S P PANAYIOTOU ESTATES LTD ν. ΙΩΣΗΦ ΚΟΚΚΙΝΟΥ, Αγωγή αρ. 9313/2010, 29 Αυγούστου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A359 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ A. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ Αγωγή αρ. 9313/2010 Μεταξύ: S. P. PANAYIOTOU ESTATES LTD Ενάγοντες και ΙΩΣΗΦ ΚΟΚΚΙΝΟΥ, από Λευκωσία ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Mehmet Ragip Kenan Εναγομένου ---------------- 29 Αυγούστου,
- Για τους ενάγοντες - αιτητές, εμφανίζεται ο κ. Α. Αρτεμίου για τους κ.κ. Αρτεμίου, Πιερή και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Τ. Μ. Kadri Απόφαση για την αίτηση ημερ. 9.2.11 (αίτημα για την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος) ------------------------------------------------------ Διά κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 5.11.10, οι ενάγοντες - αιτητές («οι αιτητές») αξιώνουν από τον εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση («ο καθ΄ ου η αίτηση»), εντόκως, το ποσόν των €34.172,
- Επικαλούνται, ως αιτίες αγωγής, την υπογραφή, εκ μέρους του, γραμματίου συνήθους τύπου και/ή εγγράφου αναγνώρισης χρέους και/ή χρεωστικού ομολόγου ημερ. 5.8.
- Στις 11.1.11 ο καθ΄ ου η αίτηση κατεχώρισε σημείωμα εμφάνισης. Στις 9.2.11 οι αιτητές κατεχώρισαν την υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας επιδιώκουν την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος το οποίο να απαγορεύει στον καθ΄ ου η αίτηση να διαθέσει και/ή επιβαρύνει, καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, αριθμό ακινήτων. Πρόκειται για ακίνητα εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι του αποβιώσαντος Mehmet Ragip Kenan τα οποία, επί του παρόντος, ευρίσκονται υπό την κηδεμονία του Υπουργού Εσωτερικών, ως κηδεμόνος Τουρκοκυπριακών περιουσιών δυνάμει του περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και ΄Αλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου του 1991 (Ν.139/1991)(«ο Κηδεμών»). Οι αιτητές ισχυρίζονται πως εάν τα ακίνητα αυτά διατεθούν ή επιβαρυνθούν, θα είναι αδύνατη η ικανοποίηση δικαστικής απόφασης, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής. Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τα άρθρα 4, 6 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τη Δ.48 θ.θ. 1 έως και 4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Σωτήρη Παναγιώτου, διευθυντή των αιτητών, το περιεχόμενο της οποία συνοψίζεται ως εξής: Από τις 28.3.03 ο καθ΄ ου η αίτηση είναι νόμιμος διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Mehmet Ragip Kenan, εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη διαφόρων ακινήτων τα οποία, όμως, επί του παρόντος διαχειρίζεται ο Κηδεμών (τεκμήριο Α, στην ένορκη δήλωση του Σωτήρη Παναγιώτου). Στις 26.10.05 οι αιτητές συνήψαν με τον καθ΄ ου η αίτηση γραπτή συμφωνία πώλησης ακινήτου με αντικείμενο ένα από τα ακίνητα του αποβιώσαντος Mehmet Ragip Kenan (τεκμήριο Β, στην ένορκη δήλωση του Σωτήρη Παναγιώτου). Στις 8.12.09 οι διάδικοι συνήψαν νέα γραπτή συμφωνία δια της οποίας ακυρώνεται η συμφωνία ημερ. 26.10.05 (τεκμήριο Γ, στην ένορκη δήλωση του Σωτήρη Παναγιώτου). Βάσει των δύο γραπτών συμφωνιών, ο καθ΄ ου η αίτηση οφείλει να καταβάλει στους αιτητές το ποσόν των ΛΚ20.000 (ισόποσον των €34.172,03), εντόκως, από τις 8.12.
- Στις 5.8.10 ο καθ΄ ου υπέγραψε γραμμάτιο συνήθους τύπου και/ή έγγραφο αναγνώρισης του προαναφερθέντος χρέους του (τεκμήριο Δ, στην ένορκη δήλωση του Σωτήρη Παναγιώτου). Εώς και σήμερα το χρέος αυτό παραμένει οφειλόμενο. Η δέσμευση των επίδικων ακινήτων, τα οποία είναι εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι του αποβιώσαντος Mehmet Ragip Kenan και τα οποία τώρα διαχειρίζεται ο Κηδεμών, είναι αναγκαία «δεδομένης της ευχέρειας μεταβίβασης ή/και πώλησης ή/και αποξένωσης ή/και διάθεσης ή/και επιβάρυνσης των ....... ακινήτων ή/και διανομής τους σύμφωνα με τον ................ Ν.139/91και με τα έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα. Επιπλέον, είναι δυνατό η περιουσία να αποξενωθεί προς όφελος της Δημοκρατίας και ως εκ τούτου να μην απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του Κηδεμόνα .................. Εάν λάβει χώρα τέτοιο γεγονός θα (είναι) αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης ή/και αληθής δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού είναι πολύ πιθανό ή/και δυνατόν οποιαδήποτε μεταγενέστερη απόφαση του Δικαστηρίου προς όφελος (των αιτητών) να παραμείνει ανικανοποίητη» (δείτε στην παρα. 16 της ένορκης δήλωσης του Σωτήρη Παναγιώτου, ημερ. 9.2.11). Εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση εκκρεμεί και άλλη αγωγή στα πλαίσια της οποίας επιδιώχθηκε η έκδοση διατάγματος παρομοίου με το υπό συζήτησιν. Κατά την ακρόαση της σχετικής αίτησης, στις 24.1.11, ο συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση κ. Kadri δήλωσε, ενώπιον του Δικαστηρίου, πως η συνολική αξία της περιουσίας του αποβιώσαντος Mehmet Ragip Kenan δεν ξεπερνά τις €34.200 και πως ο καθ΄ ου η αίτηση προτίθεται και είναι έτοιμος να διανείμει αυτήν στους νόμιμους κληρονόμους του αποβιώσαντος. Ο καθ΄ ου η αίτηση ενίσταται στην αίτηση. Στις 17.3.11 κατεχώρισε γραπτή ένσταση. Αυτή, όμως, είναι αντικανονική εφ΄ όσον παρεκκλίνει από τις επιταγές της Δ.48 θ.
- Στην ένσταση δεν εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους ο καθ΄ ου η αίτηση αντιτίθεται στην αίτηση (Σοφοκλέους ν. Ταβελούδη κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 92, 96-7). Διά της τελικής του αγόρευσης ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών υπέδειξε το ελάττωμα αυτό της ένστασης. Πλην όμως, η πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση δεν προέβηκε σε οιονδήποτε διάβημα για τη θεραπεία του. Υπό αυτές τις περιστάσεις δεν θεωρώ δίκαιη την έκδοση διατάγματος για τη θεραπεία του ελαττώματος αυτού (Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1(Α) ΑΑΔ 366). Η αντικανονικότητα της γραπτής ένστασης ημερ. 17.3.11 έχει ως αποτέλεσμα να μην δύναται να ληφθεί υπ΄ όψιν η γραπτή ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση (ίδιας ημερομηνίας) που την υποστηρίζει. ΄Ομως, εφ΄ όσον ο καθ΄ ου η αίτηση κοινοποίησε την αντίθεσή του στην αίτηση, δόθηκε στον συνήγορό του η δυνατότητα της τελικής αγόρευσης (Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1(Β) ΑΑΔ 741, 747). Ο κ. Kadri ζήτησε την απόρριψη της αίτησης ισχυριζόμενος τα εξής: (α) Ο καθ΄ ου η αίτηση δεν έχει δικαίωμα κατοχής ούτε δικαίωμα ελέγχου επί των αντικειμένων της αίτησης εφ΄ όσον πρόκειται για Τουρκοκυπριακές περιουσίες ευρισκόμενες υπό την κατοχή και τη διαχείριση του Κηδεμόνος. Για τον οιονδήποτε περιορισμό και για την οιανδήποτε δέσμευση τέτοιων περιουσιών απαιτείται η άδεια του Κηδεμόνος. Συνεπώς, η αίτηση παραβιάζει τις διατάξεις του Ν.139/1991.
(2)Η αίτηση δεν καταγράφει, στο σώμα της, την ορθή νομική βάση
(3)Το επιδιωκόμενο διάταγμα είναι δυσανάλογο της επίδικης απαίτησης εφ΄ όσον η αξία εκάστου των επίδικων ακινήτων είναι πολύ μεγαλύτερη από την επίδικη αξίωση. Ας σημειωθούν τα εξής, εν σχέσει με το νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο εκδίκασης αίτηση ως η υπό συζήτησιν: Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει διατάγματα με τα οποία να διατηρούνται περιουσιακά στοιχεία του εναγομένου για να μπορέσει ο ενάγων να προχωρήσει με την εκτέλεση, σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ του, θεμελιώνεται στο άρθρο 32 του Ν. 14/60. "Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 (Βλ. Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Βλ. και Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263 και Hadiikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689, (Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799, 807). Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο δεσμευτικό διάταγμα. Παράγων σχετικός με την τρίτη προϋπόθεση είναι και η φύση του περιουσιακού στοιχείου του οποίου επιδιώκεται η δέσμευση. Ο κίνδυνος εξαφάνισης ενός τραπεζικού λογαριασμού ή ενός κινητού αντικειμένου είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο διάθεσης ενός ακινήτου (Poltava Petroleum Co. ν. Mexana Oil Ltd κ.ά.
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301, 1318-9). Περαιτέρω, ενδιάμεσο διάταγμα εν σχέσει με ακίνητο εκδίδεται μόνον εφ' όσον "φαίνεται στο Δικαστήριο ........... ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του". Δεν απαιτείται η προσαγωγή μαρτυρίας για την ύπαρξη, πράγματι, πρόθεσης του καθ' ου η αίτηση να αποξενώσει ή να επιβαρύνει την περιουσία του. "Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβασθεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία" (C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιϊα Λεωνίκ Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ. 785, 789-90, δείτε και την Zεμεvίδης ν. Ζεμενίδου (Αρ.1)
(1992)1(A) Α.Α.Δ. 54). Στις περιπτώσεις δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται μόνον κατ' εξαίρεσιν και με φειδώ [Marketrends (Capital Market) Ltd ν. Γεωργίου
(2002)1 Α.Α.Δ 1759, Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ 1237, 1244, Poltava Petroleum Co. ν. Mexana Oil Ltd κ.ά.
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ 1301]. Παραθέτω το κάτωθι απόσπασμα επί την απόφαση Spidertrade Com Finance Limited v. Χατζηγαβριήλ
(2003)1(Α) Α.Α.Δ.121, 126: «Η στέρηση, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης, την οποίαν ο εναγόμενος θα υποστεί με τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, δεν δικαιολογείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ήτοι σε εκείνες όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παρέμεινε χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της αναμενόμενης απόφασης στην αγωγή». Τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί.» [Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ 1237, 1244]. Εξέτασα τα επίδικα νομικά ζητήματα και διεξήλθα τη μαρτυρία που προσεκόμισε η πλευρά των αιτητών, η οποία παρέμεινε, εν τέλει, αναντίλεκτη. Υπενθυμιζω πως η αντικανονικότητα της ένστασης έχει ως απτέλεσμα τα επιχειρήματα του κ. Kadri να εξετασθούν χωρίς να ληφθούν υπ΄ όψιν οι ισχυρισμοί του καθ΄ ου η αίτηση περί τα γεγονότα, ως αυτοί εκτίθενται στην ένορκη δήλωσή του ημερ. 17.3.11 [Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου (ανωτέρω)]: Αναφέρω, εν πρώτοις, πως στην προκείμενη περίπτωση, και επειδή διά της αίτησης επιδιώκεται η διατήρηση της κατάστασης ακινήτων τα οποία δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, σχετικές είναι και οι πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ. 6. Όμως, οι ειδικές ρυθμίσεις, τις οποίες το άρθρο αυτό περιέχει, δεν επηρεάζουν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 32 του Ν.14/60, "το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων" και το οποίο "αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει, χωρίς οποιανδήποτε εξαίρεση" (Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 396, δείτε επίσης την Doleqo Estates Ltd κ.α. ν. Φιλίππου κ.α.
(1999)1(B) Α.Α.Δ. 1217, 1222). Εφ΄ όσον, λοιπόν, το άρθρο 32 του Ν.14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση διατάγματος, ως το επιδιωκόμενο, η καταγραφή στο σώμα της αίτησης μόνον αυτού αρκεί για την ανάληψη δικαιοδοσίας (Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α. (ανωτέρω), Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co. Ltd κ.ά.
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015). Έτσι, ο λόγος ένστασης που αφορά στην ορθότητα της νομικής βάσης της αίτησης, είναι αβάσιμος και απορρίπτεται. Όμως, επί της ουσίας, η αίτηση παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες: Ορθά ο κ. Kadri επιμένει στο γεγονός πως τα επίδικα ακίνητα αποτελούν Τουρκοκυπριακές περιουσίες, ευρισκόμενες υπό τον έλεγχο του Κηδεμόνος, η δε καθ' οιονδήποτε τρόπο διάθεσή τους υπόκειται σε σειρά διατυπώσεων και απαιτεί την άδεια και την έγκριση του Κηδεμόνος. Το γεγονός αυτό καθιστά τον κίνδυνο άμεσης και μονομερούς ενέργειας εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, τουλάχιστον, απομακρυσμένο. Επίσης, το γεγονός αυτό καθιστά την ενημέρωση του Κηδεμόνος περί της αξίωσης των αιτητών, ενδεδειγμένη. Τέτοια ενημέρωση δεν φαίνεται να υπήρξε. Έτσι, στην προκείμενη περίπτωση, η προϋπόθεση να είναι η έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος «αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd (ανωτέρω)] δεν ικανοποιείται. Ούτε ικανοποιούνται οι σωρευτικώς απαιτούμενες προϋποθέσεις κατάδειξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής: Το έγγραφο ημερ. 5.8.10 με τίτλο «Deed of aknowledgment of debt» (τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση του Σωτήρη Παναγιώτου), το οποίο παρουσιάζεται ως καθοριστικό για την αξίωση των αιτητών, εφ' όσον ενσωματώνει τα αγώγιμα δικαιώματα, δεν ανταποκρίνεται στη νομοθετική περιγραφή αυτών. Για εύκολη αναφορά παραθέτω αυτούσιο το κείμενο του εγγράφου: «DEED OF ACKNOWLEDGEMENT OF DEBT I, the undersigned JOSEPH A. KOKKINOS, Holder of Identity Card Number 527926, hereby confirm that in my capacity as Executor of the Estate of MEHMET RAGIP KENAN, with probate number 94/2003, hereby by this deed declare that the sum of 20.000= (Twenty Thousand Cyprus Pounds), and or Euro equivalent, plus accrued interest as from the 8th of December 2009, is still outstanding and payable to S.P. PANAYIOTIOU LTD, with company registration number 155843. Furthermore it is declared that the sum of 20.000= Twenty Thousand Cyprus Pounds and or Euro equivalent, plus accrued Interest has not been paid and Cancellation Agreement pertinent to sale of immovable property have not been complied with, which is hereby attached and shall form an integral part of this deed. It is hereby declared that in the event that the said sum, has not been repaid to the aforesaid company, by the 20th August 2010, I shall be liable in my capacity as Executor of the estate of the late MEHMET RAGIP, for the payment of the said debt. 5th of August 2010 THE DECLARANT JOSEPH KOKKINOS» Το έγγραφο ημερ. 5.8.10 δεν αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου εφ΄ όσον σε αυτό παραλείπεται προσδιορισμός του οφειλόμενου τόκου. Τέτοιος προσδιορισμός αποτελεί ένα από τα νομοθετικώς καθορισμένα χαρακτηριστικά του γραμματίου συνήθους τύπου (Παύλου κ.ά. ν. Ελληνική Τράπεζα
(1990)1 Α.Α.Δ. 483). Το γραμμάτιο συνήθους τύπου περιγράφεται με ακρίβεια στο άρθρο 78 του περί Συμβάσεως Νόμου, Κεφ.149, και κάθε συγκεκριμένο έγγραφο, το οποίο παρουσιάζεται ως τέτοιο, πρέπει να ανταποκρίνεται πλήρως προς την περιγραφή αυτή. Το εκάστοτε έγγραφο προσεγγίζεται αυστηρά και κρίσιμα είναι τα όσα αυτό ρητώς διαλαμβάνει. Δεν τίθεται ζήτημα ερμηνευτικής προσπάθειας (Κυπριανού ν. Βασιλείου
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1320, 1328). Ανάλογα ισχύουν και όσον αφορά στο γραμμάτιο εις διαταγή (ή άλλως «χρεωστικό ομόλογο»/«promissory note», δείτε την απόφαση D & G Products Ltd v. Αναστασίου
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1400, 1409). Αυτό περιγράφεται με ακρίβεια στο άρθρο 83 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262, και περιλαμβάνει, μεταξύ των νομοθετικώς καθορισμένων χαρακτηριστικών του, το σαφή προσδιορισμό του οφειλόμενου χρηματικού ποσού. Τέτοιος προσδιορισμός δεν περιλαμβάνεται στο έγγραφο ημερ. 5.8.10 εφ΄ όσον σε αυτό δεν προσδιορίζεται το ύψος του οφειλόμενου επιτοκίου. Στο έγγραφο ημερ. 5.8.10 το οφειλόμενο ποσόν περιγράφεται ελλειπτικά εφ΄ όσον αυτό περιγράφεται ως «the sum of 20.000 = Twenty Thousand Cyprus Pounds and or Euro equivalent plus accrued interest». Τέλος, ούτε η γραπτή αναγνώριση χρέους που, πράγματι, ενσωματώνεται στο έγγραφο ημερ. 5.8.10, βοηθά στην κατάδειξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ούτε καταδεικνύει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, εφ΄ όσον τέτοια αναγνώριση χρέους δεν συνιστά αυτοτελή αιτία αγωγής (Κουτσοκούμνης ν. Ζήνωνος
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 583, 585, Ιγνατίου κ.ά. ν. Λεμονάρη
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1562, 1566, D & G Products Ltd v. Αναστασίου (ανωτέρω). Έγγραφο που ενσωματώνει αναγνώριση χρέους είναι χρήσιμο μόνον για σκοπούς απόδειξης άλλης, αυτοτελούς, αιτίας αγωγής. Τέτοια αιτία θα μπορούσε να ήταν για παράδειγμα η παράβαση σύμβασης. Όμως, στην παρούσα υπόθεση και επί τη βάσει της ενώπιόν μου μαρτυρίας, δεν είμαι έτοιμη να δεχθώ το ενδεχόμενο η γραπτή σύμβαση ημερ. 8.12.09 (τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση του Σωτήρη Παναγιώτου), στην οποία παραπέμπει το έγγραφο ημερ. 5.8.10 (τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση του Σωτήρη Παναγιώτου), να θεμελιώνει νόμιμες αξιώσεις των αιτητών έναντι του καθ΄ ου η αίτηση. Υπενθυμίζω πως η σύμβαση αυτή έχει ως αντικείμενο Τουρκοκυπριακή περιουσία ελεγχόμενη από τον Κηδεμόνα. Υπενθυμίζω, επίσης, πως η οιαδήποτε δικαιοπραξία, η οποία αφορά στην κυριότητα τουρκοκυπριακής περιουσίας, μπορεί νομίμως να συναφθεί μόνον κατόπιν σχετικής άδειας του Κηδεμόνος και μόνον διαμέσου αυτού (Perihan Mustafa Korkut v. Γεωργίου
(2008)1(Β) ΑΑΔ 905, 916). Εφ΄ όσον η πλευρά των αιτητών δεν παρουσίασε οιανδήποτε μαρτυρία για την ύπαρξη άδειας και διαμεσολάβησης του Κηδεμόνος εν σχέσει με τη σύναψη της σύμβασης ημερ. 8.12.09, η εγκυρότητα και η νομιμότητα της σύμβασης αυτής παραμένει, επί του παρόντος, μετέωρη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω πώς, στην προκείμενη περίπτωση, δεν συντρέχουν προϋποθέσεις, σωρευτικώς απαιτούμενες, για την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος. Συνεπώς η αίτηση ημερ. 9.2.11 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 9.2.11 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 9.2.11, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου-καθ' ού η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών. (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ/ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο