← Κύπρος

Μάριου Φιλίππου ν. Νικόλα Φιλιππάτου, Συνενωθείσες αγωγές αρ. 7313/05, 7604/05 και 7131/05, 16 Σεπτεμβρίου, 2011

Μάριου Φιλίππου ν. Νικόλα Φιλιππάτου, Συνενωθείσες αγωγές αρ. 7313/05, 7604/05 και 7131/05, 16 Σεπτεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A368 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Συνενωθείσες αγωγές αρ. 7313/05, 7604/05 και 7131/05 Αγωγή αρ. 7313/2005 Μεταξύ: Μάριου Φιλίππου Ενάγοντα και Νικόλα Φιλιππάτου Εναγομένου --------------------------- Αγωγή αρ. 7604/2005 Μεταξύ: Τάσου Χρυσηλίου Ενάγοντα Και

  1. Μάριου Φιλίππου
  2. Νικόλα Φιλιππάτου Εναγομένων --------------------------- Αγωγή αρ. 7131/2005 Μεταξύ: Γιώργου Μπίκα Ενάγοντα και
  3. Μάριου Φιλίππου
  4. Νικόλα Φιλιππάτου Εναγομένων --------------------------- 16 Σεπτεμβρίου,
  5. Για ενάγοντα στην 7313/05, εμφανίζεται ο κ. Κ. Κνώφος. Για εναγόμενο στην 7313/05, εμφανίζεται η κα Χρ. Ερωτοκρίτου. Για ενάγοντα στις 7131/05 και 7604/05, εμφανίζεται ο κ. Χ. Ιωσηφίδης για κ. Κ. Δημητριάδη. Για εναγόμενο 1 στις 7131/05 και 7604/05, εμφανίζεται η κα Α. Χριστοδούλου. Για εναγόμενο 2 στις 7131/05 και 7604/05, εμφανίζεται η κα Χρ. Ερωτοκρίτου. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή 7313/05 ο ενάγοντας, ο οποίος ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου CAK969 ζητά αποζημιώσεις, εναντίον του εναγομένου για σωματικές βλάβες και ζημιές που υπέστηκε, ως συνέπεια τροχαίου δυστυχήματος που συνέβηκε στις 31.10.
  6. Με την αγωγή 7604/05 ο ενάγοντας, ο οποίος ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο CAK969 ζητά αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές που υπέστηκε συνέπεια του ίδιου τροχαίου δυστυχήματος, εναντίον τόσο του εναγομένου στην αγωγή 7313/05 όσο και του ενάγοντα. Ο ενάγοντας στην αγωγή 7131/05 ο οποίος ήταν επιβάτης στο αυτοκίνητο CAK969 καταλογίζει, επίσης, την ευθύνη του δυστυχήματος και στους δύο διαδίκους στην αγωγή 7313/
  7. Ο εναγόμενος στην αγωγή 7313/05, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγόντων, μεταξύ άλλων, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα ανακόπτοντας την πορεία του αυτοκινήτου του ενάγοντα στην 7313/05, θέτοντας τον τελευταίο σε απρόβλεπτο κίνδυνο, παραλείποντας να δείξει την ενδεικνυόμενη φροντίδα. Ο ενάγοντας στην αγωγή 7313/05, σύμφωνα με τους συνεπιβάτες του, οδήγησε βασικά χωρίς να έχει επαρκή παρατηρητικότητα. Θα σταθώ στις λεπτομέρειες αμέλειας που αποδίδονται στους εναγομένους όπου κριθεί αναγκαίο. Ο εναγόμενος Νικόλας Φιλιππάτος στην Υπεράσπισή του ισχυρίστηκε ότι ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμό ΚΕΝ495, άγνωστο εξ αντιθέτου ερχόμενο όχημα, προσπερνούσε προπορευόμενα του οχήματα καταλαμβάνοντας τη λωρίδα πορείας του εναγομένου, ο οποίος κινήθηκε πιο αριστερά, προσπαθώντας να το αποφύγει. Συγκρούστηκαν στη λωρίδα του εναγομένου με αποτέλεσμα το όχημα του εναγομένου να παρεκκλίνει της πορείας του και να συγκρουστεί με το όχημα του ενάγοντα. Η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη και/ή οφειλόταν στην αγωνία της στιγμής που δημιούργησε το άγνωστο όχημα. Ο εναγόμενος 1 στης αγωγές 7131/05 και 7604/05 (ενάγοντας στην 7313/05) αρνείται ότι ευθύνεται για το ατύχημα και ισχυρίζεται βασικά ότι το δυστύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια του εναγομένου
  8. Οι αγωγές συνεκδικάστηκαν μετά από διάταγμα του Δικαστηρίου. Πριν την έναρξη της δίκης δηλώθηκαν εκ συμφώνου οι ειδικές και γενικές αποζημιώσεις επί πλήρους ευθύνης, ως ακολούθως: Στην αγωγή 7313/05 €10251, στην αγωγή 7131/05 €5.553 και στην αγωγή 7604/05 €3.
  9. Παρέμεινε για εκδίκαση μόνο το θέμα της ευθύνης. Ο Μ.Ε.1 ήταν ο αστυφύλακας 577 Ιωάννης Σανταφιανός, μεταξύ άλλων, σχεδιαστής και φωτογράφος της αστυνομίας. Στις 31.10.04, γύρω στις 03.17, επισκέφθηκε μαζί με άλλο αστυφύλακα τη σκηνή δυστυχήματος στον κύριο δρόμο Ανθούπολης - Παλαιχωρίου «παρά το στρίψιμο προς συνοικισμό Χρυσοσπηλιώτισσας στη Δευτερά». Μεταξύ άλλων, στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 1, την οποία υιοθέτησε, ανέφερε ότι ο Νικόλας Φιλιππάτος βρισκόταν στη σκηνή και του ανέφερε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο ΚΕΝ495 και ότι είχε συγκρουστεί με το CAK969 και με άγνωστο όχημα που εγκατέλειψε τη σκηνή. Τα δύο πιο πάνω αυτοκίνητα βρίσκονταν στην τελική τους θέση. Στην παρουσία του Νικόλα Φιλιππάτου έκανε πρόχειρο σχέδιο, Τεκμήριο 2, αφού πήρε μετρήσεις και σημείωσε με την ένδειξη Χ το σημείο σύγκρουσης που του υπέδειξε ο Νικόλας Φιλιππάτος ως σημείο σύγκρουσης του αυτοκινήτου του με το άγνωστο αυτοκίνητο και με Χ1 το σημείο σύγκρουσης του αυτοκινήτου του με το CAK
  10. Με το Χ1 συμφώνησε και ο Μ.Ε.1 λόγω των «χωμάτων που έπεσαν στην άσφαλτο κατά την ώρα της σύγκρουσης». Παρέδωσε το πρόχειρο σχέδιο στον αστυφύλακα 3229 που ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης. Υιοθέτησε το Τεκμήριο 2 μαζί με το ευρετήριό του. Με την ένδειξη Α σημείωσε την πορεία του άγνωστου οχήματος, Β του ΚΕΝ495, Β1 την τελική θέση του ΚΕΝ495, Γ την πορεία του CAK969 και Γ1 την τελική του θέση. Κατά το χρόνο άφιξης του και την προετοιμασία του σχεδίου, δεν βρήκε «υλικά τεκμήρια» που να φανερώνουν την ύπαρξη τρίτου οχήματος. Ο Νικόλας Φιλιππάτος είχε προβάλει τον ισχυρισμό ότι στην προσπάθειά του να αποφύγει το άγνωστο αυτοκίνητο έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του. Το CAK969 είχε ζημιά στο μπροστινό δεξί μέρος με μετατόπιση του μπροστινού δεξιού τροχού 20 εκατοστών προς τα πίσω και το ΚΕΝ495 κτύπημα στο δεξί μπροστινό μέρος, αλλά όλο του το μούτρο είχε πάρει αριστερή κλίση. Με βάση την κατάθεση του οδηγού του ΚΕΝ495 ότι οδηγούσε 65 χιλιόμετρα ανά ώρα, και με βάση τους υπολογισμούς του, όπως τους εξήγησε, ο ισχυρισμός για άγνωστο όχημα είναι λανθασμένος. Αντεξεταζόμενος από την κα Χριστοδούλου, σε ερώτηση αν βρήκε στοιχεία στο ΚΕΝ495 που να υποδηλώνουν σύγκρουση με τρίτο όχημα, απάντησε ότι ο οδηγός του ΚΕΝ495 του υπέδειξε ένα πρασίνισμα από μπογιά μεταξύ του δεξιού μπροστινού φτερού προς τα πίσω. Αντεξεταζόμενος από την κα Ερωτοκρίτου, ανέφερε ότι το ΚΕΝ495 ήταν χρώματος πράσινου σκούρου, ενώ το άλλο γαλάζιο ανοικτό. Τις ζημιές των αυτοκινήτων τις κατέγραψε ο αστυφύλακας
  11. Τις ζημιές τις είδε γιατί έκανε το σχέδιο, δεν πήγε να τις εξετάσει προσωπικά. Δέχθηκε πως «τις έπιασε το μάτι του». Στις 2.11.11 πήρε κατάθεση από το Νικόλα Φιλιππάτο. Οι υπολογισμοί στην κυρίως εξέταση, είχαν ως στόχο το να υπολογίσει το χρόνο που χρειάζεται για να συναντηθούν τα δύο αυτοκίνητα. Δέχθηκε ότι ήταν λανθασμένοι. Εν πάρει περιπτώσει, ο ίδιος δεν συμφωνεί με τις ταχύτητες στις καταθέσεις. Εκτός από τον εναγόμενο, ένας από τους επιβαίνοντες στο όχημα του ενάγοντα, ο Γιώργος Μπίκας, ανέφερε ότι πριν το δυστύχημα τους προσπέρασε άγνωστο όχημα που συγκρούστηκε με το ΚΕΝ495 και ότι ανέφερε στο Μάριο Φιλίππου «πρόσεχε γιατί θα κτυπήσεις». Ο Μ.Ε.2 ήταν ο Μάριος Φιλίππου, ενάγοντας στην αγωγή 7313/
  12. Υιοθέτησε την κατάθεσή του, Τεκμήριο 4, στην οποία ανέφερε βασικά ότι στις 31.10.04 οδηγούσε το CAK969 με κατεύθυνση προς Παλαιχώρι. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, περίπου 100 μέτρα πριν το στρίψιμο για το συνοικισμό Χρυσοσπηλιώτισας, λίγο πριν τη δεξιόστροφη στροφή, ενώ κινείτο σε φάλαγγα με πέντε αυτοκίνητα περίπου μπροστά του, με ταχύτητα 65 χ.α.ω, ο Γιώργος Μπίκας, ο οποίος καθόταν στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του φώναξε «πρόσεχε και έρχεται πάνω μας». Στο αυτοκίνητο βρίσκονταν ο ίδιος, συνοδηγός ο Τάσος Χρυσηλίου και στο πίσω κάθισμα ο Γιώργος Μπίκας. Μόλις του φώναξε ο Γιώργος, πρόσεξε το αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι να έρχεται με μεγάλη ταχύτητα προς το μέρος τους και συγκρούστηκε με το αυτοκίνητό του. Ενώ εκινείτο πίσω από τη φάλαγγα, είχε πλήρη ορατότητα μέχρι το πρώτο αυτοκίνητο και δεν είδε κανένα αυτοκίνητο να προσπερνά εκείνη τη στιγμή. Μετά τη σύγκρουση το αυτοκίνητο του ακινητοποιήθηκε έξω από το δρόμο. Τραυματίστηκε στο δεξί του πόδι, έπαθε διάστρεμμα και το αυτοκίνητο του έπαθε ζημιές. Πίσω του ήταν το αυτοκίνητο του ξαδέλφου του και του πατέρα του. Έβγαλε φωτογραφίες των δύο αυτοκινήτων, Τεκμήρια 5Α και Β. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι κανένα αυτοκίνητο δεν τους προσπέρασε. Αν τον προσπερνούσε θα το έβλεπε. Την ίδια ώρα που ο Μπίκας του φώναξε αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι. Ήταν 10 - 15 μέτρα μακριά. Σε υποβολή ότι το δυστύχημα οφειλόταν στην παρουσία άγνωστου αυτοκινήτου που προσπέρασε τα 5 αυτοκίνητα, απάντησε πως δεν ξέρει τι είδε ο Μπίκας. Ο Μ.Ε.3 ήταν ο Ανδρέας Φιλίππου, πατέρας του Μάριου Φιλίππου. Στις 31.10.04, γύρω στις 03.15, ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο ΕΕΖ046 που οδηγούσε ο Φίλιππος Φιλίππου, αδελφότεκνος του. Μπροστά τους προπορευόταν το αυτοκίνητο του γιου του Μάριου Φιλίππου, με αριθμούς CAK
  13. Σε κάποιο σημείο μετά από το «TRIKKIS PALACE» είδε να έρχεται εξ αντιθέτου ένα αυτοκίνητο και να μπαίνει στη δική τους λωρίδα κυκλοφορίας, με κλίση δεξιά ως προς την πορεία του και να συγκρούεται με το μπροστινό του μέρος υπό γωνία στη δεξιά μπροστινή πλευρά του αυτοκινήτου του Μάριου. Τα αυτοκίνητα ακινητοποιήθηκαν. Μπροστά από το Μάριο προπορευόταν άγνωστο όχημα. Εξ αντιθέτου, μετά από το αυτοκίνητο ΚΕΝ495 που κτύπησε το αυτοκίνητο του γιου του, δεν προπορευόταν άλλο όχημα. Κατά το χρόνο του δυστυχήματος και πριν, δεν τους προσπέρασε κανένα αυτοκίνητο. Δεν είδε κανένα αυτοκίνητο να κινείται στην εξ αντιθέτου λωρίδα κυκλοφορίας. Αντεξεταζόμενος από την κα Ερωτοκρίτου, ανέφερε ότι στην απέναντι λωρίδα δεν είχε κίνηση. Είδε μόνο το αυτοκίνητο που ήρθε αστραπιαία ανεξέλεγκτο. Δεν μπορεί να υπολογίσει πόσα μέτρα ήταν μακριά. Αρνήθηκε ότι τους προσπέρασε οποιοδήποτε αυτοκίνητο. Είχε την προσοχή του στο δρόμο. Ο Μ.Ε.4 ήταν ο Τάσος Χρυσηλίου. Υιοθέτησε την κατάθεσή του στην αστυνομία, Τεκμήριο
  14. Ήταν συνοδηγός στο CAK969 που οδηγούσε ο Μάριος Φιλίππου προς Παλαιχώρι. Μαζί τους ήταν και ο Γιώργος Μπίκας. Η ταχύτητά τους ήταν περίπου 60 χ.α.ω. Μετά το «TRIKKIS PALACE» είδε εξ αντιθέτου να έρχεται ένα αυτοκίνητο στη δική τους λωρίδα και να τους κτυπά στη δεξιά πλευρά του μπροστινού μέρους του αυτοκινήτου τους. Τα αυτοκίνητά τους ακινητοποιήθηκαν. Πριν το δυστύχημα δεν τους προσπέρασε κανένα αυτοκίνητο και από τα αυτοκίνητα μπροστά τους κανένα δεν κινήθηκε στην αντίθεση λωρίδα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν είδε το αυτοκίνητο ήταν στη δεξιά λωρίδα και κατευθυνόταν προς την αριστερή, πάνω τους. Είχε διαγώνια κλίση. Όταν είδε αργότερα το Γιώργο Μπίκα, ισχυρίστηκε ότι είδε κάτι να προσπερνά. Ο ίδιος δεν είδε κάποιο αυτοκίνητο. Αρνήθηκε υποβολή ότι τους προσπέρασε και δεν το πρόσεξε. Ο Μ.Ε.5 ήταν ο Φίλιππος Φιλίππου, οδηγός του ΕΕΖ046 με συνοδηγό τον Ανδρέα Φιλίππου. Η κατάθεση του, Τεκμήριο 8, ήταν πανομοιότυπη με του Μ.Ε.3, θείου του. Το αυτοκίνητο που συγκρούσθηκε με του ξαδέλφου του, κινείτο με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Από ότι είδε μετά, πρόκειτο για το ΚΕΝ
  15. Αντεξεταζόμενος από την κα Ερωτοκρίτου, αρνήθηκε υποβολή ότι τους προσπέρασε άγνωστο αυτοκίνητο που ανέκοψε την πορεία του εναγομένου. Για την Υπεράσπιση κατέθεσε η νομική σύμβουλος της Κόσμος Ασφαλιστική, Έλενα Ιάπωνα, Μ.Υ.
  16. Ο ασφαλισμένος τους ήταν ο Νικόλας Φιλιππάτος. Τηλεφώνησαν στο ΓΕΕΦ για να εντοπίσουν τον πιο πάνω στη διεύθυνσή του στην Ελλάδα και να βεβαιωθούν ότι δεν βρίσκεται στην Κύπρο μόνιμα. Τους διαβεβαίωσαν ότι στις 28.6.05 επαναπατρίστηκε αφού υπηρέτησε για 2 χρόνια στην ΕΛΔΥΚ. Κατέθεσε βεβαίωση, Τεκμήριο
  17. Ζήτησαν νέα διεύθυνση από το ΓΕΕΦ και δεν τους έδωσαν. Κατέθεσε το Τεκμήριο 10, κατάθεση του Νικόλα Φιλιππάτου. Σε αυτήν ο Φιλιππάτος ανέφερε ότι ενώ οδηγούσε στη λωρίδα του ξαφνικά είδε από απέναντι ένα αυτοκίνητο σχεδόν ολόκληρο στη λωρίδα του. Έκανε αποτρεπτική κίνηση στρίβοντας αριστερά το τιμόνι του και συγκρούστηκαν πλευρικά. Λόγω της σύγκρουσης το αυτοκίνητό του σπρώχθηκε στο αριστερό χωμάτινο παγκέτο. Στην προσπάθειά του να το επαναφέρει άρχισε να στριφογυρίζει. Στη συνέχεια το αυτοκίνητο του κατευθύνθηκε στο αντίθετο ρεύμα, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το CAK969 που ερχόταν από απέναντι, στη λωρίδα του. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ο Φιλιππάτος είναι εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας με βάση τα στοιχεία που έχουν. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο Ευάγγελος Καραβόλιας του Τμήματος Απαιτήσεων της Κόσμος Ασφαλιστικής. Στις 1.11.04 προσήλθε ο Φιλιππάτος, ο οποίος είχε εμπλακεί σε τροχαίο δυστύχημα και συμπλήρωσε έντυπο ατυχήματος. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 τη δήλωση στην οποία ο Φιλιππάτος ανέφερε ότι είδε ένα αυτοκίνητο που προσπερνούσε και εισήλθε στην πορεία του με αποτέλεσμα να του κτυπήσει ολόκληρη τη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου του. Μετά τη σύγκρουση, το αυτοκίνητο του κινήθηκε δεξιά, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούστηκε με το CAK
  18. Ο Μ.Υ.2 συμπλήρωσε αστυνομική αίτηση και την έστειλε στο Αρχηγείο Αστυνομίας για να πάρουν έκθεση γεγονότων. Του απέστειλαν αστυνομική έκθεση, Τεκμήριο
  19. Δεν αντεξετάστηκε. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και αφού εξέτασα τη μαρτυρία τους καταλήγω στα πιο κάτω: Ο Μ.Ε.1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση. Σημειώνω βεβαίως ότι η μαρτυρία του συνίστατο κυρίως στην επεξήγηση του Τεκμηρίου 2, στο οποίο αποτύπωσε τις μετρήσεις του. Αποδέχομαι τις μετρήσεις του, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν, καθώς και τον καθορισμό του σημείου σύγκρουσης. Οφείλω όμως να σημειώνω ότι η προσπάθεια του να εξηγήσει επιστημονικά το γιατί ο ισχυρισμός για την ύπαρξη άγνωστου οχήματος ήταν λανθασμένος, έπεσε στο κενό αφού ο ίδιος ανέτρεψε την ορθότητα των υπολογισμών του κατά την αντεξέτασή του. Επίσης, στο μέρος της μαρτυρίας του που αφορά το τι λέχθηκε από τον εναγόμενο Φιλιππάτο, δεν μπορεί να αποδοθεί βαρύτητα, αφού ο πιο πάνω δεν κλήθηκε να καταθέσει, όπως θα προχωρήσω να εξηγήσω πιο κάτω. Το ίδιο αφορά και το Τεκμήριο 3, το οποίο επίσης κατατέθηκε από το Μ.Ε.1, την κατάθεση του ενάγοντα στην αγωγή 7131/05, Γιώργου Μπίκα. Η κα Ερωτοκρίτου κάλεσε το Δικαστήριο στην τελική αγόρευσή της να δώσει βαρύτητα στη μαρτυρία του πιο πάνω. Ήταν η θέση της ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 27 του Ν. 108(Ι)/
  20. Δεν συμμερίζομαι τη θέση της κας Ερωτοκρίτου ότι δεν ήταν εφικτό ή εύλογο να είχε κλητεύσει η πλευρά της τον κο Μπίκα. Αδυνατώ να δω, εφόσον εξάλλου δεν προσκομίστηκε προς τούτο μαρτυρία, γιατί δεν ήταν εφικτό. Η θέση δε ότι ο Μπίκας πιθανόν να μην υιοθετούσε την κατάθεσή του, είναι βασισμένη σε εικασίες. Προσθέτω ότι δεν γνωρίζουμε την ακρίβεια της μεταφοράς των όσων λέχθηκαν από τον Μπίκα, εφόσον ούτε ο Αστυνομικός που έλαβε την κατάθεση, για άγνωστο λόγο, δεν προσήλθε να καταθέσει. Προσθέτω ότι θεωρώ ότι η συνήγορος μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε και ότι το Δικαστήριο στερήθηκε την ευκαιρία να λάβει τη δια ζώσης εκδοχή του κου Μπίκα. Ο Μ.Ε.2 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του, ως προς τον τρόπο που συνέβη το δυστύχημα, ήταν σταθερή και σαφής και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Η υποβολή προς το μάρτυρα ότι το δυστύχημα προκλήθηκε λόγω της παρουσίας άγνωστου αυτοκινήτου παρέμεινε μετέωρη εφόσον δεν βρίσκει έρεισμα στην ενώπιον μου μαρτυρία. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο Μ.Ε.3 και Μ.Ε.5 μου έκαναν επίσης καλή εντύπωση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους, η οποία δεν κλονίστηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του Μ.Ε.4, η οποία ήταν σαφής, σταθερή και πειστική. Επαναλαμβάνω ότι οι υποβολές στους πιο πάνω μάρτυρες για την ύπαρξη αγνώστου αυτοκινήτου παρέμειναν χωρίς υπόβαθρο. Έρχομαι τώρα στη μαρτυρία της Υπεράσπισης. Οι Μ.Υ.1 και 2 μου έκαναν καλή εντύπωση. Ήταν εξάλλου μάρτυρες τυπικοί. Αποδέχομαι το περιεχόμενο της βεβαίωσης, Τεκμήριο 9, χωρίς βέβαια αυτό να θεωρηθεί ως επαρκής λόγος για μη εφικτό της παρουσίας του εναγομένου στο Δικαστήριο. Δεν δόθηκε, κρίνω, επαρκής εξήγηση για το μη εφικτό της κλήτευσης ή τη μη παρουσία του. Συνεπώς, στο Τεκμήριο 10, δεν μπορώ να αποδώσω βαρύτητα. Εξάλλου, ούτε και ο αστυφύλακας 3229 που έλαβε την κατάθεση κλήθηκε να την καταθέσει. Τίθεται υπό αμφισβήτηση η ορθότητα της μεταφοράς και ακρίβεια της δήλωσης. Ισχύουν τα όσα πιο πάνω ανέφερα σε σχέση με την κατάθεση του Μπίκα. Ούτε και στο Τεκμήριο 11 μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα. Τονίζω την παράλειψη της Υπεράσπισης να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία. Προσθέτω ότι η εκδοχή του Φιλιππάτου στο Τεκμήριο 11 φαίνεται να παρουσιάζει διαφορές με το Τεκμήριο
  21. Με βάση την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία βρίσκω ότι στις 31.10.04 ενώ ο Μ.Ε.2 οδηγούσε το CAK969 κρατώντας τη λωρίδα του, με συνοδηγό τον Μ.Ε.4 και συνεπιβάτη το Γιώργο Μπίκα, με κατεύθυνση προς Παλαιχώρι, με ταχύτητα 65 χ.α.ω, περίπου 100 μέτρα πριν το στρίψιμο για το συνοικισμό Χρυσοσπηλιώτισσας, το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΚΕΝ495 με οδηγό το Νικόλα Φιλιππάτο, μπήκε στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας με μεγάλη ταχύτητα και συγκρούστηκε στη δεξιά μπροστινή γωνιά του αυτοκινήτου του, με το μπροστινό του μέρος. Η σύγκρουση έγινε στο σημείο Χ1 του Τεκμηρίου 2, στο οποίο ο Μ.Ε.1 σημείωσε και τις τελικές θέσεις των αυτοκινήτων. Από το δυστύχημα τα δύο αυτοκίνητα έπαθαν τις ζημιές που φαίνονται στα τεκμήρια 5Α και 13, επήλθαν δε τραυματισμοί. Σε αγωγή για αμέλεια το βάρος απόδειξης ότι κάποιος υπήρξε αμελής το φέρει ο διάδικος που προβάλλει τον εν λόγω ισχυρισμό (βλ. Σοφοκλέους v. Καλογήρου

(1997)1 ΑΑΔ 369. Τι συνιστά αμέλεια έχει επανειλημμένα κριθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» [βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police
(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους v. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, Αναστάσης Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 68]. Η εκπλήρωση του καθήκοντος για επιμέλεια κρίνεται απρόσωπα και το θέμα αποφασίζεται με βάση την αντικειμενική θεώρηση των γεγονότων. (βλ. Βίττη v. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 30). Με βάση τα πιο πάνω, βρίσκω ότι η ενέργεια του εναγομένου να εισέλθει στη λωρίδα στην οποία οδηγούσε νόμιμα ο ενάγοντας, χωρίς να ασκήσει την κατάλληλη παρατηρητικότητα για την ύπαρξη του οχήματος του ενάγοντα στην αριστερή λωρίδα, ανακόπτοντας την πορεία του τελευταίου, συνιστά τη γενεσιουργό αιτία του δυστυχήματος. Έπεται λοιπόν πως ο εναγόμενος υπήρξε αμελής. Κατά συνέπεια, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα στην αγωγή 7313/05 και εναντίον του εναγομένου για €10.251 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στην αγωγή 7604/05 εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου 2 για €3.844 πλέον νόμιμο τόκο πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μέχρι την ημερομηνία συνένωσης των αγωγών. Η αγωγή εναντίον του εναγομένου 1 απορρίπτεται. Στην αγωγή 7131/05 εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου 2 για €5.553 πλέον νόμιμο τόκο. Η αγωγή εναντίον του εναγομένου 1 απορρίπτεται. (Υπ.) .............. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.