ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Ζαχαρίας Μακρίδης, Ειδοποίηση Πτώχευσης 73/11, 30 Σεπτεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A377 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη Α.Ε.Δ. Ειδοποίηση Πτώχευσης 73/11 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Ζαχαρίας Μακρίδης, από τη Λευκωσία Οδός Ιδαλίου αρ. 182, Λατσιά Λευκωσία -------- Αίτηση ημερομηνίας 7/2/11 για παραμερισμό και/ή ακύρωση Ειδοποίησης Πτώχευσης Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον αιτητή/οφειλέτη: κ. Καϊλής Για τους καθ'ων η αίτηση/πιστωτές: κ. Δημητρίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι καθ' ων η αίτηση από την Ελλάδα, εξασφάλισαν στις 15.7.10 Ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής εναντίον του αιτητή, από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, στην αγωγή αρ. 12/10, για το ποσό των €171.562,50 πλέον τόκο 5.5% από 15.7.10 μέχρι εξόφλησης. Στις 20.1.11 οι καθ' ων η αίτηση ζήτησαν με μονομερή αίτηση από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον του αιτητή. Στις 7.2.11 ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση, με την οποία ζητά την ακύρωση και/ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Τη βασίζει στον Περί Πτωχεύσεων Νόμο Κεφ. 5 άρθρα 1,2,3 (ζ), στο Νόμο 64
(1)/97, στα άρθρα 26
(1)και 163 του Συντάγματος, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς Κ1-26 και 38-43 και 188, στον Περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμο του 2003 άρθρα 9, 10 και 13, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.40 θ8,48 1-9, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο άρθρα 14 και 15, στον Περί Διαδικασίας Ευρωπαϊκής Διαταγής Πληρωμής Διαδικαστικό Κανονισμό του 2008, στο άρθρο 17 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλας Διατάξεις) Νόμου του 1964 έως 1991 και στον Κανονισμό (ΕΚ) με αριθμό 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Δεκεμβρίου
- Οι λόγοι που επικαλείται ο αιτητής για παραμερισμό της Ειδοποίησης, εκτίθενται σε ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του και είναι οι ακόλουθοι:
- Ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην παρούσα υπόθεση διότι: α) Ο Κανονισμός (ΕΚ) 1896/06 δεν εφαρμόζεται στις Πτωχευτικές διαδικασίες. β) Η διαδικασία πτώχευσης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης. γ) Οι καθ' ων η αίτηση δεν προσκόμισαν ενώπιον των αρμόδιων αρχών αντίγραφο της Ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής ώστε να διαπιστωθεί η γνησιότητα του. δ) Δεν ακολουθήθηκαν οι πρόνοιες του κανονισμού (ΕΚ) 1896/
- ε) Παραβιάζει τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5 ο οποίος προϋποθέτει εξασφάλιση τελικής απόφασης ή τελικού Διατάγματος για οποιοδήποτε ποσό.
- Οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό στους καθ΄ ων η αίτηση, ήταν αποτέλεσμα δοσοληψιών τους με Κυπριακή Εταιρεία και η ευθύνη του αιτητή πηγάζει από υπογραφή συμφωνίας εγγύησης, η οποία υπογράφτηκε δυνάμει ψυχολογικής πίεσης και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
- Με την ειδοποίηση πτώχευσης οι καθ' ων η αίτηση αποσκοπούν καταχρηστικά να πιέσουν τον αιτητή για να εισπράξουν την ισχυριζόμενη οφειλή του. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των καθ' ων η αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Δήμου Κάτση ημερ. 4.5.11 με την οποία ζητά απόρριψη της αίτησης για τους πιο κάτω λόγους:
- Ο Κανονισμός (ΕΚ) 1896/06 δεν εφαρμόζεται στις πτωχεύσεις σε περίπτωση που με βάση τον κανονισμό ζητηθεί διαταγή πληρωμής εναντίον προσώπου που διατελεί υπό πτώχευση. Η επίδικη Ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής εκδόθηκε εναντίον προσώπων που δεν διατελούσαν υπό Πτώχευση την ημέρα έκδοσης της.
- Η διαταγή πληρωμής αναγνωρίζεται και κηρύσσεται εκτελεστή στην Ελλάδα, που είναι το κράτος μέλος προέλευσης της, χωρίς να μπορεί να αμφισβητηθεί από τα άλλα κράτη μέλη, αναγνωρίζεται στη Κύπρο και εφαρμόζεται ως τελική απόφαση Δικαστηρίου της χώρας όπου βρίσκεται ο οφειλέτης χωρίς να χρειάζεται αναγνώριση της εκτελεστικότητας της και χωρίς να αποκλείεται οποιοδήποτε διάβημα προβλέπεται από την εγχώρια νομοθεσία. Η επίδικη διαταγή πληρωμής αντιμετωπίζεται ως να ήταν απόφαση που εκδόθηκε στη Κύπρο.
- Η επίδικη διαταγή πληρωμής είναι καθ' όλα νομότυπη και ο αιτητής παρόλο που είχε δικαίωμα να την αμφισβητήσει κατά τη διαδικασία έκδοσης της, δεν το έπραξε.
- Ο ισχυρισμός του αιτητή ότι εξαναγκάστηκε να υπογράψει τη συμφωνία εγγύησης, δεν μπορεί να εγερθεί μέσα στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Έχω μελετήσει με προσοχή την αίτηση και ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν καθώς επίσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν ή έθεσαν με τις αγορεύσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο αιτητής δεν προσβάλλει την εγκυρότητα της ειδοποίησης επικαλούμενος οποιονδήποτε από τους δύο λόγους που προνοούνται από τον Κανονισμό 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει με καταχώρηση ένορκης δήλωσης και ορθά, κατά την άποψη μου, επέλεξε να προβάλει άλλους λόγους για ακύρωση της ειδοποίησης με αίτηση (βλ. William's Law and Practice in Bankruptcy, 18η έκδοση, σελ. 44 και Καν. 188 των Πτωχευτικών Κανονισμών, που προβλέπει ότι για θέματα που δεν προνοούν οι Πτωχευτικοί Κανονισμοί εφαρμόζονται ανάλογα οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί). Σε τέτοια, όμως, περίπτωση το βάρος της απόδειξης ότι συντρέχει λόγος ακύρωσης της ειδοποίησης είναι επί των ώμων του (Βλ. Re A. Debtor
(1963)1 W.L.R. 51 και In re A Debtor (No. 75 of 1982) Ex Parte The Debtor v. National Westminster Bank Plc
(1984)1 W.L.R.). Το ερώτημα, επομένως, που εγείρεται είναι αν ο αιτητής έχει αποσείσει αυτό το βάρος και στη βάση των λόγων που έχει προωθήσει, θα πρέπει να ακυρωθεί η ειδοποίηση. Όπως ανέφερα πιο πάνω, η παρούσα Ειδοποίηση Πτώχευσης βασίζεται σε Ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής, η οποία εκδόθηκε με βάση τον Κανονισμό (ΕΚ) 1896/06 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση της διαδικασίας Ευρωπαϊκής Διαταγής πληρωμής της 12ης Δεκεμβρίου
- Ασκώντας τις εξουσίες που παρέχονται από το άρθρο 163 του Συντάγματος, και το άρθρο 17 του Περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλας Διατάξεις) Νόμου του 1964-1991, και με σκοπό την εφαρμογή του πιο πάνω Κανονισμού (ΕΚ) 1896/06, το Ανώτατο Δικαστήριο, έκδοσε τον περί Διαδικασίας Ευρωπαϊκής Διαταγής Πληρωμής Διαδικαστικό Κανονισμό του
- Το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο ο εν λόγω κανονισμός τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. Ο Κανονισμός 2 υπό τον τίτλο «Πεδίο Εφαρμογής» προνοεί ότι: «
- Ο παρών Κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις διασυνοριακού χαρακτήρα, ανεξάρτητα από το είδος του δικαστηρίου. Δεν καλύπτει, ιδίως, φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις ή την ευθύνη κράτους για πράξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση της κρατικής εξουσίας («acta jure imperii»).
- Ο παρών Κανονισμός δεν εφαρμόζεται: (β) στις πτωχεύσεις, στις διαδικασίες που αφορούν την εκκαθάριση αφερέγγυων εταιριών ή άλλων νομικών προσώπων, στους πτωχευτικούς συμβιβασμούς, στις πράξεις συμβιβασμών και άλλες ανάλογες διαδικασίες». Είναι πρόδηλο, με βάση τις πιο πάνω πρόνοιες, ότι ο εν λόγω Διαδικαστικός Κανονισμός του 2008, ο οποίος σύμφωνα με τον κανονισμό 1(β), καθιερώνει τη διαδικασία Ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής, δεν εφαρμόζεται στις Πτωχεύσεις. Διαφωνώ με την εισήγηση των καθ' ων η αίτηση ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που ζητηθεί διαταγή πληρωμής εναντίον Πτωχεύσαντος. Και τούτο γιατί το λεκτικό του πιο πάνω κανονισμού 2(β) είναι ξεκάθαρο, ρητό και σαφέστατο και κατ' ουδένα λόγο δεν προκύπτει η ερμηνεία που ο αιτητής έχει προσδώσει σ' αυτόν. Όπως ορθά επισημάνθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του αιτητή, ο στόχος του πιο πάνω κανονισμού, σύμφωνα με την παράγραφο 29 του Προοϊμίου του Κανονισμού (ΕΚ) 1896/06 είναι «η καθιέρωση ενιαίου, ταχέος και αποτελεσματικού μηχανισμού για την είσπραξη μη αμφισβητούμενων χρηματικών αξιώσεων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Ο στόχος όμως αυτός, αντιστρατεύεται κατά την άποψη μου, τον σκοπό της πτωχευτικής διαδικασίας που δεν είναι άλλος, παρά η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου, ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ' ολοκλήρου, ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών. (βλ. London Clubs Ltd κ.α ν P. Παπαδοπούλου,
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 1699). Είναι περαιτέρω σημαντικό να τονιστεί ότι σύμφωνα με τον Κανονισμό 21 υπό τον τίτλο «Εκτέλεση», «1.Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος Κανονισμού, οι διαδικασίες εκτέλεσης διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης». Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι μεθόδοι εκτέλεσης αναφέρονται ρητά στο αρ. 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο οποίο δεν περιλαμβάνονται οι διαδικασίες πτώχευσης (βλ. Τ. Οικονομίδης ν Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1(Γ) ΑΑΔ. 1255). Στην υπόθεση Π. Πετράκης ν Π. Κίμωνος
(2006)1 (Β) ΑΑΔ 1311, αποφασίσθηκε ότι η πτώχευση δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης (βλ. επίσης Williams and Muir Hunter "The Law and Practice in Bankruptey 19η έκδοση, σελ. 38 σύμφωνα με το οποίο, η διαδικασία πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης αλλά είναι μια suis generis διαδικασία οιονεί ποινικού χαρακτήρα). Κατ' επέκταση, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Ευρωπαϊκή Διαταγή Πληρωμής εφαρμόζεται, με βάση τις ρητές πρόνοιες του πιο πάνω κανονισμού μόνο σε διαδικασίες λήψης μέτρων εκτέλεσης και όχι σε πτωχευτική διαδικασία. Για όλα τα πιο πάνω, η Ειδοποίηση Πτώχευσης παραμερίζεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος του αιτητή και εναντίον των καθ' ων η αίτηση όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............................. Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο