Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Κώστα Ηροδότου, Αρ. Υπόθεσης: 8287/09, 7 Οκτωβρίου, 2011

Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Κώστα Ηροδότου, Αρ. Υπόθεσης: 8287/09, 7 Οκτωβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:A384 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8287/09 Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας -εναντίον- Κώστα Ηροδότου Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 7 Οκτωβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Αλ. Σιαπανή Για τον Κατηγορούμενο: κος Χριστοφή μαζί με κο Βασιλακκά Κατηγορούμενος: Παρών A Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα των απερίσκεπτων και αμελών πράξεων, αδικήματα που φέρεται να διέπραξε στις 26.2.2008 στους Καπέδες, λόγω του ότι ενώ ήταν κάτοχος δύο σκύλων ράτσας «καύκασος», παρέλειψε να πάρει προφυλάξεις ώστε οι εν λόγω σκύλοι που είχε στην κατοχή του να μην επιτεθούν εναντίον της Νίτσας Τενίζη, (1η κατηγορία), Θεόδωρο Τενίζη (2η κατηγορία) και Shiromi Mudiyanselage (3η κατηγορία) και να τους προκαλέσουν σωματικές βλάβες. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή και προς στοιχειοθέτηση των εν λόγω κατηγόριων, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε έξι μάρτυρες, τους παραπονούμενους Μ.Κ.1 - Μ.Κ.3, τη Γ/Αστυφ. 65 Νικόλ Ιωσήφ, Μ.Κ.4, το Δρ. Κωνσταντίνο Αντωνιάδη, Μ.Κ.5, και την κα Έλενα Σουρμελή Μ.Κ.6, ενώ ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία έδωσε ένορκη μαρτυρία και κάλεσε επίσης ως μάρτυρα τον Ανδρέα Γεωργίου, Μ.Υ.1. Δεν θα κάνω εκτενή αναφορά στη μαρτυρία ενός εκάστου των μαρτύρων. Εννοείται βέβαια ότι η δοθείσα μαρτυρία σε όλη της την έκταση εξετάστηκε ενδελεχώς και αξιολογήθηκε πλήρως από το Δικαστήριο, παρά την απουσία ρητής αναφοράς. Είναι όμως πιστεύω χρήσιμο να γίνει μια σύντομη καταγραφή των εκατέρωθεν εκδοχών, έτσι ώστε να υπάρχει συνοχή και καλύτερη κατανόηση της όλης υπόθεσης. Ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ως προκύπτει από την προσκομισθείσα από μέρους της μαρτυρία και ιδιαίτερα των παραπονούμενων, ότι στις 26.2.2008 και περί ώρα 11.00 το πρωί, ενώ η κα Νίτσα Τενίζη γύρισε από ψώνια στο σπίτι της και πάρκαρε το όχημα της στο παρκινγκ του κέντρου που διατηρεί η οικογένεια της, στους Καπέδες και πήρε τις τσάντες για να εισέλθει στο σπίτι της. Τότε είδε δύο μεγάλους σκύλους χρώματος γκριζόμαυρο να έρχονται κατά πάνω της και όταν αυτή αντιλήφθηκε ότι είχαν άγριες διαθέσεις έτρεξε και μπήκε στη κουζίνα του κέντρου της, με την ονομασία το «Βουνό». Στη συνέχεια, τηλεφώνησε του άνδρα της και αυτός κατέβηκε στην αυλή να δει τι συμβαίνει και αφού άκουσε γαυγίσματα, πήγε προς το παρκινγκ του κέντρου του και είδε τους πιο πάνω σκύλους και ο ένας από αυτούς τον κτύπησε πάνω στο στήθος. Ο ίδιος έπεσε στο έδαφος και έχασε τις αισθήσεις του. Ενώ οι σκύλοι βρίσκονταν δίπλα του, η σύζυγος του Μ.Κ.1, προσπάθησε να τους απομακρύνει από κοντά του και ο ένας εξ αυτών τη δάγκωσε στο πόδι και αναγκάσθηκε να εισέλθει ξανά στη κουζίνα του κέντρου της. Επίσης, οι σκύλοι επιτέθηκαν στην οικιακή βοηθό της οικογένειας κα Shiromi, η οποία εκείνη την ώρα προσπαθούσε να προστατεύσει το μικρό παιδάκι του γιου της Μ.Κ.6 κας Έλενας Σουρμελή. Οι παραπονούμενοι μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου διαπιστώθηκε ότι υπέστηκαν σωματικές βλάβες. Η Υπεράσπιση, στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας δεν αμφισβήτησε τα πιο πάνω συμβάντα, ούτε τις σωματικές βλάβες των παραπονουμένων. Η αμφισβήτηση επικεντρώθηκε εξ ολοκλήρου στον ισχυρισμό ότι, ο Κατηγορούμενος σε καμία περίπτωση δεν είχε στη κατοχή του τους σκύλους. Όπως προκύπτει από τη κατάθεση του αλλά και από την δια ζώσης μαρτυρία του, ο ίδιος έκλεισε συμφωνία με το Μάριο Στυλιανού (ιδιοκτήτη των εν λόγω σκύλων), για να πάει στο χωράφι του για να ανοίξει διάτρηση. Στις 25.2.2007 πήγε στο εν λόγω χωράφι με τους υπαλλήλους του και άρχισαν να ανοίγουν τη διάτρηση. Οι σκύλοι ήταν εκεί και ήταν πολύ φιλικοί μαζί τους. Το χωράφι ήταν περιφραγμένο με ταμπέλες που έλεγαν «Προσοχή σκύλος». Όταν τελείωσαν την ημέρα εκείνη, η ώρα 1600, έκλεισαν το κάγκελο και οι σκύλοι ήταν εντός του περιφραγμένου χώρου. Στις 26.2.2008, η ώρα 8:30 ξαναπήγε με το συνεργείο του στο χωράφι για να συνεχίσει την εργασία του. Η ώρα 11:30 π.μ. πήγε να φέρει αναψυκτικά από το περίπτερο και την ώρα που επέστρεψε και άνοιξε το κάγκελο, οι σκύλοι έτρεξαν προς το μέρος του και βγήκαν από το χώρο χωρίς ο ίδιος να προλάβει να τους σταματήσει και προχώρησαν προς το ποταμό. Έτρεξαν να τους προλάβουν, αλλά δεν κατέστη δυνατό να τους βρούνε. Συνέχισαν να τους ψάχνουν για 45 λεπτά και μετά τηλεφώνησε του ιδιοκτήτη τους να τον ενημερώσει, γιατί έλειπε στην Ελλάδα, χωρίς να τον εντοπίσει. Ο ίδιος ουδέποτε είχε στη κατοχή του τους εν λόγω σκύλους και ο ίδιος πήγε εκεί, απλώς για να διεκπεραιώσει την εργασία του, και ούτε δέχθηκε ή συμφώνησε με τον ιδιοκτήτη να του προσέχει τους σκύλους του. Έχοντας σκιαγραφήσει την ουσία των γεγονότων τα οποία δεν αμφισβητούνται από τις δύο πλευρές, προέχει η εξέταση του ζητήματος που αμφισβητείται από την Υπεράσπιση, δηλαδή αν κάτω από τις πιο πάνω περιγραφόμενες συνθήκες, η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο Κατηγορούμενος είχε στη κατοχή του τους σκύλους που προκάλεσαν σωματικές βλάβες στους παραπονούμενους. Ως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε το επίδικο χωράφι, ιδιοκτησία του Μάριου Στυλιανού, μετά από πρόσκληση του ιδιοκτήτη, για τη διεκπεραίωση νόμιμης εργασίας, δηλαδή τη διάνοιξη διάτρησης και η εν λόγω επίσκεψη καθιστούσε τον ίδιο και το συνεργείο του επισκέπτες του χώρου και όχι κατόχους του χώρου (βλ. Πολυμεταλ Λτδ κ.α. ν. Κωνσταντίνου