριμένα στο σημείο εκείνο. Στις 3.12.05 και ώρα περί τις 20.00, αφού η Μ.Ε.1 εισήλθε στον ποδηλατόδρομο, παρά τη διασταύρωση των Λεωφόρων Γ. Κρανιδιώτη και Αρχ. Κυπριανού με κατεύθυνση προς Λευκωσία, συνεπεία της ανηφορικότητας του οδοστρώματος και/ή για λόγους που δεν οφείλονται στην ίδια, έχασε την ισορροπία της και έπεσε αριστερά της πορείας όπου, παρόλο ότι υπάρχει υψομετρική διαφορά ενός μέτρου περίπου, δεν ήταν τοποθετημένο προστατευτικό κάγκελο, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά. Μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου υπεβλήθηκε στον απαραίτητο έλεγχο (x-rays, C/T), έτυχε των Πρώτων Βοηθειών και κρατήθηκε στο νευροχειρουργικό θάλαμο για περαιτέρω νοσηλεία μέχρι και τις 12.12.05, λόγω τραυμάτων στο κεφάλι και στο πρόσωπο, ενώ της δόθηκε αναρρωτική άδεια μέχρι και τις 28.2.
8. Κατά την εισαγωγή της στο Νοσοκομείο, της έγινε ακινητοποίηση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με Halo Vest, το οποίο παρέμεινε για τρεις μήνες και του οποίου ακολούθησε η τοποθέτηση σκληρού κολάρου αυχένα για δύο μήνες ακόμη. Κατά τον ουσιώδη χρόνο παρακολουθούσε μετεκπαιδευτικό πρόγραμμα στη νοσηλευτική διοίκηση ενώ συνεπεία της απουσίας της από την άσκηση στον κλινικό χώρο κατά την περίοδο από 1.12.05 έως και τις 28.2.06, δεν της επετράπη να παρακαθίσει στις τελικές εξετάσεις στις 6.11.
9. Περαιτέρω, κατά την παρακολούθηση στη συνέχεια των θεωρητικών μαθημάτων της, είχε το Halo Vest με αποτέλεσμα να υποστεί σημαντική ταλαιπωρία. Σαν αποτέλεσμα του πιο πάνω ατυχήματος, τα γυαλιά τα οποία φορούσε έσπασαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς, με αποτέλεσμα να προχωρήσει σε παραγγελία και κατασκευή νέου ζευγαριού γυαλιών. Περαιτέρω, είχε υποστεί σοβαρές απώλειες και σωματικές βλάβες. Ειδικά, παρουσιάζει δυσκολία στην κατάκλιση και όταν μετακινείται σε ύπτια θέση παρουσιάζει αυχεναλγία. Επιπλέον, συναντά δυσκολίες στην οδήγηση, λόγω της μειωμένης ικανότητας περιστροφής της κεφαλής. Υπέστηκε τις ακόλουθες σωματικές βλάβες: Κάταγμα σώματος Α1, κάταγμα αυχενικού τόξου Α5 και Α6, κάταγμα ακανθώδης απόφυσης του Α6, κρανιοεγκεφαλική κάκωση και κάκωση αυχένα και κάταγμα ρινικού οστού. Από το δυστύχημα έχει υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς με αποτέλεσμα να ταλαιπωρείται και να έχει πόνους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Υπέστηκε, επίσης, Λ.Κ.378 ως ειδικές αποζημιώσεις. Αξιώνει τις πιο πάνω ειδικές αποζημιώσεις, καθώς και γενικές αποζημιώσεις, τόκο 9% και έξοδα. Η Μ.Ε.1 κατέθεσε ως τεκμήρια τις φωτογραφίες 2Α - 2Η, τις οποίες επεξήγησε. Η φωτογραφία 2Α δείχνει το χώρο του δυστυχήματος. Σε αυτήν σημείωσε με την ένδειξη Χ τον τόπο του δυστυχήματος. Η φωτογραφία 2Β δείχνει την ίδια τραυματισμένη με κολάρο, η 2Γ και 2Στ την υψομετρική διαφορά από το δρόμο μέχρι το έδαφος (1 μέτρο). Στη 2Δ σημείωσε με Χ το σημείο που έπεσε και στη 2Ε και 2Η την πέτρα στην οποία κτύπησε πέφτοντας. Τις φωτογραφίες έβγαλε ο κ. Χατζημιχαήλ (Μ.Ε.2), ο οποίος ερχόταν από την απέναντι πλευρά και την είδε που έπεφτε. Η Μ.Ε.1 κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 3 αστυνομική έκθεση και σχέδιο της σκηνής και ως Τεκμήριο 4 ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Καλούδη (Μ.Ε.4). Πήγε σε ιδιώτη γιατί ο γιατρός Μιχαήλ δεν «σημείωσε όλη τη ζημιά». Ως Τεκμήριο 5 κατέθεσε το ελλιπές πιστοποιητικό του Δρ. Μιχαήλ, ως Τεκμήριο 6 πιστοποιητικό νοσηλευτικής σχολής και Τεκμήριο 7 αξονική τομογραφία. Τα προβλήματα υγείας συνέχισαν μέχρι σήμερα και επιδεινώνονται. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως την ώρα του ατυχήματος ήταν νύκτα. Είχε έρθει από τη Λάρνακα για να ποδηλατήσει, για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο δρόμο. Δεν είχε άλλους ποδηλάτες. Σε σχέση με τη θέση της στην κυρίως εξέτασή της ότι το γεγονός ότι δεν υπήρχε κάγκελο συνιστούσε κίνδυνο δέχθηκε ότι προϋποθέτει ότι κάτι άλλο θα συνέβαινε. Ο ποδηλατόδρομος δεν είχε παραδοθεί επίσημα. Ο αδερφότεκνός της της είπε ότι είχαν βγάλει τις απαγορευτικές κορδέλες και είχε δει και άλλους ποδηλάτες. Θεώρησε πως ήταν σε χρήση. Σε ερώτηση αν θυμάται γιατί έχασε την ισορροπία της απάντησε ότι πήγαινε με το ποδήλατο και κοίταζε. Από την αρχή υπήρχαν κάγκελα και πίστευε ότι ήταν ασφαλισμένο. «Σε κάποιο σημείο ήταν λίγο ανηφορικός» είπε επί λέξει. «Ένιωσα τη φόρα του ποδηλάτου να ελαττώνει και άρχισε να στραβώνει το τιμόνι. Ένιωσα κάτι, δεν ξέρω τι, δεν μπορούσα να συγκρατήσω το ποδήλατό μου. Στην προσπάθεια μου να πιαστώ κάπου στο κάγκελο, δεν ήξερα ότι δεν υπήρχε και έδωσα μέσα. Έγειρε το ποδήλατό μου και έπεσα μέσα». Αν υπήρχε κάγκελο θα κρατιόταν. Αρνήθηκε ότι ήταν απρόσεκτη. Έλεγχε το δρόμο, δεν έβλεπε συνέχεια το κάγκελο. Αρνήθηκε ότι ο λόγος του τραυματισμού της ήταν η πτώση της από το ποδήλατο και όχι η απουσία του κάγκελου. Αν έπεφτε από το ποδήλατο δεν θα πάθαινε τη ζημιά που έπαθε. Της υπεβλήθη ότι ακόμη κι αν κτυπούσε σε κάγκελο κανένας δεν μπορεί να πει πού θα κτυπούσε, τις συνέπειες. Απάντησε πως το πολύ να έγερνε και να έπεφτε. Θα πάθαινε γδαρσίματα. Για την ίδια ήταν λάθος που δεν υπήρχε κάγκελο. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν έδωσε προσοχή στην κλίση του ποδηλατοδρόμου. Δεν είναι δυνατόν να πήγε ευθεία στη στροφή. Στο δρόμο υπήρχε κάτι και γλίστρησε. Δεν γνωρίζει τι, δεν είδε. Δεν πήρε φωτογραφίες από την επιφάνεια του δρόμου. Υπολόγισε ότι επρόκειτο για μικρά «τσιακκιλούθκια» που βρίσκεις κάποτε. Οδηγούσε λίγο πιο κάτω από τη μέση, στα αριστερά. Σε υποβολή πως δεν υπάρχει προστατευτικό κάγκελο σε όλους τους ποδηλατοδρόμους απάντησε ότι έτυχε να πάει σε ένα στη Λάρνακα, σε ένα τμήμα. Εκεί τουλάχιστον υπάρχει. Δεν ξαναεπισκέφτηκε γιατρό από την 1.8.
10. Κρίνει μόνη της, βάζει κολάρο κάποια ώρα όταν πονά το κεφάλι της. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν έχει τεκμηριωμένα κατάλοιπα. Σε υποβολή ότι είτε υπήρχε κάγκελο είτε όχι το ατύχημα θα συνέβαινε, απάντησε πως μπορεί, αλλά δεν θα ήταν τόσο σοβαρό. Ο Μ.Ε.2 ήταν ο Φίλιππος Χατζημιχαήλ. Εκείνη τη μέρα, ενώ ποδηλατούσε, πρόσεξε στα 35 - 40 μέτρα από τη συμβολή Γ. Κρανιδιώτη με Φ. Παπακυριακού, άτομο που ποδηλατούσε να πέφτει σε παρακείμενο χωράφι. Έτρεξε προς βοήθεια. Είναι εκπαιδευτικός και διδάσκει τη φωτογραφική τέχνη στο Δήμο Λατσιών. Η επιφάνεια του ποδηλατοδρόμου είχε γίνει μέρες πριν. Έκαναν κανονικά άσφαλτο, πάνω υγρή επίστρωση και πάνω «σαν άμμο, κόκκινο τσιακιλούδι». Υπήρχε κίνδυνος να γλιστρήσει γιατί ο τροχός κινείται και υπάρχουν ασταθή σημεία. Τις φωτογραφίες τις έβγαλε εκείνο το βράδυ. Το σημείο πτώσης φαίνεται στη φωτογραφία 2Δ. Εκεί που έγινε το ατύχημα δεν είχε κάγκελα. Τώρα έχουν βάλει. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είδε τη Μ.Ε.1 να ανεβαίνει το ανηφορικό σημείο και να πέφτει. Ο Μ.Ε.3 ήταν ο κος Φαίδωνος, για 28 χρόνια Διευθυντής στο Τμήμα Πολεοδομίας. Κατέθεσε ότι το ατύχημα συνέβηκε γιατί δεν υπήρχε κάγκελο κατά μήκος του υπερυψωμένου ποδηλατοδρόμου. Το ποδήλατο γλίστρησε στα πετραδάκια. Ο δρόμος είχε μόλις κατασκευαστεί και δεν είχαν πακτωθεί από κύλινδρο, όπως γίνεται συνήθως όταν γίνονται κατασκευές με άσφαλτο. Ποδηλατώντας η Μ.Ε.1, ήταν σαν να «ποδηλατούσε πάνω σε μπίλιες». Το κάγκελο ήταν απαραίτητο και αποτελεί παράλειψη που δεν υπήρχε, γιατί ο ποδηλατόδρομος ήταν 1.50 μέτρα πιο ψηλά από το έδαφος. Εξήγησε τη θέση του στο Τεκμήριο
11. Στη φωτογραφία 6 συμπληρώθηκε το κενό. Στη φωτογραφία 3 με κόκκινο διακρίνεται η επιφάνεια που δεν είχε πακτωθεί, τα «ελεύθερα πετραδάκια». Ο ποδηλατόδρομος δεν έπρεπε να τεθεί σε κυκλοφορία προτού συμπληρωθεί. Δεν είχε κορδέλες που να απαγορεύουν τη διάβαση ή ένδειξη ότι ήταν επικίνδυνος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η αιτία του ατυχήματος ήταν η μη πακτωμένη επιφάνεια. Ανεξάρτητα από το κάγκελο, το ποδήλατο θα γλιστρούσε. Αρνήθηκε υποβολή ότι η μη ύπαρξη καγκέλου δεν ήταν η αιτία του ατυχήματος. Σε ερώτηση αν είναι σε θέση να αναφέρει ποιες θα ήταν οι ζημιές αν υπήρχε κάγκελο απάντησε πως η Μ.Ε.1 δεν θα έπεφτε από ύψος 1.50 μέτρου. Τον Ιανουάριο 2011 ήταν η πρώτη φορά που είδε το σημείο. Επίσημα, στην κυκλοφορία, ο ποδηλατόδρομος παραδόθηκε ένα μήνα μετά. Ο Μ.Ε.4 ήταν ο Δρ. Καλούδης, ορθοπεδικός. Εξέτασε τη Μ.Ε.1 την 1.8.
12. Υιοθέτησε την έκθεσή του, Τεκμήριο 4, στην οποία αναφέρει ότι από ακτινολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε η παρουσία κατάγματος σώματος Α1 και αυχενικού τόξου Α5 και Α6 και της ακανθώδης απόφυσης του Α
13. Τοποθετήθηκε ειδική ακινητοποίηση κεφαλής, αυχένα και κορμού (Halo Vest), η οποία διατηρήθηκε για τρεις μήνες. Την αρχική ακινητοποίηση ακολούθησε η τοποθέτηση σκληρού κολάρου αυχένα για δύο μήνες ακόμη. Η συνολική θεραπεία της ασθενούς έγινε από τους Νευροχειρούργους. Η ασθενής έλαβε άδεια από τους Νευροχειρούργους από 4.12.05 μέχρι 28.2.
14. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 4, η Μ.Ε.1 του ανέφερε ότι από την αφαίρεση του κολάρου και πέραν, παρουσιάζει δυσκολία στην κατάκλιση και όταν μετακινείται στην ύπτια θέση παρουσιάζει αυχεναλγία. Επιπλέον, αναφέρει ότι συναντά δυσκολίες στην οδήγηση, λόγω της μειωμένης ικανότητας περιστροφής της κεφαλής. Κλινικά η ασθενής παρουσιάζει περιορισμό στις στροφές του αυχένα και δεν μπορεί να επιτευχθεί υπερέκταση του αυχένα, τόσο παθητικά όσο και ενεργητικά. Στο αριστερό άνω άκρο υπάρχει γενικευμένη υπαισθησία και μικρή αδυναμία σε όλες τις μυϊκές ομάδες. Ο χρόνος που έχει παρέλθει από το κάταγμα είναι ικανός για να επουλωθούν, να πωρωθούν τα κατάγματα. Η γνώμη του είναι ότι η Μ.Ε.1 έχει καταλήξει με μόνιμα προβλήματα στον αυχένα, τα οποία θα επιδεινωθούν με το χρόνο, διότι στις περιοχές των καταγμάτων θα δημιουργηθεί οστεοαρθρίτιδα, η οποία θα μειώσει περισσότερο την κίνηση και θα αυξήσει τον πόνο. Έχουν παρέλθει 6 μήνες και δεν αναμένεται άλλη βελτίωση. Η κίνηση του αυχένα έχει επηρεαστεί ανεπανόρθωτα. Ανέφερε, επίσης, ότι η ασθενής από το ατύχημα παρουσιάζει συνεχή ενοχλήματα και περιορισμούς από τον αυχένα. Η καθημερινή ζωή της έχει περιορισμούς. Παρουσιάζει δυσκολία ακόμη και στον ύπνο. Στην οδήγηση και στην εργασία της παρουσιάζει μειωμένες ικανότητες λόγω της λειτουργικής ανεπάρκειας του αυχένα. Το εύρος κίνησης του αυχένα δεν προβλέπεται να βελτιωθεί διότι είναι γνωστό ότι το μεγάλο ποσοστό της στροφής του αυχένα γίνεται από την περιστροφή του Α1 περί τον Α
15. Τα κατάγματα στον Α1 έχει επηρεάσει ανεπανόρθωτα τη δυνατότητα περιστροφής ολόκληρου του αυχένα. Από το σημείο της μείζονας βλάβης (κάταγμα Α1), το κάταγμα του Α1 μπορούσε να θέσει τέρμα στη ζωή της ασθενούς, διότι ο Α1 περιβάλλει το στέλεχος του εγκεφάλου όπου στο σημείο αυτό εντοπίζεται το κέντρο της αναπνοής και της λειτουργίας της καρδίας. Επομένως, το κάταγμα του Α1 απείλησε τη ζωή της ασθενούς και από θαύμα ζει και έχει αφήσει μόνιμα κατάλοιπα στην ασθενή. Οι κεφαλαλγίες και οι πόνοι στον αυχένα θεραπεύονται με αναλγητικά και αντιφλογιστικά, με λίγη φυσιοθεραπεία και χρήση κολάρου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η Μ.Ε.1 παρακολουθείται στο Νοσοκομείο όπου εργάζεται. Οι κακώσεις αυτού του τύπου, μπορεί σε 5 - 10 χρόνια να δείξουν προβλήματα. Η αντιμετώπιση που ακολουθεί η Μ.Ε.1 είναι η σωστή. Δέχθηκε ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επιδείνωση. «Πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί για τη συγκεκριμένη κάκωση». Δέχθηκε πως οι πιθανότητες για επιδείνωση είναι μικρές αλλά «θα μεγαλώσουν λόγω ευπάθειας στην περιοχή». Η Μ.Υ.1 ήταν η Ελένη Φράγκου, Ανώτερη Εκτελεστική Μηχανικός στα Δημόσια Έργα. Τα τελευταία 19 χρόνια τα καθήκοντά της είναι η εκτέλεση και επίβλεψη μεγάλων έργων. Ήταν επιβλέπων μηχανικός του επίδικου έργου. Η προσωρινή παραλαβή έγινε στις 29.7.05 και η τελική το
16. Μετά την προσωρινή παραλαβή, το έργο δόθηκε στην κυκλοφορία. Στις 3.12.05 είχε παραδοθεί. Όταν συμπληρωθούν οι εργασίες από τον εργολάβο, ορίζεται τριμελής επιτροπή και προσκαλείται και ο μηχανικός του Δημαρχείου ή ο αντιπρόσωπος της πολεοδομίας. Για το σημείο του δυστυχήματος, η επιτροπή δεν είχε παρατηρήσεις. Η επιφάνεια του ποδηλατοδρόμου είναι «slurry seal», σφραγιστικό ασφαλτικό γαλάκτωμα πάχους 5 mm. Αποτελείται από ασφαλτικό γαλάκτωμα με χρώμα κόκκινο και άμμο. Τοποθετείται σε 5 cm ασφαλτικό οδόστρωμα με λεπτά αδρανή (wearing). Με την παραλαβή ήταν ασφαλής η επιφάνεια. Στη φωτογραφία Τεκμήριο 2Δ, 2Ζ και 2Η φαίνεται το slurry seal. Είναι σφραγιστικό γαλάκτωμα το οποίο μπαίνει και τελειώνει. Δεν περιέχει τσιακίλι, είναι μόνο άμμος, ασφαλτικό γαλάκτωμα. Κάγκελο δεν συμπεριλήφθηκε στα κατασκευαστικά σχέδια, γιατί θεωρείται ότι ήταν ασφαλισμένες οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες, 2.50 μέτρα το πλάτος του ποδηλατοδρόμου, κόκκινο χρώμα, εγκιβωτισμός σε περίζωμα γκρίζο, όπως το μπετόν, που θεωρούνται ότι δίνουν ασφάλεια στον χρήστη και τον καθοδηγούν στη χρήση. Στο επίδικο σημείο η υψομετρική διαφορά ήταν ένα μέτρο. Στο Τεκμήριο 8 φαίνεται πως τοποθετήθηκε κάγκελο εκεί που δεν υπήρχε. Οι τότε συνάδελφοί της θεώρησαν πως έπρεπε να τοποθετηθεί για περισσότερη ασφάλεια. Δεν συμφωνούν όλοι πως είναι πιο ασφαλές το κάγκελο σε ποδηλατόδρομο γιατί μπορεί κάποιος να κτυπήσει πάνω. Από κατασκευαστικής άποψης δεν βλέπει γιατί να πέσει κάποιος ποδηλάτης κάτω. Δεν επρόκειτο για παράλειψη ή κατασκευαστικό λάθος. Αποκλείεται δε να υπήρχαν πετραδάκια γιατί το slurry seal είναι μόνο άμμος. Δεν υπήρχε δε ανάγκη να κυλινδριστεί η επιφάνεια, ήταν εξάλλου τελειωμένη. Δεν υπήρχαν δε ουσίες που να γλιστρήσουν οι χρήστες. Από πολεοδομική άποψη, οι εμπλεκόμενοι συμφώνησαν ότι ήταν ασφαλισμένος ο δρόμος χωρίς κάγκελα. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι όπου τοποθετήθηκαν κάγκελα ήταν σύμφωνα με τη μελέτη. Στα σημεία που μπήκαν υπήρχε υψομετρική διαφορά. Οι απόψεις των μηχανικών διίστανται σε σχέση με το αν πρέπει να μπουν προστατευτικά σε μικρά ύψη. Η ίδια έχει την άποψη πως στα χαμηλά ύψη δεν πρέπει να μπαίνουν κάγκελα. Η κατάσταση του δρόμου όταν παραλήφθηκε ήταν καλή. Ακόμη και πρόσφατα έστειλε να ελέγξουν αν υπάρχει αποκόλληση άμμου και ήταν πεντακάθαρος. Μετά το τέλος της μαρτυρίας, οι δύο πλευρές αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου κριθεί αναγκαίο. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και έχοντας εξετάσει τη μαρτυρία τους καταλήγω στα πιο κάτω: Η Μ.Ε.1 μου έκανε καλή εντύπωση. Αποδέχομαι την εκδοχή της για το πώς έγινε το επίδικο δυστύχημα όπως εξειδικεύτηκε στην αντεξέτασή της, την οποία παραθέτω πιο κάτω αυτολεξεί: « Σε κάποιο σημείο ήταν λίγο ανηφορικός. Ένιωσα τη φόρα του ποδηλάτου να ελαττώνει και άρχισε να στραβώνει το τιμόνι. Ένιωσα κάτι, δεν ξέρω τι, δεν μπορούσα να συγκρατήσω το ποδήλατό μου. Στην προσπάθεια μου να πιαστώ κάπου στο κάγκελο, δεν ήξερα ότι δεν υπήρχε και έδωσα μέσα. Έγειρε το ποδήλατό μου και έπεσα μέσα». Αποδέχομαι, επίσης, τις συνέπειες των τραυματισμών της, όπως τις έχει περιγράψει, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην καθημερινή της ζωή. Δεν αποδέχομαι όμως το μέρος της μαρτυρίας της περί επιδείνωσης των προβλημάτων υγείας της, αφού δεν το έχει τεκμηριώσει ή επεξηγήσει. Ούτε και στη θέση της ότι αν έπεφτε από το ποδήλατο δεν θα πάθαινε τη ζημιά που έπαθε και ότι η μη ύπαρξη καγκέλου συνιστούσε κίνδυνο μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα, εφόσον συνιστά γνώμη της Μ.Ε.1 που έχει τεθεί ατεκμηρίωτα. Ο Μ.Ε.2 δεν μου έκανε κακή εντύπωση. Αποδέχομαι ότι οι φωτογραφίες που έβγαλε, Τεκμήριο 2, αποτυπώνουν βασικά τη σκηνή του δυστυχήματος και τον τραυματισμό της Μ.Ε.
17. Δεν αποδέχομαι όμως το μέρος της μαρτυρίας του περί «ασταθών σημείων», το οποίο δεν επεξηγήθηκε ή τεκμηριώθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο. Ο Μ.Ε.3, ο οποίος προφανώς κλήθηκε ως εμπειρογνώμονας, δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Ουδεμία μνεία έκανε στο υλικό της επιφάνειας του ποδηλατοδρόμου, από τι αποτελείτο και γιατί, κατά την άποψή του, έπρεπε να «πακτωθεί» ή με ποιο τρόπο η κατ' ισχυρισμό μη «πακτωμένη» επιφάνεια απετέλεσε, κατά την άποψή του, την αιτία του δυστυχήματος. Η θέση του δε ότι στη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 8 φαίνονται «ελεύθερα πετραδάκια», δεν υποστηρίζεται από τη φωτογραφία, στην οποία δεν διακρίνονται πετραδάκια, οφείλω δε να σημειώσω ότι δεν φαίνεται να πρόκειται για κατασκευή με άσφαλτο, όπως ήταν ο ισχυρισμός του μάρτυρα στην κυρίως εξέτασή του. Γενικά, όμως, η μαρτυρία του Μ.Ε.3 παρέμεινε αόριστη και ατεκμηρίωτη, είναι δε αξιοσημείωτο ότι ο ίδιος ο μάρτυρας δεν φαίνεται να είχε επισκεφτεί ή δει το επίδικο σημείο, παρά μόνο πέντε χρόνια μετά. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο Μ.Ε.4 μου έκανε καλή εντύπωση και το δέχομαι ως αξιόπιστο μάρτυρα. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και παρέμεινε στην ουσία της αναντίλεκτη. Τα ευρήματά του καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου, πλην του μέρους της μαρτυρίας του το οποίο βασίζετο σε πιθανολόγηση, ότι οι πιθανότητες για επιδείνωση είναι μικρές αλλά θα μεγαλώσουν, στο οποίο δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα. Η Μ.Υ.1 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Η μαρτυρία της ήταν σαφής και πειστική και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η Μ.Ε.1 στις 3.12.05 γύρω στις 20:00, αφού εισήλθε στον ποδηλατόδρομο παρά τη διασταύρωση των Λεωφόρων Γ. Κρανιδιώτη και Αρχ. Κυπριανού με κατεύθυνση προς Λευκωσία, σε κάποιο σημείο που ο δρόμος ήταν λίγο ανηφορικός, έχασε την ισορροπία της, ένιωσε τη φόρα του ποδηλάτου της να ελαττώνει και άρχισε να στραβώνει το τιμόνι. Ένιωσε κάτι, δεν γνωρίζει τι, δεν μπορούσε να συγκρατήσει το ποδήλατό της. Στην προσπάθειά της να πιαστεί, δεν ήξερε ότι στο σημείο εκείνο δεν υπήρχε προστατευτικό κάγκελο, έγειρε το ποδήλατό της και έπεσε προς τα αριστερά της πορείας της, σε ύψος ενός μέτρου. Μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου υπεβλήθηκε στον απαραίτητο έλεγχο (x-rays, C/T), έτυχε των Πρώτων Βοηθειών και κρατήθηκε στο νευροχειρουργικό θάλαμο για περαιτέρω νοσηλεία μέχρι και τις 12.12.05, λόγω τραυμάτων στο κεφάλι και στο πρόσωπο, ενώ της δόθηκε αναρρωτική άδεια μέχρι και τις 28.2.
18. Κατά την εισαγωγή της στο Νοσοκομείο, της έγινε ακινητοποίηση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με Halo Vest, το οποίο παρέμεινε για τρεις μήνες και του οποίου ακολούθησε η τοποθέτηση σκληρού κολάρου αυχένα για δύο μήνες ακόμη. Κατά τον ουσιώδη χρόνο παρακολουθούσε μετεκπαιδευτικό πρόγραμμα στη νοσηλευτική διοίκηση ενώ συνεπεία της απουσίας της από την άσκηση στον κλινικό χώρο κατά την περίοδο από 1.12.05 έως και τις 28.2.06, δεν της επετράπη να παρακαθίσει στις τελικές εξετάσεις στις 6.11.
19. Περαιτέρω, κατά την παρακολούθηση στη συνέχεια των θεωρητικών μαθημάτων της, είχε το Halo Vest με αποτέλεσμα να υποστεί σημαντική ταλαιπωρία. Σαν αποτέλεσμα του πιο πάνω ατυχήματος, τα γυαλιά τα οποία φορούσε έσπασαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς, με αποτέλεσμα να προχωρήσει σε παραγγελία και κατασκευή νέου ζευγαριού γυαλιών. Περαιτέρω, είχε υποστεί σοβαρές απώλειες και σωματικές βλάβες. Ειδικά, παρουσιάζει δυσκολία στην κατάκλιση και όταν μετακινείται σε ύπτια θέση παρουσιάζει αυχεναλγία. Επιπλέον, συναντά δυσκολίες στην οδήγηση, λόγω της μειωμένης ικανότητας περιστροφής της κεφαλής. Ο τόπος του δυστυχήματος απεικονίζεται στα Τεκμήρια 2Α - 2Η που έλαβε ο Μ.Ε.2 και στο σχέδιο της σκηνής, Τεκμήριο
20. Ο Δρ. Καλούδης, Μ.Ε.4 εξέτασε στις 1.8.06 την Μ.Ε.
21. Σύμφωνα με την έκθεσή του, Τεκμήριο 4, από ακτινολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε η παρουσία κατάγματος σώματος Α1 και αυχενικού τόξου Α5 και Α6 και της ακανθώδης απόφυσης του Α
22. Τοποθετήθηκε ειδική ακινητοποίηση κεφαλής, αυχένα και κορμού (Halo Vest), η οποία διατηρήθηκε για τρεις μήνες. Την αρχική ακινητοποίηση ακολούθησε η τοποθέτηση σκληρού κολάρου αυχένα για δύο μήνες ακόμη. Η συνολική θεραπεία της ασθενούς έγινε από τους Νευροχειρούργους από τους οποίους η ασθενής έλαβε άδεια από 4.12.05 μέχρι 28.2.
23. Κλινικά η ασθενής παρουσιάζει περιορισμό στις στροφές του αυχένα και δεν μπορεί να επιτευχθεί υπερέκταση του αυχένα, τόσο παθητικά όσο και ενεργητικά. Στο αριστερό άνω άκρο υπάρχει γενικευμένη υπαισθησία και μικρή αδυναμία σε όλες τις μυϊκές ομάδες. Ο χρόνος που έχει παρέλθει από το κάταγμα είναι ικανός για να επουλωθούν, να πωρωθούν τα κατάγματα. Σύμφωνα με το Μ.Ε.4 η Μ.Ε.1 έχει καταλήξει με μόνιμα προβλήματα στον αυχένα, τα οποία θα επιδεινωθούν με το χρόνο, διότι στις περιοχές των καταγμάτων θα δημιουργηθεί οστεοαρθρίτιδα, η οποία θα μειώσει περισσότερο την κίνηση και θα αυξήσει τον πόνο. Έχουν παρέλθει 6 μήνες και δεν αναμένεται άλλη βελτίωση. Η κίνηση του αυχένα έχει επηρεαστεί ανεπανόρθωτα. Η ασθενής από το ατύχημα παρουσιάζει συνεχή ενοχλήματα και περιορισμούς από τον αυχένα. Η καθημερινή ζωή της έχει περιορισμούς. Παρουσιάζει δυσκολία ακόμη και στον ύπνο. Στην οδήγηση και στην εργασία της παρουσιάζει μειωμένες ικανότητες λόγω της λειτουργικής ανεπάρκειας του αυχένα. Το εύρος κίνησης του αυχένα δεν προβλέπεται να βελτιωθεί διότι είναι γνωστό ότι το μεγάλο ποσοστό της στροφής του αυχένα γίνεται από την περιστροφή του Α1 περί τον Α
24. Τα κατάγματα στον Α1 έχει επηρεάσει ανεπανόρθωτα τη δυνατότητα περιστροφής ολόκληρου του αυχένα. Οι κεφαλαλγίες και οι πόνοι στον αυχένα θεραπεύονται με αναλγητικά και αντιφλογιστικά, με λίγη φυσιοθεραπεία και χρήση κολάρου. Σύμφωνα με τη Μ.Υ.1 στις 3.12.05, ο ποδηλατόδρομος είχε δοθεί στην κυκλοφορία. Η επιφάνειά του ήταν «slurry seal» σφραγιστικό γαλάκτωμα, πάχους 5 mm με χρώμα κόκκινο και άμμο, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες 2Δ, 2Ζ και 2Η. Το γαλάκτωμα μπαίνει και τελειώνει. Δεν περιέχει τσιακίλι, μόνο άμμο. Δεν υπάρχουν πετραδάκια. Κάγκελο δεν συμπεριλήφθηκε στα κατασκευαστικά σχέδια, γιατί θεωρείται ότι ήταν ασφαλισμένες οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες, 2.50 μέτρα το πλάτος του ποδηλατοδρόμου, κόκκινο χρώμα, εγκιβωτισμός σε περίζωμα γκρίζο, όπως το μπετόν, που θεωρούνται ότι δίνουν ασφάλεια στον χρήστη και τον καθοδηγούν στη χρήση. Στο επίδικο σημείο η υψομετρική διαφορά ήταν ένα μέτρο. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα, θα προχωρήσω να εξετάσω τη νομική πτυχή του θέματος, δηλαδή το κατά πόσο υπήρξε αμέλεια εκ μέρους της εναγομένης, η οποία προκάλεσε τη ζημιά της ενάγουσας. Αποτέλεσε κοινή συνισταμένη και των δύο πλευρών ότι στο σημείο του δυστυχήματος δεν υπήρχε κάγκελο. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα, δεν έχει αποδειχθεί, εφόσον δεν υπήρχε αξιόπιστη μαρτυρία ενώπιον μου ότι η πτώση της ενάγουσας οφειλόταν στην ύπαρξη τσιακιλιού, για αυτό δεν θα εξετάσω την εισήγηση του κου Λουκαΐδη ότι ή Δημοκρατία ευθυνόταν για το δυστύχημα γιατί προκάλεσε το γλίστρημα της ενάγουσας. Η διαζευκτική εισήγηση του κου Λουκαΐδη ήταν ότι η απουσία καγκέλου συνιστούσε αμέλεια αφού η Δημοκρατία «δεν προστάτευσε την ενάγουσα έναντι πτώσης βάθους ενός μέτρου». Η κα Μαυρομουστάκη εισηγήθηκε ότι η απουσία προστατευτικού καγκέλου δεν προκάλεσε το ατύχημα, αφού δεν ήταν η αιτία της πτώσης της ενάγουσας, και κατ' επέκταση του τραυματισμού της. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα, δεν θεωρώ ότι έχει αποδειχθεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η παράλειψη τοποθέτησης καγκέλου είχε αιτιώδη συνάφεια με το ατύχημα. Η πιο πάνω παράλειψη δεν ήταν η αιτία του ατυχήματος και κατ' επέκταση της ζημιάς. Δεν έχω ενώπιον μου σαφή μαρτυρία ότι αν υπήρχε κάγκελο η ενάγουσα δεν θα έπεφτε ή δεν θα τραυματιζόταν ή σε ποια έκταση θα τραυματιζόταν. Περαιτέρω, δεν θεωρώ ότι από το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου έχει καταδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι η ανυπαρξία καγκέλου συνιστούσε λογικά προβλεπτό κίνδυνο και κατ' επέκταση ότι η Δημοκρατία είχε καθήκον επιμέλειας έναντι της ενάγουσας. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοχάρη Θεοχάρους, Πολ. Έφεση 341/05, ημερομηνίας 19.7.07, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι η ανυπαρξία στηθαίου σε συγκεκριμένο σημείο του αυτοκινητοδρόμου όπου όχημα ξέφυγε από την πορεία του, δεν συνιστούσε με βάση την πείρα και τη λογική οποιονδήποτε κίνδυνο και ότι επομένως η Δημοκρατία δεν είχε καθήκον επιμέλειας έναντι του εφεσιβλήτου, εφ' όσον δεν υπήρχε λογικά προβλεπτός κίνδυνος. Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε με σαφή μαρτυρία ότι η κατ' ισχυρισμό παράλειψη τοποθέτησης στηθαίου ασφαλείας στο συγκεκριμένο σημείο βρισκόταν σε αιτιώδη συνάφεια με το ζημιογόνο γεγονός. Στην πιο πάνω υπόθεση έγινε αναφορά στην Πραστίτης ν. Συνδέσμου Αδειούχων Λιμενικών Αχθοφόρων Λιμένος Λεμεσού κ.ά