ΕΛΕΝΗ ΓΙΟΚΑΡΗ ν. ARTIMAGES LTD, Αρ. Αγωγής: 8672/05, 3 Αυγούστου, 2011

ΕΛΕΝΗ ΓΙΟΚΑΡΗ ν. ARTIMAGES LTD, Αρ. Αγωγής: 8672/05, 3 Αυγούστου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A340 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 8672/05 Μεταξύ: ΕΛΕΝΗ ΓΙΟΚΑΡΗ Ενάγουσας και ARTIMAGES LTD Εναγομένων Ημερομηνία: 3 Αυγούστου,

1. Για την Ενάγουσα: κ. Α. Γεωργίου Για την Εναγόμενη Εταιρεία: κα Π. Παπαπέτρου ΑΠΟΦΑΣΗ Με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, η Ενάγουσα αξιοί εναντίον των Εναγομένων ποσό €. 1.400,00 ως οφειλόμενο ποσό από συνεργασία με τους Εναγόμενους, €. 3.689,00 ως μισθούς, €. 1.333,00 και €. 5.860,00 για υπερωρίες, και ποσό Λ.Κ.1.747,00 ως ποσό που κατέβαλε για λογαριασμό των Εναγομένων. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαιτήσεως, είναι η θέση της Ενάγουσας ότι η ίδια επαγγέλλεται παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών, ενώ η Εναγόμενη εταιρεία ασχολείται με την παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών. Κατά την 24.11.2004 η Ενάγουσα συμφώνησε με την Εναγόμενη εταιρεία όπως αυτή εργοδοτηθεί στην θέση του Διευθυντή Παραγωγής στην ταινία «ΑΚΑΜΑΣ» με εβδομαδιαίες απολαβές €. 800,
2. Η Ενάγουσα προσέφερε τις εργασίες της και η Εναγόμενη κατέβαλε σε αυτήν μέρος των οφειλομένων, αλλά παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €. 1.400,
3. Ακολούθως έγινε στην Ενάγουσα εκ νέου πρόταση για συνεργασία, και αυτή επανήλθε στην Κύπρο στις 21.2.2005 με τους ίδιους όρους όπως η πιο πάνω συνεργασία. Λόγω ελλειπούς στελέχωσης η Ενάγουσα αναγκάζετο να εργάζεται υπερωριακώς, και αναγκάζετο να υπόκειται σε έξοδα τα οποία κατέβαλλε η ίδια εκ μέρους της Εναγόμενης, ενώ εργάστηκε και 4 μέρες που είχε άδεια. Αξιοί, συνεπώς, τα πιο πάνω ποσά. Λόγω της μη καταχώρησης Εμφάνισης εκ μέρους της Εναγομένης, την 22.5.2006 εξεδόθη απόφαση υπέρ της Ενάγουσας. Την 30.3.2007 καταχωρίστηκε αίτηση παραμερισμού της απόφασης, και μετά από ακροαματική διαδικασία, την 18.10.2007 εξεδόθη διάταγμα για παραμερισμό. Κατόπιν τούτου, την 23.9.2008 καταχωρίστηκε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, με την οποία η Εναγόμενη εταιρεία αρνείται την απαίτηση της Ενάγουσας. Είναι η θέση της ότι με γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 20.10.2004 συμφωνήθηκε όπως η Εναγόμενη εργοδοτήσει την Ενάγουσα με εβδομαδιαίο μισθό €. 800,
4. Ισχυρίζεται ότι την 24.11.2004 κατέβαλε στην Ενάγουσα το ποσό των €. 1.400,00 και κανένα ποσό δεν οφείλει για την πρώτη περίοδο εργοδότησης αυτής. Παραδέχθηκε ότι συνήφθη νέα συμφωνία μεταξύ των μερών βάσει της οποίας η Ενάγουσα επέστρεψε στα καθήκοντα της, με αμοιβή όμως Λ.Κ.350,00, ενώ τον Μάρτιο 2005 η Ενάγουσα αναίτια και κατά παράβαση της συμφωνίας εγκατέλειψε τα καθήκοντα της με αποτέλεσμα η Εναγόμενη να υποστεί ζημιές. Όσον αφορά στην καταβολή ποσών, είναι η θέση της Εναγόμενης ότι ήταν πρακτική της μεταξύ των συνεργασίας όπως η Εναγόμενη καταβάλλει στην Ενάγουσα κάθε βδομάδα διάφορα χρηματικά ποσά για τα έξοδα της παραγωγής, και η Ενάγουσα θα παρουσίαζε τις αποδείξεις, πράγμα που αυτή δεν έπραττε. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι λόγω της συμπεριφοράς της Ενάγουσας αριθμός σκηνών δεν περιλήφθηκαν στην ταινία. Σε σχέση με τους μισθούς της Ενάγουσας, είναι η θέση της Εναγομένης ότι η αμοιβή αυτής για το διάστημα που δούλεψε ανέρχεται σε €. 2.933,00, εκ των οποίων έχει ήδη εισπράξει το ποσό των €. 311,
5. Επίσης ισχυρίζεται ότι έχει καταβάλει στην Ενάγουσα το ποσό των €. 4.049,
6. Από την Ανταπαίτηση προκύπτει ότι η Εναγόμενη εταιρεία καταλογίζει στην Ενάγουσα την μη περίληψη των σκηνών με αριθμούς 27, 28, 30, 89, 198, 232, 234 και 236, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα η Εναγόμενη να υποστεί ζημιά ύψους €. 32.730,64, ποσό το οποίο ανταπαιτεί. Η Ενάγουσα καταχώρησε την 19.3.2009 Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης εταιρείας που περιέχονται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της, και εμμένει στους δικούς της ισχυρισμούς όπως αυτοί προβάλλονται στην Έκθεση Απαιτήσεως. Κατά την ακρόαση, προς απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας μαρτυρία έδωσε μόνο η ίδια, ενώ εκ μέρους των Εναγομένων ο κ. Πανίκος Χρυσάνθου και η κα Oya Akin. Η Ενάγουσα ανέφερε ότι κατάγεται από την Ελλάδα και είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Η Εναγόμενη είναι εταιρεία η οποία ασχολείτο με την παραγωγή της ταινίας «Ακάμας». Τον Οκτώβριο 2004 η Ενάγουσα ενδιαφέρθηκε για την παραγωγή αυτή, συζήτησαν με τον κ. Πανίκο Χρυσάνθου, και αποδέχτηκε πρόταση του για συνεργασία. Την 24.10.2004 η Ενάγουσα έφτασε στην Κύπρο, και υπέγραψαν την συμφωνία με ημερομηνία 20.10.
7. Η Εναγόμενη εταιρεία, για την περίοδο μέχρι 25.11.2004 της κατέβαλε μέρος των οφειλομένων, και παρέμεινε υπόλοιπο €. 1.400,
8. Αφού ο κ. Χρυσάνθου της υποσχέθηκε να της ξοφλήσει τα προηγούμενα οφειλόμενα, η Ενάγουσα επέστρεψε στην Κύπρο την 21.2.2005 για συνέχιση της συνεργασίας με τους ίδιους όρους. Από την αρχή, όμως, φανηκαν προβλήματα στην στελέχωση της παραγωγής, και η εργασία της έφτανε μέχρι και τις 20 ώρες την ημέρα. Επιπλέον, η Ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι κατέβαλε διάφορα ποσά σε τρίτους για λογαριασμό της Εναγομένης. Όπως είπε, έπαθε υπερκόπωση με αποτέλεσμα να καταλήξει στο Νοσοκομείο. Η Ενάγουσα ανέφερε περαιτέρω ότι ζήτησε από τον κ. Χρυσάνθου να της πληρώσει τα οφειλόμενα σε αυτήν ποσά, αλλά αυτός αρνήθηκε και την κατάγγειλε στην Αστυνομία ότι του κατακρατούσε τα props. Αυτή ακολούθως του παρέδωσε τα props στην παρουσία της αστυνομίας. Ο κ. Χρυσάνθου της είπε ότι οι υπηρεσίες της τερματίζονται, και ότι δεν θα της πλήρωνε άλλο βράδυ στο ξενοδοχείο, ενώ της έκανε και καταγγελία ότι καταχράστηκε τα χρήματα που είχε πληρώσει για λογαριασμό της Εναγόμενης, λεπτομέρειες των οποίων του είχε δώσει. Το συνολικό ποσό αυτών, ισχυρίστηκε η Ενάγουσα, ανήλθε σε Λ.Κ.2.976,00 και η Εναγόμενη εταιρεία της κατέβαλε Λ.Κ.1.229,00 με αποτέλεσμα να παραμένει οφειλόμενο σε αυτήν ποσό Λ.Κ.1.747,
9. Επίσης αξιοί ποσό €. 1.400,00 ως υπόλοιπο μισθού για την πρώτη περίοδο, €. 3.685,00 ως υπόλοιπο μισθών για την περίοδο από 21.2.2005 μέχρι και 26.3.2005, €. 1.320,00 για μέρες που είχε ρεπό αλλά εργάστηκε, και ποσό €. 5.860,00 για υπερωρίες. Ο κ. Πανίκος Χρυσάνθου ανέφερε ότι είναι ο διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας η οποία ασχολείται με την παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών, ενώ ο ίδιος είναι σκηνοθέτης και παραγωγός. Το 2003 ανέλαβε την παραγωγή της ταινίας «Ακάμας», και την 20.10.2004 υπέγραψε συμφωνία με την Ενάγουσα για εργοδότηση της ως Διευθύντρια Παραγωγής στην προαναφερόμενη ταινία. Ήταν η θέση του ότι η Εναγόμενη κατέβαλε ολόκληρο το ποσό για τους μισθούς της Ενάγουσας περιλαμβανομένου και του ποσού των €. 1.400,00 πράγμα που φαίνεται από το Τεκμήριο
10. Τον Μάρτιο 2005 θεώρησε αναγκαία κάποια συμπληρωματικά γυρίσματα και σύνηψε νέα συμφωνία με την Ενάγουσα με τους ίδιους όρους με το Τεκμήριο 2, αλλά με μισθό €. 598,
11. Αυτήν την φορά, όμως, η συνεργασία δεν ήταν ομαλή, και η Ενάγουσα δημιουργούσε προβλήματα. Όπως ισχυρίστηκε ο Μ.Υ.1, η Ενάγουσα κατανάλωνε αλκοόλ κατά την ώρα των γυρισμάτων, εμπόδισε το γύρισμα της σκηνής 28Β λόγω του ότι αρνήθηκε να παραδώσει ένα αυλό («πιδκιαύλι») που αυτή κρατούσε, απέκρυπτε την πληροφορία για συγκεκριμένο αυτοκίνητο που είχε κανονίσει να βαφτεί με αποτέλεσμα να εμποδιστεί το γύρισμα της σκηνής 232Γ, πράγμα που συμπαρέσυρε και αχρήστεψε τις σκηνές 232Δ, 234 και
12. Λόγω της υπαιτιότητας της Ενάγουσα, η μεταξύ των συμφωνία τερματίστηκε. Ήταν η θέση του Μ.Υ.1 ότι η Ενάγουσα δεν δούλεψε 5 βδομάδες, αλλά 3 βδομάδες και 4 μέρες, και άρα, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι μισθός της θα ήταν €. 800,00 ανά εβδομάδα, το συνολικό ποσό θα ήταν €. 2.933,00, εκ του οποίου αυτή έλαβε €. 133,00, και άρα παραμένει υπόλοιπο €. 2.800,
13. Υπερωρίες, όμως, εισηγήθηκε, δεν προβλέπονται από την συμφωνία. Βάσει της πρακτικής, είπε ο Μ.Υ.1, ο διευθυντής παραγωγής πληρώνει διάφορα ποσά που χρειάζονται για το γύρισμα, και ο ίδιος κατέβαλε στην Ενάγουσα εβδομαδιαίως ποσά για τα έξοδα αυτά, η Ενάγουσα όμως στον δεύτερο κύκλο γυρισμάτων δεν παρουσίασε οποιαδήποτε απόδειξη. Το ποσό που αυτός κατά διαστήματα κατέβαλε στην Ενάγουσα ανήλθε σε Λ.Κ.2.370,00 (€. 4.049,39). Από το Τεκμήριο 9 ο ίδιος παραδέχεται μόνο την απόδειξη με αριθμό 16 της Eurobank, αλλά αρνείται τις υπόλοιπες ως γενικές και αόριστες. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι, λόγω της συμπεριφοράς της Ενάγουσας, η Εναγόμενη κατέβαλε ποσά για αμοιβές ατόμων αναφορικά με σκηνές που τελικά δεν περιλήφθηκαν στην ταινία, και ανταπαιτεί από αυτήν ποσό €. 32.730,
14. Η κα Oya Akin ανέφερε ότι είναι ηθοποιός και έχει δουλέψει στην παραγωγή «Ακάμας» ως βοηθός παραγωγής και ηθοποιός. Περιέγραψε την σκηνή 28, στην οποία λάμβανε μέρος ως νεράιδα, και στην οποία έπρεπε να δώσει ένα αυλό την ώρα που ο ήλιος θα έπεφτε στην θάλασσα. Όπως είπε, ο Μ.Υ.1 έψαχνε την Ενάγουσα για να τους δώσει τον αυλό, και τον άκουσε να λέει στον κάμεραμαν ότι η Ενάγουσα δεν ήταν διατεθειμένη να τους φέρει τον αυλό, αλλά ούτε και του έλεγε που ήταν αυτός, ώστε να τον φέρει κάποιος άλλος. Ο αυλός ουδέποτε ήρθε, και η σκηνή δεν τελείωσε. Το βράδυ στο ξενοδοχείο είδε την Ενάγουσα που φώναζε γιατί ο Μ.Υ.1 την είχε απολύσει. Τότε ο Μ.Υ.1 ζήτησε από την Μ.Υ.2 να μείνει για να βοηθήσει με το βάψιμο του Land Rover, και αυτή δέχτηκε. Η Ενάγουσα, όμως, στην παρουσία της αρνήθηκε να τους πει ποιος είχε προσφέρει το αυτοκίνητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η Ενάγουσα δεν έπεισε ως προς την εκδοχή την οποία προέβαλε. Κατά την προφορική της μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου φλυαρούσε επί άσχετων θεμάτων, και δεν απαντούσε με σαφήνεια στις ερωτήσεις που της τίθεντο κατά την αντεξέταση, σε σημείο που η μαρτυρία της ενίοτε γινόταν δυσνόητη. Περιέπεσε σε αντιφάσεις, υπερέβαλλε, και θεωρώ ότι μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της δόθηκε για σκοπούς εντυπωσιασμού και μόνο, εις μία προσπάθεια μεγιστοποίησης της απαίτησης της. Ενδεικτικά παραθέτω τα πιο κάτω: - Ισχυρίστηκε ότι η συμφωνία Τεκμήριο 2 υπογράφτηκε την 24.11.2004, ενώ αυτή φέρει ημερομηνία 20.10.
15. - Ήταν η θέση της ότι «το μόνο αληθινό» που λέει η προαναφερόμενη συμφωνία είναι το ότι η αμοιβή της θα ήταν €. 800,00, και ότι αυτή περιείχε όρους που είναι απαράδεκτοι. Δεδομένου, όμως, ότι αυτή είναι η συμφωνία που κατά γενική τοποθέτηση, υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων, δεν δύναται η Ενάγουσα τώρα να προβάλλει ότι δεν θα πρέπει να την δεσμεύουν όσα θεωρεί πλέον ότι δεν την συμφέρουν. - Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της ισχυρίστηκε ότι τα συμβόλαιο όπως και το Τεκμήριο 2 είναι εικονικά, και ότι εμφανιζόταν ο Μ.Υ.1 κατά την διάρκεια των γυρισμάτων και την πίεζε να υπογράψει ώστε να πάρει χρήματα από την Eurimage. Ισχυρισμός περί εικονικότητας, όμως, δεν υπάρχει δικογραφημένος. Η δε θέση αυτή καταρρίπτεται και από το γεγονός ότι η συμφωνία Τεκμήριο 2 φαίνεται από την ημερομηνία της ότι υπογράφτηκε προτού η Ενάγουσα έρθει για γυρίσματα, ενώ εάν ευσταθούσε η εκδοχή της, δεν δικαιολογείται το γιατί αυτή επέστρεψε και για τον δεύτερο κύκλο με τους ίδιους όρους. - Σημειώνω ότι, όταν η Ενάγουσα ερωτήθηκε ως προς το που στην Έκθεση Απαιτήσεως λέει αυτά που ισχυρίζεται περί εικονικότητας είπε ότι είναι λάθος του δικηγόρους της, ισχυρισμός που αντιφάσκει με το ότι την 5.4.2011 κατά την μαρτυρία της δήλωσε ότι διάβασε την Έκθεση Απαιτήσεως με την οποία συμφωνεί και την υιοθετεί. - Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης ισχυρίστηκε ότι «ποτέ δεν θα υπέγραφα κάτι τέτοιο», ισχυρισμός ο οποίος αντιφάσκει με το γεγονός ότι δέχεται ότι όντως αυτή υπέγραψε το Τεκμήριο
16. - Ερωτηθείσα κατά πόσο εξέφρασε ποτέ παράπονο ότι είχε υπογράψει μετά από πίεση, είπε ότι το είχε καταγράψει στην «1η απαίτηση Δικαστικά», ενώ από τον φάκελο δεν φαίνεται κάτι τέτοιο. Μάλιστα, στα πλαίσια Ένορκης Δήλωσης στην οποία η ίδια είχε προβεί προς απόδειξη της αγωγής, καταχώρησε και επικαλέστηκε την συμφωνία Τεκμήριο
17. - Αποτέλεσε ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι είχε υπογράψει ότι θα δούλευε 10 ώρες την ημέρα, πράγμα το οποίο δεν βρίσκει έρεισμα στην συμφωνία Τεκμήριο
18. - Υπερέβαλλε στον ισχυρισμό της ότι δούλευε συνήθως 23 ώρες την ημέρα για 7 μέρες την εβδομάδα, ενώ δεν πήρε ποτέ ρεπό ή πήγε μία βόλτα. - Η Ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι υπέγραψε τις αποδείξεις Τεκμήρια 5 και 6 εν λευκώ, και ότι ο κ. Χρυσάνθου τις συμπλήρωσε χωρίς να της πει το ποσό. Η θέση της αυτή δεν πείθει και θεωρώ ότι αποτελεί εκ των υστέρων ισχυρισμό για να δικαιολογήσει την ύπαρξη των αποδείξεων αυτών που καταρρίπτουν την εκδοχή της. Σε άλλο δε σημείο, σε προσπάθεια μηδενισμού του Τεκμηρίου 4 ισχυρίστηκε ότι η μόνη υπογραφή που υπάρχει επ' αυτού είναι η δική της, ισχυρισμός ο οποίος αποτελεί προσπάθεια αποπροσανατολισμού αφού η υπογραφή που έχει σημασία είναι η δική της. - Προέβαλε αξίωση για μέρες που είχε ρεπό και εργάστηκε, προχωρώντας να ισχυριστεί ότι αυτές χρεώνονται διπλά προς €. 22,00 την ώρα. Η θέση αυτή όμως δεν στηρίζεται οπουδήποτε πέραν των δικών της ισχυρισμών, και δεν υποστηρίζεται από την μεταξύ των διαδίκων συμφωνία. - Το ίδιο ισχύει και για την αξίωση της για ποσό €. 5.860,00 για υπερωρίες, ειδικά με δεδομένο το ότι στο συμβόλαιο ρητά προβλέπεται ότι αυτή πέραν του μισθού δεν θα δικαιούται οποιοδήποτε ποσό επιπλέον. - Το Τεκμήριο 9 που η Ενάγουσα κατέθεσε προς απόδειξη της θέσης της ότι κατέβαλε ποσά προς όφελος και για λογαριασμό της Εναγόμενης, είναι ιδιαίτερα περιορισμένης βαρύτητας. Συγκεκριμένη αναφορά στις αποδείξεις που περιλαμβάνονται σε αυτό θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα. Ο κ. Πανίκος Χρυσάνθου θεωρώ ότι υπήρξε ειλικρινής όσον αφορά στα όσα είπε αναφορικά με την συμπεριφορά της Ενάγουσας κατά τα γυρίσματα. Ειδικότερα σημειώνω ότι στο θέμα των γεγονότων που οδήγησαν στον τερματισμό της μεταξύ των συμφωνίας δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο για την Ενάγουσα. Στην προσπάθεια του, όμως, να υποστηρίξει την ανταπαίτηση, υπερέβαλλε, και προέβαλλε ιδιαίτερα απομακρυσμένους ισχυρισμούς. Σε σχέση με τα όσα ο Μ.Υ.1 ανέφερε στο Δικαστήριο επισημαίνω τα εξής: - Ο ισχυρισμός του Μ.Υ.1 ότι για την δεύτερη περίοδο εργοδότησης της ο μισθός της Ενάγουσας θα ήταν μόνο €. 598,00 δεν έπεισε, και δεδομένης και της απουσίας οποιουδήποτε στοιχείου που να τον υποστηρίζει, θεωρώ ότι δεν αποδεικνύεται, πράγμα που εν πάση περιπτώσει δέχτηκε και ο ίδιος ο Μ.Υ.
19. - Ενώ στην παράγραφο 14 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα έλαβε έναντι των μισθών της ποσό €. 311,00, κατά την προφορική του μαρτυρία ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι αυτή έλαβε μόνο ποσό €. 133,
20. - Η θέση του ότι επειδή η Ενάγουσα δεν παρέδωσε τον αυλό έχασαν το γύρισμα της σκηνής 28Β και κατ' επέκταση των σκηνών 27, 28Α, 28Γ, 30, 89 και 198 ήταν υπερβολική, αφού δεν τέθηκε κάτι ενώπιον του Δικαστηρίου που να δείχνει γιατί, έστω και εάν η Ενάγουσα δεν παρέδωσε τον συγκεκριμένο αυτό, ήταν τόσο δύσκολο αυτός να αντικατασταθεί με έναν άλλο αυλό. - Από μελέτη δε των Τεκμηρίων 10 και 11 προκύπτει ότι μόνο στις σκηνές 28Β και Γ και 30 υπάρχει αυλός, ενώ μόνο στην σκηνή 232Γ υπάρχει τζιπ. Από απλή ανάγνωση των σκηνών 27, 89, 198, 234 και 236 δεν οδηγείται κάποιος αυτόματα στο ότι αυτές δεν μπορούσαν να περιληφθούν ή γυριστούν λόγω ελλείψεως του αυλού και του τζιπ. Κατ' επέκταση δεν έχει αποδειχθεί η θέση της Εναγόμενης ότι λόγω της απουσίας του αυλού και του τζιπ δεν περιλήφθηκαν στην ταινία οι σκηνές αυτές. - Εν πάση περιπτώσει, ερωτηθείς ο Μ.Υ.1 πόσες από τις σκηνές της ταινίας γυρίστηκαν τελικά, απάντησε ότι «νομίζω όλες». Συνεπώς, δεν δικαιολογείται ούτε και η απαίτηση για ζημιά που δήθεν υπέστη η Εναγόμενη από την μη συμπερίληψη των σκηνών στην ταινία, αφού αυτό δεν έχει συνδεθεί με οποιαδήποτε πράξη της Ενάγουσας, και ενδεχομένως, δεδομένου ότι αυτές τελικά γυρίστηκαν, η μη συμπερίληψη τους να οφείλετο σε κάποιο άλλο λόγο. - Ούτως ή άλλως, δεδομένης και της μαρτυρίας του Μ.Υ.1 ως προς την επιτυχία της ταινίας, δεν έχει καταδειχθεί ποία η ζημιά από την μη περίληψη των σκηνών σε αυτήν, έστω και αν γίνετο δεκτή η θέση του ότι για το θέμα αυτό ευθύνεται η Ενάγουσα. Δεν μπορώ, επίσης, να μην παρατηρήσω ότι, εάν οι σκηνές αυτές ήσαν όντως τόσο σημαντικές για την όλη ταινία, η λογική θα επέβαλλε απλά το γύρισμα τους σε μία άλλη ημερομηνία. - Πέραν τούτου, λαμβανομένης υπ' όψιν και της μαρτυρίας του ότι κάθε μέρα γυρίσματος στοίχιζε περίπου €. 5.000,00 προκύπτει και το υπερβολικό της αξίωσης της Εναγόμενης. Ακόμη και αν είχε καταδειχθεί ότι συνεπεία πράξης της Ενάγουσας οι σκηνές δεν γυρίστηκαν ή περιλήφθησαν στην ταινία, στο ποσό των €. 32.730,64 που ανταπαιτείται περιλαμβάνεται και η αμοιβή του δικηγόρου για παραμερισμό της απόφασης, έξοδα τα οποία όμως με απόφαση Δικαστηρίου είχαν επιδικαστεί εναντίον της Εναγόμενης. Σημειώνω ότι το μέρος της αξίωσης που αφορά στα δικηγορικά έξοδα παραμερισμού αποσύρθηκε κατά την αντεξέταση του Μ.Υ.1 από την ευπαίδευτο συνήγορο για την Εναγόμενη εταιρεία. Λεπτομερής αναφορά στο περιεχόμενο των αποδείξεων Τεκμήρια 12, 13 και 14 θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα. - Από το Τεκμήριο 17 προκύπτει ότι ο Μ.Υ.1 έλαβε το αντίστοιχο ποσό σε συνάλλαγμα από την Ενάγουσα και τα έδωσε σε κάποιο κ. Τζον. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι το ποσό αυτό περιλαμβάνεται στην Ανταπαίτηση εν αγνοία του. Έπεται πως το ποσό των Λ.Κ. 630,00 θα πρέπει να αφαιρεθεί από το συνολικό ποσό των αποδείξεων του Τεκμηρίου 15, που ο Μ.Υ.1 ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στην Ενάγουσα. Η κα Oya Akin έδωσε μία μαρτυρία περιορισμένης βαρύτητας. Η ίδια δέχτηκε ότι όσα καταθέτει αναφορικά με πράξεις της Ενάγουσας προήλθαν ως επί το πλείστο από πράγματα που της είπαν τρίτα πρόσωπα, όπως και το γεγονός ότι οι σκηνές τελικά δεν γυρίστηκαν της το είπε ο Μ.Υ.
21. Κατά την κυρίως εξέταση της ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει ότι η Εναγόμενη ξόδεψε ποσό €. 32.730,64, πράγμα που δείχνει την προσπάθεια της να βοηθήσει την υπόθεση της Εναγόμενης, δεδομένου ότι μέσα στο ποσό αυτό, ως επισημαίνεται και πιο πάνω, περιλαμβάνεται και ποσό για δικηγορικά έξοδα, και δεν αποτελείται μόνο από ποσό που η Εναγόμενη ξόδεψε για το «γύρισμα των σκηνών» ως η Μ.Υ.3 ισχυρίστηκε. Εν πάση περιπτώσει, σε άλλο στάδιο η κα Akin δέχτηκε ότι δεν έχει προσωπική γνώση για την ζημιά. Επισημαίνω ειδικά ότι η μάρτυρας αυτή παρέθεσε την δήθεν προσωπική της γνώση για το τι λεγόταν σε ένα επεισόδιο μεταξύ της Ενάγουσας και του Μ.Υ.1, αλλά όταν ερωτήθηκε πως τα αντιλήφθηκε αυτά αφού δεν μιλά Ελληνικά, ισχυρίστηκε ότι τα κατάλαβε από το «body language» και το «tone of voice». Έπεται πως δεν μπορεί να γίνουν δεκτά τα όσα ανέφερε η Μ.Υ.3 ότι λέχθηκαν. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι η Ενάγουσα κατάγεται από την Ελλάδα, έχει δίπλωμα σκηνοθέτη και είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με διευθυντή τον Μ.Υ.1, και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ασχολείτο με την παραγωγή της ταινίας «Ακάμας». Μετά την έκφραση ενδιαφέροντος από την Ενάγουσα, την 20.10.2004 υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων η Συμφωνία Τεκμήριο 2, με την οποία η Ενάγουσα προσελήφθη ως Διευθύντρια Παραγωγής στην προαναφερόμενη ταινία. Αυτή εργάστηκε μέχρι και την 25.11.2004 για τον πρώτο κύκλο γυρισμάτων έναντι αμοιβής €. 800,00 την εβδομάδα. Την 24.11.2004 η Εναγόμενη εταιρεία κατέβαλε στην Ενάγουσα το ποσό των €. 1.400,00 προς εξόφληση της μέχρι τότε εργασίας της. Κατά τον Φεβρουάριο 2005 ο Μ.Υ.1 έκρινε αναγκαίο το γύρισμα κάποιων συμπληρωματικών σκηνών, και οι διάδικοι συμφώνησαν όπως η Ενάγουσα επανέλθει στα ίδια καθήκοντα με τους ίδιους όρους όπως στον πρώτο κύκλο γυρισμάτων. Αυτή όντως επέστρεψε στην Κύπρο την 21.2.
22. Η συνεργασία, όμως, αυτήν την φορά δεν εξελίχθηκε ομαλά. Μεταξύ άλλων η Ενάγουσα κατανάλωνε αλκοόλ κατά την διάρκεια των γυρισμάτων με αποτέλεσμα να μεταφερθεί κατά την 17.3.2005 στο Νοσοκομείο με διάγνωση «κατάχρηση οινοπνεύματος». Πέραν τούτου, ενώ η Ενάγουσα έπρεπε να παραδώσει ένα αυλό για σκοπούς γυρίσματος των σκηνών 28Β, 28Γ και 30, δεν τον παρέδωσε, και αρνείτο να πει στους λοιπούς εργαζόμενους που βρισκόταν αυτός, ενώ επίσης αρνήθηκε να πει στην Εναγόμενη και τους λοιπούς εργαζόμενους στην ταινία ποίο πρόσωπο είχε προσφέρει ένα τζιπ για σκοπούς γυρίσματος της σκηνής 232Γ. Αποτέλεσμα των πράξεων αυτών της Ενάγουσας ήταν η πρόκληση προβλημάτων στην παραγωγή της ταινίας. Λόγω των πιο πάνω, ο Μ.Υ.1 την 26.3.2005 τερμάτισε την μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, και την εργοδότηση της Ενάγουσας στην ταινία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όπως έχει νομολογηθεί η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζεται από το Δικαστήριο. Εξωγενής μαρτυρία για τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών δεν είναι αποδεκτή, αλλά και ούτε είναι επιτρεπτή η προσαγωγή μαρτυρίας για απόδειξη ότι υποκειμενικές προθέσεις των μερών δεν είναι σύμφωνες με τις ειδικές εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν στο έγγραφο. Η βασική αρχή είναι ότι η πρόθεση των συμβαλλομένων είναι όπως εκφράστηκε στο έγγραφο. Βασικό κριτήριο για την ερμηνεία των συμβάσεων αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και όρων μίας συμφωνίας. Για να διακριβωθεί η σημασία και το πραγματικό νόημα του όρου μίας γραπτής συμφωνίας πρέπει το κείμενο να ερμηνεύεται συνολικά και όχι μεμονωμένα ή αποσπασματικά έτσι ώστε να αποφεύγεται ο κίνδυνος δυσαρμονίας στην εξήγηση τους, που στο τέλος δεν θα αντικατοπτρίζει αντικειμενικά την πρόθεση των μερών (βλ. Ανόρθωση ν. Απόλλων