Ellinas Finance Public Company Ltd ν. Εταιρεία Θρασύβουλος Τρύφων Λτδ, Αρ. Αγωγής: 4782 / 2010, 30.9.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A375 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Σ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4782 / 2010 Μεταξύ: Ellinas Finance Public Company Ltd από Λευκωσία Ενάγοντων Και
- Εταιρεία Θρασύβουλος Τρύφων Λτδ από Λευκωσία (Αρ. Εταιρείας 433) υπό Εκκαθάριση διά του Διαχειριστή της κ. Μιχάλη Μουσιούττα από τη Λευκωσία
- Θρασύβουλος Γκίνη τέως από το Στρόβολο, αποβιώσας δια των διαχειριστριών της περιουσίας του Μαρίας Χ΄Ιωάννου - Γκίνη από το Στρόβολο και Ειρήνης Χ΄Ιωάννου από τη Λευκωσία Εναγόμενων . . . . . . Αίτηση ημ. 3.5.11 για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος σε ότι αφορά τον Εναγόμενο-Καθ΄ου η αίτηση 2 Ημερομηνία: 30.9.11 Εμφανίσεις Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα. Π. Κακογιάννη για Χρυσάνθου & Χρυσάνθου ΔΕΠΕ. Για τον Εναγόμενο - Καθ΄ου η αίτηση 2: κα. Ι. Λοϊζίδου για Λέλλος Π. Δημητριάδης, Δικηγορικό Γραφείο ΔΕΠΕ. Ενδιάμεση Απόφαση Στις 4.6.10 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή με την οποία αξιώνουν και από τους δύο Εναγόμενους το ποσό των €9.935.- (ευρώ) με τόκο 16,20% ετησίως από 12.7.06 μέχρι εξοφλήσεως δυνάμει γραμματίου σε διαταγή και/ή υποσχετικού εγγράφου πλέον δικηγορικά έξοδα. Ο Εναγόμενος 2 δια των διαχειριστριών της περιουσίας του ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως εγγυητής της Εναγομένης 1 η οποία, κατά τον ισχυρισμό των Ενάγοντων, υπέγραψε προς όφελος τους Γραμμάτιο σε Διαταγή ή Υποσχετικό Έγγραφο για το ποσό των Λ.Κ.10.000.-. Και οι δύο Εναγόμενοι καταχώρησαν εμφάνιση και υπεράσπιση στην αγωγή στην οποία αρνούνται ότι οφείλουν οποιοδήποτε ποσό και προβαίνουν σε διάφορους ισχυρισμούς αντίστοιχα. Έναν περίπου χρόνο μετά την καταχώριση της αγωγής και συγκεκριμένα στις 3.5.11 οι Ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή αίτηση με την οποία αιτούνται διατάγματος του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στις διαχειρίστριες της περιουσίας του Εναγόμενου 2 να προβούν σε οποιαδήποτε πώληση, επιβάρυνση, δωρεά ή αποξένωση του διωρόφου κτιρίου με αυλή, καλυμμένο χώρο, στάθμευση και λάκκο στο δήμο Λευκωσίας, οδός Αρνάλδας, ενορία Τρυπιώτη, Αρ. Εγγραφής 25/1557, μερίδιο 1/3 μέχρι αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής. Βάση της Αίτησης είναι τα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και η Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Αίτηση συνοδεύεται από δύο ένορκες δηλώσεις του διευθύνοντα σύμβουλου των Αιτητών Αιμίλιου Α. Έλληνα με ημ. 3.5.11 και 17.5.11 στις οποίες επισυνάπτεται αριθμός τεκμηρίων. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες έχουν γνήσια και πολύ καλή υπόθεση εναντίον των Εναγόμενων, επαναλαμβάνονται όλοι οι ισχυρισμοί τους που αναγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης σε ότι αφορά τη φύση της Απαίτησης, και περαιτέρω είναι η θέση του ομνύοντα ότι μετά από έρευνα που έχει διεξαχθεί στα αρχεία του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας της Επαρχίας Λευκωσίας έχει διαφανεί ότι ο Εναγόμενος 2 είναι ιδιοκτήτης μεριδίου στο υπό αναφορά ακίνητο και συγκεκριμένα κατά 1/3, και ότι εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα υπάρχει προφανής κίνδυνος ότι οι διαχειρίστριες της περιουσίας του Εναγομένου 2 θα μεταβιβάσουν, πωλήσουν ή άλλως αποξενώσουν το συμφέρον του στο ακίνητο αυτό, η αξία του οποίου είναι περίπου €1.500.000.-. Αναφέρει περαιτέρω ο ομνύων ότι έχει πληροφορίες ότι οι διαχειρίστριες της περιουσίας του Εναγόμενου 2 έχουν πρόθεση και βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις με εργολάβο για πώληση, και συνεπώς είναι επειγόντως αναγκαία η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αφού εάν το διάταγμα δεν εκδοθεί είναι πολύ πιθανό τυχόν απόφαση του Δικαστηρίου να παραμείνει ανικανοποίητη δεδομένου ότι οι Ενάγοντες δεν κατέχουν καμιά εξασφάλιση για την οφειλή του Εναγομένου 2 προς αυτούς. Το Δικαστήριο το οποίο επιλήφθηκε της Αίτησης στις 17.5.11 που είχε οριστεί εξέφρασε προβληματισμό κατά πόσο στοιχειοθετείτο το θέμα του κατεπείγοντος για να εκδοθεί μονομερώς το αιτούμενο διάταγμα και η συνήγορος των Αιτητών ζήτησε οδηγίες για επίδοση της Αίτησης προς τον Εναγόμενο 2 Καθ΄ου η αίτηση. Οι διαχειρίστριες της περιουσίας του Εναγόμενου 2 καταχώρησαν στις 28.6.11 ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση η οποία βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 31 και 32, στη Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως επίσης και σε άρθρα του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189 και του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.
- Λόγοι της ένστασης είναι ότι η Αίτηση στερείται νομικής βάσης και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για έκδοση τέτοιου διατάγματος, οι ισχυρισμοί των Αιτητών είναι ασαφείς, γενικοί και αόριστοι ενώ οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση είναι ανεπαρκείς και αντικανονικές διότι, μεταξύ άλλων, δεν αναφέρουν την πηγή πληροφόρησης τους. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι διαχειρίστριες της περιουσίας του Εναγόμενου 2 - Καθ΄ου η αίτηση είναι υπόλογες στο Δικαστήριο για την υποβολή λογαριασμών και επομένως υπάρχει εποπτεία του Δικαστηρίου σε ότι αφορά την περιουσία του Εναγομένου 2 και ότι οι Ενάγοντες λανθασμένα και/ή κατά στρατήγηση προνοιών του Κεφ. 224 έλαβαν πληροφορίες από το Κτηματολόγιο σε σχέση με την περιουσία του Εναγόμενου 2 χωρίς να είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκη δήλωση της Μαρίας ΧΊωάννου Γκίνη, μίας εκ των διαχειριστριών της περιουσίας του Εναγομένου 2 η οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, ισχυρίζεται ότι η καταχώρηση της Αίτησης ένα χρόνο μετά την καταχώρηση της αγωγής καταδεικνύει ότι δεν υπάρχει τίποτε το επείγον και περαιτέρω ότι θα ήταν άδικο για ένα απλό ισχυρισμό ύπαρξης χρέους ύψους €9.935.- να δεσμευτεί περιουσία αξίας €1.500.000.- ως οι ίδιοι οι Αιτητές ισχυρίζονται. Η Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι και των δύο πλευρών κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις θέσεις τους, υποστηρίζοντας η κάθε πλευρά τη δική της εκδοχή και παρέπεμψαν το Δικαστήριο και σε νομολογία. Διατάγματα της εξεταζόμενης φύσης είναι δημιουργήματα του Δικαίου της Επιείκειας. Από τις καταβολές του Δικαίου αυτού τέθηκε ως αρχή η προϋπόθεση ότι αυτός που το επικαλείται και προσφεύγει για θεραπεία στο δικαστήριο πρέπει να προσέρχεται με καθαρά χέρια. Η αρχή αυτή επιτάσσει όπως στην ένορκη δήλωση που στηρίζει μονομερή αίτηση πρέπει να γίνεται αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Το καθήκον αυτό όπως αναφέρεται και στην υπόθεση United Pertlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company, Πολ. Έφεση 10604 ημ. 28/6/02, συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται όταν ακούγεται μόνο η μια πλευρά και δεν δίδεται η δυνατότητα αμφισβήτησης στην άλλη. Το ουσιαστικό κριτήριο για το τι θεωρείται ουσιώδες σε κάθε περίπτωση είναι αντικειμενικό και μπορεί να λεχθεί ότι είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι του αιτούμενου διατάγματος. Όσον αφορά το στοιχείο του κατεπείγοντος, είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος ex parte δικαιολογείται μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος ή άλλες ειδικές περιστάσεις (βλ. μεταξύ άλλων Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1475, που παραπέμπει σε προηγούμενες αυθεντίες, In Re Stavros Appartments Ltd, Αίτηση 76/94 ημ. 29/12/94 και In Re B.P. Cyprus Ltd, Αίτηση 143/96 ημ. 1/8/96). Το κατεπείγον, όπως παρατηρείται στην υπόθεση Resola ν. Χρίστου,
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικώς, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Σύμφωνα με τις αποφάσεις Resola (Cyprus Ltd) v. Χρίστου 1998 1ΑΑΔ 598 όπως και στην υπόθεση Zein και άλλοι ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλας Λτδ, Πολ. Έφεση 10494 ημ. 27/4/2000, το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την παροχή θεραπείας μονομερώς. Επίσης το κατεπείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Το Δικαστήριο εξετάζοντας θεραπείες όπως αυτές που ζητούν οι αιτητές πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να εξετάσει το κατά πόσον έχουν ικανοποιηθεί τόσο οι προϋποθέσεις που το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επιβάλλει αλλά και κατά πόσο το άρθρο 5 του Κεφ. 6 έχει ικανοποιηθεί. Εξετάζοντας, τώρα, τις προϋποθέσεις που το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου προϋποθέτει, και η νομολογία έχει καθιερώσει, αναφέρω τα εξής: (α) Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα εάν συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
(2)η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία και
(3)το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (β) Το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Παραπέμπω στις αποφάσεις Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557, Karydas Taxi v. Komodikis
(1975)1 CLR 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 152, Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453, Α/φοί Μυλωνά Α.Ε. κ.α. ν. Μ. Avraamides & Co Ltd, Πολ. Έφεση 9824 ημ. 21.9.98, Nemitsas Industries Ltd v. S. & S. Maritime Lines Ltd and Others
(1976)1 CLR 302, Constantinides v. Makriyiorghou & Another
(1978)1 CLR 585, Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, M & M Transport v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 CLR 605 και Γρηγορίου και άλλοι ν. Χριστοφόρου και άλλοι
(1995)1 ΑΑΔ.
- Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευτεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχτεί με βάση τα δικόγραφα μια συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι απαιτεί από τον αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας, δηλαδή κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση σύμφωνα με την οποία πρέπει να καταδειχτεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το άρθρο 5 του Κεφ.6 ουσιαστικά αντιστοιχεί στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος απαιτείται στερεή, θετική μαρτυρία και απτά στοιχεία αλλά στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγομένου για τη μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του. Όπως έχει τονισθεί από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιεία Λεωνίκ Λτδ, Πολ. Έφεση 11013 ημ. 13/6/2001 "εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία." Σε ότι αφορά την υπό εξέταση Αίτηση με βάση και τις κατευθυντήριες γραμμές της νομολογίας παρατηρώ ότι η πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ικανοποιηθεί. Σε ότι αφορά την τρίτη προϋπόθεση αναφέρω τα ακόλουθα. Στην υπόθεση Resola (ανωτέρω) είχε προβληθεί από τον ενάγοντα ο ακολούθως ισχυρισμός: "Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και ως έχω πληροφορηθεί από κύκλους φιλικά προσκείμενους προς τους Εναγομένους καθυστερούν να με πληρώσουν καθώς προσπαθούν να αποξενώσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία για να με αποκλείσουν από το να ικανοποιήσω οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ εμού. Εάν επιτραπεί τούτο τότε οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ εμού δεν θα μπορεί να ικανοποιηθεί γιατί οι Εναγόμενοι δεν έχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία εντός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων." Κρίθηκε ότι επρόκειτο για ισχυρισμό αφ΄εαυτού αόριστο ο οποίος δεν αποκάλυπτε την πηγή των πληροφοριών του ενάγοντα γι΄αυτό θα έπρεπε να είχε αγνοηθεί και έτσι καταρρίφθηκε το βάθρο του διατάγματος 'που συνίστατο στην ύπαρξη ανάγκης για την παροχή θεραπείας άνευ καθυστερήσεως'. Σε ότι αφορά τον κίνδυνο αποξένωσης περιουσίας από τις διαχειρίστριες του καθ΄ου η αίτηση 2 αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, σχετική είναι η παράγραφος 12, ότι ο ενόρκως δηλών έχει πληροφορίες ότι υπάρχει πρόθεση και διαπραγματεύσεις με εργολάβο για πώληση. Είναι η θέση μου με βάση και την υπόθεση Resola ανωτέρω, ότι ο ισχυρισμός αυτός είναι αφ΄εαυτού γενικός και αόριστος, ούτε και αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης του ενόρκως δηλούντα, ούτε και αναφέρεται οτιδήποτε σε σχέση με τις όποιες διαπραγματεύσεις, τα χρονικά πλαίσια ή το στάδιο στο οποίο βρίσκονται. Ενόψει των ανωτέρω και έχοντας κατά νουν ότι απαιτείται στερεή και θετική μαρτυρία αφενός, αλλά από την άλλη ότι δεν απαιτείται η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγόμενου για τη μεταβίβαση ή επιβάρυνση ή άλλη αποξένωση της περιουσίας του, και λαμβάνοντας υπόψη μου τους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση σε σχέση με την διαχείριση της περιουσίας του Εναγομένου 2, έχω την άποψη ότι οι Ενάγοντες αιτητές έχουν αποτύχει να αποσείσουν το βάρος που βρίσκεται στους ώμους τους για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναφέρω καταληκτικά αυτά που έχουν λεχθεί στην υπόθεση Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου, Πολ. Έφεση 11261 ημ. 13/11/02, ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί να λειτουργεί "ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με την μη πληρωμή χρέους". Ως εκ τούτου η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου 2 - Καθ΄ου η αίτηση τα έξοδα όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Σ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο