Ευάγγελος Αγαθοκλέους ν. Μαρίνου Νικολάου κ.α., Αγωγή αρ. 7684/2005, 8 Αυγούστου, 2011

Ευάγγελος Αγαθοκλέους ν. Μαρίνου Νικολάου κ.α., Αγωγή αρ. 7684/2005, 8 Αυγούστου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A346 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 7684/2005 Μεταξύ: Ευάγγελος Αγαθοκλέους Ενάγοντας και

1. Μαρίνου Νικολάου, Αστ 4257
2. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας Εναγομένων 8 Αυγούστου,
3. Για ενάγοντα: κ. Ν. Θεοδώρου για Πεκρής και Θεοδώρου Δ.Ε.Π.Ε. Για εναγομένους: κα Μ. Σπηλιωτοπούλου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. ΑΠΟΦΑΣΗ Με αυτή την αγωγή ο ενάγοντας ζητά γενικές και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές και/ή επιβαρυντικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές που υπέστη ως συνέπεια παράνομης επίθεσης και κακόβουλης δίωξης, ειδικές αποζημιώσεις, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο ενάγοντας ήταν, κατά τον επίδικο χρόνο, 30 ετών και εργαζόταν ως νεκροθάφτης. Ο εναγόμενος 1 ήταν αστυνομικός και υπηρετούσε στην Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών (ΥΔΙΝ). Ο εναγόμενος 2 ενάγεται με βάση το άρθρο 178 υπό την ιδιότητά του ως εκπροσώπου της Δημοκρατίας. Κατά την 16.7.01 στα γραφεία της ΥΔΙΝ Αρχηγείου, κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, ο εναγόμενος 1 παράνομα και/ή απρόκλητα και/ή κακόβουλα επιτέθηκε και/ή βιαιοπράγησε εναντίον του ενάγοντα. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω παράνομης επίθεσης και/ή βιαιοπραγίας ο ενάγοντας υπέστη ειδικές ζημιές καθώς επίσης και πόνο, οδύνη, ταλαιπωρία, μελλοντικές ζημίες και/ή βλάβες και/ή μόνιμες βλάβες. Λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών του, φαίνονται στην παράγραφο 5Α της Έκθεσης Απαίτησης. Ο ενάγοντας βασικά υπέστη θλαστικό τραύμα στο κεφάλι μήκους ενός εκατοστού στη δεξιά κροταφική περιοχή με 3 ραφές και μώλωπα 2 εκατοστών στην ίδια περιοχή, εκδορές και μώλωπες. Μεταφέρθηκε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, έτυχε περιποίησης των τραυμάτων του και χειρουργικού καθαρισμού και συρραφής των τραυμάτων του στο κεφάλι. Στις 17.7.01 εξετάστηκε στο Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο. Σήμερα παρουσιάζει εμφανή μόνιμη ουλή στο κεφάλι μήκους ενός εκατοστού, η οποία είναι εμφανής αφού είναι φαλακρός. Υπέστη επίσης ειδικές ζημιές που φαίνονται στην παράγραφο 5Δ της Έκθεσης Απαίτησης. Κατά ή περί τις 16.7.01 ο εναγόμενος 1 προέβη σε ψευδή και/ή κακόβουλη γραπτή κατάθεση κατηγορώντας τον ενάγοντα για επίθεση εναντίον του με σκοπό τη ματαίωση της νόμιμης κράτησης και επίθεση προκαλώντας σε αυτόν πραγματική σωματική βλάβη. Κατά ή περί τις 15.1.02 ο Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας καταχώρισε την ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 89/02 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, κατηγορώντας τον ενάγοντα για τα ακόλουθα αδικήματα: (α) επίθεση εναντίον αστυνομικού (του εναγομένου 1) με σκοπό την ματαίωση της νόμιμης κράτησης κατά παράβαση του άρθρου 244 (α) του Ποινικού Κώδικα και (β) επίθεση εναντίον του εναγομένου 1 προκαλώντας σε αυτόν πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Ο εναγόμενος 2 εξουσιοδότησε και/ή ενέκρινε τη δίωξη αυτή. Κατά ή περί τις 19.11.2004 μετά από ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο αθώωσε και απάλλαξε τον ενάγοντα από τις κατηγορίες. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι προβαίνοντας στις εναντίον του κατηγορίες, ο εναγόμενος 1 ενήργησε κακόβουλα. Ως συνέπεια της κακόβουλης καταγγελίας του εναγομένου, ο ενάγοντας υπέστη τις ζημιές που εξειδικεύονται στην παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτησης. Οι εναγόμενοι αρνούνται τις παραγράφους 3, 4 και 5 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζονται ότι τα γεγονότα έχουν ως εξής: Στις 15.7.01 μέλη της Υ.Κ.Α.Ν ερεύνησαν δυνάμει δικαστικού εντάλματος την οικία του ενάγοντα στην Παλλουριώτισσα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας ανευρέθηκαν σε διάφορα μέρη της οικίας του κάνναβη βάρους 1,405 γραμμάρια και ένα χάπι Ecstasy και συνελήφθηκε αφού παραδέχθηκε ότι τα ανευρεθέντα ήταν δικά του. Εναντίον του διερευνήθηκε η ποινική υπόθεση η οποία εκδικάστηκε στις 12.9.02 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αρ. Υπόθεσης 771/02) και επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο συνολικά £500 πρόστιμο. Την επόμενη μέρα της σύλληψης του και ενώ ο ενάγοντας έδινε στον Ανώτερο Λοχία 4257 Μαρίνο Νικολάου θεληματική κατάθεση, σηκώθηκε και προσπάθησε να διαφύγει, σπρώχνοντας και τραυματίζοντας τον Αν. Λοχία 4257, ενώ ο ίδιος κτύπησε σε ηλεκτρική πρίζα. Μεταφέρθηκαν και οι δύο στο Νοσοκομείο και αφού έτυχαν των Πρώτων Βοηθειών απολύθηκαν. Εναντίον του ενάγοντα διερευνήθηκε από τον αστυνομικό σταθμό Λυκαβηττού υπόθεση επίθεσης εναντίον αστυνομικού και πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, η οποία εκδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αρ. Υπόθεσης 89/02) και ο κατηγορούμενος αθωώθηκε και απαλλάγηκε. Ο ενάγοντας, κατά τη διάρκεια της κράτησής του, δεν υπέβαλε οποιοδήποτε παράπονο, αλλά μετά την απόλυσή του στις 16.7.01 και ώρα 2125 υπέβαλε παράπονο στον επί καθήκοντι αστυνομικό ότι κτυπήθηκε από αστυνομικούς. Του δόθηκε σχετικό έντυπο για ιατρική εξέταση και αναχώρησε από το σταθμό αναφέροντας ότι θα επέστρεφε για να δώσει κατάθεση, πράγμα που δεν έπραξε. Οι εναγόμενοι αρνούνται ότι η κατάθεση της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαίτησης ήταν ψευδής καθώς και τις παραγράφους 12, 13 και 14 της Έκθεσης Απαίτησης. Η Μ.Ε.1 ήταν η Άντρη Μακρή, Πρωτοκολλητής του Τμήματος Ποινικών Υποθέσεων. Κατέθεσε από το φάκελο της ποινικής υπόθεσης εναντίον του ενάγοντα με αρ. 89/02, τα ακόλουθα έγγραφα: Το κατηγορητήριο εντός του ποινικού φακέλου, Τεκμήριο 1, την απόφαση ημερομηνίας 19.11.04, Τεκμήριο 2, δέσμη 6 φωτογραφιών, Τεκμήριο 3, ιατρικό πιστοποιητικό από τον Δρ. Ταλιαδώρου, Τεκμήριο 4, ένταλμα έρευνας, Τεκμήριο 5, γραπτή κατηγορία, Τεκμήριο 6, Ιατρικό πιστοποιητικό από το ΤΑΕΠ, Τεκμήριο
4. Ο Μ.Ε.2 ήταν ο ενάγοντας. Στις 15.7.2001 αφού σχόλασε, πήγε στο σπίτι της αδελφής του, όπου διέμενε. Εκεί βρίσκονταν 4 αστυνομικοί που ερευνούσαν το σπίτι. Βρήκαν ένα χάπι Ecstasy και μικρή ποσότητα μαριχουάνα. Τους είπε πως ήταν ναρκωτικά και ήταν δικά του. Του είπαν πως ήταν αδίκημα και τον πήραν στο σταθμό και μετά στις Κεντρικές Φυλακές για τη νύχτα. Την επομένη, ο εναγόμενος 1 τον παρέλαβε για να τον οδηγήσει στα γραφεία της ΥΔΙΝ (για να τον αφήσουν ελεύθερο). Σε κάποια φάση, ο εναγόμενος 1 του είπε «εν να σε σάσω και εσένα και την αρφή σου». Δεν ξέρει γιατί του το είπε, πρώτη φορά τον έβλεπε. Στο Αρχηγείο Αστυνομίας, στην ΥΔΙΝ, του πήραν αποτυπώματα. Ρωτήθηκε αν θέλει να δώσει θεληματική κατάθεση. Το αδίκημα ήταν αυτόφωρο και είχε παραδεχτεί. Στο γραφείο που θα του έπαιρναν κατάθεση ήταν ακόμα ένας λοχίας. Κάθισε και έκατσε και ο εναγόμενος πίσω από το γραφείο. Άρχισε να δίνει κατάθεση και σε κάποια φάση ο εναγόμενος δεν έγραφε αυτά που του έλεγε. Του έλεγε πως δεν μιλούν έτσι. Ο Μ.Ε.2 του είπε να γράψει αυτά που του λέει. Σε κάποια στιγμή ο εναγόμενος του είπε πως έλεγε «πελλάρες», «αερολογίες». Τους ζήτησε να δει το δικηγόρο του. «Εκείνο ήταν», είπε χαρακτηριστικά. Ο εναγόμενος κτύπησε με το χέρι του το γραφείο λέγοντας «θέλεις δικηγόρο, να σου δώσω». Όπως καθόταν τον κτύπησε σπρώχνοντάς τον με τα δυο του χέρια. Έπεσε κάτω κρατώντας «την περιουσία του» (εννοώντας τα γεννητικά του όργανα). Ο Λοχίας τον σήκωσε και ξανακάθισε στην καρέκλα. Μόλις ο Λοχίας γύρισε να πάει στο γραφείο του, ο εναγόμενος τον ξανακτύπησε, έσφιξε τις γροθιές του και τον κτυπούσε στο στήθος. Ακούμπησε πίσω. Ο εναγόμενος τον έπιασε από το λαιμό σφίγγοντάς τον, ύστερα έπιασε το κεφάλι του στο πλάι και άρχισε να το κτυπά στον τοίχο. Εκεί υπήρχε μια πρίζα. Σχίστηκε το κεφάλι του δεξιά πάνω και «πιτούσεν αίμα». Ζαλίστηκε και έκατσε κάτω. Τότε ήρθε ο Λοχίας και παρά το ότι ήταν αιμόφυρτος, του πέρασαν από πίσω χειροπέδες και έκατσε. Τον πρόσβαλαν, τον ταπείνωσαν. Ζήτησε το δικηγόρο του. Στις φωτογραφίες, Τεκμήριο 3, αναγνώρισε στη φωτογραφία 1 το χώρο της ΥΔΙΝ, στη φωτογραφία 2 το γραφείο που του πήραν κατάθεση, στη φωτογραφία 3 το εσωτερικό του, φαίνεται η πρίζα και ο τοίχος, σημείωσε με την ένδειξη Χ το σημείο που ο εναγόμενος τον έσπρωξε, την καρέκλα που καθόταν και είχε πάνω αίμα. Στη φωτογραφία 4 αναγνώρισε το χώρο «μόλις μπαίνεις του γραφείου», στη φωτογραφία 5 το αίμα του από το κεφάλι του και στη φωτογραφία 6 αναγνώρισε την πρίζα. Κατέθεσε το Τεκμήριο 8, σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο ίδιος και στο οποίο φαίνεται η διαρρύθμιση του γραφείου. Σημείωσε το γράμμα «Ε» για τον εαυτό του, το γράμμα «Ν» για τον εναγόμενο και το γράμμα «Β» για το Λοχία Βαρνάβα. Ζήτησε να τον πάρουν στο Νοσοκομείο, αλλά αυτοί του είπαν ότι θα λέρωνε το αυτοκίνητο και έστειλαν περιπολικό. Τον πήραν στις Πρώτες Βοήθειες, του έραψαν το κεφάλι και του έβγαλαν ακτινογραφία θώρακα. Ακολούθως, ο γαμπρός του τον πήρε για δεύτερη γνώμη στο Απολλώνειο, γιατί στο Νοσοκομείο δεν του έφεραν ιατροδικαστή για να γράψει τα κτυπήματα. Αναγνώρισε τα Τεκμήρια 4 και 7, του Μ.Ε.3 και Πρώτων Βοηθειών. Πήγε στον αστυνομικό σταθμό Λυκαβηττού για να καταγγείλει τους αστυνομικούς. Ακολούθως έλαβε κατηγορητήριο, Τεκμήριο
5. Ανέφερε ότι η κατάθεση του εναγομένου, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 9, είναι «όλη ψέματα, για να αποφύγει τις ευθύνες του». Το Δικαστήριο τον αθώωσε στις κατηγορίες της επίθεσης εναντίον αστυνομικού και επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη. Κατέθεσε τα Τεκμήρια 10 και 11, τα οποία αναφέρονται σε ποσά που πλήρωσε σε δικηγόρους, ύψους Λ.Κ.300 και Λ.Κ.1.200, αντίστοιχα. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 12, βεβαίωση μισθού, εργαζόταν ως εργολάβος στο κοιμητήριο και ο μισθός του ήταν Λ.Κ.800 μηνιαίως. Έχασε 22 εργάσιμες μέρες που διήρκησε η δίκη. Ως Τεκμήριο 13 κατατέθηκε η θεληματική του κατάθεση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στο αυτοκίνητο προς την ΥΔΙΝ ήταν μόνο ο εναγόμενος. Έδωσε την κατάθεση, Τεκμήριο 14, προς τον ποινικό ανακριτή. Δέχθηκε πως εκεί δεν είπε πως ο εναγόμενος θα τον «έσαζε». Το είχε πει πάμπολλες φορές πριν. Δέχθηκε ότι επέλεξε να δώσει θεληματική κατάθεση χωρίς δικηγόρο. Ο εναγόμενος δεν έγραφε αυτά που έλεγε, τα διόρθωνε. Αυτός έλεγε «έγγραφο» και ο εναγόμενος έγραφε «δικαστικό ένταλμα». Του είπε ότι το Δικαστήριο δεν καταλαβαίνει την ορολογία αυτή. Όταν του ανέφερε ότι η ουσία του δόθηκε από τη Σουηδέζα «φρίκαρε και βγήκε εκτός ελέγχου». Του υπεβλήθη ότι το προηγούμενο βράδυ είχε πει ότι τα έφερε από την Αμερική. Αρνήθηκε λέγοντας ότι αν ήταν χρήστης θα το έπινε και δεν θα το έβαζε μέσα στα σουβενίρ. Αρνήθηκε υποβολή (κάνοντας το σταυρό του) ότι ο Λοχίας Βαρνάβα τον συμβούλευσε να πει την αλήθεια. Διερωτήθηκε ποια αλήθεια αφού είδε ήδη παραδεχτεί. Σε ερώτηση από πού βρήκε τα ναρκωτικά, αν ήταν χρήστης ή έμπορας, ανέφερε ότι με τις ποσότητες που είχε πάνω του αποκλείεται να ήταν έμπορας. Όταν άρχισε να γράφει και να σβήνει, είπε στον εναγόμενο να γράφει όπως τα λέει, ήταν δικαίωμά του και αν δεν το έπραττε θα τηλεφωνούσε στο δικηγόρο του. Την πρώτη φορά του είπε «εν πελλάρες τζιαι μαλακίες που λαλείς», τη δεύτερη νευρίασε και βγήκε εκτός ελέγχου. Του είπε «θέλεις δικηγόρο θα σου δώσω δικηγόρο τζιαι έδωκεν μου τζιαι έκατσα, Δόξα σοι ο Θεός», είπε χαρακτηριστικά. Αρνήθηκε ότι διέκοψε μόνος του τη θεληματική κατάθεση και σηκώθηκε προς την έξοδο για να φύγει. Επί λέξει ανέφερε τα ακόλουθα: «Εν ψέματα που λαλείς. Εγώ ζήτησα να έρθει δικηγόρος και στις δύο περιπτώσεις. Το τελευταίο πράγμα που ήθελα να κάνω ήταν να ξαναπάω στο σταθμό. Ήμουν 3 μέρες άλουτος. Φεύκω που την δουλειά μου, πάω τη νύχτα στις φυλακές, έρκουμαι την επομένη. Το τελευταίο πράγμα που ήθελα, αφού παραδέχτηκα, γιατί να με ταλαιπωρούν και να ταλαιπωρώ και εγώ τους άλλους; Αφού παραδέχτηκα. Εγώ που την ίδια νύχτα είπα ότι εν δικά μου. Δεν έχω να κρύψω οτιδήποτε. Με πάν εις το κελλί όπως τον κρατούμενο και ζήτησα δικηγόρο, γιατί εν δικαίωμά μου ότι πω να γράφεται πάνω στην κόλλα». Αναφορικά με το Τεκμήριο 8 είπε ότι το σχεδίασε το
6. Σε υποβολή ότι το σχεδίασε το 2011 αλλά θυμόταν ακριβώς το δωμάτιο πως ήταν το 2001, απάντησε χαρακτηριστικά: «Ναι, τζιαι εσένα να σε πιάσω, να σου δώσω, να σε κάνω μαύρη που το ξύλο, να σε ππουνιάρω, να φακκώ την κκελλέ σου πάνω στον τοίχο ώσπου να ανοίξει, να αιμορραγείς, να σου βάλω χειροπέδες τζιαι πάνω στην καρέκλα όπως το ζώο, τζιαι να μεν σου αφήσω το δικαίωμα έστω να αναπνέεις, ακόμα τζιαι το δικαίωμα να αναπνέω ως άνθρωπος μου το εστέρησαν». Σε ερώτηση γιατί δεν αντέδρασε όταν ο εναγόμενος τον κτυπούσε απάντησε «τι έπρεπε να κάνω». Στο Τεκμήριο 4 φαίνονται τα σημάδια στο λαιμό του. Δεν ξέρει πού ήταν τα χέρια του Μ.Υ.
7. Με το ένα του χέρι κρατούσε το λαιμό του και με το άλλο του κτυπούσε το κεφάλι στον τοίχο. Τα τραύματα του φαίνονται στο Τεκμήριο
8. Σε εκ νέου υποβολή ότι προσπάθησε να φύγει, απάντησε ότι αν ήθελε να φύγει δεν μπορούσε κανένας να τον σταματήσει. Εξάλλου όμως, διερωτήθηκε πού θα μπορούσε να πήγαινε; Μετά που κτύπησε το κεφάλι βρέθηκε στο έδαφος. Οι φωτογραφίες δεν γνωρίζει πότε λήφθηκαν. Δεν προσπάθησε κανείς να του προσφέρει βοήθεια καθώς αιμορραγούσε. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο εναγόμενος του έδωσε νερό από τη μηχανή που φαίνεται στη φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου
9. Στο Νοσοκομείο ο γιατρός, λόγω φόρτου εργασίας δεν μπορούσε να κάνει λεπτομερή καταγραφή των τραυμάτων. Ζήτησε. Ήθελε να γίνει μια καταγραφή των τραυμάτων του και από ένα ιατροδικαστή. Ο Δρ. Ταλιαδώρος, τον εξέτασε την επομένη. Δεν ήταν τη μέρα εκείνη υπηρεσία. Στις Πρώτες Βοήθειες του είπαν ότι υπεύθυνος για την καταγραφή των τραυμάτων ήταν ο Δρ. Ταλιαδώρος. Αρνήθηκε υποβολή ότι «με δόλιο τρόπο προκάλεσε όλα αυτά με σκοπό την αποζημίωση». Ο Μ.Ε.3 ήταν ο Δρ. Ταλιαδώρος, γιατρός στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Εξέτασε το Μ.Ε.2 στις 17.7.2001, η ώρα 17:30 και ετοίμασε ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 4, με συνημμένα σχεδιαγράμματα, το περιεχόμενο του οποίου υιοθέτησε. Από την κλινική εξέταση παρατήρησε τα πιο κάτω: Στο κεφάλι έφερε πρόσφατο θλαστικό τραύμα μήκους 1 εκ. στη δεξιά κροταφική περιοχή με τρεις ραφές. Η περιοχή πέριξ του τραύματος αυτού είχε ένα μώλωπα διαμέτρου 2 εκ. περίπου. Υπήρχαν, επίσης, τρεις μικρές (0.5 εκ.) επιφανειακές εκδορές στο μέτωπο πάνω από το δεξί φρύδι. Είχε ευαισθησία στην πρόσθια επιφάνεια του αυχένα χωρίς αντικειμενικά κλινικά σημεία. Έφερε πολλαπλές μικρές (0.5 - 1 εκ.) επιφανειακές δερματικές εκδορές: δύο στον αυχένα αριστερά, πέντε στο άνω θωρακικό τοίχωμα δεξιά, δύο στην περιοχή της μασχάλης και τρεις στο δεξιό κοιλιακό τοίχωμα στη μέση μασχαλιαία γραμμή. Επίσης, έφερε πρόσφατους μώλωπες στις ακόλουθες περιοχές: ένα στη βάση του δεξιού αντίχειρα (1 Χ 1 εκ.) και πέντε στην έσω και οπίσθια επιφάνεια του αριστερού βραχίονα. Επίσης, έφερε επιφανειακές γραμμικές εκδορές στη ραχιαία επιφάνεια και των δυο καρπών, καθώς και άλλη επιφανειακή εκδορά διαμέτρου 1 Χ 1 εκ. στο δεξιό γόνατο. Οι πέντε μώλωπες στην έσω και οπίσθια επιφάνεια του αριστερού βραχίονα προκλήθηκαν από δάκτυλα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στις 17 του επίδικου μήνα εφημέρευε. Υπήρχε και την προηγούμενη εφημερεύων. Σε ερώτηση σε περίπτωση που ζητηθεί γιατρός με ιατροδικαστική ιδιότητα τι γίνεται, απάντησε ότι θα πρέπει να ρωτηθούν οι Πρώτες Βοήθειες. Δεν γνωρίζει αν συνέβηκε αυτό ποτέ. Σε ερώτηση αν μπορεί να προσδιορίσει πότε μπορεί να έγινε ο μώλωπας, απάντησε ότι συνήθως μετά από ένα κτύπημα, οι πρώτες ώρες χαρακτηρίζονται μόνο από οίδημα, μέχρι και 24 ώρες μετά τον τραυματισμό. Μετά από 12 ώρες μπορεί να αρχίζει να εμφανίζεται το χρώμα. Τα μικρά αγγεία αιματοποιούνται, διαφεύγει αίμα από τα αγγεία στους ιστούς και παίρνει το χαρακτηριστικό χρώμα το καφέ. Σε ερώτηση αν η εκδορά φαίνεται συνήθως μόλις έχει γίνει ή αν θέλει περισσότερο χρόνο για να φανεί, απάντησε ότι φαίνεται συνήθως μόλις γίνει. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του Μ.Ε.3, η συνήγορος της Υπεράσπισης δήλωσε ότι αποδέχεται ότι ο ενάγοντας πλήρωσε τα ποσά που αναγράφονται στα Τεκμήρια 10 και 11 στους δικηγόρους του. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε η Δρ. Αυγή Βρυωνίδου, παθολόγος. Το 2001 υπηρετούσε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Στις 16.7.01 εξέτασε τον ενάγοντα. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 7 τα γράμματά της. Υιοθέτησε την κατάθεσή της, Τεκμήριο 15, στην οποία αναφέρεται ότι ο ασθενής είχε θλαστικό τραύμα δεξιά της βρεγματικής χώρας όπου έγινε και συρραφή. Δεν παρατηρήθηκαν μώλωπες ή εκδορές σε κανένα σημείο του σώματός του. Επίσης ανέφερε ότι ζαλιζόταν και είχε ναυτία. Συνήθως οι εκδορές εμφανίζονται την ίδια ώρα, όμως οι μώλωπες ώρες ή εικοσιτετράωρα μετά. Έγινε ακτινολογική εξέταση γιατί είχε πόνους. Οι κακώσεις στο θώρακα μπορεί να μην φαίνονται εξωτερικά και γι' αυτό προέβηκε στην ακτινογραφία θώρακα, για να αποκλείσει κατάγματα πλευρών. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι υπήρχε θλαστικό τραύμα που χρειαζόταν συρραφή. Δεν απέκλεισε οι μώλωπες να προέκυπταν μετά από ώρες. Το Τεκμήριο 15 το έδωσε στις 9.10.
10. Ο Μ.Υ.2 ήταν ο Λοχίας 1877 Γιώργος Άρνος. Έδωσε κατάθεση, Τεκμήριο 16, στον ποινικό ανακριτή. Σε αυτήν ανέφερε ότι στις 16.7.2001, μαζί με τον Αστυφύλακα 552, μετέφεραν τον ενάγοντα στα κρατητήρια των Κεντρικών Φυλακών. Σε συνομιλία που είχε μαζί του ο ενάγοντας, του ανέφερε επί λέξει «αύριο σας περιμένει μια έκπληξη». Τον ρώτησε τί έκπληξη και δεν του απάντησε. Υπολόγισε πως θα έδινε πληροφορία σχετικά με την υπόθεση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ανέφερε αυτό το γεγονός στο Νικολάου (Μ.Υ.4). Ο ποινικός ανακριτής είχε επικοινωνήσει μαζί του σε σχέση με το παράπονο του ενάγοντα. Αρνήθηκε ότι ουδέποτε λέχθηκαν από τον ενάγοντα αυτά που ισχυρίστηκε. Ο Μ.Υ.3 ήταν ο Λοχίας 552 Ανδρέας Αναστασίου. Υιοθέτησε την κατάθεσή του, Τεκμήριο 17, σε σχέση με το τι λέχθηκε στο Μ.Υ.2 από τον ενάγοντα. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει το συνάδελφό του, (τον εναγόμενο), και ότι λέει ψέματα για τα όσα λέχθηκαν κατά τον ισχυρισμό του. Ο Μ.Υ.4 ήταν ο Αναπληρωτής Λοχίας 4257 Μαρίνος Νικολάου (εναγόμενος), ο οποίος βρίσκεται στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης από το
11. Το 2001 υπηρετούσε στην Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο 18, προς τον ποινικό ανακριτή. Είχε λάβει μέρος με άλλους αστυνομικούς σε έρευνα που έγινε στην οικία της αδερφής του ενάγοντα κατόπιν εντάλματος έρευνας, για ανεύρεση ναρκωτικών. Ανευρέθηκε ένα χάπι MDMA (ecstasy) και ποσότητα κάνναβης, τα οποία παραδέχτηκε πως ήταν δικά του. Ο ενάγοντας οδηγήθηκε στα κρατητήρια των Κεντρικών Φυλακών. Στις 15:30 της 16.7.2001 τον παρέλαβε και τον μετέφερε στα γραφεία της ΥΔΙΝ Αρχηγείου, όπου βρίσκονταν ο Λοχίας 3664 και ο Αναπληρωτής Λοχίας
12. Ο ενάγοντας εξέφρασε την επιθυμία να δώσει θεληματική κατάθεση, την οποία ο Μ.Υ.4 ανέλαβε να καταγράψει. Σε κάποια στιγμή, ενώ έδινε κατάθεση, η ώρα 16:15, ο ενάγοντας αντέδρασε σε μια παρατήρηση που του έκανε ο Μ.Υ.4 και εξαγριωμένος σηκώθηκε από την καρέκλα, του είπε πως δεν θα του έλεγε τίποτε άλλο και προχώρησε προς την έξοδο για να φύγει. Του είπε να καθίσει στην καρέκλα του αλλά αυτός τον αγνόησε. Ήταν ο πλησιέστερος του, γι' αυτό έτρεξε να τον σταματήσει, να μην φύγει, πιάνοντάς τον από το αριστερό χέρι και ώμο από πίσω, αλλά αυτός γυρίζοντας τον έσπρωξε δυνατά προς τα πίσω, με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του και να πέσει σε παρακείμενη βιβλιοθήκη. Στην προσπάθειά του να συγκρατηθεί, άπλωσε το αριστερό του χέρι και, ως αποτέλεσμα, το κτύπησε στη γωνιά της βιβλιοθήκης γδέρνοντάς το. Ο λοχίας 3664 έκλεισε αμέσως την πόρτα και ο Μ.Υ.4 ακινητοποίησε τον ενάγοντα στον τοίχο. Αυτός άρχισε να φωνάζει και να αντιδρά κάνοντας βίαιες κινήσεις με τα χέρια του, γδέρνοντας τον Μ.Υ.4 στα χέρια. Ξαφνικά τίναξε το κεφάλι του και το κτύπησε με δύναμη στο κουτί του ηλεκτρικού διακόπτη, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο κεφάλι και να τρέχει αίμα. Ξαφνιασμένος ο Μ.Υ.4 τον άφησε και κάθισε στο πάτωμα συνεχίζοντας να φωνάζει «βοήθεια». Ο Μ.Υ.4 και ο Λοχίας 3664 προσπάθησαν να του παράσχουν τις Πρώτες Βοήθειες, αλλά αυτός αρνιόταν επίμονα. Ούτε και ήθελε να μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο. Ξαφνικά σηκώθηκε και προσπάθησε ξανά να φύγει. Τον ακινητοποίησαν και του φόρεσαν χειροπέδες. Μετά ηρέμησε και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο με περιπολικό, αφού είχε αρνηθεί να μεταφερθεί από τη δίωξη. Κατάγγειλε το γεγονός στον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβηττού και εξετάστηκε από γιατρό. Ο ενάγοντας κατηγορήθηκε για επίθεση εναντίον αστυνομικού. Οι ενέργειες του ήταν αναγκαίες για να μη διαφύγει από νόμιμη κράτηση ο ενάγοντας. Του έκανε παρατήρηση, «μεν μου λαλείς πελλάρες» γιατί στην κατάθεσή του του έλεγε και έγραφε «πράγματα παράλογα και πελλάρες». Η πρίζα ήταν 25-30 πόντους πιο κάτω από το κεφάλι του ενάγοντα, στο ύψος του στήθους του. Δεν θα μπορούσε να κτυπήσει το κεφάλι του ενάγοντα στην πρίζα αφού η τελευταία ήταν στο πλευρό σε ύψος 1.45 εκατοστά. Το ύψος του ενάγοντα είναι 1.78 και του εναγομένου 1.
13. Δεν κτύπησε το κεφάλι του ενάγοντα στην πρίζα και ούτε θα μπορούσε να το κάνει, γιατί όπως στέκονταν ο ένας απέναντι από τον άλλο, το ύψος της πρίζας ήταν λίγο κάτω από τον ώμο του Μ.Υ.4, προσπαθούσε να τον ακινητοποιήσει και μόνο εάν γονατούσε θα μπορούσαν να φτάσουν την πρίζα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι εκτός από το Τεκμήριο 18, έδωσε και την κατάθεσή του, Τεκμήριο
14. Δεν θυμόταν πόσα γραφεία υπήρχαν στο γραφείο. Σε υποβολή ότι στην ποινική υπόθεση είπε πως ήταν τρία, το δέχθηκε. Η απόσταση του ενάγοντα μέχρι την έξοδο ήταν 6 - 7 μέτρα περίπου. Βρισκόταν αριστερότερα του «Ε» στο Τεκμήριο 8, στο πλάτος του γραφείου. Η διαρρύθμιση του γραφείου ήταν όπως στις φωτογραφίες, όχι το Τεκμήριο
15. Αρνήθηκε υποβολή ότι άλλαξε ο χώρος μετά τον τραυματισμό του ενάγοντα. Ο ενάγοντας δεν έτρεξε να φύγει. Το βήμα του ήταν γοργό. Σε ερώτηση αν προέβηκε σε διορθώσεις, απάντησε ότι του υπέδειξε να αλλάξει τη λέξη «έγγραφο». Δέχθηκε δε ότι ίσως να του είπε ο ίδιος να γράψει τη λέξη «ουσία». Δεν έγραφε κάτι το οποίο δεν έλεγε. Σε ερώτηση αν ο ενάγοντας είπε τη φράση «η οποία πιστεύεται ότι είναι ναρκωτική ουσία» απάντησε «δεν έγραφα κάτι το οποίο δεν έλεγε ο ίδιος ή αν δεν συμφωνούσε όταν διορθώναμε τη λέξη». Η καρέκλα του ενάγοντα ήταν δίπλα του, σε απόσταση ένα πόδι. Όταν σηκώθηκε πήγε να τον πιάσει για να μην φύγει. Τον έφτασε αφού ήταν ένα πόδι δίπλα του. Τον πρόλαβε και ο ενάγοντας τον έσπρωξε. Πριν τον σπρώξει, ο Μ.Υ.4 προσπάθησε να τον πιάσει από τα χέρια και τον ώμο. Δεν θυμόταν πόσα βήματα προχώρησε ο ενάγοντας. Το γραφείο του ήταν στο βάθος αριστερά μπαίνοντας. Ο ενάγοντας προχώρησε μπροστά «σε κάποια απόσταση». Ο ίδιος κτύπησε στη γωνιά της πόρτας της βιβλιοθήκης. Σε υποβολή ότι πρώτη φορά λέει κάτι τέτοιο απάντησε ότι «σήμερα με ρώτησαν αυτή τη λεπτομέρεια και σήμερα τη διευκρίνισα». Τον πρόλαβε στην είσοδο και τον ακινητοποίησε πάνω στον τοίχο. Δεν θυμόταν αν έπιασε τον ενάγοντα από μπροστά ή πίσω και διερωτήθηκε αν αυτό παίζει ρόλο. Σε υποβολή ότι ήταν παράλογο να κτυπά ένας άνθρωπος με ύψος 1.80 εκατοστά το κεφάλι του σε πρίζα ύψους 1.45 εκατοστών, απάντησε πως έτσι έκανε, ήταν χρήστης και δεν μπορείς να ψάξεις για λογική. Σε ερώτηση πώς γνωρίζει ότι ήταν χρήστης απάντησε ότι τον συνέλαβαν γιατί βρήκαν πάνω του ναρκωτικά. Σε ερώτηση αν ήταν υπό την επιρροή ναρκωτικών απάντησε ότι δεν είναι έτσι που είπε. Κάποιος με λογική δεν γίνεται χρήστης. Σε υποβολή ότι ήταν φύση αδύνατο εφόσον ήταν ακινητοποιημένος να τινάξει το κεφάλι του ένα μέτρο δεξιά και 35 πόντους πιο χαμηλά για να κτυπήσει την πρίζα, απάντησε ότι συμφωνεί. Δεν ήταν ένα μέτρο, ήταν δίπλα του και το έκανε. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο ίδιος κτύπησε το κεφάλι του ενάγοντα. Δεν είχε λόγο. Απλώς τον εμπόδισε να αποδράσει από νόμιμη σύλληψη. Αρνήθηκε υποβολή ότι ψευδώς ισχυρίστηκε ότι του επιτέθηκε. Τα ιατρικά πιστοποιητικά μαρτυρούν το αντίθετο. Επισκέφθηκε τις Πρώτες Βοήθειες. Κατατέθηκε, εκ συμφώνου, το Τεκμήριο 19, κατάθεση του Δρ. Φοίβου Κωστόπουλου, με βάση την οποία στις 16.7.2001 διαπιστώθηκαν πρόσφατες εκδορές αριστερού αντιβραχίου και αριστερού βραχίονα του Μ.Υ.4, τον οποίο εξέτασε. Ως Μ.Υ.5 κατέθεσε ο Λοχίας 4345 Χαράλαμπος Στυλιανού. Παρά το ότι ήταν με άδεια απουσίας, πήγε στα γραφεία της ΥΚΑΝ σε σχέση με τη διεκπεραίωση ποινικής υπόθεσης. Εκεί βρήκε το Λοχία 3664 Βαρνάβα και τον εναγόμενο μαζί με τον ενάγοντα, ύποπτο για υπόθεση ναρκωτικών. Με την άφιξή του στο γραφείο της Υπηρεσίας, ο εναγόμενος εξηγούσε στον ενάγοντα τον τρόπο λήξης κατάθεσης από ύποπτο. Επέμενε να δώσει θεληματική κατάθεση. Σε κάποιο στάδιο προφανώς, δεν αντιλήφθηκε σωστά τον τρόπο λήψης της θεληματικής κατάθεσης, και επέμεινε να γράφει ο Μ.Υ.4 ό,τι ήθελε ο ύποπτος «άσχετα από την παραδοχή του». Ο ύποπτος επέμενε ότι ήταν δική του και ήθελε να γράψει ό,τι ο ίδιος ήθελε. Σηκώθηκε από το σημείο που καθόταν για να φύγει από το γραφείο. Ο Μ.Υ.4 τον άρπαξε, αλληλοσπρώχθηκαν, ο Μ.Υ.4 τον κρατούσε για να μη διαφύγει, και ο Λοχίας 3664 Βαρνάβα έκλεισε την πόρτα. «Όπως ήταν ο ύποπτος μαζί με το συνάδελφο, αυτός κτύπησε σε πρίζα του συναδέλφου και άρχισε να αιμορραγεί». Ο ενάγοντας ήταν πολύ αντιδραστικός. Ο Μ.Υ.5 βοήθησε να του περάσουν χειροπέδες. Ήταν φορτισμένος, αντιδρούσε και φώναζε. Σε σχέση με το Τεκμήριο 8 ο μάρτυρας ανεγνώρισε το χώρο και τον εαυτό του στο σημείο «Σ», τα δε γραφεία «Ν» και «Β» σχημάτιζαν «Γ». Στο «Ν» βρισκόταν ο Μ.Υ.4, στο «Β» ο Λοχίας 3664 Βαρνάβα και ο ενάγοντας προς το «Ν». Δεξιά της εισόδου του γραφείου υπήρχαν βιβλιοθήκες. Το γραφείο είχε διαστάσεις 4 μέτρα Χ 7 μέτρα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν του ζητήθηκε να δώσει κατάθεση. Διαπράχθηκε αδίκημα αφού ο ύποπτος προσπάθησε να διαφύγει. Όσα έλεγε ο ύποπτος καταγράφονταν «μέχρι κάποιου σημείου». Το Τεκμήριο 13, κατά τον ίδιο, δεν είναι θεληματική κατάθεση. Τα όσα αναφέρονται είναι άσχετα. Εδώ έπρεπε να περιοριστεί στα γεγονότα της υπόθεσης, 5 γραμμές, στο πού βρήκαν τα ναρκωτικά, αν είναι χρήστης ναρκωτικών κλπ. Ο Μ.Υ.4 προσπαθούσε να εξηγήσει στον ενάγοντα ότι παρερμήνευσε την έννοια του όρου θεληματική κατάθεση, αφού επιθυμούσε να καταγραφούν «αυτά που ο ίδιος ήθελε». Σε ερώτηση γιατί λέει ότι ο ύποπτος θα έφευγε, απάντησε ότι «έκανε να κινηθεί προς την έξοδο», με κανονικό ρυθμό. Ο Μ.Υ.4, σηκώθηκε από το γραφείο του και τον έπιασε από τη μέση. Τοποθέτησε τα δύο του χέρια στον ενάγοντα από πίσω, αγκαλιάζοντάς τον. Σε ερώτηση σε ποιο σημείο του δωματίου τον αγκάλιασε, απάντησε ότι ήταν κοντά προς την έξοδο, όχι στο σημείο το οποίο κάθονταν, πλησίον της πόρτας. Στο Τεκμήριο 8 έδειξε το σημείο στην αρχή της πόρτας. Σε ερώτηση σχετικά με το πόση ώρα τον κρατούσε και τι έγινε ακριβώς, απάντησε πως δεν θυμόταν με κάθε λεπτομέρεια, αλλά σε κάποια φάση θυμάται ότι ο ενάγοντας ξέφυγε από το συνάδελφό του, Μ.Υ.4, ο οποίος έπεσε, αλλά δεν κατάφερε να διαφύγει γιατί ήταν ήδη κλειστή η πόρτα. Σε ερώτηση αν ο ύποπτος έσπρωξε με τα χέρια του το Μ.Υ.4 και έπεσε, απάντησε «ήταν αυτή η στιγμή η οποία ήρθε στη δική μου αντίληψη. Ήταν αυτά που είδα. Μπορεί να έγιναν κάποια άλλα πράγματα, αλλά στην προσπάθεια να διαφυλάξω τη δική μου υπόθεση και να πάρω τις χειροπέδες από το γραφείο μου, μπορεί να έγιναν κάποια άλλα γεγονότα τα οποία εγώ δεν τα είδα». Αρνήθηκε τις Πρώτες Βοήθειες. Σε καμιά περίπτωση δεν δέχθηκε επίθεση ο ενάγοντας. Οι συνήγοροι αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Σύμφωνα με την κα Σπηλιωτοπούλου, ο ενάγοντας δεν υπέστη καμιά επίθεση και είχε προσχεδιάσει το περιστατικό να αυτοπληγωθεί για να ζητήσει ένα σεβαστό ποσό για αποζημιώσεις. Από την άλλη, ο κος Θεοδώρου εισηγήθηκε ότι ο ενάγοντας ήταν μάρτυρας της αλήθειας και ότι οι αστυνομικοί μάρτυρες υπεράσπισης, κατέθεσαν με μόνο σκοπό να βοηθήσουν τον εναγόμενο 1 να αποφύγει τις ευθύνες του και ήταν αναξιόπιστοι. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και έχοντας εξετάσει τη μαρτυρία τους, καταλήγω στα πιο κάτω: Η Μ.Ε.1 ήταν μάρτυρας τυπική και αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Ο Μ.Ε.2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σταθερή και σαφής και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Οφείλω εδώ να αναφέρω ότι ούτε η δικογραφημένη θέση της Υπεράσπισης ότι «ο ίδιος κτύπησε σε ηλεκτρική πρίζα» ούτε η θέση του εναγομένου, Μ.Υ.4 ότι ο ενάγοντας τίναξε το κεφάλι του κτυπώντας το με δύναμη στο κουτί του διακόπτη υποβλήθηκαν στον ενάγοντα. Προσθέτω ότι ουδεμία υποβολή έγινε στο μάρτυρα ως προς τον τρόπο πρόκλησης των τραυμάτων του. Επίσης, αναντίλεκτο παρέμεινε το σχέδιο που κατέθεσε ο ενάγοντας ως προς τη διαρρύθμιση του χώρου του γραφείου αλλά και τη θέση του ιδίου και του εναγομένου. Η υποβολή στο Μ.Ε.2 ότι «με δόλιο τρόπο προκάλεσε όλα αυτά», πέραν του ότι ήταν γενική και αόριστη, δεν φαίνεται να έχει δικογραφηθεί. Προσθέτω στο σημείο αυτό ότι οι απαντήσεις του ενάγοντα κατά την αντεξέτασή του ήταν αποστομωτικές και καθόλα λογικές και πειστικές. Και ότι η θέση του ότι δεν γράφονταν ότι έλεγε κατά την κατάθεσή του, ενισχύεται από τη μαρτυρία των Μ.Υ.4 και Μ.Υ.
16. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο Μ.Ε.3 επίσης μου έκανε πολύ καλή εντύπωση και η μαρτυρία του παρέμεινε ακλόνητη. Καλή εντύπωση μου έκανε και η Μ.Υ.1, η μαρτυρία της οποίας συνάδει, τουλάχιστον όσον αφορά το θλαστικό τραύμα με τη μαρτυρία του Μ.Ε.
17. Όσον αφορά τη μαρτυρία των Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3, αναφέρω ότι σε αυτήν δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα, αφού δεν έχει συνδεθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο με την υπόλοιπη μαρτυρία της Υπεράσπισης. Σημειώνω ότι η θέση των πιο πάνω, ως προς το τι τους λέχθηκε από τον ενάγοντα, δεν τέθηκε στον τελευταίο. Ο Μ.Υ.4 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν φαινόταν καθόλου σίγουρος για όσα κατέθετε, η μαρτυρία του σε πολλά σημεία διέπετο από αοριστία, απέφευγε να απαντά ευθέως σε πολλές ερωτήσεις και δεν με έπεισε για την αλήθεια των θέσεων του. Η θέση που προέβαλε ο Μ.Υ.4 ότι ο ενάγοντας κτύπησε μόνος του το κεφάλι του και ότι προσπάθησε να φύγει, δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική, παρέμεινε δε παντελώς ανεξήγητη. Για ποιο λόγο ο ενάγοντας θα προσπαθούσε να αποδράσει και να αυτοτραυματιστεί, αφού είχε ήδη παραδεχτεί την κατοχή των ναρκωτικών και είχε, αναντίλεκτα, συνεργαστεί πλήρως με την αστυνομία; Η εξήγηση που έδωσε ενόρκως ο Μ.Υ.4 ότι ο ενάγοντας δεν δρούσε λογικά επειδή ήταν χρήστης ναρκωτικών, παρέμεινε μετέωρη και ατεκμηρίωτη αφού όπως προέκυψε, δεν γνώριζε αν ο ενάγοντας ήταν χρήστης, απλώς το υπέθεσε λόγω της κατοχής τους και, ασφαλώς, δεν ήταν υπό την επήρεια. Συναφώς, αναφέρω ότι τα περί διαφυγής από νόμιμη κράτηση φαίνεται να συνιστούν το ελάχιστο, υπερβολή, έχοντας υπόψη ότι ο Μ.Υ.5 δεν φαίνεται να συμμερίζεται τη θέση του Μ.Υ.4 ότι ο ενάγοντας κινήθηκε προς την έξοδο με γοργό βήμα - ο ίδιος αναφέρθηκε σε κανονικό ρυθμό. Ούτε και συνάδει με το σχέδιο Τεκμήριο 8 και τη μαρτυρία του ενάγοντα σε σχέση με το που καθόταν, η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, η θέση ότι ο ενάγοντας προχώρησε σε κάποια απόσταση με γοργό βήμα. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Μ.Υ.4 ότι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να κτυπήσει το κεφάλι του ενάγοντα στην πρίζα επειδή η πρίζα βρισκόταν σε ύψος 1.45 εκατοστά, πέραν του ότι δεν είναι βάσιμος, προκαλεί ερωτηματικά σε σχέση με τη θέση του Μ.Υ.4 ότι ο εναγόμενος κτύπησε το κεφάλι του στην ίδια πρίζα. Απορρίπτω τη μαρτυρία του χωρίς κανένα ενδοιασμό. Στη μαρτυρία του Μ.Υ.5, μόνο μηδαμινή βαρύτητα μπορεί να δοθεί. Ο μάρτυρας αυτός όπως παραδέχθηκε στην αντεξέτασή του δεν είχε συνολική εικόνα των διαδραματισθέντων. Και όσα όμως επιλεκτικά είδε, παρουσιάζουν διαφορετική εικόνα από αυτά που είδε ο Μ.Υ.
18. Πλην του σημείου που ανάφερα πιο πάνω, προσθέτω ότι η θέση του Μ.Υ.5 ότι ο ενάγοντας και ο εναγόμενος αλληλοσπρώχθηκαν και η θέση του ως προς το χρονικό σημείο κατά το οποίο ο λοχίας 3664 Βαρνάβα έκλεισε την πόρτα, δεν συνάδουν με τη μαρτυρία του Μ.Υ.
19. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω συνοπτικά ότι στις 16.7.01 σε γραφείο της ΥΔΙΝ Αρχηγείου που φαίνεται στις φωτογραφίες, Τεκμήριο 3, ενώ ο ενάγοντας έδινε θεληματική κατάθεση για κατοχή μικρής ποσότητας ναρκωτικών, την οποία είχε παραδεχτεί, κτυπήθηκε με γροθιές στο στήθος από τον εναγόμενο 1, ο οποίος τον έπιασε από το λαιμό σφίγγοντάς τον και ακολούθως έπιασε το κεφάλι του στο πλάι και άρχισε να το κτυπά στον τοίχο. Εκεί υπήρχε μια πρίζα και ο ενάγοντας τραυματίστηκε στο κεφάλι του στην πάνω δεξιά μεριά, όπου αιμορράγησε. Είχε προηγηθεί συζήτηση για το λεκτικό της θεληματικής κατάθεσης. Ο ενάγοντας μεταφέρθηκε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, όπου του έγινε συρραφή του τραύματος του (θλαστικό τραύμα δεξιά της βρεγματικής χώρας) και ακτινολογική εξέταση γιατί είχε πόνους για να αποκλειστούν τυχόν κατάγματα πλευρών, από τη Μ.Υ.
20. Ο Μ.Ε.3 εξέτασε τον ενάγοντα στις 17.7.2001 στο Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο. Από την κλινική εξέταση παρατήρησε τα πιο κάτω: Στο κεφάλι έφερε πρόσφατο θλαστικό τραύμα μήκους 1 εκ. στη δεξιά κροταφική περιοχή με τρεις ραφές. Η περιοχή πέριξ του τραύματος αυτού είχε ένα μώλωπα διαμέτρου 2 εκ. περίπου. Υπήρχαν, επίσης, τρεις μικρές (0.5 εκ.) επιφανειακές εκδορές στο μέτωπο πάνω από το δεξί φρύδι. Είχε ευαισθησία στην πρόσθια επιφάνεια του αυχένα χωρίς αντικειμενικά κλινικά σημεία. Έφερε πολλαπλές μικρές (0.5 - 1 εκ.) επιφανειακές δερματικές εκδορές: δύο στον αυχένα αριστερά, πέντε στο άνω θωρακικό τοίχωμα δεξιά, δύο στην περιοχή της μασχάλης και τρεις στο δεξιό κοιλιακό τοίχωμα στη μέση μασχαλιαία γραμμή. Επίσης, έφερε πρόσφατους μώλωπες στις ακόλουθες περιοχές: ένα στη βάση του δεξιού αντίχειρα (1 Χ 1 εκ.) και πέντε στην έσω και οπίσθια επιφάνεια του αριστερού βραχίονα. Επίσης, έφερε επιφανειακές γραμμικές εκδορές στη ραχιαία επιφάνεια και των δυο καρπών, καθώς και άλλη επιφανειακή εκδορά διαμέτρου 1 Χ 1 εκ. στο δεξιό γόνατο. Οι πέντε μώλωπες στην έσω και οπίσθια επιφάνεια του αριστερού βραχίονα προκλήθηκαν από δάκτυλα. Εναντίον του ενάγοντα, καταχωρήθηκε, μετά από καταγγελία του Μ.Υ.4, η ποινική υπόθεση με αριθμό 89/02, για τα ακόλουθα αδικήματα: (α) επίθεση εναντίον αστυνομικού (του εναγομένου 1) με σκοπό την ματαίωση της νόμιμης κράτησης κατά παράβαση του άρθρου 244 (α) του Ποινικού Κώδικα και (β) επίθεση εναντίον του εναγομένου 1 προκαλώντας σε αυτόν πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Κατά ή περί τις 19.11.2004 μετά από ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο αθώωσε και απάλλαξε τον ενάγοντα από τις κατηγορίες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΕΠΙΘΕΣΗ Το αστικό αδίκημα της επίθεσης προβλέπεται στο άρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, ο οποίος έχει κωδικοποιήσει σχετικές αρχές του κοινοδικαίου. Σύμφωνα με το άρθρο 26 η «επίθεση συνίσταται στην εκ προθέσεως χρήση κάθε είδους βίας κατά του προσώπου άλλου, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίνηση είτε άλλης πως ...χωρίς τη συναίνεση του..» Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα, θεωρώ ότι προκύπτει ότι ο ενάγοντας είχε την απαιτούμενη πρόθεση. Είναι δε η κατάληξη μου πως οι πράξεις του εναγομένου εντάσσονται στις περιπτώσεις που καλύπτει το άρθρο 26, και ότι συνεπώς συνιστούν επίθεση. ΚΑΚΟΒΟΥΛΗ ΔΙΩΞΗ Ως βάση αγωγής έχει περιληφθεί και το πιο πάνω αστικό αδίκημα. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Κεφ. 148: «Κακόβουλη δίωξη συνίσταται στην πραγματική, κακόβουλη και χωρίς εύλογη και πιθανή αιτία έναρξη ή συνέχιση ανεπιτυχούς ποινικής πτχευτικής ή για διάλυση εταιρείας διαδικασίας κατά άλλου προσώπου, αν η διαδικασία αυτή: (α) Προκάλεσε σκάνδαλο για την πίστη ή την υπόληψη του προσώπου αυτού ή πιθανή απώλεια της ελευθερίας του και (β) κατέληξε, αν στην πραγματικότητα μπορούσε με τον τρόπο αυτό να καταλήξει, υπέρ του προσώπου αυτού. .................................». Τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
21. Έναρξη ποινικής δίωξης εναντίον του ενάγοντα.
22. Λήξη της ποινικής δίωξης υπέρ του ενάγοντα.
23. Έλλειψη εύλογης και πιθανής αιτίας.
24. Κακοβουλία. Στην υπόθεση Πίτσιλλου ν. Δημοκρατίας κ.ά