← Κύπρος

SAVVA HOME DEVELOPERS LIMITED ν. ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 312/2011, 17 Αυγούστου, 2011

SAVVA HOME DEVELOPERS LIMITED ν. ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 312/2011, 17 Αυγούστου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A349 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 312/2011 SAVVA HOME DEVELOPERS LIMITED Ενάγοντες και

  1. ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
  2. Σ.Π.Ε. ΚΥΠΕΡΟΥΝΤΑΣ Εναγόμενοι --------------------- ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 2011, ΓΙΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ: 17 Αυγούστου,
  3. Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Ενάγοντες: κ. Χρίστος Τριανταφυλλίδης Για Καθ΄ ων η Αίτηση 1, 2-Εναγομένους: κ. Σάββας Φασουλιώτης για Χρήστος Πουργουρίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν της πιο πάνω Αιτήσεως, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς Διάταγμα απαγορεύον την πληρωμή και/ή εκταμίευση των χρημάτων των Αιτητών, και/ή οποιαδήποτε ενέργεια με βάση την Εγγυητική Επιστολή των Αιτητών ημερ. 14.2.2007 και/ή 17.12.2007 προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση 2 σε σχέση με τη Συμφωνία Πώλησης ημερομ. 14.12.2007 μεταξύ των Αιτητών αφενός και του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 αφετέρου. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση, εκπροσωπούμενοι από τον ίδιο δικηγόρο, αμφισβήτησαν με χωριστές Ενστάσεις την έκδοση του πιο πάνω Διατάγματος. ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΑΙΤΗΤΩΝ Οι ισχυρισμοί των Αιτητών εμφαίνονται από την Ένορκη Δήλωση του Διευθυντή και Μετόχου τους Γεώργιου Σάββα και είναι οι ακόλουθοι:
  4. Στις 14.12.2007 υπεγράφη μεταξύ των Αιτητών και του Εναγομένου 1, Συμφωνία Πώλησης με την οποία οι Αιτητές πωλούσαν στον Εναγόμενο 1 ένα Κατάστημα με χώρους στάθμευσης.
  5. Την ίδια ημέρα εκδόθηκε Εγγυητική Επιστολή των Αιτητών προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση 2 σε σχέση με τη Συμφωνία Πώλησης και τις υποχρεώσεις του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση 2 με βάση αυτή.
  6. Η εν λόγω Εγγυητική Επιστολή αναφερόταν ρητά στις υποχρεώσεις των Αιτητών με βάση τη Συμφωνία Πώλησης. Η υποχρέωση η οποία έχει σημασία στην προκειμένη περίπτωση είναι η μεταβίβαση του αγορασθέντος Καταστήματος με βάση τη Συμφωνία Πώλησης από τους Αιτητές προς τον Καθ΄ ου η Αίτηση
  7. Η σχετική πρόνοια της Συμφωνίας Πώλησης είναι η παράγρ. 11(β) και η προϋπόθεση η οποία αναφέρεται, δηλαδή η έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας για το κατάστημα, δεν έχει ακόμη ικανοποιηθεί.
  8. Κατά ή περί τις 17.12.2007 με Συμφωνία Εκχώρησης ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 εκχώρησε προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση 2 τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που είχε από τη Συμφωνία Πώλησης.
  9. Ο ισχυρισμός των Αιτητών είναι ότι η Συμφωνία Εκχώρησης είναι νομικά ανίσχυρη αφού σε αυτή αναφέρεται ανύπαρκτη Συμφωνία Πώλησης ημερ. 17.12.2007, ενώ η Συμφωνία Πώλησης φέρει ημερομηνία 14.12.
  10. Κατ΄ επέκταση τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 ουδέποτε εκχωρήθηκαν νομότυπα προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση
  12. Τα ίδια ισχύουν και για τις ανανεώσεις της αρχικής Εγγυητικής Επιστολής, αφού σε αυτές αναφέρεται ως ημερομηνία της αρχικής Εγγυητικής Επιστολής η 17.12.2007 αντί 14.12.
  13. Κατά συνέπεια όλες οι ανανεώσεις είναι νομικά ανίσχυρες, ενώ η αρχική Εγγυητική έχει ήδη λήξει.
  14. Εν τω μεταξύ ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 δεν τήρησε τις υποχρεώσεις του με βάση τη Συμφωνία Πώλησης και δεν πλήρωσε το τίμημα αγοράς και οι Καθ΄ ων η Αίτηση άρχισαν να πιέζουν τους Αιτητές για πληρωμή επικαλούμενοι τη Συμφωνία Εκχώρησης.
  15. Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο το ποσό της Εγγυητικής Επιστολής να εκταμιευθεί, να το εισπράξουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και ταυτόχρονα το ακίνητο να παραμείνει δεσμευμένο προς όφελος του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 ο οποίος είναι ο κύριος αίτιος για τη δημιουργηθείσα κατάσταση και ο οποίος αρνείται να αποσύρει την κατάθεση της Συμφωνίας Πώλησης από το Κτηματολόγιο κρατώντας το δεσμευμένο. ΑΠΟΚΡΥΨΗ - ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ Οι ισχυρισμοί και των δύο Καθ΄ ων η Αίτηση είναι ότι οι Αιτητές κατά την μονομερή εξέταση της Αιτήσεως, απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα και παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Οι βασικοί ισχυρισμοί τους είναι οι ακόλουθοι:
  16. Η πραγματική ημερομηνία εκδόσεως της Εγγυητικής Επιστολής είναι 17.12.2007 και όχι 14.12.2007 όπως αναφέρουν οι Αιτητές στην Ένορκη Δήλωσή τους. Το έγγραφο που επισυνάπτουν οι Αιτητές και το οποίο φέρει τίτλο «Εγγυητική Επιστολή/Αντίγραφον» και ημερομηνία 14.12.2007, δεν είναι Εγγυητική Επιστολή αλλά η αποδοχή του περιεχομένου της από τους Αιτητές ώστε να δυνηθεί η Τράπεζα Κύπρου να εκδώσει την αιτούμενη Εγγυητική Επιστολή. Είναι για το λόγο αυτό που το έγγραφο αυτό υπογράφηκε από τους ενδιαφερομένους (Τράπεζα Κύπρου και Αιτητές) και φέρει ως ημερομηνία αποδοχής την 17.12.
  17. Κατόπιν των πιο πάνω ενεργειών, εκδόθηκε όντως η Εγγυητική Επιστολή η οποία φέρει ημερομηνία 17.12.2007 και η οποία επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση των Καθ΄ ων η Αίτηση
  19. Σε συνέχεια των πιο πάνω, όλοι οι ισχυρισμοί των Αιτητών ότι όλες οι ανανεώσεις της αρχικής Εγγυητικής είναι νομικά ανίσχυρες αφού σε αυτές αναγράφεται λανθασμένη ημερομηνία της αρχικής Εγγυητικής, καταρρίπτονται.
  20. Οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο ισχυριζόμενοι ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 δεν πλήρωσε το τίμημα αγοράς του καταστήματος, αφού οι ίδιοι είχαν εκδώσει στις 26.10.2010 εξοφλητική Απόδειξη.
  21. Οι Αιτητές γνώριζαν πολύ καλά ότι η μοναδική συμφωνία που είχε υπογραφεί μεταξύ τους και του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 ήταν η επίδικη, επομένως παρά τα οποιαδήποτε τυπογραφικά λάθη, ήταν φανερό ότι οι εν λόγω διάδικοι έκαμναν αναφορά στην επίδικη Συμφωνία και μόνο.
  22. Στη Συμφωνία Εκχώρησης ημερ. 17.12.2007 μεταξύ Καθ΄ ου η Αίτηση 1 και Καθ΄ ων η Αίτηση 2, επισυνάπτετο η επίδικη Συμφωνία Πώλησης, επομένως ήταν φανερό ότι ήταν γι΄ αυτή τη Συμφωνία που εκχωρούνταν τα δικαιώματα και όχι για οποιαδήποτε άλλη και/ή ανύπαρκτη συμφωνία ως ο ισχυρισμός των Αιτητών. Εξάλλου στην παράγρ. 6(α) της Συμφωνίας Εκχώρησης που γίνεται αναφορά στη Συμφωνία Πώλησης, αναγράφεται η ορθή ημερομηνία της. Απόκρυψη: Νομική Πτυχή Η νομική αρχή που πηγάζει από τη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων είναι πολύ καλά καθιερωμένη και επαναλήφθηκε με σαφήνεια στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva Π.Ε. 130 και 131/09 ημερ. 29.1.
  23. Ο Κληρίδης, Δ., απαγγέλλοντας την ομόφωνη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανέφερε στις σελ. 13-15: "Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το Δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφασή του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A v. Evans & Sons Ltd v. Άλλων

(1998)1(Β) Α.Α.Δ 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της απόφασης, η οποία είχε δοθεί από τον Γ. Πική, Πρόεδρο, από τη σελ. 1186 του τόμου Αποφάσεων: «...Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α. 157/90, 30.5.96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α. (ανωτέρω) (σελ. 4) «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη Μ. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα του, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:-(σελ. 7) «... γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας,» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ 598)." Στην υπόθεση Ηarvardskiy Prumyslovy Holding A.S - υπό Εκκαθάριση ν. 1. Daventree Resources Limited κ.α. Π.Ε. 9/2007, ημερ. 10.7.2008 και Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd Π.E. 181/07, ημερ. 19.6.2009 ο Ηλιάδης, Δ., αναφέρθηκε στις προεκτάσεις της υποχρέωσης αποκάλυψης γεγονότων ως ακολούθως: «
(1)Ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβαίνει σε πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων.
(2)Τα ουσιώδη στοιχεία είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να γνωρίζει ο Δικαστής όπως αυτά καθορίζονται από το Δικαστή και όχι από τους δικηγόρους των διαδίκων.
(3)Η υποχρέωση της αποκάλυψης δεν περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά και σε εκείνα που μπορούσαν να αποκαλυφθούν με μια εύλογη έρευνα.
(4)Η έκταση της έρευνας που πρέπει να γίνει εξαρτάται από τα περιστατικά της υπόθεσης που περιλαμβάνει τη (
  1. i)φύση της υπόθεση και (
  2. ii)το επιζητούμενο διάταγμα και τα επακόλουθα της έκδοσης του για τον εναγόμενο.
(5)Το Δικαστήριο που διαπιστώνει τη μη αποκάλυψη θα πρέπει να αποστερήσει από τον αιτητή οποιοδήποτε πλεονέκτημα που έχει αποκομίσει.
(6)Η μη αποκάλυψη που οφείλεται σε αθώα συμπεριφορά ή σε μη ορθή εκτίμηση της σχετικότητας της είμαι μια σημαντική πτυχή, αλλά όχι αποφασιστική στην εξέταση της μη αποκάλυψης και
(7)Κάθε παράλειψη δεν εξυπακούει την άμεση ακύρωση του διατάγματος.» Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ τώρα να εξετάσω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αρχίζοντας από το θέμα της ορθής ημερομηνίας της Εγγυητικής, θεωρώ ότι δεν υπάρχει επαρκής μαρτυρία ότι η Εγγυητική Επιστολή ημερομ. 17.12.2007 είχε όντως περιέλθει σε γνώση των Αιτητών. Είναι μεν αυτοί που αιτήθηκαν την έκδοσή της, αλλά οι σχετικές διαδικασίες γίνονταν από τις 14.12.
  1. Εξάλλου και το έγγραφο που επικαλέστηκαν οι Αιτητές έχει τίτλο «Εγγυητική Επιστολή». Αυτό προκαλεί σύγχυση αφού αν το εξετάσει κανείς λεπτομερώς διαφαίνεται ότι δεν είναι η πραγματική Εγγυητική αλλά η πρόταση γι΄ αυτή και η αποδοχή της αφού στο τέλος του υπογράφεται απ΄ όλους τους ενδιαφερομένους και αναγράφεται άλλη ημερομηνία υπογραφής, η 17.12.
  2. Επομένως δεν θεωρώ ότι στο θέμα αυτό αποδείχθηκε μη αποκάλυψη ουσιώδους γεγονότος. Στα υπόλοιπα όμως άλλα θέματα υιοθετώ τους ισχυρισμούς των Καθ΄ ων η Αίτηση και θεωρώ ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Αρχίζοντας από το θέμα της εξοφλητικής Απόδειξης την οποία εξέδωσαν οι ίδιοι οι Αιτητές, οι ίδιοι δεν ανέφεραν στην Ένορκη Δήλωσή τους οτιδήποτε το σχετικό. Αντίθετα, ο σαφής ισχυρισμός τους είναι ότι το τίμημα πωλήσεως δεν εξοφλήθηκε, χωρίς να παρατίθενται οποιεσδήποτε εξηγήσεις. Ο ισχυρισμός αυτός αφήνει να εννοηθεί ότι είχαν επηρεαστεί δυσμενώς τα δικαιώματα των Αιτητών αφού ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 είχε παραβεί ουσιαστικό όρο της Συμφωνίας Πώλησης. Θεωρώ ότι οι Αιτητές είχαν υποχρέωση να παραθέσουν όλα τα σχετικά γεγονότα συμπεριλαμβανομένης και της εξοφλητικής Απόδειξης και να προβάλουν τους δικούς τους ισχυρισμούς και εξηγήσεις. Ακόμη και η καλόπιστη μη αναφορά ουσιώδους γεγονότος το οποίο ήταν σε γνώση των Αιτητών, αποτελεί βάση για αναίρεση του Διατάγματος (Electromatic Constructions Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2009)1(Α) ΑΑΔ 258). Περαιτέρω υιοθετώ και τους υπόλοιπους ισχυρισμούς των Αιτητών αναφορικά με την πραγματική εικόνα που μετέδωσαν στο Δικαστήριο οι Αιτητές κατά την εξέταση, μονομερώς, της Αιτήσεώς τους. Στη Χαραλάμπους v. Petros Michael Exclusif Ltd κ.ά.
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1953 αναφέρθηκε ότι η συνολική εικόνα που μεταδίδεται μέσα από τη Μονομερή Αίτηση πρέπει να είναι ορθή στη βάση της χωρίς παραπλάνηση. Ο Κωνσταντινίδης, Δ. ανέφερε στη σελ. 1956: «Είναι μεγάλη ευθύνη εκείνου που επιδιώκει θεραπεία χωρίς να ακούεται η άλλη πλευρά, να θέσει όλα τα δεδομένα με ύψιστη καλή πίστη και με πληρότητα. Το ενδεχόμενο να είναι δυνατό εκ των υστέρων η γενική εικόνα που δημιουργείται να είχε αντικριστεί διαφορετικά μετά από μία εξονυχιστική έρευνα, δεν είναι ικανοποιητική απάντηση όταν, ως σύνολο μεταδίδονται, σαφώς οδηγούν στο σχηματισμό άλλης εικόνας». Οι Αιτητές γνώριζαν ότι μία Συμφωνία Πώλησης είχε συναφθεί μεταξύ τους και του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 και οτιδήποτε σχετικό αναφερόταν σε αυτή. Η αναγραφή άλλης ημερομηνίας της Συμφωνίας Πώλησης ήταν τυπογραφικό/δακτυλογραφικό λάθος και δεν τίθετο θέμα «ανύπαρκτης συμφωνίας» ως ο ισχυρισμός των Αιτητών. Το γεγονός αυτό ενισχύεται περαιτέρω και από το ότι στη Συμφωνία Εκχώρησης επισυνάπτετο η επίδικη Συμφωνία Πώλησης, ενώ στην παράγρ. 6(α) γινόταν αναφορά σε αυτή και στην ορθή ημερομηνία της. Ο κ. Τριανταφυλλίδης στην αγόρευσή του ανέφερε ότι οι Αιτητές αποκάλυψαν και επισύναψαν στην Ένορκη Δήλωσή τους τα πιο πάνω έγγραφα. Όμως, το μέρος που πρέπει να γίνεται η αποκάλυψη ωφέλιμου ή δυσμενούς γεγονότος είναι η Ένορκη Δήλωση και όχι τα τεκμήρια (Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά.
(1996)1(A) AAΔ.597). Με την πιο πάνω παράλειψη των Αιτητών, μεταδόθηκε στο Δικαστήριο άλλη εικόνα από την πραγματική. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Με βάση όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, λόγω μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, γι΄ αυτό και απορρίπτεται με Έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη κλίμακα και να είναι πληρωτέα μετά το τέλος όλης της υπόθεσης. Λόγω του ότι υπήρξε κοινή γραμμή και πορεία των Καθ΄ ων η Αίτηση στη διαδικασία και εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο δικηγόρο, επιδικάζεται ένα σετ εξόδων. Το Ενδιάμεσο Διάταγμα ημερομ. 14 Ιανουαρίου, 2011 ακυρώνεται. [Υπ.] ........... Χ. Ι. Πογιατής, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.